Στεφανιαία νόσος: Παχυσαρκία και διαβήτης αντισταθμίζουν την πρόοδο των τελευταίων ετών

Οι αυξήσεις στα ποσοστά παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2 θα μπορούσαν να ευθύνονται για την επιβράδυνση στη μείωση του επιπολασμού της σταφανιαίας νόσου που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η στεφανιαία νόσος (CHD) είναι η κύρια αιτία θανάτου. Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παρατηρήθηκε μείωση του επιπολασμού της ΣΝ. Ωστόσο, μια νέα μελέτη βρήκε στοιχεία που υποδηλώνουν ότι αυτή η μείωση αρχίζει να επιβραδύνεται. Οι ειδικοί αναμένουν επίσης πιθανή αύξηση του κινδύνου καρδιακής νόσου που συνδέεται με την παχυσαρκία, τον διαβήτη και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής που σχετίζονται με την πανδημία.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία που δείχνουν ότι οι αναφερόμενες πρόσφατες μειώσεις στον επιπολασμό της ΣΝ έχουν αρχίσει να επιβραδύνονται. Η μελέτη, εμφανίζεται στο περιοδικό JAMA Cardiology.

Τι είναι η στεφανιαία νόσος – CHD;

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνεύμονα και Αίματος (NHLBI), η CHD εμφανίζεται όταν δεν φτάνει αρκετό αίμα που μεταφέρει οξυγόνο στην καρδιά ενός ατόμου. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν οι αρτηρίες ενός ατόμου συμφορούνται με πλάκα. Ωστόσο, τραυματισμός και ασθένεια που επηρεάζει τις αρτηρίες ή ακόμα και τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς μπορεί να ευθύνονται σε ορισμένες περιπτώσεις. Ένα άτομο με ΣΝ μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο ή σφίξιμο στο στήθος κατά την άσκηση και αίσθημα ζαλάδας ή αδυναμίας.

Ωστόσο, είναι πιθανό να έχετε ΣΝ χωρίς συμπτώματα. Η ασυμπτωματική ΣΝ είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα υγείας, όπως αρρυθμία, καρδιακή προσβολή και καρδιακή ανεπάρκεια.

Τα ποσοστά καρδιακών παθήσεων μειώνονται αλλά αργά

Η θνησιμότητα λόγω ΣΝ μειώθηκε σημαντικά κατά την περίοδο 2000–2011. «Η θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο είχε μειωθεί στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1960», εξηγεί η Cathleen Gillespie, στατιστικολόγος στο Τμήμα Καρδιοπαθειών και Πρόληψης Εγκεφαλικού στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) στην Ατλάντα. “Αυτές οι μειώσεις θα μπορούσαν να αποδοθούν σε βελτιώσεις στους παράγοντες κινδύνου – για παράδειγμα, νέα φάρμακα για την υψηλή αρτηριακή πίεση, βελτιώσεις στη διατροφή, μείωση του καπνίσματος – και πρόοδοι στη θεραπεία – για παράδειγμα, βελτιώσεις στα ιατρικά συστήματα έκτακτης ανάγκης, στις μονάδες στεφανιαίας φροντίδας, στην καρδιακή αποκατάσταση”, προσέθεσε.

“Ο μειωμένος επιπολασμός της ΣΝ από το 2001 έως το 2012 θα μπορούσε να προκύψει από έναν συνδυασμό προσπαθειών πρόληψης και βελτιώσεων στη διαχείριση των παραγόντων κινδύνου. Η χρήση στατινών και η θεραπεία και ο έλεγχος της υψηλής αρτηριακής πίεσης αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου”, εξήγησε η ερευνήτρια. Ωστόσο, από τότε, υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτή η μείωση έχει αρχίσει να επιβραδύνεται.

Περισσότεροι από 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι ερωτήθηκαν

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές ήθελαν να συγκεντρώσουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την επιβράδυνση της μείωσης του επιπολασμού των καρδιακών παθήσεων. Για να γίνει αυτό, ανέλυσαν δεδομένα 2011–2018 από την τηλεφωνική έρευνα του Συστήματος Επιτήρησης Παράγοντα Κινδύνου Συμπεριφοράς (BRFSS). Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι συμμετέχοντες απάντησαν στις ακόλουθες ερωτήσεις:

  • Σας έχει πει ποτέ γιατρός, νοσοκόμα ή άλλος επαγγελματίας υγείας ότι είχατε στηθάγχη ή στεφανιαία νόσο;
  • Σας έχει πει ποτέ γιατρός, νοσοκόμα ή άλλος επαγγελματίας υγείας ότι είχατε καρδιακή προσβολή, που ονομάζεται επίσης έμφραγμα του μυοκαρδίου;

 

Εάν οι συμμετέχοντες απάντησαν «ναι» σε οποιαδήποτε ερώτηση, οι συλλέκτες δεδομένων τους κατέγραψαν ως αυτοαναφερόμενους ασθενείς με CHD. Μετά τον αποκλεισμό ατόμων με ιστορικό καρδιακής νόσου ή με ελλιπείς απαντήσεις, οι ερευνητές είχαν ένα μέγεθος δείγματος 3.572.977 ατόμων.

Αυξάνονται τα ποσοστά παχυσαρκίας και διαβήτη

Μετά την ανάλυση των δεδομένων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν υπήρξε σημαντική αλλαγή στον επιπολασμό της ΣΝ μεταξύ 2011 και 2018. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι η μείωση του επιπολασμού της ΣΝ επιβραδύνεται. Ωστόσο, επεσήμαναν επίσης ότι η έρευνα BRFSS δεν ήταν απαραίτητα συγκρίσιμη με άλλα σύνολα δεδομένων. Σύμφωνα με την Gillespie, «η επιτάχυνση της πτώσης [της ΣΝ] μπορεί να επηρεαστεί από τις ποικίλες τάσεις των παραγόντων κινδύνου ΣΝ κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου και προηγουμένως». «Έχουν παρατηρηθεί βελτιώσεις στα προφίλ χοληστερόλης στο αίμα και στον επιπολασμό του καπνίσματος και της σωματικής αδράνειας. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί αυξήσεις για την παχυσαρκία και τον διαβήτη τύπου 2 και δεν έχουν σημειωθεί αλλαγές για την υψηλή πρόσληψη νατρίου ή τον επιπολασμό υπέρτασης».

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Ο Τέντρος Γκεμπρεγέσους επανεκλέγεται επικεφαλής του ΠΟΥ

O δρόμος για την επανεκλογή τον Μάιο του Αιθίοπα Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, μοναδικού υποψηφίου, ως επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας άνοιξε σήμερα έπειτα από μια διαδικαστική ψηφοφορία που διεξήχθη στη Γενεύη.

“Οι λέξεις δεν φθάνουν. Πολύ ευγνώμων για την ανανεωμένη υποστήριξη”, δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Π.Ο.Υ., μετά την ψηφοφορία στο Εκτελεστικό Συμβούλιο.

“Τα δύο τελευταία χρόνια ήταν πολύ δύσκολα”, είπε, ευχαριστώντας τις χώρες μέλη για την υποστήριξή τους στη διάρκεια αυτής της περιόδου που σημαδεύτηκε από την πανδημία της Covid-19.

Θα πρέπει ακόμη να εκλεγεί επίσημα τον Μάιο από το σύνολο των χωρών μελών του οργανισμού, μια εκλογή που αναμένεται να γίνει χωρίς δυσκολία αφού είναι ο μοναδικός υποψήφιος.

Σε μυστική ψηφοφορία με ψηφοδέλτια, τα μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Π.Ο.Υ. –περίπου τριάντα χώρες, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία, όπως σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο– επικύρωσαν επίσημα την υποψηφιότητά του, αφού πέρασε από δημόσια ακρόαση.

