Συντάκτης: grammateia

Ομάδα νευροβιολόγων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, προχώρησε σε μια σημαντική ανακάλυψη που ρίχνει φως στη χημεία του εγκεφάλου και στα νευρωνικά κυκλώματα που κρύβονται πίσω από το φαινόμενο του φόβου, ανοίγοντας νέους δρόμους για την πρόληψη και τη θεραπεία.

Είναι γνωστό ότι ο φόβος είναι ένας φυσικός μηχανισμός επιβίωσης που μας κρατά σε εγρήγορση και μας προστατεύει από διάφορους κινδύνους. Όσοι έχουν βιώσει σοβαρό ή απειλητικό για τη ζωή τους στρες, ο φόβος μπορεί να γίνει μόνιμος σύντροφος, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν απτές απειλές. Αυτός ο γενικευμένος φόβος μπορεί να είναι ψυχολογικά επιζήμιος και να οδηγήσει σε εξουθενωτικές καταστάσεις όπως η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD).

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», ο νευροβιολόγος Χούι-Καν Λι και οι συνάδελφοί του εντόπισαν έναν μηχανισμό στη ρίζα του γενικευμένου φόβου που προκαλείται από το στρες: μια αλλαγή στους χημικούς αγγελιοφόρους ή νευροδιαβιβαστές που επιτρέπουν στα εγκεφαλικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε μια περιοχή που ονομάζεται ραχιαία ραφή, η οποία βρίσκεται στο στέλεχος του εγκεφάλου των θηλαστικών. Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση της διάθεσης και του άγχους, καθώς και για την παροχή σημαντικής ποσότητας σεροτονίνης στον πρόσθιο εγκέφαλο. Η συγκεκριμένη περιοχή παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην εκμάθηση του φόβου. Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν τα ποντίκια βίωσαν ένα έντονα στρεσογόνο γεγονός (στην προκειμένη περίπτωση, μια σειρά από ισχυρά ηλεκτροσόκ στα πόδια), οι νευρώνες τους σε αυτή την περιοχή υπέστησαν μια δραματική αλλαγή. Τα κύτταρα άρχισαν να παράγουν λιγότερο γλουταμικό, έναν νευροδιαβιβαστή που τείνει να ενεργοποιεί άλλους νευρώνες, και περισσότερο Γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA), ο οποίος τείνει να τους ηρεμεί. Αυτή η αλλαγή εμφανίστηκε μέσα σε τρεις ημέρες από το στρεσογόνο γεγονός και παρέμεινε για τουλάχιστον ένα μήνα.

«Τα αποτελέσματά μας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τους μηχανισμούς που εμπλέκονται στη γενίκευση του φόβου», δήλωσε ο νευροβιολόγος Νίκολας Σπίτσερ, συν-συγγραφέας της μελέτης.

«Το πλεονέκτημα της κατανόησης αυτών των διαδικασιών σε αυτό το επίπεδο μοριακής λεπτομέρειας –τι συμβαίνει και πού συμβαίνει– επιτρέπει μια παρέμβαση που στοχεύει τον συγκεκριμένο μηχανισμό» πρόσθεσε.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως η νευρωνική ανταλλαγή φάνηκε να συμβαδίζει με μια εντυπωσιακή αλλαγή συμπεριφοράς. Τα ποντίκια που είχαν υποστεί την εν λόγω αλλαγή άρχισαν να παγώνουν από φόβο όχι μόνο στον θάλαμο όπου είχαν υποστεί τα ηλεκτροσόκ, αλλά και σε εντελώς νέα περιβάλλοντα στα οποία θα έπρεπε να αισθάνονται ασφαλή – ένα σαφές σημάδι γενικευμένου φόβου.

Για να επιβεβαιώσουν τη σχέση μεταξύ της νευρωνικής αλλαγής και του γενικευμένου φόβου, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεχνικές γενετικής για να αποτρέψουν την αλλαγή σε ποντίκια που είχαν υποστεί στρες. Η ομάδα εξέτασε επίσης δείγματα εγκεφαλικού ιστού αποθανόντων που είχαν διαγνωστεί με PTSD και βρήκε ενδείξεις για το ίδιο είδος μετατόπισης νευροδιαβιβαστών που παρατηρήθηκε στα ποντίκια, υποδηλώνοντας έναν παρόμοιο μηχανισμό στο κλινικό άγχος. Αυτό το εύρημα βοήθησε τους ερευνητές να καταλάβουν πώς να καταστείλουν την αντίδραση του φόβου. Ένας τρόπος ήταν να χορηγήσουν στα ποντίκια έναν αδενο-συνδεδεμένο ιό ο οποίος καταστέλλει το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή του GABA. Όταν οι ερευνητές εκπαίδευσαν τα ποντίκια με το ερέθισμα του φόβου, αυτά δεν εμφάνισαν τα σημάδια της γενικευμένης διαταραχής που παρατηρήθηκε σε εκείνα που δεν έλαβαν θεραπεία με τον ιό.

Στη συνέχεια, η ομάδα διαπίστωσε πως όταν χορήγησε το κοινό αντικαταθλιπτικό φλουοξετίνη στα ποντίκια αμέσως μετά το στρεσογόνο γεγονός, αποτράπηκε η εναλλαγή των νευροδιαβιβαστών και ο επακόλουθος γενικευμένος φόβος. Ωστόσο, έπρεπε να χορηγήσουν άμεσα το φάρμακο για να γίνει αυτό. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα αντικαταθλιπτικά είναι συχνά αναποτελεσματικά σε ασθενείς με PTSD.

«Τώρα που έχουμε μια ιδέα για τον μηχανισμό του φόβου που προκαλείται από το στρες και το κύκλωμα που υλοποιεί αυτόν τον φόβο, οι παρεμβάσεις μπορούν να είναι στοχευμένες», εξήγησε ο Σπίτσερ.

Οι ερευνητές ανέφεραν πως δεν πρόκειται για θεραπεία αλλά για ένα πολλά υποσχόμενο εύρημα που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

«Έχουν ήδη διενεργηθεί 300.000 δωρεάν διαγνωστικές εξετάσεις σε γυναίκες, για καρκίνο του μαστού και ο στόχος είναι μέχρι τέλος του 2025 να έχουν ξεπεράσει το 1.300.000.

Παράλληλα από την 1η Μαρτίου έχει ξεκινήσει ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με στόχο μέχρι το τέλος του 2025 να έχουμε 1.290.000 γυναίκες που θα έχουν κάνει έλεγχο σε όλες τις κρίσιμες ηλικίες».

