Κατηγορία: Ενημέρωση

Με χορήγηση ανοσοθεραπείας μετά τη νεφρεκτομή
Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί ένα από τα δέκα συχνότερα νεοπλάσματα σε άντρες και γυναίκες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα μάλιστα δείχνουν ότι η διάγνωση αυτής της νόσου αυξάνεται σταδιακά τα τελευταία 30 χρόνια ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης απεικονιστικών μεθόδων όπως το υπερηχογράφημα ή η αξονική τομογραφία που αναγνωρίζουν μικρούς υποκλινικούς καρκίνους. Η αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού περιλαμβάνει τη νεφρεκτομή για τους ασθενείς με τοπική νόσο και τη χορήγηση στοχευουσών θεραπειών (αντιαγγειογενετικών παραγόντων) και ανοσοθεραπείας για όσους έχουν μεταστατική νόσο. Οι θεραπευτικές αυτές επιλογές μάλιστα έχουν μειώσει τη θνητότητα της νόσου τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Όπως όμως αναφέρουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ), ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής για την μείωση της πιθανότητας υποτροπής στους ασθενείς που έχουν τοπική νόσο και υποβάλλονται σε νεφρεκτομή αποτελούσε διαχρονική επιστημονική πρόκληση. Την προηγούμενη δεκαετία διεξήχθησαν μια σειρά μεγάλων κλινικών μελετών που εξέτασαν τον ρόλο της αντιαγγειογενετικής αγωγής ως επικουρικής θεραπείας στον καρκίνο νεφρού. Καμία μελέτη όμως και κανένα από τα σκευάσματα που εξετάστηκαν δεν κατάφεραν να αυξήσουν τελικά την επιβίωση. Ως συνέπεια, οι αντιαγγειογενετικές θεραπείες δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στην κλινική πράξη σαν επικουρική αγωγή στον καρκίνο νεφρού. Τα δεδομένα όμως φαίνεται να αλλάζουν με την ανοσοθεραπεία. Πριν από δύο χρόνια ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) κλινική μελέτη που αποδείκνυε ότι η χορήγηση του ανοσοθεραπευτικού παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη ως επικουρική θεραπεία για ένα χρόνο σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε νεφρεκτομή για εντοπισμένο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού μπορούσε να καθυστερήσει την επανεμφάνιση της νόσου. Με βάση μάλιστα τα αρχικά αυτά αποτελέσματα της μελέτης το φάρμακο έλαβε έγκριση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Βέβαια καθώς γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος υποτροπής της νόσου δεν είναι ίδιος για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε νεφρεκτομή για καρκίνο νεφρού, η έγκριση αφορούσε τις ομάδες των ασθενών που εντάχθηκαν στην μελέτη, δηλαδή όσους είχαν υψηλής κακοήθειας μεγάλους όγκους που εντοπίζονταν στο νεφρό αλλά και όσους είχαν εξωνεφρική επέκταση της νόσου ή/και επέκτασή της στους λεμφαδένες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς υποτροπιάζουν εντός 5 ετών από τη νεφρεκτομή. Μέχρι πολύ πρόσφατα όμως δεν γνωρίζαμε αν αυτή η πρακτική που καθυστερεί την επανεμφάνιση της νόσου, αυξάνει και την επιβίωση τελικά των ασθενών. Όπως ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες σε διεθνές ουρολογικό συνέδριο και δημοσιεύθηκε πολύ πρόσφατα στο περιοδικό New England Journal of Medicine, τα ανανεωμένα αποτελέσματα της μελέτης κατέδειξαν όφελος και στην συνολική επιβίωση των ασθενών. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μετά από 4 έτη παρακολούθησης, ο σχετικός κίνδυνος θανάτου από τη νόσο μειώθηκε κατά 38% σε όσους έλαβαν πεμπρολιζουμάμπη.

Πηγη:HealthDaily

Μεγάλες συγκεντρώσεις του ιού της γρίπης των πτηνών στο γάλα αγελάδων που είχαν μολυνθεί
Στις ΗΠΑ εντοπίστηκαν συγκεντρώσεις του ιού H5N1 στο γάλα αγελάδων που είχαν μολυνθεί από τη γρίπη των πτηνών και με αφορμή το γεγονός ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προχώρησε σε συστάσεις μέτρων διατροφικής ασφάλειας, όπως η χρήση παστεριωμένου γάλακτος. «Για όσο είναι σε εξέλιξη οι μελέτες, είναι σημαντικό οι άνθρωποι να εφαρμόζουν ασφαλείς διατροφικές πρακτικές, όπως να καταναλώνουν μόνο παστεριωμένο γάλα», ανέφερε η γιατρός Ουενκίνγκ Ζανγκ, επικεφαλής του παγκόσμιου προγράμματος του ΠΟΥ για τη γρίπη, στην τακτική ενημέρωση του Οργανισμού, στη Γενεύη.

Πρόσθεσε δε ότι «ότι πολλά κοπάδια αγελάδων προσβλήθηκαν, σε αυξανόμενο αριθμό αμερικανικών Πολιτειών, κάτι που δείχνει ότι πρόκειται για μια νέα φάση όσον αφορά τη διάδοση του ιού στα θηλαστικά». Η ανησυχία των επιστημόνων έχει να κάνει με την πιθανή εμφάνιση κάποιας μετάλλαξης που μπορεί να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, λόγω της εξάπλωσης του ιού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ, από τις αρχές του 2023 μέχρι την 1η Απριλίου 2024 καταγράφηκαν συνολικά 889 κρούσματα γρίπης των πτηνών σε ανθρώπους, σε 23 χώρες. Απ’ αυτούς πέθαναν οι 463.

