Πρωτεΐνες στο αίμα μπορεί να είναι το κλειδί της μακροζωίας

Η ανάπτυξη φαρμάκων που θα τις στοχεύουν θα μπορούσε μελλοντικά να γίνει τρόπος επιβράδυνσης της διαδικασίας γήρανσης.

Δυο πρωτεΐνες στο αίμα. φάνηκε ότι επηρεάζουν πόσο και πόσο υγιώς θα ζήσει κάποιος, αναφέρει νέα έρευνα.

Η ανάπτυξη φαρμάκων που θα τις στοχεύουν θα μπορούσε μελλοντικά να γίνει τρόπος επιβράδυνσης της διαδικασίας γήρανσης, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη γενετική έρευνα σε αυτό το θέμα.

Η έρευνα εξετάζει ποιες πρωτεΐνες θα μπορούσαν να επηρεάζουν τη διαδικασία γήρανσης.

Ορισμένοι, φυσιολογικά έχουν υψηλότερα ή χαμηλότερα επίπεδα κάποιων πρωτεϊνών λόγω του DNA που κληρονόμησαν από τους γονείς τους. Αυτά τα επίπεδα πρωτεϊνών μπορούν να επηρεάσουν την υγεία τους.

Ερευνητές του University of Edinburgh συνδύασαν τα αποτελέσματα 6 μεγάλων γενετικών ερευνών στη γήρανση. Καθεμία περιείχε γενετικές πληροφορίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.

Μεταξύ 857 πρωτεϊνών που μελετήθηκαν, έρευνες εντόπισαν δυο που είχαν σημαντικά αρνητική επίδραση σε διάφορες μετρήσεις γήρατος.

Άνθρωποι που κληρονόμησαν DNA που προκαλεί αυξημένα επίπεδα αυτών των πρωτεϊνών ήταν πιο αδύναμοι, είχαν πιο φτωχή υγεία -όπως οι ίδιοι την αξιολόγησαν -και ήταν λιγότερο πιθανό να ζήσουν εξαιρετικά πολύ σε σχέση με όσους δεν το κληρονόμησαν.

Η πρώτη πρωτεΐνη, LPA, παράγεται στο ήπαρ και εκτιμάται ότι παίζει ρόλο στην πήξη του αίματος. Υψηλά LPA μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο αρτηριοσκλήρυνσης.

Η δεύτερη πρωτεΐνη, VCAM1, κυρίως εντοπίζεται στις επιφάνειες των ενδοθηλιακών κυττάρων. Η πρωτεΐνη ρυθμίζει τη διαστολή και συστολή των αγγείων και λειτουργεί στην πήξη του αίματος και την ανοσιακή απόκριση.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε νόσους μειώνοντας τα επίπεδα LPA και VCAM1, θα μπορούσαν να έχουν το πρόσθετο όφελος της βελτίωσης της ποιότητας και διάρκειας της ζωής.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Nature Aging.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σύλλογος Θαλασσαιμίας: Σοβαρές ελλείψεις αίματος εν μέσω πανδημίας

SOS εκπέμπει ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας για τις ελλείψεις αίματος που καταγράφονται εν μέσω πανδημίας, καλώντας τους πολίτες της χώρας να προχωρήσουν σε μια πράξη υποστήριξης και αλληλεγγύης…

Όπως αναφέρει ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας σε ανακοίνωση του: 

Κατά τη διάρκεια της Πανδημίας παρουσιάζονται συχνές και σοβαρές ελλείψεις αίματος.
Καθώς το αίμα είναι ένα αναντικατάστατο δώρο που χαρίζεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, καλούμε όλους τους υγιείς πολίτες, ακόμη κι εκείνους που το έχουν σκεφτεί αλλά δεν το τόλμησαν ως τώρα, να προσέλθουν στις Αιμοδοσίες της χώρας και να κάνουν μια πράξη υποστήριξης και αλληλεγγύης.

Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας πάσχοντας από Θαλασσαιμία, ένας ιατρός κι ένας εθελοντής αιμοδότης κάνουν το δικό τους κάλεσμα σε όσους μπορούν να αιμοδοτήσουν.

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Κατέληξαν 352 ασθενείς με κορωνοϊό στην Ιταλία – «Μάσκα μέχρι το καλοκαίρι» λένε οι επιστήμονες

Σε ποσοστό 15% η θετικότητα στη χώρα – Μεταφέρονται ασθενείς σε ιδιωτικές κλινικές στην περιφέρεια Αμπρούτσο

Το τελευταίο εικοσιτετράωρο στην Ιταλία τα κρούσματα κορωνοϊού είναι 77.696 και 352 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους. Το σύνολο των διαγνωστικών τεστ, όμως, είναι λιγότερα απ’ ότι συνήθως, αφού δεν ξεπέρασαν τα 519.293, ενώ το 15% προέκυψε θετικό.

Στις μονάδες εντατικής θεραπείας σήμερα βρίσκονται 1.685 ασθενείς με Covid-19, ενώ στους νοσοκομειακούς θαλάμους είναι 19.862. Από την αρχή της πανδημίας, δε, στην χώρα προσβλήθηκαν από τον ιό 10.001.344 πολίτες.

«Τα κρούσματα κορωνοϊού μειώνονται, ελπίζουμε να επιβεβαιωθεί η όλη αυτή τάση», δήλωσε πριν λίγο ο στρατηγός Φραντσέσκο Φιλιουόλο, έκτακτος επίτροπος για την διαχείριση της πανδημίας. «Η Iταλία είναι σημείο αναφοράς, επίσης, σε ό,τι αφορά τους εμβολιασμούς των πολιτών», πρόσθεσε. Ιταλοί επιστήμονες, παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι, έστω και αν η μείωση των κρουσμάτων επιβεβαιωθεί και τις επόμενες ημέρες, οι πολίτες θα πρέπει να συνεχίσουν να φορούν προστατευτική μάσκα, πιθανότατα μέχρι το καλοκαίρι.

Παρά το ότι σε γενικές γραμμές, τέλος, τα ιταλικά νοσοκομεία «αντέχουν» την πίεση του νέου αυτού κύματος της πανδημίας, στην κεντρική περιφέρεια Αμπρούτσο, σε τέσσερις περιοχές της, δόθηκε «πράσινο φως» για την μεταφορά ασθενών με κορωνοϊό και σε ιδιωτικές κλινικές. Σε ανακοίνωση του προέδρου της περιφέρειας, Μάρκο Μαρσίλιο, υπογραμμίζεται ότι θα μεταφερθούν σε ιδιωτικά νοσοκομεία μόνον ασθενείς οι οποίοι δεν χρειάζεται να εισαχθούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Ζήτηση Ιατρών

Οι Persuaders Rh αναζητούν γενικούς γιατρούς για να ξεκινήσουν τη δραστηριότητα τους ώς ιδιώτες στην περιοχή της Βρετάνης. Προσφέρεται νέο ιδιωτικό ιατρείο, με τη προοπτική να δημιουργηθεί ιατρική κοινότητα και βοήθεια εγκατάστασης ύψους 50.000 ευρώ από το Γαλλικό Ταμείο Υγείας.

