grammateia – Σελίδα 830 – Ιατρικός Σύλλογος Τρικάλων

Ο ΕΟΠΥΥ προχώρησε στην αναθεώρηση του καταλόγου φαρμάκων υψηλού κόστους σοβαρών παθήσεων προσθέτοντας στον κατάλογο 18 ακόμη σκευασμάτων για ηλεκτρονική προέγκριση.

Υπενθυμίζεται από τον ΕΟΠΥΥ ότι για τα φάρμακα για την ηπατίτιδα C τα αιτήματα εισάγονται στο μητρώο της ηπατίτιδας.

Σύμφωνα με την απόφαση της αρμόδιας Γενικής Διεύθυνσης του ΕΟΠΥΥ, τα νέα φάρμακα/ενδείξεις που προστίθενται είναι τα εξής:

Aspaveli (θεραπεία ενηλίκων ασθενών με παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία),

Cabometyx (μονοθεραπεία για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό, διαφοροποιημένο καρκίνωμα θυρεοειδούς, ανθεκτικό ή μη κατάλληλο για θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, που έχουν παρουσιάσει εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή μετά από προηγούμενη συστηματική θεραπεία),

Crysvita (φυλοσύνδετης υποφωσφαταιμίας (XLH) σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 1 έως 17 ετών με ακτινογραφικά στοιχεία οστικής νόσου και σε ενήλικες ασθενείς),

Epidyolex (επικουρική θεραπεία κρίσεων συσχετιζόμενων με το σύνδρομο Lennox-Gastaut ή το σύνδρομο Dravet),

Hepcludex (η θεραπεία ενήλικων ασθενών που πάσχουν από χρόνια λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας D με θετικό HDV-RNA στο πλάσμα (ή στον ορό) με αντιρροπούμενη ηπατική νόσο),

JEMPERLI (καρκίνο ενδομητρίου),

Leqvio (για ενήλικες με πρωτοπαθή υπερχοληστερολαιμία -ετερόζυγη οικογενή και μη οικογενή- ή μικτή δυσλιπιδαιμία),

Otezla (θεραπεία των στοματικών ελκών που σχετίζονται με τη νόσο Behçet σε ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία),

Padcev (θεραπεία ενήλικων ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο), Pemazyre (τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό χολαγγειοκαρκίνωμα),

Poteligeo (θεραπεία ενήλικων ασθενών με σπογγοειδή μυκητίαση ή σύνδρομο Sézary),

Spravato (για ενήλικες με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή), Tecartus (υποτροπιάζον ή ανθεκτικό λέμφωμα από κύτταρα μανδύα) και

Trodelvy (ανεγχείρητο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού).

Επίσης, με την τελευταία λίστα προστέθηκαν τα:

TOLVAPTAN (για την επιβράδυνση της δημιουργίας κύστεων και της ανάπτυξης νεφρικής ανεπάρκειας της αυτοσωματικής επικρατούσας πολυκυστικής νόσου των νεφρών σε ενήλικες με Χρόνια Νεφρική Νόσο σταδίου 1 έως 4 στην έναρξη της θεραπείας με ενδείξεις ταχέως προοδευτικής νόσου),

VABYSMO (Θεραπεία ενήλικων ασθενών με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και σε διαταραχή της όρασης λόγω διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας) και

VYEPTI (Προφύλαξη από την ημικρανία σε ενήλικες οι οποίοι έχουν τουλάχιστον 4 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα).

Δείτε παρακάτω την εγκύκλιο του ΕΟΠΥΥ

ΕΟΠΥΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Βρέθηκε «απενεργοποιητής» του καφέ λίπους

Posted on 2024-05-02 by grammateia

Το καφέ λίπος, γνωστό και ως καφέ λιπώδης ιστός, είναι ένας τύπος λίπους στο σώμα μας που είναι διαφορετικός από το λευκό λίπος γύρω από την κοιλιά και τους μηρούς που γνωρίζουμε περισσότερο. Το καφέ λίπος έχει μια ιδιαίτερη δουλειά -βοηθά στην καύση θερμίδων από τις τροφές που τρώμε για να προσφέρει θερμότητα, κάτι που μπορεί να είναι χρήσιμο, ειδικά όταν είμαστε εκτεθειμένοι σε χαμηλές θερμοκρασίες, όπως κατά τη χειμερινή κολύμβηση ή την κρυοθεραπεία.

