Συντάκτης: grammateia

ΔΒ4Γ-Π60-16-27802-14.11.24 Υπόμνηση Υποχρεώσεων Ιατρών

 

 

..

(Σάββατο 23/11/2024, 10:00 πμ)

Η Ελληνική Εταιρεία Εσωτερικής Παθολογίας (Ε.Ε.Ε.Π.), στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών της δραστηριοτήτων, συνεχίζει τους εκπαιδευτικούς κύκλους μαθημάτων για τους ειδικευόμενους (και όχι μόνον) Ιατρούς στην Εσωτερική Παθολογία, με στόχο να καλυφθούν τα κύρια γνωστικά αντικείμενα που περιλαμβάνονται στο Curriculum της ειδικότητας της Εσωτερικής Παθολογίας, όπως καθορίζεται στο ΦΕΚ 2856-Β (05-07-2019).

 

Ο 2ος Κύκλος Διαδικτυακών Μαθημάτων αφορά στην “Καρδιολογία”. 

 

Εάν θέλετε να δείτε τη θεματολογία του 2ου Κύκλου Διαδικτυακών Μαθημάτων / Webinars παρακαλούμε πατήστε ΕΔΩ.

 

Τα μαθήματα γίνονται διαδικτυακά και είναι ΔΩΡΕΑΝ για τους γιατρούς όλης της χώρας.

 

Τα μέλη της ΕΕΕΠ (*) θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τα μαθήματα on demand, μετά τη λήξη έκαστου μαθήματος.

 

Πιστοποιητικό παρακολούθησης θα δοθεί μετά τη λήξη του 2ου Κύκλου, σε όλους τους ΕΥ που θα παρακολουθήσουν τα μαθήματα κατά τη διάρκεια αναμετάδοσής τους και εφόσον συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο που θα τους σταλεί.

 

Σας προσκαλούμε να συμμετέχετε, πιστεύοντας πως τα μαθήματα θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις όλων μας.

Το πανεπιστήμιο του Όουλου στη Φινλανδία ανακοίνωσε σήμερα ότι ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο για τη δημιουργία λειτουργικών αιμοφόρων αγγείων σε εργαστηριακά οργανοειδή.

 

Τα οργανοειδή είναι απλουστευμένες μικρογραφίες οργάνων τα οποία δημιουργήθηκαν σε εργαστήρια για να μιμηθούν τις βασικές λειτουργίες και τη δομή των αληθινών οργάνων. Η προσθήκη αιμοφόρων αγγείων είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου τα οργανοειδή να πλησιάσουν περισσότερο στη λειτουργία των αληθινών οργάνων, ενισχύοντας τις δυνατότητες τους στην ιατρική έρευνα.

Για να δημιουργήσουν τα αιμοφόρα αγγεία, οι ερευνητές του φινλανδικού πανεπιστημίου χρησιμοποίησαν χοριοαλλαντοϊκή μεμβράνη εμβρύου κοτόπουλου (CAM) και μια εξειδικευμένη μικροσυσκευή. «Κατά την ανάπτυξή τους στη μεμβράνη εμβρύου κοτόπουλου, τα αιμοφόρα αγγεία όχι μόνο σχηματίζονται αλλά συνδέονται με το κυκλοφορικό σύστημα για να λαμβάνουν οξυγόνο», εξήγησε ο Σέπο Βαΐνιο, καθηγητής Αναπτυξιακής Βιολογίας στο πανεπιστήμιο του Όουλου.

Υπογράμμισε πως με τη συγκεκριμένη μέθοδο, τα αγγειωμένα οργανίδια μπορούν να μεταφερθούν σε πλατφόρμες τεχνητής ανάπτυξης διατηρώντας άθικτο το δίκτυο αιμοφόρων αγγείων τους.