Αυτό δήλωσε στη Βουλή, ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της βουλευτού της ΝΔ, Άννας Ευθυμίου, η οποία τόνισε την ανάγκη ισότητας των δύο φύλων και στον τομέα υγείας σημειώνοντας ότι «οι γυναίκες ξοδεύουν κατά μέσο όρο 25% περισσότερο από τη ζωή τους σε κακή υγεία σε σχέση με τους άνδρες».

«Επομένως αναδεικνύεται ως προτεραιότητα η γεφύρωση του χάσματος των φύλων στον τομέα της υγείας καθόσον θα τους επιτρέψει να ζούνε οι γυναίκες πιο υγιείς και να κάνουν μια πιο ποιοτική ζωή. Η ποιοτική, οικονομικά προσιτή και προσβάσιμη υγειονομική περίθαλψη, αποτελεί κρίσιμη πτυχή της διασφάλισης της πολυεπίπεδης ευημερίας των γυναικών», επισήμανε η κυρία Ευθυμίου.

«Η ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων δυστυχώς εξακολουθεί να υπάρχει και στην υγεία», αναγνώρισε ο υπουργός Υγείας προσθέτοντας ότι «σκοπός της κυβέρνησης είναι να εξαλειφθεί καθώς δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων αλλά αποτελεί και πολύ κρίσιμο παράγοντα επιτυχίας τής οικονομικής ανάπτυξης να συμμετάσχει η γυναίκα ισότιμα σε όλα τα επίπεδα».

Έμφαση έδωσε ο κ. Γεωργιάδης στο «πρόγραμμα Σπύρος Δοξιάδης», σημειώνοντας ότι «είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα προληπτικών εξετάσεων που έχει γίνει ποτέ στη χώρα και κατά βάση είναι προσανατολισμένο στην διερεύνηση της υγείας των γυναικών».

«Τα δύο μεγαλύτερα προγράμματα του είναι το πρόγραμμα για τη πρόληψη του καρκίνου του μαστού στο οποίο έχουν ήδη διενεργηθεί 300.000 δωρεάν διαγνωστικές εξετάσεις και ο στόχος είναι μέχρι τέλος του 2025 να έχουμε ξεπεράσει το 1.300.000 δωρεάν διαγνωστικές εξετάσεις σε γυναίκες.

Ταυτόχρονα, έχει ξεκινήσει από 1η Μαρτίου ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Ο στόχος μας είναι μέχρι το τέλος του 2025 να έχουμε 1.290.000 γυναίκες που θα έχουν κάνει έλεγχο σε όλες τις κρίσιμες ηλικίες», τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.

Όπως είπε, «σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την πρόληψη και εξάλειψη του καρκίνου της μήτρας, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι μια ασθένεια που με τον έγκαιρο εμβολιασμό των γυναικών μπορεί να σβήσει και να εξαλειφθεί».

«Για πρώτη φορά έχουμε ένα τόσο μεγάλο πρόγραμμα δωρεάν εξετάσεων και είναι κρίμα να μην αξιοποιηθεί στο 100%. Κάποιες θα σώσουν σίγουρα τη ζωή τους. Στατιστικά είναι απολύτως βέβαιον αυτό.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι μια ασθένεια που μπορεί να εξαλειφθεί με τον έγκαιρο εμβολιασμό των κοριτσιών μέχρι την ηλικία των 15 ετών», υπογράμμισε ο κ. Γεωργιάδης.

Έμφαση έδωσε όμως και στον εμβολιασμό των αγοριών σε νεαρές ηλικίες για τον ιό HPV καθώς όπως είπε, αν το κάνουν ο ιός εξαλείφεται».

«Είναι μια ασθένεια κονδυλωμάτων που αν την αντιμετωπίσεις έγκαιρα σώζει ζωές. Αν την αφήσεις, στον άνδρα -όχι στις γυναίκες- οδηγεί ορισμένες φορές σε νεοπλασίες», ανέφερε και συμπλήρωσε:

«Είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι αν σε μια κρίσιμη μάζα γίνει ο εμβολιασμός στην ώρα του, σε μερικά χρόνια ο καρκίνος του τραχήλου τής μήτρας παύει να υπάρχει και αυτό σημαίνει πολλές κερδισμένες ζωές αλλά και πολύ ψηλότερη ποιότητας ζωής γιατί δεν είναι μόνο οι γυναίκες που θα πεθάνουν από καρκίνο αλλά είναι και οι γυναίκες που θα σωθούν αλλά θα έχουν χάσει χρόνια από τη ζωή και αυτές και οι οικογένειες τους, από τις βαριές θεραπείες».

Τέλος, ο κ. Γεωργιάδης έκανε γνωστό ότι «στο ετήσιο εθνικό σχέδιο δράσης του Υπουργείου Υγείας και μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης υπάρχει ειδικό πρόγραμμα για τις σχέσεις μητέρας- παιδιού- οικογένειας για τη ψυχική υγεία».

«Στόχος μας είναι να μπορέσουμε να δώσουμε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, κυρίως σε μητέρες, οι οποίες ίσως δεν είχαν ποτέ γνώση ότι υπάρχουν προγράμματα που είναι στη διάθεση τους και μπορούν να αλλάξουν πραγματικά τη ζωή τους», κατέληξε ο υπουργός Υγείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι έχουν προσβληθεί από κοκκύτη στην Τσεχία από τις αρχές του 2024, ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει καταγραφεί από τη δεκαετία του 1960, με 810 κρούσματα αυτού του πολύ μεταδοτικού αναπνευστικού νοσήματος να έχουν καταγραφεί αυτήν την εβδομάδα, έγινε σήμερα γνωστό από τις υγειονομικές αρχές της χώρας.

Το κρατικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας ανέφερε στον ιστότοπό του ότι 3.084 κρούσματα κοκκύτη καταγράφηκαν από την 1η Ιανουαρίου.

«Η νόσος επηρεάζει όλες τις ηλικιακές ομάδες», υπογραμμίζει το Ινστιτούτο, διευκρινίζοντας πως οι έφηβοι είναι η πλέον πληγείσα κατηγορία.

Από κοκκύτη, ο οποίος μεταδίδεται από την αναπνευστική οδό, προσβλήθηκε ο δήμαρχος της Πράγας Μπόχουσλαβ Σβόμποντα, ηλικίας 80 ετών, ο οποίος δήλωσε αυτήν την εβδομάδα ότι ανάρρωσε από την ασθένεια τις τελευταίες ημέρες.

Ο δήμαρχος, ο οποίος είναι επίσης γυναικολόγος, παρέστη την Τετάρτη σε μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση χωρίς να φοράει μάσκα, γεγονός που οδήγησε το Πράσινο Κόμμα, το οποίο δεν εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο, να καταθέσει μήνυση σε βάρος του για διασπορά μιας μολυσματικής νόσου.

