Κατηγορία: Ενημέρωση

4 μύθοι για τον καρκίνο του πνεύμονα που πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε

Posted on by grammateia
Ειδικοί από το φημισμένο Κέντρο Καρκίνου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας καταρρίπτουν 4 μύθους που επικρατούν για τον καρκίνο του πνεύμονα, θέτοντας συχνά σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι εξαιρετικά συχνός, καθώς ετησίως διαγιγνώσκεται σε περισσότερα από 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ενώ κοστίζει τη ζωή σε άλλο 1,8 εκατομμύρια.

Στη χώρα μας καταγράφονται σε ετήσια βάση σχεδόν 9.000 περιστατικά. Οι, δε, θάνατοι υπερβαίνουν τους 7.600, σύμφωνα με υπολογισμούς του Παγκόσμιου Παρατηρητηρίου Καρκίνου. Τα περίπου 6.800 από τα περιστατικά καταγράφονται σε άνδρες και τα σχεδόν 2.200 σε γυναίκες.

Μολονότι, όμως, ο καρκίνος του πνεύμονα είναι τόσο συχνός, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη άγνοια γι’ αυτόν και πολλοί πιστεύουν επικίνδυνους μύθους. Ειδικοί από το φημισμένο Κέντρο Καρκίνου MD Anderson στο Πανεπιστήμιο του Τέξας,  ξεδιαλύνουν τέσσερις από τους κυριότερους.

Μύθος: Μόνο οι καπνιστές εκδηλώνουν καρκίνο του πνεύμονα

Η αλήθεια: Οποιοσδήποτε μπορεί να εκδηλώσει τη νόσο. Το κάπνισμα αποτελεί την κύρια αιτία του, αλλά όχι τη μοναδική. Στην πραγματικότητα, το 20% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα καταγράφονται σε μη-καπνιστές.

«Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το στίγμα των καπνιστών επί πολλά χρόνια. Γι’ αυτό τον λόγο οι μη-καπνιστές που τον αναπτύσσουν, συνήθως εκπλήσσονται όταν ακούν τη διάγνωσή τους», λέει η Dr. Mara Antonoff, επίκουρη καθηγήτρια Θωρακοχειρουργικής στο πανεπιστήμιο. «Η αλήθεια όμως είναι πως υπάρχουν και άλλοι συμβάλλοντες παράγοντες».

Στους παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξή του στους μη-καπνιστές συμπεριλαμβάνεται η μακροχρόνια έκθεση:

  • Στο παθητικό κάπνισμα
  • Στο ραδόνιο
  • Στην ατμοσφαιρική ρύπανση
  • Σε χημικά, όπως ο αμίαντος

Μύθος: Εφ’ όσον διαγνωστεί καρκίνος του πνεύμονα, δεν έχει πλέον νόημα να κόψει ο ασθενής το κάπνισμα

Η αλήθεια: Φυσικά και έχει νόημα, διότι μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης. Στην πραγματικότητα, «ένας ασθενής με καρκίνο που διακόπτει το κάπνισμα, αυξάνει κατά 30-40% τις πιθανότητες επιβίωσής του», λέει ο Dr. Paul Cinciripini, καθηγητής Κλινικής Φροντίδας Καρκίνου στο πανεπιστήμιο.

Μελέτες έχουν δείξει ότι χωρίς το τσιγάρο, αυξάνονται οι πιθανότητες ανταπόκρισης του οργανισμού στις αντικαρκινικές θεραπείες. Επιπλέον, βελτιώνεται και η ποιότητα ζωής των ασθενών. Η διακοπή του καπνίσματος πριν αρχίσει η θεραπεία μπορεί επίσης να αμβλύνει τις παρενέργειες των θεραπειών. Μπορεί ακόμα να διευκολύνει την ανάρρωση μετά από:

  • Εγχείρηση
  • Χημειοθεραπεία
  • Ακτινοθεραπεία

Μειώνει, τέλος, τις πιθανότητες υποτροπής του καρκίνου και αναπτύξεως δεύτερου καρκίνου.

Μύθος: Ο προχωρημένος καρκίνος του πνεύμονα δεν αντιμετωπίζεται

Η αλήθεια: Υπάρχουν πλέον αποτελεσματικές θεραπείες και για τον προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα. Η πρόοδος που έχει επιτευχθεί αφορά τόσο τις φαρμακευτικές θεραπείες, όσο και τις εγχειρήσεις και την ακτινοθεραπεία.

Πολύ σημαντικά οφέλη παρέχουν στην επιβίωση η ανοσοθεραπεία και οι στοχευμένες θεραπείες. «Πριν από το 2020, υπήρχαν πέντε σημαντικές μεταλλάξεις στα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα που αντιμετωπίζονταν με στοχευμένη θεραπεία. Σήμερα έχουμε εγκεκριμένες θεραπείες για εννέα μεταλλάξεις. Οι μεταλλάξεις αυτές καλύπτουν σχεδόν τα μισά αδενοκαρκινώματα του πνεύμονα», λέει η Dr. Xiuning Le, επίκουρη καθηγήτρια Ιατρικής Ογκολογίας στο πανεπιστήμιο.

Σημαντική βελτίωση έχει υπάρξει και στις χειρουργικές θεραπείες και την ακτινοθεραπεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται ο καρκίνος του πνεύμονα ολοένα καλύτερα, ακόμα κι αν είναι μεταστατικός.

Μύθος: Ο καρκίνος του πνεύμονα δεν μπορεί να εντοπιστεί πριν προκαλέσει συμπτώματα

Η αλήθεια: Φυσικά και μπορεί να εντοπιστεί, με τη βοήθεια της προληπτικής αξονικής τομογραφίας που γίνεται με χαμηλή δόση ακτινοβολίας (low dose CT ή LDCT). Η εξέταση αυτή συνεστήθη προσφάτως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενταχθεί στον προσυμπτωματικό έλεγχο του πληθυσμού.

Η Επιτροπή συνιστά την εξέταση στους μανιώδεις νυν και πρώην καπνιστές, ηλικίας 50-75 ετών. Πρόκειται για άτομα που κάπνιζαν ή καπνίζουν τουλάχιστον ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα επί σειρά ετών. Οι δε πρώην καπνιστές πρέπει να έχουν διακόψει το κάπνισμα λιγότερο από μία 15ετία.

Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι με την ετήσια προληπτική αξονική τομογραφία, ο καρκίνος του πνεύμονα έχει, κατά μέσον όρο, ποσοστό επιβίωσης 80% στα 20 χρόνια από τη διάγνωση. Το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 73% έως 100% αναλόγως με τον τύπο του όγκου.

Ο καρκίνος του πνεύμονα προκαλεί αισθητά συμπτώματα όταν ήδη είναι προχωρημένος. Με την ετήσια προληπτική αξονική ανιχνεύεται όταν ακόμα έχει μέγεθος ελάχιστα χιλιοστά και ο ασθενής δεν έχει κανένα σύμπτωμα.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Σε εποπτεία ο ΕΟΔΥ; Πενταμελής επιτροπή καθηγητών ετοιμάζει προτάσεις προς τον υπουργό Υγείας

Posted on by grammateia

Σε πενταμελή επιτροπή καθηγητών, ανέθεσε ο υπουργός Υγείας το έργο σύνταξης εισηγήσεων και προτάσεων για τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).

Το ερώτημα είναι γιατί δεν ανετέθη η συγκεκριμένη αρμοδιότητα στο νέο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού, το οποίο διορίστηκε από τον Θάνο Πλεύρη πριν από δύο εβδομάδες και με αλλαγές προσώπων.

Η ενέργεια προβληματίζει ακόμη και στελέχη του ΕΟΔΥ, τα οποία αναρωτιούνται για τη σκοπιμότητά της. Η αλήθεια είναι πως ο Οργανισμός δεν έλαβε (ούτε κατά διάνοια) “άριστα” στους χειρισμούς της πανδημίας και δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετη η αντικατάσταση του τέως προέδρου με τον καθηγητή Θεοκλή Ζαούτη.

Με σημερινή απόφαση του Θάνου Πλεύρη, συγκροτείται επιστημονική επιτροπή “για την υποστήριξη του έργου του ΕΟΔΥ”, στην οποία συμμετέχουν οι εξής:

  • Παγώνα Λάγιου, παθολόγος, καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, πρόσεδρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Harvard των ΗΠΑ.
  • Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας, στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
  • Αναστασία Κοτανίδου, καθηγήτρια Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας ΕΚΠΑ, διευθύντρια ΜΕΘ του νοσοκομείου “Ευαγγελισμός”.
  • Ευαγγελία Νένα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Δημόσιας Υγιεινής – Κοινωνικής Ιατρικής – Ιατρικής Εργασίας, στο Τμήμα Ιατρικής, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Γκίκας Μαγιορκίνης, επίκουρος καθηγητής, στο Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής θα ορισθεί μεταξύ των μελών της κατά την πρώτη συνεδρίασή της.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, έργο της Επιστημονικής Επιτροπής είναι η σύνταξη εισηγήσεων και προτάσεων προς τον υπουργό Υγείας αναφορικά με το έργο του ΕΟΔΥ.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πρώτος θάνατος από εποχική γρίπη – Μία ακόμη εισαγωγή στη ΜΕΘ

Posted on by grammateia

Την εβδομάδα 14 έως 20 Νοεμβρίου, καταγράφηκε νέα αύξηση 29% στις επισκέψεις σε γιατρούς με “γριπώδη συνδρομή”. Θετικά στον ιό 18 από τα 322 δείγματα που έχουν εξεταστεί.

Μία 72χρονη με επιβεβαιωμένη γρίπη έχασε τη ζωή της την περασμένη εβδομάδα. Η γυναίκα είχε εισαχθεί σε ΜΕΘ με σοβαρές επιπλοκές λοίμωξης από τον ιό και άφησε τελικά την τελευταία της πνοή.

Πρόκειται για το δεύτερο σοβαρό κρούσμα εποχικής γρίπης, έπειτα από έναν 82χρονο, ο οποίος είχε εισαχθεί στη ΜΕΘ πριν από δύο εβδομάδες.

Όπως προκύπτει από το σημερινό επιδημιολογικό δελτίο του ΕΟΔΥ, την εβδομάδα 14 έως 20 Νοεμβρίου καταγράφηκε νέα αύξηση κατά 29% στις επισκέψεις σε γιατρούς με συμπτώματα “γριπώδους συνδρομής” (πυρετός, καταβολή, πονοκέφαλος, μυαλγίες, σε συνδυασμό με βήχα, πονόλαιμο και δύσπνοια).

Εκτίμηση αριθμού κρουσμάτων γριπώδους συνδρομής ανά 1.000 επισκέψεις, κατά εβδομάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, από τις 3 Οκτωβρίου έως και σήμερα έχουν εξεταστεί στα Κέντρα Αναφοράς Γρίπης όλης της χώρας 322 “ύποπτα” κλινικά δείγματα από νοσοκομεία και ιδιώτες γιατρούς. Τα 18 (5,59%) βγήκαν θετικά στους ιούς, με υπότυπο Α (Η1Ν1)pdm09 και Α (Η3Ν2). Πιο αναλυτικά:

  • Την εβδομάδα 3 έως 9 Οκτωβρίου, ελέγχθηκαν συνολικά 35 κλινικά δείγματα (5 από νοσοκομεία, 30 από γιατρούς) και βρέθηκε μόλις ένα θετικό στον υπότυπο Α (Η1Ν1)pdm09.
  • Την εβδομάδα 10 έως 16 Οκτωβρίου, ελέγχθηκαν 32 κλινικά δείγματα (7 από νοσοκομεία, 25 από γιατρούς) και βρέθηκε ένα θετικό (από νοσοκομείο) στον υποτυπο Α (Η1Ν1)pdm09.
  • Την εβδομάδα 17 έως 23 Οκτωβρίου, ελέγχθηκαν 59 κλινικά δείγματα (3 από νοσοκομεία, 56 από γιατρούς) και βρέθηκε ένα θετικό στον υπότυπο Α (Η3Ν2).
  • Την εβδομάδα 24 έως 30 Οκτωβρίου, ελέγθηκαν συνολικά 39 κλινικά δείγματα  (4 από νοσοκομεία, 35 από γιατρούς) και δεν βρέθηκε κανένα θετικό σε ιό της εποχικής γρίπης.
  • Την εβδομάδα 31 Οκτωβρίου έως 6 Νοεμβρίου, ελέχθηκαν συνολικά 64 κλινικά δείγματα (6 από νοσοκομεία, 58 από γιατρούς) και τα 2 ήταν θετικά στον ιό τύπου Α (Η3Ν2).
  • Την εβδομάδα 7 έως 13 Νοεμβρίου, ελέγχθηκαν συνολικά 49 κλινικά δείγματα (10 από νοσοκομεία και 39 από γιατρούς) και βρέθηκαν 6 θετικά στον υπότυπο Α (Η3Ν2) του ιού.
  • Την εβδομάδα 14 έως 20 Νοεμβρίου, ελέχθηκαν συνολικά 44 κλινικά δείγματα (7 από νοσοκομεία και 37 από γιατρούς) και βρέθηκαν 7 θετικά στον υποτυπο Α (Η3Ν2).