Η τεχνική που δοκιμάστηκε σε νεφρικά οργανοειδή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προόδου στην τεχνολογία ανάπτυξης οργανοειδών. Με λειτουργικά αιμοφόρα αγγεία, τα οργανοειδή συμπεριφέρονται περισσότερο όπως τα αληθινά όργανα, καθιστώντας τα ιδιαίτερα πολύτιμα στη μελέτη ασθενειών και στις δοκιμές νέων φαρμάκων. Το πανεπιστήμιο του Όουλου θεωρεί πως η καινοτομία αυτή θα επιταχύνει τις επιστημονικές έρευνες για τη νεφρική ανεπάρκεια, τον καρκίνο, τον διαβήτη και την υπέρταση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μετά την επανεξέταση της αρχικής γνώμης, η επιτροπή ανθρώπινων φαρμάκων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) συνέστησε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας σε φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία λεσανεμάμπη για τη θεραπεία ήπιας γνωστικής έκπτωσης (προβλήματα μνήμης και σκέψης) ή ήπιας άνοιας λόγω της νόσου του Αλτσχάιμερ (πρώιμη νόσο του Αλτσχάιμερ).

Το φάρμακο απευθύνεται σε ασθενείς που έχουν μόνο ένα ή κανένα αντίγραφο του ApoE4, μία συγκεκριμένη μορφή του γονιδίου για την πρωτεΐνη απολιποπρωτεΐνη Ε. Οι ασθενείς αυτοί είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν ανωμαλίες που σχετίζονται με το αμυλοειδές (ARIA) σε σχέση με άτομα με δύο αντίγραφα ApoE4. Το ARIA είναι μια αναγνωρισμένη σοβαρή παρενέργεια του Leqembi που περιλαμβάνει οίδημα και πιθανή αιμορραγία στον εγκέφαλο.

Η επιτροπή του ΕΜΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στον περιορισμένο πληθυσμό που αξιολογήθηκε στην επανεξέταση, τα οφέλη του φαρμάκου στην επιβράδυνση της εξέλιξης των συμπτωμάτων της νόσου είναι μεγαλύτερα από τους κινδύνους του. Τον Ιούλιο, η Επιτροπή είχε εκδώσει αρνητική γνώμη σχετικά με τη χρήση του σε έναν ευρύτερο πληθυσμό όλων των ασθενών με πρώιμη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Το ARIA εκδηλώνεται με δύο μορφές: ARIA-E (οίδημα) που περιλαμβάνει τη συσσώρευση υγρού στον εγκέφαλο και ARIA-H (αιμορραγία) που περιλαμβάνει μικρές αιμορραγίες στον εγκέφαλο. Μπορεί να εμφανιστεί φυσικά σε όλους τους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ, αλλά επιδεινώνεται με τη λήψη φαρμάκων όπως αυτό που εγκρίθηκε από τον ΕΜΑ, δηλαδή αντισώματα που στοχεύουν το αμυλοειδές βήτα.

Στην επανεξέταση που ζήτησε η εταιρεία, ο ΕΜΑ εξέτασε αναλύσεις υποομάδας που απέκλειαν δεδομένα από ασθενείς που έφεραν 2 αντίγραφα του γονιδίου ApoE4 και επομένως διέτρεχαν τον υψηλότερο κίνδυνο ARIA.

Αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα αυτών των αναλύσεων έδειξαν ότι μεταξύ των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με το συγκεκριμένο φάρμακο, το 8,9% των ασθενών με μόνο ένα ή κανένα αντίγραφο του ApoE4 παρουσίασαν ARIA-E, σε σύγκριση με το 12,6% όλων των ασθενών. Ομοίως, το 12,9% των ασθενών στον περιορισμένο πληθυσμό εμφάνισε ARIA-H σε σύγκριση με το 16,9% του ευρύτερου πληθυσμού.

Μεταξύ των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (εικονική θεραπεία), τα ποσοστά ήταν 1,3% και 6,8% για τα ARIA-E και ARIA-H, αντίστοιχα, στον περιορισμένο πληθυσμό.

Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, τα οφέλη του φαρμάκου στον περιορισμένο πληθυσμό συμφωνούν με αυτά που παρατηρούνται στον ευρύτερο πληθυσμό. Για την επανεξέταση, η εταιρεία παρείχε μια ανάλυση υποομάδας δεδομένων από την κύρια μελέτη, η οποία περιελάμβανε 1.521 ασθενείς που είχαν ένα ή κανένα αντίγραφο ApoE4 σε σύνολο 1.795 ασθενών.

