Συντάκτης: grammateia

Η φλουβοξαμίνη μείωσε την κόπωση περισσότερο από το placebo, με 99% πιθανότητα καλύτερης επίδοσης, αναφέρει μελέτη στο Annals ​of Internal Medicine.

To αντικαταθλιπτικό φλουβοξαμίνη βελτίωσε σημαντικά, σε κλινική δοκιμή, την κόπωση και την ποιότητα ζωής σε ενήλικες με long COVID, ανακοίνωσαν ερευνητές.

Στη δοκιμή εγγράφηκαν 399 ενήλικες στη Βραζιλία, με κόπωση που διαρκούσε τουλάχιστον 90 ημέρες μετά από λοίμωξη SARS‑CoV‑2.Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία είτε να λάβουν fluvoxamine, είτε μετφορμίνη, είτε placebo για 60 ημέρες.

Η φλουβοξαμίνη έδειξε σταθερά και ουσιαστικά οφέλη και επειδή ήδη χρησιμοποιείται ευρέως και είναι καλά κατανοητό, έχει σαφείς δυνατότητες για κλινική χρήση, δήλωσε ο ερευνητής Edward Mills, του McMaster University στο Οντάριο.

Η μετφορμίνη έχει φανεί πως μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης long COVID όταν λαμβάνεται στην οξεία φάση της λοίμωξης, αλλά δεν βοήθησε συμμετέχοντες στη συγκεκριμένη έρευνα με συμπτώματα κόπωσης λόγω long COVID.

Η Jamie Forrest, του University of British Columbia, δήλωσε ότι η δοκιμή δίνει στους γιατρούς τις πρώτες ισχυρές ενδείξεις για ένα φάρμακο που συμβάλλει στη μείωση της κόπωσης της long COVID.

Ο καθηγητής Christiaan Vinkers, του Amsterdam ​University Medical Centre, που δεν έλαβε μέρος στη μελέτη, δήλωσε ότι τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνευτούν με προσοχή επειδή οι ασθενείς έδωσαν υποκειμενικά στοιχεία για τα συμπτώματά τους και η μελέτη εστίασε στην κόπωση και δεν αξιολόγησε άλλα χαρακτηριστικά της long COVID.

Tα αποτελέσματα είναι υποσχόμενα αλλά είναι αναγκαία η επιβεβαίωση με νέες έρευνες.

Πηγές:
Annals ​of Internal Medicine.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Επιστήμονες ανέπτυξαν νεα θεραπεία που σχεδιάστηκε για να αποκαθιστά την καρδιακή βλάβη μετά από καρδιακή προσβολή.

Η μελέτη, του Columbia University, δημοσιεύτηκε στο Nature Biomedical Engineering και εξέτασε στρατηγική 2 βημάτων που χρησιμοποιεί σκελετικούς μυς για την παραγωγή μορίου ίασης που ενεργοποιείται όταν φτάνει σε μια καρδιά με βλάβη.

Σε αντίθεση με πολλά όργανα, η ανθρώπινη καρδιά των ενηλίκων έχει περιορισμένη ικανότητα αυτοεπιδιόρθωσης μετά από καρδιακή προσβολή.

Η καρδιά των νεογέννητων μωρών μπορεί αυτόματα να αναγεννηθεί σε σύντομο χρονικό παράθυρο. Παράγει περισσότερο από αυτό το μόριο μετά από καρδιακή προσβολή. Ο ενήλικας όμως δεν μπορεί να παράγει επαρκή ποσότητα, επομένως οι ερευνητές ανακάλυψαν τρόπο να το παρέχουν στην καρδιά.

Το μυστικό της αγωγής είναι μια πρωτεΐνη, η ANP, που δρα ως μηχανισμός επιδιόρθωσης της καρδιάς. Φυσιολογικά, η πρωτεΐνη είναι αδύνατον να χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο επειδή διαλύεται στο αίμα εντός λεπτών πολύ πριν φτάσει στην καρδιά.

Για να λύσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές μετέτρεψαν τους σκελετικούς μυς σε ένα είδος εργοστασίου παραγωγής ANP, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη ένεση RNA για να δώσουν στους μυς των ποδιών ή των χεριών οδηγίες. Αυτές οι οδηγίες λένε στον μυ να παράξει μια ‘’κοιμώμενη’’ εκδοχή της πρωτεΐνης ίασης. Αυτή η αδρανής εκδοχή ταξιδεύει με ασφάλεια μέσω του κυκλοφορικού και φτάνει στην καρδιά.

Όταν φτάσει συναντά ένα ένζυμο που δρα ως κλειδί ξυπνώντας την πρωτεΐνη ώστε να αρχίσει να αποκαθιστά ακριβώς όπου χρειάζεται.

Σε προκλινικές δοκιμές σε μικρά και μεγάλα πειραματόζωα μια ένεση στο άκρο μείωσε τον ουλώδη ιστό και βελτίωσε σημαντικά τη λειτουργία της καρδιάς.

Επειδή οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτοενισχυόμενο RNA, η αγωγή συνέχισε να παράγει την πρωτεΐνη ίασης για τουλάχιστον 4 εβδομάδες.

Η θεραπεία παρέμεινε αποτελεσματική ακόμα και όταν χορηγήθηκε μια εβδομάδα μετά τον αρχικό τραυματισμό δίνοντας ελπίδα στους ασθενείς που δεν λαμβάνουν άμεσα αγωγή.

Ο ασθενής δεν χρειάζεται να πάει στο νοσοκομείο στο εγγύς μέλλον και η μέθοδος αποφεύγει τους κινδύνους που συνδέονται με την έγχυση αγωγών απευθείας στον καρδιακό μυ.

