Περίπου το 88% των εμπειρογνωμόνων συμφώνησαν ότι η αλληλούχιση DNA θα πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλα τα νεογέννητα για τον έλεγχο θεραπεύσιμων παιδικών διαταραχών.

Μια εθνική έρευνα σε εμπειρογνώμονες σε θέματα σπάνιων ασθενειών αποκάλυψε συντριπτική υποστήριξη για την αλληλούχιση του DNA ως μέρος του νεογνικού ελέγχου. Ενώ οι τρέχουσες εξετάσεις νεογέννητων καλύπτουν συνήθως περίπου 60 θεραπεύσιμες παθήσεις, υπάρχουν πάνω από 600 γενετικές διαταραχές για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμες στοχευμένες θεραπείες. Η έρευνα, που διεξήχθη από ερευνητές του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων της Μασαχουσέτης, έλαβε απαντήσεις από 238 εμπειρογνώμονες, οι οποίοι κατέληξαν σε συναίνεση σχετικά με τις παθήσεις ύψιστης προτεραιότητας που πρέπει να συμπεριληφθούν στον νεογνικό έλεγχο μέσω της αλληλούχισης του DNA.

Γονιδιακός έλεγχος

Περίπου το 88% των εμπειρογνωμόνων συμφώνησαν ότι η αλληλούχιση DNA θα πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλα τα νεογέννητα για τον έλεγχο θεραπεύσιμων παιδικών διαταραχών. Συνέστησαν τη συμπερίληψη 432 γονιδιακών ασθενειών που δεν ελέγχονται επί του παρόντος. Οι παθήσεις αυτές περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα, όπως θανατηφόρες διαταραχές του ήπατος και του εγκεφάλου, σοβαρές αιμορραγικές διαταραχές όπως η αιμορροφιλία Α και Β και αυξημένο κίνδυνο για σπάνιους και θανατηφόρους όγκους των ματιών σε μικρά παιδιά.

Το πλεονέκτημα της αλληλούχισης του DNA στον έλεγχο νεογνών είναι ότι επιτρέπει τον έγκαιρο εντοπισμό των βρεφών που διατρέχουν κίνδυνο γενετικών διαταραχών. Εάν εντοπιστεί μια διαταραχή, μπορούν να διεξαχθούν περαιτέρω εξετάσεις ή απεικονίσεις για να επιβεβαιωθεί η πάθηση και να καταστεί δυνατή η έγκαιρη θεραπεία. Σε περιπτώσεις όπου η εξέταση DNA είναι θετική αλλά το παιδί φαίνεται υγιές, οι γιατροί μπορούν να παρακολουθούν για πιθανά σημεία και συμπτώματα στο μέλλον.

Η σημασία της ολοκληρωμένης αλληλούχισης του DNA στα νεογέννητα έχει υποστηριχθεί από το πρόγραμμα BabySeq, μια μελέτη που χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH). Οι τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές του έργου διαπίστωσαν ότι η αλληλούχιση του νεογέννητου μπορεί να αποκαλύψει θεραπεύσιμους κινδύνους που απειλούν τη ζωή. Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Dr. Robert Green, ιατρός-επιστήμονας στο Brigham and Women’s Hospital και επικεφαλής ερευνητής του BabySeq Project, υπογράμμισε τα πιθανά οφέλη της προσφοράς αλληλούχισης του DNA σε όλα τα νεογέννητα, δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων στις γονιδιακές και κυτταρικές θεραπείες που μπορούν να προλάβουν ή να θεραπεύσουν καταστάσεις πριν εκδηλωθούν τα συμπτώματα.

Η συναίνεση μεταξύ των εμπειρογνωμόνων και τα αυξανόμενα στοιχεία από μελέτες όπως το BabySeq Project αναδεικνύουν τις δυνατότητες της αλληλούχισης του DNA ως πολύτιμου εργαλείου στον έλεγχο των νεογνών. Με την επέκταση του πεδίου εφαρμογής του ελέγχου ώστε να συμπεριλάβει ένα ευρύτερο φάσμα γενετικών παθήσεων, ο έγκαιρος εντοπισμός και η παρέμβαση μπορεί να σώσει ζωές και να αντιμετωπίσει τις ανισότητες στην υγειονομική περίθαλψη για τα παιδιά που πάσχουν. Τα ευρήματα της έρευνας παρέχουν μια ισχυρή βάση για την υποστήριξη της ενσωμάτωσης της αλληλούχισης του DNA στα προγράμματα συνήθους ελέγχου νεογνών.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στις 28 Μαΐου ημέρα Κυριακή από τις 17:00 μέχρι τις 23:00

διοργανώνεται ένα τουρνουά μπάσκετ 3χ3 για 10η φορά από το 4play cafe  στην πλατεία του ΟΤΕ.