Ο κύριος δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν μια αλλαγή στα γνωστικά και λειτουργικά συμπτώματα μετά από 18 μήνες, όπως μετρήθηκε χρησιμοποιώντας μια κλίμακα αξιολόγησης άνοιας γνωστή ως CDR-SB. Η κλίμακα κυμαίνεται από 0 έως 18, με τις υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν μεγαλύτερη βλάβη.

Μετά από 18 μήνες θεραπείας, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το φάρμακο είχαν μικρότερη αύξηση στη βαθμολογία CDR-SB από αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (1,22 έναντι 1,75), υποδεικνύοντας βραδύτερη γνωστική έκπτωση. Τα αποτελέσματα άλλων βασικών μέτρων ήταν παρόμοια με αυτά που παρατηρήθηκαν με την κλίμακα CDR-SB.

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο JAMA Oncology.

 

Αυτή η μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο JAMA Oncology περιελάμβανε 3.946 ασθενείς με καρκίνο προστάτη και εξέτασε τις μακροχρόνιες ανεπιθύμητες ενέργειες και επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη σε σύγκριση με έναν γενικό πληθυσμό ηλικιωμένων ανδρών.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ δρ Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν ότι αυτή η μελέτη περιελάμβανε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με προστατεκτομή ή ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου που δεν είχε λάβει θεραπεία.

Οι αναλύσεις δεδομένων πραγματοποιήθηκαν από τις 21 Σεπτεμβρίου 2022 έως τις 18 Μαρτίου 2024. Το δείγμα της μελέτης περιελάμβανε 29196 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68,7 έτη. Από αυτούς, 3946 συμμετέχοντες είχαν καρκίνο του προστάτη, μεταξύ των οποίων 655 υποβλήθηκαν σε θεραπεία με προστατεκτομή και 1056 υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία. Ο κίνδυνος 12ετούς κινδύνου επιπλοκών από το ουροποιητικό ήταν 7,23 φορές μεγαλύτερος για τα άτομα με προστατεκτομή και 2,76 φορές μεγαλύτερος για τα άτομα που είχαν υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με συμμετέχοντες που δεν έλαβαν θεραπεία.

Επιπλέον, μεταξύ των συμμετεχόντων που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ακτινοθεραπεία, υπήρχε σχεδόν 3 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος καρκίνου της ουροδόχου κύστης σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν θεραπεία και περίπου 100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών που σχετίζονται με την ακτινοβολία, συμπεριλαμβανομένης της κυστίτιδας και πρωκτίτιδας από ακτινοβολία.

Συμπερασματικά η ριζική προστατεκτομή ή η ριζική ακτινοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη συσχετίστηκε με υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών 12 χρόνια μετά τη θεραπεία, εύρημα που υπογραμμίζει τη σημασία της παροχής συμβουλών στους ασθενείς και παρέχει λόγους για την αναζήτηση νέων μεθόδων για την πρόληψη του καρκίνου του προστάτη.

Οι αποφάσεις της θεραπείας πρέπει να σταθμίζουν τους κινδύνους και τα οφέλη της θεραπείας του καρκίνου με εκείνα των νοσηροτήτων που σχετίζονται με τη θεραπεία. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι σε πολλούς ασθενείς με τυχαία διάγνωση καρκίνου του προστάτη, είναι πολύ πιθανό η νόσος αυτή να μη δημιουργήσει στον ασθενή κανένα πρόβλημα. Η έγκαιρη εντόπιση τέτοιων ασθενών έχει ιδιαίτερη σημασία προκειμένου να αποφευχθούν θεραπευτικές παρεμβάσεις, που όπως φάνηκε και από την παραπάνω ανάλυση, επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών χωρίς αποδεδειγμένα να βελτιώνουν την επιβίωσή τους.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από πρώιμα συμπτώματα, όπως το να ξεχνάτε πρόσφατα γεγονότα ή συνομιλίες. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, οδηγεί σε σοβαρή απώλεια μνήμης και επηρεάζει την ικανότητα του ατόμου να κάνει καθημερινές εργασίες. Μια πρόσφατη μελέτη, λοιπόν, υποδηλώνει ότι μια νέα θεραπεία θα μπορούσε ενδεχομένως να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου κατά αρκετά χρόνια.

