Υπουργείο Υγείας: Έρχονται αλλαγές στο αγροτικό των νέων γιατρών – Τι σχεδιάζεται

Τι αλλάζει το Υπουργείο Υγείας στο αγροτικό των γιατρών

Τα πάνω κάτω στο αγροτικό των νέων γιατρών φέρνει το υπουργείο Υγείας με αλλαγές που προωθεί το επόμενο διάστημα.
Ειδικότερα σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr η ηγεσία του υπουργείου Υγείας επεξεργάζεται αλλαγές στο αγροτικό των γιατρών που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν επί έναν χρόνο αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου τους.

Στόχος σύμφωνα με πληροφορίες να προσφέρουν οι νέοι γιατροί τις υπηρεσίες τους στο ΕΣΥ και στα νοσοκομεία που παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.

Ταυτόχρονα θα εκπαιδεύονται και στην πράξη σε συνθήκες δύσκολες μέσα στην καρδιά των νοσοκομείων.

Τι αλλάζει το Υπουργείο Υγείας στο αγροτικό
Σήμερα μετά τη απόκτηση του πτυχίου τους οι γιατροί έχουν την υποχρέωση να υπηρετήσουν το αγροτικό τους το οποίο τις περισσότερες φορές γίνεται σε απομακρυσμένες περιοχές σε αγροτικά ή ημιαστικά ιατρεία, όπου όμως μαθαίνουν ιατρική μόνοι τους αφού αναλαμβάνουν να «τρέξουν» μόνοι τους τα ιατρεία με ελάχιστες γνώσεις και μόνο από όση εκπαίδευση έχουν λάβει από την ιατρική σχολή.

Τα σχέδια του υπουργείου Υγείας προβλέπουν σύμφωνα με πηγές του HealthReport.gr, ότι σύντομα οι νέοι γιατροί μόλις θα παίρνουν το πτυχίο τους θα πηγαίνουν για 6 μήνες σε νοσοκομείο όπου θα εκπαιδεύονται στα επείγοντα περιστατικά. Θα αναλάβουν δηλαδή υπηρεσίες στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών όπου θα μαθαίνουν την αντιμετώπιση του τραύματος, την παροχή επείγουσας φροντίδας ενώ θα εκπαιδεύονται και στη συνταγογράφηση.

Στο εξάμηνο αυτό είναι πιθανό ακόμη και να αλλάζουν νοσοκομείο εάν κριθεί απαραίτητο, λένε πηγές του HealthReport.gr.
Το δεύτερο εξάμηνο σύμφωνα με τον σχεδιασμό που υπάρχει σήμερα, θα πηγαίνουν κανονικά για υπηρεσίες σε αγροτικό ιατρείο.

Οι αλλαγές στο αγροτικό αναμένεται να προωθηθούν με ειδική διάταξη.

 

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr/

Πως κατανέμονται 245 εκατ. σε νοσοκομεία και ΥΠΕ

Ποσό άνω των 225 εκ. ευρώ θα μοιραστούν 121 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και με 19,5 εκ. ευρώ θα επιχορηγηθούν οι ΥΠΕ. Τα ποσά εγκρίθηκαν με απόφαση του γενικού γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας.

Συγκεκριμένα, στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, 225.053.439,94 ευρώ  θα κατευθυνθούν με την απόφαση  του κ. Κωτσιόπουλου σε βάρος του Ε.Φ. 1015-203, Λογαριασμός Εξόδων 2310204001 του προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας, οικ. έτους 2022. Στο πλαίσιο χρηματοδότησης θα εκδοθούν  121 χρηματικά εντάλματα πληρωμής στο όνομά τους, με τα αντίστοιχα Α.Φ.Μ. και ΙΒΑΝ. Στόχος είναι η  κάλυψη των δαπανών προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους και ο αδιάλειπτος εφοδιασμός τους με αγαθά και υπηρεσίες τρέχοντος έτους.

Ακόμη, επτά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου θα λάβουν το ποσό των 19.500.000,00 από την πίστωση που αναλήφθηκε με την σχετική απόφαση σε βάρος του Ε.Φ. 1015-204, Λογαριασμός Εξόδων 2310304001 του προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας, οικ. έτους 2022. Και σε αυτή την περίπτωση θα εκδοθούν επτά  χρηματικά εντάλματα πληρωμής στο όνομά τους, με τα αντίστοιχα Α.Φ.Μ. και ΙΒΑΝ.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Πως προστατεύονται τα παιδιά από την covid-19

Προσοχή συνιστάται στους γονείς για την προστασία των παιδιών τους από την covid-19. Σχεδόν  4 εκατομμύρια παιδιά στις ΗΠΑ μολύνθηκαν έως τον Μάιο του 2021 και κάποιες χιλιάδες νοσηλεύτηκαν, ενώ αρκετά από αυτά απεβίωσαν.

Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν παιδιά με υποκείμενα νοσήματα, ενώ πιθανό είναι να νοσήσουν σοβαρά και υγιή παιδιά. Οι ιατροί της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής κλινικής του Νοσοκομείου «Η ΣΩΤΗΡΙΑ», με επιβλέποντα τον Καθηγητή Συρίγο Κωνσταντίνο, καταγράφει τα νεότερα δεδομένα όπως δημοσιεύονται στο ιατρικό περιοδικό JAMA.

Διαθέσιμα εμβόλια

Ένα από τα τρία εμβόλια που έχουν εγκριθεί για ενήλικες στις ΗΠΑ εγκρίθηκε για παιδιά 12 ετών και άνω. Δύο δόσεις του εμβολίου της Pfizer συνιστάται να δίνονται με διαφορά τριών εβδομάδων. Σύντομα αναμένεται να είναι και  άλλα δυο εμβόλια διαθέσιμα και για εφήβους. Οι μελέτες σε μικρότερα παιδιά ηλικίας 6 μηνών συνεχίζονται και εφόσον οι μελέτες αποδείξουν ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή και αποτελεσματικά , τότε είναι πολύ πιθανό να είναι διαθέσιμα και αυτά.

Ασφάλεια

Τα παιδιά τα οποία έλαβαν το εμβόλιο της Pfizer στις μελέτες είχαν πολύ μικρότερη πιθανότητα να αρρωστήσουν από τον COVID-19. Οι εγκριτικές αρχές διαβεβαίωνουν ότι ακολουθούνται οι όροι ασφάλειας. Επίσης, καταγράφονται  ανεπιθύμητες αντιδράσεις από τα εμβόλια COVID-19, συμπεριλαμβανομένων πόνων στα χέρια, μυϊκών πόνων, πυρετού και ρίγης. Στις περισσότερες περιπτώσεις , οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες, διαρκούν έως 48ώρες και τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με παρακεταμόλη. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες θεωρούνται ως σημεία αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος και κατ’ επέκταση απάντηση προστασίας του εμβολίου έναντι του COVID-19.

