Unesco: Επηρεάστηκαν παγκοσμίως τα σχολεία από την πανδημία, αλλά οι χώρες έχουν αρχίσει να προσαρμόζονται

Πολλές χώρες υιοθέτησαν μέτρα όπως το κλείσιμο τάξεων ανά περίπτωση αλλά και πιο παραδοσιακά, όπως η χρήση μάσκας και το συχνό πλύσιμο των χεριών

Ο κόσμος διέρχεται εδώ και δύο χρόνια τη χειρότερη εκπαιδευτική κρίση που έχει καταγραφεί ποτέ λόγω της πανδημίας covid-19 με μεγαλύτερης ή μικρότερης διάρκειας αναστολή της λειτουργίας των σχολείων, όμως κατά τη δεύτερη χρονιά της υγειονομικής κρίσης σημειώθηκαν πρόοδοι.

Οι χώρες προσαρμόζονται

Σύμφωνα με την Unesco τα προβλήματα που προκάλεσε στην εκπαίδευση η πανδημία αποτελούν τη χειρότερη εκπαιδευτική κρίση που έχει καταγραφεί ποτέ.  «Ωστόσο παρατηρούμε μια αξιοσημείωτη αλλαγή μεταξύ του Δεκεμβρίου του 2021 και του Ιανουαρίου του 2022: δεν κλείνουν πια μαζικά τα σχολεία, οι χώρες κατάφεραν να σταθεροποιήσουν ένα νέο μοντέλο διαχείρισης της κρίσης, το οποίο τους δίνει τη δυνατότητα να διατηρούν τα σχολεία ανοικτά χάρη στην υιοθέτηση ενισχυμένων και ασφαλών υγειονομικών πρωτοκόλλων», τονίζει η Unesco.

Πολλές χώρες –ανάμεσά τους η Γαλλία, η Βραζιλία, ακόμη και το Μεξικό– υιοθέτησαν μέτρα όπως το κλείσιμο τάξεων ανά περίπτωση αλλά και πιο παραδοσιακά, όπως η χρήση μάσκας και το συχνό πλύσιμο των χεριών.  Στην Ελλάδα, τη Γαλλία, τον Καναδά και την Ιταλία οι μαθητές υποβάλλονται τακτικά σε διαγνωστικά τεστ για την covid-19.

Αυτή την περίοδο τα σχολεία είναι ανοικτά σε 35 χώρες. Σε όλο τον κόσμο 25 χώρες επέλεξαν να αναβάλουν για λίγες ημέρες την επαναλειτουργία των σχολείων μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων. Δώδεκα επέλεξαν να τα κλείσουν εντελώς, έναντι 40 την ίδια περίοδο πέρυσι, σημείωσε η Unesco.  «Το μήνυμα ότι είναι ζωτικής σημασίας τα σχολεία να μένουν ανοικτά, από κοινωνική άποψη και για την ευημερία των παιδιών, έχει περάσει σε διάφορες χώρες», εξηγεί.

Τα τελευταία δύο χρόνια οι χώρες που ανέστειλαν τη λειτουργία των σχολείων τους για το μεγαλύτερο διάστημα, περισσότερες από 60 εβδομάδες, είναι το Μπανγκλαντές, το Κουβέιτ, οι Φιλιππίνες, η Ουγκάντα και η Βενεζουέλα. Στον αντίποδα, τέσσερις χώρες δεν έκλεισαν ποτέ τα σχολεία τους από την αρχή της πανδημίας: η Λευκορωσία, το Μπουρούντι, το Ναούρου και το Τατζικιστάν.  Καμία δεκαριά δεν ανέστειλαν ποτέ εντελώς τη λειτουργία των σχολείων, ανάμεσά τους η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Αυστραλία.

Οι επιπτώσεις από το κλείσιμο το σχολείων

Το κλείσιμο των σχολείων, ανεξαρτήτως διάρκειας, έχει δραματικές συνέπειες, κυρίως για τις χώρες με μέσο και χαμηλό εισόδημα. Σε αυτή την κατηγορία το ποσοστό των παιδιών που επηρεάζονται από την ελλιπή μάθηση –το οποίο έφτανε το 53% πριν την πανδημία– ενδέχεται να φτάσει το 70%.  Σε κάποιες περιοχές της Βραζιλίας, του Πακιστάν, της αγροτικής Ινδίας, της Νότιας Αφρικής ή ακόμη και του Μεξικού, μεταξύ άλλων, καταγράφονται σημαντικές απώλειες στη μάθηση των μαθηματικών και της ανάγνωσης.

Σύμφωνα με την Unesco, με ορίζοντα το 2030, “καμία περιοχή του κόσμου δεν προβλέπεται να πετύχει να προσφέρει σε όλα τα παιδιά δευτεροβάθμια εκπαίδευση”, “οι εκπαιδευτικοί εκτιμούν ότι μόνο το ένα τρίτο των μαθητών θα έχουν βασικές ικανότητες στα μαθηματικά” και “το 33% των μαθητών δεν θα είναι σε θέση να διαβάσουν μια φράση στο τέλος του δημοτικού”. Μακροπρόθεσμα, η γενιά των παιδιών που βρίσκεται αυτή την περίοδο στο σχολείο κινδυνεύει να χάσει σχεδόν 17 τρισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα εξαιτίας της ανεπάρκειας που τους προκάλεσε το κλείσιμο των σχολείων λόγω της πανδημίας, προειδοποιούν η Παγκόσμια Τράπεζα και υπηρεσίες του ΟΗΕ.

“Η απώλεια στη μάθηση που αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά είναι ηθικά απαράδεκτη. Και η ενδεχόμενη αύξηση της ελλιπούς μάθησης ενδέχεται να έχει καταστροφικές συνέπειες στην μελλοντική παραγωγικότητα, τα έσοδα και την ευημερία αυτής της γενιάς των παιδιών και των νέων, των οικογενειών τους και των παγκόσμιων οικονομιών”, εκτίμησε ο Χάιμε Σαανέδρα παγκόσμιος διευθυντής για την εκπαίδευση της Παγκόσμιας Τράπεζας, τον οποίο επικαλείται μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο.  Προτεραιότητα πλέον είναι “να φέρουμε πίσω στο σχολείο όλα τα παιδιά, κυρίως τα κορίτσια σε κάποιες χώρες”, επεσήμανε η Unesco.