Πηγη:HealthDaily

Για ασυνήθιστο αριθμό κρουσμάτων κάνουν λόγο οι γαλλικές υγειονομικές αρχές. Την ίδια ώρα, αυξημένα περιστατικά καταγράφουν η Ολλανδία, η Ιρλανδία και η Νορβηγία

Καμπανάκι για τον παρβοϊό 19, που προκαλεί λοιμώδες ερύθημα σε παιδιά, χτυπά το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), μετά από περιστατικά λοίμωξης σε τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες.

Όπως αναφέρεται στην τελευταία έκθεση του ECDC για τις μεταδοτικές ασθένειες, Γαλλία, Ολλανδία, Ιρλανδία και Νορβηγία δήλωσαν στις ευρωπαϊκές υγειονομικές αρχές αυξημένες λοιμώξεις, οι οποίες ξεκίνησαν το 2023 και συνεχίστηκαν το πρώτο τρίμηνο του 2024.

Μάλιστα, οι αρχές της Γαλλίας κάνουν λόγο για «ασυνήθιστο αριθμό σοβαρών κρουσμάτων» σε παιδιά και σε εγκύους, με ασυνήθιστο αριθμό αποβολών. Η κατάσταση επηρεάζει όλες τις γαλλικές περιφέρειες και όλες τις ομάδες του πληθυσμού.

Το πρώτο τρίμηνο του 2024, στη Γαλλία αναφέρθηκαν πέντε θάνατοι μεταξύ παιδιών κάτω του ενός έτους, αριθμός υψηλότερος σε σχέση με τον μέσο αριθμό θανάτων των προηγούμενων ετών. Τέσσερις από τους πέντε θανάτους αφορούσαν σε νεογνά.

Ποιος είναι ο επικίνδυνος ιός

Όπως εκτιμούν οι ειδικοί του ECDC, τα δύο τρίτα του ενήλικου πληθυσμού έχουν ανοσία στον παρβοϊό Β19, λόγω προγενέστερων λοιμώξεων, κυρίως στην παιδική ηλικία. Μελέτες έχουν δείξει πως το 30% έως 40% των εγκύων μπορεί να είναι ευαίσθητες στη λοίμωξη, η οποία στις 20 πρώτες εβδομάδες της κύησης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στο έμβρυο και θάνατο στο 10% των περιπτώσεων.

Ο ανθρώπινος παρβοϊός Β19 (Parvovirus B19) είναι ο αιτιολογικός ιός του λοιμώδους ερυθήματος σε παιδιά, ενώ μπορεί να προκαλέσει απλαστικές κρίσεις σε ασθενείς με αναιμία. Είναι γνωστός ως πέμπτη νόσος, μετά τις τέσσερις γνωστές παιδικές ασθένειες (ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, οστρακιά). Προσβάλλει κυρίως παιδιά 5-15 ετών και ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες.

Αρχίζει με ελαφρύ πυρετό, πονοκέφαλο και γενικά με συμπτώματα που μοιάζουν με κοινό κρυολόγημα. Τα συμπτώματα αυτά περνούν και την 7η με 11 η μέρα εμφανίζεται το εξάνθημα. Το εξάνθημα έχει έντονο κόκκινο χρώμα, ξεκινά από το πρόσωπο και δίνει την εντύπωση ότι κάποιος χαστούκισε το παιδί στο μάγουλο. Στη συνέχεια επεκτείνεται στο υπόλοιπο σώμα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Να υπάρχουν  διακριτές αναγγελίες πρόσληψης, σημειώνει ο γενικός γραμματέας της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας.

Άμεσες και βιώσιμες λύσεις για την ουσιαστική στήριξη της Παθολογίας, καθώς ολοένα και λιγότεροι γιατροί επιλέγουν την συγκεκριμένη ειδικότητα ενώ οι παλιοί που απασχολούνται στις δημόσιες δομές οδηγούνται σε παραίτηση λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας και όχι μόνο πρέπει να δώσει η Πολιτεία, λέει στο iatronet.gr ο ιατρός ειδικός παθολόγος Αντώνιος Αντωνιάδης , γενικός γραμματέας στην Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδας.  

Εξαγγελίες γίνονται, μέτρα ανακοινώνονται, αποφάσεις λαμβάνονται. Παρόλα αυτά η γκρίνια για τις δομές του ΕΣΥ , όπως και η απαξίωση μέρα με την ημέρα αυξάνουν. Ξέρει κανείς πραγματικά από την Πολιτεία τις πραγματικές ανάγκες των νοσοκομείων αλλά και του προσωπικού που απασχολεί. Υπάρχει κάποιος Χάρτης, όπως ισχύει στο εξωτερικό; 

Δεν υπάρχει στην Ελλάδα Υγειονομικός Χάρτης. Αυτό είναι μια διαχρονική απαίτηση και έκκληση και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και των Παθολόγων ιατρών. Εάν υπήρχε υγειονομικός χάρτης θα γνωρίζαμε ακριβώς τις ανάγκες που υπάρχουν ανά την επικράτεια σε γιατρούς και νοσηλευτές και ο προγραμματισμός της κάλυψης των θέσεων θα ήταν σαφέστερα πολύ πιο εύκολος και αποδοτικός.