Μέχρι τώρα, η αγωγή έχει δοκιμαστεί μόνο σε ζώα. Η ανθρώπινη καρδιά είναι πολύ πιο πολύπλοκες και χρειάζονται κλινικές δοκιμές για να διαπιστωθεί αν αντιδρά με τον ίδιο τρόπο.

Πηγές:
Nature Biomedical Engineering

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι έδειξε η μοριακή και φυλογενετική ανάλυση στο ΑΠΘ μετά την έξαρση περιστατικών στη Θεσσαλονίκη, πριν από 2 χρόνια. Ο διακριτός κλάδος που ανιχνεύτηκε σε παιδιά με μυοκαρδίτιδα.

Στα μέσα Μαρτίου του 2024 ο ΕΟΔΥ ενημερώθηκε από νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης για συρροή περιστατικών με αυξημένα επίπεδα τροπονίνης σε παιδιά που φοιτούσαν σε συγκεκριμένο παιδικό σταθμό – νηπιαγωγείο. Η επιδημιολογική έρευνα που ακολούθησε αποκάλυψε ότι από το Μάρτιο ως και τις 26 Απριλίου, 11 από τα 24 παιδιά προσχολικής ηλικίας (3 ως 5 ετών) από δύο τάξεις παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα τροπονίνης.

Μεταξύ αυτών, ένα παιδί, 3,5 ετών εμφάνισε οξεία μυοκαρδίτιδα και δυστυχώς κατέληξε. Ένα ακόμη παρουσίασε μυοπερικαρδίτιδα, δύο είχαν μικρές συλλογές περικαρδιακού υγρού με φυσιολογική συσταλτικότητα της καρδιάς, ενώ τα υπόλοιπα ήταν ασυμπτωματικά με φυσιολογική καρδιακή λειτουργία.

Εκτός από την έξαρση, στο ίδιο χρονικό διάστημα, (Μάρτιος – Απρίλιος του 2024), άλλα τέσσερα παιδιά ηλικίας 2 ετών εισήχθησαν σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης με λοίμωξη από παρβοϊό και αυξημένα επίπεδα τροπονίνης. Μεταξύ αυτών, δύο παιδιά εμφάνισαν μυοκαρδίτιδα, και δυστυχώς ένα εξ αυτών, επίσης κατέληξε.

Το Εργαστήριο Μικροβιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, σε συνεργασία με τον ΕΟΔΥ προχώρησε σε μοριακή και φυλογενετική ανάλυση των στελεχών παρβοϊού Β19 που ανιχνεύτηκαν στη συγκεκριμένη εστία της συρροής, σε σύγκριση με απομονώσεις από ενήλικα περιστατικά με ήπια συμπτώματα.

Όπως προκύπτει από τα ευρήματα της ανάλυσης, που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, τα δείγματα που λήφθηκαν από παιδιά με μυοκαρδίτιδα ανήκαν σε διαφορετικούς γενετικούς κλάδους από τον κλάδο αναφοράς, γεγονός που καταδεικνύει μια σαφή συσχέτιση μεταξύ της λοίμωξης από παρβοϊό Β19 και της μυοκαρδίτιδας στις περιπτώσεις που αναλύθηκαν.

Παρβοϊός Β19

Οι περισσότεροι παρβοϊοί μολύνουν κυρίως ζώα (γάτες και σκύλους), με τον παρβοϊό Β19 να είναι ο μόνος που μολύνει τον άνθρωπο. Ο ιός προσβάλλει κυρίως παιδιά ηλικίας 4-10 ετών. Μέχρι την ηλικία των 20 ετών, το 50% του πληθυσμού έχει συγκεκριμένα αντισώματα. Οι λοιμώξεις που προκαλούνται από τον παρβοϊό Β19 εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (ενδημικές), με εποχιακή αύξηση στα τέλη του χειμώνα, την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού.

Όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, τα κλινικά συμπτώματα εξαρτώνται από την ηλικία, καθώς και από την ανοσολογική και αιματολογική κατάσταση των ασθενών. Τις περισσότερες φορές οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί από τον παρβοϊό Β19 είναι ασυμπτωματικοί. Διαφορετικά, τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο και βήχα. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστούν πιο σοβαρές επιπλοκές, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, οξεία μυοκαρδίτιδα ή οξεία ηπατίτιδα.

Αρκετές μελέτες έχουν συσχετίσει τη μόλυνση από παρβοϊό Β19 με μυοκαρδίτιδα που πιθανώς οδηγεί σε διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Παρόλο που πολυάριθμες μελέτες έχουν ανιχνεύσει DNA του παρβοϊού Β19 στον ιστό του μυοκαρδίου ασθενών με μυοκαρδίτιδα και διατατική μυοκαρδιοπάθεια, η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος παραμένει υπό συζήτηση. Αντιφατικά ευρήματα υπογραμμίζουν τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με την παθογόνο συνάφεια του παρβοϊού Β19 και υπογραμμίζουν την ανάγκη για μοριακές και φυλογενετικές μελέτες κατά τη διάρκεια καλά τεκμηριωμένων κλινικών εστιών.

Τα ευρήματα της ανάλυσης

Στόχος της μοριακής και φυλογενετικής ανάλυσης στο ΑΠΘ ήταν ο γενετικός χαρακτηρισμός των στελεχών του Παρβοϊού Β19 που κυκλοφόρησαν σε παιδιατρικό πληθυσμό της Βόρειας Ελλάδας κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης επιδημίας του Μαρτίου – Απριλίου 2024 και η σύγκριση αυτών των στελεχών με προηγουμένως αναγνωρισμένες παραλλαγές για να εξηγηθούν οι παρατηρούμενες διαφορές στην κλινική συμπτωματολογία.

