ΗΠΑ: Δεν συμφωνούν στη μεγαλύτερη ανεξαρτησία του Π.Ο.Υ

Προτείνουν τη χρηματοδότησή του από ξεχωριστό ταμείο,
ελεγχόμενο από τα κράτη-δωρητές
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιστέκονται στις προτάσεις που κατέθεσε η ομάδα
εργασίας του Π.Ο.Υ. για να γίνει ο οργανισμός πιο ανεξάρτητος, όπως ανέφεραν
στο Reuters τέσσερις αξιωματούχοι που συμμετείχαν στις συνομιλίες, εγείροντας
αμφιβολίες για τη μακροπρόθεσμη υποστήριξη της κυβέρνησης Μπάιντεν
στον οργανισμό του ΟΗΕ. Η πρόταση, που έγινε από την ομάδα εργασίας του
ΠΟΥ για τη βιώσιμη χρηματοδότηση του οργανισμού, θα αυξήσει την πάγια
ετήσια συνεισφορά κάθε κράτους μέλους. Η δημοσιευμένη πρόταση ζητά οι
υποχρεωτικές συνεισφορές των κρατών μελών να αυξηθούν σταδιακά από
το 2024, ώστε να αντιστοιχούν στο ήμισυ του βασικού προϋπολογισμού των
2 δισεκατομμυρίων δολαρίων του οργανισμού έως το 2028, σε σύγκριση
με λιγότερο από 20% τώρα. Το σχέδιο αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης
μεταρρυθμιστικής διαδικασίας που προέκυψε μετά την πανδημία COVID-19, η
οποία έδειξε καθαρά τους περιορισμούς της εξουσίας του ΠΟΥ να παρεμβαίνει
νωρίς σε μια κρίση.
Ωστόσο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αντιτίθεται στη μεταρρύθμιση επειδή έχει
ανησυχίες για την ικανότητα του ΠΟΥ να αντιμετωπίσει μελλοντικές απειλές,
ανέφεραν αμερικανοί αξιωματούχοι στο Reuters. Αντίθετα, πιέζει για τη
δημιουργία ενός ξεχωριστού ταμείου, που θα ελέγχεται άμεσα από δωρητές, το
οποίο θα χρηματοδοτεί την πρόληψη και τον έλεγχο των έκτακτων περιστατικών
υγείας.Ο βασικός προϋπολογισμός του Π.Ο.Υ. στοχεύει στην καταπολέμηση
των πανδημιών και στην ενίσχυση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης σε
όλο τον κόσμο. Συγκεντρώνει επίσης ένα επιπλέον 1 δισεκατομμύριο δολάρια
ετησίως για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων παγκόσμιων προκλήσεων, όπως
οι τροπικές ασθένειες και η γρίπη.Οι υποστηρικτές λένε ότι η τρέχουσα εξάρτηση
από την εθελοντική χρηματοδότηση από τα κράτη μέλη και από φιλανθρωπικές
οργανώσεις όπως το Ίδρυμα Bill and Melinda Gates αναγκάζει τον Π.Ο.Υ. να
επικεντρωθεί στις προτεραιότητες που έχουν θέσει οι χρηματοδότες και καθιστά
λιγότερο ικανό να επικρίνει τα κράτη-μέλη όταν τα πράγματα πάνε στραβά.
Οι κορυφαίοι χορηγοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της
Γερμανίας, υποστηρίζουν το σχέδιο, μαζί με τις περισσότερες αφρικανικές,
νοτιοασιατικές, νοτιοαμερικανικές και αραβικές χώρες, δήλωσαν τρεις από τους
Ευρωπαίους αξιωματούχους.Η πρόταση πρόκειται να συζητηθεί στη συνεδρίαση
του εκτελεστικού συμβουλίου του Π.Ο.Υ. την επόμενη εβδομάδα, αλλά όπως
όλα δείχνουν δεν αναμένεται συμφωνία.Οι συνομιλίες είναι πιθανό να συνεχιστούν
μέχρι την ετήσια συνάντηση τον Μάιο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας, του
κορυφαίου οργάνου λήψης αποφάσεων του οργανισμού.
Σημειώνεται ότι η Ουάσιγκτον ασκεί κριτική στον Οργανισμό εδώ και αρκετό
καιρό. Ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες από
τον ΠΟΥ αφού τον κατηγόρησε ότι υπερασπίστηκε τις αρχικές καθυστερήσεις της
Κίνας στην ανταλλαγή πληροφοριών όταν εμφανίστηκε εκεί η COVID-19 το 2019.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν επανέφερε τις ΗΠΑ στον Π.Ο.Υ., αλλά αξιωματούχοι είπαν
στο Reuters ότι πιστεύουν ότι ο Οργανισμός χρειάζεται σημαντική μεταρρύθμιση
και εξέφρασαν ανησυχίες για τη διακυβέρνηση, τη δομή και την ικανότητά του να
αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες απειλές, κυρίως από την Κίνα.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Ποιοι και πότε κινδυνεύουν να επαναμολυνθούν από κορωνοϊό [μελέτη]

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατο άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Internal Medicine.

