Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Τριπλό σήμα κινδύνου

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος η σημερινή και η Γη εκπέμπει ένα επείγον τριπλό σήμα “SOS”. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κατάσταση έκτακτης ανάγκης που εξελίσσεται σε τρία μέτωπα: Το κλίμα θερμαίνεται πολύ γρήγορα χωρίς να αφήνει περιθώρια να προσαρμοστούν αποτελεσματικά οι άνθρωποι και η φύση. Η απώλεια της βιοποικιλότητας, σε συνδυασμό με άλλες πιέσεις έχουν οδηγήσει περίπου ένα εκατομμύριο είδη αντιμέτωπα με τον κίνδυνο της εξαφάνισης, ενώ η ρύπανση συνεχίζει να δηλητηριάζει τον αέρα, τη γη και το νερό μας.

Όλο και περισσότερα καταστροφικά φαινόμενα

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κλίμα της Γης έχει ήδη θερμανθεί κατά περίπου 1°C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι οι εποχές να αλλάζουν, οι καταιγίδες να εντατικοποιούνται, ενώ πλημμύρες, ξηρασίες, καύσωνες και πυρκαγιές γίνονται όλο και πιο συχνά, αλλά και περισσότερο καταστροφικά φαινόμενα.

Η κλιματική κρίση επιτείνει τις πιέσεις στη φύση, ενώ τα είδη και τα οικοσυστήματα αγωνίζονται να προσαρμοστούν.

Κρίσιμα οικοσυστήματα όπως τροπικά δάση και υγρότοποι συνεχίζουν να χάνονται εξαιτίας της ανθρώπινης επεκτατικότητας, συμπεριλαμβανομένης και της αποψίλωσης των δασών, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για εντατική γεωργία.

Ενέργειες που αποδεκατίζουν

Σύμφωνα πάντα με τα δεδομένα που έδωσε ο ΟΗΕ στη δημοσιότητα, στο πλαίσιο των φετινών δράσεων #onlyoneearth για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η υλοτομία, η υπεραλίευση και το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων αποδεκατίζουν πληθυσμούς σπάνιων φυτών και ζώων.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση, μεγάλο μέρος της οποίας προκαλείται από τη χρήση ορυκτών καυσίμων, προκαλεί περίπου 7 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους ετησίως.

Χημικά στοιχεία από τη γεωργία, τα ιζήματα από τη διάβρωση του εδάφους και τα πλαστικά απόβλητα που απορρίπτονται στη φύση ρυπαίνουν τόσο τα γλυκά όσο και τα θαλάσσια νερά.

Τι κρύβεται από πίσω

Η επιστήμη δείχνει ότι αυτές οι αλληλένδετες κρίσεις είναι αποτέλεσμα της μη βιώσιμης χρήσης των πόρων του πλανήτη, αλλά και την παντελώς ανεύθυνη διαχείριση των απορριμμάτων μας.

Ενώ, ταυτόχρονα, η απαίτησή μας για τη χρήση πόρων υπερβαίνει την ικανότητα της Γης να τους παρέχει σε ποσοστό της τάξης του 75%.

Οι άνθρωποι επηρεάζουν σημαντικά σχεδόν τα τρία τέταρτα της γης χωρίς πάγο, αλλά και τα δύο τρίτα των ωκεανών.

Ενώ σύμφωνα πάντα με τους επιστήμονες, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθούν στο μισό στην επόμενη οκταετία, προκειμένου να διατηρηθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη κάτω από τον 1,5 βαθμό Κελσίου.

Σύμφωνα μάλιστα με νέα στοιχεία τα νοικοκυριά του πλανήτη συνδέονται με τα δύο τρίτα των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Ενώ, σύμφωνα με τελευταία επιστημονική έκθεση του ΟΗΕ, ένας περισσότερο βιώσιμος τρόπος ζωής και συμπεριφοράς θα μπορούσαν να μας μειώσουν εκπομπές κατά 40-70% έως το 2050.

Ο δεκάλογος για την επιτάχυνση της εξυγίανσης του πλανήτη

Στο πλαίσιο του πρόσφατου Stockholm+50 Leadership Dialogue, πενήντα χρόνια μετά την ιστορική σύνοδο που έλαβε χώρα στη Σουηδική πρωτεύουσα, όταν για πρώτη φορά ο κίνδυνος της κλιματικής αλλαγής και των απειλών του περιβάλλοντος μπήκαν δυναμικά στη διεθνή ατζέντα, επιβεβαιώθηκε η ανάγκη για άμεση δράση και ουσιαστικές αλλαγές. Εν μέσω μίας κλιματικής και περιβαλλοντικής κρίσης η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις νέες πλανητικές προκλήσεις, τονίστηκε η ιδιαίτερη σημασία της τοπικής και εθνικής πραγματικότητας του κάθε κράτους, καθώς και η ανάγκη συνδυασμού κινήτρων και πολιτικών, χρηματοδότησης και ικανότητας υποστήριξης των μέτρων για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης.

Ειδικότερα, οι νέες προτάσεις που κατατέθηκαν συνοψίζονται στον εξής δεκάλογο:

Η τοποθέτηση της ανθρώπινης ευημερίας στο επίκεντρο ενός υγιούς πλανήτη της ευημερίας όλων

Η αναγνώριση, αλλά και η εφαρμογή του δικαιώματος σε ένα καθαρό, υγιές και βιώσιμο περιβάλλον

Η υιοθέτηση αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το τρέχον οικονομικό μας σύστημα, προκειμένου να συμβάλει σε έναν υγιή πλανήτη

Η ενίσχυση της εθνικής εφαρμογής των υφιστάμενων δεσμεύσεων για έναν υγιή πλανήτη

Η ευθυγράμμιση των δημοσίων και ιδιωτικών χρηματοοικονομικών ροών με το περιβάλλον, το κλίμα και τις δεσμεύσεις για βιώσιμη ανάπτυξη

Η επιτάχυνση των μετασχηματισμών σε όλους του κυρίαρχους τομείς, όπως τα τρόφιμα, η ενέργεια, το νερό, τα κτίρια, ο κατασκευαστικός κλάδος και η κινητικότητα

Η ανοικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης για ενισχυμένη συνεργασία και αλληλεγγύη

Η ενίσχυση και αναζωογόνηση ενός πολυμερούς συστήματος

Η αναγνώριση της ευθύνης μεταξύ των γενεών ως ακρογωνιαίος λίθος της ορθής χάραξης πολιτικής

Η προώθηση των αποτελεσμάτων της Stockholm+50, μέσω της ενίσχυσης και της αναζωογόνησης των συνεχιζόμενων διεθνών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένου ενός παγκόσμιου πλαισίου για τη βιοποικιλότητα

Τι θα μπορούσε να γίνει

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο γενικός διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης (IUCN) Δρ. Bruno Oberle: «Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως ξοδεύουν περίπου 1,5 τρισεκατομμύριο το χρόνο σε επιδοτήσεις για ορυκτά καύσιμα και τη γεωργία, για μεθόδους επιβλαβείς για τη φύση. Αντίθετα, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα κεφάλαια για να αναπτύξουμε νέες και καλύτερες τεχνολογίες, να επενδύσουμε στην οικοδόμηση μιας νέας, βιώσιμης γεωργίας, να επενδύσουμε σε λύσεις βασισμένες στη φύση για πολλά από τα προβλήματά μας. Έχουμε τα μέσα για να δημιουργήσουμε μια βιώσιμη οικονομία. Χρειαζόμαστε την πολιτική βούληση για να κάνουμε την αλλαγή».

Πηγή: ΑΠΕ

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Άρση περιορισμών στην οργάνωση επιστημονικών συνεδρίων, διεκδικούν οι διοργανωτές

Επιστολή του φορέα εκπροσώπησης των διοργανωτών και επιστημονικών συνεδρίων προς ΣΦΕΕ και ΕΟΦ κάνει λόγο για σημαντικά ζητήματα με «ανασταλτικό χαρακτήρα στην ορθή διοργάνωση ιατρικών επιστημονικών εκδηλώσεων», διεκδικώντας άρση περιορισμών και αύξηση χρηματικών ορίων και χορηγιών.

Σύμφωνα με το Σύνδεσμο Ελλήνων Επαγγελματιών Οργανωτών Συνεδριών & Εκδηλώσεων – HAPCO & DES, έχουν διαπιστωθεί σημαντικές ανατιμήσεις στα προσφερόμενα κόστη διαμονής, ειδικά για το έτος 2023, αποτέλεσμα της ενεργειακής κρίσης, μεταξύ άλλων. Το κόστος διαμονής δωματίων μονόκλινης χρήσης, ιδιαιτέρα από ξενοδοχεία της Αθήνας αλλά και της Θεσσαλονίκης, ξεπερνά κατά πολύ το επιτρεπτό όριο που έχει θεσμοθετηθεί από ΕΟΦ και ΣΦΕΕ, σύμφωνα με το φορέα.

Παράλληλα, όπως σημειώνουν, η αυξανόμενη τουριστική κίνηση στην Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις τα τελευταία έτη μειώνει τη δυνατότητα για κράτηση δωματίων με ημερήσιο κόστος έως 150€. Ξενοδοχεία, που διαθέτουν και συνεδριακές αίθουσες, που χρησιμοποιούνται πολλές φορές ελλείψει αμιγώς συνεδριακών κέντρων, δεν ανταποκρίνονται βάσει του παραπάνω δεδομένου, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται, όπως αναφέρουν, προβλήματα απόρριψης των αιτημάτων για την διεξαγωγή πανελληνίων συνεδρίων στους χώρους τους, ή ακόμα και μόνο για την κάλυψη διαμονών, στην περίπτωση που έχει βρεθεί κάποιος συνεδριακός χώρος.

Η γενική αύξηση της ζήτησης από επιστημονικούς και τουριστικούς φορείς του εξωτερικού στα ξενοδοχεία της Ελλάδας έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της διαθεσιμότητας συνεδριακών χώρων και δωματίων για εκδηλώσεις από ελληνικές επιστημονικές εταιρείες, κατά την HAPCO.

Τι προτείνουν οι διοργανωτές

Για το Σύνδεσμο είναι απαραίτητη η αύξηση του ορίου τιμής δωματίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, από τα 150 ευρώ στα 200 ευρώ, ή εφαρμογή διαβάθμισης τιμών ανάλογα με την κατηγορία και άλλα κριτήρια του κάθε ξενοδοχείου, αλλά και σε σύγκριση με τα διεθνή πρότυπα.

Αντίστοιχα, αν προκύπτει ανάγκη μείωσης προϋπολογισμού από τους ρυθμιστικούς φορείς, ζητούν να είναι ανάλογη του μεγέθους και των προδιαγραφών κάθε συνεδρίου όταν απαιτείται αυτό κατά την φάση αξιολόγησης. Όπως υποστηρίζουν, κάθε συνέδριο έχει διαφορετικές απαιτήσεις και προδιαγραφές, ενώ ο προϋπολογισμός δεν μπορεί να είναι και τελικός στη φάση της κατάθεσης στον φορέα και ειδικότερα για τα πανελλήνια συνέδρια.