Από την πλευρά του, ο Ματίας Φόσουμ, επικεφαλής του τμήματος δημόσιας υγείας στο υπουργείο Υγείας της χώρας, δήλωσε πως η νόσος φαίνεται να έχει φθάσει στην επιδημιολογική της κορύφωση.

«Οι επόμενες εβδομάδες θα μας δείξουν πού πραγματικά βρισκόμαστε», συμπλήρωσε ο ίδιος.

Η διευθύντρια Δημόσιας Υγείας Πάβλα Σβρτσίνοβα εξήγησε πως οι έφηβοι είναι η πλέον πληγείσα ηλικιακή ομάδα, καθώς οι γονείς τους αγνόησαν τις συστάσεις να τους χορηγηθεί μια αναμνηστική δόση του εμβολίου για τον κοκκύτη στην ηλικία των 10-11 ετών.

«Η προηγούμενη γενιά εμβολιάστηκε κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας της και η ανοσία μειώνεται», συμπλήρωσε η αξιωματούχος.

Ο εμβολιασμός κατά του κοκκύτη είναι υποχρεωτικός στην Τσεχία, με πληθυσμό 10,8 εκατομμύρια κατοίκους, όμως η προστασία που παρέχει το εμβόλιο δεν παραμένει για μια ολόκληρη ζωή και χρειάζονται αναμνηστικές δόσεις. Επιπλέον, ορισμένοι αρνούνται να εμβολιαστούν.

Σύμφωνα με τον Φόσουμ, οι γειτονικές χώρες βρίσκονται επίσης αντιμέτωπες με μια επιδημία κοκκύτη.

Στη Σλοβακία, η Αρχή Δημόσιας Υγείας ανακοίνωσε χθες ότι κατέγραψε 123 κρούσματα κοκκύτη στα τέλη του Φεβρουαρίου.

Τον Ιανουάριο, σερβικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για τον θάνατο τουλάχιστον 4 παιδιών σε μια επιδημία στο Βελιγράδι, την οποία γιατροί απέδωσαν στη μείωση του ποσοστού εμβολιασμού.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ύπουλη και σιωπηλή πάθηση είναι η Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) καθώς μπορεί κανείς να χάσει μέχρι και το 90% της νεφρικής λειτουργίας του χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα . Ωστόσο η έγκαιρη διάγνωση που γίνεται με πολύ χαμηλού κόστους εξετάσεις αίματος και ούρων μπορεί να σταματήσει/ επιβραδύνει την εξέλιξη της ΧΝΝ καθώς σήμερα, υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές.Τα παραπάνω επισημάνθηκαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού που φέτος δίνει το μήνυμα: Υγεία των νεφρών για όλους-Προώθηση της ισότιμης πρόσβασης στη φροντίδα και τη βέλτιστη φαρμακευτική πρακτική. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη διεθνώς μειωμένη αναγνώριση της ΧΝΝ καθώς και στο θέμα της έλλειψης νεφρολόγων στην Ελλάδα.

55 εκατομμύρια οι ασθενείς με ΧΝΝ στην ΕΕ

Σήμερα στην ΕΕ ο αριθμός των ασθενών με ΧΝΝ ξεπερνά τα 55 εκατομμύρια τη στιγμή που ο αριθμός των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη ανέρχεται σε 52 εκατομμύρια και των ασθενών με καρκίνο σε 17 εκατομμύρια. Η ΧΝΝ αποτελεί την 8η κύρια αιτία θανάτου και αν δεν αντιμετωπιστεί, προβλέπεται να είναι η 5η κύρια αιτία θνητότητας μέχρι το 2040. Υπολογίζεται ότι επηρεάζει περισσότερους από 850 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Επιτροπής για την Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού ευθύνεται για πάνω από 3,1 εκατομμύρια θανάτους το 2019. Εξάλλου πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, βρίσκονται σε θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας, κυρίως με αιμοκάθαρση ή έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας (ΕΝΕ) στην Ελλάδα περίπου το 10% του ενήλικου πληθυσμού πάσχει από ΧΝΝ, δηλαδή 1.000.000 Έλληνες εμφανίζουν προβλήματα με τους νεφρούς. Από αυτούς, το 10% (100.000 άτομα) εμφανίζει αρκετά σοβαρά προβλήματα. Επίσης 12.000 ασθενείς βρίσκονται σε εξωνεφρική κάθαρση και 3.000 είναι μεταμοσχευμένοι. Στην Ελλάδα 100 παιδιά έχουν κάνει μεταμόσχευση νεφρού και περίπου 30 υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση λόγω ΧΝΝ.

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της ΧΝΝ

«Η ΧΝΝ είναι εξελικτική νόσος, η έγκαιρη διάγνωσή της είναι κρίσιμη, καθώς η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξή της. Επιπλέον θα πρέπει να είμαστε όλοι ευαισθητοποιημένοι στην πρωτοεμφανιζόμενη υπέρταση ή/και νυχτουρία γιατί μπορεί να συνδέονται άμεσα με νεφρική νόσο. Ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών που προσεγγίζει το 50% με σακχαρώδη διαβήτη θα εμφανίσει νεφρική νόσο και η έγκαιρη ανίχνευση τους είναι σημαντική. Σήμερα υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές που μπορούν να σταθεροποιήσουν τη νεφρική λειτουργία και να καθυστερήσουν, όπως προαναφέρθηκε, την εξέλιξη της νεφρικής βλάβης.Το μήνυμα για το 2024 είναι υγεία των νεφρών για όλους με δυνατότητα πρόσβασης σε όλους σε εξειδικευμένες υπηρεσίες υγείας» ανέφερε ο πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, διευθυντής Νεφρολογικού Τμήματος στο ΓΝΑ Ιπποκράτειο Δημήτριος Πετράς. Παράλληλα ανέφερε ότι η ΧΝΝ δεν αναγνωρίζεται ως προτεραιότητα υγείας, ενώ υπάρχει έλλειψη έμφασης στην πρόληψη.

