Συντάκτης: grammateia

Η FairLife L.C.C. ως ενεργό μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (LuCE), κοινοποίησε στην Ελλάδα την 8η έρευνα του Ευρωπαϊκού φορέα με τίτλο  “Οικονομικός αντίκτυπος του καρκίνου του πνεύμονα: Μια ευρωπαϊκή προσέγγιση”.

Ο καρκίνος του πνεύμονα επηρεάζει τη ζωή των ασθενών και των οικείων τους σε πολλαπλά επίπεδα. Στην παρούσα έκθεση δίνεται έμφαση στη συχνά παραγνωρισμένη πτυχή της οικονομικής τοξικότητας που συνοδεύει όχι μόνο τη διάγνωση της νόσου αλλά περισσότερο τις άμεσες δαπάνες θεραπείας και φαρμάκων, την απώλεια εισοδήματος και τον επώδυνο και μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στην οικονομική σταθερότητα των οικογενειών. Στόχος της έκθεσης είναι να ρίξει φως στις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν όσοι βαδίζουν στο δύσκολο μονοπάτι της ασθένειας.

Η Ελλάδα ήταν μία από τις 28 χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας που συμμετείχαν στην παραπάνω έρευνα. Καταγράφηκαν συνολικά 120 απαντήσεις από Έλληνες συμμετέχοντες, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για τα αποτελέσματα της έκθεσης ειδικά για την Ελλάδα. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο 10,3% του συνολικού αριθμού των συμμετεχόντων της 8ης Έκθεσης LuCE (120/1,161).

Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων συμμετεχόντων, το 38,3% ήταν ασθενείς και το 61,7% φροντιστές. Η πλειοψηφία ήταν άτομα ηλικίας 55-64 ετών, με το ποσοστό των γυναικών να υπερτερεί (67.5%) σε σχέση με το ποσοστό (31,7%) των ανδρών. Αξίζει να σημειωθεί πως το 44,2% είχαν (ή οι οικείοι τους είχαν) νόσο σταδίου IV, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (αδενοκαρκίνωμα).

Όλα τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση για την Ελλάδα συγκρίνουν τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από Έλληνες συμμετέχοντες με τον μέσο όρο που συλλέχθηκε από Ευρωπαίους συμμετέχοντες.

Συνολικά αποτελέσματα έρευνας

• Η έρευνα ανέδειξε τη σημασία της αντιμετώπισης του οικονομικού αντίκτυπου του καρκίνου του πνεύμονα στην Ελλάδα. Ο οικονομικός αντίκτυπος για τα άτομα από την Ελλάδα είναι υψηλότερος από τον μέσο όρο της ευρωπαϊκής ζώνης του ΠΟΥ σε όλους σχεδόν τους τομείς.

• Συνολικά το 92,4% των ατόμων ανέφεραν οικονομική δυσχέρεια ως αποτέλεσμα της νόσου έναντι 66,8% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων. Ο αντίκτυπος ήταν πολύ σημαντικός (αρκετά / πάρα πολύ) για το 50,0% των Ελλήνων συμμετεχόντων.

• Η σοβαρότητα της οικονομικής τοξικότητας λόγω καρκίνου του πνεύμονα είναι τόσο υψηλή, ώστε το 71,7% των συμμετεχόντων από την Ελλάδα είχε δυσκολία στην κάλυψη ορισμένων δαπανών έναντι του 45,7% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων.

• Το 61,4% των συμμετεχόντων από την Ελλάδα χρειάζεται πάνω από το 20% του εισοδήματος του νοικοκυριού του για να πληρώσει τις δαπάνες που σχετίζονται με τον καρκίνο του πνεύμονα έναντι του 31,7% του μέσου όρου σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

• Είναι επίσης πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι το 87,5% των ατόμων με οικονομικές δυσκολίες συμφώνησαν ότι η οικονομική τους κατάσταση είχε αντίκτυπο στην πρόσβασή τους σε θεραπεία και περίθαλψη.

• Περίπου το 75% των συμμετεχόντων από την Ελλάδα ανέφεραν μειωμένο εισόδημα του νοικοκυριού μετά τη διάγνωση έναντι 62,9% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων. 4 στους 10 ανέφεραν την απουσία από την εργασία ως μία από τις αιτίες της μείωσης του εισοδήματος, ακολουθούμενη από την μη ικανότητα εργασίας (29,6%).

• Η μεγάλη πλειονότητα των συμμετεχόντων (87,4%) αναγκάστηκε να μειώσει τα έξοδα του νοικοκυριού για να αντιμετωπίσει τα έξοδα μετά τη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα.

• Η έρευνα υποδηλώνει ότι ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί παράγοντα κινδύνου πρόκλησης οικονομικής δυσχέρειας. Το ποσοστό των Ελλήνων συμμετεχόντων που είχαν άγχος για τα οικονομικά τους αυξήθηκε από 48,1% (πριν τη διάγνωση) σε 72,2% ( μετά τη διάγνωση). Τα αντίστοιχα ποσοστά στον Ευρωπαϊκό μέσο όρο αυξήθηκαν από 27,7% σε 46,8%.

• Εν τέλει, το 60,2% των ατόμων που επηρεάζονται από τη νόσο στην Ελλάδα δυσκολεύεται να βιοποριστεί με το εισόδημα του νοικοκυριού του έναντι του 26,2% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων.

• Η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων (71,2%) δεν είχε συζητήσει ποτέ, ή ελάχιστα, με τις ομάδες υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τις οικονομικές ανησυχίες τους. Το ποσοστό αυτό συμπίπτει με τον μέσο όρο των Ευρωπαίων συμμετεχόντων.

• Η αντιμετώπιση της νόσου είναι συχνά δαπανηρή, ειδικά αν τα βήματα για τη διάγνωση – μεταξύ άλλων ο ολοκληρωμένος μοριακός έλεγχος – και τη θεραπεία δεν καλύπτονται επαρκώς από το δημόσιο σύστημα υγείας ή τα ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα.