«Να αναγνωριστεί η υγεία ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα»

Κατά την παρουσίασή του, κάλεσε τις χώρες να “ενδυναμώσουν τον ρόλο του Π.Ο.Υ. στην καρδιά της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής της υγείας” και τους ζήτησε να αναγνωρίσουν “την υγεία ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα”.

Ο δρ Τέντρος, που είναι επικεφαλής του Π.Ο.Υ. από το 2017, χαίρει μεγάλης εκτίμησης, ιδίως από τους Αφρικανούς επειδή επέτρεψε να στραφεί περισσότερο το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας, ιδίως στην πανδημία, προς την ήπειρο αυτήν.

Και η Αιθιοπία, που διεκδικούσε να διεξαχθεί έρευνα για τα σχόλιά του σχετικά με την ανθρωπιστική κατάσταση στην εμπόλεμη επαρχία Τιγκράι απ΄όπου προέρχεται, δεν κατάφερε να μπλοκάρει την υποψηφιότητά του, ελλείψει υποστήριξης.

Η Αιθιοπία πέτυχε, ωστόσο, να εμποδίσει ώστε η υποψηφιότητά του να προταθεί από την Αφρική. Έτσι, την υποψηφιότητά του πρότειναν 28 χώρες μέλη του Π.Ο.Υ., μεταξύ των οποίων η Γαλλία και πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ένας μικρός αριθμός αφρικανικών χωρών, μεταξύ των οποίων η Κένυα και η Ουγκάντα.

Ποιος είναι ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους

Πενήντα έξι ετών, αυτός ο ειδικός στην ελονοσία είναι ανοσολόγος, γιατρός στην υγεία της κοινότητας και πρώην υπουργός Υγείας και υπουργός Εξωτερικών της Αιθιοπίας.

Πρώτος Αφρικανός επικεφαλής του Π.Ο.Υ., ο δρ Τέντρος, όπως του αρέσει να τον αποκαλούν, είναι στην πρώτη γραμμή από την αρχή της πανδημίας.

Η άφιξη του Δημοκρατικού Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, που επανέφερε τις Ηνωμένες Πολιτείες στους κόλπους του Π.Ο.Υ., του πρόσφερε μια νέα πνοή, καθώς είχε δεχθεί αδιάκοπες επιθέσεις από τον Αμερικανό πρώην πρόεδρο (2017-2021) Ντόναλντ Τραμπ, που είχε διακόψει τη χρηματοδότηση του οργανισμού, με την κατηγορία ότι ήταν πολύ προσκείμενος στην Κίνα και ότι δεν διαχειρίστηκε καλά την πανδημία.

Ο πιο επικριτικός τόνος του δρα Τέντρος απέναντι στην Κίνα, η οποία όπως εκτιμά δεν ήταν αρκετά διαφανής ως προς την προέλευση της πανδημίας, του κόστισε κάποιες επιπλήξεις από το Πεκίνο που υποστηρίζει παρ΄όλ΄αυτά την επανεκλογή του.

Ένα σκάνδαλο για σεξουαλική βία στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό από υπαλλήλους του οργανισμού –μεταξύ άλλων εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις– προκάλεσε ομοβροντία επικρίσεων από δεκάδες χώρες μέλη που έκριναν πως η αντίδραση του δρα Τέντρος ήταν πολύ ήπια και πολύ αργή. Σήμερα επανέλαβε πως αισθάνθηκε “φρίκη”.

Η πανδημία έδειξε επίσης πως οι εκκλήσεις του απευθύνονται συχνά σε ώτα μη ακουώντων.

«Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος»

Έπειτα από μια πρώτη θητεία που σημαδεύτηκε από την Covid, η οποία έφερε στο φως τις ανεπάρκειες του Π.Ο.Υ., ο δρ Τέντρος θα πρέπει να κερδίσει το στοίχημα της ενίσχυσης του οργανισμού, που ανήκει στο σύστημα του ΟΗΕ, προκειμένου κυρίως να υπάρξει καλύτερος συντονισμός στην απόκριση στις παγκόσμιες υγειονομικές κρίσεις και να προβλεφθούν μελλοντικές επιδημίες.

“Η πανδημία ανέδειξε το στοίχημα με το οποίο βρισκόμαστε αντιμέτωποι, ότι ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος”, υπογράμμισε στη διάρκεια της ακρόασής του.

Όμως το περίγραμμα της μεταρρύθμισης μένει ακόμη να προσδιοριστεί από τις χώρες-μέλη, που ανησυχούν για την κυριαρχία τους και δεν έχουν καμία επιθυμία να παραχωρήσουν μεγαλύτερη εξουσία στον Π.Ο.Υ.

“Η μελλοντική επιτυχία του Π.Ο.Υ. θα εξαρτηθεί από την υποστήριξή μας” στις προτάσεις που αποσκοπούν ώστε το μερίδιο της συμβολής των χωρών μελών να αποτελεί το 50% του προϋπολογισμού του οργανισμού μέχρι το 2028-2029″, δήλωσε ο δρ Τέντρος.

Προσώρας, το 16% του προϋπολογισμού προέρχεται από υποχρεωτική συνεισφορά των χωρών μελών και το υπόλοιπο από εθελοντικές συνδρομές από δημόσιους και ιδιωτικούς δωρητές που αποφασίζουν πώς μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ο Π.Ο.Υ.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Ευρωπαϊκή Ένωση Υγείας: Ισχυρότερος o ρόλος για τον EMA

Στο πλαίσιο του εν εξελίξει έργου για την οικοδόμηση μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας, εγκρίθηκε ο κανονισμός για την αναθεώρηση της εντολής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA), με αποτέλεσμα να γίνει έτσι ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης του ΕΜΑ όσον αφορά την ετοιμότητα έναντι κρίσεων και τη διαχείριση κρίσεων για τα φάρμακα και τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, όπως σημειώνεται στον επίσημο ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι νέοι κανόνες θα επιτρέπουν στον Οργανισμό να παρακολουθεί στενά και να μετριάζει τις ελλείψεις φαρμάκων και ιατροτεχνολογικών προϊόντων κατά τη διάρκεια σοβαρών συμβάντων και καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας, καθώς και να διευκολύνει την ταχύτερη έγκριση φαρμάκων τα οποία προσφέρονται, ενδεχομένως, για τη θεραπεία ή την πρόληψη μιας νόσου που προκαλεί κρίση δημόσιας υγείας, όπως σημειώνεται.

Η νομοθετική ενίσχυση της εντολής του ΕΜΑ αποτελεί μέρος της δέσμης μέτρων για την Ευρωπαϊκή Ένωση Υγείας που πρότεινε η Κομισιόν τον Νοέμβριο του 2020.

Χαιρετίζοντας τη σημερινή έγκριση του κανονισμού, ο αρμόδιος για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μαργαρίτης Σχοινάς, δήλωσε:

«Η σημερινή έγκριση του κανονισμού αυτού αποτελεί ορόσημο για τους Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι αναμένουν από την ΕΕ να δημιουργήσει τα εργαλεία που χρειαζόμαστε για να μπορούμε να ανταποκριθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά σε περίπτωση υγειονομικής κρίσης. Τα τελευταία δύο χρόνια ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων υπήρξε βασικός παράγοντας στην αντίδραση της ΕΕ στην πανδημία COVID-19, συμβάλλοντας ιδίως με την παροχή συμβουλών, την αξιολόγηση και την έγκριση εμβολίων και φαρμάκων για την πρόληψη και τη θεραπεία της νόσου COVID-19. Υποσχεθήκαμε αποτελέσματα στους πολίτες της ΕΕ και υλοποιούμε την υπόσχεσή μας.»