Ο κ . Πετράς σημείωσε ότι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης η καρδιακή δυσλειτουργία, η αρτηριακή πίεση το αυξημένο βάρος και τα επεισόδιο οξείας νεφρικής βλάβης. Για την έγκαιρη ανίχνευση της ΧΝΝ ελέγχεται η αρτηριακή πίεση, ο δείκτης μάζας σώματος, ο σακχαρώδης διαβήτης, η νεφρική λειτουργία μέσω μέτρησης κρεατινίνης ορού και eGFR και η νεφρική βλάβη μέσω του πηλίκου λευκωματίνης-κρεατινίνης ούρων ή dipstick ούρων για αίμα ή πρωτεϊνη. Ο κ. Πετράς τόνισε ότι οι εξετάσεις για τη ΧΝΝ πρέπει να συμπεριλαμβάνονται σε όλους τους διαγνωστικούς ελέγχους και να γίνονται υποχρεωτικά σε όσους έχουν προδιαθεσικούς παράγοντες .

Ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για την Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού (World καθηγητής Νεφρολογίας ΑΠΘ, Βασίλειος Λιακόπουλος τόνισε ότ ι η ΧΝΝ δεν έχει μειωμένη αναγνώριση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς καθώς ακόμη και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν έχει σχετικό κωδικό και δεν τη θεωρεί πρόβλημα δημόσιας υγείας. «Σήμερα έχουμε πολλές δυνατότητες και σύντομα θα αποκτήσουμε κι άλλες αν όχι να θεραπεύσουμε, τουλάχιστον να καθυστερήσουμε την εξέλιξη της νόσου, ούτως ώστε να αποφύγουμε το να επέλθει το τελικό στάδιο», είπε.

Η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων- σύμβουλος ευρωπαϊκών θεμάτων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών, Ελένη Σαμιωτάκη, επισήμανε ότι η νόσος μπορεί να εμφανιστεί από την παιδική ηλικία αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν 100 παιδιά που έχουν μεταμοσχευθεί και περίπου 30 παιδιά που είναι σε αιμοκάθαρση.΄Επίσης τόνισε ότι στα κέντρα θεραπείας ΧΝΝ πρέπει να υπάρχουν και άλλες ειδικότητες, όπως διατροφολόγος, ψυχολόγος και ένας αθλίατρος ή φυσικοθεραπευτής αλλά και δωρεάν πρόσβαση σε οποιαδήποτε καινοτόμο θεραπεία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στον απόηχο της πρώτης εβδομάδας και των περίπου 12 περιστατικών που έχουν χειρουργηθεί, οι Διευθυντές των κλινικών του Χειρουργικού τομέα σε πολλά νοσοκομεία πραγματοποιούν αλλεπάλληλες συσκέψεις με τους Διευθυντές Ιατρικής Υπηρεσίας και τις διοικήσεις αναζητώντας το ρυθμιστικό πλαίσιο των απογευματινών χειρουργείων

Την αρχή μιας νέας, αχαρτογράφητης ακόμη διαδρομής για το ΕΣΥ και τους υγειονομικούς εργαζόμενους σηματοδοτεί η λειτουργία των επί πληρωμή απογευματινών χειρουργείων, στο πρότυπο των απογευματινών ιατρείων, από την περασμένη Τρίτη.

Δεκάδες κλινικές του ΕΣΥ, κυρίως στη βόρεια Ελλάδα και την Αττική, έχουν δώσει το «παρών», με γιατρούς, νοσηλευτές και λοιπό αναγκαίο προσωπικό να δηλώνουν με σταθερά αυξανόμενο ρυθμό την ένταξή τους στην απογευματινή διενέργεια χειρουργικών επεμβάσεων.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, εντείνονται και οι αντιδράσεις από τους συναδέλφους τους που απορρίπτουν τον νέο θεσμό για τα χειρουργεία, προτάσσοντας τα προβλήματα υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης που στραγγαλίζουν το ΕΣΥ.

Το υπουργείο Υγείας έχει εξηγήσει επανειλημμένως τον διττό στόχο των απογευματινών χειρουργείων: αφενός να εξυπηρετηθούν με ταχύ ρυθμό οι πάνω από 102.000 πολίτες που βρίσκονται σε λίστες αναμονής στα νοσοκομεία της χώρας, αφετέρου να ενισχυθούν οι κατά γενική παραδοχή χαμηλές αποδοχές των υγειονομικών εντός του ΕΣΥ. «Τα απογευματινά χειρουργεία είναι ελεύθερη επιλογή της χειρουργικής ομάδας αν θα τα κάνουν ή όχι και είναι ελεύθερη επιλογή του ασθενούς αν θα πάει ή όχι» συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της μεταρρύθμισης ο υπουργός, Άδωνις Γεωργιάδης.

Οι αμοιβές των γιατρών

Στον απόηχο της πρώτης εβδομάδας και των περίπου 12 περιστατικών που έχουν χειρουργηθεί, οι Διευθυντές των κλινικών του Χειρουργικού τομέα σε πολλά νοσοκομεία πραγματοποιούν αλλεπάλληλες συσκέψεις με τους Διευθυντές Ιατρικής Υπηρεσίας και τις διοικήσεις αναζητώντας το ρυθμιστικό πλαίσιο.

Η αχαρτογράφητη, όπως χαρακτηρίζεται από πολλούς επικεφαλής των κλινικών, πορεία που καλούνται να διανύσουν δεν φαίνεται να αποτελεί εμπόδιο. Οι περισσότεροι βλέπουν με ρεαλισμό τις δύσκολες συνθήκες εντός των οποίων ήδη ασκούν το λειτούργημά τους στο σύστημα δημόσιας υγείας και αναζητούν νέες διόδους επαγγελματικής, επιστημονικής και οικονομικής βελτίωσης.

Οι αμοιβές των χειρουργών διαφοροποιούνται ανάλογα με το είδος της επέμβασης (οι επεμβάσεις έχουν ταξινομηθεί σε 6 κατηγορίες, από πολύ μικρές έως εξαιρετικά βαριές) καθώς και ανάλογα με τη βαθμίδα του χειρουργού. Ξεκινούν από 105 ευρώ και φθάνουν τα 1.000 ευρώ. Το υπουργείο Υγείας έχει ανακοινώσει ότι τα πρώτα 50.000 χειρουργεία θα είναι δωρεάν, με αξιοποίηση κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Ωστόσο, όπως εξήγησε προχθές μιλώντας στη διάρκεια συνεδρίου ο κ. Γεωργιάδης, το σχετικό αίτημα θα κατατεθεί τον Απρίλιο στις Ευρωπαϊκές Αρχές, οι οποίες και θα αποφασίσουν τη χρηματοδότηση ή όχι αυτού του προγράμματος. Εξέφρασε ωστόσο την αισιοδοξία του ότι «θα αναγνωριστεί ότι πρόκειται για μία κομβική θεμελιώδη μεταρρύθμιση του συστήματος, που αν την επιτύχουμε να δουλέψει σωστά θα μείνει για τα επόμενα πενήντα χρόνια στην Ελλάδα. Η προσπάθεια να βρούμε ένα πιο ευέλικτο σύστημα στο ΕΣΥ, που τελικά θα καταλήγει σε υψηλότερες αμοιβές και σε περισσότερη ελευθερία επιλογών, θα οδηγήσει σε περισσότερους να έρχονται στο ΕΣΥ και άρα έτσι θα καλύψουμε γρηγορότερα το έλλειμμά μας σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό».