Η έρευνα επιστημόνων από τοTexas A&M University College of Medicine, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Extracellular Vesicles, επικεντρώνεται στην ανάπτυξη θεραπευτικών επιλογών για τη νόσο Αλτσχάιμερ, την πιο διαδεδομένη μορφή άνοιας και την κύρια αιτία θανάτου μεταξύ ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω, που επηρεάζει σχεδόν 7 εκατομμύρια Αμερικανούς.

Χρησιμοποιώντας ένα ρινικό σπρέι για να στοχεύσουν μη επεμβατικά κύτταρα που διαιωνίζουν τη χρόνια νευροφλεγμονή, οι ερευνητές βρήκαν μειωμένη φλεγμονή στον εγκέφαλο και μείωση της συσσώρευσης πλακών και πρωτεϊνών που πιστεύεται ότι συνδέονται με την προοδευτική απώλεια νευρώνων στον εγκέφαλο, χαρακτηριστικό της νόσου.

«Αυτή η προσέγγιση είναι αποτελεσματική επειδή το φορτίο που μεταφέρεται από αυτά τα εξωκυτταρικά κυστίδια θα μπορούσε να μειώσει τις νευροπαθολογικές αλλαγές στον εγκέφαλο», αναφέρει ο Ashok K. Shetty, διακεκριμένος καθηγητής και αναπληρωτής διευθυντής στο Ινστιτούτο Αναγεννητικής Ιατρικής του Τμήματος Κυτταρικής Βιολογίας και Γενετικής.

Το ρινικό σπρέι για το Αλτσχάιμερ έχει ελεγχθεί σε ζωικά μοντέλα

Ο Δρ. Shetty και οι συνεργάτες του χορήγησαν τη θεραπεία με ρινικό σπρέι σε ένα ζωικό μοντέλο στα αρχικά στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ. Συνδυάζοντας τα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματά τους, οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι τα μικρογλοία, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος στον εγκέφαλο, ενσωμάτωσαν τα ενδορινικά χορηγούμενα εξωκυτταρικά κυστίδια που προέρχονταν από νευρικά βλαστοκύτταρα.

Στη νόσο Αλτσχάιμερ, τα μικρογλοία ενεργοποιούνται για να προκαλέσουν φλεγμονή και να καθαρίσουν τις πλάκες που σχετίζονται με το Αλτσχάιμερ από τον εγκέφαλο. Αυτή η αρχικά χρήσιμη λειτουργία γίνεται προβληματική με την πάροδο του χρόνου.

«Η παρατεταμένη ενεργοποίησή τους τα αναγκάζει να χάσουν την κανονική τους λειτουργία και να αρχίσουν να βλάπτουν τους νευρώνες, οδηγώντας σε προοδευτική απώλεια νευρώνων», επισημαίνει ο Δρ Shetty.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η πρόσληψη εξωκυτταρικών κυστιδίων που προέρχονται από νευρικά βλαστοκύτταρα άλλαξε σημαντικά την έκφραση του γονιδίου των μικρογλοίων και μείωσε τις πολλαπλές επιβλαβείς προφλεγμονώδεις πρωτεΐνες χωρίς να επηρεάζει την ικανότητα των μικρογλοίων να συνεχίσουν να καθαρίζουν τη συσσώρευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με το Αλτσχάιμερ.

Ο Δρ. Shetty έχει καταθέσει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την ενδορινική εφαρμογή εξωκυτταρικών κυστιδίων που προέρχονται από νευρικά βλαστοκύτταρα για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων νευρολογικών διαταραχών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η έρευνα που διεξήχθη με χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης των ΗΠΑ έχει ήδη εμπνεύσει περαιτέρω μελέτες και ελπίζει ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια θεραπεία που καθυστερεί τις αλλαγές που σχετίζονται με το Αλτσχάιμερ και τα σοβαρά γνωστικά προβλήματα 10 έως 15 χρόνια μετά την αρχική διάγνωση.