Οι διοργανωτές διεκδικούν επίσης αύξηση του επιτρεπόμενου ορίου μέγιστης χορηγίας και του κόστους εγγραφής συμμετεχόντων από φαρμακευτικές εταιρείες στα πανελλήνια συνέδρια, που τώρα έχει προσαρμοστεί στις 20.000 ευρώ με προτεινόμενο ποσό αυτό των 30.000 ευρώ το οποίο ίσχυε παλαιότερα και εγγραφής από 200 ευρώ σε τουλάχιστον 250-300 ευρώ αντίστοιχα.

«Η αύξηση του πληθωρισμού εξαιτίας της ενεργειακής και όχι μόνο κρίσης που βιώνουμε, η οποία πυροδοτεί την αύξηση των υπηρεσιών όλων των προμηθευτών που εμπλέκονται στην διοργάνωση ενός συνεδρίου, καθιστά αναγκαία τη αύξηση της χρηματοδότησής του ώστε να μπορεί να καταστεί βιώσιμο», αναφέρουν.

Τέλος ζητείται να επιτραπεί η διεξαγωγή συνεδρίων σε όλη τη χώρα, ηπειρωτική και νησιωτική, όπου πληρούνται οι αιτούμενες συνεδριακές υποδομές ανεξαρτήτως κατηγορίας, εφόσον διατηρηθούν τα όρια διαμονής και η εποχικότητα. Επίσης,  ζητούν να επιτραπεί η διεξαγωγή συνεδρίων και σε 5 αστέρων ξενοδοχεία, ανά την επικράτεια.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

«Νόμισμα με δύο όψεις» είναι το ύψος για την υγεία των ψηλών

Το να είναι κανείς ψηλός, είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις όσον αφορά την υγεία, καθώς για μερικές ασθένειες κινδυνεύει λιγότερο και για άλλες περισσότερο, σε σχέση με τους πιο κοντούς ανθρώπους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα.

Οι ψηλοί έχουν, μεταξύ άλλων, αυξημένο κίνδυνο για περιφερική νευροπάθεια (βλάβη στα νεύρα κυρίως των άκρων), αρρυθμία καρδιάς (κολπική μαρμαρυγή) και λοιμώξεις ή έλκη του δέρματος και των οστών, αλλά μικρότερο κίνδυνο για καρδιοπάθεια, υπέρταση και υψηλή χοληστερίνη. Όσο ψηλότερος είναι κανείς, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για μερικά προβλήματα υγείας, ενώ αντίθετα τόσο μικρότερος για τα περισσότερα καρδιαγγειακά, αλλά με εξαιρέσεις (π.χ. μεγαλώνει ο κίνδυνος για φλεβική θρόμβωση).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Σριντάραν Ραγκαβάν του Πανεπιστημίου του Κολοράντο και του Ιατρικού Κέντρου Βετεράνων των Βραχωδών Ορέων, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας PLoS Genetics, ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερους από 280.000 ανθρώπους, συσχετίζοντας το ύψος με πάνω από 1.000 παθήσεις και ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Η διαπίστωση ήταν ότι τα επίπεδα κινδύνου για 127 διαφορετικές παθήσεις μπορεί να συνδέονται με το ύψος.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει το μεγάλο ή μικρό ύψος με διάφορα προβλήματα υγείας και η νέα έρευνα μελετά σε περισσότερο βάθος από ποτέ το ζήτημα, προσπαθώντας να απομονώσει άλλους παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο, όπως η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και η διατροφή.

Ο Ραγκαβάν δήλωσε ότι «βρήκαμε στοιχεία πως το ύψος ενός ενήλικα μπορεί να επηρεάζει πάνω από 100 κλινικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παθήσεων που έχουν άσχημη έκβαση και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα της ζωής. Συμπεραίνουμε ότι το ύψος μπορεί να αποτελεί έναν παραγνωρισμένο μη τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για αρκετές κοινές παθήσεις στους ενήλικες».

Το ύψος εξαρτάται τόσο από γενετικούς όσο και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, με χιλιάδες γονίδια να εμπλέκονται, καθώς επίσης μια πληθώρα παραγόντων (διατροφικών, κοινωνικών, οικονομικών, δημογραφικών κ.α.) που σχετίζονται με τις συνθήκες και τον τρόπο ζωής. Η σχέση ύψους-υγείας χρήζει οπωσδήποτε περαιτέρω μελέτης, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Γ. Καλαμίτσης: «Αλυσιδωτή αντίδραση» με επιπτώσεις για τους ασθενείς μπορεί να προκαλέσει ένα ασταθές περιβάλλον που δεν ευνοεί την καινοτομία

Δικαιοσύνη στην πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες. Αυτό θα πρέπει να είναι προαπαιτούμενο στις πολιτικές που εφαρμόζονται, ξεκαθαρίζει στο News4Health o Γ.Γ. της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας και Πρόεδρος του Συλλόγου Ασθενών Ήπατος Ελλάδος «Προμηθέας».

Επισφαλής είναι, σύμφωνα με τον Γιώργο Καλαμίτση, η ισότιμη και έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών στην κατάλληλη θεραπεία. Μιλώντας στο News4Health, o Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας και Πρόεδρος του Συλλόγου Ασθενών Ήπατος Ελλάδος «Προμηθέας» προειδοποίησε για τον κίνδυνο διεύρυνσης των καθυστερήσεων στην είσοδο νέων θεραπειών στη χώρα, περιγράφοντας μια πιθανή «αλυσιδωτή αντίδραση», αποτέλεσμα ενός ασταθούς περιβάλλοντος που δεν ευνοεί την καινοτομία.

«Δεν θα γίνει άμεσα θα γίνει έμμεσα», αλλά το πρόβλημα θα «σκάσει στο κεφάλι μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν ειδικά στην υγεία των ασθενών, αν δεν θεσμοθετηθούν κατάλληλα, οι τελευταίες αλλαγές στη φαρμακευτική δαπάνη.

Για τον κ. Καλαμίτση το ζητούμενο είναι η διασφάλιση δικαιοσύνης στην πρόσβαση. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να υπάρξει χώρος και μέριμνα για την καινοτομία, όπως μας εξηγεί. Η πρόσβαση όμως, ήδη συναντά εμπόδια κατά τον κ. Καλαμίτση, που θα μπορούσαν να αρθούν αν αναλάβουν πλήρως το ρόλο τους οι επιτροπές HTA και διαπραγμάτευσης. Ο κίνδυνος αυτά τα αναχώματα να αυξηθούν είναι ορατός κατά τον Γ.Γ. της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας. «Όταν αυξάνονται οι ανάγκες των ανθρώπων πρέπει να υπάρχουν και καλύτερες πολιτικές», τονίζει.

Κύριε Καλαμίτση, πως αξιολογείτε τις υπό υλοποίηση αλλαγές στη φαρμακευτική πολιτική ;

Αναμένεται με υπουργική απόφαση να καθοριστεί ένα ποσοστό που αφορά στην κατανομή του κλειστού προϋπολογισμού για τα φάρμακα εκτός νοσοκομείων. Τα ποσοστά θα καθορίζουν τι μέρος του προϋπολογισμού θα αντιστοιχεί στα φάρμακα υψηλού κόστους και τι θα αντιστοιχεί στα φάρμακα της κοινότητας.

Το ζητούμενο είναι κατά πόσο διασφαλίζεται η δίκαιη πρόσβαση των ασθενών σε όλες τις θεραπείες.  Όπως συνέβη και με την περίπτωση των θεραπειών για την ηπατίτιδα C, όταν καθυστέρησε για χρόνια η πρόσβαση των ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες που οδηγούσαν στην εκρίζωσή της νόσου, έτσι και τώρα δεν δημιουργούμε πρόσφορο έδαφος για την καινοτομία, ώστε και να εισέρχεται στην ελληνική αγορά σε σωστό χρόνο, αλλά και να έχει πρόσβαση ο ασθενής στην Ελλάδα σε σωστό χρόνο.

Μπορεί ο Έλληνας ασθενής έως τώρα, με την πολιτική που εφαρμόζουμε αυτά τα τελευταία χρόνια, να έχει πρόσβαση στις θεραπείες. Αλλά επειδή δεν έχουν γίνει όλες εκείνες οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές (μητρώα, πρωτόκολλα, πλήρης ψηφιακή διασύνδεση κλπ) δημιουργούνται πάρα πολλές καθυστερήσεις. Το παράδειγμα της ηπατίτιδας C, λοιπόν, είναι χαρακτηριστικό. Θυμίζω ότι τα φάρμακα αυτά εγκρίθηκαν το 2014 και εντάχθηκαν στο σύστημα αποζημίωσης στη χώρα μας το 2017. Δηλαδή ο άρρωστος, διαγνωσμένος ασθενής, είχε πρόσβαση σε αυτά τα φάρμακα το 2017! Οπότε, εντάξει να συμφωνήσουμε πως το μετρό είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά πρέπει να υπάρχει δικαιοσύνη στην πρόσβαση.

Τι είναι αυτό που δεν κάνουμε σωστά ή που θα πρέπει να κάνουμε ως χώρα;

Κατά τη γνώμη μου υπάρχει πολιτική ατολμία διαχρονικά στις αποφάσεις που αφορούν το φάρμακο. Όλες οι υπόλοιπες χώρες εξασφαλίζουν χώρο για τις καινοτόμες θεραπείες από τα γενόσημα. Αυτό δεν το έχουμε πετύχει έως τώρα. Θα πρέπει όμως να δει το Υπουργείο εάν επιτυγχάνεται με αυτό τον τρόπο. Πρέπει να υπάρχει έλεγχος στην συνταγογράφηση των γιατρών, να δούμε τι συμβαίνει με τις παράλληλες εξαγωγές και να ελέγξουμε τη σπατάλη η οποία δεν μπορεί παρά να εντοπίζεται στην ομάδα φαρμάκων που συνιστούν και το μεγαλύτερο όγκο της δαπάνης, δηλαδή στα φάρμακα της κοινότητας. Γίνεται υπερσυνταγογράφηση στα φάρμακα του καρκίνου; Είναι αυτό δυνατόν;

Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί πρόσφορο έδαφος για την καινοτομία. Ωστόσο, υπάρχει και άλλο ένα μέτρο το οποίο είναι άγνωστο για ποιο λόγο διατηρείται. Ο λόγος για τον κανόνα «11 – 5» στην αποζημίωση, βάσει του οποίου για να αποζημιωθεί ένα φάρμακο στη χώρα μας θα πρέπει κυκλοφορεί σε 11 ευρωπαϊκές χώρες και να αποζημιώνεται σε τουλάχιστον πέντε, που διαθέτουν επιτροπή HTA.