Οι υπεύθυνοι του ΕΟΔΥ τονίζουν τη σημασία του αντιγριπικού εμβολιασμού ως του καλύτερου τρόπου προφύλαξης από τη γρίπη.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανακαλύφθηκαν 2 νέα γονίδια που συνδέονται με την εμφάνιση Alzheimer

Posted on by grammateia

Οι ερευνητές ανακάλυψαν σπάνιες, βλαβερές γενετικές παραλλαγές στα γονίδια ATP8B4 και ABCA1.

Δυο νέα γονίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για Alzheimer ανακαλύφθηκαν από ερευνητές.

Η έρευνα στην οποία συμμετείχε το Cardiff University’s Dementia Research Institute, συνέκρινε 32.000 γενετικούς κώδικες από ασθενείς με νόσο Alzheimer και υγιείς.

Η έρευνα ανακάλυψε αρκετά νέα γονίδια και παραλλαγές σε αυτά, που οδηγούν στην εμφάνιση νόσου Alzheimer.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν σπάνιες, βλαβερές γενετικές παραλλαγές στα γονίδια ATP8B4 και ABCA1 και θα μπορούσαν να οδηγούν σε αυξημένο κίνδυνο για Alzheimer.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ενδείξεις γενετικής αλλαγής σε ακόμα ένα γονίδιο, το ADAM10.

Η Καθηγήτρια Julie Williams, δήλωσε ότι τα ευρήματα δείχνουν προς συγκεκριμένη επεξεργασία στον εγκέφαλο, που περιλαμβάνει διαφορές στο ανοσοποιητικό σύστημα εγκεφάλου και το πώς αυτός επεξεργάζεται τη χοληστερόλη. Αυτές οι διαφορές επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του εγκεφάλου και οδηγούν στην εμφάνιση νόσου του Alzheimer.

Η ερευνήτρια πρόσθεσε ότι αυτή η έρευνα βοηθά να διευρυνθεί η γνώση σχετικά με το ποιος έχει κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής άνοιας.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Genetics.

Πηγές:
Nature Genetics.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

PD_PAL: Ένα έργο για την παρηγορητική φροντίδα για ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον

Posted on by grammateia

Το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο του HORIZON 2020, με τη συμμετοχή 10 εταίρων από 7 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες.

Η παρηγορητική φροντίδα στη νόσο του Πάρκινσον είναι ένα έργο για την παρηγορητική-ανακουφιστική φροντίδα ασθενών που πάσχουν από την νόσο του Πάρκινσον. Το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο του HORIZON 2020, με τη συμμετοχή 10 εταίρων από 7 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. Από την Ελλάδα συμμετέχει η Μονάδα Ιατρικής Τεχνολογίας και Ευφυών Πληροφοριακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.(https://www.pdpal.eu)

Ο σκοπός του έργου είναι να ενσωματώσει την παρηγορητική φροντίδα με την παραδοσιακή φροντίδα και να προτείνει ένα νέο μοντέλο συνδυαστικής παρηγορητικής φροντίδας που επικεντρώνεται στην ποιότητα ζωής του ασθενούς σε όλη την πορεία της νόσου. Επιπλέον παρέχει ένα επιπρόσθετο επίπεδο υποστήριξης στους ασθενείς, στους φροντιστές τους και στους θεράποντες ιατρούς.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι παγκοσμίως η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική νόσος, προσβάλλοντας το 1%–2% του παγκόσμιου πληθυσμού άνω των 65 ετών, με ανοδικές τάσεις που ακολουθούν τη γήρανση του πληθυσμού. Αν και η ασθένεια θεωρείται παραδοσιακά ως κινητική διαταραχή, τα τελευταία 10 χρόνια, τα δύσκολα διαχειρίσιμα μη-κινητικά συμπτώματα, η δυσφορία από τους φροντιστές και η υψηλή χρήση ιατρικών υπηρεσιών, ειδικά τον τελευταίο χρόνο της ζωής των ασθενών, είναι επιπλέον προβλήματα. Οι ασθενείς με Πάρκινσον έχουν σημαντικές (και αυξανόμενες) ανεκπλήρωτες σωματικές, ψυχοκοινωνικές και πνευματικές ανάγκες και αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα με το συντονισμό και τη συνέχεια της φροντίδας τους.

Στη διάρκεια του έργου υλοποιήθηκαν:

  • Σχεδιασμός οδηγιών και συστάσεων για την καθοδήγηση της ανάγκης και του χρόνου κλινικών και νοσοκομειακών παραπομπών καθώς και καθορισμό του ρόλου των ειδικών και των μελών της ομάδας ανακουφιστικής φροντίδας.
  • Προσδιορισμός των προγνωστικών παραγόντων κινδύνου ή ειδικά διαμορφωμένων δεικτών, ιδιαίτερα για 6μηνη επιβίωση ώστε να ειδοποιούνται οι γιατροί για πιθανές, παραπομπές καθώς και για ασθενείς υψηλού κινδύνου και τους φροντιστές.
  • Υλοποίηση κλινικής μελέτης για την παρηγορητική φροντίδα του Πάρκινσον με παρέμβαση που έχει επίκεντρο την οικογένεια και είναι βασισμένη σε Νοσηλευτές Παρηγορητικής Φροντίδας που συντονίζουν διεπιστημονικές, ομάδες εξωτερικού ιατρείου. Οι εμπλεκόμενες ομάδες φροντίδας χρησιμοποίησαν συνδεδεμένες τεχνολογίες υγείας (τηλεϊατρική, συνεδρίες βίντεο, φορητές συσκευές για απομακρυσμένη και αυτόματη αξιολόγηση των συμπτωμάτων) με έμφαση στον εντοπισμό και τη διαχείριση των αναγκών παρηγορητικής φροντίδας του ασθενή και των φροντιστών καθώς και στην αντικειμενικότητα και πληρότητα των δεδομένων του ασθενούς.
  • Μελέτη όσον το κόστος και την κοινωνική περίθαλψη, με δευτερογενείς αναλύσεις από κοινωνικής πλευράς προκειμένου να αξιολογηθεί η σκοπιμότητα της ενσωμάτωσης των προτεινόμενων παρεμβάσεων στην τρέχουσα διαχείριση του πόνου, σε καθεστώτα ανακουφιστικής και/ή φροντίδας στο τέλος της ζωής του ασθενούς και συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε όλη την Ευρώπη.
  • Αναπτύχθηκε Διαδικτυακό Μάθημα Παρηγορητικής Φροντίδας για ασθενείς, φροντιστές, νευρολόγους και ειδικούς στην παρηγορητική φροντίδα (http://pc50.cs.uoi.gr).