Παρέχεται έτοιμο πελατολόγιο και δυνατότητα απολαβών ως 150.000 euro ετησίως.

Οι γιατροί θα πρέπει να είναι ευρωπαίοι πολίτες να έχουν αποκτήσει τα πτυχία τους σε χώρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και να μιλούν γαλλικά σε επίπεδο B1.

Όσοι επιθυμούν να λάβουν περισσότερες πληροφορίες μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στο +30 21 11 99 16 51 ή να αποστείλουν το βιογραφικό τους στο [email protected].

 

Elissavet Tsaousidou  
Chargée de Recherche Sénior en Recrutement Europe
+30 21 11 99 16 51|+331 40 68 04 00
41 avenue de Villiers 75017 PARIS  

Το πρώτο κρούσμα Flurona στην Αργεντινή, πόσο συχνή είναι αυτή η συλλοίμωξη

Το πρώτο κρούσμα της «flurona», με άλλα λόγια της ταυτόχρονης μόλυνσης από τον νέο κορονοϊό και από τον ιό της γρίπης, εντοπίστηκε αυτή την εβδομάδα στην ανατολική επαρχία Σάντα Φε της Αργεντινής. Το πρώτο παγκοσμίως είχε εντοπιστεί στο Ισραήλ. Πόσο συχνή είναι αυτή η συλλοίμωξη.

Οι αρχές επιβεβαίωσαν τη διπλή μόλυνση αγοριού τριών ετών, διαβεβαιώνοντας πως το παιδί πήγαινε καλά και επρόκειτο να μεταφερθεί στη γενική πτέρυγα του νοσοκομείου όπου έχει εισαχθεί, αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Ο μικρός νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Παίδων Ορλάντο Αλάσια της Σάντα Φε, της ομώνυμης πρωτεύουσας της επαρχίας, καθώς παρουσίασε «επιληπτικές κρίσεις». Οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε αποκάλυψαν τη διπλή μόλυνση, εξήγησε ο Οσβάλντο Γκονσάλες Καρίγιο, ο διευθυντής του νοσηλευτικού ιδρύματος.

«Είναι πολύ συχνό να διαπιστώνουμε ότι ασθενείς έχουν προσβληθεί από δύο ιούς, αλλά ποτέ πριν δεν είχαμε αυτόν τον συνδυασμό», διευκρίνισε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως είχε διευκρινιστεί από επιστήμονες στη χώρα μας είναι κάτι αναμενόμενο. Για αυτό και στην αρχή του φθινοπώρου από την ενημέρωση του Υπουργείου Υγείας οι ειδικοι τόνιζαν ότι είναι σημαντικ΄ός και ο εμβολιασμός κατά της γρίπης.

Ο καθηγητής του LSE, Ηλίας Μόσιαλος, όταν εντοπίστηκε στο Ισραήλ ο ασθενής που είχε γρίπη και κορονοϊό μαζί είχε τοποθετηθεί σε ανάρτηση του στο Facebook, τονίζοντας ότι είναι πιθανό να έχουμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις σε αρκετές χώρες και εκτός του Ισραήλ. Ο κ. Μόσιαλος κατέληξε λέγοντας ότι «δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού».

Η ανάρτηση του:

«Σε αρκετά ΜΜΕ αναφέρεται σήμερα η ύπαρξη ενός ‘νέου’ ιού Flurona (Flu + Corona) που υποτίθεται ότι συνδυάζει τον ιό της γρίπης με τον κορονοιό. Δεν πρόκειται για νέο ιό αλλά για ταυτόχρονες λοιμώξεις από τον κορωνοιό και τον ιό της γρίπης. Συνέβη σε έγκυο στο Ισραήλ αλλά είναι πιθανό να έχουμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις σε αρκετές χώρες.

Είναι επομένως απαραίτητος ο εμβολιασμός, ιδιαίτερα των ευάλωτων συμπατριωτών μας, και με το εμβόλιο της γρίπης. Αυτό εξάλλου τονίζουν οι υγειονομικές αρχές σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού».

Νωρίτερα, σήμερα (03.01.2021), ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Δημόπουλος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ξεκαθάρισε για τη Flurona ότι δεν πρόκειται για νέο στέλεχος του ιού και μέχρι στιγμής υπάρχει αναφορά για ένα περιστατικό στο Ισραήλ.

«Το Florona να το ξεκαθαρίσουμε, δεν πρόκειται για νέο στέλεχος, πρόκειται για ένα περιστατικό στο Ισραήλ σε έγκυο γυναίκα, που δεν είχε εμβολιαστεί. Νόσησε ταυτοχρόνως από κορονοϊό και από ιό της γρίπης. Αυτό είναι κάτι, το οποίο το έχει πει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας» είπε ο πρύτανης του ΕΚΠΑ. «Η έκκληση είναι όποιοι δεν έχουν εμβολιαστεί για την γρίπη να τρέξουμε να εμβολιαστούμε γιατί είναι σημαντικό να αποφύγουμε την ταυτόχρονη μόλυνση», πρόσθεσε.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Δραματική αύξηση σε αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά και κοκαΐνη στην Αττική

Δραματική αύξηση έως και 60% στη χρήση αντικαταθλιπτικών και αντιψυχωσικών από το Μάρτιο του ‘19 έως το Νοέμβριο του ‘21 διαπιστώνει μελέτη του Τμήματος Χημείας του ΕΚΠΑ, σύμφωνα με τα όσα δηλώνει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, καθηγητής αναλυτικής Χημείας Νικόλαος Θωμαίδης

Όσον αφορά την κοκαΐνη, η χρήση της παραμένει από το καλοκαίρι του 2020 σε υψηλό δεκαετίας, σημειώνει αύξηση γύρω στο 60% από το 2019 και αφορά περίπου το 2% του πληθυσμού της Αττικής, όπως αναφέρει ο κ. Θωμαΐδης.