Είναι σαφές ότι η Πολιτεία διαχρονικά δεν έχει εικόνα του προσωπικού που απασχολεί και ούτε του απαραίτητου προσωπικού που θα έπρεπε να έχει και δεν κάνει καμία προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι συμβουλεύουν τον εκάστοτε Υπουργό Υγείας και το επιτελείο του αλλά είναι σαφές ότι μάλλον δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα στην υγεία της Ελλάδας του σήμερα. Μέρα με την ημέρα τα προβλήματα διογκώνονται και ειδικά όσον αφορά την ειδικότητα της παθολογίας όλο και λιγότερο είναι οι νέοι γιατροί θέλουν να γίνουν Παθολόγοι. Την ίδια στιγμή, όσοι Παθολόγοι ήδη εργάζονται σε δημόσιες δομές αναγκάζονται σε παραίτηση από τον υπερβολικό φόρτο εργασίας και τα συνεχόμενα αδικαιολόγητα – αψυχολόγητα εντέλλεσθε.

Οι γιατροί συχνά πυκνά βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα με τις υπερσυνταγογραφήσεις . Η δική σας ειδικότητα σε πόσους (αριθμητικά) ασθενείς εκτιμάται ότι απευθύνεται στην Ελλάδα και ποιες είναι οι κατευθύνσεις που έχει δώσει η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος (π.χ. τι γίνεται με τα θεραπευτικά πρωτόκολλα);

Η μόνιμη επωδός του εκάστοτε yπουργού Υγείας και του ΕΟΠΥΥ αφορά την υπερσυνταγογράφηση και την εξ’ αυτής αναφερόμενης αύξησης του κόστους της Υγείας στο σύνολό της. Σαφέστατα υπάρχουν εξαιρέσεις ιατρών αλλά το σύνολο των ιατρών καλείται να συνταγογραφήσει σειρά φαρμάκων για πολλές συνυπάρχουσες παθήσεις.

Ο παθολόγος ειδικά καλείται καθημερινά να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα πολλαπλές νόσους για παράδειγμα συνύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη-  δυσλιπιδαιμία, υπέρταση-, στεφανιαία νόσο, οστεοπόρωση και υπερπλασία προστάτη.

Πιστεύουμε ότι το να πηγαίνει ο κάθε ασθενής σε κάθε μία ειδικότητα ξεχωριστά να συνταγογραφήσει την αγωγή του, θα προκαλούσε περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα έλυνε, ενώ ταυτόχρονα ο Παθολόγος είναι ο ιδανικός γιατρός για τη ρύθμιση του συνόλου των νόσων των ασθενών.

Επίσης, το κόστος των φαρμάκων διογκώνεται καθημερινά, λόγω των νέων φαρμάκων που έχουν καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά είναι τελικά ακριβότερα, ενώ πολλά χορηγούνται από φαρμακοποιούς, οι οποίοι συχνά  επιλέγουν να δώσουν ακριβότερο πρωτότυπο φάρμακο και όχι γενόσημο για προσωπικό οικονομικό όφελος.

Τέλος, η γήρανση του πληθυσμού αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης εις βάρος της πολυφαρμακίας που απαιτείται για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των υπέργηρων ασθενών.

Πρακτικά, η ειδικότητα της Παθολογίας αφορά το σύνολο των ασθενών στην Ελλάδα και σε κάθε χώρα του κόσμου γιατί όλες οι παθήσεις αφορούν τον Παθολόγο ο οποίος αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ των διαφόρων ειδικοτήτων στην πρώτη γραμμή άμυνας και την τελευταία γραμμή βοήθειας σε κάθε νόσο σε κάθε ασθενή.  Για κάποιο περίεργο λόγο τα θεραπευτικά πρωτόκολλα έχουν τίτλους που αφορούν υποειδικότητες της Παθολογίας αλλά το σύνολο αυτών αφορά  το γνωστικό αντικείμενο της Παθολογίας, όπως σαφώς καθορίζεται από ΦΕΚ.

Οι οδηγίες της Ένωσης συμβαδίζουν με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και προτείνουν τη σαφή ακολουθία των πρωτοκόλλων έχοντας πάντοτε στο μυαλό μας την εξατομίκευση ανά ασθενή.

Η φαρμακοβιομηχανία αναφέρει ότι εξαιτίας της γενικότερης φαρμακευτικής πολιτικής είτε λείπουν σκευάσματα από την αγορά είτε δεν έρχονται καινοτόμα. Ποια είναι η δική σας αίσθηση. Υπάρχουν κενά στις θεραπείες; 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορά στην έλλειψη φθηνών φαρμάκων από την αγορά γιατί καθώς φαίνεται δεν συμφέρει τις φαρμακευτικές εταιρείες να συνεχίσουν να παράγουν αυτά τα φθηνότερα φάρμακα σε βάρος των νέων ακριβότερων θεραπειών. Από την άλλη πρέπει να παραδεχθούμε ότι η ιατρική επιστήμη προοδεύει και δυστυχώς παράλληλα βρίσκονται ολοένα και νεότερα φάρμακα περισσότερο αποτελεσματικά και περισσότερο ακριβά.