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Διαβήτης: Πώς θα μειώσουν τις πιθανότητες νόσου οι 65ρηδες

Το συχνό περπάτημα με ζωηρό ρυθμό  μπορεί να οδηγήσει στην πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 σε άτομα άνω των 65 ετών σύμφωνα με μια από τις πρώτες έρευνες που μέτρησε το περπάτημα και το ρυθμό βάδισης μεταξύ του πληθυσμού 70-80 ετών

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι όσο πιο πολλά τα βήματα και πιο έντονος ο ρυθμός, τόσο μικρότερος ο κίνδυνος διαβήτη. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Diabetes Care.

Βασικό εύρημα της μελέτης ότι για καθε 1000 επιπλέον βήματα ημερησίως ο κίνδυνος εκδήλωσης διαβήτη μειωνόταν κατά 6%. Συμφωνα με τον πρώτο συγγραφέα της μελέτης Alexis C. Garduno τριτοετή φοιτητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια πρακτικά αυτό σημαίνει ότι εάν ένας 70αρης εντάξει 2000 περισσότερα βήματα στο καθημερινό του πλάνο θα μειώσει κατά 12% τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη.

Μια διεπιστημονική ομάδα ερευνητών ανέλυσε δεδομένα από την Πρωτοβουλία για την Υγεία των Γυναικών (Women’s Health Initiative) , στόχος της οποίας ήταν ο χαρακτηρισμός της σωματικής δραστηριότητας και της καρδιαγγειακής υγείας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Για την τρέχουσα προοπτική μελέτη επιλέχθηκε μια κοόρτη γυναικών 65 ετών και μεταλύτερες που δεν είχαν διαγνωστεί με διαβήτη και ζούσαν αυτόνομα, φόρεσαν βηματομετρητή επί 24ωρου βάσεως για μια εβδομάδα. Η υγεία τους παρακολουθήθηκε για την επόμενη επταετία.

Από τις 4.838 γυναίκες στην έρευνα οι 395 ή το 8% ανέπτυξαν διαβήτη.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι διαγιγνώσκονται με διαβήτη ετησίως, εκ των οποίων υπολογίζεται ότι το ένα τρίτο είναι μεγαλύτερης ηλικίας.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα, μαζί με την καλή διατροφή, μειώνει τον κίνδυνο διαβήτη στους ενήλικες. Μάλιστα οι επίσημες συστάσεις στις ΗΠΑ είναι τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα για τη μείωση του κινδύνου πολλών χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη.

Οι ερευνητες επισημαίνουν ωστόσο ότι η ζωηρή δραστηριότητα για έναν 80χρονο δεν είναι προφανώς ίδια με έναν  30αρη. Στην περίπτωση του πρώτου αρκεί να περπατήσει γύρω από το τετράγωνο μέχρι να λαχανιάσει ελαφρά.

Τονίζουν επίσης ότι δεν αρκεί το περιστασιακό περπάτημα για τη μείωση του κινδύνου διαβήτη, αλλά η συστηματική και καθημερινή σωματική δραστηριότητα.

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Άνοια μετά από εγκεφαλικό: Το αντιφλεγμονώδες φάρμακο που μειώνει τον κίνδυνο

Υπολογίζεται ότι το ένα τρίτο των ατόμων που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο στη συνέχεια εκδηλώνουν άνοια. Η φλεγμονή και η συσσώρευση χοληστερόλης φαίνεται ότι εμπλέκονται σε αυτό το μηχανισμό και σύμφωνα με νεότερη έρευνα ένα γνωστό αντιφλεγμονώδες μπορεί να εξουδετερώσει τον κίνδυνο. Δείτε ποιο είναι

Τα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο θεωρητικά είναι πιο ευάλωτα στην εκδήλωση άνοιας και έκπτωσης των νοητικών λειτουργιών τους, ανάλογα με τη σοβαρότητα του επεισοδίου.

Μια νέα αμερικανική μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας της Αριζόνα ανακάλυψε μια νέα πιθανή θεραπεία για τη μείωση του κινδύνου άνοιας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο που δημοσιεύεται στο Journal of Neuroscience.

Οι επιστήμονες μελέτησαν την κυκλοδεξτρίνη, ένα εγκεκριμένο αντιφλεγμονώδες που αποτελεί τη βάση πολλών φαρμακευτικών σκευασμάτων. Οι χημικές ιδιότητες και το σχήμα της κυκλοδεξτρίνης της επιτρέπουν να «αναρροφά» και να αποθηκεύει με ασφάλεια τη χοληστερόλη χωρίς να προκαλεί αυξημένη φλεγμονώδη απόκριση.

Η μελέτη έδειξε ότι η θεραπεία με κυκλοδεξτρίνη συντελεί σε λιγότερη συσσώρευση χοληστερόλης και φλεγμονή στον εγκέφαλο ζωικών μοντέλων, ενώ μείωσε επίσης τη νευροεκφύλιση, προστάτευσε τη λειτουργία της μνήμης και μείωσε την παρορμητικότητα, μια αλλαγή στην προσωπικότητα πολλών ατόμων μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Η κυκλοδεξτρίνη βοήθησε στην απομάκρυνση της χοληστερόλης που προέρχεται από τη διάσπαση των νεκρών εγκεφαλικών κυττάρων, στην άμβλυνση της φλεγμονής και στη βελτίωση της ανάρρωσης», αναφέρει σε δηλώσεις ο Kristian Doyle, αναπληρωτής καθηγητής Ανοσολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής της Αριζόνα και κύριος ερευνητής μελέτης.

Το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο εκδηλώνεται όταν τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου φράσσουν και μειώνεται η παροχή οξυγόνου και άλλων θρεπτικών συστατικών προς τον εγκέφαλο, οδηγώντας τα εγκεφαλικά κύτταρα στον θάνατο. Ο νεκρός ιστός που προκύπτει προκαλεί μια φλεγμονώδη απόκριση, μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος ανταποκρίνονται στο σημείο ενός τραυματισμού για να αφαιρέσουν τα υπολείμματα νεκρών ή κατεστραμμένων κυττάρων και να ξεκινήσουν τη διαδικασία της επούλωσης. Όταν η φλεγμονή είναι παρατεταμένη, ωστόσο, μπορεί να βλάψει τον υγιή ιστό.