Το πρωτόκολλο αλληλούχισης MinION πραγματοποιήθηκε για εννέα δείγματα ολικού αίματος, επτά από τα οποία ανήκαν σε παιδιά με μυοκαρδίτιδα και δύο σε ενήλικες που παρουσίαζαν ήπια συμπτώματα. Η ανάλυση αποκάλυψε την παρουσία δύο γενετικά διακριτών κλάδων, με έναν κλάδο να αποτελείται αποκλειστικά από στελέχη που απομονώθηκαν από παιδιά με αυξημένα επίπεδα τροπονίνης και κλινική ή υποκλινική μυοκαρδίτιδα. Αυτός ο κλάδος απέχει τόσο από τα δείγματα των ενηλίκων, όσο και από ένα κρούσμα παιδιού που μολύνθηκε εκτός Θεσσαλονίκης και δεν εμφάνισε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας.

Αυτές οι παρατηρήσεις συνάδουν με πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα από την Ιταλία, όπου εμφανίστηκε ένα ξέσπασμα παιδιατρικής μυοκαρδίτιδας που σχετίζεται με τον παρβοϊό Β19 στις αρχές του 2024, επηρεάζοντας παιδιά ηλικίας 3 – 5 ετών. ενώ συγκρίσιμα ευρήματα έχουν αναφερθεί, επίσης, στη Γερμανία και την Ιαπωνία.

“Τόσο η ελληνική μας κοόρτη όσο και το ιταλικό ξέσπασμα εμφάνισαν εποχικότητα, γεωγραφική ομαδοποίηση και ευπάθεια ανάλογα με την ηλικία, υποδηλώνοντας είτε συγκλίνουσα εξέλιξη είτε κοινή γενεαλογία κυκλοφορούντων παραλλαγών του παρβοϊού Β19 με παθογόνο δυναμικό”, παρατηρούν οι συγγραφείς.

Όπως σημειώνουν, η ομαδοποίηση των κρουσμάτων σε έναν μόνο παιδικό σταθμό αυξάνει την πιθανότητα τοπικής μετάδοσης ενός πιο λοιμογόνου στελέχους, που ενισχύεται από περιβάλλοντα στενής επαφής και παράγοντες ευαισθησίας του ξενιστή. Παρόμοια δυναμική μετάδοσης σημειώθηκε σε μια έξαρση του 2015 στη Σουηδία.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό, κοινό στην ελληνική και στην ιταλική περίπτωση, ήταν και οι συλλοιμώξεις. Έξι από τις εννέα περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας στην ελληνική μελέτη μολύνθηκαν ταυτόχρονα με ρινοϊό ή εντεροϊό, απηχώντας προηγούμενα ευρήματα όπου οι ιογενείς συλλοιμώξεις επιδείνωσαν την ενδοθηλιακή διαπερατότητα και τις φλεγμονώδεις αποκρίσεις.

Συμπεράσματα και περιορισμοί

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η ομαδοποίηση στελεχών που απομονώθηκαν από προσβεβλημένα παιδιά σε μια ξεχωριστή φυλογενετική κλάση, σε σύγκριση με δείγματα ελέγχου ενηλίκων και το γονιδίωμα αναφοράς, υποστηρίζει μια συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων παραλλαγών του παρβοϊού Β19 και καρδιακής συμμετοχής σε μικρά παιδιά.

Αν και η αιτιότητα δεν μπορεί να τεκμηριωθεί και δεν υπάρχει λειτουργική επικύρωση των εντοπισμένων μεταλλάξεων, αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της γονιδιωματικής επιτήρησης του παρβοϊού Β19 κατά τη διάρκεια εστιών με σοβαρές κλινικές εκδηλώσεις. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερες κοόρτες για να διευκρινιστούν οι παθογόνοι μηχανισμοί και να εκτιμηθεί η κλινική σημασία της παρατηρούμενης γενετικής μεταβλητότητας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το Υπουργείο Υγείας δίνει παράταση έως 30 Ιουνίου 2026 στα άυλα παραπεμπτικά για δωρεάν προληπτικές εξετάσεις καρδιαγγειακού κινδύνου, ενημερώνοντας τους δικαιούχους μέσω SMS

Νέα παράταση σε όσα άυλα παραπεμπτικά δεν έχουν εκτελεστεί για δωρεάν προληπτικές εξετάσεις που αφορούν στα καρδιαγγειακά νοσήματα δίνει το Υπουργείο Υγείας.

«Πρόγραμμα Προλαμβάνω από το Υπουργείο Υγείας για την πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης: Σας ενημερώνουμε πως το παραπεμπτικό σας για τον ΑΜΚΑ …. με αριθμό …. Προληπτική – Ιατρική εξέταση εκτίμησης καρδιαγγειακού κινδύνου έχει πάρει παράταση έως 30/06/2026. Πληροφορίες στο cardio.gov.gr», αναφέρει συγκεκριμένα το μήνυμα που λαμβάνουν οι δικαιούχοι των εξετάσεων πολίτες στο κινητό τους.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία αναδεικνύει σοβαρές δυσλειτουργίες στην εκπαίδευση και πιστοποίηση στην Ιατρική του Ύπνου στην Ελλάδα, που περιορίζουν την επάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού

Την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων στην οργάνωση και λειτουργία της Ιατρικής του ύπνου στην Ελλάδα αναδεικνύει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία με επιστολή της προς τον πρόεδρο του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ), κ. Δημήτρη Μπούμπα.