«Οι αναλύσεις που κάνουμε στο κέντρο επεξεργασίας Λυμάτων στην Ψυττάλεια, μας έδειξαν ότι από το Νοέμβριο του ‘20 μέχρι το Νοέμβριο του ‘21, παρατηρήθηκε μία επιπλέον αύξηση στη χρήση των αγχολυτικών (κυρίως των βενζοδιαζεπινών, με την οξαζεπάμη να είναι η πρωταθλήτρια) της τάξης του 36%, σε σχέση με τον Μάρτιο του ‘20.

Αυτά τα επίπεδα μειώθηκαν στο επόμενο διάστημα, το καλοκαίρι του ‘21 και εμφανίστηκε ξανά η ίδια περίπου χρήση το Νοέμβριο του ‘21. Δηλαδή από τη συνεχή ανάλυση των λυμάτων που κάνουμε από το Μάρτιο του 2020, φαίνεται ότι η χρήση των αγχολυτικών έχει μία περιοδικότητα. Αυξάνει από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο και στη συνέχεια μειώνεται».

Σε πολύ υψηλά επίπεδα η χρήση παρακεταμόλης

Η ίδια περιοδικότητα εμφανίζεται σε μικρότερο ποσοστό και στα αντικαταθλιπτικά, σύμφωνα με τον καθηγητή. «Ωστόσο τα επίπεδα αυτών είναι αντίστοιχα της πρώτης καταγραφής (που σε σχέση με το ‘19 είχε σημειωθεί αύξηση για κάποιες δραστικές γύρω στο 60%) και κορυφώθηκαν πάλι τον Μάρτιο του ‘21, στο παρατεταμένο λοκ ντάουν που είχαμε από το Νοέμβριο του ‘20».

Όσον αφορά τα αντιψυχωσικά, παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στο διάστημα της μεγάλης οικονομικής κρίσης το ‘14 και το ‘15, αλλά μετά από αυτή τη δύσκολη περίοδο υπήρξε μία μικρή ύφεση στη χρήση τους, αναφέρει ο κ. Θωμαΐδης, για να συμπληρώσει στη συνέχεια ότι «το Μάρτιο του 21 παρατηρήθηκε μία αύξηση της τάξης του 58% σε σχέση με τον Μάρτιο του ‘19».

Την πρώτη περίοδο της πανδημίας μέσα στο 2020 από τις αναλύσεις στα λύματα η ομάδα του καθηγητή Θωμαΐδη παρατήρησε μία μεγάλη αύξηση σε αντιβιοτικά και αντιικά. Μετά την πρώτη περίοδο, αυτά παρουσίασαν μία σχετική μείωση, διότι όπως εξηγεί ο ίδιος, άλλαξε το κοκτέιλ φαρμάκων που χορηγούν οι γιατροί στα νοσοκομεία.

Ωστόσο επισημαίνει ότι παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα η χρήση παρακεταμόλης. «Και μάλιστα έχει ενδιαφέρον το εύρημα ότι και αυτή έχει την κορύφωση της τον Ιανουάριο με Μάρτιο του ‘21, το καλοκαίρι υπάρχει πτώση και μετά πάλι άνοδος».

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Γιατί να μείνει ένας ειδικευόμενος γιατρός στην Ελλάδα;