Τρόποι προστασίας

Ο εμβολιασμός συνιστάται και στα παιδιά που είχαν νοσήσει. Πλήρως εμβολιασμένα είναι μετά από δυο εβδομάδες  από την χορήγηση της δεύτερης δόσης του εμβολίου. Οι γονείς ενθαρρύνονται να συζητήσουν για το θέμα με τον παιδίατρό τους. Τα παιδιά που είναι πολύ μικρά για να εμβολιαστούν μπορούν να προστατευτούν με άλλους τρόπους όπως είναι η φυσική απόσταση και η χρήση μάσκας. Υπενθυμίζεται ότι ο εμβολιασμός έναντι της covid-19 μπορεί να γίνει μαζί με τα υπόλοιπα εμβόλια του εθνικού προγράμματος εμβολιασμού παίδων και εφήβων.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Εγκρίθηκε στις ΗΠΑ η πρώτη θεραπεία για παιδιά με Covid-19

Το «πράσινο φως» έδωσε χθες ο FDA για τη θεραπεία έναντι της COVID-19 σε παιδιά ηλικίας 28 ημερών και άνω, με βάρος τουλάχιστον τρία κιλά,  μετά από θετικό τεστ. Πρόκειται για το φάρμακο remdesivir της Gilead Sciences Inc.

Η κίνηση αυτή έρχεται μήνες αφού ο οργανισμός επέκτεινε την έγκριση επείγουσας χρήσης του φαρμάκου ώστε να συμπεριλάβει και παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών που ζυγίζουν τουλάχιστον 3,5 κιλά.Σύμφωνα με την ανακοίνωση του FDA  θα χορηγείται  ενέσιμα είτε σε παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο, ή δεν νοσηλεύονται και έχουν ήπιο έως μέτριο COVID-19 και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξέλιξης σε σοβαρό COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας ή του θανάτου. Η απόφαση του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων καθιστά το φάρμακο Veklury  την πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία COVID-19 για παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών,  ;opvw ανέφερε ο οργανισμός.

«Καθώς το COVID-19 μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια στα παιδιά, ορισμένα από τα οποία δεν έχουν επί του παρόντος δυνατότητα εμβολιασμού, εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη για ασφαλείς και αποτελεσματικές επιλογές θεραπείας του COVID-19 για αυτόν τον πληθυσμό» δήλωσε η Patrizia Cavazzoni, M.D., διευθύντρια του Κέντρου Αξιολόγησης και Έρευνας Φαρμάκων του FDA. «Η σημερινή έγκριση του πρώτου θεραπευτικού φαρμάκου COVID-19 για αυτόν τον πληθυσμό καταδεικνύει τη δέσμευση του οργανισμού για αυτή την ανάγκη» επεσήμανε η ίδια.

To FDA επισημαίνει ότι το Veklury δεν υποκαθιστά τον εμβολιασμό σε άτομα για τα οποία συνιστάται ο εμβολιασμός και οι αναμνηστικές δόσεις COVID-19. Ο FDA έχει εγκρίνει δύο εμβόλια, και τρία εμβόλια είναι διαθέσιμα για επείγουσα χρήση, για την πρόληψη του COVID-19 και των σοβαρών κλινικών αποτελεσμάτων που σχετίζονται με το COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας και του θανάτου. Ο FDA προτρέπει το κοινό να εμβολιαστεί και να λάβει αναμνηστική δόση όταν είναι επιλέξιμη.

Δεδομένης της παρόμοιας πορείας της νόσου COVID-19 σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς, η έγκριση του Veklury σε ορισμένους παιδιατρικούς ασθενείς υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα από κλινικές δοκιμές φάσης 3 σε ενήλικες. Αυτή η έγκριση υποστηρίζεται επίσης από μια κλινική μελέτη φάσης 2/3, ενός σκέλους, ανοικτής επισήμανσης σε 53 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας τουλάχιστον 28 ημερών και βάρους τουλάχιστον 3 κιλών  με επιβεβαιωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 και ήπια, μέτρια ή σοβαρή COVID-19. Οι ασθενείς σε αυτή την παιδιατρική μελέτη φάσης 2/3 έλαβαν το Veklury για έως και 10 ημέρες. Τα αποτελέσματα ασφάλειας και φαρμακοκινητικής από τη μελέτη φάσης 2/3 σε παιδιατρικά άτομα ήταν παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων.

Οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χρήση του Veklury περιλαμβάνουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων, τα οποία μπορεί να αποτελούν ένδειξη ηπατικής βλάβης, και αλλεργικές αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στην αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα, πυρετό, δύσπνοια, συριγμό, πρήξιμο (π.χ. χείλη, γύρω από τα μάτια, κάτω από το δέρμα), εξάνθημα, ναυτία, εφίδρωση ή ρίγος.

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τα Συναισθήματα Των Ελλήνων Σήμερα: Διαπιστώσεις Και Αναδιατυπώσεις

Η καθηγήτρια της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη αναλύει τα συναισθήματα των Ελλήνων, όπως αυτά καταγράφηκαν στη δημοσκοπική έρευνα “Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες – 2022”.

Το τοπίο εν μέσω της πανδημίας

Ηεισβολή του κορωνοϊού στη ζωή μας και η έλευση της πανδημίας μας έφεραν αντιμέτωπους με πρωτόγνωρες καταστάσεις και πρωτοφανείς ανατροπές. Aνατροπές στον προσωπικό, διαπροσωπικό, οικογενειακό και επαγγελματικό τομέα, ανατροπές στις πιο απλές βεβαιότητες της ζωής. Ανατροπές που δεν μπορεί παρά να αφήνουν ένα αποτύπωμα τόσο σε ατομικό-ενδοψυχικό όσο και σε συλλογικό-κοινωνικό επίπεδο.

Ένα ψυχολογικό αποτύπωμα που σε ατομικό επίπεδο, εάν το μεταφράσουμε σε συναισθήματα σημαίνει άγχος, φόβο και πανικό, αγωνία για το αύριο και ανησυχία για το σήμερα, αβεβαιότητα και ανασφάλεια, θλίψη και απογοήτευση, ελπίδα και ματαίωση, εντέλει κόπωση και κατάθλιψη.

Σε συλλογικό επίπεδο μπορούμε να μιλάμε για ένα βαθύ συλλογικό ψυχικό τραύμα αλλά και για ένα “τσουνάμι ψυχικών διαταραχών” που πολλοί επισημαίνουν ότι έρχεται, ενώ σε ένα επίπεδο συστημικό μπορούμε να μιλάμε για κόπωση και εξάντληση των υπηρεσιών υγείας αλλά και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Διεθνώς, διάφορες μελέτες έχουν προσπαθήσει να αποτυπώσουν την επίδραση της πανδημίας στην ψυχική υγεία του γενικού πληθυσμού, κυρίως σε σχέση με την επικράτηση του στρες και των κοινών ψυχικών διαταραχών, του άγχους δηλαδή και της κατάθλιψης. Μετα-αναλύσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας, δευτερογενείς μελέτες δηλαδή που έχουν συγκεντρώσει στοιχεία από όλες τις σχετικές (πρωτογενείς) έρευνες υπολογίζουν τη συγκεντρωτική επικράτηση της κατάθλιψης να κυμαίνεται από 16%1 έως 34%,2 της διαταραχής γενικευμένου άγχους από 15%1 έως 32%2 και της διαταραχής μετατραυματικού στρες από 22%1 έως 33%.3 Τα ποσοστά αυτά είναι σαφώς υψηλότερα από τα αντίστοιχα πριν από την εμφάνιση της πανδημίας.