Σύμφωνα με τους πνευμονολόγους, η υφιστάμενη κατάσταση των Εργαστηρίων Μελέτης Ύπνου χαρακτηρίζεται από σοβαρές ελλείψεις και θεσμικές δυσλειτουργίες. Ενδεικτικά, το μοναδικό κέντρο που πληροί τις προϋποθέσεις εκπαίδευσης νέων ιατρών βρίσκεται στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», γεγονός που δημιουργεί γεωγραφικές ανισότητες. Γιατροί από περιοχές όπως η Αλεξανδρούπολη, παρά την ύπαρξη οργανωμένων μονάδων, αναγκάζονται να μετακινηθούν στην Αθήνα για να αποκτήσουν την απαιτούμενη εκπαίδευση.

Ζητήματα εγείρονται και για τη σύνθεση της αρμόδιας επιτροπής πιστοποίησης, στην οποία δεν συμμετέχει εκπρόσωπος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα για την επιστημονική επάρκεια και τη θεσμική εκπροσώπηση.

Η επιστολή κάνει λόγο για «πρακτικό αδιέξοδο», καθώς οι υφιστάμενες μονάδες αδυνατούν να συμμορφωθούν πλήρως με τις προϋποθέσεις, όχι λόγω λειτουργικής ανεπάρκειας αλλά εξαιτίας θεσμικών κενών. Τονίζεται δε ότι η εφαρμογή των κανόνων θα πρέπει να γίνεται με βάση την αρχή της αναλογικότητας και της λειτουργικής επάρκειας. Με στόχο την εξομάλυνση της κατάστασης, προτείνονται συγκεκριμένες νομοθετικές παρεμβάσεις, όπως η χαλάρωση των απαιτήσεων στελέχωσης, η διεύρυνση των εκπαιδευτικών κέντρων, η ενίσχυση της θεσμικής εκπροσώπησης και η καθιέρωση μόνιμης μεταβατικής περιόδου.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (2 Απριλίου) βρίσκει όχι μόνο την Ελλάδα αλλά όλο τον κόσμο μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση: Την ιδιαίτερα επιβαρυμένη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων, όπως δείχνουν οι έρευνες τα τελευταία χρόνια.

Στο πλαίσιο της δράσης συμπεριλαμβάνεται και η ψηφιοποίηση των εργαλείων έγκαιρου εντοπισμού του αυτισμού στα συστήματα της ΗΔΙΚΑ με σκοπό να διευκολύνεται ο παιδίατρος. Πιο συγκεκριμένα:

• από 16 μηνών ο παιδίατρος με συγκεκριμένο εργαλείο, επιστημονικά ενδεδειγμένο, θα μπορεί να ανιχνεύει πρώιμες ενδείξεις αυτισμού και να προβαίνει σε έγκαιρη παρέμβαση για βέλτιστα αποτελέσματα
• από 6 έως 8 ετών ξεκινούν ειδικά ψηφιακά εργαλεία, όπως είναι τα ερωτηματολόγια, για την έγκαιρη ανίχνευση προβλημάτων ψυχικής υγείας
• κάθε παιδί, πριν εμφανίσει προβλήματα, θα μπορεί να αξιολογείται από τον παιδίατρο δωρεάν για ζητήματα αγχωδών διαταραχών
• από τα 12 έτη και μετά κάθε χρόνο τα παιδιά θα εξετάζονται για την κατάθλιψη.

Πρόγραμμα Triple P

Το πρόγραμμα παρέχει σε γονείς παιδιών ηλικίας από 0-12 ετών:

• συμβουλευτικές υποστηρικτικές συνεδρίες διάρκειας 90 λεπτών, με προκαθορισμένες θεματικές
• συμβουλευτικές ομάδες γονέων (5-12 ατόμων) εβδομαδιαίας συχνότητας για τουλάχιστον 8 εβδομάδες με εστίαση σε ζητήματα στα οποία δυσκολεύουν περισσότερο τους γονείς
• ατομικές συνεδρίες υποστήριξης για γονείς με πιο αυξημένες ανάγκες.
• Όλες οι υπηρεσίες είναι δωρεάν, για όλους τους γονείς παιδιών ως 12 ετών στη χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται να λειτουργήσει και ειδική ενημερωτική πλατφόρμα με υλικό ανά κάθε αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού. Η πλατφόρμα έχει αναπτυχθεί από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, ενώ το Υπουργείο Υγείας και η UNICEF εξασφάλισαν τις απαιτούμενες άδειες για να λειτουργήσει και στη χώρα μας στα ελληνικά, παρέχοντας σε γονείς, εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες υγείας κάθε σχετική πληροφορία και υλικό υποστήριξης με βάση το αναπτυξιακό στάδιο κάθε παιδιού.

Κατά του doomscrolling

Ένα ακόμη πρόγραμμα που υλοποιείται στο πλαίσιο των δράσεων του Υπουργείου Υγείας αφορά στην ευαισθητοποίηση για την επίδραση που έχει η συνεχής, παρατεταμένη και συχνά ακούσια συνήθεια σκρολαρίσματος των παιδιών και των εφήβων στο διαδίκτυο και ειδικά στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης με κατανάλωση αρνητικών και αγχωτικών ειδήσεων και περιεχομένου (συνήθεια γνωστή και ως doomscrolling).

Η χώρα μας αναλαμβάνει μια σημαντική πρωτοβουλία για την κατανόηση των επιδράσεων αυτού του φαινομένου στην ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών και της επιπτώσεις που έχει η ψηφιακή ζωή των παιδιών και των εφήβων στην ψυχική τους υγεία, ιδρύοντας το Κέντρο Νευροεπιστημών για την Ανάπτυξη του Παιδιού και την Ψυχική Υγεία. Το Κέντρο αναπτύσσεται σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Βασική αποστολή του είναι η χαρτογράφηση των νευροβιολογικών αλλαγών στην παιδική ανάπτυξη στη σύγχρονη εποχή και η τροφοδότηση των αρμόδιων φορέων αλλά και της Πολιτείας, ώστε να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται πολιτικές που προστατεύουν την ψυχική υγεία των παιδιών και τη νευροβιολογική τους ανάπτυξη που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.