Στην περίπτωση του εγκεφαλικού επεισοδίου, η φλεγμονή μπορεί να διαρκέσει για μήνες επειδή τα εγκεφαλικά κύτταρα περιέχουν σχετικά υψηλά επίπεδα χοληστερόλης, η οποία δύσκολα αφαιρείται από τα ανοσοκύτταρα. Καθώς τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος παλεύουν να επεξεργαστούν την συσσωρευμένη χοληστερόλη που εκκρίνουν τα νεκρά εγκεφαλικά κύτταρα, προσεκλύουν επιπλέον ανοσοκύτταρα, αυξάνοντας και παρατείνοντας την φλεγμονώδη αντίδραση προκαλώντας παράπλευρη ζημιά στα υγιή εγκεφαλικά κύτταρα.

Καθημερινά πάνω από 15 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως εκδηλώνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και επί του παρόντος δεν υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες για την ανάρρωση από αυτό.

«Σχεδόν το ένα τρίτο των ατόμων που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο στη συνέχεια εκδηλώνουν άνοια. Δεν γνωρίζουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Θελήσαμε λοιπόν να μελετήσουμε την υπόθεση εργασίας ότι σε μερικούς ανθρώπους, η άνοια θα μπορούσε να προκληθεί από μια παρατεταμένη, φλεγμονώδη απόκριση – που «σιγοκαίει»- στο σημείο του εγκεφαλικού επεισοδίου, προκαλώντας περαιτέρω βλάβη σε γειτονικές περιοχές του εγκεφάλου. Ένας πολλά υποσχόμενος στόχος για την ενίσχυση της ανάρρωσης είναι να σβήσει η φλεγμονώδης απόκριση γρήγορα», λέει ο Kristian Doyle.

Παλαιότερη μελέτη του Δρ Doyle είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο η φλεγμονώδης αντίδραση στον νεκρό εγκεφαλικό ιστό εξαπλώνεται σε υγιείς περιοχές του εγκεφάλου σκοτώνοντας περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα.

«Τα ανοσοκύτταρα σπεύδουν να καθαρίσουν και να κάνουν διορθώσεις, αλλά κατακλύζονται και απορροφούν άλλα ανοσοκύτταρα που παράγουν τοξικές ουσίες για την επεξεργασία του νεκρού ιστού. Δυστυχώς, αυτές οι ουσίες βλάπτουν επίσης περιοχές που δεν είχαν πληγεί από το αρχικό εγκεφαλικό επεισόδιο», καταλήγει ο ερευνητής.

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Η πρώτη στον κόσμο μοριακή ανάλυση της πρωτεΐνης ακίδας της Όμικρον έγινε από επιστήμονες στον Καναδά

Επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του καναδικού Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν την πρώτη στον κόσμο δομική ανάλυση σε μοριακό επίπεδο της πρωτεΐνης ακίδας της παραλλαγής Όμικρον, με την οποία ο κορονοϊός προσδένεται στα ανθρώπινα κύτταρα και τα μολύνει. Τα ευρήματα ρίχνουν περισσότερο φως στους λόγους που η νέα κυρίαρχη παραλλαγή είναι τόσο μεταδοτική και διαφεύγει πιο εύκολα από τα αντισώματα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή του Τμήματος Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας Σρίραμ Σουμπραμανιάμ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», χρησιμοποίησαν κρυο-ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για να πετύχουν ανάλυση απεικόνισης σχεδόν σε ατομικό επίπεδο.

«Η κατανόηση της μοριακής δομής της ιικής πρωτεΐνης ακίδας είναι σημαντική, καθώς θα μας επιτρέψει να αναπτύξουμε πιο αποτελεσματικές θεραπείες κατά της Όμικρον και τις σχετικές παραλλαγές στο μέλλον. Αναλύοντας τους μηχανισμούς, με τους οποίους ο ιός μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα, μπορούμε να αναπτύξουμε καλύτερες θεραπείες που θα παρεμβάλλονται σε αυτήν τη διαδικασία και θα εξουδετερώνουν τον ιό», δήλωσε ο Σουμπραμανιάμ.

Η πρωτεΐνη ακίδα, που βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος του κορονοϊού, του επιτρέπει να διεισδύει στα κύτταρα και να τα μολύνει. Η Όμικρον έχει έναν άνευ προηγουμένου αριθμό 37 μεταλλάξεων στη δική της πρωτεΐνη ακίδα, τριπλάσιες έως πενταπλάσιες σε σχέση με τις προηγούμενες παραλλαγές.

Η νέα ανάλυση της δομής της αποκαλύπτει ότι τρεις από τις 37 μεταλλάξεις δημιουργούν νέες «γέφυρες» και χημικούς δεσμούς ανάμεσα στην πρωτεΐνη ακίδα και στους υποδοχείς ACE2 των ανθρωπίνων κυττάρων. Αυτοί οι νέοι δεσμοί φαίνεται να αυξάνουν την ικανότητα πρόσδεσης του κορονοϊού στα κύτταρα, αλλά υπάρχει και μία μετάλλαξη που φαίνεται, αντιθέτως, να μειώνει τη δύναμη αυτής της πρόσδεσης. «Γενικά, πάντως», σύμφωνα με τους ερευνητές, «τα ευρήματα δείχνουν πως η Όμικρον έχει μεγαλύτερη ικανότητα πρόσδεσης από ό,τι ο αρχικός ιός».

Η περαιτέρω έρευνα των Καναδών επιστημόνων έδειξε ότι η πρωτεΐνη ακίδα της Όμικρον έχει αυξημένη ικανότητα διαφυγής από τα αντισώματα. Σε αντίθεση με προηγούμενες παραλλαγές, η Όμικρον επέδειξε αξιοσημείωτη διαφυγή και από τα έξι μονοκλωνικά αντισώματα που δοκιμάστηκαν εναντίον της, διαφεύγοντας, μάλιστα, πλήρως από τα πέντε. Επίσης, επιβεβαιώθηκε ότι έχει αυξημένη δυνατότητα διαφυγής από τα αντισώματα τόσο των εμβολιασμένων όσο και αυτών που είχαν αρρωστήσει στο παρελθόν από άλλη παραλλαγή του κορονοϊού.

Πάντως, σύμφωνα με τον Σουμπραμανιάμ, «η Όμικρον διαφεύγει λιγότερο από την ανοσία που δημιουργούν τα εμβόλια, συγκριτικά με τη φυσική ανοσία μετά από νόσηση των ανεμβολίαστων. Συνεπώς, ο εμβολιασμός παραμένει η καλύτερη άμυνά μας».