Συχνά γεννιέται η απορία σε άτομα που μολύνθηκαν από κορωνοϊό για το αν είναι πιθανό να επαναμολυνθούν και πότε. Η ισχύς και η διάρκεια της ανοσίας μετά από μόλυνση με SARS-CoV-2 είναι πράγματι πολύ σημαντικές για την κλινική πρακτική, αλλά και για τον ευρύτερο σχεδιασμό των προληπτικών και θεραπευτικών στρατηγικών Δημόσιας Υγείας.

Σε πρόσφατο άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Annals of Internal Medicine, οι συγγραφείς συνέθεσαν και μετα-ανέλυσαν όλα τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την πιθανότητα επαναμόλυνσης από κορωνοϊό.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα Πάσχου (επίκουρη καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Αιματολογίας – Ογκολογίας και πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κύρια σημεία του άρθρου αυτού.

Συμπεριλήφθηκαν 18 μελέτες, που διερεύνησαν τον κίνδυνο επαναμόλυνσης μετά από μόλυνση με SARS-CoV-2 σε σύγκριση με τον κίνδυνο μόλυνσης σε άτομα χωρίς προηγούμενη μόλυνση.

Μεταξύ των μελετών, ο κίνδυνος επαναμόλυνσης κυμαινόταν από 0% έως 2,2%. Με άλλα λόγια, σε άτομα με πρόσφατη λοίμωξη SARS-CoV-2 αποφεύχθηκε 80% ως 98% των συμπτωματικών λοιμώξεων με παραλλαγές αρχικού τύπου ή Άλφα συγκριτικά με μη εμβολιασμένα, μη προηγουμένως μολυσμένα άτομα.

Σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση των δεδομένων, η προηγούμενη μόλυνση μείωσε τον κίνδυνο επαναμόλυνσης κατά 87% (95% CI 84% έως 90%), ισοδυναμώντας με 4,3 λιγότερες λοιμώξεις ανά 100 άτομα στον γενικό πληθυσμό (διαφορά κινδύνου -0,043, 95% CI -0,071 έως -0,015) και μεταξύ εργαζομένων στον τομέα της Υγείας (διαφορά κινδύνου -0,043, 95% CI -0,069 έως -0,016] και 26,6 λιγότερες λοιμώξεις ανά 100 άτομα σε δομές παροχής φροντίδας (διαφορά κινδύνου -0,266, 95% CI -0,449 έως -0,083). Η προστασία παρέμεινε πάνω από 80% για τουλάχιστον 7 μήνες.

Τα αποτελέσματα για τους ηλικιωμένους ήταν λιγότερο σαφή. Οι μέθοδοι για την ανίχνευση και τη διάγνωση της λοίμωξης διέφεραν μεταξύ των μελετών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δεν ακολούθησε ασθενείς μετά την εμφάνιση της παραλλαγής Δέλτα ή Όμικρον.

Συμπερασματικά, πριν από την εμφάνιση των παραλλαγών Δέλτα και Όμικρον, τα άτομα με πρόσφατη μόλυνση είχαν ισχυρή προστασία έναντι των συμπτωματικών επαναμολύνσεων από κορωνοϊό για 7 μήνες σε σύγκριση με μη εμβολιασμένα, προηγουμένως μη μολυσμένα άτομα. Μένει να διερευνηθεί η ανθεκτικότητα της προστασίας επαναμόλυνσης από τις πιο πρόσφατες παραλλαγές.

Πηγές: ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Έρευνα: Καλύτερα τα rapid test από τη μύτη

Τα γρήγορα τεστ αντιγόνου (rapid) από τη μύτη είναι πιο αποτελεσματικά στην ανίχνευση του κορονοϊού, σε σχέση με εκείνα από το στόμα, δείχνουν δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια αμερικανική και μια ισπανική, που προδημοσιεύθηκαν στο medRxiv. Αυτό ενισχύει την πεποίθηση ότι τα τεστ που προορίζονται για τη μύτη, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται από το στόμα, αλλά να γίνονται με βάση τις οδηγίες του κατασκευαστή τους.

Οι ερευνητές στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τη δρ. Νταϊάν Χαβλίρ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, έκαναν φέτος τον Ιανουάριο από τη μύτη ταυτόχρονα τόσο rapid τεστ (το BinaxNOW της Abbott) όσο και μοριακά σε 731 ανθρώπους. Τα 296 τεστ (το 40%) βγήκαν θετικά με βάση το μοριακό τεστ και το 99% των μολύνσεων αφορούσαν την παραλλαγή Όμικρον.

Τα γρήγορα τεστ ανίχνευσαν το 95% των ανθρώπων με υψηλό ιικό φορτίο, οι οποίοι είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να μεταδώσουν τον ιό. Η ευαισθησία του γρήγορου τεστ (δηλαδή η ικανότητά του να ανιχνεύει τον ιό) ήταν μικρότερη, από 82% έως 65%, όσο μικρότερο ήταν το ιικό φορτίο.

Όταν το ίδιο γρήγορο τεστ έγινε με λήψη δείγματος από το στόμα σε 75 άτομα, ήταν πολύ λιγότερο ευαίσθητο σε σχέση με το ρινικό, αποτυγχάνοντας να ανιχνεύσει το 91% (20 στα 22) από τις περιπτώσεις που είχαν βγει θετικές με το μοριακό τεστ από τη μύτη. Αυτό επιβεβαιώθηκε σε μια άμεση σύγκριση σε 115 άτομα στα οποία έγινε το ίδιο rapid τεστ με δείγματα τόσο από τη μύτη όσο και από το στόμα. Η ευαισθησία του τεστ ήταν σχεδόν 98% από τη μύτη και μόνο 49% από το στόμα.