Τα προγράμματα που προωθεί το Υπουργείο Υγείας

• Ψηφιακό εργαλείο έγκαιρης διάγνωσης αυτισμού από 16 μηνών
• Ψηφιακά ερωτηματολόγια για διάγνωση αγχωδών διαταραχών σε παιδιά 6-8 ετών
• Ετήσια εξέταση για κατάθλιψη για όλα τα παιδιά από 12 ετών και πάνω
• Έρευνα για τις βασικές πτυχές και επιπτώσεις του doomscrolling
• Δωρεάν πρόγραμμα ειδικών συμβουλευτικών υπηρεσιών για γονείς.

πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η σύνδεση μεταξύ ψυχικής υγείας και ανοσοποιητικού συστήματος γίνεται ολοένα και πιο σαφής. Η στόχευση της φλεγμονής ενδέχεται να αποτελέσει το θεραπευτικό «κλειδί» .

ΗΜείζων Καταθλιπτική Διαταραχή (MDD) φαίνεται πως δεν είναι μόνο μια ψυχιατρική νόσος, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται στενά με τη φλεγμονή του οργανισμού. Νέα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι μοιράζεται κοινά ανοσολογικά χαρακτηριστικά με τη Ατοπική Δερματίτιδα (AD), ανοίγοντας τον δρόμο για καινοτόμες, πιο στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Σε πρόσφατες μελέτες, επιστήμονες ανέλυσαν εκατοντάδες πρωτεΐνες στο αίμα ασθενών και διαπίστωσαν ότι η κατάθλιψη εμφανίζει φλεγμονώδες προφίλ παρόμοιο με εκείνο δερματικών παθήσεων όπως η ατοπική δερματίτιδα. Συγκεκριμένα, εντοπίστηκε έντονη δραστηριότητα της ανοσολογικής οδού των Τ βοηθητικών κυττάρων τύπου 2 (Th2), η οποία είναι ήδη γνωστό ότι παίζει σημαντικό ρόλο σε αλλεργικές και φλεγμονώδεις νόσους.

Στοχευμένες θεραπείες: Ένα νέο κεφάλαιο

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα αφορά το φάρμακο dupilumab, ένα βιολογικό παράγοντα που χρησιμοποιείται ήδη για τη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας. Σε πειραματικά μοντέλα, το φάρμακο αυτό φάνηκε να:

• Αντιστρέφει το φλεγμονώδες προφίλ που σχετίζεται με την κατάθλιψη
• Επηρεάζει θετικά συμπεριφορές που σχετίζονται με το στρες
• Στοχεύει την ιντερλευκίνη-4 (IL-4), βασικό «παίκτη» της φλεγμονής

Τα αποτελέσματα αυτά ενισχύουν την υπόθεση ότι η ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να αποτελέσει θεραπευτική στρατηγική για την κατάθλιψη.

Προς την «ιατρική ακριβείας» στην ψυχιατρική

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με κατάθλιψη το ίδιο βιολογικό υπόβαθρο. Υπολογίζεται ότι περίπου το 20%-30% εμφανίζει αυξημένους δείκτες φλεγμονής. Αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον:

• Οι ασθενείς θα κατηγοριοποιούνται βάσει βιοδεικτών
• Οι θεραπείες θα εξατομικεύονται
• Θα επιλέγονται στοχευμένα φάρμακα ανάλογα με το ανοσολογικό προφίλ

Η προσέγγιση αυτή, γνωστή ως «ιατρική ακριβείας», υπόσχεται καλύτερη αποτελεσματικότητα και λιγότερες παρενέργειες.

Γιατί είναι σημαντική αυτή η ανακάλυψη

Οι σημερινές θεραπείες για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή συχνά, δεν είναι επαρκώς στοχευμένες, συνοδεύονται από ανεπιθύμητες ενέργειες, δεν λειτουργούν το ίδιο καλά σε όλους τους ασθενείς.

Αντίθετα, οι σύγχρονες βιολογικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται στη δερματολογία είναι πιο εξειδικευμένες και συχνά καλύτερα ανεκτές.

Το μέλλον της θεραπείας

Παρότι τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, οι επιστήμονες τονίζουν ότι βρισκόμαστε ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Ήδη σχεδιάζονται κλινικές μελέτες για να διερευνηθεί αν φάρμακα όπως το dupilumab μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μονοθεραπεί ή συμπληρωματικά με αντικαταθλιπτικά.

Αν επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα, θα πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και θεραπεύουμε την κατάθλιψη.

Η σύνδεση μεταξύ ψυχικής υγείας και ανοσοποιητικού συστήματος γίνεται ολοένα και πιο σαφής. Η στόχευση της φλεγμονής ενδέχεται να αποτελέσει το «κλειδί» για πιο αποτελεσματικές και εξατομικευμένες θεραπείες στη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στην ψυχιατρική.

Πηγή: Medscape

Πηγη:https://www.news4health.gr/

Η εταιρεία σημειώνει ότι στο παρελθόν πραγματοποιούνταν εκτεταμένοι έλεγχοι σε μαθητές σε όλη τη χώρα, ωστόσο σήμερα η πρακτική αυτή φαίνεται ότι έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, με συνέπεια αρκετές οφθαλμολογικές παθήσεις να μην εντοπίζονται έγκαιρα.

Εξάλλου η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ο έλεγχος της όρασης στην ηλικία των 3 έως 5 ετών, από οφθαλμιάτρους και όχι από άλλα συναφή επαγγέλματα, είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση προβλημάτων πριν ολοκληρωθεί η κρίσιμη περίοδος ανάπτυξης του οπτικού συστήματος, σύμφωνα με την Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία.