• Επιπρόσθετες οικονομικές πιέσεις μπορεί να δημιουργήσουν οι δαπάνες διακομιδής προς και από τα εξειδικευμένα κέντρα θεραπείας, λόγω έλλειψης επαρκούς στελέχωσης επαγγελματιών υγείας και ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού σε δομές της Ελληνικής περιφέρειας και η σημαντική απώλεια ωρών εργασίας για τους υπεύθυνους συνοδούς και μέλη της οικογένειας που καλούνται να καλύψουν με την παρουσία και συμμετοχή τους τέτοιες ελλείψεις.

Προτάσεις για Δράση

Η έκθεση προτείνει τις ακόλουθες λύσεις και τρόπους υποστήριξης με την ελπίδα να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για τους επαγγελματίες υγείας, τους φορείς χάραξης πολιτικής, τους συνηγόρους ασθενών και κυρίως τα άτομα και τις οικογένειες που βιώνουν τη νόσο:

• Έλεγχος για οικονομική τοξικότητα και παροχή προγραμμάτων για την κάλυψη δαπανών, σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας.

Οι ομάδες υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να ενθαρρύνουν τη συζήτηση με τα άτομα που επηρεάζονται από τον καρκίνο του πνεύμονα για να διερευνήσουν τις οικονομικές τους ανάγκες. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται σε φορείς που μπορούν να πληροφορήσουν και να βοηθήσουν στη μείωση των δαπανών που σχετίζονται με τη θεραπεία και τη φροντίδα και στον περιορισμό των αυξημένων δαπανών λόγω της νόσου.

• Ενίσχυση του προγράμματος κάλυψης εισοδήματος για άτομα που δεν μπορούν να εργαστούν, επειδή νοσούν από καρκίνο του πνεύμονα ή για τους φροντιστές.

Η μείωση του εισοδήματος λόγω των εργασιακών μεταβολών είναι μία από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις της διάγνωσης του καρκίνου του πνεύμονα. Τα εργαζόμενα άτομα είναι πιο πιθανό να βιώσουν μείωση του εισοδήματός τους λόγω της νόσου. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να χρηματοδοτούν τις κατάλληλες παροχές αποζημίωσης μέσω των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και να τις παρέχουν σε όσους δεν μπορούν να εργαστούν λόγω καρκίνου του πνεύμονα.

Πηγη: https://healthmag.gr/

ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ  Α ΕΘΝΙΚΗΣ

ΤΡΙΚΑΛΑ

ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΟΣΕ (ΝΕΑ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ)

04-10/07/2024

12672_scan_1

Αθήνα, 13 Ιουνίου 2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Π.Ι.Σ.: Πρέπει άμεσα να αποκατασταθούν σε αξιοπρεπή επίπεδα οι αποδοχές των γιατρών Ε.Σ.Υ.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ΄ αριθμ. 2/2024 απόφασή της έκρινε  αντισυνταγματικές τις διατάξεις του νόμου 4472/2017, βάσει των οποίων καταβάλλονταν οι μισθοί στους επικουρικούς και ειδικευόμενους ιατρούς του Ε.Σ.Υ. κατά την περίοδο 2017 έως 2022. Όμοια απόφαση είχε εκδώσει προγενέστερα και το Συμβούλιο Επικρατείας για τους μόνιμους γιατρούς του Ε.Σ.Υ.

Κατά τον Άρειο Πάγο και το ΣτΕ οι επαναλαμβανόμενες περικοπές των αποδοχών των γιατρών του Ε.Σ.Υ., που ξεκίνησαν από την πρώτη επιβολή των μνημονίων, αντίκεινται στις αρχές  του Ειδικού Μισθολογίου, της αναλογικότητας (άρθρο 25 του Συντάγματος) και της ισότητας στα δημόσια βάρη (άρθρο 4 του Συντάγματος) και, ως εκ τούτου, είναι ανίσχυρες.

Μετά τις επανειλημμένες αποφάσεις των Ανώτατων Δικαστηρίων η ελληνική πολιτεία οφείλει ν΄ αντιληφθεί πως πρέπει να αποκαταστήσει το Ειδικό Ιατρικό Μισθολόγιο, ώστε οι απολαβές των ιατρών να ανέλθουν  σε αξιοπρεπή επίπεδα, αλλιώς οι προκηρύξεις γιατρών θα συνεχίσουν να αποβαίνουν άγονες και το Ε.Σ.Υ. να  αποψιλώνεται από ιατρικό δυναμικό με τραγικές επιπτώσεις στη χώρα.

Καθώς οι απολαβές των ιατρών  του Ε.Σ.Υ. είναι υποδιπλάσιες των ευρωπαίων συναδέλφων τους η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί αυτονόητο ελάχιστο βήμα σύγκλισης.

Να θυμίσουμε τέλος τη νομοθετημένη από τον Δεκέμβριο 2022 υποχρέωση της κυβέρνησης να εκδώσει Κοινή Υπουργική Απόφαση προκειμένου να αναμορφώσει τα κίνητρα για τις άγονες και νησιωτικές περιοχές, υποχρέωση που αθετεί διαρκώς παρά τα έγγραφα και τις διαρκείς υπομνήσεις του Π.Ι.Σ.

Η διατήρηση αυτής της στάσης έναντι των ιατρών του Ε.Σ.Υ. δύσκολα πείθει για την αφετηρία της, δεδομένων των αποτελεσμάτων.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΙΣ

Εβδομαδιαία Έκθεση Επιδημιολογικής Επιτήρησης Αναπνευστικών Λοιμώξεων

της Διεύθυνσης Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης για Λοιμώδη Νοσήματα του ΕΟΔΥ,

για ενημέρωσή σας.