θα πρέπει, λοιπόν, να βρεθεί η μέση λύση και να επιτρέπεται η κυκλοφορία των καινοτόμων φαρμάκων, ενώ παράλληλα θα εξασφαλίζεται και από την πλευρά του κράτους και από την πλευρά των φαρμακευτικών εταιρειών η επάρκεια σε φθηνότερα και παλαιότερα φάρμακα.

Σαφώς παρατηρούνται κενά στη θεραπεία, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ο φαρμακοποιός είναι αυτός που επιλέγει το φάρμακο που θα πάρει ο  ασθενής,  καθώς δεν επιτρέπεται στους γιατρούς να γράφουν φάρμακα με εμπορική ονομασία.

Στο παρελθόν, είχατε έρθει σε “διαμάχη” με άλλη ειδικότητα αυτή των διαβητολόγων και τώρα υπάρχει κάποια σύγχυση με τους γενικούς γιατρούς. Ισχύει;  

Απλά, τονίζουμε σε κάθε περίπτωση ότι όλα τα φάρμακα για το σακχαρώδη διαβήτη θα πρέπει να γράφονται από όλους τους παθολόγους χωρίς περιορισμούς. Εννοείται πως οι παθολόγοι παραπέμπουν σε διαβητολόγο δύσκολα περιστατικά και το αντίστροφο (vice versa!!).

Ούτε με τους γενικούς γιατρούς υπάρχει διαμάχη,  αποτελούν και αυτοί εξίσου πυλώνα της πρωτοβάθμιας υγείας,  απλά ζητούμε σαφή διαχωρισμό των ειδικοτήτων και  ξεχωριστές-διακριτές αναγγελίες πρόσληψης ανά περίπτωση (διάκριση προκηρύξεων παθολογίας από τις αντίστοιχες της γενικής ιατρικής).

Ποια είναι τα αιτήματά σας προς το υπουργείο Υγείας για την προστασία της ειδικότητάς σας και ποιες λύσεις προτείνετε; 

Η πρόταση του υπουργείου Υγείας για χορήγηση οικονομικών κινήτρων σε νέους ιατρούς για να ακολουθήσουν την ειδικότητα της Παθολογίας (και της γενικής ιατρικής) είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Θα θέλαμε βέβαια τα ποσά που αναφέρθηκαν να υπολογιστούν μετά τη φορολογία, γιατί αυτή η πάγια τακτική αναφοράς σε μισθοδοσίες προ φόρων δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Παθολόγοι αμοίβονται καλά. Γεγονός που δεν ισχύει.

• Ζητάμε άμεσα πρόσληψη ικανού αριθμού παθολόγων στην Πρωτοβάθμια όσο και στην Τριτοβάθμια βαθμίδα Υγείας με κανονική θέση και όχι με τη μορφή επικουρικού προσωπικού ή πανεπιστημιακών υποτρόφων.
• Ζητάμε να επανεκτιμηθεί και να συζητηθεί η λειτουργία του θεσμού του προσωπικού ιατρού για όσους ήδη είναι συμβεβλημένοι, γιατί σίγουρα το θέμα αυτό επιδέχεται πολλών βελτιώσεων – διορθώσεων.
• Θα θέλαμε να αναγνωριστεί το φορτίο του έργου των Παθολόγων και η δυσκολία της ειδικότητας στην πράξη με αναγνώριση του χρόνου εφημεριών και της ψυχολογικής επιβάρυνσης που προκαλεί στην καθημερινότητα των Παθολόγων.

Είμαστε διαθέσιμοι σε συζήτηση,  το έχουμε αποδείξει και μπορούμε να παρέχουμε συμβουλευτική στο υπουργείο για το θέμα της υγείας στην Ελλάδα,  αφού η παθολογία αποτελεί την βασικότερη ιατρική ειδικότητα και συνεχίζει να παρέχει τις υπηρεσίες της τόσο στη γειτονιά, όσο και στο νοσοκομείο 365 ημέρες το χρόνο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Υπάρχει επομένως κίνδυνος να συνταγογραφηθούν σε ασθενείς επιβλαβή αντιψυχωσικά απλώς επειδή το εκπαιδευμένο προσωπικό που μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια τη συμπεριφορά τους δεν είναι επαρκώς διαθέσιμο», είπε ο νευρολόγος Δρ Τσαρλς Μάρσαλ, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι θεραπείες μπορεί να δικαιολογούνται σε σπάνιες περιπτώσεις.

Άνοια: Αρκετές αντιψυχωτικές θεραπείες που χορηγούνται σε ασθενείς με άνοια έχουν συνδεθεί με σοβαρές παρενέργειες συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανεπάρκειας, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη. «Η χρήση αντιψυχωσικών σε άτομα με άνοια σχετίζεται με… ένα ευρύ φάσμα σοβαρών δυσμενών εκβάσεων, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβοι αίματος, καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, κάταγμα, πνευμονία και οξεία νεφρική βλάβη», σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό (BMJ).