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι πιθανό να επιδεινώσουν την οστεοαρθρίτιδα γόνατος [μελέτη]

Posted on by grammateia

Ασθενείς με αρθρίτιδα στο γόνατο που λάμβαναν τακτικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα είχαν χειρότερη φλεγμονή και εξασθενημένους χόνδρους σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου.

Μη συνταγογραφούμενα αναλγητικά, όπως η ασπιρίνη ή η ιβουπροφένη δεν επιβραδύνουν την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο και ενδεχομένως μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η έρευνα θα παρουσιαστεί στο Radiological Society of North America και τα ευρήματα θεωρούνται προκαταρκτικά.

Ασθενείς με αρθρίτιδα στο γόνατο που λάμβαναν τακτικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα είχαν χειρότερη φλεγμονή και εξασθενημένους χόνδρους σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου.

Επίσης οι ερευνητές είδαν ότι η σύνθεση των χόνδρων ήταν χειρότερη στην ομάδα των χρηστών φαρμάκων σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία 1.000 συμμετεχόντων σε μακροχρόνια έρευνα παρατήρησης για την αρθρίτιδα στο γόνατο. Οι συμμετέχοντες εγγράφηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2004 και Μαίου 2006.

Οι ερευνητές συνέκριναν 277 ανθρώπους στους οποίους συνταγοραφήθηκαν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη τακτικά για τουλάχιστον ένα χρόνο, με 793 ανθρώπους που δεν έλαβαν φάρμακα.

Υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία στην έναρξη και 4 χρόνια αργότερα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι λάμβαναν τα παραπάνω φάρμακα είχαν χειρότερη φλεγμονή στις αρθρώσεις και στην ποιότητα των χόνδρων στην έναρξη, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου και η υγεία των γονάτων τους είχε επιδεινωθεί περισσότερο μετά από 4 χρόνια.

Για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα χρειάζεται τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική δοκιμή.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΗΔΙΚΑ: Ηλεκτρονική πρόσβαση στα αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων μέχρι τέλος του χρόνου