Ζητάμε  έναν γιατρό για τις πρώτες βοήθειες αν χρειαστούν!

Δίνεται αμοιβή!

Βασίλειος Τζέλης, ιδιοκτήτης του 4play cafe στην πλατεία του ΟΤΕ
Τηλέφωνο επικοινωνίας :6944620335

Πηγη: https://www.iatropedia.gr

Από 6 ως και 32 χρόνια καθυστερεί η διάγνωση πρωτοπαθών ανοσοανεπαρκειών, που δεν είναι όσο σπάνιες νομίζουμε. Πολλοί γιατροί δεν τις γνωρίζουν.

Περισσότερα από 450 είδη πρωτοπαθών ανοσοανεπαρκειών έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν την φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων του ανοσιακού συστήματος, οδηγώντας σε αυξημένη συχνότητα λοιμώξεων και όταν χρονίσουν σε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων, αλλά και καρκίνου.

Παρότι υπάρχουν σήμερα σημαντικά “όπλα” στη φαρέτρα των γιατρών, που μπορούν να βελτιώσουν θεαματικά την πρόγνωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών αν υπάρξει πρώιμη διάγνωση, συχνά τα νοσήματα διαγιγνώσκονται όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί σοβαρές ή μη αναστρέψιμες επιπλοκές. Ελληνική μελέτη κατέδειξε πως η καθυστέρηση στη διάγνωση της πιο κοινής ανοσοανεπάρκειας είναι 6 με 8 χρόνια, φτάνοντας ακόμα και τα 32 χρόνια για ορισμένους ασθενείς!

Στη διάρκεια ενημερωτικής εκδήλωσης της Ελληνικής Εταιρείας Ανοσολογίας στη Λάρισα, στο πλαίσιο των δράσεων με αφορμή την φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ανοσολογίας, ο καθηγητής Ιατρικής Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και αντιπρόεδρος Εταιρείας, Ματθαίος Σπελέτας , μίλησε για τα χαρακτηριστικά και την συχνότητα των ανοσοανεπαρκειών, που δυστυχώς όχι σπάνια δεν γνωρίζουν ούτε οι γιατροί. Περιέγραψε τα σημάδια που πρέπει να χτυπήσουν “καμπανάκι” για την ιατρική διερεύνηση, ενώ τόνισε την τεράστια κοινωνική και οικονομική σημασία της έγκαιρης διάγνωσης.

Όχι και τόσο σπάνιες

Η σημαντικότερη, ίσως, καταγραφή της συχνότητας των πρωτοπαθών ανοσοανεπαρκειών, που έγινε στις ΗΠΑ, έδειξε πως δεν είναι όσο σπάνιες νομίζουμε, με μια επίπτωση περίπου 1 στους 1.200 στον γενικό πληθυσμό, με την κοινή ποικίλη ανοσοανεπάρκεια να αποτελεί την συχνότερη νοσολογική οντότητα στην κλινική πράξη. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του νοσήματος, όπως ανέφερε ο κ.Σπελέτας, είναι ότι το 80% των ασθενών δεν έχουν κληρονομικό ιστορικό ανοσοανεπάρκειας. Παράλληλα, ενώ είναι γενετικά νοσήματα, δεν αφορούν μόνο την παιδική ηλικία, καθώς στις μισές περιπτώσεις εκδηλώνονται στην ενήλικη ζωή.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, “αυτό που θα μας κάνει να υποπτευθούμε μια ανοσοανεπάρκεια είναι κατ΄ αρχήν η ασυνήθεια των λοιμώξεων. Δηλαδή η ασυνήθης συχνότητα, ασυνήθης σοβαρότητα, ασυνήθης διάρκεια – μια λοίμωξη που δεν υποχωρεί εύκολα με αντιβιοτικά – ασυνήθεις μικροοργανισμοί σε καλλιέργειες, ασυνήθεις επιπλοκές”.