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι υψηλότεροι κίνδυνοι εμφανίζονται όταν ξεκινά η θεραπεία, «υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αυξημένη προσοχή στα αρχικά στάδια της θεραπείας». Τα αντιψυχωσικά – ρισπεριδόνη, κουετιαπίνη, αλοπεριδόλη και ολανζαπίνη – συνταγογραφούνται συνήθως σε ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια. Χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία της κατάθλιψης που είναι ιδιαίτερα ανθεκτική σε άλλα φάρμακα, καθώς και για τη θεραπεία ασθενών που πάσχουν από άνοια, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ. Τα αντιψυχωσικά δεν θεραπεύουν αυτές τις ασθένειες, αλλά έχουν σκοπό να κατευνάσουν ορισμένα συμπτώματα όπως η επιθετική συμπεριφορά. Οι θεραπείες είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες λόγω των σοβαρών παρενεργειών και της περιορισμένης αποτελεσματικότητάς τους. Στη Γαλλία, όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο ΗΒ όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό BMJ, μόνο η ρισπεριδόνη και η αλοπεριδόλη είναι εξουσιοδοτημένες για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της άνοιας.

Ωστόσο, η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό BMJ δηλώνει ότι είναι «παρατηρητική» και ότι «δεν μπορούν να εξαχθούν σταθερά συμπεράσματα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα». Είναι πιθανό ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρενέργεια της πνευμονίας μπορεί να ευνοηθεί έναντι της έναρξης της άνοιας. Αρκετοί νευρολόγοι επαίνεσαν τη μελέτη σε μια εποχή που τα αντιψυχωσικά παρουσιάζουν αναζωπύρωση των συνταγών μετά την πανδημία του COVID. «Υπάρχει επομένως κίνδυνος να συνταγογραφηθούν σε ασθενείς επιβλαβή αντιψυχωσικά απλώς επειδή το εκπαιδευμένο προσωπικό που μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια τη συμπεριφορά τους δεν είναι επαρκώς διαθέσιμο», είπε ο νευρολόγος Δρ Τσαρλς Μάρσαλ, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι θεραπείες μπορεί να δικαιολογούνται σε σπάνιες περιπτώσεις.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο οι εναποθέσεις όγκου TD ενσωματώνονται στο στάδιο Τ ή Ν, ο στόχος είναι να παρέχεται μια ακριβέστερη αναπαράσταση των χαρακτηριστικών του όγκου σε ιστοπαθολογικό επίπεδο. Συμπερασματικά, έχει επιτευχθεί συναίνεση σχετικά με την κλινική σημασία και την επακόλουθη διαχείριση των εναποθέσεων όγκου TDs.

Συσσωματώματα Καρκινικών Κυττάρων: Οι εναποθέσεις όγκων (TDs), που αρχικά αναγνωρίστηκαν στον καρκίνο του παχέος εντέρου, έχουν εντοπιστεί σε διάφορους άλλους τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του στομάχου. Ορίζονται ως συσσωματώματα καρκινικών κυττάρων που βρίσκονται σε λιπώδεις και ινώδεις ιστούς στην περιοχή αποστράγγισης των λεμφαδένων ενός πρωτοπαθούς όγκου.

Αυτές οι εναποθέσεις στερούνται αναγνωρίσιμων λεμφικών δομών και δεν συνδέονται άμεσα με τον πρωτοπαθή όγκο. Διαφέρουν από τη μετάσταση. Οι εναποθέσεις όγκων TDs θεωρούνται ως τοπικές εισβολές όγκων στο εύρος της αποστράγγισης των γαστρικών λεμφαδένων, ενώ η μετάσταση του πνεύμονα ταξινομείται ως απομακρυσμένη μετάσταση. Η 8η έκδοση της σταδιοποίησης με τη μέθοδο TNM υιοθετεί αυστηρότερα πρότυπα, ορίζοντας τις εναποθέσεις όγκου TD ως εναποθέσεις καρκινικών κυττάρων χωρίς αναγνωρίσιμες αγγειακές ή νευρικές δομές εκτός από την απουσία λεμφικών δομών. Επί του παρόντος υπάρχει διαμάχη σχετικά με τη δομή και την προέλευση των εναποθέσεων όγκου TDs και οι μελέτες υποδεικνύουν ότι οι εναποθέσεις όγκου TDs είναι εξωκυτταρικές επεκτάσεις LNM ή LNs που αντικαθίστανται από κύτταρα όγκου, που προκύπτουν είτε από συνεχή ανάπτυξη είτε από σπορά από τον πρωτογενή όγκο.

Η προεγχειρητική ανίχνευση των εναποθέσεων όγκου TDs βοηθά στην αποσαφήνιση του ρόλου και της σημασίας τους στην υποχώρηση του όγκου, προσδιορίζοντας έτσι τον αρχικό κίνδυνο όγκου και προσδιορίζοντας το βέλτιστο σχέδιο προεγχειρητικής θεραπείας. Ωστόσο, η αναγνώριση των εναποθέσεων όγκου ΤΔ βασίζεται κυρίως στη μετεγχειρητική παθολογική διάγνωση, χωρίς προεγχειρητικές και διεγχειρητικές μεθόδους διαφοροποίησης, κάτι που δεν ευνοεί την έγκαιρη αξιολόγηση των όγκων. Η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών απεικόνισης και τεχνητής νοημοσύνης έχει φέρει νέες δυνατότητες για την προεγχειρητική αναγνώριση των εναποθέσεων όγκου ΤΔ. Οι εναποθέσεις όγκου TDs έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν σημαντικά την επιβίωση ασθενών με διάφορους τύπους όγκων και συχνά συνδέονται με άλλους δυσμενείς παθολογικούς παράγοντες. Εν τω μεταξύ, έχει επίσης αναφερθεί ότι οι εναποθέσεις όγκου TDs αυξάνουν τον κίνδυνο ηπατικών, πνευμονικών και περιτοναϊκών μεταστάσεων, αντανακλώντας την ισχυρή τάση εξάπλωσης του όγκου και την πιθανότητα για απομακρυσμένη μετάσταση. Ωστόσο, επί του παρόντος, η διάγνωση των εναποθέσεων όγκου TD βασίζεται κυρίως στη μετεγχειρητική παθολογική διάγνωση, η οποία δεν συμβάλλει στην έγκαιρη αξιολόγηση των όγκων, επομένως είναι επωφελές για τους ερευνητές να διερευνήσουν προεγχειρητικές μεθόδους απεικόνισης για την πρόβλεψη των εναποθέσεων όγκου TD.

