Θεωρία Goldilocks: Ο μέτριος χρόνος στο διαδίκτυο ιδανικός για την ψυχική υγεία των εφήβων

Η μέτρια χρήση είναι σημαντική στον σημερινό ψηφιακό κόσμο και ότι τα χαμηλά επίπεδα διαδικτυακής δέσμευσης ενέχουν τους δικούς τους κινδύνους. Τώρα τα ερωτήματα για τους ερευνητές είναι πόσο πολύ είναι πολύ και πόσο λίγο είναι πολύ λίγο;

Ούτε πολύ λίγο, ούτε πολύ, αλλά ακριβώς όσο πρέπει. Αυτή η μέση λύση είναι αυτό που λένε οι ερευνητές ότι προσφέρει στους εφήβους τη βέλτιστη ευημερία όσον αφορά το χρόνο που αφιερώνουν στο διαδίκτυο. Μια πρόσφατη μελέτη σε χιλιάδες Ιρλανδούς εφήβους διαπίστωσε ότι τόσο η χαμηλή όσο και η υψηλή ενασχόληση με τα ψηφιακά μέσα σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους συσχετίστηκε με χειρότερη ψυχική υγεία. Αντίθετα, οι ερευνητές προτείνουν ότι τα μέτρια επίπεδα χρήσης “δεν είναι εγγενώς επιβλαβή”, ένα εύρημα που υποστηρίζει αυτό που είναι γνωστό ως η θεωρία “Goldilocks”. Η μελέτη, από το τμήμα κοινωνιολογίας του Trinity College του Δουβλίνου, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Computers in Human Behaviour.

“Υπάρχει μια απλή αφήγηση εκεί έξω ότι το περισσότερο είναι χειρότερο. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η διαδικτυακή δέσμευση είναι πλέον ένα κανονικό κανάλι κοινωνικής συμμετοχής και η μη χρήση έχει συνέπειες”, αναφέρει ο Richard Layte, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Trinity College του Δουβλίνου και συνεργάτης. -ο συγγραφέας της εφημερίδας, είπε σε δήλωση. “Τα ευρήματά μας αυξάνουν επίσης την πιθανότητα ότι η μέτρια χρήση είναι σημαντική στον σημερινό ψηφιακό κόσμο και ότι τα χαμηλά επίπεδα διαδικτυακής δέσμευσης ενέχουν τους δικούς τους κινδύνους. Τώρα τα ερωτήματα για τους ερευνητές είναι πόσο πολύ είναι πολύ και πόσο λίγο είναι πολύ λίγο;” Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη μελέτη Growing Up in Ireland που χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση, η οποία παρακολουθούσε δύο ομάδες χιλιάδων παιδιών για χρόνια.

Ως μέρος της πρόσφατης μελέτης, οι ερευνητές μέτρησαν τη διαδικτυακή δέσμευση σε περισσότερους από 6.000 νέους στα 13 και ξανά είτε στα 17 είτε στα 18. Μετά την εξαίρεση των στοιχείων που λείπουν, ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων στο τέλος ήταν περισσότεροι από 5.000. Οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να αναφέρουν πόσο χρόνο πέρασαν στο Διαδίκτυο και σε ποιες δραστηριότητες ασχολήθηκαν, όπως διαδικτυακά μηνύματα, κοινή χρήση βίντεο και φωτογραφιών, δουλειά στο σχολείο ή στο κολέγιο, παρακολούθηση ταινιών και ακρόαση μουσικής. Η μελέτη μέτρησε την ψυχική ευεξία με βάση τα ψυχιατρικά συμπτώματα που ανέφεραν οι γονείς όταν το παιδί τους ήταν 13 και 17 ετών, χρησιμοποιώντας ερωτήσεις σχετικά με συναισθηματικά, συμπεριφορικά και θέματα συνομηλίκων.

Οι ερευνητές προσαρμόστηκαν επίσης για προηγούμενες ψυχιατρικές διαταραχές και συμπτώματα στην ηλικία των εννέα ετών, καθώς και για κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες χρησιμοποιώντας το επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας. Τα μέλη της ομάδας χαμηλής αφοσίωσης ανέφεραν ότι ξόδεψαν από ένα έως 30 λεπτά στο διαδίκτυο την ημέρα, οι μέτριες ομάδες περνούσαν μεταξύ 61 και 90 λεπτά στο διαδίκτυο και η ομάδα υψηλής αφοσίωσης ανέφερε μεταξύ 91 και 120 λεπτών στο διαδίκτυο. Αυτό που βρήκαν οι ερευνητές ήταν ότι τόσο η υψηλή όσο και η χαμηλή ψηφιακή χρήση συσχετίστηκε με αυξημένα ψυχιατρικά συμπτώματα, σε σύγκριση με εκείνους που έκαναν μέτρια χρήση. Ο επικεφαλής συγγραφέας Ross Brannigan, πρώην μεταδιδακτορικός ερευνητής στο τμήμα κοινωνιολογίας του Trinity, είπε ότι υπήρχαν επίσης σαφείς διακρίσεις μεταξύ των ομάδων που περνούσαν παρόμοιο χρόνο στο διαδίκτυο, αλλά διέφεραν στη συμπεριφορά τους στο διαδίκτυο.

Είπε ότι αυτό σημαίνει ότι πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη η ποιότητα και το είδος της συμπεριφοράς, όπως εάν είναι παθητική ή ενεργητική, ή εάν είναι για κοινωνικούς, εκπαιδευτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς. “Τα ψηφιακά μέσα και η διαδικτυακή χρήση είναι ένα αμφιλεγόμενο θέμα όσον αφορά την επίδρασή τους στην ψυχική υγεία, χωρίς πραγματική συνέπεια των αποτελεσμάτων συνολικά”, είπε ο Brannigan. “Αν και αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι αιτιώδη ή ντετερμινιστικά, τα ευρήματά μας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στην πορεία προς την αποκάλυψη γιατί υπάρχουν αυτές οι σχέσεις. Τώρα θα είναι σημαντικό να βασιστούμε σε αυτά τα ευρήματα και να διερευνήσουμε περαιτέρω γιατί η δέσμευση των ψηφιακών μέσων μπορεί να σχετίζεται με την ψυχική ευεξία -να εισαι.”

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Επιδημία: Έρευνα αποδεικνύει πώς μπορεί να περιοριστούν οι επιδημίες

Μετά την έξαρση της πανδημίας της covid-19, πολλές παλιές και καινούργιες μολύνσεις έχουν εμφανιστεί παγκοσμίως.

Σε συνεργασία με ιδρύματα δημόσιας υγείας σε οκτώ αφρικανικές χώρες, το Resolve to Save Lives δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με πέντε αποδεδειγμένες προσεγγίσεις για τις εθνικές κυβερνήσεις για να βελτιώσουν σημαντικά τον εντοπισμό και τον περιορισμό της επιδημίας στις κοινότητές τους. Το μοντέλο βασίζεται σε κοινές προσπάθειες μεταξύ των αφρικανικών εθνών για τον μετριασμό της εξάπλωσης του COVID-19 και άλλων μολυσματικών ασθενειών τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι συστάσεις που προκύπτουν, με βάση την επιτόπια εμπειρία, χρησιμεύουν ως δρόμος προς τα εμπρός για τις χώρες και τους παγκόσμιους θεσμούς ώστε να εντοπίζουν και να σταματήσουν ταχύτερα τις απειλές για την υγεία βελτιώνοντας την προστασία της υγείας σε επίπεδο χώρας.

 

Έρευνα για τον περιορισμό της επιδημίας

Τον περασμένο χρόνο, έχουν εντοπιστεί περισσότερες από 60 εστίες ασθενειών — συχνά σε επίπεδο τοπικής κοινότητας. Αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη για πιο ευέλικτη, αποδεδειγμένη ικανότητα σε επίπεδο χώρας για την εύρεση, τον τερματισμό και την πρόληψη των εστιών με τρόπους που λαμβάνουν υπόψη το μοναδικό πλαίσιο μιας χώρας. “Από την εμφάνιση του COVID-19, πολλοί διεθνείς φορείς έχουν εξετάσει τρόπους βελτίωσης των παγκόσμιων συστημάτων υγείας. Έχει δοθεί πολύ λιγότερη προσοχή στα συστήματα σε επίπεδο χώρας που απαιτούνται για έναν πιο προστατευμένο κόσμο”, δήλωσε η Amanda McClelland, Ανώτερη Αντιπρόεδρος του Prevent Epidemics στο Resolve to Save Lives. “Είναι επιτακτική ανάγκη τα σχέδια μετριασμού της επιδημίας και της πανδημίας να ενημερωθούν από τις εμπειρίες του πραγματικού κόσμου. Οι χώρες δεν πρέπει να λησμονούνται – είναι η πρώτη γραμμή αποτελεσματικής ετοιμότητας και αντίδρασης.”

Με βάση την πολυετή εμπειρία πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, η έκθεση συνιστά πέντε στρατηγικές για να βοηθήσουν τις χώρες να προετοιμαστούν καλύτερα για μελλοντικές επιδημίες:

  • Eνεργοποίηση της πολιτικής ηγεσίας και ενός πολυτομεακού συντονιστικού μηχανισμού. Η αδύναμη πολιτική βούληση και η κακή διαχείριση του προγράμματος μπορούν να δημιουργήσουν εμπόδια στην εφαρμογή των προσπαθειών ετοιμότητας. Τα συστήματα ετοιμότητας από μόνα τους δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση απειλών για την υγεία χωρίς αποτελεσματική, αφοσιωμένη και συνεπή ηγεσία—από την καθημερινή διαχείριση πολυτομεακών δραστηριοτήτων μέχρι το ανώτατο επίπεδο της κυβέρνησης μιας χώρας.
  • Δημιουργήστε ειδικές ομάδες για να επιταχύνετε την ετοιμότητα για επιδημίες. Η ετοιμότητα απαιτεί αφοσιωμένους ανθρώπινους πόρους. Ωστόσο, πολλές χώρες βασίζονται σε ομάδες που είναι επίσης υπεύθυνες για την απόκριση έκτακτης ανάγκης. Η Resolve to Save Lives έχει συνεργαστεί με χώρες για το σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή ειδικών ομάδων επιτάχυνσης ετοιμότητας που είναι ενσωματωμένες στις κυβερνήσεις. Αυτά τα έργα έχουν δείξει ότι οι χώρες με τέτοιες ομάδες βελτίωσαν τις ικανότητες ετοιμότητας γρηγορότερα από άλλες χώρες. Μια αφοσιωμένη, πλήρους απασχόλησης διεπιστημονική ομάδα ετοιμότητας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη, τον καθορισμό προτεραιοτήτων και την εφαρμογή ρεαλιστικών σχεδίων για την καλύτερη προετοιμασία μιας χώρας για επιδημίες.
  • Υιοθετήστε ένα προσβάσιμο σύστημα παρακολούθησης για την καθοδήγηση της εφαρμογής του σχεδίου ετοιμότητας και την ενίσχυση της λογοδοσίας.Τα σχέδια ετοιμότητας είναι πολύπλοκα και λειτουργούν σε πολλούς διαφορετικούς τεχνικούς τομείς. Χωρίς σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων, τα σχέδια τείνουν να είναι δυσκίνητα και δύσκολα στην εκτέλεση. Η δημιουργία και η παρακολούθηση της προόδου της εφαρμογής παρέχει μια κοινή επισκόπηση μεταξύ των τομέων, διευκολύνει τη συνεργασία και αυξάνει τη λογοδοσία αυξάνοντας την προβολή και τη διαφάνεια. Η χρήση αυτών των δεδομένων για την προώθηση της λήψης αποφάσεων μπορεί να βοηθήσει τις χώρες να βελτιώνουν συνεχώς την ετοιμότητά τους.
  • Υιοθετήστε μετρήσεις επικαιρότητας για να βελτιώσετε την απόδοση. Όλα τα στοιχεία του συστήματος υγειονομικής ασφάλειας—από τα εργαστήρια και την επιτήρηση μέχρι την κάλυψη υγείας και την ηγεσία—πρέπει να συνεργαστούν για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση απειλών ασθενειών. Η επικαιρότητα είναι μια εκτίμηση από την αρχή μέχρι το τέλος της ταχύτητας με την οποία ένα σύστημα εντοπίζει και ανταποκρίνεται σε απειλές. Οι μετρήσεις επικαιρότητας παρέχουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο που αντικατοπτρίζουν την απόδοση του συστήματος και υπογραμμίζουν ευκαιρίες για βελτίωση της ποιότητας.
  • Βελτιώστε τις συνεργασίες και προωθήστε την ευθυγράμμιση για τη βελτίωση της υποστήριξης. Το παγκόσμιο τοπίο υγείας είναι κατακερματισμένο, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα. Οι ηγέτες στον τομέα της υγείας στην Αφρική έχουν επανειλημμένα προτρέψει τους αναπτυξιακούς εταίρους να συντονίσουν καλύτερα τις προσπάθειες κατά την υποστήριξη των χωρών για την ενίσχυση της ασφάλειας της υγείας. Ωστόσο, οι δωρητές και οι εταίροι εξακολουθούν να στερούνται συντονισμού και συχνά επικαλύπτουν τις προσπάθειες. Η ευέλικτη χρηματοδότηση που μπορεί να κατανεμηθεί σε έργα προτεραιότητας και θα παρακολουθείται και θα αναφέρεται σε σχέση με τις δεσμεύσεις των χορηγών, θα μειώσει τις επικαλύψεις και θα επιτρέψει τη λήψη αποφάσεων με βάση τις ανάγκες της χώρας.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Κορονοϊός: “Τα mRNA εμβόλια απέτυχαν να εξασφαλίσουν μακροχρόνια ανοσία – Χρειαζόμαστε εμβόλια νέας γενιάς»

Τα εμβόλια mRNA παρότι κατάφεραν να σώσουν χιλιάδες ζωές προσφέροντας υψηλή προστασία από τη σοβαρή νόσο Covid-19 και τον θάνατο, δεν κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν μακροχρόνια ανοσία. Την ίδια στιγμή, οι νέες παραλλαγές του κορονοϊού συνεχίζουν να προκαλούν εστίες έξαρσης ανά τον κόσμο, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας γενιάς εμβολίων.

Είναι κοινώς αποδεκτό, πως η ανθρωπότητα χρειάζεται νέα εμβόλια για να υποτάξει οριστικά την πανδημία του κορονοϊού, καθώς η ανθρώπινη ανοσία έναντι του ιού φαίνεται να εξασθενεί, σχεδόν ακατανόητα γρήγορα, με την πάροδο του χρόνου.

Η ενδημική κατάσταση του κορονοϊού, όμως, απαιτεί να δημιουργηθούν εμβόλια τα οποία θα παρέχουν ανθεκτική προστασία έναντι του ιού που προκαλεί την Covid-19. Στην κατεύθυνση αυτή εργάζονται όλο το 24ωρο χιλιάδες επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Περισσότερες από 200 προσπάθειες ανάπτυξης εμβολίων κατά της Covid-19 επόμενης γενιάς, βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.

Για να λύσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές προσπαθούν να διεισδύσουν ακόμη πιο βαθιά στους λόγους για τους οποίους εξασθενεί τόσο γρήγορα η ανοσία κατά της Covid-19, κάτι που αυτή τη στιγμή, παραμένει μυστήριο.

Πόσο καλά αντέχει η ανοσία μας έναντι του Covid-19 με τα mRNA εμβόλια;

Η απότομη πτώση της ανοσίας -που συμβαίνει περίπου τέσσερις έως πέντε μήνες μετά τον εμβολιασμό και έως και οκτώ μήνες μετά τη μόλυνση– επηρεάζει δραματικά την προστασία από τη νόσηση και ευνοεί την εκδήλωση των συμπτωμάτων της ασθένειας.

Η προστασία από τις σοβαρές εκβάσεις, ωστόσο, (νοσηλεία και θάνατο) παραμένει υψηλότερη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά ακόμη και αυτή μειώνεται σε κάποιο βαθμό, ειδικά για στους ηλικιωμένους και σε όσους το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει μειωμένη απόδοση.

Από τις πρώτες μέρες της πανδημίας, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι ο κορονοϊός φέρει στη δομή του την πρωτεΐνη – ακίδα, την οποία χρησιμοποιεί για να εισέλθει στα ανθρώπινα κύτταρα. Τα εμβόλια κατά της Covid-19, δημιουργήθηκαν με τέτοιο τρόπο, ώστε να παράγουν αντισώματα σε αυτές τις πρωτεΐνες, εμποδίζοντάς τες να μας μολύνουν .

Ωστόσο, το “δίχτυ” προστασίας μας κατά του ιού αποδείχθηκε εύθραυστο, εν μέρει επειδή ο ιός αλλάζει, “μεταμφιέζεται” και προκαλεί μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη, ώστε να γίνεται λιγότερο αναγνωρίσιμος στο ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα άλλο μυστήριο το οποίο οι επιστήμονες προσπαθούν επειγόντως να λύσουν και αυτό είναι, το εάν η πτώση της προστασία μας μπορεί να είναι αποτέλεσμα της τεχνολογίας mRNA που χρησιμοποιείται για την κατασκευή των εμβολίων κατά της Covid-19, όπως αυτά που αναπτύχθηκαν από τις εταιρείες Moderna και Pfizer/BioNTech, οι πρώτες στον κόσμο, οι οποίες χρησιμοποίησαν αυτήν την τεχνολογία.

«Ορισμένα είδη εμβολίων παρέχουν πολύ υψηλό βαθμό προστασίας, αλλά η ανθεκτικότητά τους δεν έχει πολύ διάρκεια», δήλωσε ο Δρ. Άντονι Φάουτσι, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων σε συνέντευξή του στο CNN και πρόσθεσε πως η τεχνολογία mRNA μπορεί να είναι μία από αυτές.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως παρά το γεγονός ότι τα mRNA εμβόλια έχουν σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως την ικανότητα να προστατεύουν τους ανθρώπους από βαριές νοσηλείες και θανάτους, αλλά και την ικανότητα γρήγορου και εύκολου επανασχεδιασμού τους απέναντι στις νέες παραλλαγές, δεν εμφανίζουν ανθεκτικότητα στην προστασία.

“Αναρωτιέμαι εάν η ανθεκτικότητα απέναντι στον κορονοϊό μπορεί να εξελιχθεί και να γίνει είναι καλύτερη”, δήλωσε ο Δρ. Φάουτσι ο οποίος προσέθεσε ωστόσο, πως για να είμαστε δίκαιοι δεν ξέρουμε πόσο μπορεί να διαρκέσει η ανοσία των mRNA εμβολίων εάν αυτά χρησιμοποιηθούν σε κάποιον ιό, ο οποίος δεν αλλάζει τόσο πολύ και τόσο εύκολα όσο ο SARS-CoV-2.

Οι οριστικές απαντήσεις μπορεί ακόμη να βρίσκονται αρκετά μακριά.

Στο μεταξύ, πρόσθεσε, δεν μπορούμε να περιμένουμε. “Πρέπει να βελτιώσουμε τα εμβόλια αν θέλουμε να κρατήσουμε μακριά τον Covid-19. Ίσως με ανοσοενισχυτικά που μας επιτρέπουν να έχουμε μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στην προστασία”, ανέφερε συγκεκριμένα.

Τα ανοσοενισχυτικά είναι επιπλέον συστατικά στα εμβόλια, που τα βοηθούν να λειτουργούν καλύτερα.

Σύγκριση ανοσίας από τα εμβόλια και τη φυσική νόσηση

Ο Deepta Bhattacharya, διευθυντής του εργαστηρίου στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, δηλώνει πως έχει συμπεράνει από τις μελέτες του πως τα εμβόλια mRNA προσφέρουν στην αρχή υψηλή προστασία, η οποία όμως φαίνεται να εξασθενεί πιο γρήγορα από την ανοσία της μόλυνσης από Covid-19.

Πρόσθεσε, ωστόσο, πως αν συγκρίνουμε την απόδοση των εμβολίων mRNA με τα εμβόλια του αδενοϊού, αλλά και με αυτά που αναπτύχθηκαν από την AstraZeneca και την Johnson & Johnson, θα διαπιστώσουμε πως οι άνθρωποι αρχικά παράγουν πολύ περισσότερα αντισώματα μετά τον εμβολιασμό με ένα εμβόλιο mRNA, αλλά αυτά τα επίπεδα αντισωμάτων φαίνεται να πέφτουν αρκετά απότομα, γύρω στο όριο των έξι μηνών.

Με τα εμβόλια του αδενοϊού, από την άλλη, τα επίπεδα αντισωμάτων δεν φαίνεται να ανεβαίνουν τόσο ψηλά αρχικά όσο με τα εμβόλια mRNA, αλλά φαίνεται να παραμένουν για μεγαλύτερη χρονική περίοδο προστατεύοντας τον οργανισμό, έστω και σε αυτά τα χαμηλότερα επίπεδα.

Η υβριδική ανοσία (εμβολιασμός και νόσηση) προσφέρει αυξημένη προστασία που είναι μεγαλύτερης διάρκειας έναντι της επαναμόλυνσης Covid-19, δείχνουν μελέτες.

Σε μια μεγάλη μελέτη με 35.000 εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στο Ηνωμένο Βασίλειο αποδείχθηκε πως όσοι είχαν κάνει δύο δόσεις του εμβολίου mRNA Pfizer/BioNTech, μέσα σε περίπου δυόμισι μήνες μετά τη δεύτερη δόση τους, είχαν προστασία έναντι της μόλυνσης (από το 85%) στο περίπου 51%.

Από την άλλη, οι εργαζόμενοι στην Υγεία με δύο δόσεις του εμβολίου ιικού φορέα (αδενοϊού) Astrazeneca είχαν περίπου 58% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν λοίμωξη από Covid-19 όταν έκαναν το εμβόλιο, η αποτελεσματικότητα, όμως, φάνηκε να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, μειώνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης κατά περισσότερο από 70%, περίπου επτά μήνες μετά τη δεύτερη δόση.

Οι εργαζόμενοι που είχαν κολλήσει Covid-19 και στη συνέχεια εμβολιάστηκαν φάνηκε να έχουν τη καλύτερη προστασία και συγκεκριμένα, περισσότερο από 90% χαμηλότερο κίνδυνο να ξανακολλήσουν Covid-19. Η συνδυασμένη προστασία παρέμεινε υψηλή κατά τη διάρκεια της μελέτης, και συγκεκριμένα περισσότερο από 9 μήνες.

Από τα στοιχεία αυτά, αλλά και από άλλες μελέτες, ο Bhattachayra, δήλωσε πως η ανοσία έναντι της Covid-19 φαίνεται να μπορεί να βελτιωθεί τεχνικά, ώστε να διαρκεί περισσότερο.

«Πιστεύω πως υπάρχει ακόμη σαφές περιθώριο βελτίωσης, επειδή υπάρχουν ορισμένα εμβόλια που εμφανίζουν καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά την αντοχή τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό», είπε.

Τα υπό παρασκευή εμβόλια νέας γενιάς

Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το CNN, οι ερευνητές προσπαθούν να βρουν τρόπους να διατηρήσουν την ανοσία στην κοινότητα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Στόχος είναι, ο πληθυσμός να προχωρά στη λήψη μιας αναμνηστικής δόσης σε πιο αραιά χρονικά διαστήματα.

Αξιωματούχοι του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) τονίζουν πως μπορεί να χρειαστεί στο μέλλον να γίνονται ετήσιες αναμνηστικές δόσεις του εμβολίου κατά της Covid-19.

Για να επιτευχθεί αυτό θα χρειαστεί να κυκλοφορήσει ένα εντελώς νέο εμβόλιο.

Κατά τη διάρκεια του πρόσφατου κύματος της παραλλαγής Όμικρον στις ΗΠΑ, η προστασία που παρείχαν οι αναμνηστικές (τρίτες) δόσεις των εμβολίων μειώθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, (από το 90%) σε περίπου 66% για την προστασία από την εισαγωγή σε νοσοκομείο.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν, εάν και κατά πόσον αυτή η πτώση των αντισωμάτων οφείλεται στην αδυναμία της τεχνολογίας mRNA, ή στην ιδιαιτερότητα της διαφυγής ανοσίας της παραλλαγής Όμικρον.

Σε μια προσπάθεια να βρουν την απάντηση, οι ερευνητικές ομάδες εργάζονται πάνω στην παραγωγή εμβολίων «επόμενης γενιάς», δηλαδή σε εμβόλια που στοχεύουν στην πρόκληση μακροχρόνιας προστασίας και τα οποία ιδανικά θα προσφέρουν προστασία σε διάφορες παραλλαγές του κορονοϊού.

Βασικός μακροπρόθεσμος στόχος είναι να δημιουργηθεί, επίσης, κι ένα εμβόλιο που μπορεί να δράσει τόσο ενάντια στις νέες παραλλαγές του κορονοϊού, όσο και απέναντι στους ιούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα.

Μέχρι το φθινόπωρο οι εγκρίσεις για τα νέα βελτιωμένα εμβόλια

Τα ετήσια εμβόλια «νέας γενιάς» δεν θα προλάβουν να κυκλοφορήσουν εντός του 2022, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Τον Σεπτέμβριο, ωστόσο, αναμένεται να κυκλοφορήσουν τα ήδη υπάρχοντα εμβόλια με ορισμένες βελτιώσεις, ως προς την κάλυψη που θα προσφέρουν απέναντι στις μεταλλάξεις.

Αξιωματούχος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και συγκεκριμένα, ο διευθυντής Στρατηγικής Βιολογικών Απειλών για την Υγεία και Εμβολίων, Marco Cavaleri, δήλωσε την Πέμπτη ότι ο οργανισμός ελπίζει να εγκρίνει τα εμβόλια κατά των νέων στελεχών του κορωνοϊού μέχρι τον Σεπτέμβριο, ώστε να διασφαλιστούν τα φθινοπωρινά προγράμματα εμβολιασμού.

Συγκεκριμένα, είπε πως, «προτεραιότητα του Οργανισμού Φαρμάκων της ΕΕ είναι να διασφαλίσει ότι τα νέα προσαρμοσμένα εμβόλια θα εγκριθούν πιθανώς έως τον Σεπτέμβριο το αργότερο».

Με αυτόν τον τρόπο, η ΕΕ θα μπορούσε να είναι «έτοιμη για την ανάπτυξη νέων εκστρατειών εμβολιασμού» το φθινόπωρο και οι κατασκευαστές των εμβολίων θα μπορούν επίσης να προσαρμόσουν την παραγωγή τους, πρόσθεσε.

Ο EMA έχει εγκρίνει, ήδη, τα εμβόλια Pfizer-BioNTech, Moderna, AstraZeneca, Novavax και Johnson&Johnson, αλλά θα πρέπει να επανεξετάσει και να γνωμοδοτήσει εκ νέου, εάν οι φαρμακευτικές εταιρείες αλλάξουν το προϊόν τους για να είναι πιο αποτελεσματικό έναντι των νέων στελεχών.

Να σημειωθεί πως πάνω από το 72,6% του πληθυσμού της ΕΕ έχει προχωρήσει στον βασικό εμβολιασμό κατά της Covid-19, ενώ στο 51,6% έλαβε και την αναμνηστική δόση, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η CoViD μπορεί να υποκρύπτει κρυφή πανδημία διαταραχών σε μητέρες και νεογέννητα [μελέτη]

Τι επισημαίνεται για τους κινδύνους και την ανάγκη να προσαρμοστεί το σύστημα Υγείας στα νέα δεδομένα.

Ανησυχία προκαλεί πρόσφατη δημοσίευση μελέτης Ελλήνων επιστημόνων, σχετικά με τις επιπτώσεις της πανδημίας στην ψυχική υγεία της μητέρας και στην ανάπτυξη του νεογέννητου.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Frontiers in Pediatrics” και υπογράφεται από την καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Θεανώ Κοκκινάκη και τη διευθύντρια του Νεογνολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου Ελευθερία Χατζηδάκη.

Όπως αναφέρουν, η πανδημία του νέου κορωνοϊού αποτελεί σημαντική απειλή για την ανθρώπινη υγεία και παγκόσμια τραυματική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια των δύο ετών της, εκατομμύρια βρέφη γεννήθηκαν από μητέρες και οικογένειες που έχουν βιώσει τεράστιο άγχος και αλλαγές στην καθημερινή ζωή και το περιβάλλον τους, λόγω της πανδημίας.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η μητρική ψυχική υγεία ορίζεται ως “μια κατάσταση ευεξίας, κατά την οποία μια μητέρα συνειδητοποιεί τις δικές της ικανότητες, μπορεί να αντιμετωπίσει το φυσιολογικό άγχος της ζωής, να εργαστεί παραγωγικά και γόνιμα και να είναι σε θέση να εισφέρει στην κοινότητα”.

Οι περιγεννητικές ψυχικές διαταραχές αποτελούν τις πιο συχνές επιπλοκές της τεκνοποίησης και σχετίζονται με υψηλά επίπεδα μητρικής και εμβρυϊκής βρεφικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Για τις γυναίκες, η επιστημονική έρευνα έχει καταδείξει δύο τομείς άγχους που σχετίζονται με την πανδημία: το άγχος που σχετίζεται με το αίσθημα ελλιπούς προετοιμασίας για τη γέννηση και το άγχος που σχετίζεται με τους φόβους περιγεννητικής λοίμωξης.

Επιπλέον, τους πρώτους μήνες της πανδημίας, δεδομένα από όλο τον κόσμο έχουν δείξει πως οι έγκυες γυναίκες βιώνουν υψηλό επιπολασμό άγχους (που κυμαίνεται από 21,7% έως 78,4%), κατάθλιψη (από 17% έως 56,3%) και διαταραχή μετατραυματικού στρες. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο συνολικός επιπολασμός του άγχους και της κατάθλιψης μεταξύ των εγκύων ήταν 40% και 27%, αντίστοιχα.

Οι δύο επιστήμονες εξέτασαν πιθανούς παράγοντες που μπορεί να έχουν επηρεάσει αρνητικά την περιγεννητική ψυχική υγεία, μέσω των περιορισμών που σχετίζονται με την πανδημία. Με βάση την παραπάνω σημειώνουν, μεταξύ άλλων τα εξής:

Είναι απαραίτητο να βασιστεί σε νέα στοιχεία η προαγωγή της οικογενειακής ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Να ενσωματωθεί στο σύστημα Υγείας σε πολλαπλό επίπεδο προγεννητικά, στη διάρκεια του τοκετού, στη μεταγεννητική περίοδο.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος ψυχικής υγείας της μητέρας κατά τη διάρκεια της πανδημικής κατάστασης έχει επισημανθεί ως βασικό ζήτημα. Είναι σημαντικό για τις μαίες να εντοπίζουν τους στρεσογόνους παράγοντες των εγκύων γυναικών κατά τη διάρκεια της προγεννητικής φροντίδας και να παρέχουν διέξοδο για μείωση των επιπτώσεων.

Είναι ευθύνη των νοσοκομειακών συστημάτων να διασφαλίζουν ότι η επικοινωνία οικογένειας – βρέφους μπορεί να συνεχίσει να υποστηρίζεται με τον ασφαλέστερο δυνατό τρόπο, παρά τους περιορισμούς που επιβάλλει η πανδημία.

Κρυφή πανδημία

Οι επιστήμονες ανησυχούν πως η έκτακτη κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μπορεί να υποκρύπτει “μία κρυφή πανδημία αναπτυξιακής ψυχοπαθολογίας”.

Όπως αναφέρουν, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για περισσότερες επενδύσεις στην έρευνα, με στόχο την αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο η πανδημία επηρεάζει την ψυχική υγεία της μητέρας και τον αντίκτυπο της κακής μητρικής ψυχικής υγείας στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των μικρών βρεφών.

Επίσης, υπάρχει ανάγκη παρακολούθησης αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους, προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις της πανδημίας μακροπρόθεσμα.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, είναι σημαντικό να επεκταθεί η έρευνα, ώστε να αυξηθεί η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η πανδημία επηρεάζει την ψυχική υγεία της μητέρας και να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος της κακής ψυχικής υγείας της μητέρας στην ανάπτυξη του βρέφους.

Οι παρεμβάσεις – σημειώνουν – πρέπει να ενσωματωθούν στο σύστημα Υγείας και να προσαρμοστούν στη “νέα κανονικότητα”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παυλάκης: 3 μύθοι για την πανδημία – Φόβοι για έξαρση το καλοκαίρι

“Ο ιός δεν ήταν γριπούλα, δεν θα γίνει ποτέ και προκαλεί σοβαρές βλάβες”, υπογράμμισε ο γιατρός – ερευνητής.

Την ανησυχία του για την πορεία της πανδημίας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εξέφρσε ο γιατρός – ερευνητής στις ΗΠΑ, Γιώργος Παυλάκης.

Μικώντας τη Δευτέρα στον Σκάι, τόνισε ότι το καλοκαίρι θα καθορίσει και τον χειμώνα.