Εβδομαδιαία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης_Αναπνευστικές Λοιμώξεις (23. 2024)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

www.pis.gr

Τονίζει σε άρθρο της η Δρ Ανδρούλλα Ελευθερίου

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντή Αιμοδότη, η  Εκτελεστική Δ/ντρια της Διεθνούς Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ), Δρ Ανδρούλλα Ελευθερίου, επισημαίνει σε άρθρο της μεταξύ άλλων τα εξής: Η πραγματική αξία του αίματος υπό κανονικές συνθήκες δε γίνεται συχνά αντιληπτή στους περισσότερους από εμάς. Τα δεδομένα αλλάζουν άρδην όταν το χρειαστούμε, είτε λόγω μιας έκτακτης συνθήκης που αφορά εμάς ή τους οικείους μας, είτε για τη θεραπεία μιας ασθένειας όπως συμβαίνει στη περίπτωση της θαλασσαιμίας και άλλων νόσων, με τους πάσχοντες να ζουν συχνά με την αγωνία της επάρκειας αίματος που θα τους εξασφαλίσει τις υπερπολύτιμες μεταγγίσεις που χρειάζονται για να επιβιώσουν και να συνεχίσουν την καθημερινότητά τους. Και αποτελεί ίσως οξύμωρο ότι το αίμα δεν είναι ούτε δεδομένο, ούτε ανεξάντλητο, παρότι υπάρχει σε αφθονία μέσα σε όλους μας.

Η Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη που εορτάζεται στις 14 Ιουνίου, έρχεται να μας υπενθυμίσει εμφατικά τη σημασία της εθελοντικής προσφοράς αίματος και των προϊόντων του και να ευαισθητοποιήσει το κοινό σε παγκόσμιο επίπεδο γύρω από την ανάγκη της επαρκούς και ασφαλούς διάθεσής τους. Παράλληλα, η ημέρα αυτή συνιστά μια πρώτης τάξεως αφορμή για να αναγνωριστεί η συνεισφορά των απανταχού αιμοδοτών, χάρη στην αλληλεγγύη και ευαισθησία των οποίων προσφέρεται ζωή και ελπίδα σε αμέτρητους άλλους ανθρώπους.

Η δε φετινή ημέρα σηματοδοτεί την επέτειο των 20 χρόνων από την καθιέρωση του θεσμού, συνοδευόμενη από το μήνυμα «20  χρόνια  προσφοράς:  Σας  ευχαριστούμε, αιμοδότες!» και αποσκοπεί στην επιτάχυνση της προόδου προς ένα μέλλον όπου η ασφαλής μετάγγιση αίματος θα είναι επιτέλους καθολικά προσβάσιμη». Προσθέτει δε ότι ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός για το αίμα, τους ιστούς, τα κύτταρα και άλλες ουσίες ανθρώπινης προέλευσης (SoHO), ο οποίος και υιοθετήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο τον περασμένο Απρίλιο, άνοιξε τον δρόμο για τον αναγκαίο εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση του υφιστάμενου πλαισίου που ρυθμίζει τη συλλογή, εποπτεία και διάθεση του αίματος στα κράτη-μέλη της ΕΕ και αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην αντιμετώπιση των ελλείψεων, την ενίσχυση της ασφάλειας και ποιότητας του αίματος, την προστασία αιμοδοτών και αιμοληπτών, αλλά και την καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων αίματος προς αποφυγή αχρείαστης σπατάλης τους.

Τόσο τα οφέλη του νέου κανονισμού και η εφαρμογή του στη χώρα μας, το νεοσύστατο Εθνικό Συμβούλιο Αίματος και η Εθνική Στρατηγική για το Αίμα που βρίσκεται υπό ανάπτυξη, καθώς και ποικίλα άλλα ζητήματα που σχετίζονται με τη διασφάλιση της ποιότητας και της επάρκειας του αίματος σε Κύπρο και Ευρώπη, θα βρεθούν στο επίκεντρο της εκδήλωσης που διοργανώνουν η Διεθνής Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ) και το Κέντρο Αίματος, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2024, στο Σπίτι της Ευρώπης, στη Λευκωσία, για την οποία θα είναι σύντομα διαθέσιμες περισσότερες πληροφορίες.

Πηγη: https://healthdaily.gr

Ένα υγιέστατο αγοράκι γέννησε η 39χρονη Ειρήνη Κόκα, η οποία είχε υποβληθεί σε μεταμόσχευση ωοθηκών. Το Σάββατο 8 Ιουνίου έφερε στον κόσμο με καισαρική τομή το αγοράκι, βάρους 3 κιλών και 20 γραμμαρίων.

Το 2021 και μετά την αποθεραπεία της επέστρεψε για τη μεταμόσχευση του κρυοσυντηρημένου φλοιού των ωοθηκών της στις μη λειτουργικές πλέον ωοθήκες της, ώστε να επαναφέρει τη γονιμότητά της. Το κορυφαίο ιατρικό γεγονός, ως προς το χειρουργικό μέρος, πραγματοποιήθηκε στην Κλινική ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ από εξειδικευμένους γιατρούς και κλινικούς εμβρυολόγους της κλινικής, μαζί με την τιμητική και ουσιαστική παρουσία ομάδας εξειδικευμένων ιατρών από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Νορβηγίας (Oslo University Hospital), με επικεφαλής τον καθηγητή και διευθυντή του Τμήματος Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Peter Zoltan Fedorcsak και την Ελληνίδα κλινική εμβρυολόγο, διευθύντρια του Εργαστηρίου Εξωσωματικής Γονιμοποίησης Μαρία Μπίμπα. Ακόνη μία πρωτοπορία αυτής της σπουδαίας προσπάθειας ήταν ότι μεταδόθηκε σε ζωντανή διαδικτυακή σύνδεση από την αίθουσα του χειρουργείου της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ σε 13 δημόσια νοσοκομεία της χώρας προκειμένου να παρακολουθήσουν και άλλοι Έλληνες γιατροί όλη τη διαδικασία.

Μετά από 1,5 χρόνο επαναλειτουργίας των ωοθηκών της και έχοντας συλλέξει ωάρια που γονιμοποιήθηκαν με το σπέρμα του συζύγου της, η κ. Κόκα πραγματοποίησε εμβρυομεταφορά δύο εμβρύων στο στάδιο της βλαστοκύστης στις 5 Οκτωβρίου του 2023.