Oι νέοι γιατροί που έφυγαν τα τελευταία χρόνια για το εξωτερικό αγγίζουν τους 18.000, όσος είναι ο πληθυσμός μιας ολόκληρης ελληνικής πόλης. Στις χρόνιες παθογένειες όπως η μη συστηματική εκπαίδευση, προστέθηκε από το 2020 το χάος της Covid-19.
Ραφαέλλα Μανέλη – insidestory.gr
Οι γιατροί αποτελούν τον πιο συχνά συσχετιζόμενο κλάδο με τις έννοιες «burnout» και «brain drain». Οι μικρότεροι από αυτούς, που σήμερα θα έπρεπε να εκπαιδεύονται στις ειδικότητές τους, σε μεγάλο βαθμό βάζουν πλάτη στο ΕΣΥ. «Ατμομηχανή και κινητήριο δύναμη των νοσοκομείων» τους χαρακτηρίζουν καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών, ονομάζοντάς Ειδικευόμενοι ιατροί, οι αφανείς ήρωες τους επιπλέον «αφανείς ήρωες» της πανδημίας. Πλέον περισσότερο από ποτέ, οι συνθήκες της εκπαίδευσής τους μοιάζουν θέμα καθαρής τύχης και η εργασία τους παιχνίδι αντοχών.
Η πλειονότητα των νέων γιατρών που σηκώνει στις πλάτες της την καθημερινότητα του γερασμένου ΕΣΥ, δεδομένης της τρέχουσας πίεσης βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη εκδοχή χρόνιων παθογενειών: μη συστηματική εκπαίδευση κατά τα χρόνια απόκτησης της ιατρικής ειδικότητας, υπερεργασία, ανάληψη δυσανάλογων ευθυνών και εργασιακή εξάντληση. Κι όλα αυτά είναι ήδη χιλιοειπωμένα: δημόσιες παρεμβάσειςΜατίνα Παγώνη: Τα μέτρα είναι πιο έξυπνα και μπορούν να αποδώσουν | MEGA TV και αρθρογραφία χαρτογραφούν για δεκαετίες ένα πρόβλημα πάνω στο οποίο προστέθηκαν οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, η παραμέληση της δημόσιας υγείας και η πανδημία, ενώ ήδη από το 2014 σχετικές μελέτεςMedical training in Greece: A crisis in progress | Postgraduate Medicine, Vol 127,2015 ανάγουν τη συστηματικοποίηση της εκπαίδευσης και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους σε πρωτεύουσα ανάγκη.
Η πανδημία όμως διόγκωσε το ήδη πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Παρά τις όποιες βελτιωτικές κινήσεις, οι ειδικευόμενοι της Ελλάδας βρίσκονται σε μόνιμο καθεστώς εξάντλησης κι ανασφάλειας. Μπορεί να μην πλήττονται όλες οι ειδικότητες με τον ίδιο τρόπο, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια οι ειδικευόμενοι Παθολογίας έγιναν «πασπαρτού για κάθε δουλειά μέσα στα νοσοκομεία», όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Παπανικολάου, νευροχειρούργος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, μέλος ΔΣ της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Αθήνας-Πειραιά και Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας. «Είναι πλέον γραμματείς, τραυματιοφορείς και αποκλειστικοί νοσηλευτές για περιστατικά Covid-19», προσθέτει ο ίδιος. Ενώ μεγάλο πρόβλημα φαίνεται να αντιμετωπίζουν και οι ειδικευόμενοι χειρουργικών ειδικοτήτων, που παραιτούνται μαζικά πλέον, εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού χειρουργείων. «Δεδομένου ότι τα περισσότερα χειρουργεία αναβάλλονται ή πραγματοποιούνται σε ιδιωτικές κλινικές, το αποτέλεσμα είναι οι ειδικευόμενοι χειρουργικής να μην εκπαιδεύονται» επισημαίνει ο κ. Παπανικολάου.
Ειδικευόμενοι μέσα στην πανδημία
Οι οργανωτικές δυσκολίες των νοσοκομείων είναι κι αυτές μια παλιά ιστορία, με αναμενόμενες επιπτώσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία των ειδικευομένων. Είναι από τα πρώτα πράγματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι νέοι γιατροί όταν εντάσσονται στο δυναμικό του ΕΣΥ – εάν πρώτα αντέξουν την αναμονή στις εξαντλητικές λίστες για την ειδικότητα.
Εν μέσω του σκληρού λόκνταουν τον προηγούμενο χειμώνα, σε ένα από τα κεντρικότερα νοσοκομεία των Αθηνών οι συνοδοί των ασθενών σταματούν ανήσυχοι τους γιατρούς που πηγαινοέρχονται στο διάδρομο. Αναρωτιούνται πού αναμένεται να μεταφερθούν οι δικοί τους άνθρωποι, από τη στιγμή που το νοσοκομείο μετατρέπεται αποκλειστικά σε κλινική Covid-19. Κανείς δεν φαίνεται να έχει καταλάβει πότε ακριβώς έγινε αυτό. Επιμελητές, ειδικευόμενοι γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκονται σε σύγχυση. «Μόλις είχαμε μάθει από την τηλεόραση ότι ήμασταν πλέον νοσοκομείο αποκλειστικά για Covid-19. Το παράδοξο είναι ότι κάναμε τη γενική εφημερία το ίδιο βράδυ. Πρακτικά γεμίσαμε τη νύχτα για να αδειάσουμε το πρωί, μεταφέροντας ήδη εξασθενημένους ασθενείς. Δεν είχε λογική», λέει η Αναστασία, ειδικευόμενη Παθολογίας, περιγράφοντας μερικές από τις πιο έντονες μέρες στο νοσοκομείο κατά τον τελευταίο χρόνο.
Κι όσο η πανδημία προχωρά, η διαρκής αναστάτωση που επιφέρει δυσκολεύει την ήδη ασαφή εκπαιδευτική διαδικασία, σύμφωνα με ειδικευόμενους και ειδικούς: «η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω στο νοσοκομείο. Κάθε μέρα στα γραφεία των γιατρών συζητάμε ότι το σύστημα δεν δουλεύει με τον τρόπο που είναι δομημένο. Κανονικά αυτά τα χρόνια, οι ειδικευόμενοι θα έπρεπε να εκπαιδευόμαστε και να μαθαίνουμε. Αντί για αυτό, καλύπτουμε πάγιες ελλείψεις στο προσωπικό και καλούμαστε συχνά να αναλάβουμε ευθύνες που δεν μας αναλογούν», τονίζει η Ειρήνη που επίσης ειδικεύεται στην Παθολογία σε κεντρικό νοσοκομείο των Αθηνών.
Όταν ζητάω να μάθω περισσότερα η Αναστασία μου εξηγεί, περιγράφοντάς μου μια τυπική μέρα από την περίοδο της πανδημίας: «Όταν γίναμε νοσοκομείο αναφοράς, Επιμελητές κάθε ειδικότητας – οφθαλμίατροι και ΩΡΛ – κλήθηκαν να εφημερεύσουν σε νοσοκομείο που εξυπηρετούσε αποκλειστικά περιστατικά Covid-19. Οι γιατροί αυτοί είχαν χρόνια να φορέσουν στηθοσκόπιο για να ακροαστούν ασθενή. Όταν εφημέρευα εγώ με Επιμελητή (δηλ. μεγαλύτερης ηλικίας και εμπειρίας ειδικευμένο γιατρό) οφθαλμίατρο, η ευθύνη για τα περιστατικά μετακυλιόταν σε εμένα, μοιραία. Το αν θα έπρεπε να διασωληνωθεί ένας ασθενής ή όχι, έπρεπε να το αποφασίσω εγώ παρά το γεγονός ότι είμαι ειδικευόμενη. Γιατί εγώ είχα την πρόσφατη γνώση για το αντικείμενο, όχι ο ΩΡΛ που έχει να ασχοληθεί με το αναπνευστικό από τότε που σπούδαζε» μου λέει εμφατικά. Η Ειρήνη φαίνεται να είχε ακριβώς την ίδια εμπειρία, σε άλλο νοσοκομείο.