«Το ταξίδι μας για να προωθήσουμε την εφαρμογή αυτής της θεραπείας για τη νόσο Αλτσχάιμερ μόλις αρχίζει», αναφέρει καταληκτικά.

 

 

πΗΓΗ: https://www.oloygeia.gr/

3ο διαδικτυακό επιστημονικό συνέδριο με θέμα

«Εξωνοσοκομειακή Επείγουσα Ιατρική στην Πράξη»

που θα πραγματοποιηθεί μέσω zoom στις 03/12/2024 και ώρα 20:30-23:30

με συμμετέχοντες από τους SOS ΙΑΤΡΟΥΣ, την Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ) και τον Σύλλογο Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος,

η οποία απευθύνεται στο σύνολο των Επαγγελματιών Υγείας.

 

Πρόγραμμα συνεδρίου: https://sosiatroi.eu/3-diadiktiako-epistimoniko-sinedrio.pdf

 

Link Συμμετοχής ZOOM: https://us06web.zoom.us/j/84428424130

 

 

Τι επισημαίνουν καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη έχει καθιερωθεί στις 14 Νοεμβρίου. Πρόκειται για την ημερομηνία γέννησης του Frederick Banting, ο οποίος, μαζί με τον Charles Best, συνέλαβαν πρώτοι την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της θεραπευτικής ινσουλίνης στον Καναδά το 1921.

Με αφορμή την ημέρα αυτή, οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (επίκουρη καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ, Υπεύθυνη Διαβητολογικού Κέντρου Νοσοκομείου Αλεξάνδρα), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής ΕΚΠΑ) και Νικόλαος Τεντολούρης (καθηγητής Παθολογίας ΕΚΠΑ, υπεύθυνος Διαβητολογικού Κέντρου Νοσοκομείου Λαϊκό), παραθέτουν χρήσιμα στοιχεία για τα νεότερα φάρμακα για τη νόσο.

Οι ιατροί έχουν στη διάθεσή τους μια σειρά από αντιδιαβητικές αγωγές, που περιλαμβάνουν χάπια (μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες, πιογλιταζόνη, αναστολείς DPP-4, αναστολείς SGLT-2), αλλά και ενέσιμα (ανάλογα GLP-1, ανθρώπινες ινσουλίνες και ανάλογα ινσουλίνης μακράς και ταχείας δράσης). Κάποιες από τις αγωγές αυτές κυκλοφορούν πολλά χρόνια τώρα με αποδεδειγμένη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει αρκετά νέα φάρμακα για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τα οποία προσφέρουν περισσότερες επιλογές και καλύτερο έλεγχο για τους ασθενείς. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν όχι μόνο στη μείωση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα αλλά και στην προστασία της καρδιάς, των νεφρών, καθώς και στη διαχείριση του σωματικού βάρους.

1. Αναστολείς SGLT-2

Τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής (empagliflozin, dapagliflozin και canagliflozin) λειτουργούν αναστέλλοντας την πρωτεΐνη SGLT-2 στους νεφρούς, με αποτέλεσμα την αποβολή περίσσειας γλυκόζης μέσω των ούρων. Αυτή η διαδικασία βοηθά στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και έχει επιπλέον οφέλη για την υγεία της καρδιάς και των νεφρών. Οι μελέτες δείχνουν ότι οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εγκεφαλικό και έμφραγμα, και καθυστερούν την εξέλιξη της νεφρικής βλάβης σε διαβητικούς ασθενείς.

2. Ανάλογα GLP-1

Αυτά τα φάρμακα (dulaglutide, liraglutide, semaglutide) μιμούνται τη δράση της φυσικής ορμόνης GLP-1, η οποία ενισχύει την έκκριση ινσουλίνης μετά από την κατανάλωση τροφής. Παράλληλα, επιβραδύνουν την κένωση του στομάχου και μειώνουν την όρεξη, βοηθώντας έτσι στη μείωση του σωματικού βάρους. Εκτός από την αποτελεσματικότητα στη ρύθμιση της γλυκόζης, τα ανάλογα GLP-1 έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων σε ασθενείς με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Έχουν κερδίσει δημοτικότητα και ως λύση για την απώλεια σωματικού βάρους.