Η επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, Στέλλα Κυριακίδου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Σήμερα κάνουμε ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων είναι ρυθμιστική αρχή παγκόσμιου κύρους, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών της ΕΕ να διασφαλίσει ότι ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια και θεραπευτικές αγωγές μπορούν να φτάνουν στους πολίτες μας κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Με έναν ενισχυμένο Οργανισμό, μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι βασικά φάρμακα και ιατροτεχνολογικά προϊόντα βρίσκονται στη διάθεση των πολιτών μας ανά πάσα στιγμή και ότι τα νέα φάρμακα που έρχονται για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μπορούν να εγκρίνονται ταχύτερα. Η οικοδόμηση μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας είναι ένα όραμα που μοιραζόμαστε όλοι και θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και τα κράτη μέλη για τη δέσμευση και την προσήλωσή τους στην υλοποίηση αυτού του σημαντικού έργου.»

Χάρη στην ενισχυμένη εντολή του, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα μπορεί, όπως σημειώνεται στην σχετική επίσημη ανακοίνωση, να διευκολύνει τη συντονισμένη σε επίπεδο ΕΕ αντιμετώπιση υγειονομικών κρίσεων με τους εξής τρόπους:

  • παρακολούθηση και μετριασμός του κινδύνου ελλείψεων σε κρίσιμα φάρμακα και ιατροτεχνολογικά προϊόντα·
  • παροχή επιστημονικών συμβουλών για φάρμακα που ενδέχεται να έχουν τη δυνατότητα να θεραπεύσουν, να προλάβουν ή να διαγνώσουν τις ασθένειες που προκαλούν αυτές τις κρίσεις·
  • συντονισμός μελετών για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας φαρμάκων που προορίζονται για τη θεραπεία, την πρόληψη ή τη διάγνωση νόσων που σχετίζονται με την κρίση στον τομέα της δημόσιας υγείας·
  • συντονισμός κλινικών δοκιμών για φάρμακα που προορίζονται για τη θεραπεία, την πρόληψη ή τη διάγνωση νόσων που σχετίζονται με την κρίση στον τομέα της δημόσιας υγείας·
  • μεταφορά των ομάδων εμπειρογνωμόνων του κανονισμού για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα στον Οργανισμό.

Η νομοθεσία θεσπίζει επίσης επίσημα την ομάδα καθοδήγησης για τις ελλείψεις φαρμάκων και ιατροτεχνολογικών προϊόντων και την ειδική ομάδα έκτακτης ανάγκης, με αντικείμενο εργασίας τα ανωτέρω καθήκοντα.

Επόμενα βήματα

Μετά την επίσημη υπογραφή του κανονισμού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σήμερα, ο κανονισμός θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα. Ο κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσής του και θα αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Μαρτίου 2022. Οι διατάξεις του κανονισμού σχετικά με την παρακολούθηση των ελλείψεων ιατροτεχνολογικών προϊόντων, εκτός από τη μεταφορά των ομάδων εμπειρογνωμόνων, θα τεθούν σε εφαρμογή 12 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Β. Μαργαρίτης: Κάτω από 100 διασωληνωμένοι, αν θέλουμε ενδημικότητα

Ο αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Walden University των ΗΠΑ μιλά στο iatronet.gr για το ελληνικό σύστημα Υγείας, τα ρεκόρ θανάτων, την ενδημικότητα, την παραλλαγή Όμικρον και το…ωμέγα της πανδημίας.

Η ενδημικότητα του κορωνοϊού έχει προαναγγελθεί ως μια περίπου φυσική εξέλιξη που θα έρθει τους επόμενους δύο με τρεις μήνες για να σημάνει το τέλος του διετούς παγκόσμιου υγειονομικού συναγερμού.

Ο αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Walden University στη Μινεάπολη των ΗΠΑ, Βασίλειος Μαργαρίτης (φωτογραφία), διατηρεί τις επιφυλάξεις του. “Ενδημικότητα δεν σημαίνει ηπιότητα”, τονίζει στη συνέντευξή του στο iatronet.gr και διευκρινίζει ότι η κάθε χώρα θα καθορίσει τα δικά της επιδημιολογικά όρια, κάτω από τα οποία μπορεί να ελέγξει την κατάσταση. Για την Ελλάδα, προτείνει ως ενδεικτικό όριο τον διψήφιο αριθμό διασωληνωμένων από COVID-19, ή το 10% των διαθέσιμων ΜΕΘ της χώρας.

Ο κ. Μαργαρίτης εντοπίζει τρεις παράγοντες που κατά τον ίδιο ευθύνονται για τον υψηλό αριθμό θανάτων στην Ελλάδα. Αποδίδει “μαγικές” ικανότητες σε όσους προβλέπουν πως η Όμικρον θα οδηγήσει στο τέλος της πανδημίας και τονίζει πως δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει την ανάδυση μιας νέας, πιο επιθετικής παραλλαγής.

Εκτιμά ότι ο χρόνος μετρά υπέρ μας, επισημαίνοντας ωστόσο πως θα χρειαστούν ακόμα πολλοί μήνες για να φτάσει η κατάσταση σε ένα ανεκτό επίπεδο.

Τι έχουμε κάνει λάθος στην Ελλάδα και καταγράφουμε τόσο μεγάλο αριθμό θανάτων;

Το θέμα είναι πολυπαραγοντικό και πολύπλευρο. Θα το απέδιδα σε τρεις παράγοντες: Ο πρώτος είναι το μεγάλο ποσοστό ανεμβολίαστων άνω των 60 ετών, που υπήρχε αρχικά και τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή είναι η εύκολη απάντηση.

Εκεί που δυσκολεύουν τα πράγματα είναι στο ότι το σύστημα Υγείας έχει ξεπεράσει – αν την είχε ποτέ – την ικανότητά του να αντιμετωπίζει αυτά τα περιστατικά. Μας λείπει η πρωτοβάθμια περίθαλψη, ενώ η ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση πάσχει πολυπαραγοντικά σε όλα τα στάδια, φτάνοντας ως τις ΜΕΘ. Η αναλογία πληθώρας ασθενών και ελλιπούς προσωπικού είναι σταθερά διαταραγμένη εδώ και πολύ καιρό. Έχουμε υπερβεί τις δυνατότητές μας.

Ο τρίτος παράγοντας αφορά το προφίλ του πληθυσμού. Ο κορωνοϊός λειτουργεί ως διαγνωστικό τεστ των αδυναμιών κάθε χώρας ως προς την υγεία του πληθυσμού του με τη γενική έννοια. Όπως και σε άλλες δυτικές χώρες, η παχυσαρκία στην Ελλάδα είναι πολύ ψηλή, είμαστε καπνιστές, έχουμε υψηλά ποσοστά και διαβήτη και αδιάγνωστης υπέρτασης ή άλλων καρδιαγγειακών προβλημάτων. Ακόμα και ένα πολύ καλό σύστημα Υγείας θα είχε πρόβλημα με αυτό το προφίλ, όμως δεν θα είχε τους 80 ή 100 και πλέον θανάτους τη μέρα, που έχει η Ελλάδα.

Συμφωνείτε με την εκτίμηση που διατυπώνεται ότι η Όμικρον θα οδηγήσει στο…ωμέγα της πανδημίας;

Πρέπει να είμαστε ταπεινοί απέναντι σε αυτό το φαινόμενο. Επί δύο χρόνια ακριβώς μας έχει διαψεύσει επανειλημμένως. Δεν συμφωνώ με αυτή την άποψη, όχι γιατί δεν μπορεί να γίνει, αλλά γιατί πολύ απλά δεν το ξέρουμε. Όποιος λέει ότι το ξέρει έχει κάποιες μαγικές ικανότητες να το προβλέψει.