Ο γιατρός της και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, δήλωσε: «Για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά επετεύχθη εγκυμοσύνη και γέννηση υγιούς παιδιού μετά από μεταμόσχευση ωοθηκικού ιστού. Η επιστήμη πια μας δίνει τη δυνατότητα να ξεπερνάμε όλο και περισσότερα εμπόδια. Με αυτήν τη μέθοδο έχουν γεννηθεί 210 παιδιά διεθνώς, μετά το πρώτο παιδί στον κόσμο το 2004, με ποσοστό γεννήσεων 21%, με παρόμοια ποσοστά κυήσεων, τόσο από φυσική σύλληψη όσο και μετά από IVF».

«Το μεγαλύτερό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα. Αγωνίστηκα και κατάφερα με τη βοήθεια της ιατρικής ομάδας να κερδίσω το μεγαλύτερο δώρο στη ζωή μου, το αγοράκι μου. Θα ήθελα να πω σε όλες τις γυναίκες που περνούν κάτι ανάλογο με τη δική μου περίπτωση ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουν», ανέφερε η κ. Κόκα.

Πηγη: https://www.aftodioikisi.gr/

Η άυλη συνταγογράφηση αναμένεται να επεκταθεί και σε όλους τους τουρίστες που έρχονται στην Ελλάδα, όχι μόνο στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στους πολίτες των τρίτων χωρών

Την επέκταση της άυλης συνταγογράφησης και στους τουρίστες από Ευρώπη και τρίτες χώρες προανήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Τεχνολογίας και Καινοτομίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης με θέμα: «Το μέλλον της Ψηφιακής Υγείας σήμερα».

«Ήμουν Υπουργός Υγείας και πριν από μία δεκαετία. Η εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας στην Υγεία, τα δέκα μεσολαβήσαντα χρόνια, είναι αδιανόητη. Σήμερα η Ελλάδα έχει ίσως το πιο εξελιγμένο ή ένα από τα πιο εξελιγμένα συστήματα άυλης συνταγογράφησης σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σχεδόν το σύνολο των συνταγών περνάνε από την άυλη συνταγογράφηση. Πρέπει να επεκτείνουμε σύντομα το σύστημα αυτό και σε όλους τους τουρίστες που έρχονται στην Ελλάδα, όχι μόνο στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στους πολίτες των τρίτων χωρών, ώστε ο κάθε ένας που έρχεται στην Ελλάδα να μπορεί να χρησιμοποιεί το σύστημα της άυλης συνταγογράφησης και εμείς να έχουμε εικόνα του τι συνταγογραφείται και τι καταναλώνεται από φάρμακα στην Ελλάδα, έτσι ώστε να φτάσουμε, ει δυνατόν, στο 100% της συνταγογράφησης που είναι μέσω του ψηφιακού συστήματος. Η άυλη συνταγογράφηση δεν είναι σπουδαία μόνο γιατί βοηθά πολύ τον πολίτη να έχει τη συνταγή που θέλει και να την εκτελέσει πολύ εύκολα σε οποιοδήποτε φαρμακείο αλλά βοηθά πρωτίστως την Κυβέρνηση να μπορεί να χαράζει πολιτική. Διότι δεν μπορείς να χαράζεις πολιτική εάν δεν έχεις τις κατάλληλες πληροφορίες και την πραγματική εικόνα του τι συμβαίνει. Και αυτό μας το παρέχει πράγματι η ψηφιακή τεχνολογία», σημείωσε ο κ. Γεωργιάδης.

Μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Υγείας αναφέρθηκε και στα ψηφιοποιημένα θεραπευτικά πρωτόκολλα τα οποία έχουν περάσει ήδη στο σύστημα της ΗΔΙΚΑ και ελέγχουν τα φάρμακα που χορηγούνται στους ασθενείς. Επίσης, ο κ. Γεωργιάδης μίλησε για τον «οδηγό συνταγογράφησης» που «αν τηρηθεί, εξοικονομεί τη δαπάνη, δεν δίνει σε ασθενή που δεν χρειάζεται το ακριβότερο φάρμακο και δημιουργεί χώρο για να μπορείς να έχεις και χρήματα να πληρώνεις το φάρμακο που χρειάζεται όσο ακριβό και να είναι στον ασθενή που πραγματικά το έχει ανάγκη.

Είχαμε διαγνώσει από την προηγούμενή μου θητεία ότι για να δουλέψουν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα θα πρέπει η ΗΔΙΚΑ να μπορεί να παίρνει τα στοιχεία ψηφιοποιημένα, ώστε την ώρα που ο γιατρός γράφει τον ΑΜΚΑ του ασθενούς και πάει να συνταγογραφήσει, να ξέρει ο γιατρός τι μπορεί να γράψει και τι δεν μπορεί να γράψει. Να μην μπορεί δηλαδή να γράψει αυτό που τα θεραπευτικά πρωτόκολλα δεν επιτρέπουν».

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr

Πώς θα προχωρήσει η ψηφιακή αναβάθμιση στα δημόσια νοσοκομεία

Ψηφιακές θα ξεκινήσουν να γίνονται πολλές υπηρεσίες στα δημόσια νοσοκομεία με χρονικό ορίζοντα το 2025.

Όπως δήλωσε ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους το 2025 θα ολοκληρωθούν τα περισσότερα έργα ψηφιακής αναβάθμισης των νοσοκομείων που υλοποιούνται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Η ψηφιακή αναβάθμιση των νοσοκομείων, περιλαμβάνει τον ενιαίο ψηφιακό φάκελο ασθενούς, το ψηφιακό σύστημα διαχείρισης ογκολογικών ασθενών και τη ψηφιακή ενοποίηση των συστημάτων των νοσοκομείων.

Τα παραπάνω επισήμανε ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Τεχνολογίας και Καινοτομίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης με θέμα «Το μέλλον της ψηφιακής υγείας, σήμερα» .

Δημόσια νοσοκομεία: Ψηφιακές οι υπηρεσίες

Αναφερόμενος ο κ. Θεμιστοκλέους χάρη στη ψηφιακή ενοποίηση των νοσοκομείων δήλωσε πώς θα δημιουργηθεί ένα νέο περιβάλλον προς όφελος του ασθενή ο οποίος όταν πηγαίνει από το ένα νοσοκομείο στο άλλο δεν θα χρειάζεται να έχει μαζί του τις εξετάσεις που έκανε καθώς αυτές θα υπάρχουν στο σύστημα και θα είναι προσβάσιμες σε όποιο νοσοκομείο πάει.