Για πολύ καιρό, οι επιστήμονες πίστευαν ότι μόνο τα μικρά ζώα όπως τα ποντίκια και τα νεογέννητα είχαν καφέ λίπος. Όμως, νέα έρευνα έδειξε ότι ένας συγκεκριμένος αριθμός ενηλίκων διατηρούν το καφέ λίπος τους σε όλη τη ζωή. Επειδή το καφέ λίπος είναι τόσο καλό στην καύση θερμίδων, οι επιστήμονες προσπαθούν να βρουν τρόπους να το ενεργοποιήσουν με ασφάλεια χρησιμοποιώντας φάρμακα που ενισχύουν τις ικανότητές του να παράγει θερμότητα.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Metabolism από τις ερευνητικές ομάδες του καθηγητή Jan-Wilhelm Kornfeld από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας και του Dagmar Wachten από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόννης, διαπίστωσε ότι το καφέ λίπος έχει έναν προηγουμένως άγνωστο ενσωματωμένο μηχανισμό που το απενεργοποιεί λίγο μετά την ενεργοποίησή του. Αυτό περιορίζει την αποτελεσματικότητά του ως θεραπεία κατά της παχυσαρκίας.

Σύμφωνα με τον πρώτο συγγραφέα της μελέτης, τον Hande Topel, η ομάδα ανακάλυψε μια πρωτεΐνη υπεύθυνη για αυτή τη διαδικασία απενεργοποίησης που ονομάζεται AC3-AT. Το μπλοκάρισμα του «διακόπτη απενεργοποίησης» ανοίγει μια νέα στρατηγική. «Κοιτάζοντας το μέλλον, πιστεύουμε ότι η εύρεση τρόπων αποκλεισμού της AC3-AT θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την ασφαλή ενεργοποίηση του καφέ λίπους και την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και των σχετικών προβλημάτων υγείας», λέει ο Topel.

Η ερευνητική ομάδα βρήκε την πρωτεΐνη απενεργοποίησης χρησιμοποιώντας προηγμένη τεχνολογία που προβλέπει άγνωστες πρωτεΐνες. Ο Topel εξηγεί: «Όταν ερευνήσαμε ποντίκια που γενετικά δεν είχαν AC3-AT, διαπιστώσαμε ότι προστατεύονταν από το να γίνουν παχύσαρκα, εν μέρει επειδή το σώμα τους ήταν απλώς καλύτερο στο να καίει θερμίδες και ήταν σε θέση να αυξήσει τους μεταβολικούς ρυθμούς μέσω της ενεργοποίησης του καφέ λίπους».

Δύο ομάδες ποντικών τράφηκαν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά για 15 εβδομάδες, η οποία τους έκανε παχύσαρκους. Η ομάδα στην οποία αφαιρέθηκε η πρωτεΐνη AC3-AT, κέρδισε λιγότερο βάρος από την ομάδα ελέγχου και ήταν μεταβολικά πιο υγιής. Τα ποντίκια που δεν είχαν την πρωτεΐνη AC3-AT, συσσώρευσαν λιγότερο λίπος στο σώμα τους και αύξησαν την άλιπη μάζα τους σε σύγκριση με τα ποντίκια ελέγχου. Καθώς η AC3-AT βρίσκεται όχι μόνο σε ποντίκια αλλά και σε ανθρώπους και άλλα είδη, υπάρχουν άμεσες θεραπευτικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο».

Πηγη: https://eportal.gr/

Η ανοσοθεραπεία μετά τη νεφρεκτομή αυξάνει την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο νεφρού