Σε ομιλία του ο Υπουργός ανέφερε ότι η κυβέρνηση δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία, τουλάχιστον ένα περιβάλλον που μπορεί να έχει προβλεψιμότητα. Τότε γιατί συντηρείται αυτό το μετρό; Ειδικά από τη στιγμή που η χώρα διαθέτει Επιτροπή αξιολόγησης τεχνολογιών Υγείας (HTA) και Επιτροπή Διαπραγμάτευσης, γιατί αυτή η καθυστέρηση στην είσοδο νέων φαρμάκων στη χώρα και στο σύστημα αποζημίωσης; Πως συνάδει αυτό με την προσπάθεια δημιουργίας ενός φιλόξενου περιβάλλοντος για τα καινοτόμα φάρμακα; Γιατί διατηρούμε μία ανούσια διαδικασία, αφού υπάρχουν όλοι οι απαραίτητοι ρυθμιστικοί παράγοντες που μπορούν να διασφαλίσουν την έγκαιρη και βιώσιμη είσοδο καινοτόμων φαρμάκων στη χώρα;

Πλέον οι αναφορές κάνουν λόγο για καθυστερήσεις εισόδου καινοτόμων φαρμάκων στη χώρα, που φθάνουν στη διετία, σε κάποιες περιπτώσεις. Εκτιμάτε, λοιπόν, πως με αυτές τις ρυθμίσεις θα επιδεινωθεί;

Ναι, φοβάμαι πως αυτό δεν θα αποφευχθεί. Υπάρχουν ήδη περιπτώσεις που υπάρχει ορατός κίνδυνος απουσίας φαρμάκων. Μια εξ’ αυτών είναι οι ηπαρίνες και οι ασθενείς είναι «στα κάγκελα» (διαβάστε σχετικά).

Όταν υπάρχει ένα ασταθές πολιτικό περιβάλλον το οποίο δεν ευνοεί την καινοτομία κάποια στιγμή το πρόβλημα θα «σκάσει το κεφάλι μας». Κι αν δε «σκάσει», όπως έχει γίνει στο παρελθόν, με αποσύρσεις φαρμάκων, θα γίνει με καθυστερήσεις. Δεν θα γίνει άμεσα θα γίνει έμμεσα. Η επιβάρυνση, όμως, στην υγεία των ασθενών από αυτές τις καθυστερήσεις θα είναι μεγάλη. Υπάρχουν πολλά άλυτα προβλήματα υγείας, ούτε έχουν βρεθεί τα καλύτερα θεραπευτικά μέσα για όλες τις σοβαρές παθήσεις. Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα και σημαντικά θεραπευτικά κενά και ο κόσμος περιμένει λύσεις για σοβαρά προβλήματα υγείας.

Στα θέματα υγείας η φράση «ο εχθρός του καλύτερου είναι το καλό» έχει τεράστια σημασία. Γιατί όταν κάτι εξελίσσει ουσιαστικά την θεραπεία της νόσου σου, για παράδειγμα βελτιώνει ή αντιστρέφει τις αναπηρίες, μειώνει ή ελαφρύνει τις παρενέργειες, βελτιώνει την ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα, προσφέρει χρόνια ζωής και όχι απλά αυξάνει το προσδόκιμο, τότε, ναι, είναι πολύ σημαντικό!

Δεν είναι το ίδιο όπως όταν αγοράζουμε ένα αυτοκίνητο με 100 HP και μετά από λίγο καιρό βγαίνει ένα καινούργιο με 120. Εδώ μιλάμε για υγεία. Αν δούμε παραδείγματα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να υποστηρίξουν την καινοτομία, οι ασθενείς τους μας ρωτάνε «τι γίνεται στις χώρες σας, πήρατε το τάδε φάρμακο γιατί εμείς δεν έχουμε ακόμα πρόσβαση;». Αυτό είναι που πρέπει να αποφύγουμε. Ειδικά, εφόσον αυτές οι πολιτικές είναι άτολμες, δεν στοχεύουν στην ρίζα του προβλήματος, αλλά συνιστούν λογιστικές προσεγγίσεις «κόβουμε από εδώ, βάζουμε από εκεί».

Οπότε η απάντηση βρίσκεται στις διαρθρωτικές αλλαγές;

Μία λύση θα ήταν η αύξηση της θεραπευτικής δαπάνης, να αυξηθεί από τα 2 δισεκατομμύρια στα 3 δισ. ευρώ, για παράδειγμα. Αλλά δεν πιστεύω ότι από μόνη της μια αύξηση θα λύσει το πρόβλημα. Πρέπει να εφαρμοστούν όλα αυτά τα μέτρα ελέγχου και αξιολόγησης, ώστε να μην έχεις φαινόμενα υπερσυνταγογράφησης ή κακοδιαχείρισης. Αλλά θα πρέπει να γίνει κατανοητό και ότι οι ανάγκες του κόσμου έχουν αυξηθεί. Σκεφτείτε, είμαστε στην μετά-COVID εποχή, η οποία έχει αφήσει μεγάλο αποτύπωμα στην ψυχική υγεία, σε όλες τις ηλικίες, από την παιδική έως την τρίτη ηλικία, αλλά και στις λεγόμενες παραγωγικές ηλικίες. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν απαιτεί και αυτό διαχείρισης; Πως θα αντιμετωπιστεί αν όχι και μέσω της καινοτομίας; Εξ’ ορισμού, λοιπόν, όταν αυξάνονται οι ανάγκες των ανθρώπων πρέπει να υπάρχουν και καλύτερες πολιτικές.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ειδικό Ιατρείο Μνήμης, Άνοιας και νόσου Πάρκινσον μέσω τηλειατρικής στο “Αιγινήτειο” για τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου

Η εικόνα ανθρώπων με εκφυλιστικές ασθένειες και κινητικά προβλήματα, κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών με εξαιρετικά δύσκολη πρόσβαση σε εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα, είναι γνωστή σε όλους. Μια πρωτοβουλία που μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη λύση αυτού του προβλήματος και να βοηθήσει αυτούς τους συνανθρώπους μας να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής είναι σε εξέλιξη.

Ο αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας και Νευροψυχολογίας- Α’ Νευρολογική Κλινική ΕΚΠΑ,”Αιγινήτειο” Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, Σωκράτης Παπαγεωργίου και η ομάδα του αποτελούμενη από δύο ακόμη γιατρούς: Γιάννη Παπατριανταφύλλου, Ψυχίατρο, Θάλεια Αγγελοπούλου, Νευρολόγο, και τρεις νευροψυχολόγους: Διονυσία Κονταξοπούλου, Στέλλα Φραγκιαδάκη και Ευαγγελία Στανίτσα, υλοποιούν ένα καινοτόμο πρόγραμμα παροχής υπηρεσιών υγείας υψηλού επιπέδου σε κατοίκους 40 περίπου νησιών του Αιγαίου, στον τόπο κατοικίας τους, οι οποίοι πάσχουν από νευροεκφυλιστικές παθήσεις.

Μέσω του Ευρωπαϊκού Προγράμματος “Κοινωνική καινοτομία για την ενιαία φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων στις περιοχές Αδριατικής-Ιονίου” (“ADRION-SI4CARE”), με την υποστήριξη της Α’ Νευρολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ και του Διευθυντή της, Λεωνίδα Στεφανή, του “Αιγινητείου” Νοσοκομείου αλλά και της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ίδρυσαν τον Μάρτιο του 2021 το “Ειδικό Ιατρείο Μνήμης, ‘Ανοιας και νόσου Πάρκινσον μέσω του Εθνικού Δικτύου Τηλεϊατρικής”. Πρόκειται για καινοτόμο πρόγραμμα παροχής υπηρεσιών υγείας υψηλού επιπέδου σε ασθενείς που πάσχουν από νευροεκφυλιστικές παθήσεις, το οποίο μάλιστα, έλαβε πρόσφατα το Α’ βραβείο στον διαγωνισμό Βραβείων Ψηφιακής Διακυβέρνησης του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Η πρόταση που βραβεύθηκε έχει τίτλο: “Πρωτοβουλία Σχεδιασμού και Υλοποίησης Νέου Ειδικού Ιατρείου Μνήμης, ‘Ανοιας και νόσου Πάρκινσον μέσω του Ειδικού Ιατρείου Τηλεϊατρικής”.

Την υλοποίηση αυτής της πρωτοποριακής ιδέας στηρίζουν το ΕΚΠΑ, η Ιατρική Σχολή με τον πρόεδρό της Γεράσιμο Σιάσο και τον αντιπρόεδρο της Νικόλαο Αρκαδόπουλο και η 2η Υγειονομική Περιφέρεια με τον διοικητή της Χρήστο Ροϊλό.

Οι υπηρεσίες του Ειδικού Ιατρείου Μνήμης, ‘Ανοιας και νόσου Πάρκινσον

Συναντήσαμε τον κ. Παπαγεωργίου στο γραφείο του στο “Αιγινήτειο” Νοσοκομείο, για να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό το μοναδικό εξειδικευμένο τριτοβάθμιο ιατρείο μέσω τηλεϊατρικής και πως μπορεί κάποιος να έχει πρόσβαση σε αυτό και να ωφεληθεί από τις υψηλού επιπέδου υπηρεσίες που προσφέρονται.

“Πέρα από την έρευνα με ενδιαφέρει να βοηθήσω και στο κοινωνικό κομμάτι της ιατρικής. Τι μπορώ να εφαρμόσω στη χώρα μου για να προχωρήσουν τα πράγματα όπως πρέπει στον 21ο αιώνα” , δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Παπαγεωργίου.

Οι ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν συχνά περιορισμούς στην καθημερινή τους λειτουργικότητα, ενώ η συνύπαρξη νοητικών ή/και κινητικών διαταραχών καθιστά ακόμα δυσκολότερη την προσβασιμότητα στις κατάλληλες υπηρεσίες υγείας. Ένα στα τέσσερα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών παρουσιάζει πρόβλημα μνήμης ή άνοια και όπως αναφέρει ο κ. Παπαγεωργίου, άνοιες εμφανίζονται ακόμη και σε νεότερες ηλικίες. Σημειώνει ότι “η άνοια σε ηλικίες 50-55 ετών θέλει ειδικές γνώσεις” και γι αυτό το λόγο αυτά τα περιστατικά παραπέμπονται σε τριτοβάθμιες υπηρεσίες. “Το ανησυχητικό”, προσθέτει ο κ. Παπαγεωργίου, “είναι ότι συνεχίζουμε ακόμη να βλέπουμε ανθρώπους που έρχονται σε προχωρημένα στάδια. Το χρονικό διάστημα που έχει περάσει χωρίς διάγνωση έχει ταλαιπωρήσει σημαντικά και τους ίδιους τους ασθενείς, αλλά και τους οικείους τους. Και εδώ έρχεται να βοηθήσει σημαντικά η δική μας προσπάθεια με την λειτουργία εξειδικευμένου ιατρείου, ως τριτοβάθμιο ιατρείο. Ασθενής από ένα νησί του Αιγαίου δεν είναι εύκολο να μετακινείται στην Αθήνα κάθε 4 μήνες για εξειδικευμένη παρακολούθηση και έλεγχο”.

Στο Ειδικό Ιατρείο Μνήμης, ‘Ανοιας και νόσου Πάρκινσον μέσω του Εθνικού Δικτύου Τηλεϊατρικής που λειτουργεί στο “Αιγινήτειο” νοσοκομείο εξετάζονται διαδικτυακά από νευρολόγο, ψυχίατρο και νευροψυχολόγο, εξειδικευμένους στις νοητικές διαταραχές, ασθενείς με αιτιάσεις διαταραχών μνήμης, άνοια ή νόσο Πάρκινσον. Οι ασθενείς είναι κάτοικοι των νησιών του Αιγαίου που ανήκουν στην 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου.

Όπως μας εξηγεί ο κ. Παπαγεωργίου, έχουν επιλεγεί ειδικές δοκιμασίες της νευρολογικής εξέτασης και νευροψυχολογικής αξιολόγησης, που δύναται να πραγματοποιηθούν τηλεϊατρικά, με βάση τη βιβλιογραφία και την εμπειρία του ιατρείου μας. “Επιδιώκουμε και το επιτυγχάνουμε η εξέταση του ασθενούς να είναι ανάλογη ενός τριτοβάθμιου κέντρου. Γίνεται αξιολόγηση όπως θα γινόταν σε μια επίσκεψη του ασθενούς στο ιατρείο”, εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο καθηγητής.

Μέχρι αρχές Απριλίου έχουν πραγματοποιηθεί 55 επισκέψεις τηλεϊατρικής, (37 νέα περιστατικά, 18 επανεκτιμήσεις). Τα αποτελέσματα της μέχρι τώρα λειτουργίας του Ιατρείου δείχνουν ότι η εξέταση των ασθενών μέσω τηλεϊατρικής είναι εφικτή και αποδεκτή από τους ίδιους τους ασθενείς, τους φροντιστές και επαγγελματίες υγείας της περιφέρειας. Όπως δείχνουν τα ερωτηματολόγια ικανοποίησης των εξεταζόμενων-φροντιστών-επαγγελματιών υγείας, η τηλεϊατρική μειώνει τις άσκοπες μετακινήσεις και το κόστος, βελτιώνει την προσβασιμότητα σε εξειδικευμένη τριτοβάθμια φροντίδα υγείας, παρέχοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα πρωιμότερης διάγνωσης και πιο τακτικής παρακολούθησης των ασθενών απομακρυσμένων περιοχών, στις οποίες παρατηρείται υποστελέχωση σε εξειδικευμένο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας και Νευροψυχολογίας Σ. Παπαγεωργίου. “Είναι πραγματικά κοινωνική καινοτομία και το έχει ανάγκη η χώρα μας και πρέπει να προχωρήσουμε και να επεκτείνουμε την τηλεϊατρική”, υπογραμμίζει.

“Μας ικανοποιεί το γεγονός ότι ασθενείς και φροντιστές αισθάνονται ασφάλεια, διότι είμαστε εδώ γι αυτούς για να τους βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Θέλαμε να δείξουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα μέσω της τηλεϊατρικής να εξετάζουμε ασθενείς σε απομακρυσμένες περιοχές και να τους βοηθάμε, χωρίς οι ίδιοι να χρειάζεται να μετακινηθούν στην Αθήνα”, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Θάλεια Αγγελοπούλου, Νευρολόγος.

Νέες δράσεις: τηλε-άσκηση και τηλε-συμβουλευτική για ασφαλή οδήγηση

Το Α’ βραβείο στον Διαγωνισμό Βραβείων Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έλαβε η ομάδα δίνει ώθηση για περαιτέρω ανάπτυξη και άλλων δράσεων. Ειδικότερα σχεδιάζεται “πρόγραμμα τηλε-άσκησης για άτομα άνω των 60 ετών με ή χωρίς νοητική έκπτωση ή κινητικές διαταραχές”. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα που έχει σκοπό τόσο την αντιμετώπιση όσο και την πρόληψη της εμφάνισης της άνοιας, ξεκίνησε στην Αθήνα και σύντομα θα ενταχθεί και στο Εθνικό Δίκτυο Τηλεϊατρικής. Διενεργούνται διαδικτυακές συνεδρίες τηλε-άσκησης μέσω βίντεο από εξειδικευμένο προσωπικό φυσικής αγωγής σε συνεργασία με το Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ..

Επίσης υπό διαμόρφωση είναι το «Πρόγραμμα τηλε-συμβουλευτικής για ασφαλή οδήγηση, σε άτομα άνω των 65 ετών με ή χωρίς νοητικές και κινητικές διαταραχές». Η συγκεκριμένη δραστηριότητα αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

 

 

Πηγη:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο εμβολιασμός των εγκύων κατά του κορονοϊού μειώνει τον κίνδυνο λοίμωξης Covid-19 και για τα μωρά

Ο εμβολιασμός της εγκύου κατά της Covid-19 στη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να μειώνει και τον κίνδυνο του νεογνού για λοίμωξη από κορονοϊό, σύμφωνα με μια νέα νορβηγική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Έλεν Όεν Κάρλσεν του Νορβηγικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA Internal Medicine, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, μελέτησαν 9.739 μωρά, των οποίων οι έγκυες μητέρες είχαν κάνει δεύτερη ή τρίτη δόση mRNA εμβολίου (Pfizer/BioNTech ή Moderna), καθώς και άλλα 11.904 μωρά, των οποίων οι μητέρες δεν είχαν εμβολιαστεί πριν ή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Διαπιστώθηκε ότι γενικά οι λοιμώξεις Covid-19 ήταν σπάνιες στα μωρά. Όμως ο κίνδυνος να διαγνωσθεί ένα μωρό θετικό στον κορονοϊό κατά τους τέσσερις πρώτους μήνες της ζωής του, ήταν 71% μικρότερος επί επικράτησης της παραλλαγής Δέλτα (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2021) και 33% μικρότερος επί Όμικρον (Ιανουάριος-Απρίλιος 2022) για τα μωρά εκείνα των οποίων οι έγκυες μητέρες είχαν εμβολιαστεί.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αφενός τα μωρά αποκτούν προστατευτικά αντισώματα κατά τον μητρικό θηλασμό, αφετέρου οι εμβολιασμένες μητέρες είναι λιγότερο πιθανό να μολυνθούν από τον κορονοϊό και έτσι να μολύνουν με τη σειρά τους το μωρό τους. Αν μάλιστα η μητέρα έχει κάνει τρίτη ενισχυτική δόση εμβολίου, ο κίνδυνος είναι ακόμη μικρότερος για το μωρό να εμφανίσει λοίμωξη Covid-19.

Γι’ αυτό, η Κάρλσεν δήλωσε ότι «οι γυναίκες που έκαναν δύο δόσεις πριν την εγκυμοσύνη τους, θα πρέπει να εξετάσουν την πιθανότητα να κάνουν μια ενισχυτική δόση εμβολίου στη διάρκεια του τελευταίου μέρους της εγκυμοσύνης τους».

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πανδημία: Τι αλλαγές έφερε στις μεταμοσχεύσεις ήπατος

Οι επιπτώσεις των κυμάτων της πανδημίας COVID-19 στα συστήματα υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο υπήρξε καταλυτική. Ένας από του τομείς που πλήγηκε ιδιαίτερα είναι και αυτός των μεταμοσχεύσεων συμπαγών οργάνων και ειδικότερα της μεταμόσχευσης ήπατος

Η σαρωτική αυτή επίδραση της πανδημίας μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητή αν αναλογιστεί κανείς τις πολύπλευρες συνέπειες που συνεπάγεται μια υγειονομική κρίση τέτοιας έντασης. Χαρακτηριστικά, μπορεί κάποιος να σταθεί στη δραματική μείωση των διαθέσιμων non-Covid κλινών Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και την επακόλουθη μείωση του αριθμού των υποψήφιων πτωματικών δωρητών οργάνων. Είναι γνωστό ότι οι ΜΕΘ αποτελούν ανά τον κόσμο τη βασική (αν όχι αποκλειστική) πηγή υποψήφιων πτωματικών δοτών. Πρόκειται κατά κανόνα για εγκεφαλικά νεκρούς συνανθρώπους μας, που έχουν διατηρήσει καλή λειτουργία των ζωτικών οργάνων τους.

Ακολούθως, η αναστολή λειτουργίας διαφόρων κλινικών και μονάδων νοσηλευτικών ιδρυμάτων λόγω υποστελέχωσης ή μετακίνησης προσωπικού αποτέλεσε αναμφισβήτητη πραγματικότητα. Την πίεση στην μεταμοσχευτική αλυσίδα ήρθε να αυξήσει και η σχετιζόμενη με την πανδημία αδυναμία κάλυψης παραγώγων αίματος από τα κατά τόπους τμήματα αιμοδοσίας πολλών μεταμοσχευτικών κέντρων. Το παζλ των αρνητικών επιδράσεων των κυμάτων κορονοϊού συμπληρώνει η πλημμελής παρακολούθηση ασθενών με χρόνια ηπατική νόσο, που οδήγησε σε απορρύθμιση και αύξηση των επιπλοκών στην ομάδα των ασθενών με βαριά ηπατικά νοσήματα που χρήζουν μεταμόσχευσης.

Ανατρέχοντας κανείς στη διεθνή βιβλιογραφία και αναζητώντας τα επίσημα στατιστικά στοιχεία που αφορούν στη διενέργεια μεταμοσχεύσεων ήπατος ανά την υφήλιο κατά την περίοδο της πανδημίας, μπορεί εύκολα να διαπιστώσει με αριθμούς την αρνητική αποτύπωση όλων των ανωτέρω αναφερθέντων παραγόντων. Ειδικότερα κατά το 1ο και 2ο κύμα της πανδημίας κατά το έτος 2020 παρατηρήθηκε μια καθολική μείωση της ηπατικής μεταμοσχευτικής δραστηριότητας σε παγκόσμιο επίπεδο, που ξεπέρασε το 10% στις πτωματικές μεταμοσχεύσεις και το 12% στις μεταμοσχεύσεις ήπατος από ζώντα δότη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο οι επιπτώσεις, όσο και ο ρυθμός ανάκαμψης των μεταμοσχεύσεων ήπατος ανά την υφήλιο, εμφανίζονται με έντονες κατά τόπους διαφορές. Ενδεικτικά η Ανατολική Μεσόγειος αποτέλεσε την περιοχή που επλήγη ιδιαιτέρως κατά τη χρονική αυτή περίοδο, επιδεικνύοντας μια πτώση που άγγιξε το 42%. Στις περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας και της Ινδίας τα ποσοστά κυμάνθηκαν στο 29% και στο 31% αντίστοιχα. Τα ποσοστά μείωσης στην υπόλοιπη Ευρώπη κυμάνθηκαν στο 15%, ενώ η Αμερική εμφάνισε τα χαμηλότερα ποσοστά μείωσης (κοντά στο 5%). Σύμφωνα με το διεθνές παρατηρητήριο δωρεών και μεταμοσχεύσεων (Global Observatory on Donation and Transplantation – GODT) η μείωση των μεταμοσχεύσεων ήπατος στην Ευρώπη κατά το διάστημα 2018-2021 ήταν εντυπωσιακή. Ειδικότερα, ενώ κατά το έτος 2019 διενεργήθηκαν 8963 μεταμοσχεύσεις ήπατος από πτωματικούς δότες, ο αριθμός τους μειώθηκε σε 7590 και 6041 κατά τα έτη 2020 και το 2021 αντίστοιχα. Παράλληλα, οι μεταμοσχεύσεις ήπατος εντός Eurotransplant (συνεργασία οκτώ ευρωπαϊκών κρατών για αμοιβαία διακρατική διάθεση μοσχευμάτων) εμφάνισαν επίσης σαφή πτωτική τάση. Πιο συγκεκριμένα, κατά το έτος 2021 πραγματοποιήθηκαν 1403 μεταμοσχεύσεις ήπατος, ενώ την προηγούμενη διετία ο αριθμός τους ήταν 1371 και 1320 για τα έτη 2020 και 2019 αντίστοιχα.