Ωστόσο, παρατήρησε, υπάρχουν και μη λοιμώδεις εκδηλώσεις, όπως π.χ. μια καθυστέρηση της ανάπτυξης σε παιδιά, πολύ συχνά αυτοάνοσες εκδηλώσεις, ανεξήγητες βρογχεκτασίες, χρόνια διάρροια από τη χρήση αντιβιοτικών και σε ειδικές περιπτώσεις καθυστέρηση στην επούλωση τραυμάτων.

Υποδιάγνωση

Το μεγάλο πρόβλημα, τόνισε ο κ. Σπελέτας, είναι ότι οι ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια που εμφανίζουν λοιμώξεις συχνά δεν αξιολογούνται σωστά. Όχι σπάνια, αυτό οφείλεται στην άγνοια των νοσημάτων από μέρος της ιατρικής κοινότητας. “Λέω συχνά ότι για να σκεφτείς ένα νόσημα και να το διαγνώσεις πρέπει να το ξέρεις. Αν δεν το ξέρεις, δεν έχεις διαβάσει και δεν έχεις ακούσει γι’ αυτό είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα το διαγνώσεις σωστά και οι ασθενείς διαγιγνώσκονται όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί σοβαρές ή μη αναστρέψιμες επιπλοκές, όπως μια χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, βρογχεκτασίες κ.ά. κάτι δυστυχώς αρκετά συνηθισμένο”, τόνισε.

Επικαλέστηκε καταγραφή στις ΗΠΑ, που κατέδειξε το τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος υγείας λόγω της υποδιάγνωσης: Στη διάρκεια μιας 25ετίας η λανθασμένη και καθυστερημένη διάγνωση νοσημάτων είχε κόστος γύρω στα 40 δις δολάρια στο σύστημα υγείας, ενώ στο ίδιο διάστημα αναφέρθηκαν 40.000 ως 80.000 πρώιμοι θάνατοι.

Ελλάδα: ως και 32 χρόνια καθυστέρηση

Ελληνική καταγραφή, αναφορικά με την κοινή ποικίλη ανοσοανεπάρκεια (την πιο συνηθισμένη μορφή πρωτοπαθούς ανοσοανεπάρκειας) και τους διάφορους υποτύπους της, κατέδειξε ότι ο μέσος όρος καθυστέρησης στη διάγνωση είναι περίπου 6 με 8 χρόνια, ενώ για ορισμένους ασθενείς φτάνει μέχρι και τα 32 χρόνια.

“Η έγκαιρη και πρώιμη διάγνωση είναι πολύ σημαντική, λαμβάνοντας υπόψη ότι σήμερα τα όπλα που έχουμε στα χέρια μας μπορούν να αλλάξουν θεαματικά την πρόγνωση αυτών των αρρώστων”, υπογράμμισε ο κ. Σπελέτας, προσθέτοντας ότι ειδικά στις αντισωματικές ανεπάρκειες η θεραπεία αποκατάστασης έχει βελτιώσει θεαματικά, τόσο την πρόγνωση όσο και την ποιότητα ζωής των αρρώστων.

Καταλήγοντας, ο καθηγητής Ιατρικής Ανοσολογίας, επεσήμανε την σημασία των σπουδών και της ένταξης στην παραγωγική διαδικασία ασθενών με ανοσοανεπάρκειες. Μελέτη, που αξιολόγησε διάφορους δείκτες ποιότητας ζωής των ασθενών, και ειδικά αυτές που σχετίζονται με την λειτουργικότητά τους και την συμμετοχή τους στην κοινωνία, έδειξε πως οι ασθενείς που σπουδάζουν και εργάζονται έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, σε σχέση με αυτούς που είναι άνεργοι, συνταξιούχοι ή γυναίκες που ζουν στο σπίτι χωρίς να εργάζονται. “Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως οι ασθενείς με ανοσοανεπάρκειες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα – όπως όλοι οι χρόνιοι πάσχοντες ασθενείς – κατ΄ αρχήν να σπουδάσουν. Να ανήκουν στην ειδική κατηγορία των ατόμων που θα μπορούν να μπουν στα πανεπιστήμια, να σπουδάσουν και να μπουν όσο πιο γρήγορα στην παραγωγική διαδικασία. Καλά είναι τα επιδόματα, αλλά δεν αρκούν μόνο αυτά”, κατέληξε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ο ζυμομύκητας Candida auris απομονώθηκε πρώτη φορά το 2009 στην Ιαπωνία από το αυτί ασθενούς (auris: αυτί στα λατινικά). Η ικανότητα όμως πρόκλησης σοβαρής λοίμωξης περιγράφηκε το 2011, όταν ο μύκητας απομονώθηκε από το αίμα ασθενών με μυκηταιμία στη Ν. Κορέα.