Όσοι το λένε στηρίζονται στο ότι θα κολλήσει πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων, θα έχουμε σε κάποιο βαθμό ανοσία. Ναι, αυτό είναι σωστό, αλλά όσο πιο ελαφρά το περάσεις τόσο λιγότερη ανοσία έχεις. Επίσης, φαίνεται ότι με το χρόνο μειώνεται η προστασία από το εμβόλιο που έχουμε κάνει και έτσι θα ξαναβρεθούμε εκτεθειμένοι σε μια άλλη παραλλαγή, ενδεχομένως και στην Όμικρον. Γιατί η Όμικρον δεν μας έχει δείξει σε βάθος χρόνου αν θα νοσηλευτεί κάποιος που θα την ξανακολλήσει σε περίπτωση που είναι ευπαθής ή έχει εξασθενήσει η δράση του εμβολίου. Άρα, λοιπόν, μακάρι να συμβεί, θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη, αλλά δεν συμφωνώ με αυτή την άποψη.

Αυτό βέβαια που είναι αληθές είναι πως ο χρόνος λειτουργεί υπέρ μας. Δηλαδή είτε έτσι είτε αλλιώς, με εμβόλιο με νόσηση, με θανάτους πολλών ευπαθών – πρέπει να το πούμε και αυτό – η ανοσία του πληθυσμού ενισχύεται. Θα είναι όμως επαρκής ώστε να τελειώσουμε την πανδημία πολύ σύντομα; Δεν τεκμαίρεται αυτό. Έχουμε 3 δισεκατομμύρια ανεμβολίαστους στον κόσμο. Όλα είναι ανοιχτά ακόμα.

Είναι νομοτελειακό ότι οι επόμενες παραλλαγές θα είναι ηπιότερες, σύμφωνα με την εξελικτική πορεία των ιών;

Δύο πράγματα πρέπει να ξέρει ο κόσμος, γιατί έχουμε μπερδευτεί πάρα πολύ με αυτά που ακούμε:

  • Το πρώτο είναι ότι ο ιός μεταλλάσσεται τυχαία. Το ότι κάποιες μορφές είναι ηπιότερες είναι εντελώς τυχαίο και μας βολεύει, κάποιες όμως μπορεί να είναι δυσμενέστερες.
  • Το δεύτερο είναι ότι δεν έχουμε γραμμική εξέλιξη του ιού. Έχουμε χιλιάδες παρακλάδια, στελέχη, υποστελέχη που παραλάσσονται ανεξάρτητα από την Όμικρον. Κάποιοι πιστεύουν πως είναι το ίδιο στέλεχος που μεταλλάσσεται, δηλαδή το Αλφα θα γίνει Δέλτα κι αυτό θα γίνει Όμικρον. Δεν είναι έτσι. Φανταστείτε το σαν ένα δέντρο, όπου ο κεντρικός κορμός είναι ο αρχικός ιός της Γιουχάν και έχει πάρα πολλά κλαδιά.

Επίσης, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ένας ιός μπορεί να μην ήταν ήπιος εξ αρχής, αλλά η επίδρασή του να είναι ηπιότερη, γιατί έχουμε κάποια αντίσταση από την ανοσία στον πληθυσμό.

Σε ό,τι αφορά τις επαναμολύνσεις και τα breakthrough infections (μολύνσεις που διαφεύγουν των εμβολίων) που συμβαίνουν, δεν μας ενδιαφέρει ποια παραλλαγή θα τους προκαλέσει. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι αν αυτές οι επαναμολύνσεις οδηγούν στο νοσοκομείο, αν επιδρούν στο σύστημα υγείας. Μέχρι στιγμής αποδεικνύεται πως ναι.

Ανησυχείτε για την επιμονή της Δέλτα παρά την επικράτηση της Όμικρον;

Δέλτα και Όμικρον θα υπάρχουν παράλληλα για καιρό, δεν ξέρουμε για πόσο. Πιστεύω πως το ευρύ κοινό πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει κορωνοϊός, ότι καμία παραλλαγή του δεν είναι αθώα, όλες είναι επικίνδυνες. Από εκεί και πέρα όταν θα δούμε τους σκληρούς δείκτες να υποχωρούν, τότε θα μπορούμε να πούμε ότι ο κορωνοϊός και οι παραλλαγές που κυκλοφορούν είναι σχετικά αθώες. Γιατί αν ενοχοποιήσουμε τη Δέλτα θα αθωώσουμε την Όμικρον και είναι λάθος μήνυμα αυτό.

Να κρατήσουμε μια επιφύλαξη για το ότι η πίεση στα νοσοκομεία προκαλείται από τη Δέλτα. Ακούω κάποιους να λένε κόλλησα Όμικρον. Πώς το ξέρεις αυτό; Γνωρίζω ότι και στις ΗΠΑ πάρα πολλοί θάνατοι οφείλονται και στην Όμικρον.

Πότε θα γίνει ο ιός ενδημικός και τι σημαίνει στην πράξη ενδημικότητα;

Έχει γίνει μια παρεξήγηση: Ενδημικότητα δεν σημαίνει ηπιότητα ή διαχειρίσιμη κατάσταση. Ενδημικότητα είναι ένας τεχνικός όρος στην επιδημιολογία, που δείχνει ότι ένα νόσημα ενδημεί σε μια περιοχή, μπορεί όμως να είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και να επιβαρύνει την περιοχή αυτή. Για παράδειγμα, στην Αφρική ενδημεί ο HIV. Πάρα πολλές χώρες έχουν ακόμα και το 40% του πληθυσμού να είναι φορείς του ιού αυτού και φυσικά έχουν προβλήματα. Δεν είναι λοιπόν ίδια η ενδημικότητα του HIV στη Νιγηρία και στην Ελλάδα.

Άρα, ενδημικότητα σημαίνει η κάθε χώρα να βάλει τα όριά της και να πει από αυτό το σημείο και μετά εγώ μπορώ να το ελέγχω. Αυτά τα όρια δεν τα έχει πει κανένας από την κυβέρνηση ή από τις επιτροπές, γιατί δεν τα ξέρει.

Η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή πάνω από 650 διασωληνωμένους με COVID-19, ας δεχτούμε ότι καλύπτουν το 50% των διαθέσιμων ΜΕΘ της χώρας. Μπορεί να λειτουργήσει ένα σύστημα Υγείας έτσι; Είναι αδύνατο. Μπορούμε να πούμε, για παράδειγμα, ότι πρέπει να έχουμε το μέγιστο 100 διασωληνωμένους – περίπου το 10% των κλινών ΜΕΘ από το νόσημα αυτό σε περίοδο έξαρσης – για να θεωρήσουμε ότι φεύγουμε από την έκτακτη ανάγκη και βρισκόμαστε σε μια διαχειρίσιμη κατάσταση, που επιτρέπει και το υπόλοιπο σύστημα να λειτουργεί. Ή μπορούμε να πούμε πως είμαστε σε μια ενδημικότητα αν έχουμε τους διπλάσιους θανάτους από COVID-19, σε σχέση με αυτούς που έχουμε σε μια έξαρση γρίπης.

Πότε εκτιμάτε ότι θα φτάσουμε εκεί;

Αν θεωρήσουμε ότι ενδημικότητα είναι αυτό που ζούμε σε αυτή την περίοδο, είμαστε κατεστραμμένοι. Και μαθηματικά δεν βγαίνει να πέσουν αυτά τα νούμερα σε 2 – 3 μήνες, όπως ακούω.

Θέλουμε μια ανεκτή ενδημικότητα. Δεν μπορώ να προβλέψω πότε θα συμβεί αυτό. Πρέπει να μείνουμε ταπεινοί και να περιμένουμε. Έχω την εντύπωση όμως ότι για να φτάσουμε σε ένα σημείο που να είναι ανεκτό θέλουμε πολλούς μήνες ακόμα.

Με επαναμολύνσεις ή με εμβόλια ή με συνδυασμό και των δύο πια, χτίζουμε ανοσία. Αν αυτή είναι επαρκής για να απελευθερώσει το σύστημα υγείας και να αντιμετωπίσει το long covid θα αποδειχτεί στο 6μηνο εγώ θα έλεγα. Θέλουμε χρόνο ακόμα.