Συνεχίζοντας ανέφερε πώς ότι από το 2026 ο πολίτης χάρη σε μια εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα θα μπορεί να έχει πρόσβαση στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας στον οποίο θα έχει επίσης πρόσβαση και ο γιατρός κατόπιν συναίνεσης του ασθενή. Επίσης ανέφερε ότι στον ηλεκτρονικό φάκελο θα υπάρχουν όλες οι εξετάσεις που έκανε ο ασθενής είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα υγείας.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Τα τελευταία έτη έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι για να είναι αποτελεσματικό ένα σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας δεν αρκεί μόνον η στελέχωσή του με καλά εκπαιδευμένο προσωπικό. Πρέπει ταυτόχρονα να είναι και οικονομικά βιώσιμο. Με μία βιωσιμότητα θεμελιωμένη σε βασικά πρότυπα φροντίδας και αντιμετώπισης ασθενών αλλά και μέσα από τη χρήση μοντέλων αποδοτικότητας για τη διαχείριση οικονομικών πόρων.

Η συνεχής παρακολούθηση και διασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας είναι απαραίτητη γιατί οι δαπάνες που καταναλώνονται στον ευρύτερο χώρο της υγείας και περίθαλψης ολοένα και αυξάνονται.

Ο λόγος είναι ευνόητος. Αφενός, η έκρηξη της τεχνολογίας τις τελευταίες δεκαετίες και οι τεράστιες επιστημονικές εξελίξεις ευνοούν την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών, ακόμα και για παθήσεις που φάνταζαν παλαιότερα ανίατες.

Αφετέρου, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης οδηγεί σε αύξηση της πιθανότητας και της συχνότητας έκθεσης ενός ατόμου σε πλειάδα ασθενειών και νοσημάτων φθοράς, καθιστώντας την ανάγκη για προγράμματα πρόληψης απαραίτητη και επιτακτική.

Είναι σαφές λοιπόν πως στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών υγείας, η πρόσβαση σε νεότερες και κατ’ επέκταση καινοτόμες θεραπείες, αλλά και στα προγράμματα προληπτικής ιατρικής, πρέπει να διαμορφώνεται με τον πιο ορθολογικό, αποτελεσματικό και ποιοτικό τρόπο.

Μάλιστα στα πλαίσια ενός κοινωνικού κράτους, η ποιότητα πρέπει να συμπεριλαμβάνει συχνά και εναλλακτικούς τρόπους για άρση ή έστω άμβλυνση οικονομικών και γεωγραφικών ανισοτήτων. Η συνολική συνθήκη αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα σύστημα υγείας οικονομικά βιώσιμο.

Η βιωσιμότητα αυτή απαιτεί ταυτόχρονη στρατηγική διαχείριση του κόστους και της ποιότητας, ενσωματώνοντας νέα εργαλεία ελέγχου ροών εργασίας, μέτρηση αποτελεσμάτων παραγόμενου έργου, κλινικούς δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας, και τη συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ ιδρυμάτων και κλινικών με επίκεντρο πάντα τη βέλτιστη φροντίδα των ασθενών.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της διακυβέρνησης ιατρικής πληροφορίας του ΕΣΥ που μετά από μακροχρόνιο σχεδιασμό παίρνει πλέον σάρκα και οστά στη χώρα μας, επιτρέπει με μεγαλύτερη ευκολία τον σχεδιασμό και την εφαρμογή τέτοιων στρατηγικών, ενώ παράλληλα εισάγει δυνατότητες περιορισμού των γεωγραφικών ανισοτήτων και καλύτερη πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας καθολικά.

Επιπρόσθετα διευκολύνει την συνεργασία μεταξύ διαφορετικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων, μέσα από εποικοδομητική σύγκριση αλλά και ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με βέλτιστες και αποδοτικές πρακτικές στις κλινικές διαδικασίες.

Μέσα από τέτοιες συνεργασίες, καθίσταται εφικτή η δημιουργία και η επέκταση κλινικών κατευθυντήριων γραμμών ή αλλιώς ιατρικά πρωτόκολλα. Τα πρωτόκολλα αυτά περιλαμβάνουν οδηγίες σχετικά με τις απαραίτητες ενέργειες ανά βαρύτητα ασθένειας, κάτι που συνεπάγεται ότι διευκολύνουν την ασφαλή διαλογή του αριθμού των ασθενών στους οποίους απαιτείται εξειδικευμένη φροντίδα και αυτό μπορεί να μειώσει την ανάγκη για εξειδικευμένο προσωπικό και εξοπλισμό στα πιο μικρά και απομακρυσμένα νοσοκομεία.

Το άμεσο και κύριο όφελος τους όμως είναι ότι μειώνουν τις επιστημονικές αποκλείσεις στη φροντίδα γενικότερα, μειώνουν τις περιττές παρεμβάσεις και κακές πρακτικές στο ιατρικό έργο (πχ υπερσυνταγογράφηση), ενώ παράλληλα αυξάνουν την αποτελεσματικότητα παροχής υπηρεσιών υγείας σε όρους ασφαλούς περίθαλψης.

Συγκεκριμένα, η εφαρμογή τους μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση της ποιότητας νοσηλείας – σε όρους χαμηλής συχνότητας ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, θρομβώσεων, και άλλων επιπλοκών κατά τη νοσηλεία.

Το εύλογο ερώτημα βέβαια είναι αν η μείωση επιπλοκών κατά τη νοσηλεία ασθενών μέσα από την ορθή εφαρμογή πρωτοκόλλων πράγματι οδηγεί σε σημαντική μείωση του μέσου χρόνου νοσηλείας, και κατ’ επέκταση στη μείωση δαπανών περίθαλψης με οικονομική ελάφρυνση στο σύστημα υγείας. Ας εξετάσουμε λοιπόν πρώτα τη σημασία του χρόνου νοσηλείας και το πώς επηρεάζει την ποιότητα της έκβασης νοσηλείας.