Έκτοτε, στελέχη C. auris απομονώνονται παγκοσμίως σε σποραδικές λοιμώξεις, νοσοκομειακές επιδημίες ή ως αποικισμός νοσηλευόμενων ασθενών, ιδίως σε Μ.Ε.Θ., ενώ τουλάχιστον στις ΗΠΑ οι απομονώσεις στα Νοσοκομεία αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Γι΄ αυτό το λόγο το CDC χαρακτήρισε πρόσφατα την C. auris ως επείγουσα παγκόσμια νοσοκομειακή απειλή που έχει ήδη εξαπλωθεί στις μισές Πολιτείες των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα

Η πρώτη απομόνωση του μύκητα στη χώρα μας έγινε το 2019, και έκτοτε απομονώνονται από διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως οι καντινταιμίες, σε βαρέως πάσχοντες με μακροχρόνιες νοσηλείες, όπως και ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Επιπλέον, η C. auris αποικίζει το δέρμα ασθενών και προσωπικού, καθώς και το άψυχο περιβάλλον. Σε αντίθεση όμως με την Candida albicans, για την οποία η πηγή της κλινικής λοίμωξης είναι συνήθως η χλωρίδα του γαστρεντερικού του ίδιου του ασθενούς, οι λοιμώξεις από C. auris προκαλούνται κυρίως με τη μεταφορά του μύκητα με τα χέρια του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού ή από το αποικισμένο άψυχο περιβάλλον με τα χέρια του ίδιου του ασθενούς ή του προσωπικού.

Τι προκαλεί;

Η C. auris προκαλεί σοβαρές μυκηταιμίες, λοιμώξεις μαλακών μορίων και λοιμώξεις χειρουργικού πεδίου, ενώ είναι σπάνιες οι λοιμώξεις του αναπνευστικού. Κοινός παράγοντας κινδύνου είναι και η παρατεταμένη νοσηλεία με επεμβατικούς χειρισμούς, όπως  η διασωλήνωση και η τοποθέτηση κεντρικών ενδαγγειακών καθετήρων, καθώς το παθογόνο προσβάλλει συνήθως βαρέως πάσχοντες με μακρά νοσηλεία οι οποίοι έχουν εισαχθεί στο νοσοκομείο γι’ άλλο λόγο και εμφανίζουν αποικισμό ή λοίμωξη κατά τη διάρκεια της μακράς νοσηλείας τους ενώ φιλεί ιδιαιτέρως και τους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Η θνητότητα μπορεί να φτάσει έως 70% σε περιστατικά μυκηταιμίας, κατά κανόνα σε ασθενείς ήδη πολύ επιβαρυμένους με επιπλεγμένα υποκείμενα νοσήματα. Ο ΕΟΔΥ σε πρόσφατη ανακοίνωση ανέφερε για τη χώρα μας ότι η C. auris αποτελεί το 4.4% των ενδονοσοκομειακών μικροβιαιμιών, ποσοστό όχι αμελητέο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η C. auris εμφανίζει:

1. Επιδημίες κατά κανόνα σε Μονάδες Υγειονομικής Περίθαλψης και τις Μ.Ε.Θ., ενώ γι’ αυτό η έγκαιρη ανίχνευσή της είναι σημαντική αλλά και χρονοβόρα, ενώ είναι απαραίτητο να λαμβάνονται ειδικά μέτρα για την πρόληψη της διασποράς στο νοσοκομειακό περιβάλλον.

2. Αντοχή στα αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως οι αζόλες, ή και σε άλλες κατηγορίες αντιμυκητικών, όπως οι εχινοκανδίνες και η αμφοτερικίνη Β, που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διεισδυτικών λοιμώξεων από ποικίλα στελέχη Candida.

3. Δυσκολίες στην ταυτοποίηση της με τις συνήθεις εργαστηριακές μεθόδους, ενώ η εσφαλμένη ταυτοποίηση της (ως Candida parapsilosis) θα οδηγήσει σε λανθασμένη διαχείριση και θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών. Γι’ αυτό απαιτείται στενή συνεργασία των Κλινικών Ιατρών με το Μικροβιολογικό Εργαστήριο.