3. Διπλοί αγωνιστές GLP-1/GIP

Οι διπλοί αγωνιστές (tirzepatide) είναι από τα πιο καινοτόμα φάρμακα, καθώς δρουν σε δύο υποδοχείς (GLP-1 και GIP) ταυτόχρονα. Αυτός ο συνδυασμός δράσης προσφέρει καλύτερη ρύθμιση της γλυκόζης, ενώ προάγει την απώλεια βάρους σε μεγαλύτερο βαθμό από τα κλασικά GLP-1 ανάλογα χωρίς σημαντικές παρενέργειες.

4. Νεότερα ανάλογα ινσουλίνης

Νεότερες μορφές ινσουλίνης σχεδιάστηκαν για χορήγηση μία φορά την εβδομάδα, διευκολύνοντας έτσι την καθημερινή ζωή των ασθενών που χρειάζονται θεραπεία με ινσουλίνη. Η εβδομαδιαία ινσουλίνη θα παρέχει σταθερή ρύθμιση της γλυκόζης με λιγότερες ενέσεις, κάτι που συμβάλλει στην καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία.

Συμπερασματικά, τα νέα φάρμακα για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έχουν διευρύνει σημαντικά τις θεραπευτικές επιλογές, προσφέροντας λύσεις που δεν περιορίζονται μόνο στη ρύθμιση της γλυκόζης. Τα περισσότερα έχουν αποδείξει και καρδιο-νεφρικά οφέλη, ενώ ορισμένα βοηθούν και στη μείωση του σωματικού βάρους. Αυτές οι επιλογές βοηθούν τους γιατρούς να προσαρμόζουν καλύτερα τη θεραπεία στις ανάγκες του κάθε ασθενούς και διευκολύνουν τη διαχείριση μιας νόσου που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Είναι η πρώτη έρευνα από την Αφρική που δείχνει ότι τα παιδιά με ελονοσία και σαφή σημάδια σοβαρής νόσησης παρουσιάζουν, τουλάχιστον εν μέρει, αντίσταση στο artemisinin.

Πάνω από 600.000 άνθρωποι παγκοσμίως πεθαίνουν από ελονοσία κάθε χρόνο, με την πλειοψηφία αυτών να είναι παιδιά κάτω των 5 ετών.

Τώρα αναδύονται ανησυχητικά νέα, ότι το παράσιτο της ελονοσίας ενδεχομένως μπορεί να αναπτύσσει αντίσταση στο artemisinin, το φάρμακο που χρησιμοποιείται πιο συχνά για να σώσει τις ζωές τους.

Είναι η πρώτη έρευνα από την Αφρική που δείχνει ότι τα παιδιά με ελονοσία και σαφή σημάδια σοβαρής νόσησης παρουσιάζουν, τουλάχιστον εν μέρει, αντίσταση στο artemisinin.

Ο Dr. Chandy John, που διευθύνει το Indiana University’s Ryan White Center for Infectious Diseases and Global Health, στην Ινδιανάπολη, δήλωσε ότι είναι επίσης η πρώτη έρευνα που δείχνει υψηλό ποσοστό παιδιών στην Αφρική με σοβαρή ελονοσία να έχουν επόμενο επεισόδιο ελονοσίας με το ίδιο στέλεχος εντός 28 ημερών μετά τη standard αγωγή με artesunate, ένα παράγωγο του artemisinin, και με συνδυαστική με το artemisinin θεραπεία [ACT].

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Journal of the American Medical Association.

Η έλευση των θεραπειών με artemisinin 2 δεκαετίες πριν, έφεραν επανάσταση στην περίθαλψη της ελονοσίας.

Το μικροσκοπικό παράσιτο που την προκαλεί, Plasmodium falciparum, είχε γίνει ανθεκτικό στα standard φάρμακα αλλά το artemisinin μπορούσε να θεραπεύσει τη νόσο.