Στην Ελλάδα, έρευνα4 του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, της Γ’ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ και του Ινστιτούτου Πολιτικής Υγείας σε τυχαίο και αντιπροσωπευτικό δείγμα του ελληνικού πληθυσμού υπογράμμιζε τα υψηλά ποσοστά κατάθλιψης ήδη από την έναρξη της πανδημίας. Ειδικότερα, το 21,2% του πληθυσμού βρέθηκε να πάσχει από κατάθλιψη μέτριου προς αρκετά σοβαρού βαθμού, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για το στρες και το άγχος ήταν 12,7% και 15,1%. Σε αντίστοιχη μελέτη που διενεργήθηκε ένα χρόνο αργότερα με την υποστήριξη του Breathe -μια πρωτοβουλία ψυχικής υγείας- από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας, Νευροεπιστημών και Ιατρικής Ακριβείας “Κώστας Στεφανής” και το Ινστιτούτο Πολιτικής Υγείας, ακολουθώντας την ίδια ακριβώς μεθοδολογία, αλλά αντλώντας διαφορετικό δείγμα από τον ελληνικό πληθυσμό, βρέθηκε αξιοσημείωτη επιδείνωση της ψυχικής υγείας του πληθυσμού: 22,5% βρέθηκε να πάσχει από στρες μέτριου προς αρκετά σοβαρού βαθμού, 26,4% από άγχος και 29% από κατάθλιψη. Παρατηρείται δηλαδή αύξηση της τάξεως του 77% για το στρες, 74% για το άγχος και 37% για την κατάθλιψη, που ήταν ιδιαίτερα υψηλά ούτως ή άλλως.

Η πανδημία όμως δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχική υγεία αλλά επηρέασε και συναφείς τομείς. Φαίνεται να γέννησε άλλες πανδημίες, κρυφές και υπόγειες ή να γιγάντωσε άλλου τύπου κοινωνικά υποκείμενα νοσήματα: βία σε όλες της τις μορφές (ενδοοικογενειακή, έμφυλη, οπαδική), χρήση ψυχοφαρμάκων, ζωή στην εικονική πραγματικότητα, εξαρτήσεις, νέες μορφές κοινωνικού στιγματισμού, αύξηση της παραβατικότητας και των διαταραχών συμπεριφοράς.

Ας μην ξεχνάμε ότι στη χώρα μας στις αρχές του 2019 που ξέσπασε η πανδημία μόλις είχαμε βγει από την υπερδεκαετή οικονομική κρίση που απείλησε την οικονομική, την επαγγελματική και την  ψυχική μας υπόσταση, μια κρίση που συνοδεύτηκε από απώλειες οικονομικές, αλλά και απώλειες ψυχικές, “απώλειες προοπτικής”. Έτσι εξηγείται πιθανώς και το αρκετά υψηλό ποσοστό κατάθλιψης που ανιχνεύθηκε στον γενικό πληθυσμό κατά την έναρξη της πανδημίας. Αξίζει να σημειωθεί πως συγκλίνοντα ευρήματα στοιχειοθετούν πως η εντεινόμενη οικονομική κρίση οδήγησε στην αύξηση των αυτοκτονιών αλλά κυρίως στην αύξηση της επικράτησης της κατάθλιψης στον γενικό πληθυσμό.5 Ειδικότερα, το ποσοστό του πληθυσμού που βρέθηκε να πάσχει από κλινική κατάθλιψη το 2008 ήταν 3,3%, ενώ το 2013 έφτασε στο 12,3%. Η κατάθλιψη άλλωστε είναι αλληλένδετη με τις απώλειες, πραγματικές ή συμβολικές. Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης οι απώλειες ήταν κυρίως οικονομικές, με τις συνεπαγόμενες συνέπειές τους στον ψυχικό και συναισθηματικό τομέα, ενώ στην περίοδο της πανδημίας αφορούν στην απώλεια της υγείας, στην απώλεια της ζωής με το υψηλό ποσοστό θνησιμότητας αλλά και στην απώλεια της ελευθερίας και της κανονικότητας.

Έτσι, δύο χρόνια πριν, σε μια χρονική στιγμή που αρχίσαμε να παίρνουμε τις πρώτες δειλές ανάσες ανακούφισης από την οικονομική ύφεση, αναγκαστήκαμε να διαπραγματευτούμε για δεύτερη φορά τις αντοχές μας και τις δυνάμεις της προσαρμοστικότητάς μας. Στην κρίση που προκάλεσε η πανδημία, με τον χαρακτήρα ενός απόλυτου και βίαιου αιφνιδιασμού, απειλήθηκε η ίδια μας η ζωή με την ενθύμηση του θανάτου και της προσωρινότητας από τη μία και την κατακρήμνιση “του αισθήματος παντοδυναμίας” από την άλλη να μην αφήνουν περιθώρια αντίδρασης και οποιασδήποτε θετικής αναπλαισίωσης.

Και σήμερα, 2 χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας, η συνεχιζόμενη έκθεση στην απειλή του ιού και των μεταλλάξεών του και η διαρκής “εξοικείωση” με τον θάνατο αλλά και με τα συνεχιζόμενα οικονομικά προβλήματα πολλαπλασιάζουν την ευαλωτότητα του ψυχισμού απέναντι στην ψυχική δοκιμασία και δεν μπορεί παρά να επηρεάζουν τα συναισθήματα των Ελλήνων.

Τα συναισθήματα στην έρευνα της διαΝΕΟσις “Τι Πιστεύουν οι Έλληνες”

Όπως δείχνουν τα στοιχεία του Α’ μέρους της έρευνας της διαΝΕΟσις που διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2022 (ερώτηση A9), το δημογραφικό (32,4%), οι σχέσεις με την Τουρκία (23,5%) και η οικονομική κατάσταση της χώρας (18,4%) αποτελούν τις μείζονες απειλές για το μέλλον των Ελλήνων, με τους νεότερους από 17-39 ετών να βλέπουν την οικονομική κατάσταση ως τη μεγαλύτερη απειλή, χωρίς τα ευρήματα να αλλάζουν δραματικά όταν δίνεται η δυνατότητα των 2 επιλογών. Χαρακτηριστικά όμως, στη διαχρονική αποτύπωση των ευρημάτων από την ερώτηση που δίνει τη δυνατότητα 2 επιλογών η οικονομική κατάσταση φαίνεται να απασχολεί πολύ υψηλότερο ποσοστό το 2022 (39,6%) σε σχέση με το 2019 (22,4%). Ειδικά δε για τους νέους, φαίνεται η ανεργία, οι χαμηλές αποδοχές, το αβέβαιο μέλλον, η έλλειψη ευκαιριών και το ανεπαρκές εκπαιδευτικό σύστημα να είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ενώ πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στο ότι ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό της τάξης του 16,8% δηλώνει ότι η κακή ψυχική υγεία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες δυσκολίες.

Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν ότι τα συναισθήματα που διακατέχουν πιο έντονα σήμερα τον Έλληνα και την Ελληνίδα είναι η ανασφάλεια και η απογοήτευση, ενώ ακολουθούν ο θυμός και η αισιοδοξία. Σε μια διαχρονική σύγκριση ανάμεσα στο 2019 και το 2022, φαίνεται ότι η ανασφάλεια, η απογοήτευση και ο θυμός διακατέχουν πιο πολύ τους Έλληνες του 2022, ενώ χαρακτηριστικά η αισιοδοξία είτε ως πρώτη επιλογή είτε στο πλαίσιο των δύο επιλογών, να έχει μειωθεί σημαντικά. Επίσης φαίνεται ότι έχει σημαντικά αυξηθεί η απογοήτευση σε 28,5% το 2022 από 19,3% που ήταν το 2019, ενώ όταν δίδεται η δυνατότητα των 2 συναισθηματικών επιλογών, το 2022 προβάλλει πολύ πιο έντονα η ανασφάλεια σε ποσοστό 45,8% από 38% το 2019, η απογοήτευση σε 45,3% από 27,2% και ο θυμός σε 29,8% από 17,4%, ενώ έχει μειωθεί αξιοσημείωτα η αισιοδοξία από 30% το 2019 σε 19,2% το 2022. Χαρακτηριστικό είναι ότι αναφορικά με τα αρνητικά συναισθήματα της ανασφάλειας και της απογοήτευσης, αυτοί που έχουν το χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο και οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά, δύο πληθυσμιακές υπο-ομάδες που έχουν περισσότερες δυσκολίες στον τομέα της εργασίας συγκριτικά με τα άτομα υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου και τους άνδρες. Στην ίδια γραμμή σκέψης, που αφορά στην εργασιακή ανασφάλεια, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των ιδιωτικών υπαλλήλων που ενώ διακατέχονται από υψηλότερα ποσοστά ανασφάλειας, ως προς την απογοήτευση παρουσιάζουν τα ίδια επίπεδα με τις άλλες επαγγελματικές κατηγορίες, σαν να λες ότι αυτοί που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα “δεν έχουν δικαίωμα” να νιώθουν απογοήτευση, σαν να πρέπει να παραμένουν δυνατοί και να δουλεύουν.

Αναφορικά με τον θυμό, οι άνδρες παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά, κάτι που θεωρείται αναμενόμενο, καθώς ο θυμός συναρτάται με τα χαρακτηριστικά του ανδρικού φύλου. Παράλληλα, αυτοί που είναι 55-64 ετών, δηλαδή κοντά στη σύνταξη, διακατέχονται από περισσότερο θυμό, σαν να νιώθουν εγκλωβισμένοι, χωρίς “περιθώρια ανασύνταξης” και προοπτικών, σαν “η εποχή” να μην τους εμπεριέχει και να μην τους δείχνει δρόμους ή άλλους τρόπους για να αντιδράσουν. Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που έχει ίδιες ρίζες με την απελπισία, μια απελπισία όμως που στρέφεται προς τα “έξω” (εξωστρεφόμενη απελπισία), ενώ η αυθεντικά αναφερόμενη απελπισία, που συνήθως στρέφεται προς τα “έσω”, προς τον ίδιο τον εαυτό, παίρνει περισσότερο χαρακτηριστικά καταθλιπτικής διεργασίας. Όταν δίδεται η δυνατότητα 2 επιλογών, ο θυμός αναφέρεται σε υψηλά ποσοστά ειδικά για τις ηλικιακές κατηγορίες 25-39 και 55-64 αλλά και από τις γυναίκες, ειδικά αυτές που ασχολούνται με τα οικιακά, τους επιστήμονες και τους επιχειρηματίες.

Εκτός όμως από τα αρνητικά συναισθήματα της ανασφάλειας, της απογοήτευσης και του θυμού ως αρνητικής έκφρασής τους, πρέπει να αναφερθούμε και στα θετικά, ειδικά της αισιοδοξίας και της αυτοπεποίθησης. Αναφορικά με την αισιοδοξία, τα παρατηρούμενα στην έρευνα επίπεδα είναι χαμηλά, όμως οι άνδρες και αυτοί που είναι στο ηλικιακό φάσμα 40-54 αλλά και οι επιστήμονες, οι επιχειρηματίες και όσοι έχουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό δίπλωμα που τους ανοίγει προοπτικές στη ζωή τους φαίνονται πιο αισιόδοξοι. Παρ’ όλα αυτά, όταν δίδεται το δικαίωμα των 2 επιλογών στην αναφορά των συναισθημάτων, υψηλά ποσοστά που ξεπερνούν το 39% αυτών που έχουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό δίπλωμα εμφανίζουν απογοήτευση και ανασφάλεια ή και θυμό (μεγαλύτερο του 30%), εύρημα που δείχνει ότι ακόμα και οι υψηλές “εκπαιδευτικές περγαμηνές” δεν είναι αρκετές για να εξασφαλίσουν ένα μέλλον και μια ποιότητα ζωής έτσι όπως θα είχε ο καθένας ονειρευτεί και επενδύσει. Το ίδιο παρατηρείται και σε αυτούς που έχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Έκθεση: Τι Πιστεύουν Oι Έλληνες 2022 – Α’ Μέρος

Αναφορικά με την αυτοπεποίθηση, τα επίπεδα στο σύνολό τους είναι πολύ χαμηλά, με τους άνδρες όμως, ως εκ των χαρακτηριστικών του φύλου τους αλλά και ως εκ της κοινωνικής τους θέσης ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα του 2022, να διατηρούν υψηλότερα επίπεδα από τις γυναίκες. Αυτονόητο, αυτοί που έχουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό δίπλωμα, οι δημόσιοι υπάλληλοι σε σχέση με τους ιδιωτικούς και οι επιχειρηματίες σε σχέση με τις άλλες επαγγελματικές κατηγορίες να εκφράζουν υψηλότερα επίπεδα αυτοπεποίθησης.

Σε αυτό το σημείο, ενδιαφέρον έχουν οι απαντήσεις σε σχέση με το τέλος της πανδημίας, έτσι όπως αποκαλύπτονται από την ερώτηση “Όσον αφορά την πανδημία, πότε εκτιμάτε ότι θα επανέλθουμε σε μια φυσιολογική καθημερινότητα;”. Το μεγαλύτερο ποσοστό φαίνεται όχι μόνο να μη βλέπει σύντομη επάνοδο, αλλά να τη βλέπει μέσα ή και αργότερα από το 2023 με πάνω από τους μισούς (51,6%) να βλέπουν τη λύση μέσα στο 2023 ή και ακόμη αργότερα, και μόνο το 20% να βλέπει την επάνοδο νωρίτερα, μέχρι το τέλος του 2022. Φαίνεται λοιπόν ότι η απαισιοδοξία είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί στις εκτιμήσεις για την επάνοδο σε μια φυσιολογική, εκτός πανδημίας, καθημερινότητα. Η απαισιοδοξία αυτή είναι πιο χαρακτηριστική στις γυναίκες, στους νέους 17-24 και 25-39, τους πλέον μορφωμένους, τους επιστήμονες, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιχειρηματίες, μεγάλες δηλαδή κατηγορίες πληθυσμού με όχι απαραίτητα κοινά χαρακτηριστικά. Αυτά είναι στοιχεία που επιβεβαιώνουν ένα διάχυτο γκρίζο σύννεφο στον ουρανό της Ελλάδας των αρχών του 2022, για τη χρονική τουλάχιστον έκβαση του προβλήματος της πανδημίας. Ωστόσο, θα μπορούσε αυτή η απαισιοδοξία να αντανακλά και μια ρεαλιστική διάθεση. Αξίζει πάντως να πούμε ότι στη χρονική στιγμή διεξαγωγής της έρευνας, ακόμη εν μέσω πανδημίας, στην ερώτηση “όταν η επιστήμη και η θρησκεία συγκρούονται, ποιος από τους 2 πιστεύετε ότι έχει δίκιο;” η επιστήμη (60,6%) φαίνεται να νικά συγκριτικά με τη θρησκεία (10%).