Posted on 2024-05-02 by grammateia

Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί ένα από τα δέκα συχνότερα νεοπλάσματα σε άντρες και γυναίκες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα, μάλιστα, δείχνουν ότι η διάγνωση αυτής της νόσου αυξάνεται σταδιακά τα τελευταία 30 χρόνια ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης απεικονιστικών μεθόδων όπως το υπερηχογράφημα ή η αξονική τομογραφία που αναγνωρίζουν μικρούς υποκλινικούς καρκίνους. Η αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού περιλαμβάνει τη νεφρεκτομή για τους ασθενείς με τοπική νόσο και τη χορήγηση στοχευουσών θεραπειών (αντιαγγειογενετικών παραγόντων) και ανοσοθεραπείας για όσους έχουν μεταστατική νόσο. Οι θεραπευτικές αυτές επιλογές, μάλιστα, έχουν μειώσει τη θνητότητα της νόσου τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Όπως όμως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής για τη μείωση της πιθανότητας υποτροπής στους ασθενείς που έχουν τοπική νόσο και υποβάλλονται σε νεφρεκτομή αποτελούσε διαχρονική επιστημονική πρόκληση. Την προηγούμενη δεκαετία διεξήχθησαν μια σειρά μεγάλων κλινικών μελετών που εξέτασαν τον ρόλο της αντιαγγειογενετικής αγωγής ως επικουρικής θεραπείας στον καρκίνο νεφρού. Καμία μελέτη, όμως, και κανένα από τα σκευάσματα που εξετάστηκαν δεν κατάφεραν να αυξήσουν τελικά την επιβίωση. Ως συνέπεια, οι αντιαγγειογενετικές θεραπείες δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στην κλινική πράξη σαν επικουρική αγωγή στον καρκίνο νεφρού.

Τα δεδομένα, όμως, φαίνεται να αλλάζουν με την ανοσοθεραπεία. Πριν από δύο χρόνια, ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) κλινική μελέτη που αποδείκνυε ότι η χορήγηση του ανοσοθεραπευτικού παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη ως επικουρική θεραπεία για ένα χρόνο σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε νεφρεκτομή για εντοπισμένο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού μπορούσε να καθυστερήσει την επανεμφάνιση της νόσου. Με βάση, μάλιστα, τα αρχικά αυτά αποτελέσματα της μελέτης το φάρμακο έλαβε έγκριση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Βέβαια καθώς γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος υποτροπής της νόσου δεν είναι ίδιος για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε νεφρεκτομή για καρκίνο νεφρού, η έγκριση αφορούσε τις ομάδες των ασθενών που εντάχθηκαν στην μελέτη, δηλαδή όσους είχαν υψηλής κακοήθειας μεγάλους όγκους που εντοπίζονταν στο νεφρό αλλά και όσους είχαν εξωνεφρική επέκταση της νόσου ή/και επέκτασή της στους λεμφαδένες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς υποτροπιάζουν εντός 5 ετών από τη νεφρεκτομή.

Μέχρι πολύ πρόσφατα, όμως, δεν γνωρίζαμε αν αυτή η πρακτική που καθυστερεί την επανεμφάνιση της νόσου, αυξάνει και την επιβίωση τελικά των ασθενών. Όπως ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες σε διεθνές ουρολογικό συνέδριο και δημοσιεύθηκε πολύ πρόσφατα στο περιοδικό New England Journal of Medicine, τα ανανεωμένα αποτελέσματα της μελέτης κατέδειξαν όφελος και στη συνολική επιβίωση των ασθενών. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι, μετά από 4 έτη παρακολούθησης, ο σχετικός κίνδυνος θανάτου από τη νόσο μειώθηκε κατά 38% σε όσους έλαβαν πεμπρολιζουμάμπη. Μάλιστα, το όφελος φαίνεται ότι είναι παρόμοιο μεταξύ των διαφόρων υποομάδων ασθενών που εντάχθηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη. Είναι προφανές ότι τα νέα αυτά αποτελέσματα ισχυροποιούν τη θέση της ανοσοθεραπείας ως επικουρικής αγωγής στο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού.