Με βάση τις συστάσεις της US Preventive Services Task Force (USPSTF), όλα τα παιδιά ηλικίας 3 έως 5 ετών θα πρέπει να υποβάλλονται τουλάχιστον μία φορά σε έλεγχο όρασης από οφθαλμίατρο, ώστε να ανιχνεύεται η αμβλυωπία -γνωστή και ως «τεμπέλικο μάτι»- καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με αυτή.

Η συχνότητα εμφάνισης προβλημάτων όρασης στα παιδιά

Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι περίπου το 1% έως 6% των παιδιών κάτω των 6 ετών εμφανίζουν αμβλυωπία ή παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισή της, όπως στραβισμό ή ανισομετρωπία.

Συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις καταγράφουν ότι η συχνότητα της αμβλυωπίας κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 1% και 5%, ενώ στην Ευρώπη εκτιμάται ότι φτάνει περίπου στο 2,6% του παιδικού πληθυσμού.

Η αξία του πληθυσμιακού ελέγχου αποτυπώνεται και σε συγκεκριμένους δείκτες αποτελεσματικότητας. Μελέτες πληθυσμού έχουν δείξει ότι ο έλεγχος όρασης στην ηλικία των 3-4 ετών μπορεί να προλάβει μία περίπτωση αμβλυωπίας για κάθε περίπου 48 παιδιά που εξετάζονται.

Όραση και σχολικές επιδόσεις

Η καλή λειτουργία της όρασης επηρεάζει άμεσα τη μαθησιακή διαδικασία. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή διαταραχές αυτιστικού φάσματος είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υποβάλλονται σε πλήρη έλεγχο από οφθαλμίατρο, ώστε να αποκλείονται παράγοντες όρασης που μπορεί να επιβαρύνουν τη μαθησιακή τους πορεία.

Πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι οι Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές αφορούν περίπου στο 5% έως 15% των παιδιών σχολικής ηλικίας, ενώ η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζεται περίπου σε 1 στα 31 παιδιά.

Για τον λόγο αυτό, διεθνείς επιστημονικοί φορείς όπως η American Academy of Pediatrics, η American Academy of Ophthalmology και η American Association for Pediatric Ophthalmology and Strabismus υπογραμμίζουν ότι κάθε παιδί με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο, ώστε να αποκλειστεί πιθανή οφθαλμολογική παθολογία που μπορεί να επηρεάζει τη σχολική του απόδοση.

Τι περιλαμβάνει ο οφθαλμολογικός έλεγχος

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος (screening) αποτελεί το πρώτο στάδιο ανίχνευσης πιθανών προβλημάτων και δεν ταυτίζεται με πλήρη ιατρική διάγνωση. Η απλή μέτρηση της οπτικής οξύτητας δεν επαρκεί για την ολοκληρωμένη αξιολόγηση της οπτικής λειτουργίας.

Μια οφθαλμολογική εξέταση δεν αποτελεί παρεμβατική ιατρική πράξη. Ο οργανωμένος προσχολικός έλεγχος στοχεύει αποκλειστικά στην έγκαιρη ανίχνευση παθήσεων και δεν συνεπάγεται θεραπευτικές παρεμβάσεις ούτε περιορισμό ατομικών δικαιωμάτων. Αντίθετα, συμβάλλει στην πρόληψη καθυστερημένων διαγνώσεων σε παθήσεις όπου η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι καθοριστική για την οπτική ανάπτυξη.

Ο πλήρης έλεγχος της όρασης αποτελεί ιατρική πράξη και διενεργείται από οφθαλμίατρο. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έλεγχο της οφθαλμοκινητικότητας και του στραβισμού, εξέταση των δομών του οφθαλμού, αξιολόγηση του πρόσθιου και οπίσθιου ημιμορίου, καθώς και εξειδικευμένες εξετάσεις όπως η κυκλοπληγική διάθλαση όπου απαιτείται. Η ολοκληρωμένη αυτή προσέγγιση επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση όχι μόνο της αμβλυωπίας αλλά και άλλων οφθαλμικών παθήσεων.

Το ζήτημα της καθολικής πρόσβασης

Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικό αριθμό οφθαλμιάτρων και τη δυνατότητα να εξασφαλίσει καθολική πρόσβαση σε πλήρη ιατρική εξέταση πριν από την έναρξη της σχολικής ζωής. Η αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας μπορεί να μειώσει καθυστερημένες διαγνώσεις, να αποτρέψει μόνιμες οπτικές βλάβες και να διασφαλίσει ισότιμες εκπαιδευτικές ευκαιρίες για όλα τα παιδιά.

Η Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία θεωρεί ότι ο προσχολικός έλεγχος της όρασης δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά ουσιαστικό μέτρο πρόληψης και δημόσιας υγείας.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται:

• Η επαναφορά οργανωμένου, καθολικού, υποχρεωτικού προσχολικού οφθαλμολογικού ελέγχου πριν την εγγραφή στο Δημοτικό.
• Η διασφάλιση ότι η εξέταση πραγματοποιείται από οφθαλμίατρο, ως πλήρης ιατρική πράξη.
• Η καταγραφή της εξέτασης στον επίσημο φάκελο υγείας παιδιού.