4. Δυσκολίες  στην εκρίζωσή της, τόσο από το δέρμα αποικισμένων ασθενών, όσο και από τις άψυχες επιφάνειες διότι παράγει βιομεμβράνη με την οποία προσκολλάται, ώστε πολλά αντισηπτικά να μην είναι δραστικά.

Πως αντιμετωπίζεται;

Οι περισσότερες λοιμώξεις από C. auris αντιμετωπίζονται με χορήγηση εχινοκανδινών, εφόσον διαπιστωθεί ευαισθησία στο μυκητόγραμμα. Ωστόσο, αναφέρονται στελέχη C. auris ανθεκτικά σε όλες τις κύριες κατηγορίες αντιμυκητιακών φαρμάκων, ώστε να χορηγούνται εμπειρικοί συνδυασμοί, ενώ δεν δίδεται αντιμυκητιακή αγωγή σε ασθενείς αποικισμένους με C. auris, χωρίς διηθητική μυκητιασική λοίμωξη.

Στο τελευταίο 22ο  Πανελλήνιο Συνέδριο Λοιμώξεων της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων (Μάρτιος 2-5/2023) από μεγάλο Ελληνικό Τριτοβάθμιο Νοσοκομείο ανακοινώθηκαν επίσημα 75 κρούσματα για το 2022 (20 ασθενείς το 1ο και 55 το 2ο εξάμηνο). Το 64% νοσηλευόταν στη ΜΕΘ και το 36% σε Παθολογικές Κλινικές, ενώ το 28% αφορούσε COVID-19 Κλινικές και το 38.6% είχε πρόσφατα νοσηλεία σε Υγειονομική Δομή. Η C. auris απομονώθηκε κυρίως στο αίμα (30.7%), στο ακρό κεντρικού καθετήρα (14.7%) και στο δέρμα (36%). Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά το 2ο εξάμηνο της μελέτης η απομόνωση C. auris αυξήθηκε κατά 2.5 φορές, ενώ η φορεία των νοσηλευόμενων κατά 42% (!), διασπορά που αποδόθηκε στην έλλειψη εφαρμογής των μέτρων απολύμανσης-απομόνωσης.

Παρ’ όλη την επιστημονική διεθνή απαισιοδοξία, από τις Ελληνικές Μ.Ε.Θ. στο ίδιο Πανελλήνιο Συνέδριο Λοιμώξεων ανακοινώθηκε ο ‘’Επιτυχής  Έλεγχος’’ της απομόνωσης C. auris σε Μ.Ε.Θ. τριτοβάθμιου νοσοκομείου με την εφαρμογή αυστηρής τήρησης των βασικών προφυλάξεων, των προφυλάξεων επαφής και της σωστής και πιστής εφαρμογής της υγιεινής των χεριών, χωροταξικής απομόνωσης των θετικών κρουσμάτων, διαχωρισμό νοσηλευτών με ανάθεση της φροντίδας των ασθενών με C. auris σε συγκεκριμένο νοσηλευτή σε κάθε βάρδια, χρήση αποκλειστικού ιατρικού εξοπλισμού και επιμελή καθαριότητα των αντικειμένων και των επιφανειών σε καθημερινή βάση με τα κατάλληλα αντισηπτικά (χλωροξιδίνη). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε έλεγχος αποικισμού (δέρμα, μασχάλες και μικροβουβωνικών πτυχών) σε κάθε νοσηλευόμενο ασθενή στη ΜΕΘ δύο φορές την εβδομάδα και έλεγχος του περιβάλλοντας εβδομαδιαίως. Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να ελεγχθεί η διασπορά της C. auris στη ΜΕΘ αλλά και να αποφευχθεί η διασπορά του μύκητα στο Νοσοκομείο.

Πληροφορίες: Ελένη Γιαμαρέλλου, Ομοτ. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών, Παθολόγος – Λοιμωξιολόγος, Πρόεδρος Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων ΥΓΕΙΑ

Πηγη: https://healthmag.gr/

Σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως προβλέπεται ότι θα αποτελέσουν τα επόμενα χρόνια τα Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου (ΙΝΦΕ). Στη χώρα μας εκτιμάται ότι περισσότερα από 30.000 άτομα ζουν με Ελκώδη Κολίτιδα ή Νόσο Crohn, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ΙΦΝΕ (19η Μαΐου), η Ελληνική Ομάδα Μελέτης των Ιδιοπαθών Φλεγμονωδών Νοσημάτων του Εντέρου (ΕΟΜΙΦΝΕ) και ο Σύλλογος Ατόμων με νόσο του Crohn και Ελκώδη Κολίτιδα Ελλάδας, διοργανώνουν εκδήλωση για το κοινό τη Δευτέρα, 15 Μαΐου, ώρα 20.00, με στόχο την ενημέρωση και συζήτηση για τις νεότερες εξελίξεις που αφορούν στα νοσήματα αυτά.

Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στους κήπους της Γενναδείου Βιβλιοθήκης (Αναπήρων Πολέμου 9, Κολωνάκι). Το κεντρικό μήνυμα της εκδήλωσης είναι «Μαθαίνω να ζω με ΙΦΝΕ», καθώς στοχεύει στο να αναδείξει πως, παρά το γεγονός ότι τα ΙΦΝΕ είναι χρόνιες παθήσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα των ασθενών, η πλειοψηφία των ατόμων με ΙΦΝΕ μπορούν σήμερα να ζουν μια φυσιολογική ζωή. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η διαρκής ενημέρωση και υποστήριξη των ασθενών από τους γιατρούς και το σύστημα υγείας. Με αυτήν την προοπτική, στις 15 Μαΐου, ασθενείς και γιατροί θα συναντηθούν και θα ανταλλάξουν απόψεις για αυτά τα νοσήματα. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει εισηγήσεις από μέλη των ΔΣ της ΕΟΜΙΦΝΕ και του Συλλόγου Ατόμων με νόσο του Crohn και Ελκώδη Κολίτιδα Ελλάδας, ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με ερωτήσεις ασθενών και απαντήσεις γιατρών με εξειδίκευση στα ΙΦΝΕ.

Πηγη: https://healthmag.gr/

O Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας, διοργανώνει Επιστημονική Ημερίδα για την Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καπνίσματος. Η εκδήλωση με ελεύθερη είσοδο θα διεξαχθεί στις 31 Μαΐου.

 Η εκδήλωση του ΕΟΔΥ διοργανώνεται μέσω του Γραφείου Διακοπής Καπνίσματος της Διεύθυνσης Επιδημιολογίας και Πρόληψης Μη Μεταδοτικών Νοσημάτων και Τραυματισμών και τελεί υπό την Αιγίδα της Α.Ε. της προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

 Συγκεκριμένα, η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο της HELEXPΟ (Διαγόρα και Λ. Κηφισίας 39, Μαρούσι 15123, 2^ος όροφος), στις 31 Μαΐου 2023 και ώρα 9:00-14.00. Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να λάβουν πιστοποιητικό παρακολούθησης.

Το Επιστημονικό Πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλίες από έμπειρους και διακεκριμένους ομιλητές, που θα προσφέρουν στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα ενημέρωσης για τις νεότερες εξελίξεις και εμβάθυνσης στο θέμα του καπνίσματος.

Περισσότερα διαβάστε:Πρόγραμμα. Ημερίδα για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος

Πηγη: https://virus.com.gr/

Με άξονα τη προτυποποίηση της παροχής υπηρεσιών υγείας και της φροντίδας των ασθενών, καθώς την αξιοποίηση ψηφιακών εφαρμογών, ο ΟΔΙΠΥ και η Γενική Γραμματεία Υπηρεσιών Υγείας συμμάχησαν με φορείς Υγείας της Ιταλίας. Απώτερος σκοπός είναι η διασφάλιση της δυνατότητας χρήσης υπηρεσιών τηλεϊατρικής και η εισαγωγή νέων σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων.