Ωστόσο, αυτές οι μελέτες εξακολουθούν να έχουν αξιοσημείωτες ελλείψεις, όπως το μικρό μέγεθος δείγματος και την έλλειψη δεδομένων εξωτερικών δοκιμών. Οι  εναποθέσεις όγκου TDs έχουν συμπεριληφθεί στη σταδιοποίηση της μεθόδου TNM του καρκίνου του παχέος εντέρου, η οποία όριζε ότι ανεξάρτητα από τον αριθμό, το σχήμα και το μέγεθος των εναποθέσεων όγκου TDs, ταξινομήθηκαν ως σημεία της νόσου σταδίου N1c εάν δεν εμφανίζονταν μαζί με εξωκυτταρικές επεκτάσεις LNM. Οι αλλαγές στους κανόνες σταδιοποίησης οδήγησαν σε αύξηση του ποσοστού των ασθενών με νόσο σταδίου Ⅲ και υψηλού κινδύνου σταδίουⅡ, γεγονός που δείχνει ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ασθενών χρειάζονται επικουρική θεραπεία. Ωστόσο, οι εναποθέσεις όγκου TDs δεν έχουν εμπλακεί στο σύστημα σταδιοποίησης TNM για GC, σχετικές μελέτες προτείνουν ότι μπορούν να ενσωματωθούν στη σταδιοποίηση Ν ή Τ ή να επισημανθούν ως παράγοντες υψηλού κινδύνου.

Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο οι εναποθέσεις όγκου TD ενσωματώνονται στο στάδιο Τ ή Ν, ο στόχος είναι να παρέχεται μια ακριβέστερη αναπαράσταση των χαρακτηριστικών του όγκου σε ιστοπαθολογικό επίπεδο. Συμπερασματικά, έχει επιτευχθεί συναίνεση σχετικά με την κλινική σημασία και την επακόλουθη διαχείριση των εναποθέσεων όγκου TDs. Έχουν επιζήμιο αντίκτυπο στην πρόγνωση των ασθενών με CRC και GC, τονίζοντας την ανάγκη για ενδελεχή ανάκτηση από χειρουργούς και την αναφορά παθολογικών εκθέσεων από παθολόγους. Οι θετικές εναποθέσεις όγκου TD υποδηλώνουν την ανάγκη για πιο επιθετική μετεγχειρητική επικουρική θεραπεία. Ωστόσο, οι διαμάχες εξακολουθούν να υφίστανται και απαιτούνται προοπτικές μελέτες μεγάλης κλίμακας για να διερευνηθεί η ακριβής αξία των εναποθέσεων όγκου TDs στη σταδιοποίηση GC. Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό Medicine Plus.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Δικαιώματα των Ασθενών εορτάζεται ετησίως με σκοπό την ευαισθητοποίηση κυβερνήσεων και συστημάτων υγείας σχετικά με τα δικαιώματα όλων των ληπτών υπηρεσιών υγείας.

Ηφετινή εκδήλωση της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18 Απριλίου στη Μεγάλη Αίθουσα του Ε.Κ.Π.Α., παρουσία εκπροσώπων πολιτικών κομμάτων, βουλευτών, ευρωβουλευτών, ακαδημαϊκών και φυσικά εκπροσώπων συλλόγων ασθενών.

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Δρ Αθανάσιος Εξαδάκτυλος τονίζοντας την ανάγκη συμπερίληψης των ασθενών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και της διατήρησης του ενεργού τους ρόλου σε κάθε επαφή τους με τα συστήματα υγείας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο Π.Ι.Σ. διατηρεί στενή συνεργασία με την Ένωση Ασθενών Ελλάδος, εκπρόσωποι της οποίας παρέστησαν και στην τελευταία Σύνοδο Προέδρων που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Σε μια σειρά απεικονιστικών διαγνωστικών εξετάσεων που πρέπει να κάνουν άνδρες και γυναίκες, έπειτα από κάποια ηλικία, αναφέρθηκε ο ομότιμος καθηγητής Ακτινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας, Κυριάκος Στριγγάρης.