Κάθε παιδί αξίζει να ξεκινά το σχολείο με τη βεβαιότητα ότι η όρασή του έχει αξιολογηθεί έγκαιρα, υπεύθυνα και ιατρικά τεκμηριωμένα.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

παραπάνω διαπίστωση δεν είναι θεωρητική, σύμφωνα με την κυρία Καίτη Αντωνοπούλου Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα. Σύμφωνα με την κυρία Αντωνοπούλου αντανακλά την καθημερινότητα χιλιάδων γυναικών που ζουν με ρευματικά και μυοσκελετικά νοσήματα και ταυτόχρονα περνούν στην εμμηνόπαυση -μια περίοδο που παραμένει σε μεγάλο βαθμό εκτός της συνολικής προσέγγισης φροντίδας.

Η λύση υπάρχει – αλλά δεν εφαρμόζεται συστηματικά. Η επιστημονική γνώση και η κλινική εμπειρία συμφωνούν σε ένα βασικό συμπέρασμα: η εμμηνόπαυση πρέπει να ενσωματώνεται στη διαχείριση του ρευματικού νοσήματος.

Αυτό πρακτικά σημαίνει:

• ενσωμάτωση της εμμηνόπαυσης στη ρευματολογική παρακολούθηση
• συστηματική συνεργασία μεταξύ ρευματολόγων και γυναικολόγων
• αξιολόγηση των συμπτωμάτων με βάση τη συνολική εικόνα της γυναίκας
• ενημέρωση και ενεργό συμμετοχή της ασθενούς

Αν και τα παραπάνω αποτελούν πλέον διεθνώς αναγνωρισμένη κατεύθυνση όπως η EULAR, στην πράξη εξακολουθούν να εφαρμόζονται αποσπασματικά.

Ένα από τα πιο κρίσιμα προβλήματα είναι η επικάλυψη των συμπτωμάτων. Κόπωση, πόνος στις αρθρώσεις, διαταραχές ύπνου και γνωστική δυσκολία μπορεί να αποδοθούν είτε στην εμμηνόπαυση είτε στο ρευματικό νόσημα.

Αυτό οδηγεί σε καθυστερημένη αναγνώριση της πραγματικής αιτίας, μη βέλτιστη προσαρμογή της θεραπείας και αυξημένη επιβάρυνση για τη γυναίκα.

Η επίδραση δεν περιορίζεται μόνο στην υγεία. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, έως και 1 στις 4 γυναίκες αναφέρει ότι η εμμηνόπαυση επηρεάζει την εργασία της ενώ τα ρευματικά νοσήματα αποτελούν βασική αιτία απουσιών και μειωμένης παραγωγικότητας.

Ο συνδυασμός των δύο δημιουργεί ένα σημαντικό – αλλά υποτιμημένο – κοινωνικοοικονομικό βάρος. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη γνώσης. Είναι η έλλειψη εφαρμογής.Η ανάγκη για αλλαγή είναι σαφής:

• από την αποσπασματική αντιμετώπιση σε ολιστική φροντίδα
• από τη σιωπή σε ανοιχτή συζήτηση
• από τον παθητικό ρόλο σε ενεργή συμμετοχή της ασθενούς

Αυτό όμως δεν αφορά μόνο την κλινική πράξη αλλά και τις πολιτικές υγείας. Η ενσωμάτωση της εμμηνόπαυσης στη διαχείριση των ρευματικών νοσημάτων πρέπει να γίνει προτεραιότητα, μέσα από κατευθυντήριες οδηγίες, εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας και συστηματική ενημέρωση των ασθενών.

Μιλάμε για μια διπλή επιβάρυνση με μεγάλη κλίμακα.Τα ρευματικά και μυοσκελετικά νοσήματα επηρεάζουν περισσότερους από 120 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη και αποτελούν την κύρια αιτία χρόνιου πόνου και αναπηρίας.

Οι γυναίκες πλήττονται δυσανάλογα: Σε νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η αναλογία φτάνει έως και 3:1 και πολλά ρευματικά νοσήματα εμφανίζονται ή επιδεινώνονται σε ηλικίες που συμπίπτουν με την εμμηνόπαυση.

Την ίδια στιγμή, έως και 80% των γυναικών εμφανίζουν εξάψεις , περίπου 60% έχουν διαταραχές ύπνου και πάνω από 50% βιώνουν έντονη κόπωση. Όταν αυτά συνδυάζονται με χρόνιο πόνο, φλεγμονή και δυσκαμψία δημιουργείται μια σωρευτική επιβάρυνση, που συχνά δεν αναγνωρίζεται επαρκώς.

Η πτώση των οιστρογόνων φαίνεται να επηρεάζει τη φλεγμονώδη δραστηριότητα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένους μυοσκελετικούς πόνους , αλλαγές στη δραστηριότητα του ρευματικού νοσήματος και διαφοροποίηση στην ανταπόκριση στη θεραπεία .

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα δεδομένα υποδεικνύουν συσχετίσεις και όχι απόλυτες αιτιώδεις σχέσεις, με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά νόσημα.

Η εμμηνόπαυση στις γυναίκες με ρευματικά νοσήματα δεν είναι «δευτερεύον» θέμα. Είναι κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει το ρευματικό νόσημα, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Η ενσωμάτωσή της στη φροντίδα δεν είναι επιλογή. Είναι αναγκαιότητα.

Πηγη:HealthDaily

Ειδικοί μίλησαν για διάφορες παγκόσμιες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα και οι πιέσεις στο σύστημα διατροφής επηρεάζουν άμεσα τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται στον τομέα της μετάδοσης ασθενειών από τα ζώα στον άνθρωπο και την ανάγκη μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης προσέγγισης ώστε να μπορούν οι εμπλεκόμενοι φορείς να αντιληφθούν τι συμβαίνει και να αντιδράσουν συντονισμένα σε μια πιθανή κρίση επισημαίνει ο πρόεδρος της εταιρείας «Οικοανάπτυξη» Σπύρος Μουρελάτος, με αφορμή τη συμμετοχή του σε διαδικτυακό σεμινάριο που συνδιοργάνωσε το Δίκτυο Περιφερειών για την Υγεία (RHN) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Υγιών Πόλεων του ΠΟΥ.