Συγκεκριμένα, η ομάδα ειδικών του ΟΔΙΠΥ και του Υπουργείου Υγείας που μετέβησαν στο Μπάρι της Ιταλίας έλαβαν χρήσιμες πληροφορίες, στο  πλαίσιο του προγράμματος CoofHea2 και της στενής συνεργασίας των δύο χωρών στον τομέα της υγείας.  Η Ελληνική αντιπροσωπία  επισκέφτηκΕ την Μονάδα Μαστού του Νοσοκομείου του Περίνο, όπου έγινε επίδειξη της ιταλικής πλατφόρμας τηλεϊατρικής COReHealthPass, η οποία λειτουργεί πιλοτικά σε κάποια νοσοκομεία της Περιφέρειας της Απουλίας. Στην μονάδα οι Έλληνες εκπρόσωποι είχαν την ευκαιρία να δουν σε πραγματικό χρόνο πως οι ιατροί και οι ασθενείς επωφελούνται από την πλατφόρμα μέσω της ασύρματης και εξ αποστάσεως σύνδεσης ιατρικών εξοπλισμών και μηχανημάτων, όπως είναι καρδιογράφοι, πιεσόμετρα κ.ά. Η πλατφόρμα επιτρέπει την αυτόματη συλλογή και αποθήκευση των μετρήσεων, δίνει την δυνατότητα uploading των ιατρικών εξετάσεων, ιατρικών συνταγών και άλλων σχετικών αρχείων τόσο από επαγγελματίες υγείας αλλά και από τους ίδιους τους ασθενείς, καθώς και τον προγραμματισμό των ραντεβού, δια ζώσης ή απομακρυσμένα. Τα οφέλη μίας τέτοιας πλατφόρμας υπηρεσιών τηλεϊατρικής στην καθημερινότητα των ασθενών είναι προφανής, καθώς δημιουργείται ένας πλήρης ηλεκτρονικός φάκελος ασθενή στον οποίο υπάρχει διαδικτυακή πρόσβαση ανά πάσα στιγμή. Παράλληλα, η αξιοποίηση αυτών των δεδομένων μπορεί να υποστηρίξει τόσο στην ιατρική έρευνα όσο και
στην βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Η Ελληνική αντιπροσωπία αποτελούνταν από τους εκπροσώπους του Υπουργείου Υγείας, κ. Ηρόδοτο Βαμβουρέλη,
Συντονιστή του έργου εκ μέρους του ΥΥ και Αναπληρωτή Διοικητή του Νοσοκομείου “Ευαγγελισμός” και κ. ΕλπίδαΚυριακού, Διευθύντρια Πληροφορικής Α’ ΥΠΕ Αττικής, Σύμβουλο στη Γενική Γραμματεία Υπηρεσιών Υγείας.
Τον ΟΔΙΠΥ εκπροσώπησαν εμπειρογνώμονες ιατροί με επικεφαλής τους κ. Χαράλαμπο Γώγο, ομότιμο Καθηγητή
Παθολογίας και Λοιμωξιολογίας, και κ. Καρολίνα Ακινόσογλου, Αναπλ. Καθηγήτρια Παθολογίας και Λοιμωξιολογίαςτου Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, συνοδευόμενοι από τους κ. Άγγελο Ρηγόπουλο ιατρό ειδικευόμενο και τον κ. Γεώργιο Σχινά ιατρό και επιστημονικό συνεργάτη από το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, το νομικό και εμπειρογνώμονα Data Protection Officer Γεώργιο Δαλάκο και τον Digital expert Σωτήρη Παυλόπουλο. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν και ο Προϊστάμενος της Διευθυντής Διοικητικών – Οικονομικών Υπηρεσιών κ. Γιώργος Νικολάου και η Project Manager κ. Μένια Χατζίκου.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Εργαλεία και καλές πρακτικές για την ελάττωση της βλάβης από το κάπνισμα  αναδείχθηκαν στη διαδικτυακή συζήτηση που διοργάνωσε η SCOHRE Διεθνής Ένωσης για τον Έλεγχο του Καπνίσματος και τη Μείωση της Βλάβης, σε συνεργασία με την Πολωνική Εταιρεία Δημόσιας Υγείας.