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η βιολογική ηλικία του αμφιβληστροειδούς των ματιών “μαρτυρά” τον κίνδυνο θανάτου ενός ανθρώπου, λένε για πρώτη φορά οι επιστήμονες

Η διαφορά ανάμεσα στη βιολογική ηλικία του αμφιβληστροειδούς στο πίσω μέρος του ματιού και της πραγματικής (χρονολογικής) ηλικίας ενός ανθρώπου αποτελεί δείκτη αυξημένου κινδύνου θανάτου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, που κάνει για πρώτη φορά αυτή τη συσχέτιση. Όσο πιο βιολογικά γερασμένος είναι ένας αμφιβληστροειδής, τόσο χειρότερη είναι η υγεία ενός ανθρώπου και κατ’ επέκταση τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να πεθάνει πρόωρα.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τη δρα Λάιζα Τσουοτίνγκ Τσου του αυστραλιανού Κέντρου Οφθαλμολογικών Ερευνών της Μελβούρνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό οφθαλμολογίας “British Journal of Ophthalmology”, ανέφεραν ότι η “ψαλίδα” βιολογικής-χρονολογικής ηλικίας μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί ευρέως ως εργαλείο ελέγχου της γενικότερης υγείας των ανθρώπων.

Ολοένα περισσότερες είναι πλέον οι ενδείξεις ότι το δίκτυο των μικρών αγγείων του αμφιβληστροειδούς μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστο δείκτη της συνολικής υγείας του κυκλοφορικού συστήματος και του εγκεφάλου. Ο κίνδυνος αρρώστιας και θανάτου αυξάνει με την ηλικία, αλλά ποικίλει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο της ίδιας ηλικίας και εν μέρει αυτό οφείλεται στις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων όσον αφορά τη βιολογική ηλικία τους.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο, με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης (μηχανικής μάθησης), που μπορεί να αξιολογήσει τη βιολογική ηλικία του αμφιβληστροειδούς και την απόκλιση της από τη χρονολογική ηλικία. Χρησιμοποίησαν ένα μεγάλο δείγμα σχεδόν 36.000 ατόμων, στους οποίους μετρήθηκε η βιολογική ηλικία του αμφιβληστροειδούς. Βρέθηκε ότι το 51% των ατόμων είχαν αμφιβληστροειδή με βιολογική ηλικία μεγαλύτερη κατά τουλάχιστον τρία χρόνια σε σχέση με την πραγματική ηλικία (χρονολογική), το 28% είχαν “ψαλίδα” τουλάχιστον πέντε ετών, ενώ το 4,5% πάνω από δέκα χρόνια.

Στη διάρκεια μιας δεκαετίας πέθαναν 1.871 άτομα. Διαπιστώθηκε ότι οι μεγάλες ηλικιακές “ψαλίδες” σχετίζονταν με σημαντική αύξηση κατά 49% έως 67% του κινδύνου πρόωρου θανάτου. Κάθε παραπάνω έτος που διευρύνεται η “ψαλίδα” βιολογικής-χρονολογικής ηλικίας του αμφιβληστροειδούς, σχετίζεται με μια κατά 2% έως 3% αύξηση στον κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Τα ευρήματα, σύμφωνα με τους ερευνητές, “δείχνουν ότι το χάσμα στην ηλικία του αμφιβληστροειδούς αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη του αυξημένου κινδύνου θανάτου, ειδικά αιτιολογίας άλλης πέρα από την καρδιαγγειακή και τον καρκίνο. Η βιολογική ηλικία του αμφιβληστροειδούς φαίνεται να συνιστά κλινικά σημαντικό βιοδείκτη της γήρανσης. Ο αμφιβληστροειδής προσφέρει ένα μοναδικό προσβάσιμο ‘παράθυρο’ για την αξιολόγηση των υποκείμενων παθολογικών διαδικασιών των συστημικών αγγειακών και νευρολογικών ασθενειών που σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα”.

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αναμονή πάνω από πέντε ώρες στα επείγοντα πριν την εισαγωγή στο νοσοκομείο αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου

Οι ασθενείς που περιμένουν περισσότερες από πέντε ώρες στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, προτού εισαχθούν στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία μέσα στις επόμενες 30 μέρες, δείχνει μια νέα μεγάλη βρετανική επιστημονική μελέτη. Υπολογίστηκε ότι συμβαίνει ένας έξτρα θάνατος για κάθε 82 ασθενείς που καθυστερούν έξι έως οκτώ ώρες στα επείγοντα πριν την εισαγωγή τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Κρις Μούλτον του Τμήματος Επειγόντων του Βασιλικού Νοσοκομείου του Μπόλτον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό για θέματα επείγουσας ιατρικής “Emergency Medicine Journal”, ανέλυσαν στοιχεία για 26,74 εκατομμύρια επισκέψεις ασθενών (με μέση ηλικία 55 ετών) στα επείγοντα βρετανικών νοσοκομείων, από τους οποίους τα 5,25 εκατομμύρια έκαναν τελικά εισαγωγή για νοσηλεία.

Οι περισσότεροι ασθενείς πήγαν στο νοσοκομείο τις ώρες μεταξύ 12.00-18:00, με το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους. Ο μέσος χρόνος αναμονής στα επείγοντα ήταν σχεδόν πέντε ώρες, με το 38% (σχεδόν τους τέσσερις στους δέκα) να περιμένουν πάνω από τέσσερις ώρες.

Διαπιστώθηκε ότι οι θάνατοι τον επόμενο μήνα από την εισαγωγή στο νοσοκομείο ήσαν 8% περισσότεροι μεταξύ όσων είχαν περιμένει έξι έως οκτώ ώρες και 10% περισσότεροι για όσους είχαν υποστεί αναμονή οκτώ έως 12 ωρών, σε σύγκριση με εκείνους που είχαν περιμένει λιγότερες από έξι ώρες.