Γιατί έχει νόημα να μετράμε τα συναισθήματα;

Τα συναισθήματα αναφέρονται σε μια βασική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, τη συναισθηματική λειτουργία, αυτήν που καθορίζει την ψυχική διάθεση του ανθρώπου και υποκινεί ένα ευρύ φάσμα επεξεργασιών στον ανθρώπινο οργανισμό, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και έκφραση της συμπεριφοράς.

Τα συναισθήματα προσδιορίζουν την έκλυση νοητικών λειτουργιών που με τη σειρά τους έχουν την ικανότητα να οδηγούν τους ανθρώπους σε ενέργειες, δράσεις και έκδηλες συμπεριφορές που τους βοηθούν στην αντιμετώπιση του οποιουδήποτε συγκεκριμένου συναισθήματος π.χ. το συναίσθημα του φόβου μπορεί να κινητοποιήσει νοητικές διεργασίες και να προκαλέσει μια συμπεριφορά αποφυγής ή μια συμπεριφορά επίλυσης.

Τα συναισθήματα αποτελούν ένα πρότυπο απαντητικότητας σε εσωτερικά ή και εξωτερικά ερεθίσματα και μέσα από την ενεργοποίηση ποικίλων νευρωνικών κυκλωμάτων προσδιορίζουν, ελέγχουν ή κινητοποιούν και ενισχύουν ανάλογα προληπτικές ή προσαρμοστικές συμπεριφορές ή δημιουργούν ξεχωριστούς τρόπους δράσης.

Τα συναισθήματα, από πλευράς ποιοτικών χαρακτηριστικών, προσδιορίζονται ως θετικά ή αρνητικά, ευχάριστα ή δυσάρεστα με τεράστια ποικιλία όμως αποχρώσεων και διαβαθμίσεων.

Ανάλυση συναισθημάτων και πανδημία

Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες Του 2022 – Α’ Μέρος

Την περίοδο της πανδημίας κινητοποιήθηκε το ενδιαφέρον των ερευνητών για την ανάλυση των συναισθημάτων, αξιοποιώντας τη μέθοδο ανάλυσης του περιεχομένου των μηνυμάτων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου ως κύρια πηγή δεδομένων επιλέχθηκε το Twitter. Έτσι, σε μια έρευνα των Boon-Itt και Skunkan του 2020,6 έγινε ανάλυση των συναισθημάτων των χρηστών του Twitter αναφορικά με την πανδημία, εμπλουτίζοντας τα ευρήματα μέσω του σαφούς προσδιορισμού αρνητικών και θετικών θεμάτων για την Covid-19. Η ανάλυση συναισθημάτων έδειξε ότι το 22,12% των tweets περιείχαν θετικά συναισθήματα, ενώ το 77,88% περιείχαν αρνητικά συναισθήματα, αναδεικνύοντας έτσι τον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες του Twitter βίωσαν το πλήγμα του κορωνοϊού σε όλους τους τομείς της ζωής τους.

Σε μια άλλη έρευνα,7 πάλι μέσω μελέτης των tweets, όταν ανακοινώθηκε επίσημα η Covid-19 ως πανδημία, κυριάρχησαν τα αρνητικά συναισθήματα τα οποία έδειξαν μια τάση επιδείνωσης όσο η πανδημία συνεχιζόταν και ο αριθμός των κρουσμάτων και των θανάτων αυξανόταν. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πάνω από τα μισά tweets που δημοσιεύτηκαν παγκοσμίως καθοδηγούνταν από τρία συναισθήματα, τον φόβο, την εμπιστοσύνη και την προσμονή, από τα οποία τα tweets που εξέφραζαν το συναίσθημα του φόβου περιλάμβαναν περίπου το ένα πέμπτο των συνολικών tweets που αναλύθηκαν. Μετά το συναίσθημα του φόβου ακολουθούσε το συναίσθημα της εμπιστοσύνης, το οποίο έδειχνε ότι οι άνθρωποι ανυπομονούσαν να αναρρώσουν με τη βοήθεια της ιατρικής ή ανυπομονούσαν για πληροφορίες από ειδικούς. Ομοίως, το συναίσθημα της προσμονής συνδέθηκε με το 15,16% των tweets, γεγονός που αποκάλυψε τα θετικά συναισθήματα των ανθρώπων και την ανάγκη για ελπίδα και αισιοδοξία.

Αντίστοιχα, μια ενδιαφέρουσα ελληνική έρευνα8 που είχε ως σκοπό τη διερεύνηση και την ανάλυση των συναισθημάτων κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με την αξιοποίηση του Twitter ως πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης, έδειξε επικράτηση των αρνητικών συναισθημάτων στην αρχή της πανδημίας και μετατόπισή τους σε πιο θετικά αργότερα.

Επί των ευρημάτων…

Είναι αδιαμφισβήτητο πως η πανδημία έχει επιφέρει αρνητικές ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις στον πληθυσμό, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα. Στη χώρα μας ωστόσο, η έναρξη της πανδημίας μας βρήκε ήδη επιβαρυμένους από την οικονομική κρίση που είχε προηγηθεί και η οποία χαρακτηριζόταν εξίσου από ανατροπές, αστάθεια, ανασφάλεια και συμβολικές απώλειες. Η πανδημία ωστόσο μας ταρακούνησε πιο συθέμελα και μας έφερε αντιμέτωπους με πιο πρωτόγονες απειλές, όπως είναι η απώλεια της ζωής και η έννοια του θανάτου, ενεργοποιώντας αρχέγονους φόβους, ένστικτα και τραύματα που δεν είχε αγγίξει η προηγούμενη κρίση.

Σε αυτή τη βάση, η ενεργοποίηση των συναισθημάτων αυτή καθαυτή αποτέλεσε μια θετική διέξοδο. Τα συναισθήματα είναι αυτά που οργανώνουν την ψυχική μας ζωή και δίνουν μορφή στα σωματικά μας βιώματα. Αν τα συναισθήματα έμεναν αδιαμόρφωτα και αδιαφοροποίητα, θα έπρεπε να βρουν άλλη δίοδο για να εκφορτιστούν, με τρόπο πιο άμεσο και ορμητικό, με πράξεις ή σωματικές ασθένειες, ακολουθώντας έτσι τον δρόμο της σωματοποίησης.