Όπως είπα και πριν ο χρόνος μετράει υπέρ μας, αλλά μπορούμε να λέμε τώρα ότι είμαστε σε ύφεση; Λέμε μειώνονται τα κρούσματα με 15.000 με 20.000, όταν με 3.000 είχαμε κλείσει όλο τον κόσμο. Το κύμα μπορούμε να πούμε ότι είναι σε ύφεση, όχι το φαινόμενο της πανδημίας. Και με 80 – 100 νεκρούς την ημέρα, που είναι η πλήρης αποτυχία των συστημάτων μας, της κοινωνίας, της Πολιτείας, πείτε το όπως θέλετε.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

1 στους 5 νέους ενήλικες με διαταραχή χρήσης ουσιών μπορεί να έχει αδιάγνωστα χαρακτηριστικά αυτισμού

Σε ασθενείς με μέση ηλικία τα 18,7 έτη, που αντιμετωπίστηκαν σε κλινική για διαταραχές χρήσης ουσιών ως εξωτερικοί ασθενείς, ποσοστό 20% είχαν αυξημένα σκορ στην κλίμακα SRS-2.

Ένας στους 5 εφήβους και νέους ενηλίκους που αναζητούν θεραπεία για χρήση αλκοόλ ή ουσιών μπορεί ενδεχομένως να έχει χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε προηγουμένως αδιάγνωστη διαταραχή φάσματος αυτισμού, αναφέρουν ερευνητές του Massachusetts General Hospital (MGH).

Ανακάλυψαν ότι σε ασθενείς με μέση ηλικία τα 18,7 έτη, που αντιμετωπίστηκαν σε κλινική για διαταραχές χρήσης ουσιών ως εξωτερικοί ασθενείς, ποσοστό 20% είχαν αυξημένα σκορ στην κλίμακα SRS-2, η οποία εντοπίζει την παρουσία και ένταση δυσκολίας στην κοινωνική συμπεριφορά, σε ανθρώπους στο φάσμα του αυτισμού και που διαχωρίζει τον αυτισμό από άλλες διαταραχές.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο The American Journal on Addictions, και είναι η πρώτη έρευνα που εστιάζει στην εμφάνιση προηγουμένως αδιάγνωστων χαρακτηριστικών αυτισμού σε εφήβους και νέους ενήλικες με διαταραχές χρήσης ουσιών, δήλωσε ο James McKowen, του Harvard Medical School.

Οι ερευνητές ζήτησαν από τους γονείς 69 νέων που πήγαν για πρώτη φορά σε ψυχιατρική κλινική για διαταραχές χρήσης ουσιών, ως εξωτερικοί ασθενείς, να συμπληρώσουν τη φόρμα SRS-2 που έχει σχεδιαστεί για να μετρά την κοινωνική επίγνωση, την κοινωνική αντίληψη, την επικοινωνία και περιορισμένα ενδιαφέροντα και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές.

Ανακάλυψαν ότι αν και υπήρχαν λίγες διαφορές μεταξύ αυτών με αυξημένα σκορ χαρακτηριστικών αυτισμού και όσων είχαν χαμηλότερα σκορ, μη αυτισμού, όσον αφορά δημογραφικούς ή ψυχιατρικούς παράγοντες, οι έφηβοι με υψηλότερα σκορ στο SRS-2 είχαν σχεδόν οκταπλάσια πιθανότητα διαταραχής χρήσης διεγερτικών και πενταπλάσια για διαταραχή χρήσης απιοειδών.

Tα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της αξιολόγησης ασθενών σε πλαίσιο αγωγής για διαταραχές χρήσης ουσιών, για χαρακτηριστικά αυτισμού.

Πηγές: The American Journal on Addictions

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ασθενείς με κίρρωση ήπατος λόγω αλκοόλ έχουν χειρότερη πορεία μετά τη ΜΕΘ

Aσθενείς με κίρρωση ήπατος λόγω αλκοόλ έχουν χειρότερη πορεία μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ σε σύγκριση με ασθενείς των οποίων η κίρρωση συνδέεται με άλλα αίτια, αναφέρει νέα έρευνα της Mayo Clinic.

Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Mayo Clinic Proceedings, αναφέρει ότι ασθενείς με κίρρωση λόγω αλκοόλ είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θνητότητας στο νοσοκομείο μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ ― 10% έναντι 6.5% ― καθώς και υψηλότερο ποσοστό θνητότητας στο όριο των 30 ημερών μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ ― 18.7% έναντι 11.2% ― σε σχέση με ασθενείς που είχαν κίρρωση από άλλα αίτια.

Ο Douglas Simonetto, δήλωσε ότι η νέα έρευνα δείχνει ότι αν και δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στη θνητότητα εντός ΜΕΘ σε ασθενείς με κίρρωση λόγω αλκοόλ συγκριτικά με κίρρωση από άλλα αίτια, υπάρχει σημαντική διαφορά στη θνητότητα ασθενών που επιζούν μετά τη ΜΕΘ έως 30 ημέρες.

Προηγούμενες έρευνες απέδωσαν τη μεγαλύτερη εμφάνιση λοίμωξης ως αιτία αυξημένης θνητότητας σε ασθενείς με κίρρωση λόγω αλκοόλ σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς σχετιζόμενη με το αλκοόλ κίρρωση.

Ο Dr. Simonetto, δήλωσε ότι στη νέα έρευνα τα ποσοστά λοίμωξης ήταν παρόμοια στις 2 ομάδες. Όμως, όταν ήταν παρούσα λοίμωξη, συνδεόταν με μεγαλύτερη θνησιμότητα σε αυτούς που είχαν κίρρωση λόγω αλκοόλ.

Η έρευνα ανέλυσε φακέλους ασθενών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ μεταξύ Ιανουαρίου 2006 και Δεκεμβρίου  2015. Χωρίστηκαν περίπου στη μέση- σε όσους έπαθαν κίρρωση λόγω αλκοόλ και σε όσους έπαθαν από άλλα αίτια. Οι ερευνητές εστίασαν στα ποσοστά επιβίωσης εντός ΜΕΘ, μετά τη ΜΕΘ και εντός νοσοκομείου, καθώς και μετά από 30 μέρες από την έξοδο από τη ΜΕΘ.

Η μέση ηλικία των ασθενών στην έρευνα ήταν 59, και το 60% ήταν άντρες. Μεταξύ ασθενών με κίρρωση λόγω  αλκοόλ ,το 69.2% είχε την πάθηση λόγω χρήσης αλκοόλ και το  30.8% λόγω αλκοόλ και ακόμα μιας αιτίας.

Περίπου μισοί από αυτούς που την εμφάνισαν λόγω αλκοόλ συνέχισαν να πίνουν μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ ενώ το 36.7% σταμάτησε 6 μήνες ή περισσότερο πριν εισαχθεί.

Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στην επιβίωση σε ασθενείς που απείχαν από το αλκοόλ 6 μήνες ή περισσότερο πριν μπουν στη ΜΕΘ και όσων δεν απείχαν.

Έγκαιρη διάγνωση σήψης είναι ζωτικής σημασίας σε ασθενείς με κίρρωση που εισάγονται στη ΜΕΘ.