Το διαδικτυακό σεμινάριο εστίασε ζητήματα που αφορούν τη μείωση της βλάβης διερευνώντας  σημαντικούς παράγοντες κινδύνου, τον οικονομικό παράγοντας σε σχέση με τις χρόνιες ασθένειες και  την φορολόγηση ως εργαλείο για  την καλύτερη διαχείριση της δημόσιας υγείας αλλά και παραδείγματα απ  χώρες όπως είναι η Σουηδία και η Νέα Ζηλανδία.Συγκεκριμένα, αναδείχθηκαν καλές πρακτικές χωρών, οι οποίες έχουν την βάση τους στην πρόληψη και σχετίζονται από την εκπαίδευση  του πληθυσμού, όπως επεσήμανε στην εισαγωγή του  ο συντονιστής καθηγητής MD, PhD, MBA, FAAAAI, President, Polish Society of Public Health Andrzej Fal μιλώντας  για «Διαφορετικά εργαλεία για την καταπολέμηση των εξαρτήσεων. Ολιστική στάση στη δημόσια υγεία».  Χώρες όπως είναι η Σουηδία και η Νέα Ζηλανδία «επένδυσαν» στην εκπαίδευση εδώ και πολλές δεκαετίες μιλώντας για τα θέματα καπνίσματος στο σχολείο  με αποτέλεσμα να θεωρούνται πλέον smoke free χώρες. Αποτέλεσμα ήταν να έχουν την κοινωνική υποστήριξη στις προσπάθειες περιορισμού του καπνίσματος μέσω της οικονομικής πίεσης που αποτελεί ένα ακόμη εργαλείο στην κατεύθυνση περιορισμού του καπνίσματος. Μείζονος σημασίας σε αυτή την προσπάθεια είναι ο ρόλος της ιατρικής παρέμβασης δηλαδή του γιατρού που θα προσπαθήσει και θα στηρίξει τον καπνιστή στην προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος.
Ένα επίσης επιτυχημένο παράδειγμα χώρας με μείωση του αριθμού των καπνιστών αποτελεί η Πολωνία η οποία αντιμετώπιζε σημαντικό θέμα με έναν μεγάλο αριθμό  συστηματικών καθημερινών καπνιστών. Η εν λόγω χώρα προχώρησε σε μια πολιτική εφαρμογής οικονομικών μέτρων τα οποία απέδωσαν,ηαύξηση της τιμής των τσιγάρων κατά 10% μείωσε την κατανάλωση κατά 4%, όπως  εξήγησε η Iwona Pylak, Deputy Director of the Department of excise and gaming tax, Polish Ministry of Finances, προσθέτοντας μέτρα που φορούσαν την μείωση της διαφήμισης. Η δυναμική αλλαγή επήλθε με την εφαρμογή μιας φορολογικής τακτικής που έδινε έμφαση στο όσο λιγότερο βλαπτικά προιόντα τόσο λιγότερο φορολογούνται. Ακόμη και στην Ουκρανία μεσούσης του πολέμου, η κυβέρνηση  προώθησε νομοθεσία για την προστασία της δημόσιας υγείας, ενώ έρευνες δείχνουν την υποστήριξη των πολιτών (άνω του 70%) στην εφαρμογή φορολογικών πολιτικών σε προϊόντα καπνού, όπως υποστήριξε ο κ. Volodymyr Korolenko, MD, DSc, MPA, AMRSPH, Deputy Head, State Service of Ukraine on Medicines and Drugs Control.

Ωστόσο, και στην Ιταλία το ζήτημα της φορολόγησης του καπνού αποτελεί  ένα θέμα δημόσιου διαλόγου και για τις συνέπειες αυτής στα κρατικά έσοδα και την απώλεια πόρων με τον περιορισμό του αριθμού τνω καπνιστωών, όπως εξήγησε ο καθηγητής οικονομικών University of Verona Emanuele Bracco, υπεραμυνόμεμος την επιβολή επιπέδων φορολογίας που συσχετίζονται με τη βλάβη. Δυο οπτικές διανοίγονται στη συζήτηση που αφορά την φορολόγηση αφενός τον οικονομικό αντίκτυπο  και αφετέρου μια πατερναλιστική στάση απέναντι στο πολίτη για το πώς πρέπει να ζει την ζωή του. Η εφαρμογή της οικονομικής επιβάρυνσης των προϊόντων καπνού προβληματίζει τις κυβερνήσεις επεσήμανε και ο αναλυτής Υγειονομικής Φροντίδας Slovak Medical University Martin Smatana αλλά ο προβληματισμός βρίσκεται σε λάθος επίπεδο, των γρήγορων αποτελεσμάτων, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται συχνά με βάση ελλιπή ή μερικά δεδομένα.

Όλοι οι ομιλητές συμφώνησαν ότι η αλλαγή των επιπέδων των ειδικών φόρων κατανάλωσης ώστε να αντικατοπτρίζουν την βλαπτικότητα μιας δραστηριότητας έχει νόημα. Οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης θα πρέπει να αντισταθμίζουν τις αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις, οπότε είναι, στην πραγματικότητα, επιθυμητό. Ωστόσο, εάν θέλουμε να προοδεύσουμε, σε μια ενωμένη Ευρώπη, πρέπει να ενοποιήσουμε τις πολιτικές και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε πολλές χώρες. Στόχος παραμένει να καταλήξουμε σε έναν κόσμο χωρίς καπνό, αλλά μέσω της εφαρμογής λογικών μέτρων, ώστε να μεγαλώσουμε μια γενιά χωρίς εθισμό στη νικοτίνη.

Πηγη: https://virus.com.gr/