Η μακρά αναμονή στα επείγοντα μπορεί να καθυστερήσει τη χορήγηση ζωτικών θεραπειών, αυξάνοντας τη διάρκεια της μετέπειτα νοσηλείας, ιδίως στους ηλικιωμένους, ενώ παράλληλα αυξάνει τον κίνδυνο ο ασθενής να πάθει ενδονοσοκομειακή λοίμωξη. Επίσης η καθυστερημένη εισαγωγή έχει συχνά ως συνέπεια ο ασθενής να μετακινείται πια από τα επείγοντα σε κάποια πτέρυγα του νοσοκομείου μέσα στη νύχτα, όταν το προσωπικό είναι λιγότερο, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι υπάρχει σαφώς αναλογική σχέση ανάμεσα στον χρόνο αναμονής και στην πιθανότητα θανάτου ενός ασθενούς: όσο μεγαλύτερη είναι η πρώτη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η δεύτερη.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας έχει θέσει από το 2004 ως στόχο η αναμονή στα επείγοντα να μην ξεπερνά τις τέσσερις ώρες. Σύμφωνα με τον δρα Ντέρεκ Πρέντις του Βασιλικού Κολλεγίου Επείγουσας Ιατρικής, “όπως πολλοί από εμάς πάντα γνωρίζαμε, αυτός ο στόχος έχει ζωτική σημασία για την ασφάλεια του ασθενούς”. ‘Αλλες χώρες όπως η Αυστραλία και ο Καναδάς έχουν υιοθετήσει παρεμφερείς στόχους για τα νοσοκομεία τους. Όμως είναι συχνό φαινόμενο διεθνώς ο στόχος αυτός να μην “πιάνεται” λόγω ανεπάρκειας κλινών και υγειονομικού προσωπικού, καθώς επίσης αυξημένης ζήτησης από τους ασθενείς.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς θα προλάβουμε νέες πανδημίες;

Οι εκτιμήσεις τη δεκαετία του 1960 ότι κερδήθηκε ο πόλεμος κατά των λοιμώξεων διαψεύστηκαν τη δεκαετία του 1970, καθώς από τότε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα βιώνει ένα νέο κύμα έξαρσης των λοιμωδών νοσημάτων, με εκατομμύρια θύματα παγκοσμίως. «Βρισκόμαστε πλέον σε μια εποχή νέας νοσηρότητας, που οι ιστορικοί της ιατρικής την αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Τούντας, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τα αίτια των πρόσφατων επιδημιών, προσθέτει, σχετίζονται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, με τη διατάραξη της γενικότερης σχέσης του ανθρώπινου είδους με το περιβάλλον, και ειδικότερα με τις σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα. Εάν δεν τροποποιηθεί άμεσα η σχέση αυτή, η ανθρωπότητα θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπη με νέες επικίνδυνες ιογενείς πανδημίες και η επιστήμη στο ορατό μέλλον, δεν θα είναι σε θέση να τις εξαλείψει, θα μπορεί όμως ολοένα και περισσότερο να ελέγχει την έκτασή τους.

Αναφορικά με την πανδημία του SARS-CoV-2 που βιώνουμε ο κ. Τούντας σημειώνει ότι «ανάμεσα στο υπεραισιόδοξο σενάριο του γρήγορου τέλους και του απευκταίου ενδεχόμενου μιας ανεξέλεγκτης μετάλλαξης, η πιο πιθανή εξέλιξη είναι να περάσουμε σε λίγους μήνες στην ενδημική μορφή της νόσου».

Ακολουθεί η συνέντευξη του Ομότιμου Καθηγητή Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής ΕΚΠΑ Γιάννη Τούντα στην δημοσιογράφο του ΑΠΕ-ΜΠΕ Έφη Φουσέκη

Ερώτηση: Δύο χρόνια ζούμε με την πανδημία. Μπορεί να αναδειχθεί και κάτι καλό μέσα από το κακό που βιώνουμε; Ισχύει το «ουδέν κακόν αμιγές καλού» για τον SARS-CoV-2;

Απάντηση: Δύσκολα αντισταθμίζεται το «κακό» των εκατομμυρίων θανάτων από τα οφέλη που έχουμε ήδη αποκομίσει ή που θα αποκομίσουμε μετά το τέλος της πανδημίας. Παρ’ όλ’ αυτά, τα οφέλη είναι σημαντικά. Η έκταση και η βαρύτητα της πανδημίας επιτάχυνε τη δημιουργία νέων εμβολίων και νέων φαρμάκων με σύγχρονη τεχνολογία, η οποία θα μπορεί να αξιοποιηθεί στο μέλλον για την αντιμετώπιση ιογενών λοιμώξεων και επιδημιών, αλλά και άλλων νοσημάτων. Επίσης, στα οφέλη περιλαμβάνεται η ανάδειξη της ανάγκης αποτελεσματικής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και ισχυρών θεσμών και υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας (τομέας ανεξάρτητος των υπηρεσιών υγείας, ο οποίος περιλαμβάνει την πρόληψη της νόσου, την προστασία της υγείας και την προαγωγή-αγωγή υγείας) για την καταπολέμηση των επιδημιών πρωτίστως στην κοινότητα. Τέλος, όφελος σημαντικό αποτελεί η ευαισθητοποίηση, η κινητοποίηση και η συμμόρφωση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών στην καταπολέμηση της πανδημίας, και κυρίως η συνειδητοποίηση της ευθύνης που έχουμε, ατομικά και συλλογικά, για την προστασία του εύθραυστου φαινομένου της υγείας. Το γεγονός αυτό αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την αντιμετώπιση μελλοντικών απειλών.

Ερώτηση: Οι πανδημίες είναι μέρος της ζωής, αφού έχουν πλήξει την ανθρωπότητα σε σχεδόν όλες τις εποχές. Αυτή που ζούμε ωστόσο αντιμετωπίζεται από την επιστήμη πιο αποτελεσματικά από κάθε προηγούμενη. Μπορεί η αλματώδης επιστημονική πρόοδος να πετύχει το τέλος των πανδημιών;

Απάντηση: Η επιστήμη, τουλάχιστον στο ορατό μέλλον, δεν θα είναι σε θέση να εξαλείψει τις επιδημίες και τις πανδημίες στο βαθμό που τα μικρόβια και οι ιοί θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όπως υπάρχουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια, εκατομμύρια μεταλλάξεις θα γίνονται συνεχώς και η εξάπλωσή τους σχετίζεται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Η επιστήμη θα μπορεί ολοένα και περισσότερο να ελέγχει την έκταση των επιδημιών και κυρίως τις παθογόνες επιπτώσεις τους.

Ερώτηση: Πόσο έτοιμη ήταν η ανθρωπότητα για να αντιμετωπίσει μια τέτοια πανδημία και ειδικότερα η επιστημονική κοινότητα; Ήταν αναμενόμενη;

Απάντηση: Στη δεκαετία του 1960 η εποχή των λοιμωδών νοσημάτων θεωρούνταν ότι είχε παρέλθει. Τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα στον αναπτυγμένο κόσμο, στην ταχεία μείωση τους συνέβαλαν αρχικά η θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, και στη συνέχεια τα αντιβιοτικά και πολλά νέα εμβόλια. Η πολιομυελίτιδα και η ευλογία αποτέλεσαν παρελθόν. Το 1968 ο επικεφαλής των υγειονομικών υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών διακήρυξε ότι ο πόλεμος κατά των λοιμώξεων είχε κερδηθεί. Το 1975, ο πρύτανης της φημισμένης Ιατρικής Σχολής του Yale δήλωσε πως δεν θα προέκυπταν πλέον νέα μεταδοτικά νοσήματα.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1970, όλες αυτές οι εκτιμήσεις διαψεύστηκαν. Από τότε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα βιώνει ένα νέο κύμα έξαρσης των λοιμωδών νοσημάτων, νέες επιδημίες και πανδημίες (κυρίως ιογενούς αιτιολογίας) με εκατομμύρια θύματα σε όλον τον πλανήτη. Από το 1975 έως το 2010 είχαν καταγραφεί περισσότερα από τριάντα νέα νοσήματα, ως επί το πλείστων ιογενούς αιτιολογίας, όπως Embola, AIDS, MERS, SARS, κά. Βρισκόμαστε πλέον σε μια εποχή νέας νοσηρότητας, που οι ιστορικοί της ιατρικής την αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών.

Ερώτηση: Οι ανθρώπινες δραστηριότητες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση πανδημιών;

Απάντηση: Οι επιδημίες εμφανίστηκαν μετά την αγροτική επανάσταση όταν οι άνθρωποι άρχισαν να κατοικούν σε μόνιμους οικισμούς και να εκτρέφουν ζώα. Καθώς αυξάνονταν η πυκνοκατοίκηση και τα ταξίδια, αυξάνονταν και οι επιδημίες. Τα αίτια των πρόσφατων επιδημιών σχετίζονται με τον αυξανόμενο συνωστισμό σε ολοένα και πιο μεγάλες πόλεις, με τις συνεχείς μετακινήσεις πληθυσμών λόγω της παγκοσμιοποίησης και των τοπικών πολέμων, με τη διατάραξη της γενικότερης σχέσης του ανθρώπινου είδους με το περιβάλλον, και ειδικότερα με τις σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών και η Παγκόσμια Οργάνωση για την Υγεία των Ζώων, σε κοινή τους διακήρυξη πριν από λίγα χρόνια, είχαν εντοπίσει τέσσερεις βασικές αιτίες για την ανάδυση και διάδοση των νέων επιδημιών: το εμπόριο των εξωτικών ειδών, τη βρώση άγριων ζώων, τις συνθήκες εκτροφής των ζώων, και κυρίως την αυξανόμενη ζήτηση για ζωική πρωτεΐνη παγκοσμίως.

Και ενώ αυτές οι διαπιστώσεις είχαν οδηγήσει σε ανησυχητικές προειδοποιήσεις από ειδικούς επιστήμονες στις αρχές του 21ου αιώνα, δεν ελήφθησαν έκτοτε τα αναγκαία μέτρα σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.

Ερώτηση: Τι είναι αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε από την πανδημία της Covid-19, ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον ανάλογες καταστάσεις;

Απάντηση: Τα εντατικά συστήματα εκτροφής των τελευταίων δεκαετιών είναι η πιο έντονη αλλαγή στη σχέση ανθρώπων και ζώων εδώ και δέκα χιλιάδες χρόνια. Εάν δεν τροποποιηθεί άμεσα η σχέση αυτή, ώστε να μην απειλεί την υγεία των ανθρώπων, η ανθρωπότητα θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπη με νέες επικίνδυνες ιογενείς πανδημίες. Όμως, τέτοιου είδους αλλαγές προϋποθέτουν την εμπέδωση ισχυρής οικολογικής συνείδησης για την προστασία του περιβάλλοντος και την κατοχύρωση συμβιωτικής σχέσης των ανθρώπων με την πανίδα και τη χλωρίδα σε όλον τον πλανήτη. Ειδικότερα για τη χώρα μας, άμεσης προτεραιότητας είναι η εκ θεμελίων ανασυγκρότηση του ΕΣΥ και η ανάπτυξη του τομέα της Δημόσιας Υγείας σε κεντρικό, περιφερειακό, τοπικό επίπεδο.

Ερώτηση: Το τέλος της πανδημίας τι αλλαγές θα φέρει στην ζωή μας. Μπορείτε να περιγράψετε τη νέα κανονικότητα;

Απάντηση: Δεν γνωρίζουμε ακόμα πως και πότε θα τελειώσει η πανδημία προκειμένου να ορίσουμε από τώρα τις συντεταγμένες της «νέας» κανονικότητας. Το φαινόμενο των επιδημιών είναι πολυπαραγοντικό, με πολλούς αστάθμητους παράγοντες, και κάθε σχετική πρόβλεψη είναι πιθανολογική και ως εκ τούτου περιορισμένης αξιοπιστίας. Ανάμεσα στο υπεραισιόδοξο σενάριο του γρήγορου τέλους και του απευκταίου ενδεχόμενου μιας ανεξέλεγκτης μετάλλαξης, η πιο πιθανή εξέλιξη είναι να περάσουμε σε λίγους μήνες στην ενδημική μορφή της νόσου. Στην περίπτωση αυτή, τα σποραδικά κρούσματα, αλλά και οι εποχικές ή τοπικές εξάρσεις της νόσου, θα απαιτήσουν τακτικούς εμβολιασμούς και συχνή χρήση της μάσκας, καθώς και την αξιοποίηση της τηλεργασίας και της τηλεκπαίδευσης σε πιο συστηματική βάση. Δεν νομίζω, όμως, πως οι αλλαγές αυτές συνιστούν νέα κανονικότητα. Η ζωή μας θα συνεχίσει λίγο πολύ όπως πριν. Ίσως λιγότερο ανέμελα.

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο επικεφαλής του ΠΟΥ Τέντρος δήλωσε ότι ο κόσμος βρίσκεται σε ένα “κρίσιμο σταυροδρόμι” της πανδημίας

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κάλεσε σήμερα τις χώρες να εργαστούν από κοινού προκειμένου να τερματιστεί η οξεία φάση της πανδημίας covid-19, λέγοντας ότι πλέον διαθέτουν όλα τα εργαλεία για να το πράξουν.

“ Η πανδημία covid-19 εισέρχεται τώρα στο τρίτο έτος της και βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι”, δήλωσε ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο πλευρό της υπουργού Ανάπτυξης της Γερμανίας Σβένια Σούλτσε.