Ιστορίες αναμονής και «δημιουργικής» ασάφειας
Όμως τα προβλήματα ξεκινούν νωρίτερα. Μετά το πτυχίο τους, οι απόφοιτοι Ιατρικής πρέπει να δηλώσουν την ειδικότητα στην οποία επιθυμούν να εκπαιδευτούν και το νοσοκομείο το οποίο την προσφέρει. Μετά από αυτό, εντάσσονται στις σχετικές λίστες αναμονής. Σύμφωνα με την ανασκόπηση του συστήματος υγείας της Ελλάδας από ειδικούς επιστήμονεςGreece: Health System Review | Health Syst Transit. 2017, η αναμονή μπορεί να διαρκέσει από 1 έως 10 χρόνια ανάλογα την ειδικότητα. «Χαμένος εκπαιδευτικός χρόνος» είναι το κενό που δημιουργείται εξαιτίας των παθογενειών του συστήματος, αναφέρει ο δρ. Χαράλαμπος Μουτσόπουλος, ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ωστόσο ακόμα και όταν ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, η εκπαίδευση των ειδικευομένων είναι μη συστηματικοποιημένη και πολύπαθη.
Το παραπάνω ζήτημα έχει καταδειχθεί από διακεκριμένα μέλη της ιατρικής κοινότητας της χώρας, ως δομικό πρόβλημα του συστήματος υγείας με πληθώρα επιστημονικών δημοσιεύσεωνMedical education in Greece: Necessary reforms need to be re-considered | Medical Teacher, Vol 43, 2021. Σύμφωνα με τη νομοθεσίαΦΕΚ Α’/143/1983 του ’83, έτους ίδρυσης του ΕΣΥ, τo Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) μεταξύ άλλων «καταρτίζει τα προγράμματα για την εκπαίδευση των ειδικευόμενων γιατρών και καθορίζει τα κριτήρια για τον ορισμό των μονάδων, που παρέχουν εκπαίδευση για την απόκτηση ειδικότητας, τον χρόνο εκπαίδευσης κατά ειδικότητα σε κάθε νοσοκομείο και τον αριθμό των εκπαιδευόμενων σε αυτό γιατρών». Ακόμα, με ΦΕΚΦΕΚ Β’/4318/2018 του 2018 ορίζεται ο απαιτούμενος χρόνος για κάθε ειδικότητα και τα επιμέρους στάδια. Όμως, κατά τους άμεσα ενδιαφερόμενους η υλοποίηση της εκπαίδευσης εξαρτάται από τον Διευθυντή της κλινικής που είναι υπεύθυνος για τους ειδικευόμενους και όπως επισημαίνειMentoring in medicine | Eur J Clin Invest. 2019 ο δρ. Μουτσόπουλος η ποιότητά της δεν παρακολουθείται και δεν ελέγχεται. Δηλαδή δεν υπάρχει περιοδική αξιολόγηση και διαπίστευση των νοσοκομείων που δίνουν ειδικότητα, ενώ η ύλη των ειδικοτήτων δεν περιγράφεται αναλυτικά, ούτε έχει συνταχθεί σε συνεργασία με τις Ιατρικές Σχολές της χώρας. «Όλα είναι θέμα τύχης», όπως σχολιάζουν οι ειδικευόμενοι.
Για την ιατρική κοινότητα το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο. Τον περασμένο Ιούνιο, ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος σε συνεργασία με τις Ιατρικές Σχολές της χώρας πρότεινεΔελτίο Τύπου Π.Ι.Σ.: Πρωτοβουλία Π.Ι.Σ για τους ειδικευόμενους, 8 Ιουνίου 2021: «ενίσχυση των νοσοκομείων με το απαραίτητο προσωπικό του οποίου η έλλειψη επηρεάζει την εκπαίδευση, ορθή τήρηση και έλεγχο ημερολογίου εκπαιδευτικής άσκησης (logbook) στις κλινικές, μέσω της δημιουργίας ψηφιακού logbook πανελλαδικής εμβέλειας, το οποίο θα μπορεί να συμπληρώνεται από τον ίδιο τον εκπαιδευόμενο και τον εκπαιδευτή, με ταυτόχρονη αξιολόγηση και των εκπαιδευτών». Παρά το γεγονός ότι απόφασηΠΑΡΑΛΑΒΗ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΥ ΙΑΤΡΟΥ (LOGBOOK), 30/07/2019 | Δι@υγεια για τη χρήση logbook υπάρχει ήδη από τον Ιούλιο του 2019, ο κ. Παπανικολάου εξηγεί ότι μόνο αναστάτωση έφερε στα νοσοκομεία, καθώς: «δεν συνοδεύεται από οδηγίες και μεταφέρει την ευθύνη για τα logbook των ειδικευομένων στις διοικήσεις των υγειονομικών περιφερειακών ενοτήτων, οι οποίες αναρτούν κατά το δοκούν οδηγίες για απόκτηση της ειδικότητας, για τις μισές μόνο ειδικότητες ιατρικής. Κάποια νοσοκομεία το εκτύπωσαν αυτό το φυλλάδιο (δηλ. το logbook) και το δίνουν σε κάποιους ειδικευόμενους, προκειμένου να το συμπληρώσει ο Διευθυντής τους, ενώ σε άλλα νοσοκομεία αυτό δεν έχει εφαρμοστεί». Όλοι οι ειδικευόμενοι που μίλησαν στο inside story επεσήμαναν ότι δεν τηρείται τέτοια διαδικασία κατά την τρέχουσα εκπαίδευσή τους.
Τι γίνεται μέχρι στιγμής
«Τα περισσότερα τα μαθαίνουμε πάνω στη δουλειά. Δεν ακολουθούμε κάποιο πρόγραμμα, μόνο φέτος κάνουμε κάποιες παρουσιάσεις και συζητήσεις πάνω σε ιατρικά θέματα. Την περασμένη χρονιά όλα αυτά είχαν ανασταλεί» λέει η Αναστασία, εξηγώντας ότι η απόκτηση της ειδικότητας είναι όσα τυχαίνει να δεις. «Όλα είναι θέμα ανθρώπινου δυναμικού» μου λέει η Ειρήνη και σημειώνει «νομίζω ότι θα έπρεπε να υπάρχουν κύκλοι εκπαίδευσης, ώστε να είναι ελεγχόμενο το αποτέλεσμα». «Κατά το στάδιο της ειδικότητας οι Επιμελητές λειτουργούν ως μέντορες για τους ειδικευόμενους», λέει η Αναστασία. «Είναι απαραίτητο να γίνεται μια συζήτηση, ανταλλαγή απόψεων και υλικού. Στο δικό μας νοσοκομείο αυτό δε γίνεται πάντα, είτε επειδή οι Επιμελητές είναι μικροί σε ηλικία και δεν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις, είτε γιατί δεν προλαβαίνουν, είτε γιατί δεν το θεωρούν δική τους δουλειά. Είτε γιατί πλέον είμαστε όλοι εξαντλημένοι και στο τέλος της μέρας θέλουμε απλά να πάμε σπίτι μας».