Το Quick Sequential (Sepsis-Related) Organ Failure Assessment (qSOFA) έχει προταθεί ως απλό εργαλείο για έγκαιρο εντοπισμό της σήψης, αλλά η έρευνα της Mayo Clinic βρήκε ότι το qSOFA έχει περιορισμένη κλινική χρησιμότητα και εφαρμογή σε ασθενείς με κίρρωση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ισραήλ: Τέταρτη δόση για όλους τους ενήλικες – Τι οδήγησε στην απόφαση

Το Ισραήλ γίνεται η πρώτη χώρα που προχωρά στην τέταρτη δόση εμβολίου για όλους τους ενήλικες
Τις… πρωτιές στο μέτωπο των εμβολιασμών διεθνώς συνεχίζει να κρατά το Ισραήλ που αυτή τη φορά γίνεται και η πρώτη χώρα στον κόσμο που εγκρίνει τη χορήγηση τέταρτης δόσης για όλο τον ενήλικο πληθυσμό, καθώς οι αρχές προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την εκτίναξη των κρουσμάτων λόγω της Όμικρον.
Η απόφαση από την ειδική επιστημονική επιτροπή της χώρας για τον κοροναϊό ακολουθεί το πόρισμα μελέτης που έδειξε πως ναι μεν η τέταρτη δόση δεν παρέχει πλήρη προστασία από την Όμικρον, όμως υπερδιπλασιάζει την προστασία απέναντι στη σοβαρή νόσηση από κοροναϊό με συμπτώματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε νοσηλεία.
Συγκεκριμένα η μελέτη υποστηρίζει πως προσφέρει τρεις με πέντε φορές ισχυρότερη προστασία σε σχέση με τις τρεις δόσεις εμβολίων.
Πέντε μήνες μετά την τρίτη δόση
Κατόπιν αυτού η ειδική επιτροπή έδωσε το πράσινο φως για την έναρξη τέταρτης δόσης σε όλους τους πολίτες, άνω των 18 ετών.
Προηγουμένως απαιτείται και η έγκριση της εισήγησης από το υπουργείο Υγείας της χώρας, που όμως είναι ουσιαστικά τυπική, με τις σχετικές προετοιμασίες να έχουν ήδη δρομολογηθεί με τις αρχές να βιάζονται να ανακόψουν το νέο κύμα.
Η τέταρτη δόση θα μπορεί να χορηγηθεί τουλάχιστον πέντε μήνες μετά την τρίτη δόση ή μετά από σχετικό διάστημα νόσησης από κορωνοϊό.
Οι «πρωτιές» του Ισραήλ στον εμβολιασμό
Το Ισραήλ ήταν ήδη η πρώτη χώρα που ξεκίνησε από τις αρχές Δεκεμβρίου την χορήγηση της τέταρτης δόσης σε συγκεκριμένες ομάδες πολιτών, όπως οι υγειονομικοί, οι ανοσοκατεσταλμένοι και οι άνω των 60 ετών. Όμως, υπήρχε έντονη συζήτηση για την καθολική δρομολόγηση της τέταρτης δόσης σε όλο τον πληθυσμό.
Σημειωτέον πως ήδη περίπου 600.000 Ισραηλινοί έχουν κάνει την τέταρτη δόση (ή αλλιώς δεύτερη ενισχυτική δόση), ενώ τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός έχει κάνει και την τρίτη δόση.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Tην κλινική δοκιμή εμβολίου κατά της Όμικρον ξεκινάνε Pfizer/BioNTech

Οι Pfizer Inc και BioNTech SE ανακοίνωσαν σήμερα πως άρχισαν κλινική δοκιμή μιας νέας εκδοχής του εμβολίου τους ειδικά σχεδιασμένης για την παραλλαγή Όμικρον της Covid-19, η οποία διαφεύγει μέρους της προστασίας που παρέχεται από το αρχικό διδοσικό εμβόλιο των εταιρειών.

Οι εταιρείες σχεδιάζουν να προβούν σε δοκιμή της ανοσολογικής απάντησης, που δημιουργείται από το βασισμένο στην Όμικρον εμβόλιο, τόσο με τρεις δόσεις σε ανεμβολίαστα άτομα όσο και ως ενισχυτική δόση σε άτομα που έχουν ηδη λάβει δύο δόσεις του αρχικού εμβολίου τους.

Οι Pfizer/BioNtech προβαίνουν επίσης σε δοκιμή μιας τέταρτης δόσης του υφιστάμενου εμβολίου έναντι μιας τέταρτης δόσης του βασισμένου στην Όμικρον εμβολίου για άτομα που έχουν ήδη λάβει την τρίτη δόση τους του εμβολίου Pfizer/BioNTech τρεις ως έξι μήνες νωρίτερα.

Οι εταιρείες σχεδιάζουν να μελετήσουν την ασφάλεια και την ανεκτικότητα των δόσεων σε 1.420 ανθρώπους ηλικίας 18 ως 55 ετών.

«Ενώ οι υφιστάμενες έρευνες και τα δεδομένα από τον πραγματικό κόσμο δείχνουν πως οι ενισχυτικές δόσεις συνεχίζουν να παρέχουν υψηλό επίπεδο προστασίας κατά της σοβαρής νόσησης και της νοσηλείας με την Όμικρον, αναγνωρίζουμε την ανάγκη να είμαστε προετοιμασμένοι για την περίπτωση που αυτή η προστασία εξασθενήσει με τον καιρό και να βοηθήσουμε ενδεχομένως να αντιμετωπιστούν η Όμικρον και νέες παραλλαγές στο μέλλον», αναφέρει σε δήλωσή της η επικεφαλής ερευνών για εμβόλια της Pfizer Κάθριν Τζάνσεν.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της γερμανικής BioNTech Ουγκούρ Σαχίν, η προστασία του αρχικού εμβολίου έναντι των ελαφρών ή μέτριων μορφών της Covid-19 φαίνεται να εξαφανίζεται ταχύτερα έναντι της Όμικρον.

«Η μελέτη αυτή λαμβάνει χώρα μέσα στο πλαίσιο της επιστημονικής προσέγγισής μας που έχει στόχο την παραγωγή εμβολίων στοχευμένων εναντίον των παραλλαγών τα οποία να πετυχαίνουν να αναπτύσσουν επίπεδα προστασίας έναντι της Όμικρον παρόμοια με εκείνα που ανέπτυσσαν έναντι των παραλλαγών που εμφανίστηκαν νωρίτερα, αλλά με μια πιο μακρά διάρκεια προστασίας», δήλωσε ο Σαχίν.

Η Pfizer έχει δηλώσει πως οι δύο δόσεις του αρχικού εμβολίου μπορεί να μην είναι αρκετές για να προστατεύσουν από τη μόλυνση με την παραλλαγή Όμικρον και ότι η προστασία από τη νοσηλεία και το θάνατο μπορεί να εξασθενεί.

Εντούτοις τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των ΗΠΑ αναφέρουν πως μια τρίτη δόση εμβολίου mRNA, όπως αυτό των Pfizer/BioNTech, προσφέρει 90% προστασία κατά της νοσηλείας λόγω Covid-19.

 

 

 

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: http://healthmag.gr/

Θα γίνει ενδημική νόσος ο κορονοϊός; Πώς θα προλάβουμε νέες πανδημίες;

Οι εκτιμήσεις τη δεκαετία του 1960 ότι κερδήθηκε ο πόλεμος κατά των λοιμώξεων διαψεύστηκαν τη δεκαετία του 1970, καθώς από τότε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα βιώνει ένα νέο κύμα έξαρσης των λοιμωδών νοσημάτων, με εκατομμύρια θύματα παγκοσμίως. «Βρισκόμαστε πλέον σε μια εποχή νέας νοσηρότητας, που οι ιστορικοί της ιατρικής την αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών», τονίζει   ο Γιάννης Τούντας, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τα αίτια των πρόσφατων επιδημιών, προσθέτει, σχετίζονται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, με τη διατάραξη της γενικότερης σχέσης του ανθρώπινου είδους με το περιβάλλον, και ειδικότερα με τις σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα. Εάν δεν τροποποιηθεί άμεσα η σχέση αυτή, η ανθρωπότητα θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπη με νέες επικίνδυνες ιογενείς πανδημίες και η επιστήμη στο ορατό μέλλον, δεν θα είναι σε θέση να τις εξαλείψει, θα μπορεί όμως ολοένα και περισσότερο να ελέγχει την έκτασή τους.