Το συμπέρασμα

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «τα τεστ από το στόμα (τον λαιμό ή το μάγουλο) δεν πρέπει να αντικαταστήσουν τα τεστ από τη μύτη λόγω της σημαντικά μειωμένης ευαισθησίας τους σε σχέση με τα ρινικά».

Μια ξεχωριστή ισπανική μελέτη, που έγινε στη Βαρκελώνη σε 300 άτομα που υποβλήθηκαν σε τεστ Covid-19 τόσο από τη μύτη όσο και από το στόμα, επίσης συμπέρανε ότι η λήψη δείγματος από το στόμα (σάλιο από το εσωτερικό του μάγουλου) είναι πολύ λιγότερο αξιόπιστη σε σχέση με τη λήψη από τα ρουθούνια, όσον αφορά την ανίχνευση του κορονοϊού. Τα τεστ από το στόμα βρέθηκαν να έχουν ευαισθησία μόνο 32%.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι «τα τεστ από τη μύτη έχουν καλύτερη απόδοση από εκείνα από το στόμα» και συμβούλευσαν «ενάντια στη χρήση δειγμάτων από το στόμα για τη διάγνωση του κορονοϊού SARS-CoV-2 με γρήγορο τεστ».

Πηγή: https://dimosio.gr

Τα εμβόλια του κορονοϊού δεν επηρεάζουν αρνητικά την ανδρική γονιμότητα

Τα εμβόλια κατά του κορονοϊού δεν προκαλούν στειρότητα ή υπογονιμότητα και γενικότερα δεν επηρεάζουν τη δυνατότητα ενός ζευγαριού να κάνει παιδί ούτε έχουν αρνητική επίπτωση στο αρχικό στάδιο της εγκυμοσύνης, καθώς δεν αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής.

Αυτό είναι το συμπέρασμα δύο νέων αμερικανικών επιστημονικών ερευνών που επιβεβαιώνουν ότι τα εμβόλια κατά της Covid-19 δεν έχουν επιπτώσεις στην ικανότητα αναπαραγωγής.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής και του Νοσοκομείου του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη, καθώς και του κέντρου αναπαραγωγικής ιατρικής RMA, με επικεφαλής τη δρα Ντέβορα Άρον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Γυναικολογίας και Μαιευτικής «Obstetrics & Gynecology», συνέκριναν τη γονιμότητα και τις αποβολές σε 222 γυναίκες που είχαν προσφύγει στην εξωσωματική γονιμοποίηση και είχαν κάνει δύο δόσεις εμβολίου Pfizer ή Moderna, σε σχέση με 983 γυναίκες που δεν είχαν εμβολιαστεί.

«Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες μελέτες αναφορικά με τη γονιμότητα σε ασθενείς εμβολιασμένους. Η μελέτη δεν βρήκε καμία σημαντική διαφορά μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων γυναικών, όσον αφορά την ενεργοποίηση των ωοθηκών, την ποιότητα των ωαρίων, την ανάπτυξη του εμβρύου ή την έκβαση της κύησης. Αυτά τα ευρήματά μας πρέπει να καθησυχάσουν όσες προσπαθούν να κάνουν παιδί ή βρίσκονται σε αρχικό στάδιο εγκυμοσύνης», δήλωσε η δρ Άαρον.

«Θα ανακουφίσει τους ανθρώπους να μάθουν ότι το εμβόλιο Covid-19 δεν επηρεάζει το αναπαραγωγικό δυναμικό τους», τόνισε και ο καθηγητής Γυναικολογίας-Μαιευτικής Άλαν Κόπερμαν.

Η δεύτερη έρευνα από επιστήμονες της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας Αμέλια Βέσελινκ, που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό Επιδημιολογίας «American Journal of Epidemiology», συμπέρανε ότι ο εμβολιασμός κατά της Covid-19 δεν επηρεάζει τη γονιμότητα ούτε των ανδρών ούτε των γυναικών.

Αντίθετα, αν ένας άνδρας μολυνθεί από τον κορονοϊό, διαπιστώθηκε ότι μπορεί να εμφανίσει παροδική (όχι μόνιμη) μείωση της γονιμότητάς του λόγω της μειωμένης ποιότητας σπέρματος του και άλλων αναπαραγωγικών δυσλειτουργιών, κάτι που όμως είναι δυνατό να αποφευχθεί με τον εμβολιασμό του.

Η μελέτη, η οποία έγινε σε 2.126 ζευγάρια που προσπαθούσαν να κάνουν παιδί, δεν βρήκε καμία συσχέτιση ανάμεσα στον εμβολιασμό (με εμβόλια Pfizer, Moderna ή Johnson & Johnson) και στη γονιμότητα (την πιθανότητα σύλληψης σε κάθε έμμηνο κύκλο).

Η γονιμότητα εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων ήταν περίπου η ίδια.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι αφενός η λοίμωξη Covid-19 αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης των εγκύων αφετέρου τα εμβόλια προστατεύουν τις εγκύους, μεταφέρουν αντισώματα στα μωρά τους και δεν αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού ή επιπλοκών, γι’ αυτό ενδείκνυται οι έγκυες να εμβολιάζονται κατά του κορονοϊού.