Posted on by grammateia
Πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα και στα αποτελέσματα εξετάσεων των ασθενών τους θα μπορούν να έχουν σε λίγο καιρό τόσο οι γιατροί του δημοσίου τομέα όσο και του ιδιωτικού.
Το νέο σύστημα ηλεκτρονικής διασύνδεσης εργαστηρίων και νοσοκομείων που θέτει σε εφαρμογή η ΗΔΙΚΑ έως τα τέλη Δεκεμβρίου, αναμένεται απλοποιήσει την πρόσβαση στον “Ατομικό Ηλεκτρονικό Ιατρικό Φάκελο Ασθενούς” και για τους ίδιους τους πολίτες δίνοντάς τους πρόσβαση στα αποτελέσματα εξετάσεων.
Τέλος στις σακούλες με “τόνους” εξετάσεων που κουβαλούν οι ασθενείς από ιατρείο σε ιατρείο και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, καθώς, αποκτούν πλέον απευθείας πρόσβαση στο ηλεκτρονικό ιατρικό ιστορικό τους, χωρίς να είναι αναγκασμένοι να παρακαλούν νοσοκομεία ή φορείς υγείας για να λάβουν αντίγραφα.
Εφαρμόζοντας το νέο νομοθετικό πλαίσιο που ψηφίστηκε από τη Βουλή τον Ιούλιο του 2022, το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, βάζουν σε εφαρμογή το νέο σύστημα ηλεκτρονικής πρόσβασης στα αποτελέσματα ιατρικών διαγνωστικών εξετάσεων.
Αυτό με απλά λόγια σημαίνει, πως τα εργαστηριακά δεδομένα των εξετάσεων των ασθενών δεν θα χρειαστεί να τυπώνονται για να τηρείται έγχαρτος ο “ιατρικός φάκελος ασθενούς”, αλλά θα παραμένουν σε ψηφιακή μορφή.
Αυτό θα συμβεί μέσω της διασύνδεσης των δημόσιων νοσοκομείων με την ΗΔΙΚΑ, οπότε όλοι οι γιατροί θα μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα των ασθενών τους.
Σύμφωνα με τον Κώστα Χαμπίδη, Διευθυντή του ιδιαίτερου γραφείου του Υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκου Πιερρακάκη, το σύστημα μπαίνει σε πιλοτική εφαρμογή τις επόμενες μέρες, με τα πρώτα νοσοκομεία να εντάσσονται στην ΗΔΙΚΑ μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου.
“Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να κάνει μία εξέταση στο Λαϊκό Νοσοκομείο και μετά να μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά τα αποτελέσματα, ο ίδιος ή ο γιατρός του ανάλογα με την περίπτωση, μέσω του gov.gr και την ΗΔΙΚΑ”, ανέφερε μιλώντας σε πρόσφατο συνέδριο της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος.
“Αυτό το μετασχηματισμό στην υγεία πιέζουμε τις ερχόμενες εβδομάδες, με στόχο μέσα έως τέλος Δεκεμβρίου τα πρώτα νοσοκομεία της χώρας – δυστυχώς όχι όλα- να μπορούν να εκδίδουν από ένα σημείο αντίγραφα των εργαστηριακών τους εξετάσεων”, πρόσθεσε ο ίδιος.
Ο νέος τρόπος τήρησης του Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας του Ασθενούς, αναμένεται να ανατρέψει ένα “ταμπού” που ίσχυε από πάντα στη χώρα μας: ότι τα ιατρικά δεδομένα του πολίτη τα έχει ως “ιδιοκτησία” ένα ιδιωτικό εργαστήριο ή ένα δημόσιο νοσοκομείο και ο πολίτης πρέπει να υποχρεώνεται ή να παρακαλεί να του τα δώσουν.
“Ο Φάκελος Υγείας ανήκει πρωτίστως στον ίδιο τον πολίτη”
Η ηλεκτρονική διασύνδεση των νοσοκομείων με την ΗΔΙΚΑ θα δώσει μια κεφαλαιώδους σημασίας ώθηση στην ψηφιακή εποχή της υγείας, ενώ παράλληλα θα μας αφήσει και μία κληρονομιά:
Με την απαραίτητη προστασία των προσωπικών δεδομένων, θα υπάρχει η αναγκαία πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα από όλες τις ιατρικές δομές και τους φορείς υγείας, “χωρίς οι πολίτες να είναι αναγκασμένοι να κυκλοφορούν με όλη αυτή τη χαρτούρα ή να πρέπει να κάνουν ξανά τις εξετάσεις επειδή κάπου τις έχασαν”, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χαμπίδης.
Πρόσθεσε, επίσης, πως επειδή διοικητικά η Υγεία είναι διαρθρωμένη σε Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) και αυτοτελείς μονάδες Υγείας (νοσοκομεία, κέντρα Υγείας κλπ), υπάρχει δυστυχώς μία «κουλτούρα» και μια παθογένεια -όχι μόνο στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό- που αναμένεται να “σπάσει” το επόμενο διάστημα.
“Ο νέος τρόπος ηλεκτρονικής διασύνδεσης αναμένεται να “σπάσει” την παθογένεια: “είμαι μία διοικητική μονάδα, έχω ένα σύστημα πληροφορικής, το σύστημα είναι δικό μου, τα δεδομένα είναι δικά μου”. Τα δεδομένα ανήκουν στους πολίτες. Δεν ανήκουν στα συστήματα, στις διοικητικές μονάδες, ούτε στους αναδόχους των συστημάτων”, τόνισε ο Διευθυντής του γραφείου του Υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση να αλλάξει αυτή η εσφαλμένη νοοτροπία, ήταν και η άυλη συνταγογράφηση, καθώς, επίσης και το Myhealth app:
“Η κουλτούρα αυτή που ο πολίτης δεν έχει πρόσβαση στα δικά του δεδομένα, πρέπει να αλλάξει. Η άυλη συνταγογράφηση και το Myhealth app που έχουμε κάνει, δεν είναι τίποτα άλλο, από το άνοιγμα της συνταγογράφησης στον ασθενή. Να μπορεί να δει ο πολίτης τι έχει συνταγογραφηθεί γι’ αυτόν. Να έχει ο πολίτης πρόσβαση στα δεδομένα του”, τόνισε ο Κώστας Χαμπίδης.
Ηλεκτρονική διασύνδεση: Ο πολίτης θα ξέρει ποιος έχει μπει στα δεδομένα του
Η άυλη συνταγογράφηση έχει καταστεί η πιο διαδεδομένη ψηφιακή υπηρεσία στην Ελλάδα, γεγονός το οποίο συνέβαλλε σημαντικά στην “ψηφιακή εκπαίδευση” του πληθυσμού, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Το ψηφιακό άλμα που επιτεύχθηκε μάλιστα τα τελευταία έτη, βοήθησε και την ανάπτυξη μητρώων ασθενών, στο σχεδιασμό των οποίων συμμετέχουν και οι εκπρόσωποι των ασθενών, τόνισε η Ελπίδα Φωτιάδου, Προϊσταμένη Υποδιεύθυνσης Ειδικών Εφαρμογών της ΗΔΙΚΑ.
Πρόσθεσε, παράλληλα, πως η διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστημάτων θα πρέπει να υπάρχει, ώστε να ενημερώνονται αυτόματα τα μητρώα ασθενών και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα και να μην χάνεται πολύτιμος χρόνος.
Επίσης, η πρόσβαση στα συστήματα καταγράφεται κι έτσι ο πολίτης μπορεί να δει ποιος έχει δει τα δεδομένα του.
Στους άμεσους στόχους της ΗΔΙΚΑ, εντάσσονται επίσης, τα νέα εργαλεία για την διασυνοριακή περίθαλψη που θα τεθούν σε εφαρμογή τον Ιανουάριο του 2023, όπως είναι: η ανταλλαγή συνοπτικού ιστορικού ασθενούς και η δυνατότητα εκτέλεσης συνταγής σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Στόχος, τέλος, είναι ο σχεδιασμός δράσεων εκπαίδευσης των πολιτών και να καταστούν τα συστήματα όσο το δυνατόν πιο φιλικά προς το χρήστη.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Ατομα με διαβήτη έχουν περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με ΔΕΠΥ -Ποια η «σύνδεση»

Posted on by grammateia
Πολλές συνδέσεις υπάρχουν μεταξύ της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) και του διαβήτη: τύπου 1, τύπου 2, ακόμη και του διαβήτη κύησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το glykouli.gr, oι βιολογικοί δεσμοί μεταξύ αυτών των φαινομενικά άσχετων καταστάσεων εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο πολλών εικασιών, αλλά γνωρίζουμε αρκετά για να πούμε ότι η ΔΕΠΥ και ο διαβήτης εμφανίζονται συχνά στους ίδιους ανθρώπους και ότι ο συνδυασμός μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολος.

Ο Roberto Olivardia, PhD, είναι κλινικός ψυχολόγος με ιδιωτικό ιατρείο και λέκτορας ψυχολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, είναι ειδικός στη ΔΕΠΥ με εμπειρία στη θεραπεία ασθενών με διαβήτη. Ήταν αρκετά κατατοπιστικός μιλώντας για τις δυσκολίες που συνεπάγεται η διαχείριση και των δύο συνθηκών ταυτόχρονα.

«Όταν κάποιος έχει ΔΕΠΥ και διαβήτη, είναι απαραίτητο να διαγιγνώσκεται και να αντιμετωπίζεται η ΔΕΠΥ, καθώς αν δεν ληφθεί υπόψη θα υπονομεύσει τη θεραπεία του διαβήτη. Ομοίως, η αποτελεσματική διαχείριση του διαβήτη είναι αναπόσπαστο στοιχείο για να μην επιδεινωθεί η ΔΕΠΥ».