Η ποιότητα νοσηλείας των ασθενών εξαρτάται σαφώς από τις τοπικές συνθήκες νοσηλείας ενός ιδρύματος, όπως την καθαριότητα του χώρου, την ευγένεια του προσωπικού, την εξυπηρέτηση, αλλά είναι πάντα άρρηκτα συνδεδεμένη με το συνολικό χρόνο μέσα στον οποίο διεκπεραιώνεται ένα περιστατικό, δηλαδή τον χρόνο νοσηλείας ανεξάρτητα από το ίδρυμα νοσηλείας.

Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες παγκοσμίως, για την αναζήτηση «χρυσής τομής» του ιδανικού χρόνου νοσηλείας (δηλαδή του χρόνου κατά τον οποίο μπορεί να ολοκληρωθεί η διαγνωστική και θεραπευτική διαδικασία), χωρίς όμως η παραμονή του αυτή να αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών και να επιβαρύνει υπερβολικά τον ίδιο αλλά και το σύστημα υγείας.

Είναι πλέον ευρύτερα γνωστό πως η παράταση του χρόνου νοσηλείας οδηγεί σε αυξημένη πιθανότητα περαιτέρω επιπλοκών σε ένα ασθενή, οι οποίες συχνά έχουν κακή έκβαση. Κύριο παράδειγμα είναι το φαινόμενο των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Κατά μέσο όρο εμφανίζονται σε συχνότητα 9% στην Ελλάδα, 6%στην Ευρώπη, ενώ στις ΜΕΘ κυμαίνεται συνήθως στο 55%.

Στους μεγαλύτερους ηλικίας ασθενείς, οι λοιμώξεις αυτές αποτελούν την κύρια αιτία επιδείνωσης και θανάτου τους κατά τη νοσηλεία τους, καθώς μία ήδη επιβαρυμένη κατάσταση σε μεγάλη ηλικία τους καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους.

Έχει παρατηρηθεί ότι ιδιαίτερα στις μετεγχειρητικές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ο χρόνος παραμονής μπορεί να παραταθεί έως και 32 ημέρες ενώ αυξάνεται σημαντικά η θνητότητα. Επιπρόσθετα, δημιουργείται η ανάγκη για χορήγηση πιο ισχυρών αντιβιοτικών, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιπλοκών και παρατείνοντας ακόμη περισσότερο την νοσηλεία των ασθενών σε ένα φαύλο κύκλο.

Ένα άλλο παράδειγμα επιπλοκών νοσηλείας είναι αυτό των θρομβώσεων. Ο παρατεταμένος κλινοστατισμός (η μειωμένη κινητικότητα που η παραμονή στο νοσοκομείο προκαλεί), μαζί με επαναλαμβανόμενους καθετηριασμούς και φλεβοκεντήσεις, σε συνδυασμό με τις οργανικές επιπτώσεις του νοσήματος για το οποίο νοσηλεύεται ο ασθενής, οδηγούν σε μια ακόμα συχνή αιτία παράτασης της παραμονής και υποβάθμισης της νοσηλείας, που δεν είναι άλλη από τις θρομβώσεις.

Ο κίνδυνος θρόμβωσης στους νοσηλευόμενους ασθενείς είναι περίπου 100 φορές υψηλότερος, συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Στις Ευρωπαϊκές χώρες, η εμφάνιση τους υπολογίζεται κατά μέσο όρο στο 3,65%-14,9% του συνόλου νοσηλευομένων αλλά αφορά έως και το 60 % των νοσηλευόμενων σε χειρουργικές κλινικές και το 40% σε παθολογικές.

Συνολικά αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες αύξησης ταλαιπωρίας και θνητότητας ασθενών. Ένας στους δέκα περίπου θανάτους ενδονοσοκομειακά οφείλεται σε θρόμβωση ενώ έρευνες παγκοσμίως έχουν τεκμηριώσει πως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτών μπορεί δυνητικά να αποτραπεί (έως και 70% ανά περίπτωση).

Πρόκειται για μία επιπλοκή που μελετήθηκε ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, καθώς η λοίμωξη COVID συνδέθηκε με αυξημένη συχνότητα θρόμβωσης. Γνωρίζουμε βέβαια ότι οι θρομβώσεις είναι αδύνατο να εξαλειφθούν παντελώς, καθώς πολλά νοσήματα έχουν εγγενή θρομβογόνο δράση, όπως ο καρκίνος, όπου ο κίνδυνος για θρόμβωση αυξάνεται κατά 4,5-6 φορές, όπως η σήψη αλλά και πολλές χειρουργικές παθήσεις.

Ωστόσο υπάρχουν τρόποι να μειώσουμε σημαντικά τον κίνδυνο με τον πιο αποδοτικό τρόπο να είναι η δημιουργία ιατρικών πρωτοκόλλων που ενσωματώνουν εγκαίρως αύξηση της χορηγούμενης θρομβοπροφύλαξης έως και 85%, οδηγώντας σε σημαντική μείωση επιπλοκής θρομβώσεων έως και 65% – 70%.

Στο πλαίσιο δικής μας εφαρμογής σε περιφερειακό ίδρυμα και ακολουθώντας παραδείγματα άλλων νοσοκομείων, θεσπίσαμε πρόσθετους εσωτερικούς κανονισμούς, πέραν των καθιερωμένων ιατρικών πρωτοκόλλων, προσαρμοσμένους στην εμπειρία και τα δεδομένα ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου, όπως αυτό της Νάουσας Ημαθίας στη 3η ΥΠΕ.

Τα αποτελέσματα και οι παρατηρήσεις που προέκυψαν από τον υπολογισμό δεικτών και τη στατιστική τους ανάλυση κατόπιν εφαρμογής συγκεκριμένων πρωτοκόλλων έδειξαν να είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Συγκεκριμένα ο δείκτης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που κινούνταν κοντά στο 3% έως το 2020, παρουσίασε σταδιακή ελάττωση, το 2021 ήταν κατά μέσο όρο 1,4%, το 2022 1,3% ενώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2023 έφτασε πλέον κάτω της μονάδας και συγκεκριμένα στο 0,8%. Αντίστοιχα, θεαματική ήταν η μείωση και του δείκτη μικροβιακής αντοχής, από το 17,5% το 2020 στο 5,5% το πρώτο εξάμηνο του 2023.