Είναι σίγουρο ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να κατανοήσουμε τον ακριβή ρόλο της ανοσοθεραπείας ως αγωγής για όσους ασθενείς έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση του καρκίνου νεφρού. Άλλοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες ή συνδυασμοί ανοσοθεραπείας που δοκιμάσθηκαν ως επικουρική αγωγή δεν απέδειξαν αποτελεσματικότητα ανάλογη της πεμπρολιζουμάμπης. Πιστεύεται ότι ο διαφορετικός σχεδιασμός των μελετών, το διαφορετικό προφίλ τοξικότητας και αποτελεσματικότητας μεταξύ των ανοσοθεραπευτικών παραγόντων είναι υπεύθυνο για τα αντικρουόμενα αποτελέσματα. Είναι όμως σίγουρα ένδειξη ότι πρέπει να καθοριστούν συγκεκριμένοι βιοδείκτες που θα προβλέπουν ποιοι ασθενείς θα λάβουν το μεγαλύτερο όφελος από την επικουρική χρήση ανοσοθεραπείας. Ενισχυτικό αυτής της άποψης είναι το σημαντικό ποσοστό ασθενών που έλαβαν επικουρική ανοσοθεραπεία και εμφάνισαν σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Στο πλαίσιο της μελέτης, περίπου ένας στους πέντε ασθενείς που εκτέθηκαν στην πεμπρολιζουμάμπη ανέπτυξαν σημαντική τοξικότητα με συνέπεια να διακόψουν την αγωγή. Δεδομένου ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας μπορεί να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις και η χρήση της σε αυτή την περίπτωση είναι προφυλακτική, θα πρέπει οι ασθενείς να ενημερώνονται αναλυτικά για τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους της θεραπείας.

Συμπερασματικά, η χορήγηση πεμπρολιζουμάμπης αυξάνει την επιβίωση και μειώνει τις πιθανότητες υποτροπής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε νεφρεκτομή για διαυγοκυτταρικό καρκίνου νεφρού με εντοπισμένη νόσο. Τα δεδομένα αυτά μετατοπίζουν το ενδιαφέρον στην εντατικότερη αντιμετώπιση πιο πρώιμων μορφών της νόσου, ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση μεταστάσεων.

Πηγη: https://www.healthupdate.gr/

Νέα ανοσοθεραπεία δίνει ελπίδα σε ασθενείς με ανίατους όγκους εγκεφάλου

Posted on 2024-05-02 by grammateia

Οι παραδοσιακές θεραπείες για το γλοιοβλάστωμα, όπως η χημειοθεραπεία και η ανοσοθεραπεία, είναι συχνά αναποτελεσματικές.
Μία νέα ανοσοθεραπεία βασίζεται σε γενετικά τροποποιημένα, αλλογενή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Τα κύτταρα αυτά κατασκευάζονται από πολυδύναμα βλαστοκύτταρα.
Η θεραπεία έχει δείξει ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στην εξάλειψη όγκων σε πειράματα με ποντίκια.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Purdue αναπτύσσουν μια καινοτόμο θεραπεία για ανίατους όγκους εγκεφάλου. Τα λεγόμενα γλοιοβλαστώματα είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα με διάμεσο χρόνο επιβίωσης τους 14 μήνες.

Οι παραδοσιακές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται κατά άλλων καρκίνων, όπως η χημειοθεραπεία και η ανοσοθεραπεία, είναι συχνά αναποτελεσματικές στο γλοιοβλάστωμα.

Ο Sandro Matosevic, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Βιομηχανικής και Μοριακής Φαρμακευτικής στο Purdue’s College of Pharmacy, ηγείται μιας ομάδας ερευνητών που αναπτύσσει μια νέα ανοσοθεραπεία που θα χρησιμοποιηθεί κατά του γλοιοβλαστώματος. Η έρευνα του Δρ. Matosevic δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications.

Ο Δρ. Matosevic είπε ότι οι παραδοσιακές κυτταρικές θεραπείες είναι σχεδόν αποκλειστικά αυτόλογες, που σημαίνει ότι λαμβάνονται και επιστρέφονται στον ίδιο ασθενή.

Τα κύτταρα αίματος από έναν ασθενή κατασκευάζονται ώστε να αναγνωρίζουν καλύτερα και να συνδέονται με τις πρωτεΐνες των καρκινικών κυττάρων και στη συνέχεια επιστρέφονται στον ίδιο ασθενή για να συνδεθούν και να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα. Δυστυχώς, αυτές οι θεραπείες δεν έχουν δείξει καμία επίδραση στο γλοιοβλάστωμα.

«Αντίθετα, αναπτύσσουμε ανοσοθεραπεία που βασίζεται σε νέα, γενετικά τροποποιημένα, πλήρως έτοιμα ή αλλογενή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα αλλογενή κύτταρα δεν προέρχονται από τον ίδιο ασθενή, αλλά από άλλη πηγή», είπε ο Δρ. Matosevic.

«Στη μελέτη μας, αντλήσαμε -ή μάλλον κατασκευάσαμε- κύτταρα από επαγόμενα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα. Έτσι, εξαλείψαμε την ανάγκη για αίμα και αντ’ αυτού διαφοροποιήσαμε τα βλαστοκύτταρα σε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, ή φυσικά κύτταρα δολοφόνους, και στη συνέχεια τα κατασκευάσαμε γενετικά», πρόσθεσε.

Ο καθηγητής είπε ότι η νέα ανοσοθεραπεία Purdue μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει μια ανεξάντλητη πηγή. «Μπορούμε να οραματιστούμε να έχουμε απεριόριστες προμήθειες αυτών των βλαστοκυττάρων έτοιμα να κατασκευαστούν. Αυτό δεν απαιτεί πηγή αίματος. Και επειδή αυτά είναι ανθρώπινα κύτταρα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα σε ασθενείς», εξήγησε.

Επικύρωση και επόμενα βήματα ανάπτυξης

Η ερευνητική ομάδα δοκίμασε τη θεραπεία πραγματοποιώντας μελέτες σε ζώα, και συγκεκριμένα σε ποντίκια που έφεραν όγκους ανθρώπινου εγκεφάλου, τα οποία αντιμετωπίστηκαν με άμεση ένεση των πρόσφατα κατασκευασμένων ανοσοκυττάρων.

«Οι προκλινικές μας μελέτες έδειξαν ότι αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη στόχευση και την πλήρη εξάλειψη της ανάπτυξης των όγκων. Βρήκαμε ότι μπορούμε να κατασκευάσουμε αυτά τα κύτταρα σε δόσεις κατάλληλες για κλινική χρήση σε ανθρώπους», είπε ο Δρ. Matosevic και συμπλήρωσε:

«Αυτό είναι σημαντικό γιατί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην κλινική μετάφραση των κυτταρικών θεραπειών στον άνθρωπο ήταν η κακή επέκταση και η έλλειψη ισχύος των κυττάρων που προέρχονται απευθείας από ασθενείς. Χρησιμοποιώντας μια εντελώς συνθετική προσέγγιση, καταρρίπτουμε σημαντικά εμπόδια στην κατασκευή αυτών των κυττάρων».

Ο επιστήμονας είπε ότι το επόμενο βήμα για την ανάπτυξη της θεραπείας του γλοιοβλαστώματος είναι η διεξαγωγή κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία ασθενών με όγκους εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν εξαλείφθηκαν επιτυχώς με χειρουργική επέμβαση.

«Ο απώτερος στόχος μας είναι να φέρουμε αυτή τη θεραπεία σε ασθενείς με όγκους στον εγκέφαλο. Αυτοί οι ασθενείς αξίζουν καλύτερες και πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές. Πιστεύουμε ότι υπάρχει αληθινή δυνατότητα για αυτή τη θεραπεία και έχουμε το κίνητρο και την ικανότητα να τη μεταφέρουμε στην κλινική», κατέληξε ο καθηγητής.

Οι επιστήμονες αποκάλυψαν την καινοτόμο θεραπεία του γλοιοβλαστώματος στο Purdue Innovates Office of Technology Commercialization, το οποίο έχει υποβάλει αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στον αρμόδιο φορέα των ΗΠΑ.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Επιστήμονες δημιουργούν για πρώτη φορά τεχνητά κύτταρα που συμπεριφέρονται σαν να είναι ζωντανά

Posted on 2024-05-02 by grammateia

Επιστήμονες δημιουργούν για πρώτη φορά τεχνητά κύτταρα που συμπεριφέρονται σαν να είναι ζωντανά με τεράστιες ομοιότητες με τα ανθρώπινα Επιστήμονες έκαναν μια πρωτοποριακή ανακάλυψη δημιουργώντας τεχνητά κύτταρα που μιμούνται τη συμπεριφορά των ζωντανών κυττάρων. Αυτή η σημαντική πρόοδος, που περιγράφεται λεπτομερώς στο περιοδικό Nature Chemistry , επιτεύχθηκε από τη Ronit Freeman, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill (UNC-Chapel Hill), μαζί με την ομάδα της.

Με το χειρισμό του DNA και των πρωτεϊνών – τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωής – δημιούργησαν κύτταρα με την εμφάνιση και τη λειτουργικότητα των φυσικών κυττάρων. Αυτό το πρωτοποριακό έργο έχει τεράστιες δυνατότητες σε τομείς όπως η αναγεννητική ιατρική, τα συστήματα χορήγησης φαρμάκων και τα διαγνωστικά εργαλεία.

Μπορούμε τώρα να σκεφτούμε μηχανικούς ιστούς που είναι ευαίσθητοι στις περιβαλλοντικές αλλαγές και συμπεριφέρονται δυναμικά , εξήγησε ο Freeman, του οποίου το εργαστήριο βρίσκεται στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Φυσικών Επιστημών του Κολεγίου Τεχνών και Επιστημών του UNC.

Τα κύτταρα και οι ιστοί αποτελούνται από πρωτεΐνες που συνδέονται για να εκτελέσουν συγκεκριμένες εργασίες και να δημιουργήσουν δομές. Οι πρωτεΐνες παίζουν βασικό ρόλο στο σχηματισμό του κυτταροσκελετού, ενός πλαισίου απαραίτητου για τη λειτουργία των κυττάρων. Ο κυτταροσκελετός παρέχει στα κύτταρα ευελιξία, επιτρέποντάς τους να αλλάξουν το σχήμα τους και να ανταποκριθούν στις περιβαλλοντικές ενδείξεις. Το εργαστήριο Freeman ακολούθησε μια μοναδική προσέγγιση κατασκευάζοντας κύτταρα με λειτουργικούς κυτταροσκελετούς χωρίς τη χρήση φυσικών πρωτεϊνών. Αντίθετα, χρησιμοποίησαν μια νέα προγραμματιζόμενη τεχνολογία πεπτιδίου-DNA, η οποία κατευθύνει τα πεπτίδια – τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών – και επαναχρησιμοποίησαν γενετικό υλικό για να συνεργαστούν για να σχηματίσουν έναν κυτταροσκελετό. Σύμφωνα με τον Freeman, το DNA συνήθως δεν εμφανίζεται σε έναν κυτταροσκελετό. Ωστόσο, επαναπρογραμματίζοντας τις αλληλουχίες DNA για να χρησιμεύσουν ως αρχιτεκτονικό υλικό, μπόρεσαν να συνδέσουν πεπτίδια, δημιουργώντας δομές όταν τοποθετηθούν σε μια σταγόνα νερού.

Αυτή η ικανότητα προγραμματισμού του DNA με αυτόν τον τρόπο προσφέρει στους επιστήμονες την ευκαιρία να δημιουργήσουν κύτταρα με συγκεκριμένες λειτουργίες και ακόμη και να προσαρμόσουν την απόκριση ενός κυττάρου σε εξωτερικούς στρεσογόνους παράγοντες. Ενώ τα ζωντανά κύτταρα είναι πιο περίπλοκα από τα συνθετικά που δημιουργήθηκαν από το εργαστήριο του Freeman, είναι επίσης λιγότερο προβλέψιμα και πιο επιρρεπή σε σκληρά περιβάλλοντα, όπως οι ακραίες θερμοκρασίες.

Τα συνθετικά κύτταρα αποδείχθηκαν σταθερά ακόμη και στους 122 βαθμούς Φαρενάιτ (50 βαθμούς Κελσίου), υποδεικνύοντας ότι είναι δυνατό να δημιουργηθούν κύτταρα με αξιοσημείωτες ικανότητες σε συνθήκες συνήθως δυσμενείς για την ανθρώπινη ζωή. Ο Freeman σημειώνει ότι τα υλικά τους είναι σχεδιασμένα να μην διαρκούν επ’ αόριστον, αλλά να εκτελούν μια συγκεκριμένη λειτουργία και στη συνέχεια να διαμορφωθούν εκ νέου για νέες εργασίες.

Αυτή η ευελιξία στο σχεδιασμό επιτρέπει την ενσωμάτωση διαφόρων σχεδίων πεπτιδίων ή DNA, επιτρέποντας την προσαρμογή των κυττάρων για υλικά όπως υφάσματα ή υφάσματα. Αυτά τα νέα υλικά μπορούν να ενσωματωθούν με άλλες τεχνολογίες συνθετικών κυττάρων, ανοίγοντας το δρόμο για πρωτοποριακές εφαρμογές στη βιοτεχνολογία και την ιατρική.