Η σύνδεση ADHD-Διαβήτη

Μια μελέτη του 2021 σε 52.000 Αμερικανούς ενήλικες διαπίστωσε ότι τα άτομα με διαβήτη είχαν περίπου 50% περισσότερες πιθανότητες να έχουν λάβει διάγνωση ΔΕΠΥ, ακόμη και μετά την προσαρμογή για πολλούς πιθανούς αγχωτικούς παράγοντες όπως το επίπεδο εισοδήματος, η κατάσταση καπνίσματος και ο δείκτης μάζας σώματος.

Και παρόλο που ο τύπος 1 και ο τύπος 2 είναι πολύ διαφορετικές καταστάσεις, ο διαβήτης τύπου 1 σχετίζεται επίσης με περίπου 50 τοις εκατό αυξημένο κίνδυνο ΔΕΠΥ.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

 

 

Ένας φαύλος κύκλος

Δυστυχώς, η ΔΕΠΥ και ο διαβήτης μπορούν να δημιουργήσουν έναν φαύλο κύκλο, καθιστώντας την κάθε κατάσταση πιο δύσκολη τη θεραπεία της άλλης. Οι επιπτώσεις της ΔΕΠΥ στην εστίαση και την παρορμητικότητα μπορεί να ματαιώσουν σημαντικά τις προσπάθειες διαχείρισης του σακχάρου στο αίμα. Ο Olivardia εξηγεί αναλυτικά:

«Τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ περιλαμβάνουν δυσλειτουργία της προσοχής, παρορμητικότητα και προβλήματα εκτελεστικής λειτουργίας. Μερικοί, αλλά όχι όλοι, παρουσιάζουν υπερκινητικές συμπεριφορές. Η διαχείριση του διαβήτη, ο έλεγχος των επιπέδων γλυκόζης και η συντήρηση οποιουδήποτε εξοπλισμού για τον διαβήτη απαιτεί υγιή εκτελεστική λειτουργία.

Οι γνωστικές εργασίες που απαιτεί η διαχείριση του διαβήτη, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης του χρόνου, της επίγνωσης των εσωτερικών σωματικών ενδείξεων, της οργάνωσης της θεραπείας και της προσεκτικής διατροφής είναι όλες διαδικασίες που επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τη ΔΕΠΥ.

Τα άτομα με ΔΕΠΥ είναι πιο πιθανό να ξεχάσουν μια δόση φαρμάκου και να τρώνε παρορμητικά. Ελκύονται από τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και είναι περισσότερο εξωτερικά εστιασμένοι παρά συντονισμένοι στο σώμα τους. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο για κάποιον με διαβήτη».

Οι ασθενείς με ΔΕΠΥ και διαβήτη τύπου 1 –τόσο τα παιδιά όσο και οι ενήλικες– τείνουν να έχουν υψηλότερα A1C και υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών διαβήτη. Το ίδιο ισχύει και για τους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2.

Μια λεπτομερής ματιά στη διασταύρωση της ΔΕΠΥ και του διαβήτη τύπου 1 πραγματοποιήθηκε από την Kellee Miller ως μεταπτυχιακή της διατριβή. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το T1D Exchange, η Miller έμαθε ότι μόνο μια μικρή μειοψηφία ασθενών και με τις δύο παθήσεις ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στα διεθνή κριτήρια αναφοράς A1C. Είχαν περισσότερες πιθανότητες να παραλείψουν δόσεις ινσουλίνης και πιο πιθανό να έχουν επείγοντα περιστατικά υψηλού και χαμηλού σακχάρου στο αίμα.

Ομοίως, οι πολλές απογοητεύσεις του διαβήτη – από τις εναλλαγές της διάθεσης μέχρι την κατάθλιψη και την εξουθένωση – μπορούν μόνο να κάνουν τη συναισθηματική ζωή με ΔΕΠΥ ακόμα πιο δύσκολη, όπως εξηγεί η Olivardia:

«Ο διαβήτης απαιτεί μεγάλη προσοχή, εστίαση σε εσωτερικές ενδείξεις και οργάνωση της θεραπείας, των ραντεβού και της πρόσληψης τροφής. Μπορεί να καταλαμβάνει πολύ εκτελεστικό εύρος ζώνης που μπορεί να κάνει πιο δύσκολη τη διαχείριση άλλων δραστηριοτήτων ζωής για άτομα με ΔΕΠΥ. Εάν το σάκχαρο στο αίμα κάποιου είναι χαμηλό, θα επηρεάσει την ικανότητά του να εστιάσει, μια διαδικασία που έχει ήδη διακυβευτεί με άτομα με ΔΕΠΥ».

Οι βιολογικοί δεσμοί

Οι δεσμοί μεταξύ των δύο συνθηκών υπερβαίνουν τη συμπεριφορά. Φαίνεται προφανές ότι η παχυσαρκία και η ΔΕΠ-Υ έχουν ορισμένα κοινά προβλήματα στον εγκέφαλο, για παράδειγμα, όπως η μειωμένη σηματοδότηση της ντοπαμίνης που οδηγεί σε απώλεια της ρύθμισης της όρεξης.

Έχει προταθεί ότι η υπερκατανάλωση τροφής μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια μέθοδος αυτοθεραπείας στη ΔΕΠΥ, ένας τρόπος ενεργοποίησης των οδών ντοπαμίνης. Η ΔΕΠΥ συχνά οδηγεί σε μεταβολικό σύνδρομο και παχυσαρκία και οι ειδικοί πιστεύουν ότι η εξήγηση είναι πολύ βαθύτερη από τον κακό έλεγχο των παρορμήσεων.

Το υψηλό σάκχαρο στο αίμα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανάπτυξη της ΔΕΠΥ. Μια πρόσφατη μελέτη στη Διαβητολογία έδειξε ότι ο κίνδυνος ΔΕΠΥ και άλλων νευροαναπτυξιακών διαταραχών επηρεάζεται σημαντικά από τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.

Οι νέοι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και A1C >8,6 τοις εκατό είχαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης πολλαπλών ψυχικών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένων της ΔΕΠΥ, των διαταραχών του φάσματος του αυτισμού και της διανοητικής αναπηρίας, σε σύγκριση με ασθενείς που είχαν A1C 7,5 τοις εκατό.