Τα συναισθήματα είναι αναπόφευκτα θετικά και αρνητικά, όπως κάθε εμπειρία της ζωής. Στον ελληνικό πληθυσμό κυριαρχεί μέσα στα χρόνια η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα, συναισθήματα που αποτελούν ένα βασικό συστατικό της εσωτερικής ζωής αλλά δεν πρέπει να θεωρούνται ταυτόσημα με το άγχος ή την κατάθλιψη, που αποτελούν διακριτές νοσολογικές οντότητες με πλήθος συμπτωμάτων και χαρακτηριστικών. Είναι σημαντικό επίσης να αποσαφηνιστούν οι διαφορές ανάμεσα στο άγχος και το στρες. Με τον όρο στρες εννοούμε την αίσθηση της έντασης, τη νευρικότητα, τη δυσκολία να χαλαρώσει κανείς. Το στρες είναι μια κατάσταση εγρήγορσης στην οποία βρισκόμαστε όταν έρθουμε αντιμέτωποι με μια απειλή. Αποτελεί δηλαδή μια πρώτη, άμεση και ενστικτώδη αντίδραση σε μια αντικειμενική απειλή. Το στρες δεν είναι άγχος και τα δύο δεν πρέπει να ταυτίζονται. Για να εκδηλωθεί άγχος -το οποίο αφορά στην αντιλαμβανόμενη απειλή, υποκειμενική απειλή θα τη λέγαμε- πρέπει ο στρεσογόνος παράγοντας “να κουμπώσει” σε κάτι εσωτερικό, να συναρτηθεί με μια εσωτερική υποκειμενική εμπειρία. Πρέπει η αντικειμενική απειλή να συναντήσει την υποκειμενική και την εσωτερική νοητική αντιπροσώπευσή της. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν στρες, αλλά λόγω ψυχικής ανθεκτικότητας που πιθανόν διαθέτουν δεν εκδηλώνουν κλινικό άγχος. Αντίθετα, πολλοί έχουν κλινικό άγχος χωρίς να υπάρχει αντικειμενικό απειλητικό ερέθισμα (στρες). Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις μέσα στην πανδημία το στρες μπορεί να αποτελέσει προστάδιο του άγχους και να ενεργοποιήσει εσωτερικούς μηχανισμούς με αποτέλεσμα η αντίδραση σ’ αυτό να γίνει βαθύτερη. Στην περίπτωση του κλινικού άγχους, η αίσθηση υπερέντασης και νευρικότητας, που εμφανίζεται και στην περίπτωση του στρες, πρέπει να έχει διάρκεια, βάθος και να επιβαρύνεται από άλλα συμπτώματα, όπως αίσθηση πανικού, ψυχοσωματικά συμπτώματα, διαταραχές στον ύπνο, συνεχείς σκέψεις, διάχυτο φόβο ή φόβο που να σχετίζεται με την έκθεση σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Τότε μόνο μπορούμε να δώσουμε την επιστημονική διάσταση του κλινικού άγχους.

Αντίστοιχα, η κατάθλιψη δεν είναι απλά μια αίσθηση θλίψης, απαισιοδοξίας και απογοήτευσης αλλά επηρεάζει και άλλους τομείς της ζωής και της εικόνας του εαυτού. Αυτομομφή, η αίσθηση ότι η ζωή δεν έχει νόημα, ένα βραχυκύκλωμα της δυνατότητας του ψυχισμού να αντλεί ευχαρίστηση από διάφορες πτυχές της ζωής του, η αίσθηση κενού και ματαιότητας, ένα αίσθημα απαξίας και ενοχής, η απελπισία, η αβοηθητότητα είναι συμπτώματα που σηματοδοτούν την κλινική κατάθλιψη.

Αυτές οι αποσαφηνίσεις είναι απαραίτητες για να αναλυθούν και να ερμηνευθούν σωστά τα ευρήματα της έρευνας της διαΝΕΟσις. Έτσι τα επικρατούντα συναισθήματα που παίρνουν τον χρωματισμό της ανασφάλειας, της απαισιοδοξίας και της απογοήτευσης μπορούν να ερμηνευτούν ως μέρος μιας καταθλιπτικής διεργασίας και προειδοποιητικά σημάδια μιας ψυχικής νόσου, αλλά μπορούν να ερμηνευτούν και ως ενεργητικές προσπάθειες του ψυχισμού να προσαρμοστεί και να μεταβολίσει τις αντιξοότητες.

Τα ζητήματα όμως είναι πολύπλοκα και πολυπαραγοντικά, τα ερωτήματα που αναδύονται συχνά είναι αμφίσημα και δεν οδηγούν εύκολα σε απαντήσεις απτές, σαφείς και ευκρινείς.

Έτσι τα αρνητικά συναισθήματα που ανέδειξε η έρευνα σημαίνουν σημάδια μιας φθίνουσας ψυχικής υγείας ή είναι ενδείξεις μιας καλύτερης προσαρμογής στις δυσκολίες της πραγματικότητας, όπου το άτομο βλέπει τα πράγματα αντικειμενικοποιημένα, χωρίς εγκλωβισμούς σε αυταπάτες και αυτοπαγιδεύσεις;

Μήπως η απογοήτευση ακολουθεί μια ρομαντική-ιδεαλιστική διάθεση; Ότι η πανδημία θα περάσει σύντομα; Ότι τα εμβόλια θα βάλουν τέλος στην πανδημία; Ότι αφού περάσαμε μια τόσο βαριά και μακρόχρονη οικονομική κρίση, οι κακές ημέρες πέρασαν και δικαιούμαστε να μας έρθουν τα πράγματα καλά;

Είναι η αισιοδοξία και η ελπίδα αυτοσκοπός ή το μέσο για μια καλύτερη ζωή; Ελπίζουμε για να ελπίζουμε; Ή ελπίζουμε και δρομολογούμε έναν τρόπο για να είμαστε καλύτερα και να ζούμε καλύτερα; Ελπίζουμε ότι μια μέρα θα έρθει το τέλος της πανδημίας και θα επανέλθουμε στην κανονικότητα; Ή έχουμε αποδεχθεί ότι δεν θα επανέλθουμε ποτέ σε αυτή την κανονικότητα και δεδομένων των περιορισμών που βάζει η νέα πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής, του κορωνοϊού, του προσφυγικού και του πολέμου, κινούμαστε ενεργητικά, συνειδητοποιημένα και ρεαλιστικά για μια πιθανά καλύτερη πορεία;

Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν από τον καθένα μας χωριστά με τρόπο αναστοχαστικό, ούτως ώστε να μπορέσουν να αποτελέσουν εφαλτήριο μιας διαδικασίας αλλαγών, εσωτερικών και εξωτερικών, ατομικών και συλλογικών με επανορθωτικό και εποικοδομητικό αντίκτυπο για την επόμενη ημέρα.

Αντί επιλόγου

 

Μια Σύγχρονη Κοινωνία Σε Έναν Απειλητικό Καινούργιο Κόσμο

Οαντίκτυπος στην επόμενη ημέρα θα έχει θετικό πρόσημο μόνο αν γίνει μια “άλλη ανάγνωση” και “αναδιατύπωση” της περιπέτειας. Το στοίχημα είναι να “διαβάσουμε” τις μαζικές τραγωδίες σωστά, να διδαχθούμε πώς να μετριάσουμε τις συνέπειές τους στο μέλλον και να αποτρέψουμε τα συμπτώματα να γίνουν παθολογία και ειδικά ψυχική παθολογία. Να αποτρέψουμε την εσωτερίκευση του τραύματος με όλα τα συνεπαγόμενά της στον ανθρώπινο ψυχισμό.

Η ιστορική εμπειρία αναφορικά με τις ψυχικές συνέπειες που αφήνει πίσω της μια μαζική καταστροφή, μαρτυρά ότι ως είδος είμαστε ανθεκτικοί και ευπροσάρμοστοι. Έτσι το συλλογικό ψυχικό τραύμα που άφησε και αφήνει η Covid-19 μπορεί να μαλακώσει. Μπορούμε να ελπίζουμε ότι η πανδημία δεν θα αφήσει μόνο απώλειες, τραύματα και αρνητικά συναισθήματα.

Ως σημαντικό κέρδος και κληροδότημα θα μπορούσε να καταχωρηθεί ότι η επιστήμη ξαναβρήκε συμβολικά, ουσιαστικά και πρακτικά την αξία που της αρμόζει. Η ιατρική ξαναβρήκε την ανθρωπιά της, η έρευνα και η επιστημονική γνώση συναντήθηκαν με τη φροντίδα και το νοιάξιμο για τον άνθρωπο που πάσχει.

Ένα θετικό αποτύπωμα, διδάγματα και προκλήσεις μπορούν σιγά σιγά να αρχίσουν να προβάλουν.