Η ανάγκη για πλαίσιο

«Τα απογευματινά χειρουργεία λειτουργούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εδώ και χρόνια εντός των δημόσιων νοσοκομείων. Στην Ελλάδα έπρεπε να είχαν καθιερωθεί μαζί με τα απογευματινά ιατρεία, πριν από δύο και πλέον δεκαετίες. Στο επίκεντρο αυτής της απόφασης βρίσκεται ο ασθενής, που πρέπει να εξυπηρετηθεί και μετά ο εργαζόμενος που πρέπει να ενισχυθεί. Είναι μια επιλογή και για τις δύο πλευρές, κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Εμείς ως πανεπιστημιακοί οφείλουμε να είμαστε στην πρωτοπορία, γι αυτό και ήταν μονόδρομος η ένταξή μας στα απογευματινά χειρουργεία» λέει στο ΘΕΜΑ, ο καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Διευθυντής της Γ΄ Χειρουργικής Κλινικής στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, Ισαάκ Κεσίσογλου, που διενήργησε την πρώτη απογευματινή επέμβαση στο ΑΧΕΠΑ, χειρουργώντας περιστατικό βουβωνοκήλης. Ο ασθενής, όπως λέει, ήταν ένας από τους ασθενείς της κλινικής, ο οποίος δέχθηκε να χειρουργηθεί πληρώνοντας στην απογευματινή λειτουργία, στη διάρκεια διερευνητικών τηλεφωνημάτων που έγιναν στη λίστα του νοσοκομείου.

«Υπήρχαν ασθενείς που αρνήθηκαν. Μας είπαν πως προτιμούν να περιμένουν τη σειρά τους, έπειτα από τρεις τέσσερις μήνες. Άλλοι απάντησαν θετικά για τα απογευματινά» αναφέρει.
Ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι «χρειάζεται να ρυθμιστούν σημαντικά ζητήματα ακόμη στη λειτουργία των απογευματινών ιατρείων καθώς συνδέονται με τη λειτουργία όλου του νοσοκομείου. Βούληση υπάρχει, αν τεθεί και το σωστό πλαίσιο, μπορεί να δώσει λύσεις. Προσωπικά, εκτιμώ πως θα βοηθήσει αλλά δεν θα λύσει το πρόβλημα των αναμονών. Κι αυτό γιατί ο πυρήνας του προβλήματος είναι η έλλειψη υποδομών και προσωπικού» λέει ο κ. Κεσίσογλου, υπενθυμίζοντας ότι ο ίδιος παρέλαβε τον Ιανουάριο του 2021 τις νέες χειρουργικές αίθουσες του ΑΧΕΠΑ, εκ των οποίων οι μισές (5) παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης νοσηλευτών. «Τα απογευματινά χειρουργεία είναι ένας τρόπος να παραμείνουν στο σύστημα υγείας οι υπάρχοντες γιατροί. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσει η προσπάθεια να ενισχυθεί το ΕΣΥ» καταλήγει ο καθηγητής.

Το πλαίσιο και η οργάνωση αποτελούν την πυξίδα για την επιτυχή έκβαση των απογευματινών χειρουργείων στο ΕΣΥ, σύμφωνα με τον καθηγητή Νευροχειρουργικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή της Νευροχειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», Γεώργιο Στράντζαλη. Ο καθηγητής διενήργησε τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση στο πλαίσιο των απογευματινών χειρουργείων στον «Ευαγγελισμό» την περασμένη Πέμπτη, σε ασθενή του που χρειαζόταν βιοψία εγκεφάλου. Το κόστος της ιατρικής πράξης ήταν 900 ευρώ στο πλαίσιο των απογευματινών χειρουργείων, την ώρα που σε ιδιωτική κλινική θα κόστιζε έως και 4.500 ευρώ.

«Για έναν γιατρό όπως εγώ που συμπληρώνω 40 χρόνια στο ΕΣΥ, είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση. Οι περισσότεροι γιατροί θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τον ασθενή, αυτός βρίσκεται στο επίκεντρο. Έγινε λοιπόν η αρχή, και μένει να δούμε αν θα το αγκαλιάσουν και οι πολίτες. Αυτό θα φανεί το αργότερο τα επόμενα δύο χρόνια. Η συμμετοχή των πολιτών θα δώσει ουσιαστικά ώθηση και στις κλινικές και τους γιατρούς» λέει ο καθηγητής, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «χρειάζεται πολλή και καλή οργάνωση καταρχάς όλου του νοσοκομείου και ειδικά της χειρουργικής ομάδας και όλων όσοι εμπλέκονται, αναισθησιολόγοι, νοσηλευτές. Πρέπει να διασφαλιστεί η ποιότητα, η ασφάλεια, η ακρίβεια των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας» επισημαίνει ο κ. Στράντζαλης.

Ενίσχυση των υγειονομικών

Ένας 86χρονος που χρειαζόταν να υποβληθεί σε βουβωνοκήλη ήταν ο πρώτος ασθενής στα απογευματινά χειρουργεία του νοσοκομείου Καβάλας, την περασμένη Τρίτη. «Είχε εξεταστεί πρόσφατα στα τακτικά ιατρεία και είχε μπει σε λίστα αναμονής. Ωστόσο, ήρθε μόνος του και πάλι στο νοσοκομείο μόλις έμαθε για τα απογευματινά χειρουργεία. Για μας ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η πρότασή του. Έγινε η σχετική εισήγηση του χειρουργικού τομέα στη διοίκηση και προχωρήσαμε» λέει, μιλώντας στο ΘΕΜΑ, ο Διευθυντής της Χειρουργικής κλινικής αλλά και της Ιατρικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου Καβάλας, Ιωάννης Τριανταφυλλίδης.