Αναφορικά με την πανδημία του SARS-CoV-2 που βιώνουμε ο κ. Τούντας σημειώνει ότι «ανάμεσα στο υπεραισιόδοξο σενάριο του γρήγορου τέλους και του απευκταίου ενδεχόμενου μιας ανεξέλεγκτης μετάλλαξης, η πιο πιθανή εξέλιξη είναι να περάσουμε σε λίγους μήνες στην ενδημική μορφή της νόσου».

Ακολουθεί η συνέντευξη του Ομότιμου Καθηγητή Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής ΕΚΠΑ Γιάννη Τούντα  

Ερώτηση: Δύο χρόνια ζούμε με την πανδημία. Μπορεί να αναδειχθεί και κάτι καλό μέσα από το κακό που βιώνουμε; Ισχύει το «ουδέν κακόν αμιγές καλού» για τον SARS-CoV-2;

Απάντηση: Δύσκολα αντισταθμίζεται το «κακό» των εκατομμυρίων θανάτων από τα οφέλη που έχουμε ήδη αποκομίσει ή που θα αποκομίσουμε μετά το τέλος της πανδημίας. Παρ’ όλ’ αυτά, τα οφέλη είναι σημαντικά. Η έκταση και η βαρύτητα της πανδημίας επιτάχυνε τη δημιουργία νέων εμβολίων και νέων φαρμάκων με σύγχρονη τεχνολογία, η οποία θα μπορεί να αξιοποιηθεί στο μέλλον για την αντιμετώπιση ιογενών λοιμώξεων και επιδημιών, αλλά και άλλων νοσημάτων. Επίσης, στα οφέλη περιλαμβάνεται η ανάδειξη της ανάγκης αποτελεσματικής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και ισχυρών θεσμών και υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας (τομέας ανεξάρτητος των υπηρεσιών υγείας, ο οποίος περιλαμβάνει την πρόληψη της νόσου, την προστασία της υγείας και την προαγωγή-αγωγή υγείας) για την καταπολέμηση των επιδημιών πρωτίστως στην κοινότητα. Τέλος, όφελος σημαντικό αποτελεί η ευαισθητοποίηση, η κινητοποίηση και η συμμόρφωση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών στην καταπολέμηση της πανδημίας, και κυρίως η συνειδητοποίηση της ευθύνης που έχουμε, ατομικά και συλλογικά, για την προστασία του εύθραυστου φαινομένου της υγείας. Το γεγονός αυτό αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την αντιμετώπιση μελλοντικών απειλών.

Ερώτηση: Οι πανδημίες είναι μέρος της ζωής, αφού έχουν πλήξει την ανθρωπότητα σε σχεδόν όλες τις εποχές. Αυτή που ζούμε ωστόσο αντιμετωπίζεται από την επιστήμη πιο αποτελεσματικά από κάθε προηγούμενη. Μπορεί η αλματώδης επιστημονική πρόοδος να πετύχει το τέλος των πανδημιών;

Απάντηση: Η επιστήμη, τουλάχιστον στο ορατό μέλλον, δεν θα είναι σε θέση να εξαλείψει τις επιδημίες και τις πανδημίες στο βαθμό που τα μικρόβια και οι ιοί θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όπως υπάρχουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια, εκατομμύρια μεταλλάξεις θα γίνονται συνεχώς και η εξάπλωσή τους σχετίζεται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Η επιστήμη θα μπορεί ολοένα και περισσότερο να ελέγχει την έκταση των επιδημιών και κυρίως τις παθογόνες επιπτώσεις τους.

Ερώτηση: Πόσο έτοιμη ήταν η ανθρωπότητα για να αντιμετωπίσει μια τέτοια πανδημία και ειδικότερα η επιστημονική κοινότητα; Ήταν αναμενόμενη;

Απάντηση: Στη δεκαετία του 1960 η εποχή των λοιμωδών νοσημάτων θεωρούνταν ότι είχε παρέλθει. Τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα στον αναπτυγμένο κόσμο, στην ταχεία μείωση τους συνέβαλαν αρχικά η θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, και στη συνέχεια τα αντιβιοτικά και πολλά νέα εμβόλια. Η πολιομυελίτιδα και η ευλογία αποτέλεσαν παρελθόν. Το 1968 ο επικεφαλής των υγειονομικών υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών διακήρυξε ότι ο πόλεμος κατά των λοιμώξεων είχε κερδηθεί. Το 1975, ο πρύτανης της φημισμένης Ιατρικής Σχολής του Yale δήλωσε πως δεν θα προέκυπταν πλέον νέα μεταδοτικά νοσήματα.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1970, όλες αυτές οι εκτιμήσεις διαψεύστηκαν. Από τότε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα βιώνει ένα νέο κύμα έξαρσης των λοιμωδών νοσημάτων, νέες επιδημίες και πανδημίες (κυρίως ιογενούς αιτιολογίας) με εκατομμύρια θύματα σε όλον τον πλανήτη. Από το 1975 έως το 2010 είχαν καταγραφεί περισσότερα από τριάντα νέα νοσήματα, ως επί το πλείστων ιογενούς αιτιολογίας, όπως Embola, AIDS, MERS, SARS, κά. Βρισκόμαστε πλέον σε μια εποχή νέας νοσηρότητας, που οι ιστορικοί της ιατρικής την αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών.

Ερώτηση: Οι ανθρώπινες δραστηριότητες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση πανδημιών;

Απάντηση: Οι επιδημίες εμφανίστηκαν μετά την αγροτική επανάσταση όταν οι άνθρωποι άρχισαν να κατοικούν σε μόνιμους οικισμούς και να εκτρέφουν ζώα. Καθώς αυξάνονταν η πυκνοκατοίκηση και τα ταξίδια, αυξάνονταν και οι επιδημίες. Τα αίτια των πρόσφατων επιδημιών σχετίζονται με τον αυξανόμενο συνωστισμό σε ολοένα και πιο μεγάλες πόλεις, με τις συνεχείς μετακινήσεις πληθυσμών λόγω της παγκοσμιοποίησης και των τοπικών πολέμων, με τη διατάραξη της γενικότερης σχέσης του ανθρώπινου είδους με το περιβάλλον, και ειδικότερα με τις σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών και η Παγκόσμια Οργάνωση για την Υγεία των Ζώων, σε κοινή τους διακήρυξη πριν από λίγα χρόνια, είχαν εντοπίσει τέσσερεις βασικές αιτίες για την ανάδυση και διάδοση των νέων επιδημιών: το εμπόριο των εξωτικών ειδών, τη βρώση άγριων ζώων, τις συνθήκες εκτροφής των ζώων, και κυρίως την αυξανόμενη ζήτηση για ζωική πρωτεΐνη παγκοσμίως.

Και ενώ αυτές οι διαπιστώσεις είχαν οδηγήσει σε ανησυχητικές προειδοποιήσεις από ειδικούς επιστήμονες στις αρχές του 21ου αιώνα, δεν ελήφθησαν έκτοτε τα αναγκαία μέτρα σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.

Ερώτηση: Τι είναι αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε από την πανδημία της Covid-19, ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον ανάλογες καταστάσεις;

Απάντηση: Τα εντατικά συστήματα εκτροφής των τελευταίων δεκαετιών είναι η πιο έντονη αλλαγή στη σχέση ανθρώπων και ζώων εδώ και δέκα χιλιάδες χρόνια. Εάν δεν τροποποιηθεί άμεσα η σχέση αυτή, ώστε να μην απειλεί την υγεία των ανθρώπων, η ανθρωπότητα θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπη με νέες επικίνδυνες ιογενείς πανδημίες. Όμως, τέτοιου είδους αλλαγές προϋποθέτουν την εμπέδωση ισχυρής οικολογικής συνείδησης για την προστασία του περιβάλλοντος και την κατοχύρωση συμβιωτικής σχέσης των ανθρώπων με την πανίδα και τη χλωρίδα σε όλον τον πλανήτη. Ειδικότερα για τη χώρα μας, άμεσης προτεραιότητας είναι η εκ θεμελίων ανασυγκρότηση του ΕΣΥ και η ανάπτυξη του τομέα της Δημόσιας Υγείας σε κεντρικό, περιφερειακό, τοπικό επίπεδο.