Σε ατομικό επίπεδο ένας επαναπροσδιορισμός των εννοιών της επίγνωσης εαυτού και της ατομικής ευθύνης, της ατομικής ευαλωτότητας και αδυναμίας, των αξιών, των ιεραρχήσεων, των ταχυτήτων μας, μια επανατοποθέτηση στη ζωή.

Σε συλλογικό-κοινωνικό επίπεδο μια άλλη νοηματοδότηση στις έννοιες της ενσυναίσθησης, της συμπερίληψης του άλλου, της αλληλεγγύης και της φιλαλληλίας, της κοινωνικής αλλά και πολιτειακής ευθύνης. Έτσι μόνο μπορούν να προκύψουν νέες ανθρώπινες αξίες, κοινωνικά υποστηρικτικά δίκτυα, ουσιαστικές κοινωνικές πολιτικές.

Σε συστημικό επίπεδο νέες υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας, προσιτές υπηρεσίες στην κοινότητα με αυθεντικά ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, νέες πλατφόρμες τηλε-υγείας και γραμμές τηλεφωνικής ψυχολογικής υποστήριξης, δομές και πολιτικές με βλέμμα προς το μέλλον.

*Η Μαρίνα Οικονόμου – Λαλιώτη είναι Καθηγήτρια Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ.


Παραπομπές

1. Cénat, J. M., Blais-Rochette, C., Kokou-Kpolou, C. K., Noorishad, P. G., Mukunzi, J. N., McIntee, S. E., Dalexis, R. S., Goulet M. A. & Labelle, P. R. (2021). Prevalence of symptoms of depression, anxiety, insomnia, posttraumatic stress disorder, and psychological distress among populations affected by the COVID-19 pandemic: A systematic review and meta-analysis. Psychiatry Research, 295, 113599.

2. Salari, N., Hosseinian-Far, A., Jalali, R., Vaisi-Raygani, A., Rasoulpoor, S., Mohammadi, M., Rasoulpoor, S., & Khaledi-Paveh, B. (2020). Prevalence of stress, anxiety, depression among the general population during the COVID-19 pandemic: a systematic review and meta-analysis. Globalization and Health, 16(1), 1-11.

3. Arora, T., Grey, I., Östlundh, L., Lam, K. B. H., Omar, O. M., & Arnone, D. (2020). The prevalence of psychological consequences of COVID-19: A systematic review and meta-analysis of observational studies. Journal of Health Psychology, 1359105320966639.

4. Souliotis, K., Peppou, L.E.,Samara, M.T., Giannouchos, T.V., Nimatoudis, J., Papageorgiou, C., Leucht, S., & Economou, M. (2021). The knowledge, perceptions, and mental health impact of the COVID-19 pandemic in the Greek general population. Archives of Hellenic Medicine, 38, 1-12.

5. Economou, M., Peppou, L. E., Souliotis, K., & Stylianidis, S. (2016). The impact of the economic crisis in Greece: Epidemiological perspective and community implications. In: Social and Community Psychiatry (1st ed.). (J. Stylianidis, Ed.). (pp. 469-483). Springer International Publishing.

6. Boon-Itt, S., & Skunkan, Y. (2020). Public perception of the COVID-19 pandemic on Twitter: sentiment analysis and topic modeling study. JMIR Public Health and Surveillance, 6(4), e21978.

7. Turner, M. M., & Underhill, J. C. (2012). Motivating emergency preparedness behaviors: The differential effects of guilt appeals and actually anticipating guilty feelings. Communication Quarterly, 60(4), 545-559.

8. Πετράκη, Μ. (2021). Η επίδραση της πανδημίας στα συναισθήματα και την ψυχολογία των πολιτών μέσω ανάλυσης tweet για τον Covid–19 [Μεταπτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας]. ΨΗΦΙΔΑ Ψηφιακή Βιβλιοθήκη και Ιδρυματικό Αποθετήριο. https://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/26002.

 

 

Πηγη: https://www.dianeosis.org/

ΛΔ Κονγκό: Δεύτερος ασθενής με Έμπολα υπέκυψε

Δεύτερος ασθενής με Έμπολα πέθανε στο βορειοδυτικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, μερικές ημέρες μετά την εμφάνιση νέου ξεσπάσματος της θανατηφόρας επιδημίας στη χώρα.

Γενετικά τεστ έδειξαν ότι μια μόλυνση που επιβεβαιώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα αποτελεί νέο συμβάν το οποίο δεν συνδέεται με την προηγούμενη επιδημία του Έμπολα το τέλος της οποίας κηρύχθηκε τον Δεκέμβριο, διευκρίνισε χθες Δευτέρα ο ΠΟΥ στο Twitter.

Ο δεύτερος ασθενής που υπέκυψε ήταν μια γυναίκα, συγγενής του πρώτου κρούσματος, επεσήμανε εκπρόσωπος του ΠΟΥ.

Ο πρώτος ασθενής, ένας 31χρονος φοιτητής, εμφάνισε συμπτώματα στις 5 Απριλίου, αλλά δεν ζήτησε ιατρική βοήθεια παρά περισσότερο από μία εβδομάδα αργότερα. Στις 21 Απριλίου διακομίστηκε σε κέντρο θεραπείας Έμπολα στην Μπαντάκα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ισημερινού της ΛΔ Κονγκό, όπου και πέθανε την ίδια ημέρα.

Το πρώτο κρούσμα είχε περίπου 74 επαφές οι οποίες παρακολουθούνται.

Στη χώρα έχουν καταγραφεί στο παρελθόν 13 ξεσπάσματα του Έμπολα, περιλαμβανομένου ενός την περίοδο 2018-2020 στα ανατολικά που στοίχισε τη ζωή σε σχεδόν 2.300 ανθρώπους, ο δεύτερος μεγαλύτερος απολογισμός από την νόσο.

Το 2021 επιδημία του Έμπολα που κηρύχθηκε στην Μπένι (ανατολικά) διήρκεσε «δύο μήνες και εννέα ημέρες», με 11 επιβεβαιωμένα κρούσματα, εκ των οποίων τα 9 ήταν θανατηφόρα. Το 2020, στην Μπαντάκα, ο ιός που προκαλεί αιμορραγικό πυρετό είχε προκαλέσει τον θάνατο 55 ανθρώπων επί συνόλου 130 καταγεγραμμένων κρουσμάτων.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λατινική Αμερική: Η UNICEF κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την πτώση του ποσοστού των παιδιών που έχουν εμβολιαστεί για διαδεδομένες ασθένειες

Το ένα παιδί στα τέσσερα στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική δεν έχει εμβολιαστεί πλήρως κατά των πιο διαδεδομένων μολυσματικών ασθενειών, προειδοποίησε χθες Δευτέρα το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία (UNICEF), τονίζοντας πως η μείωση του επιπέδου ανοσοποίησης των παιδιών προκαλεί «έντονη ανησυχία».

«Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, η πλήρης εμβολιαστική κάλυψη κατά της διφθερίτιδας, του τετάνου και του κοκκύτη έπεσε από το 90% το 2015 στο 76% το 2020», με άλλα λόγια επιπλέον 2,5 εκατομμύρια παιδιά δεν ήταν πλήρως εμβολιασμένα, υπογράμμισε η UNICEF στο δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε.