Όλα αυτά καταδεικνύουν την καταλυτική επίδραση που είχαν τα πρωτόκολλα που θεσπίστηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας, η επέκτασή τους και η απόκτηση καλύτερης νοοτροπίας από το προσωπικό, σχετικά με την πειθαρχία σε οδηγίες και αυτοαξιολόγηση.

Αναφορικά με τις θρομβώσεις, σημειώθηκε κι εδώ σημαντική βελτίωση, χάρη στην θέσπιση συγκεκριμένων οδηγιών. Συγκεκριμένα από το 0,65% που ήταν το 2020 κατά μέσο όρο, έφτασε το 2022 στο 0,19%.

Μάλιστα τα υψηλότερα ποσοστά θρομβώσεων κατά τη νοσηλεία είχαν παρατηρηθεί την χειρουργική κλινική (0,94% το 2020, ενώ στην ορθοπεδική ήταν 0,77% και στην παθολογική 0,76%), επιβεβαιώνοντας αφενός τον εκτιμούμενο θρομβωτικό κίνδυνο και αφετέρου την απαραίτητη προσοχή που χρειάζεται να δοθεί σε επαρκή αντιθρομβωτική κάλυψη ασθενών ειδικά σε αυτούς με υψηλή πιθανότητα αιμορραγικού κινδύνου.

Εκεί σημειώθηκε και η σημαντικότερη βελτίωση, φτάνοντας το ποσοστό των θρομβώσεων κατά τη νοσηλεία στο 0,2% το 2022 (στην ορθοπεδική αντίστοιχα μειώθηκε στο 0,24% και στην παθολογική κλινική στο 0,3%), αποδεικνύοντας την θετική συμβολή της γνώσης και ασφάλειας που παρέχουν τα πρωτόκολλα. (Πίνακας 2), (Διάγραμμα 1)

Όσον αφορά τη συνολική μείωση του χρόνου νοσηλείας των ασθενών, μετατοπίστηκε από τις 4 περίπου ημέρες που ήταν το 2020, σε μέσο όρο κάτω του 3 (2,69) το 2022, που θεωρείται και ιδανικός χρόνος νοσηλείας σε αρκετές κλινικές.

Βέβαια, παρόλο που η εφαρμογή πρωτοκόλλων προϋποθέτει την διενέργεια συγκεκριμένων εξετάσεων και την προφυλακτική χορήγηση φαρμάκων στο σύνολο των ασθενών, η αξιολόγηση και σύγκριση οικονομικών δεικτών καταδεικνύει το συνολικό οικονομικό όφελος της καθιέρωσής τους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τον σχεδόν υποδιπλασιασμό της φαρμακευτικής δαπάνης, σε σχέση με το προ 10ετίας κατά την περίοδο της πανδημίας, καθώς και τη σημαντική μείωση του συνολικού κόστους αντιδραστηρίων παρά την συχνή εφαρμογή αρκετών δαπανηρών εξετάσεων (όπως d-dimer, test covid) και τη χορήγηση συνδυασμού φαρμάκων στους ασθενείς με covid.

Μάλιστα, παρά την αύξηση της δαπάνης για υγειονομικό υλικό που η πανδημία επέβαλλε, το συνολικό κόστος νοσηλείας όχι μόνο δεν εκτοξεύθηκε αλλά σημείωσε και μείωση, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και σε περιόδους κρίσης, οι κατευθυντήριες οδηγίες μπορούν να αποτελούν σημαντικό φρένο στην απροσδόκητη αύξηση κόστους περίθαλψης.

Αξίζει να σημειώσουμε πως πέραν της ανωτέρω εξοικονόμησης δαπανών από την εφαρμογή πρωτοκόλλων και της μείωσης χρόνου νοσηλείας, μπορεί να υπάρξει και ένα ακόμη έμμεσο όφελος. Η μειωμένη συχνότητα των ανωτέρω επιπλοκών μπορεί να συμβάλει θετικά στη μείωση έκβασης καταστάσεων αναπηρίας πολιτών, ένα φαινόμενο που όταν εξετασθεί αναλυτικά σε βάθος χρόνου και σε συνδυασμό με την εξέλιξη του δημογραφικού ζητήματος, ίσως μας προβληματίσει σημαντικά στο μέλλον.

Συμπερασματικά, και τα δικά μας δεδομένα συμφωνούν με τις έρευνες παγκοσμίως που αναδεικνύουν την εφαρμογή ιατρικών πρωτοκόλλων ως αποτελεσματικό μέσο επιτυχίας ποιοτικών και οικονομικών οφελών στην παροχή υπηρεσιών υγείας. Βέβαια, είναι προφανές πως η αποτελεσματική τους εφαρμογή μπορεί να είναι εφικτή μόνον με καθολική και πειθαρχημένη αφομοίωση από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό όχι μόνον σε ένα, αλλά σύνολο ιδρυμάτων. Για το λόγο αυτό τα πρωτόκολλα πρέπει να διέπονται από τα κάτωθι χαρακτηριστικά:

1. Εύκολη επικοινωνία, εκπαίδευση και αφομοίωση της κλινικής πληροφορίας μεταξύ των υγειονομικών, ώστε να είναι εφικτή η καθολική και ακριβής εφαρμογή τους.

2. Κατάλληλοι δείκτες ποιότητας και αξιολόγησής τους, ώστε αφενός να κρίνεται αντικειμενικά η αποτελεσματικότητά τους και αφετέρου να ελαχιστοποιείται η σπατάλη των διαθέσιμων πόρων, να διευκολύνονται έγκαιρες παρεμβάσεις και να αποφεύγονται αναποτελεσματικές πρακτικές.

3. Παρακολούθηση αυτών των δεικτών και ανάλυσή τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Συγκεκριμένα, για να διασφαλίζονται έγκαιρες και έγκυρες αναθεωρήσεις στο καλύτερο βαθμό, θα πρέπει ιδανικά να εξετάζονται σε επίπεδο περιφέρειας και κόμβων, όχι σε μεμονωμένα νοσοκομεία.