 

 

πΗΓΗ: https://www.dikaiologitika.gr/

Νέα έρευνα: Αυξημένος ο κίνδυνος νέας εισαγωγής ή θανάτου μετά από νοσηλεία με κορονοϊό

Οι άνθρωποι που είχαν νοσηλευθεί με κορονοϊό και επιβίωσαν για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά το εξιτήριό τους έχουν υπερδιπλάσια πιθανότητα, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, να πεθάνουν ή να κάνουν νέα εισαγωγή στο νοσοκομείο μέσα στους επόμενους μήνες, δείχνει μία νέα μεγάλη έρευνα.

Αυτή η διαπίστωση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, καταδεικνύει την ανάγκη για αυξημένη ιατρική παρακολούθηση των νοσηλευθέντων ασθενών με λοίμωξη κορονοϊού μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο, καθώς στην περίπτωσή τους ελλοχεύουν περισσότεροι κίνδυνοι.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δώσει ενδείξεις ότι οι άνθρωποι με Covid-19 μπορεί να εμφανίσουν περισσότερα προβλήματα υγείας μετά την αρχική λοίμωξη και την ανάρρωσή τους, κάτι που επιβεβαιώνει η νέα έρευνα.

Οι ερευνητές της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον δρα Κρίσναν Μπασκαράν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «PLoS Medicine», συνέκριναν στοιχεία για σχεδόν 25.000 ασθενείς με Covid-19 που είχαν πάρει εξιτήριο μετά την ανάρρωσή τους, περίπου 100.000 υγιείς που δεν είχαν μολυνθεί από κορονοϊό ποτέ, καθώς και 15.000 ανθρώπους που είχαν νοσηλευθεί με γρίπη στο παρελθόν.

Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, όσοι είχαν νοσηλευθεί λόγω κορονοϊού είχαν -τους επόμενους μήνες- διπλάσιο κίνδυνο νέας εισαγωγής στο νοσοκομείο, καθώς και σχεδόν πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν μπει στο νοσοκομείο εξαιτίας της γρίπης, οι ασθενείς με Covid-19 είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου, από οποιαδήποτε αιτία, νέας νοσηλείας και ειδικότερα θανάτου λόγω άνοιας.

Ο δρ Μπασκαράν δήλωσε ότι «τα ευρήματά μας δείχνουν πως οι άνθρωποι που είχαν σοβαρή Covid-19, η οποία απαίτησε παραμονή στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για περαιτέρω προβλήματα υγείας τους μήνες μετά τη νοσηλεία τους.

Είναι σημαντικό για τους ασθενείς και τους γιατρούς να έχουν επίγνωση αυτού του πράγματος, έτσι ώστε τα όποια προβλήματα εμφανιστούν να τύχουν την ταχύτερης δυνατής θεραπείας. Τα ευρήματά μας, επίσης, αναδεικνύουν τη σημασία του εμβολιασμού, ο οποίος αποτελεί το καλύτερο διαθέσιμο εργαλείο για την πρόληψη της σοβαρής Covid-19».

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://journals.plos.org/plosmedicine/article?id=10.1371/journal.pmed.1003

 

 

ΠΗΓΗ: https://www.dikaiologitika.gr/

Ποιοι έχουν «σούπερ ανοσία» κατά του κορονοϊού

Η έρευνα, που διενεργήθηκε από ομάδα του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον και δημοσιεύτηκε στο Science Immunology, δείχνει τρόπους για την ενίσχυση της ανοσίας έναντι της COVID-19.

Μεγαλύτερη προστασία, όπως φάνηκε, έχουν όσοι έχουν νοσήσει και στη συνέχεια εμβολιαστεί ή όσοι έχουν εμβολιαστεί και στη συνέχεια νοσήσει.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον (OHSU) στο Πόρτλαντ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ανοσολογίας «Science Immunology», επεσήμαναν ότι αυτή η διαπίστωση δεν σημαίνει ότι κανείς πρέπει σκοπίμως να εκτίθεται στον κορονοϊό για να κολλήσει (κάτι που ενέχει κινδύνους για τον ίδιο και είναι κοινωνικά ανεύθυνο), αλλά θεωρούν ότι κάθε νέα μόλυνση εμβολιασμένου φέρνει την πανδημία ένα βήμα πιο κοντά στο τέλος της, καθώς ενισχύει το επίπεδο ανοσίας του πληθυσμού.

Η μελέτη εξέτασε 104 πλήρως εμβολιασμένους με Pfizer-BioNTech ή Moderna, από τους οποίους οι 42 δεν είχαν μολυνθεί από τον κορονοϊό ποτέ, οι 31 είχαν μολυνθεί πριν τον εμβολιασμό τους και οι 31 μετά τον εμβολιασμό. Από όλους συλλέχθηκαν δείγματα αίματος και εκτέθηκαν σε τρεις διαφορετικές παραλλαγές του κορονοϊού.

Διαπιστώθηκε ότι, συγκριτικά, οι άνθρωποι με «υβριδική» ανοσία λόγω εμβολιασμού και μόλυνσης (πριν ή μετά τον εμβολιασμό) είχαν υψηλότερα επίπεδα ανοσίας σε σχέση με τους μόνο εμβολιασμένους. Επιπλέον, ενώ τα επίπεδα αντισωμάτων μειώνονται συνήθως με την ηλικία, τα άτομα με «υβριδική» ανοσία δεν εμφανίζουν παρόμοια μείωση.

«Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του εάν έχεις μολυνθεί και μετά εμβολιαστεί ή εάν έχεις εμβολιαστεί και μετά νοσήσει» σημείωσε ένας από τους συν-υπογράφοντες της έρευνας, Δρ. Φικάντου Ταφέσε, επίκουρος καθηγητής μοριακής μικροβιολογίας και ανοσίας στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου.

«Σε κάθε μία από τις περιπτώσεις, θα αποκτήσει μία πολύ, πολύ ισχυρή ανοσιακή

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

ΙΣΑ: Γενικές οδηγίες για την αντιμετώπιση της εκδήλωσης των ακραίων καιρικών φαινομένων – χιονοπτώσεις

1  Διατηρείστε το σπίτι σας ζεστό και παραμείνετε μέσα, όσο αυτό είναι δυνατό.

2  Μην αφήνετε τα παιδιά να βγουν έξω με την κακοκαιρία.

3  Φορέστε κατάλληλα ρούχα και παπούτσια.

4  Ελέγξτε το δίκτυο ύδρευσης του σπιτιού σας και τον ηλιακό θερμοσίφωνα (σωλήνες – υαλοπίνακα).

5  Παρακολούθηση του Ραδιοφώνου και των τηλεοπτικών σταθμών

6  Αποφυγή εξόδου από το σπίτι εκτός και είναι απολύτως απαραίτητο.

7  Κατάλληλη ενδυμασία πολλά ελαφρά ρούχα στεγνά ρούχα. Καπέλο ή σκούφο.

8  Ενημερώνουμε τους δικούς μας ή το γείτονα μας εάν βγούμε από το σπίτι

9  Οικονομία στα καύσιμα διατηρώντας το σπίτι δροσερό αλλά όχι κρύο

10 Προσωρινό Κλείσιμο της θέρμανσης των δωματίων που δεν χρησιμοποιούμαι.

11 Να κρατούνται οι θερμάστρες μακριά από εύφλεκτα υλικά.

12 Να ελέγχετε τους γείτονές ειδικά αν είναι πολύ νέοι ή ηλικιωμένοι και τα ζώα

13 Προσοχή στην σωματική εξάντληση και η γνώση ότι το φτυάρισμα του χιονιού σε χαμηλές     θερμοκρασίας μπορεί α οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή

14 Ειδοποιήσετε για πεσμένες γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και διαρροές γκαζιού.

15 Προσοχή σε βλάβες του σκελετού του σπιτιού από το χιόνι ή τον πάγο.

16 Φτιάξτε ένα βαλιτσάκι πρώτων βοηθειών για τι σπίτι και το αυτοκίνητο.

17 Έχετε ξηρά τροφή στο σπίτι όπως κονσέρβες κρέατος, λαχανικών, φρυγανιές, ψωμί, τοστ, παξιμάδια κλπ.

18 Να έχετε στο σπίτι και στο αυτοκίνητο φακούς και επαναφορτιζόμενο φωτιστικά μέσα.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΙΣΑ

Ποιος είναι ο κίνδυνος επαναμόλυνσης από κορωνοϊό;

Ποιος είναι ο κίνδυνος επαναμόλυνσης από κορωνοϊό; Συχνά γεννιέται αυτή η απορία σε άτομα που μολύνθηκαν από κορωνοϊό για το αν είναι πιθανό να επαναμολυνθούν και πότε.

Η ισχύς και η διάρκεια της ανοσίας μετά από μόλυνση με SARS-CoV-2 είναι πράγματι πολύ σημαντικές για την κλινική πρακτική, αλλά και για τον ευρύτερο σχεδιασμό των προληπτικών και θεραπευτικών στρατηγικών δημόσιας υγείας.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Annals of Internal Medicine, οι συγγραφείς συνέθεσαν και μετα-ανέλυσαν όλα τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την πιθανότητα επαναμόλυνσης από κορωνοϊό.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κύρια σημεία του άρθρου αυτού.

Ποιος είναι ο κίνδυνος επαναμόλυνσης από κορωνοϊό;

Συμπεριλήφθηκαν 18 μελέτες, που διερεύνησαν τον κίνδυνο επαναμόλυνσης μετά από μόλυνση με κορωνοϊό SARS-CoV-2 σε σύγκριση με τον κίνδυνο μόλυνσης σε άτομα χωρίς προηγούμενη μόλυνση.

Μεταξύ των μελετών, ο κίνδυνος επαναμόλυνσης από κορωνοϊό κυμαινόταν από 0% έως 2,2%. Με άλλα λόγια, σε άτομα με πρόσφατη λοίμωξη SARS-CoV-2 αποφεύχθηκε 80% ως 98% των συμπτωματικών λοιμώξεων με παραλλαγές αρχικού τύπου ή Άλφα συγκριτικά με μη εμβολιασμένα, μη προηγουμένως μολυσμένα άτομα.

Σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση των δεδομένων, η προηγούμενη μόλυνση μείωσε τον κίνδυνο επαναμόλυνσης κατά 87% (95% CI 84% έως 90%), ισοδυναμώντας με 4,3 λιγότερες λοιμώξεις ανά 100 άτομα στον γενικό πληθυσμό (διαφορά κινδύνου -0,043, 95% CI -0,071 έως -0,015) και μεταξύ εργαζομένων στον τομέα της υγείας (διαφορά κινδύνου -0,043, 95% CI -0,069 έως -0,016], και 26,6 λιγότερες λοιμώξεις ανά 100 άτομα σε δομές παροχής φροντίδας (διαφορά κινδύνου -0,266, 95% CI -0,449 έως -0,083). Η προστασία παρέμεινε πάνω από 80% για τουλάχιστον 7 μήνες.

Τα αποτελέσματα για τους ηλικιωμένους ήταν λιγότερο σαφή. Οι μέθοδοι για την ανίχνευση και τη διάγνωση της λοίμωξης διέφεραν μεταξύ των μελετών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δεν ακολούθησε ασθενείς μετά την εμφάνιση της παραλλαγής Δέλτα ή Όμικρον.

Συμπερασματικά, πριν από την εμφάνιση των παραλλαγών Δέλτα και Όμικρον, τα άτομα με πρόσφατη μόλυνση είχαν ισχυρή προστασία έναντι των συμπτωματικών επαναμολύνσεων από κορωνοϊό για 7 μήνες σε σύγκριση με μη εμβολιασμένα, προηγουμένως μη μολυσμένα άτομα. Μένει να διερευνηθεί η ανθεκτικότητα της προστασίας επαναμόλυνσης από τις πιο πρόσφατες παραλλαγές.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Κορωνοϊός: Η θεραπεία με πλάσμα αναρρωσάντων «δουλεύει» μόνο σε μερικές περιπτώσεις

Υπάρχει ένα μικρό χρονικό «παράθυρο» που η συγκεκριμένη θεραπεία φέρνει αποτελέσματα, επιβεβαιώνει νέα έρευνα

Η θεραπεία με πλάσμα αίματος από ιαθέντες ασθενείς με Covid-19 φέρνει αποτελέσματα μόνο σε μερικές περιπτώσεις σε ασθενείς με ενεργή λοίμωξη, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη, που επιβεβαιώνει προηγούμενες. Σύμφωνα με την έρευνα, υπάρχει ένα μικρό χρονικό «παράθυρο» που η συγκεκριμένη θεραπεία, η οποία βασίζεται σε αντισώματα από αναρρώσαντες, μπορεί να «δουλέψει». Αφορά κυρίως ασθενείς αρκετά σοβαρά για να χρειάζονται νοσηλεία, οι οποίοι δεν έχουν όμως ακόμη νοσήσει τόσο βαριά, ώστε να έχουν ανάγκη εισαγωγής σε ΜΕΘ ή διασωλήνωσης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια βιοστατιστικής Αντρέα Τρόξελ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Network Open», ανέλυσαν στοιχεία (μετα-ανάλυση) από οκτώ έρευνες με θεραπεία πλάσματος ιαθέντων, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 2.369 άτομα σε ΗΠΑ, Βέλγιο, Ολλανδία, Ισπανία, Βραζιλία και Ινδία.

Η μελέτη συμπέρανε ότι κατά μέσο όρο η εν λόγω θεραπεία αύξησε κατά 6% την πιθανότητα ανάρρωσης των νοσηλευομένων με Covid-19 ασθενών. Η πιθανότητα βελτίωσης ήταν καλύτερη, όταν η χορήγηση της θεραπείας είχε γίνει σε αρχικό στάδιο της νοσηλείας και σε ασθενείς με λιγότερο βαριά νόσο. Όσοι είχαν λάβει πλάσμα αίματος ιαθέντων λίγο μετά την είσοδό τους στο νοσοκομείο, είχαν 15% μικρότερη πιθανότητα θανάτου μέσα στον επόμενο μήνα από την αρχική διάγνωση, σε σχέση με όσους δεν είχαν κάνει τη θεραπεία ή είχαν πάρει εικονικό φάρμακο (πλασίμπο). Η θεραπεία φάνηκε να ωφελεί κυρίως εκείνους με ομάδες αίματος Α ή ΑΒ.

«Η μελέτη μας έδειξε ότι ενώ το πλάσμα αναρρωσάντων δεν έχει ισχυρό ευεργετικό αποτέλεσμα κατά μέσο όρο, υπάρχουν υπο-ομάδες ασθενών στους οποίους η θεραπεία φαίνεται να βοηθάει. Πρόκειται για ασθενείς με λιγότερο σοβαρή νόσο και με άλλα υποκείμενα νοσήματα όπως διαβήτη, καρδιοπάθεια ή παθήσεις των πνευμόνων», δήλωσε η δρ Τρόξελ. «Αν οι ασθενείς ήδη νοσηλεύονται και νοσούν βαριά, πιθανώς είναι πολύ αργά για να φέρει αποτέλεσμα το πλάσμα αναρρωσάντων. Οι ασθενείς με υποκείμενη ασθένεια είναι πιθανότερο να εμφανίσουν βελτίωση από το πλάσμα, πιθανώς επειδή έχουν τη μεγαλύτερη δυσκολία να παράγουν αντισώματαγια να καταπολεμήσουν τη λοίμωξη. Το μεταγγιζόμενο πλάσμα ενισχύει την ικανότητα του σώματός τους να πολεμά τον ιό, όμως μόνο στο αρχικό στάδιο της νόσου Covid-19 και προτού αυτή κατακυριεύσει το σώμα», πρόσθεσε.