Πλέον έχουν δρομολογηθεί άλλες τρεις επεμβάσεις γενικής χειρουργικής φύσεως (θυρεοειδεκτομή, βουβωνοκήλη, χολολιθίαση) ενώ αναμένονται και περιστατικά από τις άλλες κλινικές του χειρουργικού τομέα. Στην χειρουργική κλινική εξυπηρετούνται περίπου 1.100 ασθενείς τον χρόνο, με την αναμονή να κυμαίνεται στους 4-5 μήνες. Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι ο προγραμματισμός δεν αφορά τα ογκολογικά και τα επείγοντα περιστατικά, τα οποία αντιμετωπίζονται άμεσα. «Τα απογευματινά χειρουργεία είναι ένα μέτρο που μας επιτρέπει να αναδείξουμε το έργο μας και να αυξήσουμε τις αποδοχές μας. Ο μισθός μου είναι 2.180 ευρώ τον μήνα. Με τα χειρουργεί μπορώ να λάβω νόμιμα και διάφανα άλλα 1.000 ευρώ τον μήνα» εξηγεί ο 48χρονος χειρουργός τονίζοντας πόσο σημαντική είναι αυτή η οικονομική ενίσχυση.

«Για όποιον γιατρό έχει βρεθεί σε άλλα συστήματα υγείας – προσωπικά ήμουν σε νοσοκομεία στο Παρίσι, το Μπορντώ και τη Μόντενα- ό,τι προωθείται με τα απογευματινά ιατρεία δεν είναι καινοτόμο. Γίνεται παντού. Δίνει μια εναλλακτική στους γιατρούς. Δεν αλλοιώνεται με αυτή τη δυνατότητα ο δημόσιος χαρακτήρας του ΕΣΥ. Εάν δε, τεθεί και το ζήτημα της παραοικονομίας, αν και όπου υπάρχει, τότε είναι μια ευκαιρία να νομιμοποιηθεί η όποια παράνομη συναλλαγή των γιατρών» λέει ο κ. Τριανταφυλλίδης. Στο νοσοκομείο Καβάλας υπάρχει μια καταρχάς θετική στάση απέναντι στον νέο θεσμό, που πιθανόν σχετίζεται – όπως και σε άλλα νοσοκομεία, με την επάρκεια προσωπικού, κυρίως κρίσιμων εν προκειμένω ειδικοτήτων, όπως αναισθησιολόγων (υπάρχουν έξι) και νοσηλευτών.

Η έλλειψη αναισθησιολόγων

Ωστόσο, η κατάσταση είναι δύσκολη στα περισσότερα νοσοκομεία. Οι αναισθησιολόγοι έρχονται και πάλι στο προσκήνιο αφενός λόγω των ελλείψεων στο ΕΣΥ, αφετέρου λόγω του κομβικού ρόλου τους στα χειρουργεία, πρωινά και απογευματινά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Αναισθησιολογικής Εταιρίας, στο ΕΣΥ υπηρετούν περίπου 750 αναισθησιολόγοι, αριθμός που απέχει πολύ από την κάλυψη όλων των θέσεων. Η έλλειψη ενδιαφέροντος αποτυπώνεται και στις κενές θέσεις ειδικευόμενων, καθώς μόλις 4 στις 10 καλύπτονται.

«Αντιλαμβανόμαστε ότι αναζητούνται κίνητρα για να παραμείνουν ή και να έρθουν αναισθησιολόγοι στο ΕΣΥ. Με τα απογευματινά χειρουργεία δίδονται αμοιβές από 90 ευρώ έως 450 ευρώ ανά επέμβαση. Η οικονομική πίεση που υπάρχει στο επάγγελμά μας θα ανοίξει δρόμους σε συναδέλφους. Άλλωστε αυτό είχε αποτυπωθεί και σε έρευνα που είχαμε κάνει: το 55% των αναισθησιολόγων είχε θετική στάση για τη συμμετοχή του στα απογευματινά χειρουργεία» λέει στο ΘΕΜΑ η πρόεδρος της Ελληνικής Αναισθησιολογικής Εταιρίας, αναισθησιολόγος στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», Ελεάννα Γαρίνη. Η ίδια επισημαίνει, ωστόσο, μια άλλη μεγάλη διαφορά με τον θεσμό των απογευματινών χειρουργείων όπως ισχύει σε άλλες χώρες: «όπου εφαρμόζεται, δεν υπάρχει εντατικοποίηση της εργασίας των αναισθησιολόγων όπως γίνεται στην Ελλάδα».

Για την εκπρόσωπο των αναισθησιολόγων ζητούμενο είναι «το θέμα της παροχής ποιοτικών και ασφαλών υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς. Πλαίσιο προς το παρόν δεν υπάρχει, βασίζονται από το υπουργείο Υγείας στην αυτορύθμιση των κλινικών και των νοσοκομείων».

Από… απόσταση παρακολουθούν τα απογευματινά χειρουργεία και οι περισσότεροι νοσηλευτές, με στελέχη του ΕΣΥ να το αποδίδουν στις χαμηλές αμοιβές αλλά και στην σκληρή πραγματικότητα που θέλει πολλούς νοσηλευτές του ΕΣΥ να εργάζονται ήδη, έχοντας λάβει ειδική άδεια, και σε ιδιωτικές κλινικές. Περίπου 25%-30% των εξειδικευμένων νοσηλευτών που απαιτούνται (χειρουργείου και αναισθησιολογίας) έχουν δηλώσει ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στα απογευματινά χειρουργεία.

«Η αμοιβή του νοσηλευτή, 15 ευρώ την ώρα, μικτά, είναι εξαιρετικά χαμηλή και δεν αντιστοιχεί στο επιστημονικό του υπόβαθρο και στο υψηλής ευθύνης έργο που επιτελεί. Είναι απαράδεκτο να εξισώνεται με αυτή του τραυματιοφορέα ενώ του επιμελητή ιατρού ξεκινά από 105 ευρώ την ώρα» λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας (ΠΑΣΥΝΟ) του ΕΣΥ, Γιώργος Αβραμίδης. Ο ίδιος επαναφέρει το πάγιο αίτημα του κλάδου για προσλήψεις μόνιμων νοσηλευτών αλλά και της αύξησης της αμοιβής τους.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Τα αντιψυχωσικά είναι μόνο μία κατηγορία φαρμάκων και ήδη γνωρίζουμε ότι έως και το 80 τοις εκατό των γυναικών χρησιμοποιούν τουλάχιστον ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τις περισσότερες φορές, υπάρχουν ελάχιστες ή καθόλου οδηγίες για την ασφάλεια.” «Υπάρχουν τόσα αναπάντητα ερωτήματα που είναι αρκετά για μια ζωή έρευνας».

Τα αντιψυχωσικά – ένας κλάδος της φαρμακευτικής αγωγής που έχει σχεδιαστεί για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής – είναι σημαντικά εργαλεία για τη διαχείριση της φροντίδας ψυχικής υγείας. Λειτουργούν αναστέλλοντας την επίδραση της ντοπαμίνης, η οποία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των ψυχωτικών συμπτωμάτων όπως οι ψευδαισθήσεις ή οι αυταπάτες.