Ενδεικτικό της σοβαρότητας του προβλήματος, είναι ότι η Αμερικανική Εταιρεία για τη Μελέτη των Νοσημάτων Ήπατος (American Association for the Study of Liver Diseases, AASLD) εξέδωσε οδηγία τον Ιούλιο του 2020, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να γίνονται αποδεκτά μόνο ηπατικά μοσχεύματα με πολύ μικρή πιθανότητα δυσλειτουργίας του μοσχεύματος.

Έντονη και πολυπαραγοντική ήταν και η αρνητική επίπτωση της πανδημίας στις λίστες αναμονής για μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων, όπως το ήπαρ. Κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στη θνητότητα των ασθενών που είναι εγγεγραμμένοι σε λίστα αναμονής για ένα ηπατικό μόσχευμα. Παράλληλα οι αποσύρσεις από τις λίστες αναμονής λόγω μεταμόσχευσης μειώθηκαν αισθητά, δεδομένης της μείωσης διενέργειας αυτών. Σε πολλά κράτη παρατηρήθηκε και μείωση του αριθμού εντάξεων νέων περιστατικών σε λίστες αναμονής, γεγονός ενδεικτικό της έλλειψης στενής παρακολούθησης των ασθενών με ηπατοπάθεια.

Η έμπρακτη αντίδραση και η θωράκιση των μεταμοσχευτικών κέντρων ήπατος ανά τον κόσμο, χρήζει ιδιαίτερης μελέτης, καθώς ερμηνεύει σε μεγάλο βαθμό την ετερογένεια των ρυθμών ανάκαμψης της μεταμοσχευτικής δραστηριότητας ανάμεσα στα διάφορα κράτη. Αρχικά, σε πολλά κράτη το φαινόμενο έλλειψης κλινών ΜΕΘ ήταν πολύ πιο ήπιο είτε λόγω της εγγενούς πληθώρας διαθεσιμότητας κλινών είτε λόγω της ευελιξίας δημιουργίας επαρκούς αριθμού νέων κλινών ΜΕΘ. Στα κράτη με έλλειψη κλινών ΜΕΘ (όπως η Ελλάδα), τόσο οι υπάρχουσες όσο και οι ταχέως νεοδημιουργηθείσες κλίνες ΜΕΘ, διατέθηκαν κατά προτεραιότητα και κατά πλειοψηφία προς νοσηλεία ασθενών με κορονοϊό. Το γεγονός αυτό περιορίζει καταρχάς τη δυνατότητα διενέργειας μεταμοσχεύσεων ήπατος, δεδομένης της μετεγχειρητικής αναγκαιότητας παρακολούθησης του μεταμοσχευμένου ασθενούς σε κλίνη εντατικής θεραπείας. Ακολούθως η μείωση των διαθέσιμων non-covid κλινών ΜΕΘ, όπως προαναφέρθηκε, περιορίζει σημαντικά τη δεξαμενή υποψήφιων δωρητών ήπατος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως είναι αυτονόητο, ασθενείς που νοσούν από κορονοϊό και καταλήγουν εντός ΜΕΘ, δεν αποτελούν υποψήφιους δωρητές οργάνων.

Οι επιδράσεις της πανδημίας επηρέασαν αναπόφευκτα την αποδοχή μοσχευμάτων και τον αριθμό των μεταμοσχεύσεων ήπατος και στα 2 μεταμοσχευτικά κέντρα ήπατος της χώρας μας, στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Οι κλίνες των δύο μονάδων μεταμόσχευσης ήπατος της χώρας διατέθηκαν σε ασθενείς με κορονοϊό στο μεγαλύτερο διάστημα της πανδημίας, ενώ στο εξαιρετικά μικρό ποσοστό δωρεάς συμπαγών οργάνων που παρατηρείται στην Ελλάδα προστέθηκε και το φαινόμενο της ενδονοσοκομειακής διασποράς του κορονοϊού, γεγονός που κατέστησε τη διενέργεια μεταμοσχεύσεων ήπατος στη χώρα μας ακόμη πιο κρίσιμη.

Πολλά μεταμοσχευτικά κέντρα ανά τον κόσμο εφάρμοσαν πρακτικές εικονικών επισκέψεων, ενίσχυση της τηλεϊατρικής, αλλά και κυλιόμενα ωράρια εργασίας, με κατά το δυνατό ενσωμάτωση της τηλεεργασίας (τουλάχιστον σε συντονιστικό επίπεδο). Κύρια μέριμνα αποτελεί πάντα η ασφάλεια των ληπτών αλλά και όλου του εμπλεκόμενου με την ηπατική μεταμόσχευση προσωπικού. Οι χώρες με συστήματα υγείας που επέδειξαν την καλύτερη οργάνωση, ικανά αντανακλαστικά και βέλτιστη ικανότητα προσαρμογής, εμφάνισαν τους ταχύτερους ρυθμούς ανάκαμψης των μεταμοσχεύσεων ήπατος εν μέσω της υγειονομικής κρίσης.
Καθίσταται συνεπώς σαφές ότι για τη θωράκιση του ευαίσθητου τομέα των μεταμοσχεύσεων ήπατος εν μέσω πανδημίας είναι αναγκαία η βελτιστοποίηση πολιτικών και πρακτικών διαχείρισης κρίσεων, και η ενίσχυση/αναβάθμιση των υφιστάμενων μονάδων ήπατος, δεδομένου ότι ένα πρόγραμμα μεταμόσχευσης ήπατος μπορεί να στηριχθεί μόνο στα πλαίσια ενός μεγάλου Νοσοκομειακού Ιδρύματος με πολύχρονη και διατμηματική εμπειρία στις μεταμοσχεύσεις ήπατος.

Αριθμός διενεργηθέντων μεταμοσχεύσεων ήπατος από πτωματικούς δότες στην Ευρώπη (για τα έτη 2019 – 2021), πηγή (Global Observatory on Donation and Transplantation – GODT)

Ο Δρ Γεώργιος Χ. Σωτηρόπουλος, MD, PhD,FACS, FEBS (HPB Surgery, Transplantation) είναι Καθηγητής Χειρουργικής και Μεταμοσχεύσεων Ιατρικών Σχολών Πανεπιστημίων ΕΚΠΑ και Essen Επιστημονικά Υπεύθυνος και Συντονιστής Μονάδας Μεταμόσχευσης Ήπατος Γ.Ν.Α. «Λαϊκό»

 

*Το παρόν άρθρο είναι από ομιλία του Δρ Σωτηρόπουλου στα πλαίσια του 20ου Πανελλήνιου Ηπατολογικού Συνεδρίου (26-29 Μαΐου 2022), στη Θεσσαλονίκη.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

ΣΜΝ: Η μάστιγα της εφηβείας

Ολο και πιο νωρίς εκκινούν τη σεξουαλική τους δραστηριότητα οι έφηβοι και οι έφηβες, συχνά υιοθετώντας απρόσεκτες συμπεριφορές που έχουν υψηλό τίμημα για την υγεία και τη γονιμότητά τους. Πρόκειται για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, γνωστά και ως αφροδίσια, που αναδεικνύονται σε μάστιγα της εποχής και δη μεταξύ των νέων

Η εφηβεία αποτελεί μια περίοδο κατά την οποία συμβαίνουν πολλές σωματικές, συναισθηματικές και ψυχολογικές αλλαγές σε ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Σε αυτό το πλαίσιο, αναπτύσσεται η σεξουαλικότητα των νεαρών κοριτσιών, καθιστώντας την έφηβη ιδιαίτερα ευάλωτη στη μετάδοση κάποιου σεξουαλικώς μεταδιδόμενου νοσήματος (ΣΜΝ). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό πως όλα αυτά συμβαίνουν παράλληλα με μια διαρκώς μειούμενη μέση ηλικία έναρξης των σεξουαλικών επαφών τα τελευταία χρόνια, που δεν παρατηρείται μόνο στη χώρα μας, αλλά και παγκοσμίως, κρίνοντας επιτακτική την ανάγκη ορθής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και ενημέρωσης των εφήβων.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται και από μελέτες, καθώς στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ), το 42% των εφήβων ξεκινά τις σεξουαλικές επαφές του πριν τα 19 έτη, ενώ σε αναφορές άλλων μελετών, αυτό το ποσοστό αγγίζει το 71%. Η Ελλάδα, ως αναπτυγμένη χώρα του δυτικού πολιτισμού, δεν θα μπορούσε να αποκλίνει αυτής της τάσης. Μολονότι οι μελέτες είναι λίγες, φαίνεται πως περίπου οι μισές έφηβες ξεκινούν τη σεξουαλική τους ζωή πριν από τα 17 έτη, ενώ υπάρχουν μελέτες που δείχνουν πως το 73% των εφήβων 14 έως 16 ετών είχαν μιας κάποιας μορφής σεξουαλική δραστηριότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα ΣΜΝ απασχολούν ιδιαίτερα τους επαγγελματίες υγείας ανά τον κόσμο, καθώς πολλά από αυτά μπορούν ευκόλως να προληφθούν ή να θεραπευτούν. Κάθε χρόνο παρατηρούνται παγκοσμίως 448 εκατομμύρια νέες λοιμώξεις θεραπεύσιμων ΣΜΝ (σύφιλη, χλαμύδια, γονόρροια, τριχομονάδες) σε γυναίκες ηλικίας 15-49 ετών, ενώ σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται άλλα ΣΜΝ, όπως ο ιός HIV και ο ιός HPV, που εξακολουθούν να επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Παράλληλα, είναι ο κύριος λόγος αναστρέψιμης υπογονιμότητας μεταξύ των γυναικών, ενώ στις αναπτυσσόμενες χώρες αποτελούν μία από τις πέντε συχνότερες αιτίες για τις οποίες οι έφηβοι προσέρχονται στον ιατρό.

Οι ευάλωτοι ασθενείς
Οι έφηβοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν από κάποιο ΣΜΝ γιατί έχουν πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους, σύντομες σχέσεις, διάθεση για πειραματισμό και είναι πιο ευάλωτοι στις λοιμώξεις. Υπολογίζεται μάλιστα πως 1 στους 4 σεξουαλικά ενεργούς εφήβους παγκοσμίως έχει μολυνθεί από κάποιο ΣΜΝ, ενώ περίπου 60% των νέων περιστατικών λοιμώξεων και 50% των ασθενών με HIV σε όλο τον κόσμο ανήκουν σε αυτήν την πληθυσμιακή ομάδα. Ο πιο συχνός τρόπος μετάδοσης των ΣΜΝ είναι η διεισδυτική ή μη σεξουαλική επαφή, ενώ πολύ πιο σπάνια μπορούν κάποια εξ αυτών να μεταδοθούν μέσω της δερματικής επαφής ή ακόμα και από τη μητέρα στο νεογνό κατά τον τοκετό.

Τα συχνότερα ΣΜΝ
Τα πιο συχνά ΣΜΝ στην εφηβεία προκαλούνται από βακτήρια (χλαμύδια, γονόρροια, σύφιλη), ιούς (έρπης HSV, ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV, ανοσοανεπάρκειας HIV / AIDS, ηπατίτιδα Β HBV, ηπατίτιδα C HCV) και πρωτόζωα (τριχομονάδα). Η συνήθης συμπτωματολογία στις έφηβες αφορά κνησμό του αιδοίου, άλγος, διόγκωση ή εμφάνιση φυσαλίδων στα γεννητικά όργανα, στον πρωκτό ή στο στόμα, κολπική υπερέκκριση, δύσοσμη ή μη, αίσθημα πληρότητας στον κόλπο, άλγος υπογαστρίου και συχνουρία ή/και δυσουρία. Ωστόσο, κάποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν εβδομάδες ή μήνες μετά την επαφή. Ο τρόπος αντιμετώπισης των βακτηρίων και της τριχομονάδας είναι η λήψη κατάλληλης αντιβιοτικής θεραπείας τόσο από τη γυναίκα όσο και από τον σύντροφο, ενώ για τα ΣΜΝ που οφείλονται στους ιούς απαιτούνται εξειδικευμένες αντι-ιικές θεραπείες.

Ο πιο συχνός σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός
Το συχνότερο ΣΜΝ παγκοσμίως είναι ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ένας DNA ιός του οποίου έχουν αναγνωριστεί περισσότεροι από 200 διαφορετικοί ορότυποι. Τουλάχιστον 80% των γυναικών θα έχει μολυνθεί με τον ιό HPV μέχρι την ηλικία των 50 ετών, ενώ ανιχνεύεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 99% των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Από το 2002 έχει ξεκινήσει η εφαρμογή εμβολίων με στόχο την πρωτογενή πρόληψη έναντι της HPV λοίμωξης. Στην εφαρμογή αυτών των εμβολίων, που εντάσσεται στο πλαίσιο ενός διεθνούς προγράμματος, συμμετείχε από την Ελλάδα το Τμήμα Παιδικής – Εφηβικής Γυναικολογίας και Επανορθωτικής Χειρουργικής της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, με κύριους ερευνητές τους Καθηγητές Γεώργιο Κρεατσά και Ευθύμιο Δεληγεώρογλου και από την ανάλυση των δεδομένων μας, μαζί με 22 άλλα ερευνητικά κέντρα παγκοσμίως, επιβεβαιώθηκε η αποτελεσματικότητα, η ασφάλεια, και η καλή ανοχή των εμβολίων στα άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη.

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
Συμπερασματικά, είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε στην προαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των εφήβων. Η συμβουλευτική και η εκπαίδευσή τους αποτελούν τα μοναδικά μας όπλα απέναντι στη μάστιγα των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων, με ιδιαίτερη μνεία στην ενημέρωσή τους γύρω από τη χρήση του ανδρικού προφυλακτικού, ενθαρρύνοντάς τους μάλιστα να το χρησιμοποιούν σε κάθε σεξουαλική τους επαφή, ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο τα συμβάματα των ΣΜΝ.

 

Ο Δρ. Ευθύμιος Κ. Δεληγεώρογλου, είναι Ομ. Καθηγητή Ιατρικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, τ. Διευθυντή Β΄ Μαιευτικής-Γυναικολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών Αρεταίειον Νοσοκομείου, τ. Διευθυντή Τομέα Υγείας «Μητέρα» – Παιδιού Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, τ. Αντιπροέδρου Εφορείας Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, Τμήμα Παιδικής και Εφηβικής Γυναικολογίας Παίδων «Μητέρα»

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ευλογιά των Πιθήκων με Αριθμούς: Στοιχεία για τον σπάνιο ιό που εξαπλώνεται αυτήν τη στιγμή

Υπάρχουν δύο εγκεκριμένα εμβόλια ευλογιάς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ευλογιά των πιθήκων, σύμφωνα με το CDC.

Ευλογιά των Πιθήκων με Αριθμούς: Τι πρέπει να γνωρίζετε για το ξέσπασμα της ευλογιάς των πιθήκων το 2022 Ο ανώτερος μελετητής του Κέντρου Τζον Χόπκινς για την Ασφάλεια Υγείας λέει τι πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι εάν προσβληθούν από τον ιό στην «Ειδική Έκθεση». Η Monkeypox έχει μπει στο ραντάρ του κοινού μετά την είδηση ​​ότι ένας Βρετανός κάτοικος βρέθηκε θετικός στον σπάνιο ιό στις 6 Μαΐου 2022.

Ενώ οι ειδικοί στον τομέα της υγείας έχουν πει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα πρέπει να διατρέχουν κίνδυνο εάν έχουν μείνει ενημερωμένοι για το εμβόλιό τους κατά της ευλογιάς, πολλοί δεν μπορούν παρά να αναρωτιούνται για το τρέχον ξέσπασμα της ευλογιάς των πιθήκων, ενώ η πανδημία της COVID-19 συνεχίζει να υφίσταται στον κόσμο.

Τα συμπτώματα της ευλογιάς των πιθήκων περιλαμβάνουν πυρετό, μυϊκούς πόνους, εξάντληση, πονοκέφαλο, οσφυαλγία, πρήξιμο των λεμφαδένων, ρίγη και μέσα σε μία έως τρεις ημέρες, εξάνθημα και βλάβες, σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Ακολουθούν γρήγορες, βασισμένες σε αριθμούς στοιχεία για την ευλογιά των πιθήκων.

1958 – Οι ερευνητές ανακάλυψαν για πρώτη φορά την ευλογιά των πιθήκων το 1958, αφού δύο κρούσματα παρατηρήθηκαν σε αποικίες πιθήκων που κρατήθηκαν για μελέτες, σύμφωνα με το CDC.

Οι εν λόγω πίθηκοι εμφάνισαν σημάδια μιας «ασθένειας που μοιάζει με ευλογιά», η οποία οδήγησε στο όνομα αναφοράς του ιού για τα πρωτεύοντα. Το CDC είπε ότι η ιογενής νόσος της ευλογιάς των πιθήκων, που πιστεύεται ότι μεταδίδεται από σκύλους στο λιβάδι, έχει ανιχνευθεί στην Αμερική για πρώτη φορά με περίπου 20 περιπτώσεις που αναφέρθηκαν στο Ουισκόνσιν, το Ιλινόις και την Ιντιάνα.

Το πρώτο καταγεγραμμένο κρούσμα μόλυνσης από ανθρώπινη ευλογιά ήταν στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, σύμφωνα με το CDC. 9 – Στην Αφρική, η ευλογιά των πιθήκων έχει βρεθεί σε εννέα χώρες στις κεντρικές και δυτικές περιοχές της ηπείρου, συμπεριλαμβανομένου του Καμερούν, της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, της Ακτής του Ελεφαντοστού, της Γκαμπόν, της Λιβερίας, της Νιγηρίας, της Δημοκρατίας του Κονγκό, της Σιέρα Λεόνε και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Το CDC αναφέρει ότι τα κρούσματα της ευλογιάς των πιθήκων που βρέθηκαν εκτός Αφρικής έχουν «συνδεθεί με διεθνή ταξίδια ή εισαγόμενα ζώα».

6 – Έξι έθνη στην Αφρική αντιμετωπίζουν επί του παρόντος ενδημική ευλογιά των πιθήκων, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)

Από τις 26 Μαΐου, οι ενδημικές χώρες περιλαμβάνουν το Καμερούν (25 περιπτώσεις, 9 θάνατοι), την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (8 περιπτώσεις, 2 θάνατοι), τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (1.284 κρούσματα, 58 θάνατοι), τη Νιγηρία (46 κρούσματα, 0 θάνατοι) και τη Δημοκρατία του Κονγκό (2 περιπτώσεις, 0 θάνατοι).

21 – Τα κρούσματα ευλογιάς στις ΗΠΑ αυξήθηκαν σε 21 στις 3 Ιουνίου, σύμφωνα με το CDC, με τέσσερα κρούσματα στην Καλιφόρνια και τη Νέα Υόρκη, τρία στη Φλόριντα, δύο στο Κολοράντο και στη Γιούτα και ένα στις πολιτείες Τζόρτζια, Ιλινόις, Μασαχουσέτη, Πενσυλβάνια, Βιρτζίνια και Ουάσιγκτον.

ΠΟΥ: Μη ενδημικές χώρες της ευλογιάς των πιθήκων Ανατολική Μεσόγειος: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σουδάν Ευρώπη: Αυστρία, Βέλγιο, Τσεχία, Δανία, Φινλανδία Γαλλία, Γερμανία, Ισραήλ, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία και Η.Β.

Παν Αμερική: Αργεντινή, Καναδάς, Γαλλική Γουιάνα και Η.Π.Α.

Δυτικός Ειρηνικός: Αυστραλία 23 – Εκτός Αφρικής, ο ΠΟΥ έλαβε αναφορές για επιβεβαιωμένα κρούσματα ευλογιάς των πιθήκων από 23 χώρες στην Ανατολική Μεσόγειο, την Ευρώπη, την Παν Αμερική και τον Δυτικό Ειρηνικό.

Τα κρούσματα αναφέρθηκαν από τις 13 έως τις 26 Μαΐου.

31 – Από τις 3 Ιουνίου, το CDC ανέφερε επιβεβαιωμένα κρούσματα ευλογιάς των πιθήκων που εξαπλώθηκαν σε περισσότερες χώρες. Ο πλήρης κατάλογος των 31 χωρών βρίσκεται στον ιστότοπο του οργανισμού.

Αυτοί οι αριθμοί δεν έχουν ακόμη αναφερθεί από τον ΠΟΥ.

257 – Ο ΠΟΥ έχει επιβεβαιώσει 257 περιπτώσεις ευλογιάς τωνπιθήκων σε μη ενδημικές χώρες έως τις 26 Μαΐου.

117 έως 127 – Τα ύποπτα κρούσματα ευλογιάς των πιθήκων σε μη ενδημικές χώρες είναι μεταξύ 117 και 127, από τις 26 Μαΐου.

 3% έως 6% – Το ποσοστό θνησιμότητας της ευλογιάς των πιθήκων «πρόσφατα» κυμαίνεται μεταξύ 3% και 6%, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Προηγουμένως κυμαινόταν από 0% έως 11%, με τα μικρά παιδιά να έχουν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου.

2 – Υπάρχουν δύο εγκεκριμένα εμβόλια ευλογιάς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ευλογιά των πιθήκων, σύμφωνα με το CDC.

Τα εμβόλια είναι το ACAM200, το οποίο παρασκευάζεται από τη Sanofi Pasteur Biologics Co., και το JYNNEOSTMc, το οποίο παρασκευάζεται από τη Bavarian Nordic.

Το CDC λέει ότι τα εμβόλια κατά της ευλογιάς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προστασία των ανθρώπων από την ευλογιά των πιθήκων, επειδή τα οφειλόμενα στους δύο ιούς είναι «στενά συνδεδεμένα».