Συγκεκριμένα, ο κ. Κυριάκος Στριγγάρης έδωσε έμφαση στη σημαντική συνεισφορά της ακτινολογίας και των πολλαπλών μεθόδων της, καθώς σύμφωνα με πολλές μελέτες αυξάνει το προσδόκιμο ζωής και μειώνει τη θνησιμότητα

«Από την ενηλικίωση και μετά ένα υπερηχογράφημα άνω κάτω κοιλίας κατ’ έτος, είναι πολύ σημαντικό και προλαμβάνει πάρα πολλά νοσήματα, ιδιαίτερα της κοιλιακής χώρας. Με αυτή την εξέταση βλέπουμε συκώτι, νεφρούς, πάγκρεας, αλλά και τα έσω γεννητικά όργανα, στις γυναίκες, που κινδυνεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών, ο οποίος είναι ένας καρκίνος που διατρέχει τελείως αθόρυβα, δεν προειδοποιεί και διαγιγνώσκεται σε τελικό στάδιο. Για τους δε άντρες αυτή η εξέταση είναι σημαντική, καθώς σε όργανα όπως οι νεφροί και ο προστάτης, προλαμβάνονται πολλά νοσήματα και ιδιαίτερα ο καρκίνος του προστάτη, σε μεγαλύτερες ηλικίες. Σε περίπτωση ευρήματος στο υπερηχογράφημα ή στην κλινική εξέταση, και αν βρεθεί αυξημένο το PSA, τότε αντί βιοψίας όπως γινόταν μέχρι πρόσφατα, πλέον γίνεται πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία. Συγχρόνως όμως, με τις απεικονιστικές εξετάσεις χρειάζονται και οι γενικές εξετάσεις αίματος», είπε ο ομότιμος καθηγητής Ακτινολογίας, μιλώντας στο Πρακτορείο FM και την Τάνια Μαντουβάλου για να προσθέσει στη συνέχεια πως στην ενηλικίωση πρέπει να γίνεται και μία ακτινογραφία θώρακος για να υπάρχει σημείο αναφοράς, και εν συνεχεία μπορεί να γίνεται ανά τριετία, ή εφόσον υπάρχουν συμπτώματα.

Αξονική τομογραφία για καπνιστές άνω των 40

Σύμφωνα με τον καθηγητή, για όλες οι γυναίκες χαμηλού και υψηλού κινδύνου, (σ.σ.: που έχουν ιστορικό ή ύποπτες γονιδιακές μεταλλάξεις) προβλέπεται στην ηλικία των 30 ετών ένα υπερηχογράφημα μαστών, ως υπερηχογράφημα αναφοράς, όπως αντίστοιχα γίνεται και με τη μαστογραφία στην ηλικία των 40. «Και στη συνέχεια κάθε χρόνο μαστογραφία, πάντα συνδυαστικά με υπερηχογράφημα μαστών. Εφόσον υπάρχει εύρημα ή αποτιτανώσεις στο υπερηχογράφημα μαστών, οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, τότε μία μαγνητική μαστογραφία λύνει το πρόβλημα». Είναι σημαντική η συμβολή της αξονικής τομογραφίας και είναι κάτι που από χρόνια συνιστά η Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία σε άτομα άνω των 40 ετών που είναι καπνιστές, αναφέρει, σε άλλο σημείο της συνέντευξης του, ο επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας, για να επισημάνει στη συνέχεια ότι «αν διαπιστώσουμε έγκαιρα έναν μικρό καρκίνο του πνεύμονα που δεν έχει εξαπλωθεί και ο ασθενής χειρουργηθεί, σώζεται η ζωή του. Και τώρα πια το υπουργείο Υγείας έχει αναγνωρίσει αυτή τη δυνατότητα και πρόκειται σύντομα να βάλει την αξονική υψηλής ευκρίνειας και χαμηλής δόσης ακτινοβολίας στον προσυμπτωματικό έλεγχο».

Όσον αφορά την κολονοσκόπηση, που θεωρείται η μόνη gold standard διαγνωστική εξέταση για καρκίνο παχέος εντέρου, ο καθηγητής τονίζει ότι πρέπει να γίνεται μετά τα 45 ανά πενταετία προληπτικά, και όταν υπάρχει ιστορικό μπορεί να ξεκινά από τα 35, και πάλι να γίνεται ανά πενταετία. «Σε περίπτωση ευρημάτων πχ πολύποδες, ο γιατρός θα κρίνει αν η εξέταση γίνει νωρίτερα από την πενταετία. Αν κάποιος όμως δεν μπορεί να κάνει κανονική κολονοσκόπηση, έχει τη δυνατότητα να κάνει εικονική κολονοσκόπηση, δηλαδή αξονική κολονοσκόπηση, όπου εκεί “τρέχοντας” με ανασυνθέσεις εικόνων μέσα στο έντερο, μπορούμε να δούμε αν υπάρχει κάποια εστία, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε βιοψία», καταλήγει ο κ. Στριγγάρης.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Περιορισμούς στη συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων για την Οστεοπόρωση θέτει νέο διαγνωστικό πρωτόκολλο.

Στον εξορθολογισμό της δαπάνης που προκαλείται από τη συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων για την Οστεοπόρωση και στην διευκόλυνση της διαδικασίας διάγνωσης και παρακολούθησης της, με χρήση των ενδεδειγμένων εργαστηριακών εξετάσεων στοχεύει η εφαρμογή Διαγνωστικού Πρωτοκόλλου  από το υπουργείο Υγείας για το συγκεκριμένο νόσημα.