Ερώτηση: Το τέλος της πανδημίας τι αλλαγές θα φέρει στην ζωή μας. Μπορείτε να περιγράψετε τη νέα κανονικότητα;

Απάντηση: Δεν γνωρίζουμε ακόμα πως και πότε θα τελειώσει η πανδημία προκειμένου να ορίσουμε από τώρα τις συντεταγμένες της «νέας» κανονικότητας. Το φαινόμενο των επιδημιών είναι πολυπαραγοντικό, με πολλούς αστάθμητους παράγοντες, και κάθε σχετική πρόβλεψη είναι πιθανολογική και ως εκ τούτου περιορισμένης αξιοπιστίας. Ανάμεσα στο υπεραισιόδοξο σενάριο του γρήγορου τέλους και του απευκταίου ενδεχόμενου μιας ανεξέλεγκτης μετάλλαξης, η πιο πιθανή εξέλιξη είναι να περάσουμε σε λίγους μήνες στην ενδημική μορφή της νόσου. Στην περίπτωση αυτή, τα σποραδικά κρούσματα, αλλά και οι εποχικές ή τοπικές εξάρσεις της νόσου, θα απαιτήσουν τακτικούς εμβολιασμούς και συχνή χρήση της μάσκας, καθώς και την αξιοποίηση της τηλεργασίας και της τηλεκπαίδευσης σε πιο συστηματική βάση. Δεν νομίζω, όμως, πως οι αλλαγές αυτές συνιστούν νέα κανονικότητα. Η ζωή μας θα συνεχίσει λίγο πολύ όπως πριν. Ίσως λιγότερο ανέμελα.

 

 

 

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

 

Πηγη: http://healthmag.gr/

Περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από μικροβιακές λοιμώξεις ανθεκτικές στα αντιβιοτικά, σε σχέση με το AIDS ή την ελονοσία

Οι ετήσιοι θάνατοι ανθρώπων στον κόσμο εξαιτίας βακτηριακών λοιμώξεων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά είναι πια περισσότεροι από εκείνους λόγω HIV/AIDS ή ελονοσίας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», το 2019 πέθαναν άμεσα περίπου 1,27 εκατομμύρια άνθρωποι από ανθεκτικές στα αντιβιοτικά μικροβιακές λοιμώξεις (έναντι 860.000 από HIV/AIDS και 640.000 από ελονοσία), ενώ τέτοιου είδους λοιμώξεις μπορεί να έχουν, επίσης, έμμεσα παίξει ρόλο σε σχεδόν άλλα 5 εκατομμύρια θανάτους.

Η νέα έρευνα Global Research on Antimicrobial Resistance (GRAM) αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα αξιολόγηση σε παγκόσμιο επίπεδο των επιπτώσεων της αντιμικροβιακής αντίστασης, καλύπτοντας 23 παθογόνους μικροοργανισμούς και 88 συνδυασμούς μικροβίων-φαρμάκων. Οι επιστήμονες τονίζουν την ανάγκη να βρεθούν νέα φάρμακα και να γίνεται πιο συνετή χρήση των υπαρχόντων, αλλιώς ολοένα περισσότεροι άνθρωποι θα πεθαίνουν στο μέλλον, οι οποίοι έως πρόσφατα σώζονταν.

Το πρόβλημα είναι χειρότερο στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, μολονότι και οι ανεπτυγμένες πλουσιότερες χώρες, επίσης, αντιμετωπίζουν πια ολοένα περισσότερα τέτοια περιστατικά, στα οποία τα αντιβιοτικά αδυνατούν να «καθαρίσουν» μία λοίμωξη από κάποιο μικρόβιο. Όπως δείχνει η μελέτη των στοιχείων από 204 χώρες, πελονοσίαλλές εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι συμβαίνουν πλέον εξαιτίας κοινών έως πρόσφατα θεραπεύσιμων λοιμώξεων -όπως του κατώτερου αναπνευστικού και του αίματος- επειδή τα εμπλεκόμενα βακτήρια έχουν γίνει ανθεκτικά στις θεραπείες και στα αντιβιοτικά.

Ένας από τους επικεφαλής ερευνητές, ο καθηγητής Κρις Μάρεϊ του Ινστιτούτου Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ, δήλωσε: «Αυτά τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν την πραγματική κλίμακα της αντιμικροβιακής αντίστασης παγκοσμίως και αποτελούν ένα ξεκάθαρο σημάδι ότι πρέπει να δράσουμε τώρα για να αντιμετωπίσουμε την απειλή. Προηγούμενες εκτιμήσεις είχαν προβλέψει 10 εκατομμύρια θανάτους ετησίως λόγω της αντιμικροβιακής αντίστασης έως το 2050, όμως τώρα πια ξέρουμε με βεβαιότητα ότι είμαστε ήδη πολύ πιο κοντά σε αυτόν τον αριθμό από ό,τι νομίζαμε».

Τα ανθεκτικά μικρόβια που προκαλούν λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού, όπως πνευμονία, συνιστούν το σοβαρότερο μέχρι στιγμής πρόβλημα, προκαλώντας άμεσα περισσότερους από 400.000 θανάτους τον χρόνο και είναι σχετιζόμενα με τουλάχιστον άλλους 1,5 εκατομμύρια θανάτους. Τα ανθεκτικά μικρόβια που προκαλούν λοιμώξεις του αίματος και σήψη προκαλούν περίπου 370.000 άμεσους ετήσιους θανάτους και σχετίζονται με άλλους σχεδόν 1,5 εκατομμύρια.

Περίπου ένας στους πέντε θανάτους (20%) συμβαίνει σε παιδιά έως πέντε ετών. Οι περισσότεροι αναλογικά θάνατοι από ανθεκτικά μικρόβια συμβαίνουν στην υποσαχάρια Αφρική και στη Νότια Ασία (24 και 22 άμεσοι θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους αντίστοιχα, καθώς επίσης 99 και 77 σχετιζόμενοι θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους). Στις ανεπτυγμένες χώρες τα αντίστοιχα ποσοστά θανάτων είναι 13 ανά 100.000 (άμεσοι) και 56 ανά 100.000 (σχετιζόμενοι).

Οι συχνότερες ανθεκτικές λοιμώξεις προέρχονται από έξι μικροοργανισμούς (Escherichia coli, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Streptococcus pneumoniae, Acinetobacter baumannii και Pseudomonas aeruginosa). Ένας συγκεκριμένος συνδυασμός βακτηρίου-φαρμάκου, ο χρυσίζοντας σταφυλόκοκκος που είναι ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη (MRSA), προκαλεί άμεσα πάνω από 100.000 θανάτους ετησίως. Η αντίσταση σε δύο κατηγορίες αντιβιοτικών (φθοροκινολόνες και β-λακτάμες), που θεωρούνται συχνά η πρώτη γραμμή άμυνας έναντι των σοβαρών λοιμώξεων, ευθύνεται για πάνω από το 70% των θανάτων λόγω μικροβιακής αντίστασης. Περίπου οι μισοί θάνατοι λόγω μικροβιακής αντίστασης στις χώρες υψηλού εισοδήματος προκαλούνται από δύο βακτήρια: S.aureus (26%) και E.coli (23%).

 

 

 

 

 

 

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

 

Πηγή: http://healthmag.gr/