4. Συνεργασία ιατρικών και διοικητικών υπηρεσιών ώστε βάσει των πρωτοκόλλων να μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικός σχεδιασμός και προγραμματισμός.

Σε κάθε περίπτωση η επένδυση ενός νοσοκομείου στην εφαρμογή ιατρικών πρωτοκόλλων, αποδεικνύεται θετικώς ανταποδοτική, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση επιπλοκών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας των ασθενών, μείωση του χρόνου νοσηλείας και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Επιπρόσθετα δίνει την δυνατότητα ελέγχου της δαπάνης και περιορισμού της άσκοπης σπατάλης, εξοικονόμησης πόρων, δυνητικά ακόμα και δημιουργίας πλεονάσματος. Το πλεόνασμα αυτό με τη σειρά του μπορεί να αξιοποιηθεί σε νέα προγράμματα πρόληψης, αποκατάστασης αλλά και ανακούφισης ασθενών τελικού σταδίου.

Τα δεδομένα που παρουσιάζουμε εδώ αποτελούν ένδειξη. Χρειάζεται συνεχής αξιολόγηση πολλών δεικτών σε μεγαλύτερα δεδομένα για να προωθούμε βελτιωμένα μοντέλα παροχής υπηρεσιών υγείας βάση πραγματικών δεδομένων που εξάγονται από τη καθημερινότητα μας (data-driven healthcare policy decisions).

Όμως με την οριζόντια (γεωγραφικά) και κάθετη (σε επίπεδο κλινικών) εφαρμογή και συνεχή αναπροσαρμογή ιατρικών/θεραπευτικών πρωτοκόλλων, σε συντεταγμένο συνδυασμό με ψηφιακές καινοτομίες για την συνολικά καλύτερη αξιοποίηση και ανάλυση της κλινικής πληροφορίας, μπορούμε να οδεύσουμε στο μέλλον σε ένα πιο αποτελεσματικό και ανθεκτικό σύστημα υγείας, και σε όρους ποιότητας αλλά και σε όρους δαπανών (value-based patient recorded outcome measurements).

Κωνσταντίνος Λυκοστράτης, Δρ. Μοριακής Βιολογίας & Ιατρικής Πληροφορικής

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Σε περίπου έναν χρόνο από σήμερα αναμένεται να είναι έτοιμος ο Ατομικός Ηλεκτρονικός φάκελος Υγείας

Από παράταση σε παράταση πηγαίνει ο Ατομικός Ηλεκτρονικός φάκελος Υγείας ή ενιαίος ψηφιακός φάκελος ασθενούς ή και ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς όπως μετονομάστηκε εσχάτως.

Η μεταρρύθμιση που είχε διαφημιστεί δεόντως από το 2019, δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη και εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμη το καλοκαίρι του 2025.

Με βάση τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας το 2025 οι πολίτες θα διαθέτουν τον ψηφιακό φάκελο, ο οποίος έχει γίνει γεφύρι της Άρτας και απλώς μετονομάζεται.

Να σημειωθεί ότι είχε εξαγγελθεί οριστικά πώς θα ολοκληρωνόταν το 2022, μαζί με την εγγραφή όλων των πολιτών στον προσωπικό γιατρό, αλλά τελικώς δυο χρόνια μετά και ο ψηφιακός φάκελος δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.

«Αυτή τη στιγμή μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης η Ελλάδα υλοποιεί ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα ψηφιακής αναβάθμισης του συνόλου του συστήματος υγείας. Κορωνίδα είναι σίγουρα ο ηλεκτρονικός φάκελος του ασθενούς. Το χρονοδιάγραμμα παράδοσης του έργου είναι μέχρι το καλοκαίρι του 2025.

Αυτό σημαίνει ότι σε ένα χρόνο από σήμερα, πρώτον ο κάθε Έλληνας πολίτης θα έχει όλο το ιατρικό του ιστορικό μέσα στον ψηφιακό του φάκελο και θα μπορεί ο γιατρός που θα τον εξετάζει, είτε ο ιδιώτης γιατρός ή το νοσοκομείο αν του συμβεί κάτι έκτακτο, να έχει την πλήρη εικόνα της πραγματικής κατάστασης της υγείας του» δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

Αξιοσημείωτο είναι πως ο ψηφιακός φάκελος σε συνδυασμό με την ανασυγκρότηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μπορούν να αποσυμφορήσουν σε έναν βαθμό τα νοσοκομεία από τις τεράστιες ουρές έξω από τα τμήματα των εξωτερικών ιατρείων, με τους ασθενείς να κουβαλούν σε χαρτί όλες τις ιατρικές τους εξετάσεις και τα ιατρικά τους δεδομένα τα οποία εξετάζονται από την αρχή ή και εκτελούνται από την αρχή.
Τα οφέλη για τους ασθενείς

Όταν ολοκληρωθεί πάντως το έργο, όλοι οι πολίτες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στον ιατρικό τους φάκελο, είτε από τον υπολογιστή τους είτε μέσω εφαρμογής στο κινητό τους τηλέφωνο.

Αυτήν την πρόσβαση, τα στοιχεία του ιατρικού τους φακέλου, θα μπορούν να τη δίνουν σε επαγγελματίες του κλάδου της Υγείας, είτε σε ιδιώτες γιατρούς, είτε σε γιατρούς κέντρων υγείας και νοσοκομείων.
Με ειδική εκπαίδευση οι υγειονομικοί

Πάντως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ψηφιοποίηση του ΕΣΥ αποτελεί η εκπαίδευση του προσωπικού των νοσοκομείων. Οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσαρμοστούν στα νέα αυτά σύγχρονα συστήματα και να τα αξιοποιούν πλήρως.

Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται οι εταιρείες που έχουν αναλάβει τα έργα ψηφιοποίησης στο σύστημα Υγείας, να προχωρήσουν και στην εκπαίδευση του προσωπικού μετά την ολοκλήρωση του έργου.

Πηγη: https://www.healthreport.gr