“ Πρέπει να εργαστούμε από κοινού για να τερματίσουμε την οξεία φάση της πανδημίας. Δεν μπορούμε να την αφήσουμε να συνεχίζεται, κινούμενοι μεταξύ του πανικού και της αμέλειας”, πρόσθεσε.

Ο Τέντρος σημείωσε σήμερα ότι η Γερμανία έχει γίνει η μεγαλύτερη δωρήτρια του ΠΟΥ, χωρίς ωστόσο να δώσει άλλες λεπτομέρειες. Ιστορικά οι ΗΠΑ συνεισέφεραν τα περισσότερα χρήματα στον οργανισμό.

Η Σούλτσε επεσήμανε ότι βασική προτεραιότητα της Γερμανίας, η οποία ανέλαβε την προεδρία της G7, είναι να τελειώσει η πανδημία σε παγκόσμιο επίπεδο και ζήτησε “ μια ιδιαίτερα επιταχυμένη, πραγματικά παγκόσμια εμβολιαστική εκστρατεία” προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.

Με αυτή την εκδήλωση στη Γενεύη ξεκινά μια εβδομάδα συναντήσεων των μελών του εκτελεστικού συμβουλίου του ΠΟΥ στις οποίες θα συζητηθούν κρίσιμα στοιχεία για το μέλλον της υπηρεσίας αυτής του ΟΗΕ, περιλαμβανομένης της υποψηφιότητας του Τέντρος για μια δεύτερη θητεία στη θέση του γενικού γραμματέα, αλλά και τις προτάσεις για να γίνει πιο οικονομικά ανεξάρτητος.

 

 

Πηγή:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανθελονοσιακά εμβόλια: μία νέα εποχή στην μάχη κατά της ελονοσίας και ο ρόλος της τεχνολογίας mRNA

Η ελονοσία προκαλείται από την μετάδοση παράσιτου (πλασμώδιο) στο αίμα μετά από δήγμα μολυσμένου κουνουπιού.

Η ελονοσία προκαλείται από την μετάδοση παράσιτου (πλασμώδιο) στο αίμα μετά από δήγμα μολυσμένου κουνουπιού. Η ελονοσία ήταν ενδημική στην Ελλάδα μέχρι και το 1960, ενώ μέσω εντατικού προγράμματος εκρίζωσης της νόσου η Ελλάδα κηρύχθηκε ελεύθερη ελονοσίας το 1974. Τα τελευταία όμως χρόνια εμφανίζονται και στην Ελλάδα σποραδικά κρούσματα. Η εικόνα στον υπόλοιπο κόσμο είναι αρκετά διαφορετική. Περισσότερα από 240 εκατομμύρια κρούσματα ελονοσίας υπήρχαν το 2020 σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ενώ εκτιμάται ότι 627.000 θάνατοι προκλήθηκαν από τη νόσο που πλήττει κυρίως την Υποσαχάρια Αφρική. H συντριπτική πλειοψηφία (περίπου 80%) των θανάτων σε αυτήν την περιοχή αφορούν παιδιά μικρότερα από 5 έτη.

Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γκίκας Μαγιορκίνης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι η έλευση του πρώτου αποτελεσματικού εμβολίου για την ελονοσία μετά από δεκαετίες ερευνών αποτελεί ένα μεγάλο βήμα στην πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου. Τα τελευταία χρόνια η πρόοδος για την αντιμετώπιση της επιδημίας έχει κολλήσει ή και αναστραφεί σε κάποιες χώρες σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Αυτό οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, 2 από τους οποίους είναι η ανάπτυξη αντοχής έναντι των ανθελονοσιακών φαρμάκων από τα πλασμώδια, αλλά και η ανάπτυξη αντοχής έναντι των εντομοκτόνων από τα κουνούπια φορείς της νόσου.

Το εμβόλιο RTS,S σχεδιάστηκε το 1987 ωστόσο τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το 2015 όπου φάνηκε ότι το εμβόλιο μείωσε τις κλινικές περιπτώσεις της ελονοσίας κατά 39%, τη σοβαρή ελονοσία κατά 29% και την εισαγωγή σε νοσοκομείο λόγω της νόσου κατά 37% στα 4 χρόνια της μελέτης. Αν και τα ποσοστά αποτελεσματικότητας δεν φαίνονται υψηλά, η επίδραση του εμβολίου, το οποίο δίνεται σε σχήμα 4 δόσεων, τόσο στα παιδιά όσο και στο σύστημα υγείας αναμένεται να είναι σημαντική. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη υπάρχει ένα πρόγραμμα 150 εκατομμυρίων δολαρίων από την Gavi (Συνασπισμός Εμβολίων)που αποσκοπεί στο να βοηθήσει στην χρήση του εμβολίου στην Υποσαχάρια Αφρική.

Συγχρόνως η έρευνα για πιο αποτελεσματικά ανθελονοσιακά εμβόλια συνεχίζεται. Πιο πρόσφατα το εμβόλιο R21 είναι το πρώτο που έφτασε τον στόχο αποτελεσματικότητας του 75% του ΠΟΥ, ενώ περισσότερες κλινικές μελέτες για την διάρκεια της αποτελεσματικότητας του βρίσκονται σε εξέλιξη. Προς την ίδια κατεύθυνση για αυξημένη αποτελεσματικότητα αναμένεται να γίνει εκμετάλλευση της τεχνολογίας mRNA έχοντας ως σημείο αναφοράς τα άλματα που επιτεύχθηκαν σε αυτήν την τεχνολογία στην πανδημία της COVID-19. Η εταιρεία BioNTech (που βρίσκεται πίσω από το εμβόλιο της Pfizer) έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή της να αναπτύξει εμβόλιο mRNAγια την ελονοσία με τις πρώτες κλινικές μελέτες να ξεκινούν στο 2022, ενώ υπάρχουν και σχέδια για την παραγωγή των εμβολίων αυτών στην Αφρική. Οι υποστηρικτές της προσέγγισης θεωρούν ότι λόγω της ευελιξίας της γραμμής παραγωγής των mRNAεμβολίων θα μπορούν να αναπτύξουν διαφορετικά εμβόλια υποψήφια και έτσι να βρουν ένα υψηλά αποτελεσματικό εμβόλιο πιο γρήγορα. Όμως η δυσκολία στην φύλαξή τους καθότι απαιτείται κατάψυξη στους -70 βαθμούς Κελσίου είναι πιθανό να δυσκολέψει το εγχείρημα του μαζικού εμβολιασμού με mRNAστην Υποσαχάρια Αφρική.