Το περιοδικό Diabetologia συνοδευόταν από μια επιστολή που παροτρύνει τους κλινικούς γιατρούς να ελέγχουν τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 για ΔΕΠΥ, τόσο κατά τη διάγνωση όσο και τακτικά στη συνέχεια. Η επιστολή υποστηρίζει ότι τα παιδιά που δυσκολεύονται ιδιαίτερα με τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα πρέπει να είναι ύποπτα για μη διαγνωσμένη ΔΕΠ-Υ και η έγκαιρη ανίχνευση θα μπορούσε να «επιτρέψει εξατομικευμένη θεραπεία που μπορεί να βελτιώσει τον μεταβολικό έλεγχο καθώς και να αποτρέψει επιπλοκές».

Η σύνδεση εγκεφάλου-μεταβολισμού εκτείνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Μια αμερικανική μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι η ΔΕΠΥ αυξάνει τον κίνδυνο της νόσου του Αλτσχάιμερ, αλλά μόνο όταν οι ασθενείς έχουν επίσης διαβήτη. Αυτό το εύρημα βοηθά να υπογραμμιστούν οι βαθιές συνδέσεις μεταξύ του μεταβολισμού και της υγείας του εγκεφάλου.

Ο γονικός σύνδεσμος

Μια ένδειξη του βάθους αυτών των συνδέσεων είναι η συσχέτιση μεταξύ του διαβήτη και της ΔΕΠΥ πριν από τη γέννηση. Αρκετές μελέτες έχουν ανακαλύψει ότι οι γονείς με διαβήτη είναι πιο πιθανό να έχουν παιδιά που έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ.

Μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση του 2020, που εξέτασε επτά μελέτες που κάλυπταν εκατομμύρια ασθενείς, διαπίστωσε ότι ο διαβήτης σε εγκύους αύξησε τον κίνδυνο ΔΕΠΥ στους απογόνους κατά 44%.

Μια μικρότερη μελέτη του 2018 προσθέτει κάποιες λεπτομέρειες στα παραπάνω. Μια ματιά σε περίπου 300.000 παιδιά που γεννήθηκαν στην Καλιφόρνια αποκάλυψε ότι η κατάσταση του διαβήτη της μητέρας επηρεάζει σημαντικά τη μελλοντική ανάπτυξη της ΔΕΠΥ του παιδιού.

Ο διαβήτης τύπου 1 της μητέρας αύξησε τον κίνδυνο κατά 57%.

Ο διαβήτης τύπου 2 της μητέρας αύξησε τον κίνδυνο κατά 43%.

Ο διαβήτης κύησης αύξησε τον κίνδυνο κατά 26% — αλλά μόνο εάν ο διαβήτης κύησης ήταν αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτήσει φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης.

Δεν είναι μόνο οι μαμάδες. Μια ανάλυση του 2018 σε παιδιά από τη Σουηδία διαπίστωσε ότι ο πατρικός διαβήτης τύπου 1 ενέχει επίσης αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης ΔΕΠΥ για τα παιδιά, ίσως ακόμη και τόσο υψηλό όσο ο διαβήτης της μητέρας.

Οι ειδικοί δεν γνωρίζουν ακριβώς γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά υπάρχουν θεωρίες. Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την υγεία του σπέρματος και των ωαρίων, καθώς και την ανάπτυξη του εγκεφάλου στη μήτρα, μεταξύ πολλών άλλων.

Και μερικές από αυτές τις γονικές επιδράσεις μπορεί να μην είναι καθόλου γενετικές. Η σουηδική μελέτη εικάζει ότι οι ενήλικες με διαβήτη είναι πιο πιθανό να στερηθούν σχετικά – με χαμηλότερο εισόδημα και ποσοστά απασχόλησης και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις κοινωνικές υπηρεσίες – οικογενειακά χαρακτηριστικά που γνωρίζουμε ότι συνδέονται επίσης με υψηλότερη επίπτωση ΔΕΠΥ.

Αντιμετώπιση ΔΕΠΥ και διαβήτη

Δεν υπάρχει επίσημη οδηγία για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ και του διαβήτη ταυτόχρονα. Η οριστική καθοδήγηση για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ σε παιδιά και εφήβους δημοσιεύεται από την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), η οποία συνοψίζεται βοηθητικά από το CDC και υπάρχουν πολλοί πόροι στο διαδίκτυο για ενήλικες με ΔΕΠΥ.

Αυτός δεν είναι ο χώρος για να περιγράψουμε λεπτομερώς τις διάφορες θεραπευτικές επιλογές για τη ΔΕΠΥ, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν τόσο φαρμακευτική αγωγή όσο και ψυχοκοινωνικές θεραπείες. Το σημαντικό είναι να τονίσουμε πόσο η ΔΕΠΥ μπορεί να δυσκολέψει τα άτομα με διαβήτη να διαχειριστούν την υγεία τους.

Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων ΔΕΠΥ θα πρέπει να θεωρείται ως προτεραιότητα γλυκαιμικής διαχείρισης και σημαντικό μέρος μιας ολιστικής στρατηγικής για τη βελτιστοποίηση της καρδιομεταβολικής υγείας και τη μείωση του κινδύνου επιπλοκών του διαβήτη.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε τις παρενέργειες των φαρμάκων για τη ΔΕΠΥ. Αυτά τα χάπια είναι συχνά διεγερτικά που είναι γνωστό ότι παρεμβαίνουν στον ύπνο ή στην όρεξη, και τα δύο ζητήματα που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη φροντίδα του σακχάρου στο αίμα. Το «φαινόμενο ανάκαμψης», το οποίο εμφανίζεται όταν η φαρμακευτική αγωγή για τη ΔΕΠΥ εξασθενεί και τα έντονα συμπτώματα επανέρχονται ξαφνικά, μπορεί να προκαλέσει βαριές βραδινές συνεδρίες υπερφαγίας που μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστούν με ινσουλίνη.

Ο Olivardia τονίζει, «Οτιδήποτε μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την εκτελεστική λειτουργία, όπως ο κακός ύπνος, η κακή διατροφή, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η κακή ιατρική υγεία επιβαρύνει μόνο ένα ήδη επιβαρυμένο γνωστικό σύστημα».