Μπορεί ο ρόλος του μέντορα στην ιατρική εκπαίδευση να είναι εξέχουσας σημασίας, αλλά δεν φαίνεται να λειτουργεί πάντα, ειδικά σε ένα ασαφές πλαίσιο. Η Αναστασία το περιγράφει ως εξής: «Έχει τύχει οι Επιμελητές μου να μην ξέρουν να μου διδάξουν κάποιες απαραίτητες δεξιότητες γιατί και οι ίδιοι δεν τις έχουν διδαχθεί». Όμως δεν είναι έτσι παντού στον κόσμο, όπως μού λέει: «την περίοδο που το νοσοκομείο στο οποίο δουλεύω μετατράπηκε σε αποκλειστική κλινική Covid-19, δούλεψε μαζί μας ένας συνάδερφος από τους Γιατρούς του Κόσμου με καταγωγή από τον Λίβανο. Όπως μας είπε, η εκπαίδευση στον Λίβανο είναι τελείως διαφορετική στο στάδιο της ειδικότητας. Ο ίδιος δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι δεν κάνουμε μαθήματα. Στον Λίβανο γίνονται δύο μαθήματα την εβδομάδα και δεν προάγεσαι στο επόμενο έτος αν δεν περάσεις τις ετήσιες εξετάσεις. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόγραμμα που να ορίζει μια σειρά απόκτησης δεξιοτήτων». Όταν αναρωτιέμαι με ποια κριτήρια διάλεξαν κλινική για ειδικότητα, μου εξηγούν : «Ξέρουμε ότι στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία είναι πολύ διαφορετικά, τα μαθήματα των ειδικευομένων θεωρούνται ιερά. Ωστόσο, είναι κοινή πεποίθηση ότι στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία υπάρχει μεγαλύτερη αναμονή για ειδικότητα, λιγότερες θέσεις, εξαντλητικά ωράρια και υπέρμετρος ανταγωνισμός».
Εξάντληση και επισφάλεια
«Είμαστε αναγκασμένοι να τρέξουμε όλη την καθημερινότητα του νοσοκομείου, από το αίμα που θα πάρουμε μέχρι κάθε συνεννόηση που πρέπει να γίνει για τους ασθενείς και τη γραφειοκρατική δουλειά. Ακόμα και οι εφημερίες των νοσοκομείων στηρίζονται στους ειδικευόμενους. Υπάρχουν εφημερίες στις οποίες δεν υπάρχει καν Επιμελητής. Παίρνουμε ένα ρεπό την εβδομάδα, αν βγαίνει. Σε μερικά νοσοκομεία οι ειδικευόμενοι δεν παίρνουν καθόλου ρεπό. Αν δεν βγαίνει η δουλειά, δεν παίρνουμε ρεπό» μου λέει η Αναστασία με φυσικότητα, για να προσθέσει: «Όταν κάνουμε εφημερία δουλεύουμε από τις 8 το πρωί μέχρι τις 5 ή 6 την επόμενη μέρα, συνεχόμενα».
Ακόμα και σε κανονικές συνθήκες, οι ειδικευόμενοι καλούνται να παρακολουθούν ταυτόχρονα τα περιστατικά κορονοϊού και τα λοιπά περιστατικά, κατάσταση εξαιρετικά εξουθενωτική. Στην πρώτη γραμμή, στους θαλάμους, στην υποδοχή των περιστατικών, οι ειδικευόμενοι τρέχουν την καθημερινότητα του νοσοκομείου, όπως λέει ο Μηνάς, ειδικευόμενος Νεφρολογίας, με πρότερη εμπειρία στην Παθολογία σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αττικής. «Υπήρχαν μέρες που φεύγαμε από το νοσοκομείο στις 6 το απόγευμα έχοντας ήδη δουλέψει 10 ώρες και νιώθαμε τυχεροί. Η ειδικότητα υποβαθμίζεται διαρκώς στο βωμό της υπερεργασίας» μου λέει για να εξηγήσει την κανονικοποίηση των υπερωριών και της επιπτώσεις της. Ο Μηνάς μεταφέρει ένα βίωμα που είναι κοινός παρονομαστής στις ζωές όσων ειδικευόμενων μίλησαν στο inside story. Κάποιες μέρες δουλεύουν έως και 12 ώρες, συχνά κάνουν περισσότερες από τις νόμιμες εφημερίες, ενώ ζουν με διαρκές άγχος για το μέλλον. «Αυτή τη στιγμή πέφτει πάνω μας ένα τεράστιο βάρος, παράλληλα όταν η ειδικότητα τελειώσει, θα έχουμε δουλέψει 7 χρόνια στο ΕΣΥ. Τότε, περίπου 33 χρονών, θα βγούμε ξεκρέμαστοι σε μια άγρια αγορά εργασίας, αφού δεν δημιουργούνται συνθήκες για να απορροφηθούμε στο σύστημα Υγείας του οποίου τις ανάγκες καλύπτουμε και εξυπηρετούμε όσο είμαστε ειδικευόμενοι γιατροί».
Η φυγή στο εξωτερικό
Οι γιατροί είναι η πλέον μετακινούμενη ομάδαPhysicians’ brain drain – a gravity model of migration flows | Globalization and Health, January 2020 επιστημόνων στην Ευρώπη και αποτέλεσαν έναν από τους βασικότερους πυρήνες για το πολυσυζητημένο ζήτημα του ελληνικού brain drain. Υπολογίζεται ότι οι νέοι γιατροί που έφυγαν τα τελευταία χρόνια για το εξωτερικό αγγίζουν τους 18.000, δηλαδή έναν πληθυσμό μεγαλύτερος από αυτόν μιας ολόκληρης πόλης, όπως η Σπάρτη. Στη Γερμανία, αν ο γιατρός που θα σε εξετάσει δεν είναι Γερμανός, τότε πιθανότατα είναι Έλληνας, λένε οι New York Times σε ρεπορτάζ τους μερικά χρόνια πριν.
Κυριότεροι προορισμοί είναι η Αγγλία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Σουηδία. Όμως, τι είναι αυτό που γίνεται διαφορετικά στο εξωτερικό; Για τον κ. Σωτηρόπουλο, που σήμερα εργάζεται στην Ελβετία και τελείωσε την Ιατρική στην Ελλάδα το 2005, η ειδικότητα απαιτούσε μια πεντάχρονη αναμονή. Ο ίδιος μου εξηγεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες απέκτησε ειδικότητα Καρδιολογίας στην Ελβετία: «Δεν γίνονται μαθήματα, αλλά τακτικά και προγραμματισμένα γίνονται παρουσιάσεις από ειδικευόμενους και Επιμελητές για τα νέα επιστημονικά δεδομένα, ώστε να προάγεται η επιστημονική γνώση και να υπάρχει εποικοδομητικός διάλογος. Στο τέλος κάθε έτους, οι ειδικευόμενοι συμπληρώνουν ένα φυλλάδιο που βαθμολογούν τις συνθήκες της ειδικότητάς τους: την ποιότητα της εκπαίδευσης, την τήρηση του ωραρίου, την πρόσβαση στους Επιμελητές και κάθε άλλο παράγοντα που επηρεάζει τις συνθήκες εκπαίδευσης. Από αυτή τη βαθμολόγηση προκύπτει μια μοριοδότηση της κλινικής που παρέχει την ειδικότητα. Αυτό βοηθάει τους μελλοντικούς ειδικευόμενους και συνδράμει στην αξιολόγηση των κλινικών. Όταν κάποια στιγμή στην κλινική που εργαζόμουν έγιναν παράπονα για τις συνθήκες εκπαίδευσης και εργασίας των ειδικευομένων, ο Ιατρικός Σύλλογος και το συνδικαλιστικό όργανο των ειδικευομένων κλήθηκαν να κάνουν έλεγχο. Το σύστημα καταγραφής και μοριοδότησης αποδείχθηκε εξαιρετικά ωφέλιμο. Το νοσοκομείο πλήρωσε τις υπερωρίες και αναγκάστηκε να προσλάβει προσωπικό προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες εκπαίδευσης των ειδικευομένων» μου εξηγεί ο κος Σωτηρόπουλος.
«Μετά από δύο χρόνια, το “έχουμε πόλεμο” δεν είναι κάτι που μας καλύπτει πια» επισημαίνουν οι ειδικευόμενοι που μίλησαν στο inside story, εξηγώντας πως η πανδημία δεν νομιμοποιεί την έλλειψη οργάνωσης στα νοσοκομεία της χώρας. Με αυτά τα δεδομένα εργασιακής εξουθένωσης, οποιαδήποτε συζήτηση για συστηματική εκπαίδευση μοιάζει πολυτέλεια. Η εκπαίδευση και η εργασία των νέων γιατρών φαίνεται να είναι έρμαια της τύχης και της πανδημίας. Παρά τις επανειλημμένες και επίμονες προσπάθειές μας, το υπουργείο Υγείας δεν απάντησε σε κανένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν από το ρεπορτάζ.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