«Ο ιός του δυτικού Νείλου, που μεταδίδεται από τα κουνούπια στον άνθρωπο, πάει βόρεια και μπαίνει σε αστικά περιβάλλοντα. Γενικότερα ο ιός είναι ενδημικός ωστόσο το κουνούπι τίγρης ενέχεται στην περίπτωση και άλλων ασθενειών όπως η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό Τσικουνγκούνια και ο Δάγκειος Πυρετός. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρσι είχαμε 1300 κρούσματα στην Ευρώπη» αναφέρει χαρακτηριστικά και υπογραμμίζει την σημασία της αντιμετώπισης της κατάστασης που δημιουργείται μέσα από μια προσέγγιση «Ενιαίας Υγείας» (One Health). Η προσέγγιση αυτή για την εφαρμογή της οποίας γίνεται παγκόσμια προσπάθεια, αναγνωρίζει τη διασύνδεση μεταξύ της υγείας των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και του οικοσυστήματος. Παράλληλα μέσω αυτής γίνεται αντιληπτό ότι παγκόσμιες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα και οι πιέσεις στο σύστημα διατροφής επηρεάζουν άμεσα τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Επί του συγκεκριμένου, ο κ. Μουρελάτος σχολιάζει τα εξής: «ο ιός του Δυτικού Νείλου, επειδή ακριβώς είναι μια κλασσική ανθρωποζωονόσος και μεταδίδεται από τα πουλιά στα κουνούπια και μέσω αυτών στον άνθρωπο, χωρίς όμως ο ένας άνθρωπος να τον μεταδίδει σε άλλους ανθρώπους, είναι ο ορισμός της έννοιας της ενιαίας υγείας. Αν δεν υπάρξει παρακολούθηση της κατάστασης από ειδικότητες όπως η ιατρική, η επιστήμη του περιβάλλοντος, η επιδημιολογία κα. δεν είναι εφικτό να γίνει αντιληπτό αυτό που συμβαίνει και να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία για την αντιμετώπισή του». Ο Πρόεδρος της «Οικοανάπτυξης» παρουσίασε στο διαδικτυακό σεμινάριο την πρακτική που εφαρμόζεται στον τομέα της καταπολέμησης των κουνουπιών, στο πλαίσιο της συνεργασίας της εταιρείας με Περιφέρειες της χώρας.

Από την πλευρά της η κυρία Άννα Μαστοράκου, Αντιπεριφερειάρχης Υγείας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, η οποία μίλησε στο διαδικτυακό σεμινάριο, τόνισε ότι η υιοθέτηση μιας προσέγγισης ενιαίας υγείας είναι ζήτημα μετασχηματισμού της διακυβέρνησης. «Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με απομονωμένα συστήματα αλλά με κινδύνους που απαιτούν συντονισμένες αντιδράσεις» είπε και υπογράμμισε την ανάγκη να γίνει κατανοητή η επίδραση που μπορεί να έχει μια τέτοια αντιμετώπιση ενιαίας υγείας, με πυλώνες τις περιφέρειες, τις μεγάλες πόλεις, την επικοινωνία των επιστημονικών, των ακαδημαϊκών και των κρατικών φορέων μεταξύ τους.

«Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας συζήτησης, στην οποία συμμετείχαν πάρα πολλές χώρες, αναδείχτηκε η σημασία του να είναι κανείς προετοιμασμένος με το εργαλείο αυτό, την ενιαία υγεία, φέροντας όλες τις επιστημονικές ομάδες κοντά στο να αντιμετωπίσει κανείς αποτελεσματικά τις προκλήσεις και ουσιαστικά τις κρίσεις που φέρνει και η κλιματική αλλαγή. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν οι επιστήμονες από διαφορετικές επιστημονικές ομάδες να συζητούν μεταξύ τους ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη διαχείριση σε τοπικό επίπεδο της όποιας κρίσης όσον αφορά την κλιματική αλλαγή. Ειπώθηκε επίσης ότι είναι πολύ σημαντική η ενεργοποίηση των τοπικών αρχών, δηλαδή των περιφερειών, των πόλεων και των δήμων στη συγκρότηση ενός ενιαίου δικτύου υγείας, ώστε να υπάρχει μια καλύτερη προετοιμασία και συνεργασία όταν θα υπάρξουν οποιεσδήποτε κρίσεις που δεν αφορούν μόνο την πολιτική προστασία αλλά και τη δημόσια υγεία» είπε η κυρία Μαστοράκου στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Η ίδια γνωστοποίησε ότι «πολύ σύντομα θα ενεργοποιηθεί πλέον ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε επιτελικό επίπεδο, συνομιλώντας με όλες τις χώρες, προκειμένου να αναπτυχθούν οι πυλώνες πάνω στους οποίους πρέπει να δουλέψουν οι αντίστοιχες κυβερνήσεις των κρατών ώστε να υπάρχει μια ενιαία συγκρότηση και ένα πλαίσιο συνεργασίας στη διαχείριση των κρίσεων».

Ιδιαίτερη αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έκανε ο David T. Dyjack, Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Ένωσης Περιβαλλοντικής Υγείας (NEHA), ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι υπάρχει μια εθνική στρατηγική και ένα πλαίσιο ενιαίας υγείας με συγκεκριμένες αρχές. Ωστόσο ανέφερε ότι εμπλέκονται πολλοί επιμέρους τοπικοί φορείς και τόνισε την ανάγκη συστηματικής οργάνωσής τους ώστε να ενσωματωθούν στην προσέγγιση της εναίας υγείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.news4health.gr/