Ευτυχώς, υπάρχει κάποια επικάλυψη μεταξύ των τροφών που συνιστάται να αποφεύγουν τα άτομα με διαβήτη και ΔΕΠΥ. Η ζάχαρη, η οποία είναι τόσο προβληματική για τα άτομα με διαβήτη, έχει θεωρηθεί ότι προκαλεί υπερκινητικότητα σε άτομα με ΔΕΠΥ, αν και η έρευνα δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει αυτό. Ορισμένοι υποστηρικτές πιστεύουν επίσης ότι μια υγιεινή ισορροπημένη διατροφή, ειδικά μια δίαιτα που δίνει έμφαση στην άπαχη πρωτεΐνη, μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ. Η ίδια διατροφική στρατηγική είναι πιθανό να βοηθήσει και στη διαχείριση του σακχάρου στο αίμα.

Για τα άτομα με αμφότερες τις παθήσεις, η ΔΕΠΥ και ο διαβήτης είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι, τόσο βιολογικά όσο και πρακτικά. Ίσως είναι καλύτερο να σταματήσετε να τα θεωρείτε διαφορετικά και άσχετα και να σκεφτείτε πώς η θεραπεία μιας πάθησης αντιμετωπίζει επίσης την άλλη.

 

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μελέτη: Εθελοντισμός και φροντίδα των εγγονιών προστατεύουν από τη μοναξιά μετά τα 50

Posted on by grammateia
Ο εθελοντισμός και η φροντίδα των εγγονιών μειώνουν την πιθανότητα να νιώθει κάποιος μοναξιά μετά την ηλικία των 50 ετών, ενώ αντίθετα η φροντίδα του/της συζύγου ή συντρόφου σχετίζεται με αυξημένη μοναξιά, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη διεθνή επιστημονική μελέτη, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Σάμια Αχτέρ-Χαν του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα γήρανσης και ψυχικής υγείας «Aging and Mental Health», πραγματοποίησαν μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοιχείων από 28 έρευνες που αφορούσαν συνολικά σχεδόν 192.000 ανθρώπους σε 21 χώρες.

«Η μοναξιά μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν απομονωμένοι και αποσυνδεδεμένοι από τους άλλους, κάτι που μπορεί να έχει ένα ευρύ φάσμα αρνητικών επιπτώσεων στη σωματική και ψυχική υγεία τους.

Υπάρχει πιεστική ανάγκη να εντοπίσουμε τους ανθρώπους που είναι πιο ευάλωτοι στο αίσθημα της μοναξιάς και να αναπτύξουμε στοχευμένες λύσεις.

Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι η παροχή φροντίδας σε έναν σύντροφο με πολύπλοκα προβλήματα υγείας, ιδίως άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ, σχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς, ενώ από την άλλη η φροντίδα των παιδιών ή ο εθελοντισμός βοηθάνε να μειωθεί η μοναξιά των ηλικιωμένων», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια.

Η μελέτη αναδεικνύει επίσης το γεγονός ότι αρκετοί ηλικιωμένοι προσφέρουν πολλές σημαντικές και μη πληρωμένες υπηρεσίες σε άλλους, συγγενείς και μη, κάτι που συχνά προσδίδει ένα νόημα στη ζωή τους.

Η αναγνώριση αυτών των υπηρεσιών από τους άλλους αποτελεί σημαντικό βήμα, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/13607863.2022.2144130?src=

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Έρχονται προσλήψεις ιδιωτών στα νοσοκομεία αλλά και απογευματινά χειρουργεία

Posted on by grammateia
Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας που δίνει τη δυνατότητα σε γιατρούς να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν υπηρεσίες προς ιδιωτικές κλινικές.

Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας που δίνει τη δυνατότητα σε γιατρούς να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν υπηρεσίες προς ιδιωτικές κλινικές. Η προσπάθεια του υπουργείου να κάνει το ΕΣΥ πιο ελκυστικό για γιατρούς και παράλληλα να δώσει στους πολίτες τη δυνατότητα να επιλέξουν γιατρό του δημόσιου συστήματος υγείας βρίσκει αντίθετους συνδικαλιστές νοσοκομειακών γιατρών και ιδιώτες γιατρούς, που ζητούν την απόσυρση της επίμαχης διάταξης.

Οι μεν εκφράζουν τον φόβο ότι πολλοί ασθενείς θα οδηγηθούν αναγκαστικά στον ιδιωτικό τομέα με δεδομένες τις ελλείψεις του ΕΣΥ, οι δε κάνουν λόγο για δημιουργία αθέμιτου ανταγωνισμού. Από την άλλη, υπάρχουν νοσοκομειακοί γιατροί που εκτιμούν ότι αποκαθίσταται μια αδικία, αφού δυνατότητα ιδιωτικού έργου έχουν ήδη οι πανεπιστημιακοί και οι στρατιωτικοί γιατροί και ότι θα δοθεί δυνατότητα για ενίσχυση των εισοδημάτων τους.

Πρόκειται για το επίμαχο άρθρο 10 που δίνει τη δυνατότητα στους ιατρούς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., υπό προϋποθέσεις, να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν υπηρεσίες προς ιδιωτικές κλινικές, ιδιωτικά διαγνωστικά ή θεραπευτικά εργαστήρια και γενικότερα σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις, που παρέχουν ή καλύπτουν υπηρεσίες υγείας.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του υπ. Υγείας, ένας από τους βασικούς άξονες του ν/σ προβλέπει τα εξής:

«Ο εκσυγχρονισμός του νομικού πλαισίου που διέπει το καθεστώς απασχόλησης των ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ., αφενός μέσω της πρόβλεψης της δυνατότητας προκήρυξης θέσεων μερικής απασχόλησης, οι οποίες θα καλύπτονται από ιατρούς που θα έχουν τη δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού επαγγέλματος.

Αφετέρου θεσπίζεται η δυνατότητα για τους ιατρούς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., υπό προϋποθέσεις, να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν υπηρεσίες προς ιδιωτικές κλινικές, ιδιωτικά διαγνωστικά ή θεραπευτικά εργαστήρια και γενικότερα σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις, που παρέχουν ή καλύπτουν υπηρεσίες υγείας. Παράλληλα για λόγους ίσης μεταχείρισης αίρεται η απαγόρευση που ίσχυε για τους πανεπιστημιακούς ιατρούς υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. ή αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας να παρέχουν υπηρεσίες σε ιδιωτικές κλινικές».

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/