Εως το 2008 υπήρχαν ήδη σημάδια ότι το P. falciparum εμφάνιζε επίσης αντίσταση στο νεότερο φάρμακο.

Περιστατικά στην Καμπότζη έδειξαν μερική αντίσταση στο φάρμακο και έως το 2013 υπήρχαν περιστατικά όπου το artemisinin τελείως αποτύγχανε να βοηθά ασθενείς με λοίμωξη.

Στη νέα έρευνα, μερική αντίσταση στο artemisinin φάνηκε σε 11 από 100 παιδιά στην Ουγκάντα, που αντιμετωπίστηκαν θεραπευτικά. Ο χρόνος που χρειάστηκε για να εξουδετερωθεί το παράσιτο στα παιδιά ήταν πολύ μακρύτερος σε πολλά περιστατικά.

Η ηλικία των παιδιών ήταν από 6-12 ετών και αντιμετωπίστηκαν για ‘’περιπλεγμένη’’ ελονοσία- νόσο με σημάδια πιθανόν απειλητικών για τη ζωή συμπτωμάτων, όπως αναιμία ή επιπλοκές στον εγκέφαλο.

Επίσης, 10 παιδιά των οποίων η ελονοσία εκτιμάτο ότι ιάθηκε είχαν υποτροπή εντός μηνός- κάτι που υποδεικνύει ότι το artemisinin δεν είχε εξουδετερώσει το παράσιτο.

Τα παιδιά ανέρρωσαν τελικά. Όμως, εργαστηριακή ανάλυση έδειξε ότι 10 έφεραν μορφές του P. falciparum που φιλοξενούσαν τις ίδιες μεταλλάξεις αντίστασης που είχαν ανθεκτικά περιστατικά στη νοτιοανατολική Ασία.

Είναι η πρώτη φορά που εντοπίστηκαν σε παιδιά της Αφρικής με σοβαρή ελονοσία.

Πολλά από τα παιδιά, επίσης αντιμετωπίστηκαν με δεύτερο φάρμακο, το lumefantrine.

Όμως μεγάλος αριθμός παιδιών που έλαβαν τον συνδυασμό των 2 φαρμάκων επίσης είχαν υποτροπή της νόσου, κάτι που υποδεικνύει ότι το παράσιτο της ελονοσίας θα μπορούσε να αναπτύσσει αντίσταση και στο lumefantrine.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι ανακοινώθηκε την Τετάρτη απο τους υπεύθυνους του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.

Ο ΕΟΦ ανακοίνωσε την Τετάρρτη την απόφασή του για προσωρινή απαγόρευση των παράλληλων εξαγωγών και της ενδοκοινοτικής διακίνησης για 101 φάρμακα, τα οποία παρατίθενται πιο κάτω.

Η απόφαση ελήφθη μετά από αξιολόγηση των στοιχείων επάρκειας των εν λόγω φαρμάκων στην αγορά για διάστημα 3 μηνών.

Τίθεται σε ισχύ την 13η Νοεμβρίου 2024 και έχει προσωρινό χαρακτήρα. Ισχύει για 3 μήνες, έως τις 13 Φεβρουαρίου.

Η υποχρέωση της διάθεσης αποκλειστικά στην εγχώρια αγορά ισχύει για όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα μετά από έγκριση του ΕΟΦ για έκτακτη εισαγωγή ή με απόφαση κατ’ εξαίρεση κυκλοφορίας με ξενόγλωσση επισήμανση.

Σε κάθε περίπτωση, η διάθεση φαρμάκων στους ασθενείς στην Ελλάδα κατά προτεραιότητα από όλους τους συμμετέχοντες στην αλυσίδα διακίνησης σύμφωνα με τη ζήτηση και τη νόμιμη συνταγογράφησή τους, είναι επιβεβλημένη.

Ο ΕΟΦ επιτηρεί την τήρηση των υποχρεώσεων επάρκειας των προϊόντων.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Κατάλογος με φάρμακα που δεν επιτρέπεται να εξαχθούν

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr