Συντάκτης: grammateia

Τα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ και ηλεκτρονικών τσιγάρων μεταξύ των παιδιών ηλικίας 11 με 15 ετών είναι «ανησυχητικά», σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ευρώπη, η οποία προτείνει τη λήψη μέτρων δημόσιας υγείας προκειμένου να περιοριστεί η πρόσβαση σε αλκοολούχα ποτά.

«Η γενικευμένη χρήση βλαπτικών ουσιών από τα παιδιά σε πολλές χώρες στην ευρωπαϊκή περιφέρεια – και πέρα από αυτή—αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία», τόνισε ο περιφερειακός διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη Χανς Κλούγκε.

Ο ίδιος ζήτησε να αυξηθούν οι φόροι, να περιοριστούν τα σημεία πώλησης και οι διαφημίσεις και να απαγορευθούν οι αρωματικοί παράγοντες στα ηλεκτρονικά τσιγάρα ώστε να αντικρουστεί αυτή η τάση.

Έπειτα από χρόνια που παρατηρούνταν μείωση της κατανάλωσης ψυχοδραστικών ουσιών, «κάποια δεδομένα δείχνουν ότι η πανδημία covid-19 οδήγησε σε νέα αύξηση της κατανάλωσης», αποκαλύπτει η έκθεση, για την οποία συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 280.000 νέους στην Ευρώπη, την κεντρική Ασία και τον Καναδά.

Οι καραντίνες άλλαξαν τις συνήθειες των παιδιών ηλικίας 11 με 15 ετών, τα οποία είχαν μεγαλύτερη έκθεση στο διαδίκτυο και τις διαφημίσεις εκεί.

Επιπτώσεις με μεγάλο κόστος

«Η υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών κατά την εφηβεία μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά στην ενήλικη ζωή, καθώς η κατανάλωση ψυχοδραστικών ουσιών σε μικρή ηλικία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εθισμού», υπογράμμισε ο Κλούγκε.

«Οι επιπτώσεις έχουν μεγάλο κόστος τόσο για εκείνους όσο και για την κοινωνία», εξήγησε.

Η χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων αυξήθηκε σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με την έκθεση, και η τάση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη στους εφήβους.

Τα καλά νέα ωστόσο είναι ότι μειώνεται το κάπνισμα: το 13% των παιδιών 11 με 15 ετών κάπνιζαν το 2022, δύο μονάδες λιγότερες σε σχέση με πριν από τέσσερα χρόνια. Ωστόσο πολλά από αυτά έχουν στραφεί στο ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Περίπου το 32% των νέων ηλικίας 15 ετών έχει ήδη καπνίσει ηλεκτρονικό τσιγάρο και το 20% στη διάρκεια των προηγούμενων 30 ημερών.

Η έρευνα αυτή, με την ονομασία Health Behaviour in school-aged children (HBSC), πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια υπό την αιγίδα του ΠΟΥ Ευρώπης, ο οποίος καλύπτει 53 χώρες ως την κεντρική Ασία, και εξετάζει διάφορες πτυχές της υγείας των μαθητών 11, 13 και 15 ετών.

Το αλκοόλ είναι η ουσία που καταναλώνεται πιο συχνά από τους εφήβους, με το 57% των νέων 15 ετών να έχουν πιει τουλάχιστον μία φορά και σχεδόν τέσσερις στους δέκα να έχουν καταναλώσει αλκοόλ τις προηγούμενες 30 ημέρες.

Εξάλλου περίπου ένας έφηβος στους 10 (το 9%) έχει μεθύσει πολύ στη διάρκεια της ζωής του. Περίπου το 5% είχε μεθύσει ήδη από την ηλικία των 13 ετών όπως και το 20% των 15χρονων.

«Αυτό καταδεικνύει μια τάση κλιμάκωσης στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μεταξύ των νέων», κατήγγειλε ο ΠΟΥ Ευρώπης.

«Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν σε ποιο βαθμό το αλκοόλ είναι διαθέσιμο και έχει κανονικοποιηθεί και δείχνει ότι είναι επείγον να λάβουμε καλύτερα πολιτικά μέτρα για να προστατεύουμε τα παιδιά και τους νέους», επέμεινε ο οργανισμός.

Άλλη πηγή ανησυχίας είναι ότι τα κορίτσια πίνουν πολύ περισσότερο από πριν. Το 40% των κοριτσιών ηλικίας 15 ετών δήλωσε ότι έχει καταναλώσει αλκοόλ στη διάρκεια των 30 τελευταίων ημερών, έναντι του 38% πριν τέσσερα χρόνια, ενώ στα αγόρια η τάση είναι αντίθετη.

Η κατανάλωση κάνναβης επίσης μειώθηκε ελαφρά: το ποσοστό των εφήβων 15 ετών που έχει ήδη δοκιμάσει μειώθηκε κατά τέσσερις μονάδες σε τέσσερα χρόνια, πέφτοντας στο 12%.

Μια σημαντική δοκιμή του πρώτου «εξατομικευμένου» εμβολίου mRNA στον κόσμο κατά της πιο θανατηφόρας μορφής καρκίνου του δέρματος – του μελανώματος – βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Steve Young, 52 ετών, από το Stevenage του Herts, ο οποίος παρουσίασε μια ανάπτυξη μελανώματος από το τριχωτό της κεφαλής τον περασμένο Αύγουστο, είναι ένας από τους πρώτους ασθενείς που έκαναν το εμβόλιο, όπως μεταδίδει το BBC.

Το εμβόλιο έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς να αναγνωρίσει και να εξαφανίσει τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα. Οι ειδικοί θεωρούν ότι, αυτό σημαίνει ότι ο καρκίνος του Young δεν θα επιστρέψει.

Τι σημαίνει ότι το εμβόλιο είναι εξατομικευμένο

Η συνδυασμένη θεραπεία, που έγινε από τη Moderna και τη Merck Sharp and Dohme (MSD), δεν είναι ακόμη διαθέσιμη σε τακτική βάση στο NHS, εκτός κλινικών δοκιμών.

Εμπειρογνώμονες σε ορισμένες άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, το δοκιμάζουν επίσης σε ασθενείς, για να συγκεντρώσουν περισσότερα στοιχεία και να δουν εάν θα πρέπει να διαδοθεί ευρύτερα.

Το εμβόλιο είναι εξατομικευμένο – αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση του αλλάζει για να ταιριάζει στον κάθε ασθενή.

Δημιουργείται για να ταιριάζει με τη μοναδική γενετική υπογραφή του όγκου του ίδιου του ασθενούς και λειτουργεί καθοδηγώντας το σώμα να παράγει πρωτεΐνες ή αντισώματα που επιτίθενται σε δείκτες ή αντιγόνα που βρίσκονται μόνο σε αυτά τα καρκινικά κύτταρα.

Η δοκιμή του εμβολίου σε ασθενείς στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου της διεθνούς δοκιμής στοχεύει στη συμμετοχή τουλάχιστον 60-70 ασθενών σε οκτώ κέντρα, συμπεριλαμβανομένων του Λονδίνου, του Μάντσεστερ, του Εδιμβούργου και του Λιντς.

Οι ασθενείς που θα δοκιμάσουν το εμβόλιο θα πρέπει να έχουν αφαιρέσει με χειρουργείο το μελάνωμα υψηλού κινδύνου τις τελευταίες 12 εβδομάδες για να διασφαλιστεί το καλύτερο αποτέλεσμα. Ο Steve Young κάνει τη θεραπεία του στο Λονδίνο.

Μιλώντας στο BBC Radio 4 Today Programme, είπε: «Μου δόθηκε μία ευκαιρία να νιώσω ότι πραγματικά έκανα κάτι για να πολεμήσω έναν πιθανό αόρατο εχθρό. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι ήμουν ακτινολογικά καθαρός, προφανώς υπάρχει ακόμα η πιθανότητα να έχω καρκινικά κύτταρα να επιπλέουν απαρατήρητα».

Η αλλεργία προκαλεί έντονη αντίδραση υπερευαισθησίας ενάντια σε συνήθως αβλαβείς ουσίες που βρίσκονται στο φυσικό μας περιβάλλον, στον αέρα που εισπνέουμε, στις τροφές που καταναλώνουμε, σε τσιμπήματα εντόμων, σε αντικείμενα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή, καθώς επίσης και σε φαρμακευτικές ουσίες.

Οι βασικότεροι παράγοντες κινδύνου είναι γενετικοί και περιβαλλοντικοί και οι άνθρωποι που υποφέρουν από αλλεργίες, χαρακτηρίζονται ως ατοπικοί.

«Οι ουσίες που, δυνητικά, προκαλούν αλλεργική αντίδραση ονομάζονται αλλεργιογόνα και ανάμεσα τους συναντούμε τη γύρη των λουλουδιών -ιδιαιτέρως την άνοιξη-, τις τρίχες των ζώων, την οικιακή σκόνη, ατμοσφαιρικούς μύκητες, κάποιες τροφές και φάρμακα. Επιπλέον, σοβαρές αλλεργίες μπορεί να προκαλέσουν τσιμπήματα εντόμων. Ένα από τα λουλούδια που προκαλεί τις σοβαρότερες αλλεργίες είναι το περδικάκι, του οποίου η γύρη κυκλοφορεί έντονα στην ατμόσφαιρα», αναφέρει o κ. Διονύσιος Γιαννακόπουλος Αλλεργιολόγος στο Metropolitan Hospital.

Αρχικά, παράγονται τα ειδικά αντισώματα Ε, τα οποία επικάθονται στην επιφάνεια ειδικών κυττάρων που ονομάζονται μαστοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά αφθονούν στη μύτη, τους οφθαλμούς, το δέρμα, τους πνεύμονες και στη γαστρεντερική οδό και περιέχουν χημικές ουσίες (π.χ. ισταμίνη), τους λεγόμενους «μεσολαβητές» που «συλλαμβάνουν» κάθε φορά την αλλεργιογόνο ουσία.

Αξίζει να σημειωθεί πως η αλλεργία είναι μία από τις συνηθέστερες εκδηλώσεις διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος και παρουσιάζεται σχεδόν στο 1/3 του πληθυσμού».

Ποια είναι τα συμπτώματα που προκαλούνται από τα αλλεργιογόνα του αέρα

Τα συμπτώματα αυτά επηρεάζουν κυρίως τη μύτη, με τα άτομα να παρουσιάζουν καταρροή, μπούκωμα, φτέρνισμα, φαγούρα στον ουρανίσκο και την γλώσσα και υπερέκκριση βλέννας, και μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και σε αλλεργική βρογχίτιδα, βήχα και άσθμα. Επιπλέον, μπορεί να επηρεάσουν και το δέρμα, εμφανίζοντας έκζεμα ή εξανθήματα, ενώ συμπτώματα παρουσιάζονται και στα μάτια, με την εμφάνιση επιπεφυκίτιδας αλλά και ερυθρότητας, φαγούρας ή οιδήματος στα βλέφαρα.

Πώς πραγματοποιείται η διάγνωση της αλλεργίας

Οι κυριότερες διαγνωστικές μέθοδοι είναι:

1. Αλλεργικά δερματικά τεστ (skin prick tests, ενδοδερμικά και PATCH TESTS)

Τα αλλεργικά δερματικά τεστ αποτελούν την πιο συνηθισμένη μέθοδο για να εντοπιστεί κάποια αλλεργία. Γίνεται με ένα ελαφρύ ξύσιμο στο δέρμα, αφού προηγουμένως έχουμε εγχύσει μία σταγόνα από κάθε αλλεργιογόνο ουσία. Αν δημιουργηθεί αντίδραση όπως ερεθισμός, οίδημα ή κνησμός, τότε υφίσταται αλλεργική προδιάθεση στη συγκεκριμένη ουσία.

2. Αιματολογικά tests (RAST)

Είναι αιματολογική εξέταση, περισσότερο δαπανηρή από την προηγούμενη, με λιγότερο άμεσα αποτελέσματα. Χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις που είναι αδύνατη η πραγματοποίηση των δερματικών δοκιμασιών.

3. Μέτρηση της ολικής IgE

Πραγματοποιείται κυρίως σε άτομα με αλλεργική προδιάθεση.

4. BAT(Test ενεργοποίησης βασεοφίλων)

5. LTT(Test μετασχηματισμού λεμφοκυττάρων)

Για το βρογχικό άσθμα είναι απαραίτητη η σπιρομέτρηση, η οποία εκτελείται και επαναλαμβάνεται, αφού ο εξεταζόμενος έχει κάνει εισπνοές με β2-διεγέρτη.

Πώς μπορούμε να προλάβουμε τις αλλεργίες

Σημαντική είναι η πρόληψη με την αποφυγή, όσο είναι δυνατόν, των γνωστών αλλεργιογόνων ουσιών και η απομάκρυνση από χώρους που αποδεδειγμένα αποτελούν αιτία συχνών και σοβαρών αλλεργικών κρίσεων.

«Υπάρχουν ασθενείς που παρουσιάζουν σταθερά κάθε χρόνο, την άνοιξη, συμπτωματολογία αλλεργικής ρινίτιδας ή βρογχικού άσθματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να αρχίσουμε την κατάλληλη αγωγή ένα μήνα περίπου πριν την έναρξη της άνοιξης, ώστε να αποφύγουμε την εκδήλωση της νόσου ή τον περιορισμό της συμπτωματολογίας.

Παρόλα αυτά, σε περίπτωση εμφάνισης αλλεργικής συμπτωματολογίας, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ειδικό αλλεργιολόγο ώστε να σας συστήσει την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση», συστήνει ο ειδικός.

Η λύση για τις αλλεργίες

«Μία πρώτη βοήθεια μπορεί να επέλθει από ένα αντιισταμινικό, όπως αντιισταμινικά χάπια με ελάχιστες παρενέργειες, ρινικά σπρέι εκ των οποίων πιο ασφαλή και με σωστή δόση θεωρούνται τα κορτιζονούχα, και εισπνεόμενα φάρμακα για το άσθμα.

Ταυτόχρονα, εδώ και πολλά χρόνια, υπάρχει η απευαισθητοποίηση, τα λεγόμενα εμβόλια της αλλεργίας. Σε αυτήν τη θεραπεία, χορηγώντας την πρωτεΐνη του αλλεργιογόνου, είτε με τη μορφή ένεσης, είτε υπογλώσσια, ο ασθενής εξοικειώνεται με τη συγκεκριμένη ουσία, καθώς το ανοσοποιητικό του μαθαίνει ότι αυτή η ουσία δεν πρέπει να τον ενοχλεί», καταλήγει ο κ. Γιαννακόπουλος.

Το κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι η βλάβη σε ιστούς και όργανα που προκύπτουν από λανθασμένη απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος, έναντι του ίδιου του οργανισμού αναγνωρίζοντας -σαν ξένα- δικά του στοιχεία και, στις περισσότερες περιπτώσεις, με διαφορετική συχνότητα προσβολής μεταξύ των φύλων.

Συνολικά, ο επιπολασμός των αυτοάνοσων νοσημάτων στον γενικό πληθυσμό είναι τουλάχιστον 5%-10%, και αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες πρόωρης θνησιμότητας κυρίως σε νεαρές και μεσήλικες γυναίκες.

«Οι αυτοάνοσες παθήσεις είναι πολυπαραγοντικές ως προς την αιτία τους, με ένα μείγμα γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων να παίζει συχνά ρόλο. Καθώς οι πολυπαραγοντικές καταστάσεις προκαλούνται εν μέρει από γενετικούς παράγοντες, οι αυτοάνοσες παθήσεις τείνουν να εμφανίζονται σε μέλη οικογενειών.

«Υπάρχουν τρεις κύριες ομάδες γονιδίων που πιστεύεται ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτοάνοσων νοσημάτων:

– Το HLA DR2 σχετίζεται θετικά με τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), τη σκλήρυνση κατά πλάκας, ενώ σχετίζεται αντιστρόφως με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι

– Το HLA DR3 συνδέεται έντονα με τη μυασθένεια Gravis, το ΣΕΛ, το διαβήτη τύπου Ι και το σύνδρομο Sjögren

– Το HLA DR4 συνδέεται στενά με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου I, την πέμφιγα και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

Αυτά τα γονίδια συνδέονται με διάφορα στοιχεία του ανοσοποιητικού συστήματος όπως: υποδοχείς των Τ-λεμφοκυττάρων, ανοσοσφαιρίνες και τα κύρια σύμπλοκα ιστοσυμβατότητας.

Οι υποδοχείς των Τ-λεμφοκυττάρων και οι ανοσοσφαιρίνες του ανοσοποιητικού συστήματος -είναι σημαντικοί για την αναγνώριση των αντιγόνων που χρειάζεται το ανοσοποιητικό σύστημα για να μπορεί να στοχεύει έναντι των οργάνων και των ιστών του σώματος.

Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η συσχέτιση μεταξύ Αγκυλοποιητικής Σπονδυλίτιδας και HLA B27

Τα αυτοάνοσα νοσήματα τείνουν να εμφανίζονται συχνά σε μέλη οικογενειών, ενώ είναι προφανές ότι πολλαπλές περιπτώσεις μιας μεμονωμένης αυτοάνοσης νόσου συγκεντρώνονται εντός των οικογενειών. Αυτό που είναι πιο εντυπωσιακό, είναι τα άτομα αυτών των οικογενειών να έχουν προσβληθεί από διαφορετικές αυτοάνοσες νόσους».

Φύλο, κληρονομικότητα και αυτοανοσία

Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών με αυτοάνοσα νοσήματα είναι γυναίκες, χωρίς να είναι σαφές το γιατί.

«Πολλές υποθέσεις βασίζονται κυρίως σε ορμονικούς και γενετικούς παράγοντες, οι οποίοι επηρεάζουν διαφορετικά τα αυτοάνοσα συστήματα γυναικών και ανδρών.

Είναι γεγονός πως πολλές από αυτές τις ασθένειες εμφανίζονται ή παρουσιάζουν διακυμάνσεις όταν υπάρχουν ορμονικές αλλαγές, όπως στην εφηβεία και στην εγκυμοσύνη.

Η αναλογία των γυναικών με αυτοάνοσα νοσήματα ποικίλλει ανάλογα με τη νόσο: από 18:1 στην αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς (AITD), έως 1:1 στην ψωρίαση (PSO) και 1:2 στην αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (AS), καθώς και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα κ.ά.

Οι ορμόνες του φύλου εμπλέκονται στους παράγοντες ευαισθησίας για τα αυτοάνοσα νοσήματα μέσω της διαμόρφωσης της απόκρισης μέσω διαφορετικών ειδών Τ-λεμφοκυττάρων του ανοσιακού συστήματος.

Ο αντίκτυπος των ορμονικών αλλαγών στην πορεία της νόσου στις γυναίκες έχει τεκμηριωθεί στην εγκυμοσύνη: η σοβαρότητα της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας και της Ρευματοειδούς Αρθρίτιδας, έχει αναφερθεί ότι μειώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η σοβαρότητα του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου, είτε επιδεινώνεται είτε δεν επηρεάζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης» επισημαίνει η κ. Κομνηνού.

«Θεωρητικά, η αδρανοποίηση του χρωμοσώματος Χ και ο προκύπτων χιμαιρισμός ιστών μπορεί να εξηγήσουν τη γυναικεία προδιάθεση για συστηματική αυτοανοσία.

Στα θηλυκά έμβρυα, τα μισά σωματικά τους κύτταρα εκφράζουν αντιγόνα που προέρχονται από το πατρικό Χ και τα μισά από το μητρικό Χ.

Έχουν εξεταστεί πολλές προτάσεις, αλλά καμία δεν έχει απολύτως αποδεδειγμένο πειραματικό υπόβαθρο και εξακολουθούν να αποτελούν μέρος μιας συζήτησης για το φύλο.

Επί του παρόντος γονίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη αυτοανοσίας, διερευνώνται σε ζωικά μοντέλα διαβήτη και Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου.

Μια πρόσφατη εξέλιξη είναι ότι το γονίδιο PTPN22, το οποίο κωδικοποιεί την πρωτεϊνική φωσφατάση τυροσίνης, σχετίζεται με διάφορες αυτοάνοσες παθήσεις όπως ο ΣΕΛ, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο διαβήτης τύπου 1, η λεύκη, η ψωριασική αρθρίτιδα και η νόσος Graves» προσθέτει.

Συμπερασματικά

«Οι βελτιωμένες αναλυτικές και πειραματικές τεχνικές δημιουργούν ελπίδες για κλινικές εφαρμογές της αυτοάνοσης γενετικής.

Η καλύτερη κατανόηση των αιτιολογικών παραλλαγών που συμβάλλουν στην παθολογία της αυτοάνοσης νόσου θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων διαγνωστικών τεστ για τον κίνδυνο ασθένειας και, ίσως, βιοδεικτών για την εξέλιξη της νόσου ή τη θεραπευτική απόκριση», καταλήγει η κ. Κομνηνού.

Στη νόσο των Λεγεωνάριων που προκαλείται από τη χρήση των κλιματιστικών αναφέρεται σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Υγείας.

Το υπουργείο Υγείας εφιστά την προσοχή των πολιτών, τονίζοντας ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση λοιμώξεων από Legionella.

Εμφάνιση και ανάπτυξη

Το βακτήριο της Legionella αναπτύσσεται σε όλες τις συλλογές νερού, φυσικές και τεχνητές, σε επιφανειακά νερά και στο έδαφος, είναι όμως δυνατόν να ανιχνευθεί και στο καθαρό νερό, ενώ επιζεί ακόμη και στο απεσταγμένο νερό.

H παρουσία οργανικών και ανόργανων ουσιών καθώς και μικροοργανισμών στο νερό ευνοεί τη δημιουργία αποικιών στην εσωτερική επιφάνεια των σωληνώσεων. Το πλήθος των αποικιών αυξάνεται σχηματίζοντας μια βιομεμβράνη (biofilm).

Η βιομεμβράνη αποτελεί μόνιμη εστία πιθανής μόλυνσης του νερού των δικτύων διανομής νερού των κτιρίων, απελευθερώνοντας συνεχώς μικροοργανισμούς στο πόσιμο νερό.

Το πρόβλημα σχηματισμού της βιομεμβράνης γίνεται εντονότερο κυρίως σε μεγάλα κτίρια με πολύπλοκο και εκτεταμένο σύστημα σωληνώσεων.

Μόλυνση και μετάδοση

Η μόλυνση του ανθρώπινου οργανισμού από το βακτήριο της Legionella επιτυγχάνεται αερογενώς, όταν σταγονίδια του μολυσμένου νερού εισέρχονται στην αναπνευστική οδό με τη μορφή αερολύματος (π.χ. από την κεφαλή των καταιονητήρων/ντους, τις βρύσες, τα συστήματα κλιματισμού κ.λ.π.).

Η Ελλάδα ως μεσογειακή χώρα διαθέτει θεωρητικά όλες τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση λοιμώξεων από Legionella (θερμό κλίμα, λειτουργία κλιματιστικών, υψηλές θερμοκρασίες για μεγάλα χρονικά διαστήματα κ.λ.π).

Κρίσιμες θεωρούνται οι μεγάλες χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες, ειδικά οι ξενοδοχειακές μονάδες, παραμένουν κλειστές ή υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα το νερό του δικτύου διανομής να μπορεί να θεωρηθεί «στάσιμο» κατά τη διάρκεια των περιόδων αυτών (συνθήκη η οποία ευνοεί την ανάπτυξη της λεγεωνέλλας).

Τα συμπτώματα της νόσου εκδηλώνονται 2 με 10 ημέρες μετά τη μόλυνση.

Η κλινική εικόνα συνήθως είναι αυτή της άτυπης πνευμονίας με εξελισσόμενη ακτινολογική εικόνα συχνά με συνύπαρξη κεφαλαλγίας, βραδυψυχισμού, μυαλγιών και γενικών φαινομένων που υποδηλώνουν τη συστηματικότητα της λοίμωξης.

Αργότερα επηρεάζονται ζωτικά όργανα, ενώ υπάρχει περίπτωση να επηρεαστούν και οι νοητικές λειτουργίες. Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.

Έχει θνητότητα 15% περίπου, ενώ στα ανοσοκατεσταλμένα άτομα και τα άτομα των καλούμενων ομάδων υψηλού κινδύνου η θνητότητα είναι μεγαλύτερη.

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου υπάγονται όλα τα άτομα άνω των 50 ετών, οι καπνιστές, όσοι ευρίσκονται υπό αγωγή με κορτικοστεροειδή, όσοι πάσχουν από χρόνιεςnπνευμονοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη, νεοπλασματικά νοσήματα και νεφρική ανεπάρκεια, όσοι έχουν υποστεί μεταμόσχευση οργάνων καθώς και άτομα με εξασθενημένο και ευάλωτο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας επισημαίνει ότι είναι αναγκαία η τακτική απολύμανση των χώρων και των κλιματιστικών, ειδικότερα τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού.