Κορωνοϊός – Ασθενείς: Τρεις φορές πιο θανατηφόρος από την εποχική γρίπη

Μια ακόμα έρευνα επιβεβαιώνει πως ο κορωνοϊός δεν είναι απλή γρίπη, αναδεικνύοντας τον πολλαπλάσιο κίνδυνο του πρώτου και τις σοβαρές επιπλοκές που αφήνουν το σημάδι τους μετά την ανάρρωση

Το μεγαλύτερο κόστος της νόσησης με COVID-19 συγκριτικά με την εποχική γρίπη σε θανάτους, νοσηλείες και νοσηλευτική δαπάνη ανέδειξε πρόσφατη ισπανική έρευνα που θα παρουσιαστεί στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (ECCMID 2022, Λισαβόνα, 23-26 Aπριλίου).

Σύμφωνα με την προοπτική μελέτη που εξέτασε το πρώτο επιδημικό κύμα του νέου κορωνοϊού, οι ενδεχομένως θανατηφόρες επιπλοκές είναι συχνότερες σε ασθενείς με COVID-19 έναντι αυτών με γρίπη, ακόμα και αν οι τελευταίοι είναι γηραιότεροι και με συνοδά προβλήματα υγείας.

Οι ερευνητές εξέτασαν ιατρικά αρχεία του Νοσοκομείου «Της Θάλασσας» στη Βαρκελώνη αναφορικά με 187 ασθενείς διάμεσης ηλικίας 76 ετών (55% άρρενες) με εποχική γρίπη το διάστημα 2017-2019, και 187 ασθενείς με COVID-19 με διάμεση ηλικία τα 67 έτη (49% άρρενες) μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 2020. Όλοι οι ασθενείς είχαν χρειαστεί οξυγονοθεραπεία και εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Η σύγκριση των δύο ομάδων σχετικά με τα κλινικά χαρακτηριστικά, τη χρήση πόρων υγειονομικής περίθαλψης (συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας νοσηλείας και εισαγωγής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας -ΜΕΘ) τη δαπάνη του νοσοκομείου και τη θνητότητα, έδειξε ότι:

  • ως προς το προφίλ των ασθενών, η γρίπη ήταν συχνότερη σε άτομα με προϋπάρχουσες χρόνιες παθήσεις και αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, ενώ η COVID-19 σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα,
  • οι πιθανότητες σοβαρής νόσου και εισαγωγής σε ΜΕΘ ήταν 39% για την ομάδα COVID-19 και 14% για τη γρίπη,
  • οι επιπλοκές διέφεραν, με την οξεία νεφρική βλάβη, τη θρόμβωση και το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας συχνότερο σε ασθενείς με COVID-19 και τη βακτηριακή πνευμονία στους ασθενείς με γρίπη,
  • ο κίνδυνος θανάτου τις πρώτες 30 ημέρες νοσηλείας ήταν τριπλάσιος για τους ασθενείς με κορωνοϊό (15% ή 29 ασθενείς έναντι 5% ή 10 ασθενείς) και κατά 19% μεγαλύτερος στις 90 ημέρες για την ομάδα COVID-19 έναντι 6% στους ασθενείς με γρίπη,
  • ο κίνδυνος θανάτου στις 30 και 90 ημέρες νοσηλείας για τους ασθενείς με κορωνοϊό αποτυπώθηκε πάνω από τριπλάσιος μετά τη συνεκτίμηση παραγόντων όπως συννοσηρότητες, φύλο, σοβαρότητα της νόσου, συνύπαρξη πνευμονίας και θεραπεία με κορτικοστεροειδή,
  • η διάρκεια νοσηλείας σε απλή κλίνη ήταν 14 ημέρες κατά μέσο όρο για ασθενείς με COVID-19 και 11 για ασθενείς με γρίπη και 17 έναντι 10 αντίστοιχα για νοσηλεία σε ΜΕΘ,
  • τα νοσήλια ήταν σχεδόν διπλάσια στην περίπτωση της COVID-19 (21.350€ έναντι 12.082€), όπως σημαντικά υψηλότερη ήταν και η φαρμακευτική δαπάνη και το κόστος διαγνωστικών ελέγχων.

Η Δρ Inmaculada Lopez Montesinos, μιλώντας για την έρευνα που επιβεβαιώνει με τη σειρά της ότι η COVID-19 δεν είναι απλή γρίπη, δήλωσε μεταξύ άλλων πως «η COVID-19 είναι μακράν πιο θανατηφόρος» και πως «ακόμα και όσοι επιζήσουν από την COVID-19 και λάβουν εξιτήριο, θα φέρουν για πάντα σημάδια από τις επιπλοκές της νόσου».

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, η μελέτη έχει κάποιους περιορισμούς όπως το δείγμα ασθενών από ένα νοσοκομείο της Ισπανίας μόνο, η απουσία γονιδιωματικής ανάλυσης για τον προσδιορισμό του στελέχους SARS-COV-2 -ενδεχομένως οι ασθενείς να είχαν προσβληθεί από το «επιθετικό» στέλεχος Β.1- όπως και εμβολίου έναντι της COVID-9, στοιχείο που ενδεχομένως να οδηγούσε σήμερα σε άλλα συμπεράσματα.

 

 

Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/

Κορωνοϊός: «Καμπανάκι» από τους ειδικούς για την απόλυτη χαλάρωση

Πριν από δύο χρόνια, τον Απρίλιο του 2020, τα SMS αποτελούσαν απαραίτητη προϋπόθεση για έξοδο από το σπίτι, ενώ σε περίπτωση άσκοπης μετακίνησης οι παραβάτες απειλούνταν με πρόστιμο 300 ευρώ και αφαίρεση πινακίδων. Ήταν το πρώτο Πάσχα με κορωνοϊό και καραντίνα, με το γνωστό σύνθημα «Μένουμε σπίτι».

Ένα χρόνο μετά, επιβάλλεται το «Πάσχα στην πόλη», καθώς μπαίνει απαγορευτικό στα ταξίδια από νομό σε νομό το 2021. Στο εορταστικό τραπέζι επιτρέπονται έως και 12 άτομα, με τις σούβλες να στήνονται σε… μπαλκόνια, ταράτσες και παραλίες. Οι πόρτες των ναών ανοίγουν και πάλι, με τους πιστούς να εισέρχονται σε αυτούς φορώντας διπλές μάσκες και το «Χριστός Ανέστη» να ψάλλεται στις 9 το βράδυ, αντί για τα μεσάνυχτα.

Η εστίαση, βέβαια, παραμένει ερμητικά κλειστή και το λιανεμπόριο λειτουργεί υπό αυστηρούς όρους, δεδομένης της απειλής της μετάλλαξης Δέλτα – που αποδείχθηκε και η πιο θανατηφόρα μέχρι και σήμερα.

Μετά από όλα αυτά και με την διεύρυνση του εμβολιαστικού προγράμματος, φθάσαμε αισίως στο 2022 και στο πολυπόθητο «Πάσχα στο χωριό».

Τα επίσημα δεδομένα για την πορεία της πανδημίας, εξάλλου, αποτυπώνουν την ταχεία αποκλιμάκωση. Μόνο την περασμένη εβδομάδα καταγράφηκε 20% μείωση στους νοσηλευόμενους και 37% μείωση στις νέες νοσηλείες. Αντίστοιχα, κατά την ίδια περίοδο, η πτωτική τάση στις διασωληνώσεις αγγίζει το 7%.

Οδικός χάρτης

Οι επιστήμονες, πάντως, χαρτογραφούν στο φετινό Πάσχα τον τελευταίο σκόπελο πριν από την είσοδο της χώρας σε κανονικούς ρυθμούς – που θα θυμίζουν εποχές προ πανδημίας.

Ο «οδικός χάρτης» που έχει ανακοινωθεί ορίζει ως ημερομηνία – ορόσημο για την επιστροφή μας στην κανονικότητα την Πρωτομαγιά. Αναλυτικότερα, από τον επόμενο μήνα, η χώρα θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ευρώπης.

Υπενθυμίζεται πως από τις πρώτες χώρες που έχουν άρει τα περιοριστικά μέτρα είναι η Αγγλία, με τη Σκωτία και την Ουαλία να ακολουθούν. Ομοίως, στη Δανία δεν υπάρχουν σε ισχύ περιορισμοί, όπως και στην Ελβετία από την 1η Απριλίου. Στη Γαλλία, από τις 14 Μαρτίου καταργήθηκε το Covid pass για πρόσβαση σε κλειστούς χώρους, κάτι που συνέβη και στην Πορτογαλία. Τέλος, η άρση του πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης στην Ιταλία συμπίπτει χρονικά με όσα έχουν αποφασιστεί εντός των συνόρων, για την είσοδο σε κλειστούς χώρους από την 1η Μαΐου.

Ωστόσο, οι ειδικοί υπογραμμίζουν σε κάθε ευκαιρία πως η στρατηγική του «zero Covid» – ή αλλιώς «μηδενικής διασποράς» – αποτελεί ανέφικτο στόχο, εφιστώντας την προσοχή των πολιτών, με έμφαση στους πλέον ευάλωτους.

Και τονίζουν ότι άπαντες έχουν πια εκπαιδευτεί επαρκώς, ώστε να αναγνωρίζουν το ρίσκο και να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, παρότι σταδιακά αίρεται η υποχρεωτικότητά τους.

Σαρηγιάννης: Οι διακοπές του Πάσχα θα καθυστερήσουν την αποκλιμάκωση της πανδημίας

«Καμπανάκι» έκρουσε ο καθηγητής του ΑΠΘ, Δημοσθένης Σαρηγιάννης, καθώς εξέφρασε την εκτίμηση πως θα υπάρξει καθυστέρηση στην αποκλιμάκωση της πανδημίας, λόγω των εορτών του Πάσχα.

Και αυτό, όπως εξήγησε, επειδή ο μεγάλος συγχρωτισμός και η χαλάρωση των μέτρων ατομικής προστασίας θα επιβραδύνουν την εμφανιζόμενη τάση αποκλιμάκωσης της πανδημίας.

Στη Μύκονο τα κρούσματα αυξήθηκαν αισθητά

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ ανέφερε ως παράδειγμα τη Μύκονο όπου, όπως είπε, τις τελευταίες επτά ημέρες, τα κρούσματα έχουν αυξηθεί αισθητά.

Όπως τόνισε ο κ. Σαρηγιάννης, μετά την Πρωτομαγιά ο αριθμός των κρουσμάτων του κορωνοϊού αναμένεται να κυμανθεί κάτω από τις 5.000, ενώ υπογράμμισε πως θα πρέπει να τηρούνται τα μέτρα ατομικής προστασίας καθώς ο ιός ελλοχεύει.

Παράλληλα, ο κ. Σαρηγιάννης επεσήμανε την αναγκαιότητα της τρίτης αναμνηστικής δόσης στα άτομα που έχουν ήδη κάνει τις δύο, προκειμένου να είναι θωρακισμένος ο οργανισμός απέναντι στον κορωνοϊό, εμμένοντας στην πιστή τήρηση των μέτρων ατομικής προστασίας.

Εξάλλου, το να πετάξουμε τις μάσκες από την 1η Μαΐου όταν εισερχόμαστε σε κλειστούς χώρους, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μην συνεχίσουμε να φοράμε μάσκες σε χώρους με συνωστισμό – εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς. Και αυτό, πέρα από το ότι αποτελεί «ισχυρή σύσταση» της κυβέρνησης, παραμένει αναγκαιότητα για τους ειδικούς.

Ας απολαύσουμε την ελευθερία μας, λοιπόν, αλλά με προσοχή και προνοητικότητα. Γιατί καλό ήταν το «Πάσχα στο χωριό», αλλά ακόμα καλύτερο θα είναι ένα καλοκαίρι με λίγα κρούσματα, ακόμα λιγότερες νοσηλείες και θανάτους.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

ECDC: 190 περιστατικά οξείας ηπατίτιδας σε παιδιά σε όλο τον κόσμο

Σε όλο τον κόσμο έχουν τώρα καταγραφεί περίπου 190 περιπτώσεις σοβαρής ηπατίτιδας σε παιδιά, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Έλεγχο Νόσων (ECDC).

Η έξαρση αναφέρθηκε αρχικά στο Ηνωμένο Βασίλειο νωρίτερα αυτό τον μήνα και έχει ταυτοποιηθεί σε τουλάχιστον 12 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Αυτή περιλαμβάνει περίπου 40 περιστατικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση/Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δήλωσε σήμερα η επικεφαλής του ECDC Αντρέα Αμόν σε δημοσιογράφους σε διαδικτυακή ενημέρωση.

Το ECDC ερευνά τα περιστατικά αυτά παράλληλα με τις εθνικές αρχές και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ο ιός της ηπατίτιδας στα παιδιά κατά 99% βρίσκεται ήδη στην Ελλάδα, λέει ο Μαγιορκίνης

Στην οξεία ηπατίτιδα άγνωστης αιτίας που εμφανίζεται σε μικρά παιδιά αλλά και στα κρούσματα που περιμένουμε στην Ελλάδα αναφέρθηκε ο Γκίκας Μαγιορκίνης.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο καθηγητής στο τμήμα Υγιενής επιδημιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, εμφανίστηκε καθησυχαστικός λέγοντας ότι με βάση όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής δεν είναι κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Τι είναι ο οξεία ηπατίτιδα στα παιδιά

Όπως εξηγεί ο κ. Μαγιορκίνης πρόκεται για μία φλεγμονή του ήπατος η οποία χαρακτηρίζεται συνήθως από κιτρίνισμα. Συνήθως κιτρινίζει το λευκό του ματιού, το παιδί έχει υψηλό πυρετό και αυτό είναι καμπανάκι ότι το παιδί πρέπει να πάει στο νοσοκομείο για εξετάσεις.

Πρόσθεσε ότι πρόκειται για έναν πολύ εκτεταμένο ιό, στον οποίο μάλλον κάποια παιδιά έχουν μια γενετική ευαισθησία και αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο. Πρόκειται για μία σπάνια επιπλοκή ενός πολύ διαδεδομένου ιού. Μιλάμε για τον αδενοϊό 41, κατά πάσα πιθανότητα, που έχει απομονωθεί στο 77% των παιδιών που έχουν εξεταστεί για αυτό, χωρίς να σημαίνει ότι το 23% δεν τον είχε, απλά δεν τον ανίχνευσαν.

Ο κ. Μαγιορκίνης είπε ακόμα ότι από όσο γνωρίζει μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά δεν γίνονται στην Ελλάδα, και τέτοιες περιπτώσεις πήγαιναν στο εξωτερικό, γιατί είναι σπάνιες περιπτώσεις και δεν υπάρχει αυτή η ειδικότητα στην Ελλάδα. Συνήθως στα παιδιά γίνονται από ζωντανό δότη, που σημαίνει ότι ο πατέρας, αν είναι συμβατός, να δώσει μέρος από το ήπαρ του στο παιδί.

Όσον αφορά στα συμπτώματα, τόνισε ότι ένας πυρετός δεν χρειάζεται να ανησυχήσει τους γονείς, βασικό σύμπτωμα είναι το κιτρίνισμα του δέρματος και το κιτρίνισμα του ματιού.

Πότε θα έρθει η οξεία ηπατίτιδα στην Ελλάδα

Ο ιός 99% βρίσκεται ήδη στην Ελλάδα, λέει ο κ. Μαγιορκίνης, αυτό που δεν ξέρουμε είναι αν θα δούμε αυτή την επιπλοκή. «Θεωρητικά υπολογίζουμε ότι αν συμβεί και στην Ελλάδα θα είναι της τάξης των 10-20 κρουσμάτων, στη χειρότερη περίπτωση, αν δεν αυξηθούν τα κρούσματα και στο Ηνωμένο Βασίλειο».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Γιαννάκος – Ηπατίτιδα: Οι μεταμοσχεύσεις σε παιδιά γίνονται στην Ιταλία

Την αδυναμία μεταμοσχεύσεων ήπατος σε παιδιά στα νοσοκομεία της χώρας, με αποτέλεσμα αυτά να στέλνονται στην Ιταλία, ανέδειξε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος, με αφορμή τα προβλήματα με την εμφάνιση οξείας ηπατίτιδας σε παιδιά.

«Στο μείζον ζήτημα της μεταμόσχευσης ήπατος σε παιδιά αξίζει να σημειώσουμε ότι δεν γίνονται στα Ελληνικά Νοσοκομεία. Τα προηγούμενα χρόνια κάποιες μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά πραγματοποιούνταν στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο»», σημείωσε ο κ. Γιαννάκος, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι η διαδικασία αυτή σήμερα δεν υφίσταται.

«Στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης γίνονταν μεταμοσχεύσεις ήπατος παιδιών έως το 2006 περίπου από πτωματικούς δότες και όχι ζώντες δότες. Σταμάτησαν κυρίως λόγω της έλλειψης δοτών. Μετά το 2006 όποιο παιδάκι έχει ανάγκη μεταμόσχευσης ήπατος στέλνεται στην Ιταλία», εξήγησε ο ίδιος.

Διακρατική συμφωνία ΕΟΜ

«Οι ανάγκες μεταμόσχευσης ήπατος σε παιδιά της χώρας μας σήμερα καλύπτονται μέσω διακρατικής συμφωνίας του ΕΟΜ με τον αντίστοιχο οργανισμό της Ιταλίας και πραγματοποιούνται στο ακαδημαϊκό παιδιατρικό νοσοκομείο τριτοβάθμιας φροντίδας «Bambino Gesù» που βρίσκεται στη Ρώμη και είναι υπό εξωεδαφική δικαιοδοσία της Αγίας Έδρας», τονίζει ο κ. Γιαννάκος.

«Κρίμα που στα Ελληνικά Νοσοκομεία δεν γίνονται πια μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Μεγάλη προσοχή στα μέτρα προστασίας για τα παιδιά», καταλήγει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πεδιαδιτάκης: Human Brain Chip – Μια από τις 10 σημαντικές καινοτομίες

Η πρόκληση των επιστημόνων είναι η ευελιξία, η υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών και η ικανότητα διαχείρισης και ανάλυσης του τεράστιου όγκου δεδομένων στον τομέα της υγείας, όπως σημειώνει ο Δρ Ιωσήφ Πεδιαδιτάκης στο «The Doctor», υπογραμμίζοντας πως «το πρόβλημα είναι ότι 92 τοις εκατό των φαρμάκων που περνούν τις προκλινικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών σε ζώα, αποτυγχάνουν σε δοκιμές σε ανθρώπους, καθώς αποδεικνύονται αναποτελεσματικά ή τοξικά. Επομένως, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για συστήματα και νέες μεθόδους, που θα βελτιώσουν αυτές τις διαδικασίες».

Κύριε Πεδιαδιτάκη, το αποκαλούμενο Human Brain-Chip επελέγη ως μία από τις δέκα σημαντικές καινοτομίες για το 2021 από το περιοδικό «The Scientist». Πώς καταφέρνει ένα τσιπ να βοηθήσει ασθενείς με σοβαρές νευρολογικές διαταραχές;

Με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση υποδεχτήκαμε την ανακοίνωση του περιοδικού «The Scientist», το οποίο βράβευσε το Human Brain-Chip ως μία από τις δέκα σημαντικές καινοτομίες για το 2021.

Η τεχνολογία «Όργανα σε τσιπ» της εταιρείας Emulate χρησιμοποιεί ανθρώπινα κύτταρα για να μοντελοποιήσει τη δομή και τη λειτουργία των ανθρώπινων οργάνων και ιστών. Συγκεκριμένα, το Human Brain-Chip περιέχει νευρώνες, αστροκύτταρα, μικρογλοία, περικύτταρα, και μικροαγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα από τον άνθρωπο και έχει σχεδιαστεί για να προσομοιώνει την πολυπλοκότητα του ανθρωπίνου αιματοεγκεφαλικού φραγμού.

Επειδή τα τσιπ είναι διαφανή, μπορούμε να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει μέσα τους. Η ομάδα μας χρησιμοποίησε αυτό το τσιπ σε διάφορες εφαρμογές, όπως η διερεύνηση των καταστάσεων νευροεκφυλιστικών ασθενειών και η μελέτη των επιπτώσεων της νευροφλεγμονής. Στην πρόσφατη έρευνα μας, η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature Communications, εστιάσαμε στην κατανόηση της νόσου του Πάρκινσον και την επίδραση της ασθένειας αυτής στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

Το συγκεκριμένο τσιπ δεν είναι εμφύτευμα επομένως δεν παρέχει άμεση θεραπεία στον ασθενή. Μπορεί όμως η καινοτομία αυτή να χρησιμοποιηθεί ως μια ιδιαιτέρως ελπιδοφόρα εναλλακτική λύση, περιορίζοντας τη χρήση πειραματόζωων και να αλλάξει τα δεδομένα στη διενέργεια των κλινικών μελετών, προβλέποντας με μεγαλύτερη ασφάλεια και ταχύτητα ποια νέα φάρμακα θα θεραπεύσουν αποτελεσματικά την ανθρώπινη νόσο.

Πόσο ορατό είναι στο εγγύς μέλλον η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών να υποκαταστήσει ή να συμπληρώσει μια σειρά από θεραπευτικές κατηγορίες, προς όφελος των ασθενών;

Προς το παρόν, σχεδόν κάθε νέο φάρμακο πρέπει να υποβληθεί σε μια μακρά κλινική δοκιμή καθώς και να δοκιμαστεί σε έναν μεγάλο αριθμό εθελοντών προτού πάρει την τελική έγκριση να χρησιμοποιηθεί στον ασθενή.

Το πρόβλημα είναι ότι 92 τοις εκατό των φαρμάκων που περνούν τις προκλινικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών σε ζώα, αποτυγχάνουν σε δοκιμές σε ανθρώπους, καθώς αποδεικνύονται αναποτελεσματικά ή τοξικά. Επομένως, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για συστήματα και νέες μεθόδους, που θα βελτιώσουν αυτές τις διαδικασίες.

Μια εξ αυτών φιλοδοξεί να είναι η ανάπτυξη οργάνων σε τσιπ, τα οποία προσομοιάζουν την φυσιολογία των ανθρώπινων ιστών και ξεπερνούν τα εμπόδια που δημιουργούν οι δοκιμές σε ζώα. Ωστόσο, καθώς τα τσιπ δεν μπορούν να καταγράψουν την πλήρη πολυπλοκότητα ενός ανθρώπινου οργανισμού, προσπαθούμε διαρκώς να βελτιώσουμε αυτή την τεχνολογία, ώστε να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα στην εξεύρεση νέων θεραπευτικών στόχων και δημιουργίας νέων φαρμάκων.

Πρακτικά, πώς η συγκεκριμένη καινοτομία μπορεί να ωφελήσει την ανάπτυξη φαρμάκων και εξατομικευμένων θεραπειών (personalized medicine);

Κάθε ανθρώπινος οργανισμός αντιδρά διαφορετικά σε τρόφιμα, φάρμακα και χημικές ουσίες. Ένα φάρμακο, για παράδειγμα, είναι δυνατό να είναι αποτελεσματικό σε ένα άτομο, ενώ ένα άλλο όχι. Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, δεν είχαμε τρόπο να δοκιμάσουμε πώς μία φαρμακευτική ουσία θα επενεργούσε σε ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, πριν του χορηγηθεί. Προκειμένου να δημιουργήσουμε τα Όργανα σε τσιπ, αρχικά λαμβάνουμε κύτταρα του δέρματος από τους ασθενείς και τα επαναπρογραμματίζουμε σε βλαστικά κύτταρα, τα οποία αργότερα αναπτύσσονται στο κύτταρο που επιθυμούμε.

Τοποθετώντας τα κύτταρα ενός ασθενούς σε τσιπ «Patient-on-a-chip» που περιέχουν βιοτεχνολογικές επιφάνειες που αναδημιουργούν το φυσικό περιβάλλον του οργάνου και εν συνεχεία εκθέτοντας αυτά τα κύτταρα σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο ή σειρά φαρμάκων, οι γιατροί θα μπορούν να αποκτήσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς θα ανταποκριθεί αυτός στη θεραπεία, αποφεύγοντας τον κίνδυνο χορήγησης φαρμάκων, τα οποία ενδεχομένως να έχουν δυσάρεστες παρενέργειες.

Ποια αναμένεται να είναι τα επόμενα βήματα; Ποια θα είναι η συνέχεια αυτής της καινοτομίας;

Ο στόχος είναι να κάνουμε τσιπ που μιμούνται πιο περίπλοκα συστήματα με μεγαλύτερη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα. Εξάλλου, ήδη πολλές ομάδες ερευνητών στοχεύουν στη σύνδεση διάφορων τσιπ οργάνων όπως του πνεύμονα, της καρδιάς, του εντέρου, του ήπατος και του αιματοεγκεφαλικού φραγμού σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα προκειμένου να δημιουργήσουν συστήματα οργάνων ή ακόμα και ολοκλήρου του ανθρώπινου σώματος, το λεγόμενο «ανθρώπινο σώμα σε τσιπ». Με τον τρόπο αυτό, θα έχουμε τη δυνατότητα να μελετήσουμε την επίδραση ενός συγκεκριμένου φαρμάκου ή μία σειρά φαρμάκων στα συστήματα οργάνων στο σώμα.

Ποιοι οι στόχοι της συνεργασίας σας με τη NASA για τη διεξαγωγή έρευνας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, χρησιμοποιώντας το πλήρως αυτοματοποιημένο Brain-Chip;

Η εταιρεία Emulate βραβεύτηκε από το Εθνικό Κέντρο Προώθησης Μεταφραστικών Επιστημών των Η.Π.Α. για τη διεξαγωγή έρευνας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, χρησιμοποιώντας το Brain-Chip.

Το πλήρες αυτοματοποιημένο Brain-Chip, σχεδιάστηκε ώστε να απαιτεί ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση, το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς ο χρόνος που διαθέτει το πλήρωμα ενός διαστημικού σταθμού είναι εξαιρετικά περιορισμένος.

Συγκεκριμένα, έχουμε συσσωρεύσει μια ολόκληρη εργαστηριακή υποδομή σε ένα μικροσκοπικό κουτί, το οποίο δύναται να φιλοξενήσει δώδεκα Brain-Chips και να λειτουργήσει αυτοματοποιημένα. Στόχος της έρευνας ήταν να μελετηθεί η σχέση της φλεγμονής και της λειτουργίας του εγκεφάλου σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Ο εγκέφαλος των αστροναυτών, οι οποίοι διαβιούν για αρκετούς μήνες στο διάστημα, λειτουργεί διαφορετικά σε συνθήκες μειωμένης βαρύτητας, και, προς το παρόν, δεν είναι σαφές αν αυτό έχει επιβλαβείς επιδράσεις μακροπρόθεσμα.

Το 2019 πραγματοποιήθηκε η πρώτη πτήση του Brain-Chip στο διάστημα, ενώ στα τέλη Δεκεμβρίου 2021 είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το τελευταίο του ταξίδι στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, με το μεταγωγικό διαστημικό σκάφος Dragon της SpaceX. Ευελπιστούμε τα ευρήματα της έρευνας να βελτιώσουν το διαστημικό ταξίδι και να μας παράσχουν πολύτιμες πληροφορίες για το τρόπο με τον οποίο η έρευνα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας μπορεί να ωφελήσει τη διαδικασία ανάπτυξης φαρμάκων στην Γη.

Η επιστήμη, τα τελευταία χρόνια, έχει σημειώσει ιδιαίτερα μεγάλη πρόοδο, συνδράμοντας σημαντικά στη βελτίωση της ζωής του ανθρώπου. Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζεται ως επιστήμονας;

Η πρόκληση των επιστημόνων είναι η ευελιξία, η υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών και η ικανότητα διαχείρισης και ανάλυσης του τεράστιου όγκου δεδομένων στον τομέα της υγείας, τα οποία δεν είναι διαχειρίσιμα με τη χρήση παραδοσιακών λογισμικών ή διαδικτυακών πλατφορμών.

Η εξάρτησή του επιστήμονα από την τεχνολογία αιχμής έχει παρουσιάσει μια σειρά νέων προκλήσεων, όχι μόνο όσον αφορά στο κόστος και τη χρηματοδότηση έργων έρευνας αλλά και στη δημιουργία απόστασης μεταξύ της επιστήμης και της κοινωνίας. Οι ραγδαίες εξελίξεις σε πολλούς τομείς της έρευνας δεν δίνει τον απαραίτητο χρόνο στον κόσμο να αφομοιώσει και να πληροφορηθεί σωστά τις εφαρμογές της επιστήμης και της τεχνολογίας, οι οποίες βελτιώνουν την καθημερινότητα του.

Ο επιστήμονας οφείλει να διαθέτει χρόνο να ενημερώνει το κοινό με εύληπτο τρόπο για το επιστημονικό του έργο, επιδεικνύοντας παράλληλα τον απαραίτητο σεβασμό και κατανόηση στην άγνοια του μέσου ανθρώπου για τα εξειδικευμένα αυτά θέματα.

Μηχανική μάθηση και τεχνητή νοημοσύνη πρόκειται να αποτελέσουν τα κυρίαρχα εργαλεία στα χέρια των επιστημόνων. Πόσο πιθανόν είναι να υπάρξουν ουσιαστικά αποτελέσματα τα επόμενα χρόνια σε μια σειρά από πολύπλοκες και σπάνιες ασθένειες;

Θεωρώ ότι στο άμεσο μέλλον η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση, που αποτελεί υποπεδίο της τεχνητής νοημοσύνης, θα αποτελούν κυρίαρχα εργαλεία για τη διάγνωση και τη θεραπευτική παρέμβαση σε πολλές ασθένειες, αποτελώντας ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ιατρικής πράξης.

Για παράδειγμα, κάθε μέρα ένας μεγάλος όγκος βιοϊατρικών δεδομένων συγκεντρώνεται και αποθηκεύεται σε ηλεκτρονικούς φακέλους υγείας, δημιουργώντας έναν τεράστιο όγκο δεδομένων τα οποία δεν φαίνεται να είναι εύκολο να κατηγοριοποιηθούν από ένα ειδικό.

Τέτοια εργαλεία όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση θα μπορούν να δημιουργήσουν νέες υπο-ομάδες ασθενών και να συνεισφέρουν στην δημιουργία νέων γνώσεων πάνω στην ιατρική́ και στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων, ανοίγοντας το δρόμο για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις σε εξατομικευμένο επίπεδο.

Αποφοιτήσατε από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2007. Σε έναν γενικευμένο ίσως ισχυρισμό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Brain-Chip είναι αποτέλεσμα του γενικευμένου brain drain που παρατηρείται στη χώρα μας;

Η εμπειρία μου στην Κρήτη ήταν πολύ θετική και παραγωγική. Μου παρείχε ευκαιρίες που δεν θα είχα διαφορετικά και μου έδωσε το «εισιτήριο» για να έρθω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα την τύχη να φοιτήσω δίπλα σε σπουδαίους καθηγητές στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, οι οποίοι είχαν επιρροή στην εξέλιξη μου καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπαίδευσής μου.

To Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Ίδρυμα Τεχνολογίας κι Έρευνας (ΙΤΕ) δίνει τη δυνατότητα σε νέους επιστήμονες να δραστηριοποιηθούν εντός των συνόρων με τα διεθνή «standards» χωρίς να έχουν να «ζηλέψουν» στο παραμικρό τους συναδέλφους τους, οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού. Παραταύτα, πιστεύω ότι η ερευνά δεν έχει σύνορα.

Είναι χρήσιμο για έναν επιστήμονα να ταξιδεύει στο εξωτερικό, να εμπλουτίζει τις γνώσεις του, να εκπαιδεύεται στο νέο και να έχει τριβή με ερευνητές ποικίλων κλάδων, διευρύνοντας με τον τρόπο αυτό τους ορίζοντές του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πολυεπιστημονικής έρευνας είναι η εταιρεία Emulate. Προσωπικά, αυτό το περιβάλλον με βοήθησε να εξελίξω τις υπάρχουσες δεξιότητες μου και να μάθω πολλά περισσότερα από επιστήμονες διαφορετικών γνωσιακών πεδίων που δεν είχα αλληλεπιδράσει στο παρελθόν, ένα περιβάλλον το οποίo συνέβαλε στη δημιουργία και του Brain-Chip.

Μπορεί η Ελλάδα να αλλάξει τις δυσμενείς συνθήκες και να γίνει πόλος έλξης των επιστημόνων αλλά και να δημιουργήσει ένα ελκυστικό περιβάλλον επιστημονικής ανάπτυξης;

Ισχυρή πεποίθησή μου είναι ότι η Ελλάδα, η οποία συνέρχεται πλέον από την οικονομική ύφεση, έχει τη δυνατότητα να γίνει πόλος έλξης των επιστημόνων, και να δημιουργήσει ένα ελκυστικό περιβάλλον επιστημονικής ανάπτυξης, μετατρέποντας έτσι το brain drain σε brain gain. Πρωτίστως, όμως, η προσπάθεια αυτή πρέπει να ξεκινήσει με την έμπρακτη στήριξη από την Πολιτεία του υφιστάμενου επιστημονικού δυναμικού, τη στήριξη των ανθρώπων και των ερευνητικών υποδομών με έμφαση στις νέες τεχνολογίες. Επίσης, η ενίσχυση της καινοτόμου επιχειρηματικότητας μέσω κατάλληλου νομικού, διοικητικού και χρηματοδοτικού πλαισίου καθώς και η διασύνδεση των Ελλήνων του εξωτερικού́ με την εγχωρία επιχειρηματική́ και ερευνητική́ κοινότητα, θα αποτελέσουν στοχευμένες παρεμβάσεις για τον επαναπατρισμό́, τη διακράτηση όσων ήδη σκέφτονται να εγκαταλείψουν τη χώρα, και την ενεργοποίηση αυτών που παραμένουν έξω προς όφελος της Ελληνικής οικονομίας.

Who is Who

Ο Δρ Ιωσήφ Πεδιαδιτάκης από τον Αύγουστο του 2021 κατέχει τη θέση του Associate Director της εταιρείας Vesalius Therapeutics Inc., που ιδρύθηκε από τη venture capital Flagship Pioneering. Από το έτος 2017 μέχρι το 2021 είχε διατελέσει Associate Director έρευνας της εταιρείας Emulate, Inc. (Βοστώνη, ΗΠΑ), στην οποία ηγήθηκε της ανάπτυξης ενός νέου μοντέλου ανθρώπινου εγκέφαλου σε τσιπ (αγγλ. Brain-Chip), βασιζόμενου στην τεχνολογία «Όργανα σε τσιπ» (αγγλ. Organs-on-Chip).

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2007), ενώ έλαβε το μεταπτυχιακό και διδακτορικό του δίπλωμα από το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης σε συνεργασία με το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) το 2010 και 2015, αντίστοιχα. Στο πλαίσιο της Διδακτορικής του Διατριβής πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη μιας νέας οικογένειας συνθετικών, διαπερατών από το αιματοεγκεφαλικό φραγμό, νευροτροφινών, τις «Μικρονευροτροφίνες» (ΜΝΤ), ως πιθανή θεραπεία σοβαρών νευρολογικών διαταραχών, όπως της νόσου του κινητικού νευρώνα (ALS), της νόσου του Αλτσχάιμερ και της νόσου του Πάρκινσον.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Γιατί σταμάτησαν οι μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά στην Ελλάδα

Έως το 2008, έγιναν 21 επεμβάσεις στο “Ιπποκράτειο” Θεσσαλονίκης. Ανάγκη επανεκκίνησης λόγω της οξείας ηπατίτιδας. Τι λένε στο iatronet.gr o αναπληρωτής καθηγητής Ν. Αντωνιάδης και ο χειρουργός Γ. Ίμβριος.

Η επιδημία οξείας ηπατίτιδας στα παιδιά, αδιευκρίνιστης αιτιολογίας, ανοίγει τη συζήτηση για την ανάγκη επανεκκίνησης των μεταμοσχεύσεων ήπατος σε ανήλικους λήπτες στην Ελλάδα. Το σχετικό πρόγραμμα εφαρμόστηκε με επιτυχία στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, αλλά διακόπηκε το 2008 έπειτα από 21 επεμβάσεις και έκτοτε τα περιστατικά παραπέμπονται στο εξωτερικό. Παρότι δεν έχει εμφανιστεί ακόμη κάποιο κρούσμα στην Ελλάδα, οι ειδικοί θεωρούν πολύ πιθανό να συμβεί αυτό στο επόμενο διάστημα. Με δεδομένο ότι το 10% των περιπτώσεων που έχουν αναφερθεί διεθνώς μέχρι σήμερα χρειάστηκε τη μεταμόσχευση ήπατος ως τελική θεραπεία, οι χειρουργοί μεταμοσχεύσεων υποστηρίζουν πως αυτή πρέπει να επανέλθει ως διαθέσιμη υπηρεσία από το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Μιλώντας στο iatronet.gr, ο αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής Μεταμοσχεύσεων στο ΑΠΘ, Νικόλαος Αντωνιάδης και ο χειρουργός ειδικός σε μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά, Γεώργιος Ίμβριος, εξηγούν γιατί διακόπηκε το πρόγραμμα και καταθέτουν τις προτάσεις τους.

Ν. Αντωνιάδης: Μπορούμε και πρέπει να το συνεχίσουμε

Η πανεπιστημιακή Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης ήταν η μοναδική στην Ελλάδα που πραγματοποιούσε μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά. Ως το 2008, πραγματοποίησε 21 επεμβάσεις σε ασθενείς κάτω των 18 ετών, εκ των οποίων οι 10 ήταν κάτω των 14. Εκείνη τη χρονιά δεν ανανεώθηκε η άδεια και έκτοτε τα περιστατικά παραπέμπονται σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, κυρίως στην Ιταλία και στο Βέλγιο. Εξαίρεση αποτελεί μια επιτυχής μεταμόσχευση ήπατος που έγινε πριν από περίπου 1 χρόνο σε έναν 17χρονο με οξεία ηπατική ανεπάρκεια από δηλητηρίαση με φάρμακα. Ο ασθενής ήταν μεγαλόσωμος, σχεδόν ενήλικας και πήρε μόσχευμα από ενήλικα.

Γιατί όμως διακόπηκε το πρόγραμμα; Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Νικόλαο Αντωνιάδη (φωτογραφία), “τα περιστατικά δεν ήταν πάρα πολλά, προτιμούσαμε να τα παραπέμψουμε σε κέντρα του εξωτερικού που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία και συσσωρεύουν τις παιδιατρικές μεταμοσχεύσεις. Κυρίως αφορούσαν καρκίνους και οξείες ηπατίτιδες με δηλητηρίαση από παρακεταμόλη ή από μανιτάρια”.

Κυριότερος λόγος, ωστόσο, όπως αναφέρει ο ίδιος, ήταν η έλλειψη οργάνωσης και στήριξης του εγχειρήματος από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. “Οι μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά είναι πιο πολύπλοκες επεμβάσεις, συνήθως γίνονται με μόσχευμα από ζώντες δότες. Χρειάζεται περισσότερη στήριξη και στο προσωπικό που εμείς έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Δεν κάνουμε κάποιες μεταμοσχεύσεις γιατί δεν έχουμε αναισθησιολόγους, ενώ και ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός δεν έχει ανανεωθεί. Υπάρχει μια αίσθηση απόσυρσης ή παραίτησης από το σύστημα υγείας σε ό,τι αφορά τις μεταμοσχεύσεις”, σημειώνει.

Ο ίδιος θεωρεί πως η απειλή της οξείας ηπατίτιδας αποτελεί αφορμή για να μπει στο τραπέζι η επανέναρξη του προγράμματος, με την κατάλληλη στήριξη του κράτους. “Εμείς έχουμε και την εμπειρία και τη διάθεση να το συνεχίσουμε, γιατί είναι κάτι που πρέπει να έχει το Σύστημα. Βλέπουμε ότι η τελική θεραπεία σε 10% από τα παιδιά με οξεία ηπατίτιδα θα είναι η μεταμόσχευση ήπατος”, λέει και προσθέτει: “Είναι καιρός να υπάρχει στήριξη γιατί τα πράγματα αλλάζουν. Θεωρώ τις μεταμοσχεύσεις ως την πιο προωθημένη υπηρεσία υγείας που μπορεί να δώσει ένα κοινωνικό και σύγχρονο σύστημα υγείας. Είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει και να λειτουργεί”.

Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη καλύτερης οργάνωσης για την ευαισθητοποίηση των πολιτών στο θέμα της δωρεάς οργάνων. “Δυστυχώς, είμαστε αρκετά πίσω. Οι Έλληνες είμαστε οι πιο αλτρουιστές από όλους, αλλά πρέπει να υπάρχει ενημέρωση. Είναι ένα δώρο ζωής από το οποίο επωφελούνται με ζωή αρκετοί λήπτες: καρδιά, πνεύμονες, νεφροί, ήπαρ, κερατοειδείς κλπ, δίνουν ζωή και ελπίδα”, κατέληξε ο κ. Αντωνιάδης.

Στην Κλινική του Ιπποκράτειου γίνονται περίπου 30 μεταμοσχεύσεις ήπατος το χρόνο σε ενήλικες, από πτωματικούς δότες.

Γ. Ίμβριος: Μόσχευμα κυρίως από ζώντες συγγενείς

Ο Γεώργιος Ίμβριος (φωτογραφία), πρώην αναπληρωτής καθηγητής του ΑΠΘ, υπήρξε μέλος της ομάδας της Χειρουργικής Κλινικής Μεταμοσχεύσεων του Ιπποκράτειου, με ειδίκευση στις μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά. Σήμερα, εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, ως γενικός χειρουργός στο Διαβαλκανικό Ιατρικό Κέντρο.

Όπως αναφέρει στο iatronet.gr, το πρόγραμμα διακόπηκε για δύο λόγους: Από τη μια, δεν υπήρχαν παιδιατρικοί πτωματικοί δότες και από την άλλη, η εξέλιξη θέλει τις μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά να γίνονται πλέον κυρίως από ζώντες δότες.

“Για να μεταμοσχευθεί ένα όργανο από πτωματικό δότη σε παιδί πρέπει να έχει συγκεκριμένο όγκο. Δηλαδή, ή να προέρχεται από παιδί ή αν είναι από ενήλικα να είναι διαχωρισμένο, με μια τεχνική που το διαχωρίζει σε δύο τμήματα, από τα οποία το μικρό πάει σε παιδί και το μεγαλύτερο μεταμοσχεύεται σε ενήλικα”, εξηγεί και προσθέτει: “πλέον οι μεταμοσχεύσεις ήπατος στα παιδιά γίνονται κυρίως από ζώντες δότες, δηλαδή από τους γονείς ή κάποιον συγγενή του λήπτη, ή – υπό κάποιες ειδικές νομικές προϋποθέσεις – ακόμη και από μη συγγενή. Όταν ο δότης κρίνεται κατάλληλος  και διασφαλιστεί ότι δεν θα καταστεί ο ίδιος προβληματικός στο υπόλοιπο της ζωής του, υποβάλλεται σε εκτομή ενός τμήματος από το ήπαρ του, ώστε αυτό να μεταμοσχευτεί στον λήπτη”.

Αναφερόμενος στα κρούσματα ηπατίτιδας, ο κ. Ίμβριος επισημαίνει πως πρέπει το θέμα να ανιμετωπιστεί με επιφυλακή, αλλά χωρίς πανικό. “Υπάρχει μια ανησυχία, δεν μπορεί κανείς να μην είναι ανήσυχος. Πρέπει να είναι ενημερωμένοι οι γονείς, οι παιδίατροι και οι παιδοηπατολόγοι πρέπει επίσης να είναι σε μια κατάσταση ανησυχίας, αλλά όχι να φτάσουμε σε σημείο παράκρουσης”, σημειώνει για να προσθέσει πως πάντοτε υπήρξαν αιτίες οξείας ηπατικής ανεπάρκειας στα παιδιά, συνήθως ως εξέλιξη ηπατίτιδας που προκλήθηκε από τους ιούς της ηπατίτιδας. “Τώρα, έχουμε να κάνουμε με έναν αδενοϊό, αλλά κανένας δεν μπορεί να μιλήσει με ασφάλεια αν είναι ο 41 ή κάποιος άλλος”, καταλήγει.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι πιθανό να εντοπίζει τα πρώιμα σημάδια καρκίνου στο πάγκρεας

Νέα έρευνα δείχνει την πιθανότητα το εργαλείο να προβλέπει ποιος θα εμφανίσει τη νόσο με βάση απεικονιστική εξέταση.

Εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που ανέπτυξαν ερευνητές του Cedars-Sinai προέβλεψε με ακρίβεια ποιος επρόκειτο να εμφανίσει καρκίνο στο πάγκρεας με βάση πώς φαίνονταν απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική τομογραφία) χρόνια πριν τη διάγνωση.

Ο Debiao Li, PhD, δήλωσε ότι το εργαλείο μπόρεσε να δει και να ποσοτικοποιήσει πολύ ανεπαίσθητα πρώιμα σημάδια καρκίνου στο πάγκρεας σε απεικονιστικές εξετάσεις χρόνια πριν την εμφάνιση της νόσου. Πρόκειται για σημάδια που το ανθρώπινο μάτι ποτέ δεν θα μπορούσε να διακρίνει.

Οι ερευνητές επισκόπησαν ιατρικά αρχεία για να εντοπίσουν  ανθρώπους που διαγνώστηκαν με καρκίνο στο πάγκρεας τα προηγούμενα 15 χρόνια και που υποβλήθηκαν σε αξονική τομογραφία 6 μήνες έως 3 χρόνια πριν τη διάγνωση.

Τη στιγμή που ελήφθησαν θεωρούνταν φυσιολογικές. Η ομάδα εντόπισε 36 ασθενείς που πληρούσαν αυτά τα κριτήρια, η πλειοψηφία των οποίων υποβλήθηκε στην εξέταση στα Επείγοντα λόγω πόνου στην κοιλιά.

Tο εργαλείο εκπαιδεύτηκε να αναλύει τις εξετάσεις CT πριν τη διάγνωση, ανθρώπων με καρκίνο στο πάγκρεας και να τις συγκρίνει με αυτές 36 ανθρώπων που δεν ανέπτυξαν καρκίνο.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το μοντέλο ήταν κατά 86% ακριβές στον εντοπισμό ανθρώπων που τελικά θα διαγιγνώσκονταν με καρκίνο παγκρέατος και όσων δεν θα εμφάνιζαν καρκίνο.

Tο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης διέκρινε διαφορές στην επιφάνεια του παγκρέατος μεταξύ ανθρώπων με καρκίνο και υγιών.

Αυτές οι διαφορές θα μπρούσαν να είναι το αποτέλεσμα μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν κατά την ανάπτυξη του κακρκίνου στο πάγκρεας.

Ο Touseef Ahmad Qureshi, PhD, ελπίζει ότι το εργαλείο θα μπορούσε να πιάσει τον καρκίνο αρκετά έγκαιρα ώστε να είναι πιθανό περισσότεροι άνθρωποι να αφαιρέσουν τον όγκο εντελώς.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Cancer Biomarkers.

Πηγές:
Cancer Biomarkers.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Βραχύτερα τελομερή συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από COVID-19

Το εύρημα νέας έρευνας αφορά ιδιαίτερα ηλικιωμένες.

Νέα έρευνα έδειξε ότι βραχύτερα τελομερή συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από COVID-19, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένες.

Η Ana Virseda-Berdices, του Health Institute Carlos III στη Μναδρίτη, δήλωσε ότι τα ευρήματα εμπλέκουν το μήκος των τελομερών -ακριανά τμήματα των χρωμοσωμάτων που προστατεύουν το DNA από τις βλάβες- στη θνησιμότητα από COVID-19 και υπογραμμίζουν τη δυνατότητά τους ως προγνωστικό παράγοντα θανάτου και σοβαρής εξέλιξης, ιδιαίτερα στις ηλικιωμένες.

Οι ερευνητές εξέτασαν πώς το μήκος των τελομερών επηρεάζει τη σοβαρότητα της COVID-19.

Μελετήθηκαν 600 ενήλικες που νοσηλεύτηκαν κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας. Το μήκος των τελομερών μετρήθηκε στο αίμα των ασθενών. Δείγματα ελήφθησαν εντός 20 ημερών από τη διάγνωση ή τη νοσηλεία για COVID.

Οι 533 ασθενείς που επέζησαν είχαν μέση ηλικία τα 67 έτη σε σύγκριση με 78 σε 75 ασθενείς που πέθαναν.

Μεταξύ όλων των ασθενών βραχύτερα τελομερή συνδέονταν σημαντικά με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από COVID-19 στις 30 και 90 ημέρες μετά το εξιτήριο.

Περαιτέρω αναλύσεις κατά ηλικία και φύλο έδειξαν ότι μακρύτερα τελομερή συνδέονταν με 70% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από COVID σε όλες τις γυναίκες στις 30 ημέρες και 76% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο στις 90 ημέρες.

Σε γυναίκες 65 ετών και άνω, τα μακρύτερα τελομερή συνδέονταν με  78% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από COVID-19 σε 30 ημέρες και κατά  81% μειωμένο στις 90 ημέρες.

Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στο μήκος των τελομερών μεταξύ αντρών που επέζησαν από COVID-19 και όσων πέθαναν από τη νόσο.

Tα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο European Congress of Clinical Microbiology and Infectious Diseases και θεωρούνται προκαταρκτικά.

Πρόκειται για έρευνα παρατήρησης και δεν αποδεικνύει αιτιατή σχέση.

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

 

Ίδια απώλεια βάρους με ή χωρίς διαλειμματική νηστεία για ασθενείς με παχυσαρκία

Ο όρος διαλειμματική νηστεία χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά διατροφικών προτύπων κατά τα οποία καταναλώνονται ελάχιστες ή μηδενικές θερμίδες για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Είναι αρκετά διαδεδομένη τελευταία, αλλά η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλειά της στην απώλεια σωματικού βάρους δεν είναι ξεκάθαρη.

Μια νέα κλινική μελέτη από τις ΗΠΑ, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine, διερεύνησε αν ο ίδιος περιορισμός θερμίδων οδηγεί σε διαφορετικά αποτελέσματα στην απώλεια σωματικού βάρους ανάλογα με τον αν γίνεται με ή χωρίς διαλειμματική νηστεία.

Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής τους Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λίνα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Αλέξανδρος Κόκκινος (Καθηγητής Παθολογίας), Παναγιώτης Χαλβατσιώτης (Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας-Σακχαρώδη Διαβήτη), Αθανάσιος Ράπτης (Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας-Σακχαρώδη Διαβήτη), Νικόλαος Τεντολούρης (Καθηγητής Παθολογίας) και Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της μελέτης αυτής.

Στη μελέτη συμμετείχαν 139 ασθενείς με παχυσαρκία, δηλαδή με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) >30 kg/m2. Τυχαιοποιήθηκαν σε χρονικά περιορισμένη διατροφή, τρώγοντας μόνο μεταξύ 08:00 και 16:00, με περιορισμό θερμίδων ή μόνο σε ημερήσιο περιορισμό θερμίδων.

Για 12 μήνες όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν οδηγίες να ακολουθήσουν δίαιτα περιορισμένων θερμίδων, που αποτελούνταν από 1500 ως 1800 kcal την ημέρα για τους άνδρες και 1200 ως 1500 kcal την ημέρα για τις γυναίκες. Μελετήθηκαν αλλαγές στο σωματικό βάρος, στην περίμετρο μέσης, στο ΔΜΣ, την ποσότητα σωματικού λίπους και σε άλλες μετρήσεις καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου.

Από τους 139 συμμετέχοντες που ξεκίνησαν τη μελέτη, 118 (84,9%) ολοκλήρωσαν τη 12μηνη παρακολούθηση. Η μέση απώλεια βάρους από την έναρξη ως τους 12 μήνες ήταν -8,0 kg (95% CI -9,6 ως -6,4) στην ομάδα διαλλειματικής νηστείας και -6,3 kg (95% CI -7,8 ως -4,7) στην ομάδα ημερήσιου περιορισμού θερμίδων.

Οι αλλαγές στο σωματικό βάρος δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές στις δύο ομάδες (-1,8 kg, 95% CI -4,0 ως 0,4, p value=0,11). Τα επιπρόσθετα αποτελέσματα των αναλύσεων της περιφέρειας μέσης, του ΔΜΣ, του σωματικού λίπους, της άλιπης μάζας σώματος, της αρτηριακής πίεσης και άλλων παραγόντων καρδιομεταβολικού κινδύνου δεν διέφεραν επίσης μεταξύ των δυο ομάδων. Επιπλέον, δεν υπήρχαν ουσιαστικές διαφορές σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Συμπερασματικά, σε ασθενείς με παχυσαρκία ένα σχήμα χρονικά περιορισμένης διατροφής δεν φάνηκε πιο ωφέλιμο όσον αφορά τη μείωση του σωματικού βάρους, του σωματικού λίπους ή των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου σε σύγκριση με τον ίδιο ημερήσιο περιορισμό θερμίδων χωρίς διαλειμματική νηστεία.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Οι παχύσαρκοι ασθενείς με long-Covid είναι πιο πιθανό να υποφέρουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα

Μια νέα μελέτη για το Long Covid διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα των ανθρώπων που κόλλησαν Covid-19 εξακολουθούν να υποφέρουν από συμπτώματα ένα χρόνο αργότερα – και όσοι έχουν περισσότερο βάρος είναι πιθανό να παλέψουν περισσότερο με τις παρατεταμένες επιπτώσεις

Ο χρόνος που χρειάζεται για να αναρρώσει μετά από μια λοίμωξη Covid-19 ποικίλλει για διαφορετικούς ανθρώπους – μια νέα μελέτη αποκάλυψε ότι μερικοί άνθρωποι υποφέρουν με συμπτώματα πολύ περισσότερο από άλλους.

Η έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ διαπίστωσε ότι μόνο ένας στους τέσσερις ασθενείς που νοσηλεύονται με Covid-19 αναρρώνουν πλήρως μετά από ένα χρόνο, ενώ άλλοι εξακολουθούν να παλεύουν με τα συμπτώματα.

Ο Κρίστοφερ Μπράιτλινγκ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Lancet Respiratory Medicine , είπε: «Χωρίς αποτελεσματικές θεραπείες, ο μακροχρόνιος Covid θα μπορούσε να γίνει μια εξαιρετικά διαδεδομένη μακροπρόθεσμη πάθηση».

Τι βρήκε η μελέτη Long Covid;

Οι γυναίκες και τα άτομα με παχυσαρκία είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν από το Long Covid για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. 

Η νέα μελέτη Long Covid από Βρετανούς ερευνητές διαπίστωσε ότι μόνο το 26% των ατόμων που νοσηλεύτηκαν με κορωνοϊό ανέφεραν πλήρη ανάρρωση μετά από πέντε μήνες και μόνο το 28,9% μετά από έναν ολόκληρο χρόνο.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι γυναίκες που προσβλήθηκαν από τον ιό είχαν 33% λιγότερες πιθανότητες από τους άνδρες να αναρρώσουν πλήρως. Εκείνοι που είναι παχύσαρκοι και εκείνοι που χρειάζονταν μηχανικό αερισμό διέτρεχαν ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο να συνεχίσουν να αγωνίζονται μετά την αρχική μόλυνση.

Η μελέτη πρόσθεσε ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούσαν να παρουσιάζουν σοβαρά συμπτώματα του Long Covid ακόμη και ένα χρόνο μετά την αποχώρησή τους από το νοσοκομείο, συμπεριλαμβανομένης της «μειωμένης ικανότητας άσκησης και μεγάλες μειώσεις στην ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία».

Μια προηγούμενη έκδοση αυτής της μελέτης εντόπισε επίσης τέσσερις ομάδες ή ομάδες της σοβαρότητας των συμπτωμάτων Long Covid πέντε μήνες μετά τη μόλυνση.

Από αυτούς, το 20% των ατόμων είχε πολύ σοβαρή διαταραχή της σωματικής και ψυχικής υγείας, το 30% είχε σοβαρή διαταραχή σωματικής και ψυχικής υγείας, το 11% με μέτρια διαταραχή σωματικής υγείας με γνωστική έκπτωση και το 39% με ήπια έκπτωση της σωματικής ψυχικής υγείας.

Σύμφωνα με τον Christopher Brightling από τη μελέτη, υπάρχει «επείγουσα ανάγκη για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης για την υποστήριξη αυτού του μεγάλου και ταχέως αυξανόμενου πληθυσμού ασθενών».

Πρόσθεσε ότι η μελέτη θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει τη βάση για τη διερεύνηση μακρών θεραπειών Covid για την αποκατάσταση της «ποιότητας ζωής που σχετίζεται με την υγεία» του ασθενούς.

Τα προβλήματα ύπνου, ο μυϊκός πόνος, η κόπωση και η δύσπνοια είναι κοινά συμπτώματα του μακροχρόνιου Covid

Ο μακροχρόνιος Covid, στον οποίο οι άνθρωποι υποφέρουν από συμπτώματα για εβδομάδες ή αρκετούς μήνες μετά τη μόλυνση από τον Covid-19, έχει γίνει μια νέα μακροχρόνια κατάσταση.

Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα του Long Covid είναι η δύσπνοια, η κόπωση, ο μυϊκός πόνος, τα προβλήματα ύπνου, η αδυναμία των άκρων, η σωματική επιβράδυνση καθώς και η διαταραχή της ψυχικής υγείας.

 

 

Πηγή: http://healthmag.gr/