1980 – Το 1980, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας κήρυξε την ευλογιά ως «εξαφανισμένη» ασθένεια, σύμφωνα με το CDC.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πάροχοι υπηρεσιών υγείας: Μήπως έρχεται και δεύτερη μείωση στις αποζημιώσεις παρόχων υπηρεσιών υγείας του ΕΟΠΥΥ ;

Μήπως έρχεται νέο «Κούρεμα» στις αποζημιώσεις των υπηρεσιών υγείας, ιατροτεχνολογικών προϊόντων και υλικών (πάροχοι υγείας) , λόγω των διαπραγματεύσεων  που θα κάνει ο ΕΟΠΥΥ μαζί τους όπως και στα φάρμακα ;

Ο ΕΟΠΥΥ με το τελευταίο νόμο 4931/2022 δύναται να διαμορφώνει πολιτικές αποζημιώσεων και σύναψης συμβάσεων, με κριτήρια ποιότητας, για τον καθορισμό των τιμών αποζημίωσης των υπηρεσιών υγείας, ιατροτεχνολογικών προϊόντων και υλικών (πάροχοι υγείας) και για την εφαρμογή υποχρεωτικών εκπτώσεων βάσει κριτηρίων ποιότητας (ποιοτικό rebate), σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες βέλτιστες πρακτικές.

Ως κριτήρια ποιότητας των υπηρεσιών των παρόχων υγείας, μεταξύ άλλων, ορίζονται ιδίως:
α) η ηλικία, η κατάσταση, η συντήρηση και ο εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων, της υλικοτεχνικής υποδομής και του εξοπλισμού β) η εκπαίδευση, κατάρτιση και εξειδίκευση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, γ) οι πιστοποιήσεις από αναγνωρισμένους εθνικούς ή διεθνείς δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς δημιουργίας ή έκδοσης προτύπων, δ) η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας και η εισαγωγή καινοτομιών, ε) οι νοσηλευτικές και ιατρικές ειδικότητες που προσφέρονται και η εξειδίκευση των υπηρεσιών που παρέχονται, στ) η βαρύτητα των περιστατικών που εξυπηρετούνται, ζ) η ανάπτυξη κλινών και η ύπαρξη ειδικών κλινών και κλινών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.), η) η ορθή κλινική πρακτική, η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών ή ιατρικών λαθών κατά την παροχή υπηρεσιών υγείας ή τη χρήση των ιατροτεχνολογικών προϊόντων και υλικών, θ) η ύπαρξη πολιτικής κατά των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, ι) ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών και ια) τα αποτελέσματα της εκκαθάρισης και των τακτικών και έκτακτων ελέγχων των παρόχων.’’.

 

  • Άλλοι συμφωνούν και άλλοι διαφωνούν με την εισαγωγή αυτών των κριτηρίων ποιότητας με διαφορετική επιχειρηματολογία  ο καθένας . O ΟΔΙΠΥ είναι ο οργανισμός που έχει επιφορτισθεί με την διασφάλιση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας στη χώρα. Επομένως μόνος του ο ΕΟΠΥΥ δεν μπορεί να καθορίζει τα κριτήρια παροχής υπηρεσιών υγείας τα οποία οφείλουν να καθορίζονται κατά περίπτωση από τον ΟΔΙΠΥ. Ούτε είναι δυνατόν να γίνονται εκπτώσεις στα κριτήρια ποιότητας και πάροχοι που πληρούν όλα τα κριτήρια να αμείβονται διαφορετικά από άλλους που πληρούν λιγότερα, διότι έτσι δημιουργείται ανισότητα στη ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας.

Μερικά σχόλια που γράφτηκαν στη διαβούλευση ήταν τα εξής :

Για το κριτήριο της ηλικίας, της κατάστασης, της συντήρησης και του εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων, της υλικοτεχνικής υποδομής και του εξοπλισμού, στην διαβούλευση υπήρξαν τα εξής σχόλια:

  1. Η ηλικία των εγκαταστάσεων δεν μπορεί να συνιστά ποιοτικό κριτήριο, γιατί μπορεί μία παλαιότερη εγκατάσταση να είναι καλύτερης κατασκευής από μία νεόδμητη. Αντιθέτως συνιστά κριτήριο η συντήρηση και ο εκσυχρονισμός των εγκαταστάσεων και της υλικοτεχνικής υποδομής.
    Η ποιότητα του εξοπλισμού και η αγορά του από πιστοποιημένους προμηθευτές είναι σαφώς πιο σημαντική από την ηλικία του. Οι κατασκευαστές εξοπλισμού υψηλών προδιαγραφών είναι πολύ πιο μπροστά από άλλους κατασκευαστές εξοπλισμού με κατώτερα ποιοτικά κριτήρια, ακόμα και εάν τα προϊόντα των τελευταίων έχουν κατασκευαστεί πρόσφατα.
    Για παράδειγμα είναι πιο σημαντική η προμήθεια μιας προηγμένης (πχ ρομποτικής) κλίνης από την πρόσφατη προμήθεια μιας απλής ορθοπεδικής πολύσπαστης κλίνης.
  2. η αποζημίωση να βασίζεται σε ένα μοντέλο value based healthcare. Προσεγγίζουμε το VBHC ως μια προσπάθεια ανάπτυξης και εφαρμογής προϊόντων, υπηρεσιών και ολοκληρωμένων λύσεων που βελτιώνουν τα αποτελέσματα για τους ασθενείς ανά «ευρώ» που δαπανάται στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, μετρώντας την αξία με όρους διαχρονικών αποτελεσμάτων με επίκεντρο τον ασθενή και όχι με όρους βραχυπρόθεσμων συναλλαγών. Το VBHC είναι ένα μοντέλο παροχής υγειονομικής περίθαλψης στο οποίο οι πάροχοι, αποζημιώνονται με βάση τα ασθενοκεντρικά αποτελέσματα υγείας. Το VBHC διαφέρει από την προσέγγιση «αμοιβή για προϊόν/υπηρεσία», κατά την οποία οι πάροχοι αποζημιώνονται με βάση την ποσότητα των προϊόντων/υπηρεσιών που παρέχουν. Η «αξία» στο μοντέλο VBHC προκύπτει από τη μέτρηση των αποτελεσμάτων υγείας σε σχέση με το κόστος παροχής των αποτελεσμάτων. Πχ. σε περιπτώσεις ασθενών που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1 η αποζημίωση της θεραπείας τους να γίνεται με κριτήριο τη βελτίωση που αυτή εμφανίζει στα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης του ασθενούς.
    Προτείνετε να προστεθεί στο σκέλος όπου γίνεται αναφορά στα κριτήρια ποιότητας των «υπηρεσιών», ρητή αναφορά και σε «ιατροτεχνολογικά προϊόντα και υλικά».
    Μεταξύ των κριτηρίων ποιότητας που ήδη αναφέρονται στο άρθρο, προτείνουμε να συμπεριληφθεί ρητή αναφορά στο «αποτέλεσμα της θεραπείας για τον ασθενή». Όσον αφορά δε στην περ. (δ) περί χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας και εισαγωγή καινοτομιών, θεωρούμε κρίσιμο να προστεθεί ρητή αναφορά και στη δυνατότητα απομακρυσμένης παρακολούθησης του ασθενούς. Τα οφέλη της απομακρυσμένης παρακολούθησης αναδείχθηκαν ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σε μία χώρα όπως η Ελλάδα (α) όπου λόγω της γεωφυσιλογίας της για μία μερίδα του πληθυσμού δεν είναι εύκολη η (άμεση) πρόσβαση σε δομές υγείας, (β) όπου παρατηρείται μεγάλη συμφόρηση στις δομές δημόσιας υγείας ταυτόχρονα με μία έλλειψη σε ανθρώπινο δυναμικό, είναι επιτακτική η ανάγκη για δημιουργία υποδομών και πρόκριση λύσεων που θα καταστήσουν εφικτή την απομακρυσμένη παρακολούθηση των ασθενών.
  3. Γενικές παρατηρήσεις:
    1) Δεν υπάρχουν απαντήσεις εξετάσεων περισσότερο σωστές ή λιγότερο σωστές. Το αποτέλεσμα μιας εξέτασης είναι ένα και μοναδικό.
    2) Για την λειτουργία ενός εργαστηρίου η Πολιτεία έχει θεσπίσει:
    α) Προδιαγραφές τόσο ως προς τους χώρους, την κατασκευή τους και τα μετρικά στοιχεία αυτών, όσο και ως προς τον εξοπλισμό που απαιτείται.
    β) Αδειοδοτούσες Αρχές οι οποίες αφού ελέγξουν και εγκρίνουν την καταλληλότητα του εργαστηρίου, εκδίδουν την άδεια λειτουργίας αυτού. Επίσης ανά τακτά διαστήματα εκτελούν επανελέγχους για την διαπίστωση της καταλληλότητας.
    Από το σημείο αυτό και μετά το εργαστήριο είναι ικανό να λειτουργήσει αξιόπιστα και να φέρει εις πέρας τις εργασίες για τις οποίες έχει αδειοδοτηθεί.
    3) Ο ΕΟΠΥΥ είναι ο ένας και μοναδικός οργανισμός στην Χώρα, που από δεσπόζουσα θέση, αγοράζει υπηρεσίες υγείας από τους παρόχους για λογαριασμό των ασφαλισμένων που εκπροσωπεί ( σχεδόν όλων των πολιτών της Ελλάδας).
    Αυτό το γεγονός έχει σαν φυσικό επακόλουθο την πλήρη αδυναμία επιβίωσης του παρόχου εκτός ΕΟΠΥΥ.
    Αξιοσημείωτο δε για τις προθέσεις και τους σκοπούς που έχει επιφορτισθεί ο ΕΟΠΥΥ είναι και η υπ’ αριθ. ΔΒ1Δ/142/οικ.30080/16-11-21 απόφαση της Διοικήτριας του ΕΟΠΥΥ όπου ορίζει ομάδα εργασίας με έργο την «…άμεση υλοποίηση των προτάσεων σχετικά με την εφαρμογή των ποιοτικών κριτηρίων και περιορισμού των δαπανών στις διαγνωστικές εξετάσεις…», και μάλιστα χωρίς συμμετοχή εργαστηριακών γιατρών. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ανωτέρω είναι εμφανές ότι:
    Ι) Όταν ένα εργαστήριο αδειοδοτηθεί από το Κράτος μέσω των Αδειοδοτουσών Αρχών του, σημαίνει ότι είναι κατάλληλο, ικανό και αξιόπιστο να εκτελεί τις εξετάσεις για τις οποίες αδειοδοτήθηκε.
    ΙΙ) Ο ΕΟΠΥΥ σαν ασφαλιστικός οργανισμός και αγοραστής υπηρεσιών υγείας, δεν δικαιούται να λειτουργεί έναν παράλληλο ελεγκτικό μηχανισμό, που πρακτικά να εγκρίνει ή να απορρίπτει την λειτουργία αδειοδοτημένων εργαστηρίων, ελέγχοντας προδιαγραφές εργαστηρίων πολύ πέραν του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου για την αδειοδότηση αυτών, όπως η παλαιότητα, η κατάσταση, η συντήρηση των μηχανημάτων, ο εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού (;;;), η εκπαίδευση και η εξειδίκευση του ιατρικού προσωπικού κλπ.
    ΙΙΙ) Έχουμε πλήρη σύγκρουση αρμοδιοτήτων μεταξύ των οριζομένων από το Κράτος, Αδειοδοτουσών Αρχών και του ενός και μοναδικού Ασφαλιστικού οργανισμού και μάλιστα με ουσιαστική επικάλυψη των πρώτων από τον δεύτερο.
    IV) Τα οριζόμενα στο άρθρο 4 του νομοσχεδίου ως ποιοτικά κριτήρια δεν είναι τέτοια, αλλά στην πράξη είναι νέες προδιαγραφές των όρων λειτουργίας ενός εργαστηρίου.
  4. είναι απαράδεκτο να συνδέεται το ύψος της αποζημίωσης με την παλαιότητα του εξοπλισμού , εξαθλιώνοντας ακόμη περισσότερο τον ήδη εξαθλιωμένο οικονομικά και επιστημονικά εργαστηριακό γιατρό. Πολύ περισσότερο δε, όταν είναι γνωστό ότι ο ιδιώτης γιατρός δεν έχει στη διάθεση του οικονομικά εργαλεία για να υποστηρίξει ανανέωση εξοπλισμού που απαιτεί τεράστια ποσά. Είναι προφανές ότι οι μόνοι που θα βγουν ωφελημένοι είναι οι μεγάλοι όμιλοι. Οι εργαστηριακοί γιατροί εξωθούνται σε λύσεις όπως εργασία στο εξωτερικό η σε μεγάλα ΔΚ σαν υπάλληλοι. Πολλοί θα αναγκαστούν να κλείσουν τα εργαστήρια τους και μάλιστα υπερχρεωμένοι όχι από δική τους υπαιτιότητα αλλά λόγω του ΕΟΠΥΥ που τόσα χρόνια τους κλέβει τα δεδουλευμένα. Είμαστε όλοι κάθετα αντίθετοι σε αυτό. Η ποιότητα της εξέτασης εξαρτάται κυρίως από τον ιατρό ακτινολόγο που έχει την ευθύνη της εξέτασης και βάζει την τελική διάγνωση, παράμετρο που ούτε καν συνυπολογίσατε. Η ακτινολογία δεν είναι μόνο τα μηχανήματα , απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις.
  5. το κριτήριο το οποίο αφορά τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό δύναται να αποτελέσει μέσο το οποίο θα οδηγήσει σε παύση λειτουργίας των μικρών ιδιωτικών διαγνωστικών εργαστηρίων, τα οποία εξ ορισμού δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα συνεχών επανεπενδύσεων σε τέτοιου είδους εξοπλισμό. Επιπλέον τα όποια «κριτήρια ποιότητας» εάν εφαρμοστούν, πρέπει να εφαρμοστούν όχι μόνο στις ιδιωτικές αλλά και στις δημόσιες δομές. Ωστόσο εάν, για παράδειγμα, εφαρμοζόταν και στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και των μεγάλων νοσηλευτικών μονάδων οι οποίες δια των εξωτερικών ιατρείων τους παρέχουν και πρωτοβάθμια περίθαλψη, το προτεινόμενο από το νομοσχέδιο «κριτήριο ποιότητας» ειδικά περί της «ηλικίας των εγκαταστάσεων», το οποίο προφανώς περιλαμβάνει και τις κτιριακές υποδομές, πόσο χαμηλά θα έπρεπε να αξιολογηθεί το καλύτερο ίσως δερματολογικό νοσοκομείο της χώρας «Ανδρέας Συγγρός» το οποίο ιδρύθηκε το 1910 ή το μη έχον ανάγκη συστάσεων και ιδρυθέν το 1884 νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός»; Πρόκειται για ένα απλό παράδειγμα το οποίο δια της ατόπου απαγωγής δείχνει την αστοχία πολλών εξ αυτών των «κριτηρίων». Εκτιμούμε ότι επειδή η ιατρική περίθαλψη δεν επιτρέπει , ούτως ή άλλως, εκπτώσεις στην ορθή άσκησή της, τα όποια κριτήρια επάρκειας, και όχι «ποιότητας», επικεντρωμένα κυρίως στον ανθρώπινο παράγοντα, πρέπει να τίθενται κατά την αδειοδότηση των μονάδων Π.Φ.Υ. οι οποίες ακολούθως πρέπει να έχουν το δικαίωμα σύμβασης με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. χωρίς το οποιοδήποτε «rebate»
  6. Τα ποιοτικά κριτήρια με γνώμονα παλαιότητα μηχανήματος ευνοούν μόνο τις εταιρίες που πουλούν ιατρικά μηχανήματα και σε καμία περίπτωση τον ασθενή που δεν τον αφορά σε καμία περίπτωση πόσο χρόνο για παράδειγμα κάνει για να βγει η εξέτασή του αλλά μόνο να είναι αξιόπιστα βάσει CE και με σωστή μεθοδολογία.
  7. Δεν έχουν καμία σχέση τα «ποιοτικά κριτήρια» με την κλιμακωτή αποζημίωση. Τα ποιοτικά κριτήρια θεσπίζονται πάντα ως προϋπόθεση για λήψη Άδειας Λειτουργίας και εις το διηνεκές για έλεγχο και παράταση της λειτουργίας του Ιατρείου-Εργαστηρίου. Με λίγα λόγια: Αν πληροίς του όρους λειτουργίας μένεις ανοιχτός, αν δεν πληροίς τους όρους δεν μπορείς να παρέχεις υπηρεσίες υγείας είτε προς τον ΕΟΠΥΥ είτε ιδιωτικά στους πολίτες. Είναι ηλίου φαεινότερο πως με διάφορα εφευρήματα προσπαθούν να μειώσουν τα έξοδα του κράτους φορτώνοντάς τα στους εργαστηριακούς ιατρούς κάνοντας έτσι ανέξοδη κοινωνική πολιτική. Λογικά ποιοτικά κριτήρια είναι να υπάρχει Τακτικός Εξωτερικός Ποιοτικός Έλεγχος και ISO. Όλα τα υπόλοιπα είναι άστοχα. Από τη στιγμή που με δέχεσαι ως «Πάροχο Υπηρεσιών Υγείας» αλλά με πληρώνεις λιγότερο από κάποιον άλλο για τις ίδιες εξετάσεις, παραδέχεσαι πως προμηθεύεις τους ασφαλισμένους σου και με «Εξετάσεις Κατώτερης Ποιότητας»;