“Ο μεγάλος φόβος είναι ότι θα έχουμε επανάληψη του περασμένου καλοκαιριού την περίοδο Ιουλίου – Αυγούστου. Τώρα, με τα αφρικανικά στελέχη, το 4.5,  ο ιός μπορεί να φέρει ακόμα χειρότερες εκπλήξεις. Οι εν λόγω παραλλαγές της Όμικρον είναι αρκετά παθογόνες και πάρα πολύ μεταδοτικές. Ήδη, υπάρχουν ανησυχητικά φαινόμενα”, επισήμανε.

Μάλιστα, αναφέρθηκε στους 3 μύθους γύρω από τον κορωνοϊό:

  • Η πανδημία τελείωσε.
  • Τα εμβόλια προστατεύουν απόλυτα.
  • Ο ιός θα γίνει γριπούλα.

“Ο ιός δεν ήταν γριπούλα, δεν θα γίνει ποτέ και προκαλεί σοβαρές βλάβες”, τόνισε ο κ. Παυλάκης.

“Όλοι έχουμε κουραστεί, θέλουμε να κάνουμε πράγματα, αλλά πρέπει να κοιτάμε την προστασία μας. Το καλύτερο είναι να κάνουμε τεστ συχνά και αν βγαίνει θετικό, να μην κυκλοφορούμε. Αυτή είναι η πρώτη γραμμή άμυνας”, πρόσθεσε.

Ερωτηθείς αν πρέπει να γίνει τέταρτη δόση εμβολίου, ο γιατρός υπογράμμισε ότι οι άνθρωποι που νόσησαν με κορωνοϊό, δεν χρειάζονται επαναληπτική δόση για τους επόμενους 4 – 6 μήνες, ωστόσο είναι αναγκαία για τους ηλικιωμένους και τις ευπαθείς ομάδες.

“Ελπίζουμε ότι από Σεπτέμβριο θα έχουμε επικαιροποιημένα εμβόλια που θα μπορούν να αυξήσουν την ανοσία στα κυκλοφορούντα στελέχη”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα αγκάθια της δημόσιας υγείας από την Ένωση Ασθενών Ελλάδος

Οι αλλαγές από την πλευρά της Πολιτείας πρέπει να είναι καλά μελετημένες, τεκμηριωμένες και αποδέκτες από τους ίδιους τους ασθενείς.

Για τις πολύμηνες αναμονές για ένα χειρουργείο, για τις ελλείψεις που περνούν φάσεις έξαρσης αλλά και ύφεσης, για τις αλλαγές που δρομολογούνται στην διάθεση των ΦΥΚ, για την εκπροσώπηση των ασθενών στα θεσμικά όργανα της Πολιτείας και άλλα πολλά μίλησε στο Iatronet, η κα. Βασιλική – Ραφαέλα Βακουφτσή, μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας

Ποια είναι τα μεγαλύτερα αγκάθια για τους ασθενείς σήμερα όσον αφορά το δημόσιο σύστημα υγείας (φάρμακα, πρόσβαση κ.λπ.);

Ίσως το βασικότερο σημείο αναφοράς των ασθενών -και των πολιτών εν γένει- είναι το δημόσιο σύστημα υγείας και ιδιαίτερα τα νοσοκομεία. Δε θα εξιδανικεύσω την κατάσταση, δεν είναι όλα ρόδινα, φυσικά υπάρχουν και προβλήματα, κάποια από τα οποία εντάθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας.

Η αναμονή για εξέταση σε κάποια δημόσια δομή είναι τις περισσότερες φορές αρκετά μεγάλη, δημιουργώντας ένα πρόβλημα στην άμεση πρόσβαση των ασθενών. Η λίστα αναμονής για χειρουργείο σε κάποια από τα μεγάλα νοσοκομεία είναι ακόμα μεγαλύτερη, με τον χρόνο αναμονής να είναι πολλοί μήνες σε ορισμένες περιπτώσεις. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε και τις ανισότητες στην πρόσβαση σε δομές υγείας για έναν ασθενή που διαμένει στην Περιφέρεια σε σχέση με κάποιον ασθενή που διαμένει σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο. Σημαντικό αγκάθι είναι και η ανεπαρκώς στελεχωμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η οποία ακόμα απέχει αρκετά από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, αν και -ευτυχώς- έχει ανοίξει η συζήτηση για την ανασυγκρότησή της, την καλύτερη στελέχωση και λειτουργία της, κάτι το οποίο αν επιτευχθεί θα «ανακουφίσει» τόσο τα νοσοκομεία του ΕΣΥ όσο και θα διευκολύνει την πρόσβαση των ασθενών σε κάποιες υπηρεσίες υγείας. Όσα βήματα έχουν γίνει μέχρι στιγμής στην Ελλάδα για το στήσιμο μιας ισχυρής και ποιοτικής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας δυστυχώς έμειναν στη μέση.

Ένα άλλο πρόβλημα, που δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα αλλά είναι εντεινόμενο πλέον παγκοσμίως, είναι η έλλειψη φαρμάκων και δυστυχώς σε αυτό δεν υπάρχουν «εύκολες λύσεις».

Σε ποιες θεραπευτικές κατηγορίες έχετε εντοπίσει τις μεγαλύτερες ελλείψεις. Ποιες προτάσεις προς την Πολιτεία έχει κάνει η Ενωση Ασθενών Ελλάδος;

Νομίζω πως σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό όλες οι θεραπευτικές κατηγορίες αντιμετωπίζουν ανά διαστήματα πρόβλημα με ελλείψεις φαρμάκων και είναι κάτι που σίγουρα μας δημιουργεί όλους μια ανησυχία.

Το θέμα των ελλείψεων φαρμάκων θα μπορούσαμε να το παραλληλίσουμε με ένα «χρόνιο νόσημα» που παρουσιάζει εξάρσεις και υφέσεις. Καθώς το θέμα είναι πολυδιάστατο, χρειάζεται πάντα μια διαδικασία που ξεκινά από την καταγραφή της έκτασης τους προβλήματος, την συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, την κατάθεση τεκμηριωμένων προτάσεων και την εξεύρεση των καλύτερων δυνατών λύσεων.

Η Ένωση Ασθενών Ελλάδας κινείται με αυτόν ακριβώς τον τρόπο και παρεμβαίνει τεκμηριωμένα κάθε φορά που απαιτείται. Τέλος, σε ένα πρόβλημα διαχρονικό, όπως είναι οι ελλείψεις των φαρμάκων απαιτείται μια συνεχή και δυναμική παρακολούθηση του προβλήματος και σε αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να συμβάλλουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και σαφώς και οι ίδιοι οι ασθενείς.

Πώς κρίνετε την έως τώρα εκπροσώπησή σας και συμμετοχή σας στα θεσμικά όργανα του κράτους. Τι άλλο πρέπει να γίνει;

Είναι αναντίρρητο πως τα τελευταία χρόνια η εκπροσώπηση των ασθενών έχει περάσει σε μια νέα εποχή. Ο ρόλος των ασθενών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων έχει πλέον και επίσημα αλλάξει, αφού με το άρθρο 60 του Ν.4931/2022, το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή, αναγνωρίζεται και θεσμικά πλέον ο ρόλος των συλλόγων ασθενών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και τη διαμόρφωση των πολιτικών για την υγεία. Αυτό ήταν μια ιστορική στιγμή για όλους μας, καθώς αναγνωρίστηκε επίσημα η φωνή μας, η φωνή των ασθενών, και φυσικά έγινε αποδεκτό με ιδιαίτερη χαρά αλλά και αίσθηση ευθύνης. Ήταν κάτι που το «δουλεύαμε» χρόνια τώρα και έφτασε η στιγμή να γευτούμε τους καρπούς της σκληρής δουλειάς που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να επαναπαυτούμε. Ως Ένωση Ασθενών Ελλάδας ήδη διερευνούμε με τους αρμοδίους όλες τις ευκαιρίες μέσα από τις οποίες μπορούμε να συμβάλλουμε καθοριστικά και φυσικά είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε την ευθύνη αυτή που μας δίνεται πλέον και που περιμέναμε τόσα χρόνια.

Ποια είναι η θέση σας για τα ΦΥΚ-αναφέρομαι στη διάθεση και διανομή τους. Πρέπει κάτι να αλλάξει;

Τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους στην πλειοψηφία τους διατίθενται από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Και εδώ αξίζει να σημειωθεί πως τόσο στην περίοδο της οικονομικής κρίσης όσο και στην περίοδο της πανδημίας, τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να φροντίζουν τους ασθενείς και να διανέμουν απρόσκοπτα τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους που είχαν ανάγκη. Έχει ανοίξει η συζήτηση για αλλαγές στη διανομή των Φαρμάκων Υψηλού Κόστους, ούτε εδώ όμως υπάρχει μια «εύκολη λύση» που να ταιριάζει σε κάθε περίπτωση, συνεπώς το πιο συνετό θα ήταν να συνομιλήσει η Πολιτεία με τους φορείς και την Κοινωνία των Πολιτών και να γίνουν οι προτάσεις αυτές που θα προσδώσουν πραγματικά την καλύτερη δυνατή λύση για τη λιγότερο δυνατή ταλαιπωρία των ασθενών, διασφαλίζοντας ωστόσο όσα πρέπει να διασφαλιστούν για να μην έρθουμε αντιμέτωποι με προβλήματα. Δεν θα πρέπει να μας τρομάζουν οι αλλαγές, αρκεί αυτές να είναι καλά μελετημένες, τεκμηριωμένες και αποδέκτες από τους ίδιους τους ασθενείς.

Φάρμακα που χορηγούνται στα δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να χορηγηθούν στα ιδιωτικά. Είναι ένα θέμα που αναδείχθηκε με την γ- σφαιρίνη. Τι πρέπει να γίνει σε αυτό;

Κάθε εξειδικευμένο φάρμακο έχει μια συγκεκριμένη διαδικασία για τη διακίνησή του ή/και τη χορήγησή του. Δε θα ήταν σωστό να συζητήσουμε περιπτωσιολογικά, καθώς αυτό θα αδικούσε πιθανώς πολλές άλλες θεραπευτικές κατηγορίες. Θα πρέπει να εξεταστεί το θέμα σφαιρικά, να δούμε το ισχύον καθεστώς τόσο για τα δημόσια νοσοκομεία όσο και τα ιδιωτικά, να συζητήσουμε από κοινού εκπρόσωποι από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και με σωστά και τεκμηριωμένα βήματα να οδηγηθούμε σε μια κατάσταση που θα διασφαλίζει πρωτίστως τους ασθενείς και την απρόσκοπτη πρόσβασή τους στην απαραίτητη για αυτούς θεραπεία, αλλά και δευτερευόντως θα είναι συμφέρουσα και λειτουργική και για όλους τους εμπλεκόμενους.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η απώλεια βάρους μετά από βαριατρική εγχείρηση μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου

Τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια βάρους τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος για καρκίνο.

Ερευνα της Cleveland Clinic δείχνει ότι σε ενήλικες με παχυσαρκία, η απώλεια βάρους μετά από βαριατρική εγχείρηση συνδέθηκε με 32% χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου και 48% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.

Ο Ali Aminian, M.D., δήλωσε ότι η βαριατρική εγχείρηση είναι η πιο αποτελεσματική αγωγή για την παχυσαρκία. Οι ασθενείς μπορούν να χάσουν 20 – 40% του βάρους τους μετά από αυτή και η απώλεια μπορεί να διατηρηθεί για δεκαετίες. Τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια βάρους τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος για καρκίνο.

Η έρευνα πειράλαβε 30.000 ασθενείς της Cleveland Clinic. 5.053 ενήλικες με παχυσαρκία που υποβλήθηκαν σε βαριατρική εγχείρηση μεταξύ  2004 και 2017 ταιριάστηκαν με 1:5  ομάδας ελέγχου 25.265 ασθενών που δεν υποβλήθηκαν σε εγχείρηση.

Μετά από 10 χρόνια, το  2.9% των ασθενών στην ομάδα βαριατρικής εγχείρησης και το 4.9% ασθενών στην ομάδα μη εγχείρησης, εμφάνισαν καρκίνο που συνδεόταν με την παχυσαρκία.

Μετά από 10 χρόνια, το 0.8% των ασθενών στην ομάδα εγχείρησης και το 1.4% στην ομάδα όσων δεν εγχειρίστηκαν πέθαναν από καρκίνο.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η βαριατρική εγχείρηση σχετίζεται με 48% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.

Οι ερευνητές σημειώνουν όιτι τα οφέλη της βαριατρικής εγχείρησης φάνηκαν σε ευρεία ακτίνα συμμετεχόντων, άντρες και γυναίκες , νέους και ηλικιωμένους, λευκούς και έγχρωμους.

H έρευνα δημοσιεύτηκε στο JAMA.

Πηγές:
JAMA.

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Υπουργείο Υγείας: Ετοιμάζονται αλλαγές στο αγροτικό των νέων γιατρών – Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

Σαρωτικές αλλαγές στο αγροτικό των νέων γιατρών φέρνει το υπουργείο Υγείας με νομοσχέδιο για την εκπαίδευση αποφοίτων ιατρικής το οποίο αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή για ψήφιση τις επόμενες εβδομάδες.
Ειδικότερα σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr η ηγεσία του υπουργείου Υγείας επεξεργάζεται στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο αλλαγές στο αγροτικό των γιατρών που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν επί έναν χρόνο αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου τους.
Στόχος βάση των ίδιων πληροφοριών είναι να προσφέρουν οι νέοι γιατροί τις υπηρεσίες τους στο ΕΣΥ και στα νοσοκομεία που παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Ταυτόχρονα θα εκπαιδεύονται και στην πράξη σε συνθήκες δύσκολες μέσα στην καρδιά των νοσοκομείων.
Υπουργείο Υγείας: Τι αλλάζει στο αγροτικό των νέων γιατρών
Σήμερα, οι απόφοιτοι των ιατρικών σχολών πηγαίνουν 12 μήνες για αγροτικό, σε απομακρυσμένες περιοχές σε αγροτικά ή ημιαστικά ιατρεία, όπου όμως μαθαίνουν ιατρική μόνοι τους αφού αναλαμβάνουν να «τρέξουν» μόνοι τους τα ιατρεία με ελάχιστες γνώσεις και μόνο από όση εκπαίδευση έχουν λάβει από την ιατρική σχολή.
Σύμφωνα με πληροφορίες στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο οι απόφοιτοι μετά τη Σχολή θα απασχολούνται με αμοιβές αντίστοιχες του αγροτικού ιατρού σε παθολογικές και άλλες κλινικές, καθώς και σε τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, όπως επίσης και για εκπαίδευση σε Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) για διάστημα έξι μηνών.
Αφού τελειώσει η «πρακτική» αυτή, θα κάνουν ένα εξάμηνο την υπηρεσία υπαίθρου. Σκοπός είναι να έχουν μια εμπειρία σε πραγματικές συνθήκες νοσοκομείου και τμήματα επειγόντων και να εξασκηθούν σε βασικές ιατρικές πράξεις.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Οξεία ηπατίτιδα αγνώστου αιτιολογίας: Οι μελέτες «δείχνουν» τον αδενοϊό – Κάτω από το 20% οι πιθανότητες εμπλοκής της Covid-19

Διάσπαρτα ύποπτα κρούσματα της οξείας ηπατίτιδας αγνώστου αιτιολογίας σε παιδιά, εμφανίζονται κατά διαστήματα σε όλο τον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις δεν εντοπίζεται ποτέ καμία αιτία. Ο ΕΟΔΥ έχει ήδη ανακοινώσει 5 ύποπτα περιστατικά στη χώρα μας, σε παιδιά ηλικίας από 14 μηνών έως 10 ετών. Τα ανήλικα παιδιά παρουσίασαν τα κλασικά συμπτώματα της ηπατίτιδας, δηλαδή εμετούς, διάρροια και ίκτερο.
Πέντε παιδιά ηλικίας 14 και 18 μηνών και δύο, πέντε και 10 ετών στην Ελλάδα νόσησαν από ηπατίτιδα αγνώστου αιτιολογίας. Τα 4 από τα 5 εισήχθησαν σε νοσοκομείο για νοσηλεία, όμως, όλα μετά από λίγες ημέρες έλαβαν εξιτήριο.
Μελέτη από τη Βρετανία σε 200 περιπτώσεις παιδιών που εντοπίστηκαν από τον περασμένο Οκτώβριο και μέχρι σήμερα (συμπεριλήφθηκαν και ορισμένες περιπτώσεις από την Αλαμπάμα, την Πενσυλβάνια, το Νιου Τζέρσεϊ και το Ντέλαγουερ), απέδειξε πως σχεδόν στα μισά ύποπτα κρούσματα εντοπίστηκε ο αδενοϊός, ένας τύπος ιού που κανονικά δεν σχετίζεται με την ηπατίτιδα.
Δεν αποκλείεται ο ιός αυτός να είναι υπεύθυνος για πολλές από τις περιπτώσεις, για τις οποίες δεν έχει εντοπιστεί ποτέ η αιτία, δήλωσαν αξιωματούχοι των Κέντρων Ελέγχου Λοιμώξεων (CDC) σε μια πρόσφατη ενημέρωση.
Η έρευνα παραμένει σε εξέλιξη σε συνεργασία με αξιωματούχους της υγείας, σε ακόμη 32 χώρες όπου έχουν αναφερθεί κρούσματα. Μέχρι την Παρασκευή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είχε ανακοινώσει 650 κρούσματα υπό διερεύνηση, παγκοσμίως.
Ηπατίτιδα αγνώστου αιτιολογίας: Η εμπλοκή της νόσου Covid
Το CDC διερευνά επίσης εάν εμπλέκεται κάποιος άλλος συνοδός παράγοντας, ο οποίος προκαλεί στα παιδιά σοβαρότερη νόσο από αυτή που προκαλεί ο αδενοϊός. Μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται, είναι η πιθανή εμπλοκή του ιού που προκαλεί τη νόσο COVID-19, δηλαδή ο SARS-CoV-2.
Ανάμεσα στις άλλες πιθανές αιτίες που εξετάζουν οι ερευνητές για την πρόκληση της οξείας ηπατίτιδας στα παιδιά, είναι η έκθεση σε φάρμακα, οι τοξίνες ή κάποια τρόφιμα.
Μέχρι στιγμής, ωστόσο, η λοίμωξη από αδενοϊό παραμένει η επικρατέστερη θεωρία, δήλωσε ο Jay Butler, αναπληρωτής διευθυντής του CDC για τις μολυσματικές ασθένειες.
Έξι παιδιά στις ΗΠΑ κατέληξαν στον θάνατο και 15 χρειάστηκαν μεταμόσχευση ήπατος , ενώ στα υπόλοιπα παιδιά τα συμπτώματα ήταν μέτριας ή ήπιας έντασης.
Η επικεφαλής του τμήματος μολυσματικών ασθενειών στο νοσοκομείο Παίδων St. Christopher’s της Βόρειας Φιλαδέλφειας, Janet Chen, σημείωσε πως το σενάριο ο COVID να παίζει ρόλο στην άγνωστη ηπατίτιδα, φαίνεται να υποχωρεί, αλλά είναι πολύ νωρίς για να το αποκλείσουμε εντελώς, όπως είπε.
«Αν τα τελευταία δύο χρόνια μας έμαθαν κάτι, είναι πως ο COVID εμπλέκεται σε πολλά θέματα», είπε.
Γιατί ο βασικός “ένοχος” είναι ο αδενοϊός
Το συκώτι είναι ένα πολύπλοκο όργανο, που απαλλάσσει το σώμα από τις τοξίνες, ενώ παράγει άλλες ουσίες που είναι απαραίτητες για την επιβίωση, μεταξύ των οποίων και τις πρωτεΐνες που χρησιμοποιούνται για την πήξη του αίματος. Το όργανο αυτό, εμπλέκεται επίσης στην παραγωγή χοληστερόλης και αποθηκεύει ενέργεια με τη μορφή γλυκόζης.
Η ηπατίτιδα είναι ένας ιατρικός όρος που περιγράφει τη φλεγμονή στο όργανο. Και ενώ είναι γνωστό ότι πολλοί είναι οι ιοί που την προκαλούν στον άνθρωπο και εμπλέκονται στην εκδήλωση των συμπτωμάτων της νόσου (οι ιοί της ηπατίτιδας Α, Β και C είναι οι πιο συνηθισμένοι), οι αδενοϊοί έχουν ενοχοποιηθεί μόνο σε περιπτώσεις όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού βρίσκεται σε πρόβλημα.
Τα ασυνήθιστα περιστατικά το περασμένο φθινόπωρο στην Αλαμπάμα “έδειξαν” στους επιδημιολόγους στην κατεύθυνση του αδενοϊού. Στις περιπτώσεις παιδιών που υποβλήθηκαν σε γενετικό έλεγχο, ο αδενοϊός που αποδείχθηκε ότι είχε προσβάλλει τον οργανισμό τους, ήταν ο αδενοϊός 41, δήλωσε ο Jim Squires, αναπληρωτής καθηγητής παιδιατρικής στο τμήμα γαστρεντερολογίας και ηπατολογίας στο UPMC Children’s Hospital του Πίτσμπουργκ.
“Στο νοσοκομείο έχουμε εντοπίσει αρκετές περιπτώσεις που πληρούν τον ευρύ ορισμό του κρούσματος, από το CDC: παιδιά με αυξημένο, έναν ειδικό τύπο ηπατικών ενζύμων”, είπε ο ίδιος και συμφώνησε με τους αξιωματούχους του CDC ότι ο αδενοϊός ήταν ο πιθανός “ένοχος” στις περισσότερες από τις πρόσφατες περιπτώσεις.
Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει. Κι αυτό γιατί, ο αδενοϊός δεν βρέθηκε στο συκώτι των παιδιών, αλλά στο αίμα τους.
Ένα εμβόλιο μπορεί να προφυλάξει από τη νόσο
Καθώς κάθε εβδομάδα εντοπίζονται ολοένα και περισσότερα κρούσματα ηπατίτιδας, η περίπτωση της εμπλοκής του κορονοϊού, ως ένας παράγοντας που συμβάλλει στην πρόκληση της νόσου, φαίνεται λιγότερο πιθανή. Πλέον το ποσοστό των περιπτώσεων οξείας ηπατίτιδας σε παιδιά, που αποδείχθηκε ότι είχαν μια πρόσφατη ή τρέχουσα λοίμωξη από τον κορονοϊό έχει πέσει κάτω από το 20%, δήλωσε επιστήμονας του CDC.
Έτσι εάν ο αδενοϊός αποδειχθεί ότι είναι ο κύριος ένοχος, θα μπορούσε, θεωρητικά, να προληφθεί με το ίδιο εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε και κατά της νόσου COVID: το εμβόλιο.
Ήδη, υπάρχει ένα εμβόλιο που προστατεύει από δύο άλλους τύπους αδενοϊών και συνιστάται για μέλη των ενόπλων δυνάμεων του στρατού των ΗΠΑ, αν και κανένα εμβόλιο αδενοϊού δεν περιλαμβάνεται στο προτεινόμενο εμβολιαστικό πρόγραμμα για τα παιδιά.
«Νομίζω ότι όλα είναι στο τραπέζι», είπε η J. Chen, από το Νοσοκομείο Παίδων St. Christopher’s. «Πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πώς υλοποιηθεί ένα νέο εμβολιαστικό πρόγραμμα κατά της νόσου της οξείας ηπατίτιδας».
Πηγή: http://medispin.blogspot.com/

“Εγώ σε πληρώνω”: Η βία, ως βίωμα στα Επείγοντα των νοσοκομείων

Το 90% των νοσηλευτών και το 50% των γιατρών στα ΤΕΠ έχουν δεχτεί βία στην εργασία τους. Το 100% το θεωρεί ως αναπόφευκτο μέρος της δουλειάς. Είναι όμως έτσι; Η ανάλυση μιας προϊσταμένης.

“Αν ήταν η μητέρα σου τι θα έκανες”; “Έχεις παιδιά για να καταλάβεις”; “Εγώ σε πληρώνω”. Η επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους επαγγελματίες Υγείας από ασθενείς ή συνοδούς είναι συνηθισμένο φαινόμενο στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) των νοσοκομείων. Συχνότερα, έχει τη μορφή ύβρεων και απειλών, ενώ λιγότερο συχνά παρεκτρέπεται από λεκτική σε σωματική βία. Σε αρκετές περιπτώσεις η βία ασκείται από τρίτους, που επισκέπτονται τα ΤΕΠ για άλλους λόγους, ενώ δεν λείπουν και οι βίαιες συμπεριφορές μεταξύ των επαγγελματιών υγείας.

Σε ποιες περιπτώσεις η απώλεια υπομονής μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη και σε ποιο βαθμό πρέπει να γίνεται ανεκτή; Πώς μπορεί να προληφθεί και ποιοι είναι οι τρόποι αντιμετώπισης ενός επιθετικού ατόμου στα ΤΕΠ;

Η προϊσταμένη στο ΤΕΠ του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, Κυριακή Καλλιανίδου , ανέλυσε όλες τις πτυχές του φαινομένου, με μια βιωματικού τύπου εισήγησή της στο πλαίσιο του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Επείγουσας Ιατρικής που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς;

Από τη διεθνή βιβλιογραφία και από βάσεις δεδομένων προκύπτει πως τα νοσοκομεία είναι οι χώροι αναφοράς των περισσότερων περιστατικών βίας, ακόμα και σε σχέση με την αστυνομία και τον στρατό. Εντός των νοσοκομείων, τη μερίδα του λέοντος κατέχουν τα ΤΕΠ και ιδιαίτερα το μέρος όπου γίνεται η διαλογή. Ακολουθούν το ψυχιατρικό ιατρείο και κατ΄επέκταση όλοι οι χώροι εξέτασης.

Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, το 90% των νοσηλευτών που εργάζονται στα ΤΕΠ και το 50% των γιατρών αναφέρουν ότι έχουν υποστεί κάποιο επεισόδιο βίας – κυρίως λεκτικής – μέσα στο έτος. Ίσως, το πιο αξιοσημείωτο εύρημα είναι πως το 100% των εργαζόμενων στα ΤΕΠ θεωρούν πως αυτό είναι μέρος της δουλειάς αναπόσπαστο.

“Ε, δεν είναι έτσι, γιατί εδώ είναι η αρχή της επίλυσης του προβλήματος”, τόνισε η κ. Καλλιανίδου. “Δεν είναι μέρος της δουλειάς μας. Πρέπει να αναφέρεται, να καταγράφεται και να υπάρχει μηδενική ανοχή στη βία στα ΤΕΠ”, πρόσθεσε.

Μορφές βίας, ποιοι την ασκούν

Η βία στα ΤΕΠ περιλαμβάνει:

  • Τη λεκτική μορφή (φωνές, ύβρεις, μέχρι και κατάρες).
  • Λιγότερο συχνά την σωματική (μια απλή πίεση, ένα σπρώξιμο, μια γρατζουνιά ή και χτύπημα).
  • Πολύ συχνά την ψυχολογική – συναισθηματική βία (δημιουργία αισθήματος ενοχής, ειρωνεία, με φράσεις όπως “εγώ σε πληρώνω”).
  • Το mobbing (ηθική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, είτε από τον προϊστάμενο στους υφιστάμενους είτε από εργαζόμενο σε εργαζόμενο). Είναι πολύ συχνό στα ΤΕΠ και παίρνει τη μορφή καψωνιού ή και παροπλισμού κάποιου εργαζόμενου.
  • Λιγότερο ή καθόλου εμφανιζόμενη στα ΤΕΠ είναι η σεξουαλική βία.

Σε μεγάλα νοσοκομεία του εξωτερικού, όπου υπάρχει χρωματικός συναγερμός εγρήγορσης και αντιμετώπισης επειγουσών καταστάσεων (κάποιο επείγον ιατρικό συμβάν, μια φωτιά, απειλή βόμβας, ομηρία), συμπεριλαμβάνεται και η αντιμετώπιση επιθετικής συμπεριφοράς. Συχνά συναντάται με λευκό ή μαύρο χρωματισμό.

Η βία στα ΤΕΠ ασκείται συνήθως από ασθενείς και συνοδούς, δευτερευόντως από εργαζόμενο σε συνάδελφο και συχνά από τρίτους, δηλαδή από άτομα που δεν πηγαίνουν ως ασθενείς ή συνοδοί, αλλά με άλλο στόχο, την κλοπή.

Οι επιπτώσεις στους εργαζόμενους είναι ο φόβος, το άγχος και η ανασφάλεια. Αποτελεί αιτία συχνής απουσίας από την εργασία, επαγγελματικής εξουθένωσης, μέχρι και παραίτησης.

Πού δικαιολογείται

Σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενών η έλλειψη υπομονής και η έξαρση άγχους που γεννά επιθετική συμπεριφορά θεωρείται αναπόφευκτη. Για παράδειγμα, σε ειδικές περιπτώσεις ασθενών με ιστορικό ψυχικής νόσου, ή ασθενείς που προσέρχονται μετά από μέθη, υπερβολική κατανάλωση φαρμάκων ή και χρήση ουσιών. Επίσης, ασθενείς με καλή κοινωνική συμπεριφορά, οι οποίοι λόγω της φύσης του προβλήματος που τους έφερε στο ΤΕΠ, για παράδειγμα, μια κρανιοεγκεφαλική κάκωση, μπορεί να έχουν επιθετική συμπεριφορά.

Παράγοντες που αφορούν την ίδια τη δομή και οργάνωση του ΤΕΠ, μπορούν να ενισχύσουν την εκδήλωση βίας. “Ο συνωστισμός, η έλλειψη χώρου, η πολύωρη αναμονή, η ίδια κατάσταση του ασθενή, πολλές φορές τους φέρνει και σε δικαιολογημένη απώλεια υπομονής. Επίσης η ελλιπής επικοινωνία και ενημέρωση του προσωπικού προς τους ασθενείς – δεν μπορεί κάποιος να περιμένει 6 – 7 ώρες για να μάθει το πόρισμα μιας εξέτασης – η έλλειψη προσωπικού, η ελλιπής ασφάλεια, η ελλιπής εκπαίδευση του προσωπικού στη διαχείριση της βίας”, σημείωσε η κ. Καλλιανίδου.

Αντιμετώπιση

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση, σύμφωνα με την προϊσταμένη ΤΕΠ του ΑΧΕΠΑ, είναι η καταγραφή κάθε περιστατικού βίας. Έπειτα, η εκπαίδευση του προσωπικού με σεμινάρια συμπεριφοράς απέναντι στον ασθενή που βρίσκεται σε κατάσταση έντασης, παρεμβάσεις στην εργονομία και ασφάλεια του χώρου, καθώς και γενικότερη ευαισθητοποίηση εθνικής πολιτικής για μηδενική ανοχή απέναντι στη βία στα ΤΕΠ.

Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση, σημείο κλειδί είναι η ενσυναίσθηση: “Προσπαθείς να καταλάβεις από πού πηγάζει η επιθετική συμπεριφορά. Πολλές φορές έχει να κάνει με την δική μας κακή συμπεριφορά. Μια καλή κουβέντα. Θα καταλάβεις ότι το πρόβλημά του είναι ότι κανείς δεν του δίνει σημασία. Τι θέλει ο άνθρωπος; Να μάθει τα εργαστηριακά του. Ήρεμη στάση του σώματος, αποφεύγεις να έρθεις σε άμεση αντιπαράθεση με ένα άτομο που είναι σε έξαρση και κρατάς μια φυσική απόσταση αν δεις ότι είναι πολύ επιθετικός”, είπε.

Πρόληψη

Λίγο – πολύ, οι εργαζόμενοι στο ΤΕΠ μπορούν να προβλέψουν ποιος θα δημιουργήσει πρόβλημα και σε περιπτώσεις που θα αξιολογήσουν ως σοβαρό τον κίνδυνο οφείλουν να λάβουν μέτρα για να το αποτρέψουν.

Χαρακτηριστική περίπτωση που αναφέρθηκε ήταν ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ δύο αντίπαλων οικογενειών Ρομά στον Δενδροπόταμο Θεσσαλονίκης, με πυροβολισμούς και τραυματισμούς εκατέρωθεν. Υπήρξε κλήση στο “κόκκινο” τηλέφωνο (η άμεση σύνδεση της διαλογής με το ΕΚΑΒ για σοβαρά περιστατικά) ότι επίκειτο η διακομιδή των τραυματιών. “Πήραμε την αστυνομία, ήρθαν 20 αστυνομικοί της Ομάδας Ζήτα, κλείσανε την εφημερία και ήταν εκεί. Προλάβαμε, γιατί ξέραμε ότι θα γίνει μακελειό”, είπε η κ. Καλλιανίδου.

Μέτρα που αφορούν την εργονομία και ασφάλεια μπορούν επίσης να βοηθήσουν, όπως η τοποθέτηση καμερών και οι ανιχνευτές μετάλλων. Χαρακτηριστική επίσης περίπτωση η επίσκεψη στα ΤΕΠ ενός νεαρού ζευγαριού έπειτα από κακοποίηση της γυναίκας από τον άνδρα. Σε κάποιον σκοτεινό διάδρομο χωρίς κάμερες κάποιος συγγενής μαχαίρωσε και σκότωσε τον δράστη. Η υπόθεση δεν διαλευκάνθηκε ποτέ, γιατί δεν υπήρχαν κάμερες, επαρκής φωτισμός και φύλαξη.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/