Για τη διάγνωση και παρακολούθηση της οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται συγκεκριμένοι κωδικοί και επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εργαστηριακών εξετάσεων:

Ηλικία κάτω των 50 ετών στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Κατάγματα χαμηλής βίας -Υπογοναδισμός -Πρώιμη εμμηνόπαυση (κάτω των 45 ετών)
• Σύνδρομα δυσαπορρόφησης
• Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός
• Φαρμακευτική αγωγή σχετιζόμενη με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (ενδεικτικά: στεροειδή, αναστολείς αρωματάσης)
• Άλλα παθολογικά νοσήματα σχετιζόμενα με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (ενδεικτικά: ρευματοειδής αρθρίτιδα, σύνδρομο Cushing, σακχαρώδης διαβήτης, σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, HIV/AIDS).

Ηλικία 50 – 64 ετών στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Κάταγμα χαμηλής βίας μετά την ηλικία των 40 ετών
• Κάταγμα ισχίου γονέα
• Σπονδυλικό κάταγμα ή/και οστεοπενική απεικόνιση οστών σε ακτινογραφίες
• Χαμηλό σωματικό βάρος (BMI κάτω από 20 kg/m2) ή/και απώλεια σωματικού βάρους πάνω από 10% από το βάρος του ασθενή στην ηλικία των 25 ετών
• Κατανάλωση οινοπνεύματος (πάνω από 25 γρ. ημερησίως) -Κάπνισμα
• Άλλοι παράγοντες και νόσοι, όπως αυτοί αναφέρονται στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 50 ετών

Ηλικία μεγαλύτερη ή ίση των 65 ετών:

Σε όλους, ανεξαρτήτως φύλου και συνοδών νοσημάτων.

Ποιες εξετάσεις και κάθε πότε πρέπει να γίνονται

Προβλέπεται συγκεκριμένο πακέτο εξετάσεων αίματος και ούρων όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

• Προσδιορισμός στο αίμα ασβεστίου
• Προσδιορισμός στο αίμα αλβουμίνης (ALB)
• Προσδιορισμός στο αίμα φωσφόρου (P)
• Γενική εξέταση αίματος
• Εξέταση αίματος για ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών αιμοσφαιρίων (TKE)
• Κρεατινίνη αίματος
• Αλκαλική φωσφατάση αίματος (ALP)
• Θυροειδοτρόπος ορμόνη (TSH) -Ολική 25 (ΟΗ) βιταμίνη D
• Ασβέστιο ούρων 24-ώρου
• Κρεατινίνη ούρων 24-ώρου

Αν εκ του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων του αρχικού εργαστηριακού ελέγχου κριθεί αναγκαία η διερεύνηση δευτεροπαθών αιτίων οστεοπόρωσης, επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εξετάσεων, όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

• Παραθορμόνη (PTH intact)
• Τεστοστερόνη αίματος (TESTO)
• Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών αίματος
• Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών ούρων
• Κορτιζόλη ούρων 24 ωρών -Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG IGA)
• Ολική ΙGA
• Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG)
• Οξαλοξεική τρανσαμινάση (AST/SGOT)
• Πυροσταφυλική τρανσαμινάση (ALT/SGPT)

Οι ακόλουθες ακτινογραφίες όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος και μόνο αν συνυπάρχει αναφερομένη ραχιαλγία ή/και οσφυαλγία ή/και προοδευτική κύφωση ή/και απώλεια ύψους μεγαλύτερη των 4 εκ. από το μέγιστο ύψος ή μεγαλύτερης του 1,5 εκ. το τελευταίο έτος:

• Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΘΜΣΣ) (F)
• Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΘΜΣΣ) (P)
• Ακτινογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) (F)
• Ακτινογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) (P)

Για την παρακολούθηση της οστεοπόρωσης, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία μέσω του θεραπευτικού πρωτοκόλλου συνταγογράφησης για την οστεοπόρωση, επιτρέπεται η μέτρηση οστικής πυκνότητας με διπλή φωτονιακή απορροφησιομέτρηση είτε σε ένα σημείο (αυτό με το χαμηλότερο Τ- score) είτε σε δύο διαφορετικά σημεία (μία μέτρηση σε ΟΜΣΣ και μία σε Ισχίο), όχι νωρίτερα από την παρέλευση ενός έτους από την τελευταία μέτρηση. Επίσης συγκεκριμένο πακέτο εργαστηριακών εξετάσεων όχι νωρίτερα από δύο φορές κατ’ έτος:

• Προσδιορισμός στο αίμα ασβεστίου
• Προσδιορισμός στο αίμα αλβουμίνης (ALB)
• Προσδιορισμός στο αίμα φωσφόρου (P)
• Γενική εξέταση αίματος
• Εξέταση αίματος για ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών αιμοσφαιρίων (TKE)
• Κρεατινίνη αίματος -Αλκαλική φωσφατάση αίματος (ALP)
• Θυροειδοτρόπος ορμόνη (TSH) -Ολική 25 (ΟΗ) βιταμίνη D
• Ασβέστιο ούρων 24-ώρου -Κρεατινίνη ούρων 24ώρου

Αν εκ του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων του αρχικού εργαστηριακού ελέγχου κριθεί αναγκαία η διερεύνηση δευτεροπαθών αιτίων οστεοπόρωσης, επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εξετάσεων, όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

• Παραθορμόνη (PTH intact)
• Τεστοστερόνη αίματος (TESTO)
• Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών αίματος
• Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών ούρων
• Κορτιζόλη ούρων 24 ωρών Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG IGA) – Ολική IGA
• Οξαλοξεική τρανσαμινάση (AST/SGOT)
• Πυροσταφυλική τρανσαμινάση (ALT/SGPT)

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/