Πηγή: https://dimosio.gr

Οι 4 στόχοι για τη βελτίωση της πρόσβασης στην Υγεία για τα άτομα με αναπηρία

Posted on 2024-05-02 by grammateia

Ενίσχυση της αυτονομίας, της ευαισθητοποίησης και της κατάρτιση, βελτίωση της πρόσβασης, των δομών και υπηρεσιών υγείας, τα πεδία δράσης που θέτει το σχέδιο για την Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2024-2030 «Μια Ελλάδα με Όλους για Όλους», που τέθηκε σε διαβούλευση.

Για την πλειονότητα του 1 και πλέον εκατομμυρίου συμπολιτών μας που ζουν με αναπηρία η πρόσβαση στην υγεία, στις υπηρεσίες και τις δομές που χρειάζονται, δεν είναι αυτονόητο. Για την ακρίβεια για ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών παραμένει ακόμη και στις μέρες μας ανεκπλήρωτη ανάγκη.

Η Ελλάδα σημειώνει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων με αναπηρία που δηλώνουν ότι οι ανάγκες τους για ιατρική εξέταση παραμένουν ανεκπλήρωτες, με το ποσοστό να ανέρχεται στο 19%, έναντι του Ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 4%. Το αντίστοιχο ποσοστό για τον πληθυσμό χωρίς αναπηρία ανέρχεται στο 3% στην Ελλάδα, ενώ αγγίζει οριακά το 1% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συστάσεις και κατευθύνσεις

Την ανάγκη για βελτίωση της εικόνας αυτής και άρα και της καθημερινότητας των συνανθρώπων μας με αναπηρία υπογράμμισε και η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, που συνέταξε μια σειρά συστάσεων για την Ελλάδα.

Με αυτές η επιτροπή καλεί τη χώρα μας να εφαρμόσει μία σταθερή, συνεχιζόμενη, μακροπρόθεσμη στρατηγική, που θα περιλαμβάνει αποτελεσματικά και εναρμονισμένα μέτρα τα οποία θα εγγυώνται την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στις υπηρεσίες υγείας στις αστικές και αγροτικές περιοχές.

Παράλληλα, θα παρακολουθεί αποτελεσματικά αν η υλοποίηση της παροχής υπηρεσιών υγείας σε άτομα με αναπηρία από παρόχους υπηρεσιών υγείας γίνεται σε ίση βάση με όλους και να καταστήσει τις εγκαταστάσεις υγείας, τον εξοπλισμό και τα εργαλεία προσβάσιμα, με έμφαση στη διασφάλιση πρόσβασης γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία σε υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται, άλλωστε και οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής σχετικά με τη βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε ολόκληρο το φάσμα υγειονομικής περίθαλψης σε αστικές και αγροτικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης και των υπηρεσιών πρόληψης, την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης, την ανάπτυξη στρατηγικών στήριξης για ασθενείς με αναπηρία που σχετίζονται με σπάνιες παθήσεις και την εξέταση τρόπων διευκόλυνσης της πρόσβασης σε πρωτοποριακές θεραπείες, μεταξύ άλλων με την αξιοποίηση των ψηφιακών καινοτομιών.

Οι 4 στόχοι

Οι συστάσεις της Επιτροπής και οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής, μαζί με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες για την υγεία και την αποκατάσταση και επαναποκατάσταση αποτέλεσαν και το «όχημα» για τη σύνταξη της Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2024-2030 «Μια Ελλάδα με Όλους για Όλους».

«Η Εθνική Στρατηγική θέτει τις βασικές αρχές και εξειδικεύεται σε 170 οριζόντιες και στοχευμένες δράσεις με παρεμβάσεις σε 6 άξονες για τη βελτίωση της προσβασιμότητας, της εκπαίδευσης, της απασχόλησης, της υγείας, της αποϊδρυματοποίησης και της ορατότητας των Ατόμων με Αναπηρία», σημειώνεται.

Όπως διευκρινίζεται, «η υλοποίηση των δράσεων αφορά στο σύνολο των Υπουργείων, Περιφερειών και Δήμων με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους άνω των 600 εκατ. ευρώ».