ΠΟΥ: Πολύ πιθανές νέες, πιο μολυσματικές μεταλλάξεις στο μέλλον

Οι παραλλαγές θα χρειαστεί να ξεπεράσουν τους ανοσοποιητικούς φραγμούς που δεν μπορούσαν οι προηγούμενες, σημείωσε εμπειρογνώμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Υπάρχει μια “πολύ πραγματική πιθανότητα” να εμφανιστούν νέα στελέχη ανησυχίας της Covid-19 στο μέλλον, δήλωσε την Κυριακή η εμπειρογνώμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Maria van Kerkhove.

“Όσο περισσότερο κυκλοφορεί αυτός ο ιός, τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχει να αλλάξει”, είπε σε βίντεο που αναρτήθηκε στους λογαριασμούς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης του Οργανισμού.

Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι νέες παραλλαγές θα είναι πιο μολυσματικές, καθώς θα χρειαστεί να ξεπεράσουν τους ανοσοποιητικούς φραγμούς που δεν μπορούσαν οι προηγούμενες παραλλαγές.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Όσφρηση ανοσμία: Το 96% των ασθενών Covid βιώνουν απώλεια της όσφρησης

Αν και σχεδόν όλοι οι ασθενείς που νοσούν με κορωνοϊό παρουσιάζουν απώλεια όσφρησης, μόνο το 5% περίπου των ασθενών εξακολουθεί να εμφανίζει ανοσμία μετά από έξι μήνες.

Από την έναρξη της πανδημίας, ίσως κανένα σύμπτωμα δεν ήταν στο επίκεντρο περισσότερο από την απώλεια όσφρησης. Οι εκτιμήσεις ποικίλλουν, αλλά πιστεύεται ότι έως και το 96% των ασθενών με COVID-19 βιώνουν κάποια ή ολική απώλεια. Ωστόσο, συνήθως είναι προσωρινή. Οι περισσότεροι ανακτούν την αίσθηση μέσα σε εβδομάδες. Μελέτες έχουν προτείνει ότι η ανοσμία, ο ιατρικός όρος της πάθησης, είναι καλύτερος προγνωστικός παράγοντας για το εάν κάποιος έχει τον ιό από άλλα συμπτώματα όπως ο βήχας ή ο πυρετός. Οι ερευνητές εξακολουθούν να μην κατανοούν πλήρως πώς ο ιός προκαλεί απώλεια όσφρησης, αλλά υπάρχουν μερικές θεωρίες. “Η COVID είναι ένας ολοκαίνουργιος ιός, επομένως δεν έχουμε ακόμη όλες τις απαντήσεις”, δήλωσε ο Δρ. Raj Sindwani, ωτορινολαρυγγολόγος στην κλινική του Κλίβελαντ. “Κάποια στιγμή, μπορεί να ξέρουμε. Αλλά, αυτή την στιγμή, πραγματικά δεν ξέρουμε. Αυτές είναι οι καλύτερες εικασίες μας.” 

Τύποι απώλειας οσμής

Υπάρχουν δύο τύποι απώλειας όσφρησης που βιώνουν οι άνθρωποι από την COVID-19: οξεία και χρόνια. Οξεία είναι όταν ένα άτομο έχει μολυνθεί με COVID και μπορεί να εμφανίζει άλλα συμπτώματα, όπως καταρροή ή βουλωμένη μύτη, τα οποία προκαλούν φλεγμονή των ρινικών οδών. “Τα σωματίδια που υποτίθεται ότι μυρίζετε πρέπει να περάσουν από τη μύτη σας και να πάνε στην οροφή της μύτης, όπου βρίσκονται οι νευρικές απολήξεις”, εξήγησε ο Sindwani. “Εάν η επένδυση είναι πρησμένη και έχετε υπερβολική παραγωγή βλέννας, προφανώς αυτά τα σωματίδια δεν πρόκειται να δημιουργήσουν και τη μύτη σας”. Μια χρόνια απώλεια όσφρησης συμβαίνει μετά την εκκαθάριση μιας λοίμωξης από τον COVID-19, αλλά, εβδομάδες ή μήνες αργότερα, ένα άτομο δεν έχει ανακτήσει την αίσθηση. “Υπάρχει κάποιο σημείο φλεγμονής στο νεύρο, βλάβη στο νεύρο, ό,τι κι αν έκανε αυτός ο ιός ενώ ήταν ενεργός και κατέστρεψε αυτές τις νευρικές απολήξεις”.

Ποιες είναι οι θεωρίες;

Μια θεωρία είναι ότι η γενετική παίζει ρόλο. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο περιοδικό Nature Genetics διαπίστωσε ότι ένας ασθενής με COVID-19 με έναν τόπο ή μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου σε ένα χρωμόσωμα, κοντά σε δύο οσφρητικά (αίσθηση της όσφρησης) γονίδια συνδέθηκε με την ανοσμία. Ωστόσο, αυτός ο γενετικός παράγοντας κινδύνου αύξησε μόνο τις πιθανότητες απώλειας της όσφρησης κατά 11%, που σημαίνει ότι ορισμένοι άνθρωποι που είχαν τα γονίδια δεν έχασαν την όσφρησή τους και το αντίστροφο. “Υποδηλώνει ότι η γενετική συμβάλλει στον κίνδυνο, αλλά δεν υποδηλώνει ότι είναι η αιτία της απώλειας όσφρησης και, αν μη τι άλλο, υποδηλώνει ότι είναι ένας μικρός συντελεστής”, δήλωσε ο Δρ Τζάστιν Τέρνερ, αναπληρωτής καθηγητής ωτορινολαρυγγολογίας. “Επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτή τη μελέτη που έχουν αυτή τη γενετική μεταβλητότητα που δεν έχασαν την όσφρησή τους”.