Σε κάθε περίπτωση με την ευρεία εφαρμογή ανθελονοσιακού εμβολίου για πρώτη φορά ακόμα και με σχετικά χαμηλά ποσοστά αποτελεσματικότητας σηματοδοτείται η έναρξη μίας νέας εποχής στη μάχη έναντι της νόσου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Κακοκαιρία Ελπίς: Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για τις δυσμενείς επιπτώσεις της έκθεσης στο κρύο

Η «κακοκαιρία Ελπίς» έφτασε στην Ελλάδα και χτυπάει αυτή τη στιγμή το Λεκανοπέδιο Αττικής. Η χιονόπτωση συνδυάζεται φυσικά με «τσουχτερό κρύο» και όσο εντυπωσιακό και αν είναι το φαινόμενο, χρειάζεται πολλή προσοχή.

Όταν η θερμοκρασία πέφτει σε μονοψήφια νούμερα, υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών και τραυματισμός. Ο κρύος καιρός αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού, καρδιακής προσβολής, αναπνευστικών προβλημάτων και όχι μόνο. Οι άνθρωποι μπορεί να γλιστρήσουν στο χιόνι ή τον πάγο και να υποστούν ακόμη και κατάγματα.

Για κάποιες ομάδες ατόμων, μάλιστα, όπως τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με υποκείμενα νοσήματα, ο κρύος καιρός τους καθιστά εξαιρετικά ευάλωτους. Έτσι, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο ως επίπτωση των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών και κρυώματα.

Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για τις δυσμενείς επιπτώσεις του κρύου

Ειδικότερα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί για τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει το κρύο στην υγεία μας.

Συμπτώματα που σχετίζονται με το κρύο

  • Αναπνευστικό: αυξημένη έκκριση βλέννας, δύσπνοια, συριγμός, βήχας
    Καρδιαγγειακό: πόνος στο στήθος, αρρυθμία, δύσπνοια
  • Περιφερική κυκλοφορία: αλλαγή χρώματος στα δάχτυλα και τα δάχτυλα των ποδιών, πόνος, μούδιασμα, αίσθηση γαργαλήματος
  • Μυοσκελετικό: πόνος, δυσκαμψία, πρήξιμο, περιορισμένη κίνηση, παραισθησία, μυϊκή αδυναμία
  • Δερματολογικό: κνησμός, δερματική έκρηξη, χλωμό δέρμα, ερύθημα, οίδημα

Ασθένειες και τραυματισμοί που σχετίζονται με το κρύο

  • Αναπνευστικό: άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, λοιμώξεις
  • Καρδιαγγειακά: στεφανιαία και άλλες καρδιακές παθήσεις, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικά αγγειακά ατυχήματα
    Περιφερειακή κυκλοφορία: Φαινόμενο Raynaud, σύνδρομο δόνησης χεριού-βραχίονα
  • Μυοσκελετικό: σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, σύνδρομο αυχένα έντασης, τενοσινοβίτιδα, περιτονιδίτιδα
  • Δερματολογικά: ψυχρή κνίδωση (κυψέλες), pernio (χιλμλαΐνες), ψωρίαση, ατοπική δερματίτιδα
  • Τραυματισμοί, όπως κρυοπαγήματα, πόδι τάφρου, υποθερμία και πτώσεις

Θάνατοι που σχετίζονται με το κρύο

Η συνολική θνησιμότητα στους περισσότερους πληθυσμούς είναι υψηλότερη το χειμώνα από ό, τι το καλοκαίρι Οι πιο συχνές αιτίες θανάτου είναι: στεφανιαία νόσος, εγκεφαλικά αγγειακά ατυχήματα και αναπνευστικές παθήσεις

Μείνε ζεστός και δραστήριος

Είναι σημαντικό να διατηρείστε ζεστός το χειμώνα τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς χώρους. Η διατήρηση της θερμοκρασίας μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη κρυολογήματος, γρίπης και σοβαρότερων προβλημάτων υγείας. Το φαγητό σας βοηθά να είστε ζεστοί, οπότε προσπαθήστε να έχετε τουλάχιστον ένα ζεστό γεύμα την ημέρα μαζί με κανονικά ζεστά ροφήματα.

Κρατήστε το σπίτι σας ζεστό και το παράθυρο της κρεβατοκάμαράς σας κλειστό ειδικά τις κρύες νύχτες του χειμώνα, καθώς η αναπνοή κρύου αέρα μπορεί να είναι κακή για την υγεία σας, επειδή αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων του θώρακα.

Με πολλούς από εμάς να πρέπει να περάσουμε περισσότερο χρόνο στο σπίτι, μπορεί να είναι πιο δύσκολο να παραμείνουμε δραστήριοι. Είναι σημαντικό να συνεχίσετε να κάνετε ό, τι μπορείτε για να παραμείνετε δραστήριοι, καθώς αυτό μπορεί να βοηθήσει τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική σας υγεία . Προσπαθήστε να συνεχίσετε να κινείστε όταν βρίσκεστε σε εσωτερικούς χώρους, προσπαθήστε να μην καθίσετε ακίνητοι για περισσότερο από μία ώρα ή έτσι. Χωρίστε το χρόνο σας που ξοδεύετε όντας ανενεργοί περπατώντας γύρω από το σπίτι σας ή όρθιοι από την καρέκλα σας όταν είστε στο τηλέφωνο.

Εάν πηγαίνετε έξω για μια βόλτα ή ίσως για κάποια κηπουρική, φορέστε διάφορα στρώματα ελαφρών ρούχων. Θυμηθείτε ότι αρκετά λεπτά στρώματα ρούχων θα σας κρατήσουν θερμότερους από ένα παχύ στρώμα καθώς τα στρώματα παγιδεύουν ζεστό αέρα.

Δεν έχει σημασία τι κάνεις για να παραμείνεις ενεργός, αρκεί να είναι κάτι που σου αρέσει και σε κάνει να κινείσαι. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι άνθρωποι που είναι ενεργοί έχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, εγκεφαλικού επεισοδίου, κατάθλιψης και μπορούν επίσης να μειώσουν τον κίνδυνο πτώσης.

 

ΠΗΓΗ: .euro.who.int

 

Πηγή: https://www.news4health.gr/