Το πλάσμα αναρρωσάντων έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και πάνω από έναν αιώνα ως θεραπευτική μέθοδος για διάφορες αρρώστιες. Μολονότι είχαν δημιουργηθεί μεγάλες ελπίδες για αξιοποίηση του και κατά της Covid-19, διάφορες μελέτες έχουν μετριάσει αυτές τις προσδοκίες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν το συστήνει στις περισσότερες περιπτώσεις, ενώ η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων(FDA)των ΗΠΑ θεωρεί ακόμη πειραματική τη θεραπεία και συνιστά τη χρήση της κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Το πλάσμα, που χορηγείται μέσω μετάγγισης, πρέπει να δοθεί στο αρχικό στάδιο της λοίμωξης σε νοσηλευόμενους ασθενείς, μέσα σε επτά μέρες το πολύ από την αρχική διάγνωση της Covid-19.

Οι ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν έναν χρήσιμο δείκτη βαθμολόγησης, με βάση τον οποίο οι γιατροί μπορούν να αποφασίζουν αν η χορήγηση πλάσματος θα βοηθήσει έναν ασθενή.

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Κύηση: Η νόσος που απειλεί μητέρα και έμβρυο – Η σωτήρια κίνηση

Τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα θα πρέπει να προσέξουν οι γυναίκες πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επισημαίνει ο καθηγητής Δημήτρης Λινός.

Προσεκτικές με τη λειτουργία του θυρεοειδή τους θα πρέπει να είναι οι γυναίκες πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, καθώς οι διαταραχές του έχουν σοβαρές επιπτώσεις στη γονιμότητα και την υγεία τόσο τη δική τους όσο και του εμβρύου. Δεδομένου ότι περίπου το 2-3% όλων των κυήσεων περιπλέκεται από τη δυσλειτουργία του και ότι αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη νόσο που εμφανίζεται στις εγκύους (μετά τον διαβήτη), ο έγκαιρος εντοπισμός της και η έγκυρη θεραπεία της είναι κρίσιμης σημασίας.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συντελούνται σημαντικές φυσιολογικές αλλαγές στον θυρεοειδή, προκειμένου να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της γυναίκας και του εμβρύου. Το έμβρυο εξαρτάται από τη μητρική παροχή θυρεοειδικών ορμονών κατά το πρώτο μισό της κύησης και συνεχίζει να εξαρτάται εν μέρει μέχρι τον τοκετό. Η δυσλειτουργία του αδένα της μητέρας της προκαλεί προβλήματα υπογονιμότητας και επηρεάζει διάφορες πτυχές της ανάπτυξης του εμβρύου, όπως τη σωματική ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση των ιστών, του εγκεφάλου και τη νευρογνωστική ανάπτυξη. Επίσης, ορισμένες νόσοι του θυρεοειδούς μπορούν να προκαλέσουν πρόωρο τοκετό, αποβολή ή περιγεννητικό θάνατο του νεογνού.

Γι’ αυτό είναι σημαντικός ο έλεγχος από τον ενδοκρινολόγο και η σωστή αντιμετώπιση των νόσων του πριν από την εγκυμοσύνη. Τα προβλήματα που προκύπτουν κατά τη διάρκειά της, ακόμα κι αυτά που είναι επείγοντα και χρήζουν χειρουργικής επέμβασης, πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση και πάντα με γνώμονα την ασφάλεια της μέλλουσας μητέρας και του παιδιού.

Μια ανασκόπηση μελετών που δημοσιεύθηκε στο Therapeutic Advances in Endocrinology and Metabolism, έκανε μια σύνοψη των πρόσφατων εξελίξεων στην κατανόηση των συνεπειών και τη διαχείριση των διαταραχών του θυρεοειδούς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της υποβοηθούμενης σύλληψης.

Σύμφωνα με αυτήν, είναι απολύτως απαραίτητο να ελέγχουν τον θυρεοειδή τους πριν από την εγκυμοσύνη όσες γυναίκες ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Δηλαδή, όσες έχουν προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό δυσλειτουργίας του, συμπτώματα δυσλειτουργίας του, βρογχοκήλη ή γνωστή αύξηση των αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων, προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσων παθήσεων (π.χ. διαβήτη τύπου 1) και ηλικία μεγαλύτερη των 30 ετών. Επίσης, όσες έχουν επαναλαμβανόμενες αποβολές ή περισσότερες από δύο εγκυμοσύνες, νοσογόνο παχυσαρκία, οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε ακτινοβολία κεφαλής/τραχήλου ή έχουν κάνει χειρουργική επέμβαση θυρεοειδούς.

Ακόμα και οι γυναίκες με φυσιολογική λειτουργία του αδένα με αυξημένα, όμως, αντισώματα, ιδίως της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (anti-TPO), μπορεί να έχουν άμεσες επιπτώσεις στη γονιμότητα και την αναπαραγωγή. Αυτά σχετίζονται με αύξηση του ποσοστού αποβολών και υπογονιμότητας με το τεκμηριωμένο ποσοστό από διάφορες μελέτες να κυμαίνεται μεταξύ 1,8 έως 4 φορές. Προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θεραπεία σε άτομα με αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων (αντι-TPO ή αντι-Tg αντισώματα) που παραμένουν με ευθυρεοειδισμό, δηλαδή με φυσιολογικό επίπεδο θυρεοειδικών ορμονών. Ωστόσο, οι κατευθυντήριες γραμμές της Αμερικανικής Θυρεοειδικής Εταιρείας συνιστούν στις εγκύους να ελέγχουν τον αδένα κάθε 4 εβδομάδες από τη σύλληψη έως τα μέσα της κύησης.