Μια άλλη θεωρία, σύμφωνα με μια μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2020, είναι ότι η COVID-19 προκαλεί βλάβη σε ορισμένα κύτταρα, που ονομάζονται βλεφαρικά κύτταρα, που υποστηρίζουν και βοηθούν τους οσφρητικούς νευρώνες, οι οποίοι αναγνωρίζουν τις μυρωδιές. Πώς μπορούν οι ασθενείς με COVID-19 να ανακτήσουν την όσφρησή τους; Ο Sindwani είπε ότι είναι πολύ σπάνιο για ασθενείς με COVID-19 να μην ανακτήσουν την όσφρησή τους. Μελέτες υποδεικνύουν ότι μόνο το 5% περίπου των ασθενών εξακολουθεί να εμφανίζει ανοσμία μετά από έξι μήνες. Υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορούν να γίνουν για να προσπαθήσουμε να ανακτήσουμε αυτή την αίσθηση. Οι ιατρικές θεραπείες περιλαμβάνουν τη χρήση έκπλυσης με φυσιολογικό ορό για την αποστράγγιση της βλέννας και συνταγογραφούμενα σπρέι στεροειδών για τη μείωση της φλεγμονής.

Τι είναι η εκπαίδευση όσφρησης;

Οι ασθενείς μπορούν επίσης να υποβληθούν σε εκπαίδευση όσφρησης, που σημαίνει εκπαίδευση της μύτης ώστε να αναγνωρίζει ξανά τις μυρωδιές. Ακριβώς όπως υπάρχουν τα βασικά χρώματα — κόκκινο, κίτρινο και μπλε — υπάρχουν πρωταρχικές μυρωδιές: λουλουδένιες, φρουτώδεις, αρωματικές και ρητινώδεις, εξήγησε ο Sindwani. “Παίρνετε αρωματικά στικ, το βάζετε κάτω από τη μύτη σας, εισπνέετε για 15 έως 20 δευτερόλεπτα δύο φορές την ημέρα και σκέφτεστε τι μυρίζουν, για παράδειγμα, τα τριαντάφυλλα και προσπαθήστε να θυμηθείτε”, είπε. “Η σκέψη είναι ότι ο συνδυασμός οπτικών εικόνων με τις μυρωδιές αυτών των σωματιδίων μυρωδιάς μπορεί να ξεκινήσει για να λειτουργήσει.” Ο Turner είπε ότι πιστεύει ότι οι ιστορίες για την ανοσμία έχουν φέρει μια νέα εκτίμηση για την αίσθηση της όσφρησης στο ευρύ κοινό. “Τυπικά υποτιμούσαμε αυτή την αίσθηση γιατί μπορεί να μην εκτιμούμε ότι τη χρησιμοποιούμε τόσο πολύ στην καθημερινή μας λειτουργία. Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε πόσο σημαντικό είναι μέχρι να χαθεί”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πακιστάν πολιομυελίτιδα: Η χώρα εγκαινιάζει εκστρατεία κατά της πολιομυελίτιδας εν μέσω Covid

Το Πακιστάν εδώ και 25 χρόνια πραγματοποιεί τακτικές εκστρατείες εμβολιασμού, στις οποίες οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να δώσουν τη δόση κατά της πολιομυελίτιδας στα παιδιά.

Οι πακιστανικές αρχές ξεκίνησαν σήμερα Δευτέρα τη φετινή πρώτη εθνική εκστρατεία κατά της πολιομυελίτιδας, παρόλο που οι μολύνσεις από κορωνοϊό αυξάνονται. Περίπου 150.000 εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας συμμετέχουν στην πενθήμερη δράση κατά της πολιομυελίτιδας για τον εμβολιασμό 22,4 εκατομμυρίων παιδιών κάτω των 5 ετών, σύμφωνα με δήλωση που εξέδωσε ο Shahzad Beg, ο συντονιστής για το πρόγραμμα πολιομυελίτιδας. Η προηγούμενη εκστρατεία έλαβε χώρα πριν από εβδομάδες, όταν το Πακιστάν σημείωσε μείωση των κρουσμάτων COVID-19. Οι αρχές ελπίζουν ότι η τελευταία εκστρατεία θα βοηθήσει να γίνει το Πακιστάν ένα έθνος χωρίς πολιομυελίτιδα.

Η πορεία της πολιομυελίτιδας στο Πακιστάν

Πέρυσι, το Πακιστάν ανέφερε μόνο ένα κρούσμα πολιομυελίτιδας από τη νοτιοδυτική επαρχία Μπαλουχιστάν της χώρας. Το Πακιστάν και το Αφγανιστάν είναι οι μόνες χώρες στον κόσμο όπου η πολιομυελίτιδα παραμένει ενδημική και η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει μερική παράλυση στα παιδιά. Το Πακιστάν εδώ και 25 χρόνια πραγματοποιεί τακτικές εκστρατείες εμβολιασμού, στις οποίες οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να δώσουν τις σταγόνες πολιομυελίτιδας στα παιδιά. Οι περισσότεροι από τους εργαζόμενους είναι γυναίκες, καθώς μπορούν να έχουν καλύτερη πρόσβαση σε μητέρες και παιδιά. Οι πακιστανικές αρχές ενίσχυσαν τα μέτρα ασφαλείας για τις ομάδες πολιομυελίτιδας.

Τα τελευταία χρόνια, Πακιστανοί έχουν βάλει στο στόχαστρο ομάδες πολιομυελίτιδας και αστυνομία που τους συνοδεύει, υποστηρίζοντας ψευδώς ότι η προσπάθεια κατά της πολιομυελίτιδας αποτελεί μέρος μιας δυτικής συνωμοσίας για στείρωση παιδιών ή συλλογή πληροφοριών. Αυτές οι επιθέσεις αυξήθηκαν αφού αποκαλύφθηκε ότι μια ψεύτικη εκστρατεία εμβολιασμού κατά της ηπατίτιδας χρησιμοποιήθηκε ως τέχνασμα από τη CIA στο κυνήγι του ηγέτη της Αλ Κάιντα, Οσάμα Μπιν Λάντεν. Ο Μπιν Λάντεν σκοτώθηκε από Αμερικανούς καταδρομείς το 2011 στο Πακιστάν. Η τελευταία ώθηση της Δευτέρας κατά της πολιομυελίτιδας έρχεται εν μέσω μιας σταθερής αύξησης των κρουσμάτων κορωνοϊού. Τις τελευταίες 24 ώρες, το Πακιστάν κατέγραψε περισσότερα από 7.000 κρούσματα COVID-19, ένα από τα υψηλότερα καθημερινά κρούσματα από τον Ιούνιο του 2020.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/