Αυτά τα ευέλικτα φάρμακα χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως για άλλες παθήσεις ψυχικής υγείας και αναπτυξιακές διαταραχές, όπως το άγχος, η κατάθλιψη, η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού και η αϋπνία. Ωστόσο, πολλές γυναίκες και έγκυοι που χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα μπορεί να ανησυχούν για τους πιθανούς κινδύνους που ενέχουν για τα αγέννητα μωρά τους. Μια νέα διεθνής μελέτη με επικεφαλής το UNSW Sydney, που δημοσιεύτηκε στο eClinicalMedicine, παρακολούθησε τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο να αναπτύξει ένα παιδί νευροαναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες μετά την έκθεση σε αντιψυχωσικά στη μήτρα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπάρχει ελάχιστος έως καθόλου αυξημένος κίνδυνος έκθεσης που οδηγεί σε διανοητική αναπηρία, κακές ακαδημαϊκές επιδόσεις στα μαθηματικά και τη γλώσσα ή διαταραχές μάθησης, ομιλίας και γλώσσας. «Τα ευρήματα είναι πραγματικά καθησυχαστικά τόσο για τις γυναίκες που διαχειρίζονται αυτές τις ψυχιατρικές παθήσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όσο και για τους παρόχους τους», λέει η Δρ Claudia Bruno, φαρμακοεπιδημιολόγος με έδρα τη Σχολή Υγείας του Πληθυσμού του UNSW και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κατά τη λήψη του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όχι μόνο για τις συγκεκριμένες νευροαναπτυξιακές διαταραχές που εξετάσαμε αλλά και για τη ΔΕΠΥ και τον αυτισμό, όπως φαίνεται σε προηγούμενες μελέτες της ομάδας μας». Αυτή η έρευνα είναι η πιο ολοκληρωμένη μελέτη για τα αντιψυχωσικά και τα νευροαναπτυξιακά αποτελέσματα μέχρι σήμερα: συγκεντρώνει δεδομένα σε εθνικό επίπεδο από τη Δανία, τη Φινλανδία, την Ισλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία σε ένα μεγάλο δείγμα 213.302 παιδιών που γεννήθηκαν από μητέρες με διαγνωσμένη ψυχιατρική πάθηση, 5,5 τοις εκατό (11.626) εκ των οποίων εκτέθηκαν προγεννητικά σε αντιψυχωσικά. Αυτές οι πέντε σκανδιναβικές χώρες έχουν όλες παρόμοια συστήματα υγείας και εκπαίδευσης και διατηρούν λεπτομερή δεδομένα σχετικά με τα μητρώα γεννήσεων, τις συμπληρωμένες συνταγές και τις διαγνώσεις από την ειδική περίθαλψη εσωτερικού και εξωτερικού ιατρείου, καθώς και την προγεννητική φροντίδα. Οι ερευνητές συνδύασαν αυτά τα δεδομένα με τα αποτελέσματα από το πρώτο τυποποιημένο εθνικό σχολικό τεστ για παιδιά (παρόμοιο με το τεστ NAPLAN της Αυστραλίας), το οποίο συμβαίνει μεταξύ 8-10 ετών. «Είναι καθησυχαστικό ότι όλα δείχνουν την ίδια «καμία σημαντική ένδειξη» αυξημένων κινδύνων συνολικά», λέει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Scientia Helga Zoega, ανώτερη συγγραφέας της μελέτης και φαρμακοεπιδημιολόγος, επίσης με έδρα τη Σχολή Υγείας του Πληθυσμού του UNSW. «Η μελέτη βασίζεται στην προηγούμενη εργασία της ομάδας μας που εξέτασε τα αποτελέσματα των τοκετών, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών συγγενών δυσπλασιών, όπου έχουμε δει παρόμοια μηδενικά αποτελέσματα». “Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να ενθουσιαζόμαστε με τα μηδενικά αποτελέσματα, επειδή αυτές είναι βασικές πληροφορίες για τη διαχείριση σοβαρών καταστάσεων ψυχικής υγείας στην εγκυμοσύνη. Είναι εξίσου σημαντικό με την εύρεση αυξημένου κινδύνου εκβάσεων.”

Ένα κενό που προσπαθούν να διορθώσουν τα μεγάλα δεδομένα υγείας

Ενώ αυτή η μελέτη αποτελεί μέρος ενός αυξανόμενου όγκου έρευνας σχετικά με την ασφάλεια των φαρμάκων στην εγκυμοσύνη, υπάρχουν ακόμη πολλά να ανακαλύψουμε σε αυτόν τον τομέα, λέει ο A/Prof. Ζωήγα. «Πρόκειται για μια εξαιρετικά υπομελετημένη περιοχή» λέει. «Δυστυχώς, γνωρίζουμε πολύ λίγα για την ασφάλεια των φαρμάκων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης». Ένας από τους λόγους για τους οποίους είναι τόσο λίγα γνωστά για τα φάρμακα και την εγκυμοσύνη είναι ότι απλά δεν είναι εφικτό -ή σε πολλές περιπτώσεις, ηθικό- η διεξαγωγή τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών σε έγκυες γυναίκες. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τον έλεγχο ή την αναστολή της θεραπείας για το αγέννητο παιδί και τη μητέρα ή το έγκυο άτομο είναι συχνά πολύ μεγάλοι. Εκεί μπορεί να παρέμβει η αξιοποίηση μεγάλων δεδομένων — αν και η έρευνα δεν είναι τόσο απλή όσο η εξέταση μόνο των ακατέργαστων δεδομένων. Για παράδειγμα, οι γυναίκες που έλαβαν αντιψυχωσικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν, να είχαν υψηλότερο ΔΜΣ, χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης, να είναι μεγαλύτερες (35 ετών ή περισσότερο) και να χρησιμοποιούσαν άλλα φάρμακα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε σύγκριση με γυναίκες που δεν έλαβαν αντιψυχωσικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης— Όλοι αυτοί είναι παράγοντες κινδύνου που μπορούν δυνητικά να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της γέννησης. Αυτές οι περιστάσεις – που ονομάζονται «παράγοντες σύγχυσης» – λαμβάνονται υπόψη στην έρευνα παρατήρησης χρησιμοποιώντας προσεκτικό σχεδιασμό μελέτης και πολύπλοκα προσαρμοσμένα μοντέλα κινδύνου για να διασφαλιστεί ότι τα αποτελέσματα δείχνουν τον αντίκτυπο μόνο του φαρμάκου. «Αυτά τα είδη μελετών είναι μεθοδολογικά δύσκολα και μπορεί να χρειαστούν πολύ χρόνο για να γίνουν», λέει ο A/Prof. Ζωήγα. «Αυτή η μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και σχεδόν 10 χρόνια. “Γνωρίζουμε ήδη ότι αυτές οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ψυχιατρικές παθήσεις και λόγω γενετικής προεπιλογής, τα παιδιά τους θα έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν ψυχιατρικά ή νευροαναπτυξιακά αποτελέσματα. Αλλά εστιάζουμε στους κινδύνους και τα οφέλη της φαρμακευτικής αγωγής στην εγκυμοσύνη, γι’ αυτό χρησιμοποιούμε μεθόδους για να γίνουν οι ομάδες σύγκρισης όσο το δυνατόν πιο παρόμοιες».