«Η πτώση του ποσοστού του εμβολιασμού στην περιοχή προκαλεί έντονη ανησυχία», συνόψισε η Τζιν Κοχ, η διευθύντρια του τμήματος της UNICEF που είναι αρμόδιο για την περιφέρεια και έχει έδρα τον Παναμά. «Εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι εκτίθεται σε σοβαρές επιπλοκές, ως ακόμη και στον κίνδυνο θανάτου, ενώ αυτό μπορούσε να αποφευχθεί», πρόσθεσε.

Κατά τα δεδομένα της UNICEF, η Αϊτή και το Σουρινάμ, όπου μόλις τα μισά από τα παιδιά έχουν εμβολιαστεί για τη διφθερίτιδα, τον τέτανο και τον κοκκύτη, έχουν τα χαμηλότερα επίπεδα ανοσοποίησης στην περιφέρεια. Ακολουθούν η Βενεζουέλα (60%), η Βολιβία (68%) και ο Ισημερινός (70%).

Η UNICEF υπενθυμίζει ότι οι ασθένειες αυτές πλήττουν πάντα την περιοχή: τα κρούσματα διφθερίτιδας από τα 5 το 2013 σε όλη την περιφέρεια πλησίασαν τα 900 το 2018. Η ιλαρά, πιο μολυσματική, προσέβαλε 23.000 παιδιά το 2019, από 500 το 2013.

«Υπάρχουν πολλές αιτίες για τη μείωση» της εμβολιαστικής κάλυψης, σημείωσε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ραλφ Μίντι, ειδικός της UNICEF για τη μητρική και νεογνική υγεία στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.

«Το περιβάλλον μεταβλήθηκε στην περιφέρεια τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι κυβερνήσεις έστρεψαν περισσότερο την προσοχή τους σε άλλα αναδυόμενα προβλήματα υγείας, όπως οι (ιοί) Ζίκα, Τσικουνγκούνια και πιο πρόσφατα ο νέος κορονοϊός», εξήγησε.

Οι δυσκολίες στον εμβολιασμό πληθυσμών μεταναστών και όσων ζουν σε απομονωμένες περιοχές προσκόπτει επίσης, σύμφωνα με τον ίδιο ειδικό, τις εκστρατείες ανοσοποίησης.

Αν και η μείωση της εμβολιαστικής κάλυψης είχε αρχίσει πολύ προτού εκδηλωθεί η πανδημία του νέου κορονοϊού, η UNICEF τονίζει πως την κατάσταση χειροτέρεψαν το κλείσιμο ή οι ανατροπές στη λειτουργία πολλών κέντρων πρωτοβάθμιας υγείας που προκάλεσε η τρέχουσα κρίση, καθώς και ο φόβος πολλών πως θα μολύνονταν από τον νέο κορονοϊό εάν πήγαιναν στα κέντρα, σύμφωνα με τον κ. Μίντι.

Η UNICEF καλεί τις κυβερνήσεις των χωρών της περιφέρειας της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής να αποκαταστήσουν και να ενισχύσουν επειγόντως τα προγράμματα βασικού εμβολιασμού, να προχωρήσουν σε εκστρατείες για να αυξηθεί η εμπιστοσύνη στα εμβόλια και να εφαρμόσουν σχέδια ώστε οι εκστρατείες ανοσοποίησης να φθάσουν στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς.

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ισραήλ: Στο χαμηλότερο επίπεδό τους φέτος τα λεγόμενα ενεργά κρούσματα του νέου κορονοϊού

Τα λεγόμενα ενεργά κρούσματα του νέου κορονοϊού στο Ισραήλ υποχώρησαν χθες Δευτέρα στα 27.477 (-2.833 σε 24 ώρες), επίπεδο που είναι το χαμηλότερο το τρέχον έτος, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας.

Το υπουργείο ανέφερε εξάλλου ότι τις προηγούμενες 24 ώρες επιβεβαιώθηκαν 3.759 κρούσματα του SARS-CoV-2, ενώ δεν υπέκυψε κανένας ασθενής εξαιτίας επιπλοκών της COVID-19.

Ο απολογισμός των θυμάτων της πανδημίας βρίσκεται στους 10.670 νεκρούς επί συνόλου 4.060.259 μολύνσεων.

Καθώς η θνητότητα της COVID-19 υποχωρεί, οι αρχές κατήργησαν το Σάββατο την υποχρεωτική χρήση μάσκας σε αρκετούς κλειστούς χώρους, αν και εξακολουθούν να τη συνιστούν σε ανθρώπους που ανήκουν στις λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου. Η χρήση της μάσκας παραμένει εξάλλου υποχρεωτική σε νοσοκομεία και κλινικές, στα γηροκομεία, καθώς και στις διεθνείς επιβατικές πτήσεις.

 

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κύπρος: Ξεκινά η χορήγηση 4ης δόσης εμβολίου στους άνω των 60 ετών

Μέσω ραντεβού από την πύλη εμβολιασμού ή μέσω των εμβολιαστικών κέντρων ελεύθερης πρόσβασης (walkin) που λειτουργούν σε όλες τις επαρχίες, παγκύπρια, μπορούν από σήμερα να λαμβάνουν την 4η δόση του εμβολίου κατά του κορονοϊού άτομα άνω των 60 ετών στην Κύπρο.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Κύπρου, η ενισχυτική-4η δόση χορηγείται από σήμερα:

– Σε άτομα άνω των 60 ετών (προσκομίζοντας ταυτότητα ή διαβατήριο και την κάρτα εμβολιασμού).

– Σε άτομα, ανεξαρτήτως ηλικίας, που διαμένουν ή εργάζονται σε οίκους ευγηρίας και κλειστές δομές (προσκομίζοντας ταυτότητα ή διαβατήριο και την κάρτα εμβολιασμού).

– Σε επαγγελματίες υγείας, ανεξαρτήτως ηλικίας, (προσκομίζοντας ταυτότητα ή διαβατήριο, κάρτα εμβολιασμού και άδεια ασκήσεως επαγγέλματος).

– Σε ανοσοανεπαρκείς και ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, ανεξαρτήτως ηλικίας, με δεδομένο ότι έχει παρέλθει η περίοδος των πέντε μηνών από τη λήψη της ενισχυτικής-3ης δόσης.

Οι ανοσοανεπαρκείς και ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς μπορούν να προσέλθουν στα εμβολιαστικά κέντρα ελεύθερης πρόσβασης (walk in) προσκομίζοντας ιατρική βεβαίωση από ειδικό ιατρό (ταυτότητα ή διαβατήριο, κάρτα εμβολιασμού) ή μπορούν να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για ραντεβού εμβολιασμού μέσω του θεράποντος ιατρού, αποστέλλοντας αίτημα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected].

Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς:

– Σε ενεργό θεραπεία για συμπαγείς όγκους και αιματολογικές κακοήθειες.

– Με ιστορικό μεταμόσχευσης συμπαγών οργάνων που παίρνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία.

– Με ιστορικό μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών οργάνων που παίρνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία.

– Άτομα με κληρονομική ανοσοανεπάρκεια.

– Άτομα με HIV Λοίμωξη/AIDS.

– Άτομα σε ανοσοκατασταλτική θεραπεία περιλαμβανομένων βιολογικών παραγόντων.

Όσον αφορά στη λήψη κορτιζόνης αφορά σε άτομα που έλαβαν ή λαμβάνουν συνολική δόση ›10 mg πρεδνιζόνης την ημέρα (=8 mg μεθυλπρεγνιζολόνης) για έναν μήνα το τελευταίο εξάμηνο.

– Άτομα με νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση.

 

 

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