Τα σχόλια αυτά αφορούν τον παράγοντα του εξοπλισμού. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό αλλά τεχνηέντως σύνθετο.

Η ηλικία του εξοπλισμού.

  • Τι και πως ορίζουμε την ηλικία του εξοπλισμού. Είναι γνωστό και δεδομένο, ότι σήμερα στους παρόχους διαγνωστικών εξετάσεων υπάρχουν οι εξής κατηγορίες μηχανημάτων:
    α. Καινούργια και αμεταχείριστα μηχανήματα με τις τελευταίες εκδόσεις λειτουργικού λογισμικού και με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών (τεχνητή νοημοσύνη κλπ).
    β. Ανακατασκευασμένα (refurbished) μηχανήματα, όπως ορίζονται στο άρθρο 2, παρ. 31 του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/745 και νοείται η πλήρης ανακατασκευή ενός τεχνολογικού προϊόντος που έχει ήδη τεθεί σε κυκλοφορία ή σε χρήση ή η κατασκευή ενός νέου τεχνολογικού προϊόντος από μεταχειρισμένα τεχνολογικά προϊόντα, με σκοπό τη συμμόρφωσή του με τον παρόντα κανονισμό, σε συνδυασμό με τον καθορισμό ενός νέου κύκλου ζωής για το ανακαινισμένο τεχνολογικό προϊόν.
    γ. Παλαιά μηχανήματα με αναβαθισμένο (Upgrade) λειτουργικό λογισμικό
    δ. Μεταχειρισμένα μηχανήματα
    ε. Παλιά μηχανήματα δεκαετιών
    Πως θα καθορισθεί η ηλικία αυτών των μηχανημάτων;
    α. από την ημέρα αγοράς/ εγκατάστασης;
    β. από την ημέρα παραγωγής του;
    γ. από την ημέρα ριζικής αναβάθμισης του μηχανήματος;
    δ. από την ημέρα ανακατασκευής στο εργοστάσιο παραγωγής;
    ε. από την αριθμητική έκδοση του λογισμικού που υπάρχει στο μηχάνημα για την πραγματοποίηση εξετάσεων;
    στ. από την ηλικία του επιπέδου της τεχνολογικής του γενιάς;
  • Ποιος θα αποφασίσει και καθορίσει το ηλικιακό κριτήριο της αποζημίωσης; Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο ορισμός διάρκειας ζωής του μηχανήματος, όπως αναφέρεται στο Παράρτημα Ι, Κεφάλαιο Ι, παρ. 6, του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/745.

“Τα χαρακτηριστικά και οι επιδόσεις ενός τεχνολογικού προϊόντος δεν αλλοιώνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να τίθενται σε κίνδυνο η υγεία ή η ασφάλεια του ασθενούς ή του χρήστη και, ενδεχομένως, άλλων προσώπων, κατά τη διάρκεια ζωής του τεχνολογικού προϊόντος, όπως αυτή δηλώνεται από τον κατασκευαστή, όταν το τεχνολογικό προϊόν υφίσταται τις καταπονήσεις που μπορούν να προκύψουν υπό κανονικές συνθήκες χρήσης και συντηρείται καταλλήλως σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή”.

Συντήρηση εξοπλισμού
Τι και πως ορίζουμε την συντήρηση του εξοπλισμού. Η συντήρηση του ιατρικού εξοπλισμού θα πρέπει να καθορίζει την  αξιοπιστία του εξοπλισμού σε σχέση με την κλινική έκβαση (αποτελέσματα) ή το κλινικό όφελος των ασθενών.
Σήμερα υπάρχουν οι εξής κατηγορίες τύπων συντήρησης ιατρικού εξοπλισμού

α. Προληπτική συντήρηση (Συντήρηση βάσει χρόνου) – Preventive Maintenance

β. Προγνωστική συντήρηση (Συντήρηση βάσει συνθηκών) – Predictive Maintenance

γ. Διορθωτική συντήρηση -Reactive Maintenance (

δ. Συντήρηση με επίκεντρο την αξιοπιστία – Reliability-Centered Maintenance

  • Ποιος και πως θα αξιολογηθεί ο παράγοντας συντήρηση του εξοπλισμού; Στην βάση ανάθεσης στην κατασκευάστρια εταιρεία, στην προμηθεύτρια εταιρεία που είναι αντιπρόσωπος του κατασκευαστή, σε τρίτο ανεξάρτητο μέρος;

 

  • Όλα αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία γιατί ο νόμος προβλέπει την επιτροπή διαπραγμάτευσης τιμών αποζημίωσης υπηρεσιών υγείας , ιατροτεχνολογικών προϊόντων και υλικών. Λέτε οι πάροχοι υπηρεσιών Υγείας  πέραν της μείωσης λόγω των κριτηρίων ποιότητας να υποστούν και μία μείωση λόγω των διαπραγματεύσεων  που θα κάνει ο ΕΟΠΥΥ μαζί τους όπως και στα φάρμακα ;

 

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/