Οι ερευνητές ενίσχυσαν επίσης τα ευρήματά τους τεμαχίζοντας τα δεδομένα για να ρίξουν μια πιο προσεκτική ματιά στο εάν τα μεμονωμένα φάρμακα, τα τρίμηνα έκθεσης και τα αδέρφια είχαν υψηλότερα επίπεδα κινδύνου. Ενώ ένα αντιψυχωτικό, η χλωροπρομαζίνη, έδειξε πιθανές αυξημένες συνδέσεις με καθυστερήσεις στη γλώσσα και την ομιλία, αυτά τα ευρήματα βασίστηκαν σε μικρά μεγέθη δειγμάτων 8-15 παιδιών, επομένως απαιτείται περισσότερη έρευνα για τη διερεύνηση αυτής της πιθανής σχέσης. Εκτός από αυτήν την ανωμαλία, τα αποτελέσματα υποστήριξαν το εύρημα ότι υπήρχε ελάχιστος έως καθόλου αυξημένος κίνδυνος παιδιών που εκτέθηκαν προγεννητικά σε αντιψυχωσικά να αναπτύξουν νευροαναπτυξιακές διαταραχές ή μαθησιακές δυσκολίες.

Κοιτάω μπροστά

Ο Δρ. Bruno συμμετέχει επί του παρόντος σε δύο σχετικές μελέτες σχετικά με τη χρήση φαρμάκων προγεννητικής αγωγής και τα αποτελέσματα της εγκυμοσύνης. Το ένα διερευνά εάν υπάρχει σχέση μεταξύ της χρήσης αντισπασμωδικών φαρμάκων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της σχολικής επίδοσης του παιδιού και το άλλο εξετάζει εάν η λήψη φαρμάκων για τη ΔΕΠΥ και η διακοπή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζουν τα αποτελέσματα της υγείας του παιδιού. Ωστόσο, βλέπει πολλές οδούς για μελλοντική έρευνα που θα βασιστεί σε αυτό το έργο, συμπεριλαμβανομένης της αξιοποίησης περισσότερων μεγάλων δεδομένων υγείας της Αυστραλίας. «Υπάρχουν τόσα πολλά να μάθουμε για την ασφάλεια των φαρμάκων στην εγκυμοσύνη», λέει ο Δρ Μπρούνο. «Αυτές οι γυναίκες συνήθως αποκλείονται από κλινικές δοκιμές, επομένως υπάρχει πραγματική έλλειψη δεδομένων ή στοιχείων. «Ενώ αυτά τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά γενικεύσιμα για τις γυναίκες στην Αυστραλία, έχουμε πλέον δεδομένα από την Αυστραλία συνδεδεμένα με τον πραγματικό κόσμο που μπορούν να αρχίσουν να συμβάλλουν σε μεγάλης κλίμακας διεθνείς μελέτες όπως αυτή, για τις οποίες είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι». Α/Καθ. Η Zoega ηγείται μιας διεθνούς ερευνητικής συνεργασίας που ονομάζεται Διεθνής Μελέτη Ασφάλειας Φαρμάκων κατά την Εγκυμοσύνη International Pregnancy Drug Safety Study (InPreSS), η οποία διερευνά την ασφάλεια της φαρμακευτικής αγωγής στην εγκυμοσύνη. Λέει ότι υπάρχουν πολλά να κάνουμε σε αυτόν τον χώρο. “Τα αντιψυχωσικά είναι μόνο μία κατηγορία φαρμάκων και ήδη γνωρίζουμε ότι έως και το 80 τοις εκατό των γυναικών χρησιμοποιούν τουλάχιστον ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τις περισσότερες φορές, υπάρχουν ελάχιστες ή καθόλου οδηγίες για την ασφάλεια.” «Υπάρχουν τόσα αναπάντητα ερωτήματα που είναι αρκετά για μια ζωή έρευνας».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Κατόπιν ολοκλήρωσης της διαδικασίας διαπραγμάτευσης, κλείδωσε ο κλειστός προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ για τα προϊόντα της θεραπευτικής κατηγορίας «Σκευάσματα χορηγούμενων από το στόμα για τον καρκίνο του προστάτη.

Η απόφαση αφορά το έτος 2023 και το πρώτο εξάμηνο του 2024 (διάρκεια συμφωνίας δεκαοκτώ (18) μηνών, αρχομένη από την 01.01.2023 έως και την 30.06.2024). 

Το ύψος του προϋπολογισμού προσδιορίζεται ως εξής:

-1.1.2023 – 31.12.2023: 8.800.000,00 ευρώ, για τις συνολικές ποσότητες σκευασμάτων χορηγουμένων από του στόματος για τον καρκίνο του προστάτη.

– 2024 (1.1.2024 – 30.6.2024): 6.100.000,00 ευρώ. 

Στοιχεία για τον καρκίνο του προστάτη

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία από την Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ), ο συγκεκριμένος τύπος καρκίνου προκαλείται από καρκινικά κύτταρα που βρίσκονται στο εσωτερικό του προστάτη, τα οποία διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μη φυσιολογικά σχηματίζοντας έναν κακοήθη όγκο. Η ακριβής αιτιολογία για τον καρκίνο του προστάτη δεν είναι γνωστή, ωστόσο υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που ενδέχεται να αυξάνουν τον κίνδυνο. Μεταξύ των πιο σημαντικών παραγόντων κινδύνου είναι η ηλικία, με μέση ηλικία διάγνωσης τα 69 έτη, καθώς και η εθνικότητα και το οικογενειακό ιστορικό. Στην Ελλάδα, ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά εμφανιζόμενος τύπος καρκίνου στους άντρες, μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, αποτελώντας το 17% περίπου των νέων διαγνώσεων, ενώ ευθύνεται για το 5,5% των συνολικών θανάτων από καρκίνο και στα δύο φύλα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/