Πιο προσεκτικές θα πρέπει να είναι οι γυναίκες με κλινικά εμφανή υποθυρεοειδισμό (συμπτωματικός), αφού συνδέεται με πολλαπλές επιπλοκές. Οι πιο συχνές περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής, περιγεννητικό θάνατο και πρόωρο τοκετό. Στοιχεία, αν και περιορισμένα, δείχνουν επίσης ότι η υπέρταση της μητέρας, η αποκόλληση του πλακούντα και η αιμορραγία μετά τον τοκετό μπορεί να είναι αποτέλεσμα αυτής της διαταραχής.

Σημαντικές είναι και οι συνέπειες του υποκλινικού υποθυρεοειδισμού (ασυμπτωματικός). Όταν επιμένει κατά τη διάρκεια του πρώτου και του δεύτερου τριμήνου ευθύνεται για την εμφάνιση υπέρτασης.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο μόλις εντοπιστεί ο υποθυρεοειδισμός (κλινικός ή υποκλινικός) να αντιμετωπίζεται αμέσως με την κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία.

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι μια πάθηση που μπορεί να οφείλεται στη νόσο του Graves, σε μη αυτοάνοσες καταστάσεις (π.χ. τοξική οζώδης βρογχοκήλη) ή στην εγκυμοσύνη. Μπορεί να ανιχνευθεί πριν ή κατά τη διάρκεια αυτής, ή μετά τον τοκετό. Οι γυναίκες που γνωρίζουν την ύπαρξή του πριν από τη σύλληψη ακολουθούν φαρμακοθεραπεία, ή υποβάλλονται σε θυρεοειδεκτομή. Σε θυρεοειδεκτομή προχωρούν όσες χρησιμοποιούν εξαιρετικά υψηλές δόσεις αντιθυρεοειδικών φαρμάκων ή εάν όσες δεν μπορεί να ανεχθούν τα φάρμακα.

Η τοξική οζώδης βρογχοκήλη είναι ένας διευρυμένος θυρεοειδής αδένας που περιέχει μια μικρή ή περισσότερες στρογγυλές μάζες που ονομάζονται οζίδια, τα οποία παράγουν υπερβολική ποσότητα θυρεοειδικής ορμόνης. Προκύπτει από την μακροχρόνια ύπαρξη απλής βρογχοκήλης και προκαλεί, μεταξύ άλλων, νευρικότητα, κόπωση, μυϊκές κράμπες, αυξημένη εφίδρωση, δυσανεξία στη ζέστη, συχνές κενώσεις. Στις επιπλοκές της περιλαμβάνεται η ταχυκαρδία, η κολπική μαρμαρυγή, η οστεοπόρωση κ.ά. Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα σπάνια είναι επιτυχή μακροπρόθεσμα, ενώ η θυρεοειδεκτομή μπορεί να προσφέρει οριστική θεραπεία. Παρέχει δε άμεση θεραπεία της θυρεοτοξίκωσης.

Η μη θεραπευμένη θυρεοτοξίκωση, που προκαλείται από τα αυξημένα ποσά θυρεοειδικών ορμονών, μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή, πρόωρο τοκετό, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αποκόλληση πλακούντα και καρδιακή ανεπάρκεια της μητέρας. Το έμβρυο επηρεάζεται από τον υπερθυρεοειδισμό της μητέρας και μπορεί να εμφανίσει υπερθυρεοειδισμό, ο οποίος μπορεί να εκδηλωθεί ως ταχυκαρδία, και βρογχοκήλη.

Άλλο ένα πρόβλημα που απαιτεί προσεκτική εξέταση είναι η ύπαρξη όζων στον θυρεοειδή αδένα.

Ένα ποσοστό έως και 65% των γυναικών έχει όζους, εκ των οποίων περίπου το 10% εξελίσσεται σε κακοήθεια. Ο έλεγχος της επικινδυνότητάς τους γίνεται υπερηχογραφικά, ακόμη και κατά την εγκυμοσύνη, και όχι με χρήση απεικονιστικών τεχνικών πυρηνικής ιατρικής, λόγω της χορήγησης ραδιοφαρμάκου ενδοφλεβίως.

Εάν αποφασιστεί, ωστόσο, από την επιστημονική ομάδα των θεραπόντων ιατρών η διενέργειά τους και αποδειχθεί η κακοήθειά τους, τότε μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση στο δεύτερο τρίμηνο. Στις σχετικά λίγες ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης στον θυρεοειδή κατά το δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως η συνεργασία του χειρουργού με τον ενδοκρινολόγο και τον αναισθησιολόγο οδηγεί σε άριστα αποτελέσματα χωρίς επιπλοκές.

*O κ. Δημήτρης Λινός είναι Καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής στον ΌμιλοΥΓΕΙΑ, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργών των Ενδοκρινών Αδένων και πρώην Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Χειρουργών των Ενδοκρινών Αδένων 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/