Ο τρίτος πυλώνας αφορά στην πρόσβαση στην υγεία και στη βελτίωση των δεικτών για τα άτομα με αναπηρία και προς αυτή την κατεύθυνση θέτει 4 στόχους:

Εξασφάλιση ανεμπόδιστης πρόσβασης σε όλες τις δομές υγείας
Βελτίωση δομών και υπηρεσιών αρωγής
Ενίσχυση αυτονομίας στη λήψη ιατρικών αποφάσεων
Ενίσχυση ευαισθητοποίησης και κατάρτισης

Δημόσια και προσβάσιμη διαβούλευση

Η Εθνική Στρατηγική τέθηκε σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση την περασμένη Δευτέρα 29 Απριλίου, από τον Υπουργό Επικρατείας, Άκη Σκέρτσο, αρμόδιο Συντονιστή της Κυβέρνησης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, με «βασική επιδίωξη της είναι η αύξηση της ορατότητας των Ατόμων με Αναπηρία και η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας».

Μάλιστα, για πρώτη φορά η διαβούλευση τίθεται και «σε ένα πλήρως προσβάσιμο ψηφιακό περιβάλλον (amea.gov.gr), προκειμένου να διασφαλιστεί η ανεμπόδιστη επικοινωνία με όλους τους άμεσα ενδιαφερόμενους», όπως αναφέρεται.

Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 19 Μαΐου, στις 21.00.

Στόχος Ι: Εξασφάλιση ανεμπόδιστης πρόσβασης σε όλες τις δομές υγείας

Στον παρόντα στόχο εντάσσονται δράσεις για τη βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις δομές υγείας και σε μια προσωποκεντρική και εξειδικευμένη υγειονομική περίθαλψη.

Έτσι, έως το 2030 πρέπει να έχουν υλοποιηθεί οι ακόλουθες δράσεις:

Πλήρης πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε ολόκληρο το φάσμα της υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένης της πρωτοβάθμιας υγείας και φροντίδας, των υπηρεσιών πρόληψης, καθώς και της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης.

Φορέας υλοποίησης είναι το Υπουργείο Υγείας.

Χρονοδιάγραμμα υλοποίησης: έως τον Δεκέμβριο 2030, με πρώτο ορόσημο το σχεδιασμό μεθοδολογίας αξιολόγησης πλήρους προσβασιμότητας στην υγειονομική περίθαλψη έως τον Δεκέμβριο 2025.

Πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε μια προσωποκεντρική και εξειδικευμένη υγειονομική περίθαλψη χωρίς αποκλεισμούς, η οποία βασίζεται στην ελεύθερη και τεκμηριωμένη συναίνεση.

Φορέας υλοποίησης: Υπουργείο Υγείας

Χρονοδιάγραμμα υλοποίησης: έως τον Δεκέμβριο 2030, με πρώτο ορόσημο την ολοκλήρωση σχεδίου παροχής προσωποκεντρικής και εξειδικευμένης περίθαλψης έως τον Δεκέμβριο 2025.

Στόχος ΙΙ: Βελτίωση δομών και υπηρεσιών αρωγής

Στον παρόντα στόχο εντάσσονται δράσεις για τη βελτίωση των δομών και υπηρεσιών στήριξης και αρωγής των ατόμων με αναπηρία με στόχο τη μείωση του χρόνου αναμονής και μετακίνησης για λόγους υγειονομικής περίθαλψης, τη βέλτιστη καταβολή παροχών υγείας και την καλύτερη εξυπηρέτησή τους σε δομές υγείας.

Προς τον Στόχο αυτό, η Εθνική Στρατηγική προβλέπει ότι έως το 2030 πρέπει να έχουν υλοποιηθεί οι ακόλουθες δράσεις:

Δημιουργία Κέντρων Αναφοράς για Χρόνιες Παθήσεις, στα οποία ασθενείς θα παρακολουθούνται από το σύνολο των επαγγελματιών υγείας που απαιτείται, με στόχο τη μείωση χρόνου αναμονής και μετακίνησης και τη βελτίωση της κατάστασης υγείας τους μέσα από την ολιστική και διεπιστημονική αντιμετώπιση.

Φορείς υλοποίησης: Υπουργείο Υγείας και Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας