Η ασπιρίνη αναστέλλει την ανάπτυξη του καρκίνου παχέος εντέρου

«Ασπίδα» μπορεί να δημιουργήσει η ασπιρίνη  έναντι του καρκίνου του παχέος εντέρου ενεργοποιώντας προστατευτικά γονίδια.Η ασπιρίνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, το σαλικυλικό οξύ, έχουν αναδειχθεί ως πολλά υποσχόμενοι παράγοντες για τη χημειοπροφύλαξη του καρκίνου του παχέος εντέρου (CRC).

Μια οδός σηματοδότησης μέσω της οποίας η ασπιρίνη μπορεί να αναστείλει τον καρκίνο του παχέος εντέρου εντοπίστηκε από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Η ασπιρίνη καταστέλλει την εξέλιξη των εγκατεστημένων CRC. Ωστόσο, οι υποκείμενοι μοριακοί μηχανισμοί δεν είναι πλήρως κατανοητοί.Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως το σαλικυλικό επάγει την έκφραση των γονιδίων miR-34a και miR-34b/c, τα οποία κωδικοποιούν ογκοκατασταλτικά microRNAs. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως  η ασπιρίνη και τα παράγωγά της μελλοντικά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικά για την ενεργοποίηση των miR-34a και miR-34b/c σε συγκεκριμένους όγκους.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cell Death and Disease  και στην οποία  αναλύεται ότι η ασπιρίνη προκαλεί την παραγωγή δύο ογκοκατασταλτικών μορίων microRNA (miRNAs), που ονομάζονται miR-34a και miR-34b/c. Προηγείται η σύνδεση της  ασπιρίνης συνδέεται και η ενεργοποίηση του ένζυμου AMPK (πρωτεϊνική κινάση ενεργοποιημένη από τη μονοφωσφορική αδενοσίνη), το οποίο με τη σειρά του μεταβάλλει τον μεταγραφικό παράγοντα NRF2 (πυρηνικός παράγοντας 2) έτσι ώστε να μεταναστεύει στον κυτταρικό πυρήνα και να ενεργοποιεί την έκφραση των γονιδίων miR-34, όπως εξηγεί ο ομότιμος καθηγητής Γενετικής Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης σε ανάρτησή του στην σελίδα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για να επιτύχει αυτή η ενεργοποίηση, η ασπιρίνη καταστέλλει επιπλέον το ογκογονιδιακό προϊόν c-MYC, το οποίο διαφορετικά αναστέλλει τον παράγοντα  NRF2.

Οι επιστήμονες καταλήγουν πως τα γονίδια miR-34 είναι ο ακρογωνιαίος λίθος προκειμένου να επιτευχθεί η μεσολάβηση της ανασταλτικής δράσης της ασπιρίνης στα καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου.  Άρα, η διαδικασία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον εκλείπει το miR-34. «Ήταν ήδη γνωστό ότι τα γονίδια miR-34 επάγονται από τον μεταγραφικό παράγοντα p53 και μεσολαβούν στις επιδράσεις του. Τα αποτελέσματά  δείχνουν, ωστόσο, ότι η ενεργοποίηση των γονιδίων miR-34 από την ασπιρίνη λαμβάνει χώρα ανεξάρτητα από το μονοπάτι σηματοδότησης p53. Αυτό είναι σημαντικό επειδή το γονίδιο που κωδικοποιεί το p53 είναι το πιο συχνά αδρανοποιημένο ογκοκατασταλτικό γονίδιο στον καρκίνο του παχέος εντέρου» σχολιάζει ο καθηγητής, προσθέτοντας ότι στα περισσότερα άλλα είδη καρκίνου, το p53 απενεργοποιείται από μεταλλάξεις ή ιούς στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Επομένως, η ασπιρίνη θα μπορούσε  να χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά σε τέτοιες περιπτώσεις στο μέλλον.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τα νεότερα στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος

Τις θεραπευτικές εξελίξεις στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά αυτού του καρκίνου αναδεικνύουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αγγελική Ανδρικοπούλου, Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας).

Χημειοθεραπεία

Είτε με οξαλιπλατίνη, 5-φθοριοουρακίλη, ιρινοτεκάνη και λευκοβορίνη (FOLFIRINOX) είτε με γεμσιταβίνη και αμπραξάνη. Νέα δεδομένα από την μελέτη φάσης 3 NAPOLI-3 που ανακοινώθηκε το 2023 προτείνουν την χορήγηση λιποσωμικής ιρινοτεκάνης (Onivyde) έναντι της απλής ιρινοτεκάνης (NALIRIFOX) στην θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου παγκρέατος η οποία παρουσίασε αύξηση τόσο της συνολικής επιβίωσης όσο και του διαστήματος ελεύθερου προόδου νόσου συγκριτικά με την καθιερωμένη θεραπεία με γεμσιταβίνη και αμπραξάνη. Ειδικότερα, η θεραπεία με λιποσωμική ιρινοτεκάνη πέτυχε επιβίωση στα δύο έτη 45.6% έναντι του 19.3% που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταβίνη και αμπραξάνη. Το νέο αυτό χημειοθεραπευτικό σκεύασμα έχει εγκριθεί ήδη από το 2015 από τον FDA για ασθενείς που έχουν ήδη λάβει γεμσιταβίνη.

Νέες στοχευμένες θεραπείες

Οι αναστολείς των PARP πρωτεϊνών (PARP inhibitors) έχει εγκριθεί από τον FDA ήδη από τον Δεκέμβριο του 2019 ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία συντήρησης ασθενών με μεταλλάξεις των BRCA1/2 γονιδίων που δεν παρουσιάζουν πρόοδο νόσου στην χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής με πλατίνα. Οι ασθενείς αυτοί αποτελούν το 4-8% των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος. Η έγκριση βασίστηκε στην μελέτη POLO που έδειξε όφελος ως προς το διάστημα ελεύθερο υποτροπής νόσου από την λήψη ολαπαρίμπης σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA1/2. Συγκεκριμένα, το μέσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 7.4 μήνες στους ασθενείς που έλαβαν ολαπαρίμπη έναντι 3.8 μήνες στον υπόλοιπο πληθυσμό. Ωστόσο, από νεότερα δεδομένα φάνηκε πως η θεραπεία αυτή δεν έδειξε όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση. Μία μελέτη φάσης 2 έδειξε ενθαρρυντικά αποτελέσματα και από την θεραπεία συντήρησης με ρουκαπαρίμπη, έναν άλλον αναστολέα PARP πρωτεϊνών, σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνωμα παγκρέατος και μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, BRCA2 και PALB2 του ομόλογου ανασυνδυασμού (NCT03140670). Το μέσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 13.1 μήνες και η μέση συνολική επιβίωση 23.5 μήνες, ενώ άνω του 40% των ασθενών ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Αναμένεται σύντομα η έγκριση αυτής της θεραπείας. Με βάση αυτά τα θετικά αποτελέσματα στην υποκατηγορία των ασθενών με μεταλλάξεις BRCA1, BRCA2 και PALB2 στο μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος, έχει σχεδιαστεί η μελέτη ECOG/ACRIN APOLLO trial (EA2192) που εξετάζει την επικουρική θεραπεία με ολαπαρίμπη στον πρώιμο, χειρουργηθέν καρκίνο παγκρέατος.

Ειδικά  μοριακά τεστ

Το 90% των καρκινωμάτων παγκρέατος φέρουν KRAS μεταλλάξεις, αλλά μόνο το 1 με 2% των ασθενών φέρει την μετάλλαξη KRAS G12C. Ένας νέος αναστολέας της μετάλλαξης KRAS G12C, η σοτορασίμπη, που έχει λάβει ήδη έγκριση από το 2021 για τον μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα με μετάλλαξη KRAS G12C, έδειξε πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα στο μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος με την αντίστοιχη μετάλλαξη στην μελέτη CodeBreak 100.

Θεραπεία  με σοτορασίμπη

Έδειξε ανταπόκριση στο 21% των ασθενών και ένα μέσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου στους 4 μήνες. Συνεπώς, ασθενείς που φέρουν την μετάλλαξη μπορούν να επωφεληθούν από την θεραπεία με αυτό το νέο φάρμακο.

Νέος  αναστολέας της μετάλλαξης KRAS G12C ανταγκρασίμπη

Με βάση την μελέτη KRYSTAL-1 που φτάνουν το ποσοστό ανταπόκρισης του 33% σε ασθενείς με KRAS G12C-μεταλλαγμένο καρκίνο παγκρέατος. Επίσης, άλλες νέες θεραπείες περιλαμβάνουν τη θεραπεία με τραμετινίμπη και νταμπραφενίμπη σε ασθενείς που φέρουν μετάλλαξη BRAF V600E καθώς και η θεραπεία με λαροτρεκτινίμπη σε ασθενείς με γονιδιακή σύντηξη ΝTRK που είναι πολύ σπάνιες στον καρκίνο του παγκρέατος. Οι μεταλλάξεις BRAF απαντώνται σε <5% των καρκίνων παγκρέατος ενώ οι συντήξεις NTRK αναφέρονται σε συχνότητα <1% στον καρκίνο του παγκρέατος, ωστόσο ανιχνεύονται πιο συχνά σε ασθενείς που δεν φέρουν KRAS μεταλλάξεις. Οι θεραπευτικές αυτές εξελίξεις καθιστούν απαραίτητη την ανάγκη μοριακού ελέγχου σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος ειδικά για τα γονίδια BRCA1/2, αλλά και για τα γονίδια KRAS και KRAS G12C. Σε περίπτωση μη ανεύρεσης μετάλλαξης στο γονίδιο KRAS, ενδείκνυται ο έλεγχος για μεταλλάξεις BRAF και συντήξεις NTRK.

Ανοσοθεραπεία

Στον καρκίνο του παγκρέατος οι περισσότερες μελέτες με ανοσοθεραπεία απέτυχαν να βελτιώσουν την επιβίωση. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μικροπεριβάλλον του όγκου και στην χαμηλή διήθηση του από Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, μία υποκατηγορία των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος που παρουσιάζουν μικροδορυφορική αστάθεια (microsatellite instability) που αποτελούν περίπου το 1% των ασθενών ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία. Με βάση την μελέτη KEYNOTE-158 η ανοσοθεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί σε ασθενείς με συμπαγείς κακοήθειες με μικροδορυφορική αστάθεια (MSI-high/dMMR). Παρόλα αυτά, το ποσοστό ανταπόκρισης στους ασθενείς με καρκίνο παγκρέατος MSI-high/dMMR ανέρχεται στο 18.2%, που είναι 50% χαμηλότερο από αυτό σε άλλες συμπαγείς κακοήθειες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ένας στους δύο δεν γνωρίζει ότι πάσχει από διαβήτη

Mε στόχο την πρόληψη του διαβήτη και των επιπλοκών  πραγματοποιήθηκε από τον δήμο Περιστερίου και την ΑΜΚΕ Με Οδηγό το Διαβήτη εκδήλωση ενημέρωσης. Επίσης έγιναν μετρήσεις διαβήτη, λιπομετρήσεις και εξετάσεις και εντοπίστηκαν δύο ασθενείς με βαριά διαβητική νευροπάθεια, στους οποίους δόθηκε καθοδήγηση και πολύτιμες συμβουλές.

Στο πλαίσιο πληροφόρησης κορυφαίοι επιστήμονες μίλησαν στο κοινό για τη σύγχρονη επιδημία του διαβήτη από τον οποίο νοσεί το 14% των Ελλήνων,  ενώ καταγράφονται μεγάλα ποσοστά υποδιάγνωσης, αφού ένας στους δύο πάσχοντες δεν γνωρίζει ότι πάσχει. Επί του θέματος, ο Dr. Αλέξανδρος Καμαράτος, Διευθυντής Α Παθολογικής Κλινικής, Διευθυντής Ιατρείου Διαβητικού Ποδιού, Τζανείου Γ.Ν. Πειραιά επεσήμανε πως  όταν ο το σάκχαρο τεθεί υπό έλεγχο, οι βλάβες λιγοστεύουν ή εξαφανίζονται και πρόσθεσε  πως πλέον «η διάρκεια ζωής ενός ατόμου με διαβήτη έχει φτάσει αυτή του ατόμου χωρίς διαβήτη».

Από την πλευρά του ο καρδιολόγος, αντιδήμαρχος Δήμου Περστερίου, ιδρυτής του ΚΕΠ Υγείας του Δήμου, κ. Γιώργος Μπεκιάρης ανέλυσε τους παράγοντες κινδύνου για τα καρδιαγγειακά νοσήματα,  ενώ αναφέρθηκε και στον εκρηκτικό συνδυασμό διαβήτη και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Μεταξύ άλλων ο κ. Μπεκιάρηςανέλυσε και τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να ελεγχθούν οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου αυτών των νοσημάτων.

Το έλλειμμα ενημέρωσης υπογράμμισε στην ομιλία του και ο πνευμονολόγος- εντατικολόγος, expert στον έλεγχο του καπνίσματος, Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Eυρωπαϊκού Δικτύου για τον έλεγχο του καπνίσματος (ENSP), καθηγητής Παναγιώτης Μπεχράκης,  υποστηρίζοντας ότι η νικοτίνη αυξάνει κατά 30-40% το σάκχαρο στο αίμα, ακόμη και στους υγιείς, ενώ  ανεβάζοντας το ποσοστό κινδύνου εμφάνισης διαβήτη,  έως και 50-70%. Σύμφωνα με τον καθηγητή, το κάπνισμα αυξάνει επίσης τα καρδιαγγειακά και τα εγκεφαλικά επεισόδια, τις αποφρακτικές αρτηριοπάθειες, την κεντρική παχυσαρκία, αλλά και τις μικροαγγειακές επιπλοκές. Ωστόσο, όπως επεσήμανε, οι καπνιστές με διαβήτη έχουν ανεπαρκή ενημέρωση για τη διακοπή του καπνίσματος.

Στον εμβολιασμό κατά του πνευμονιόκοκκου και κατά της γρίπης, έδωσε έμφαση ο Νικόλαος Μπαρούχος, MD, MSc, PhD, Πνευμονολόγος- Εντατικολόγος, Συνεργάτης Πνευμονολογικής Κλινικής ΜΗΤΕΡΑ- Όμιλος ΥΓΕΙΑ. «Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει κατατάξει τον πνευμονιόκοκκο μεταξύ των 12 πιο συχνών ανθεκτικών μικροβίων παγκοσμίως» ισχυρίστηκε ο κ. Μπαρούχος αναφέροντας τη σημασία του εμβολιασμού έναντι του πνευμονιόκοκκου για τα άτομα άνω των 65 ετών, όσους καταναλώνουν πολύ αλκοόλ, τους καπνιστές, τα άτομα με διαβήτη, τους ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά νοσήματα, με χρόνια καρδιακή ή ηπατική νόσο, τους ανοσοκατεσταλμένους κ.ά. Μεταξύ άλλων, ο πνευμονολόγος  στάθηκε στη σημασία του αντιγριπικού εμβολιασμού, σημειώνοντας ότι «ακόμη και ένα μικρό ποσοστό νέων και υγιών ασθενών μπορούν να εμφανίσουν σοβαρές επιπλοκές από τη γρίπη».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Aληθής Πολυκυτταραιμία και ιδιοπαθής θρομβοκυττάρωση : Προκλήσεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση

Αυξημένος κίνδυνος για αρτηριακές και φλεβικές θρομβώσεις αλλά και αιμορραγίας
Η αληθής πολυκυτταραιμία (PV) και η ιδιοπαθής θρομβοκυττάρωση (ET) είναι
δύο σπάνιες αιματολογικές κακοήθειες που ανήκουν στα μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα. Είναι συχνότερες σε άτομα άνω των 60 ετών, και συνήθως είναι αργά εξελισσόμενα νοσήματα με μέση επιβίωση πάνω από 15 έτη από τη διάγνωση η οποία ξεπερνά και τα 35 έτη για ασθενείς κάτω των 40 ετών. Χαρακτηριστικά έχουμε αυξημένη (κλωνική) παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και αυξημένο αιματοκρίτη στην PV (αλλά συχνά και αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων και των αιμοπεταλίων) και μόνο αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στην ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση. O Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θάνος Δημόπουλος και η ιατρός Αιματολόγος Δρ. Δέσποινα Φωτίου ανασκοπούν τα πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα και συνοψίζουν τη θεραπευτική αντιμετώπιση των δύο νοσημάτων. Η διάγνωση τίθεται συχνά σε τυχαίο έλεγχο σε εξέταση αίματος. Εάν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά είναι συχνά μη-ειδικά, πονοκέφαλοι, καταβολή, ζάλη, εφίδρωση, κνησμός, θολή όραση, και βουητό στα αυτιά. Οι ασθενείς με PV μπορεί να αναπτύξουν και σπληνομεγαλία ενώ άλλα συμπτώματα είναι οι εκχυμώσεις (μελανιές), ρινορραγίες και η αιμορραγία από τα ούλα. Οι επιπλοκές της νόσου που επηρεάζουν την έκβαση των ασθενών είναι ο αυξημένος ο αυξημένος κίνδυνος για αρτηριακές και φλεβικές θρομβώσεις, αλλά και ο αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας λόγω διαταραχής στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων. Ιδιαίτερα προκειμένου για την PV υπάρχει η πιθανότητα για εξέλιξη σε άλλες δυσμενέστερες αιματολογικές διαταραχές όπως η μυελοΐνωση και η οξεία μυελογενή λευχαιμία. Μέχρι πρόσφατα στόχος της θεραπευτικής αντιμετώπισης και των δύο νοσημάτων δεν ήταν η βελτίωση της συνολικής επιβίωσης αλλά η μείωση του αιματοκρίτη και των αιμοπεταλίων ώστε να ελεγχθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης, μια επιπλοκή που σχετίζεται με αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα. Οι ασθενείς θα λάβουν θεραπεία ανάλογα με το προγνωστικό προφίλ τους. Σε ασθενείς με PV χαμηλού κινδύνου, χορηγείται ασπιρίνη σε χαμηλή δόση και η αφαίρεση αίματος από τον ασθενή ώστε να διατηρείται η τιμή του αιματοκρίτη <45%. Σε ασθενείς με PV υψηλού κινδύνου χορηγείται θεραπεία η οποία καταστέλλει τον μυελό των οστών. Η ανάπτυξη της ιντερφερόνης, ενός βιολογικού παράγοντα που λειτουργεί μέσω της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού, άλλαξε την έκβαση των ασθενών με PV πέρα από τον έλεγχο του αιματοκρίτη. Χρησιμοποιούνται δύο φαρμακοτεχνικές μορφές της στην PV, η Pegasys και το Besremi που χορηγούνται υποδόρια, κάθε μία και κάθε δύο εβδομάδες αντίστοιχα. Το προφίλ το τοξικότητας είναι ιδιαίτερα καλά ανεκτό, με ποσοστά πλήρους ύφεσης στο 75% και με έλεγχο και των τριών αιμοποιητικών σειρών. Αντίστοιχη είναι και η θεραπευτική αντιμετώπιση στην ET. Ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται για τον κίνδυνο θρόμβωσης καθώς η θεραπεία έχει ως στόχο τη μείωση του θρομβωτικού κινδύνου και την ύφεση των συμπτωμάτων.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Nέο φάρμακο για την πρόληψη του εγκεφαλικού

Μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ασφαλές για τους ασθενείς από τα τρέχοντα
Μια νέα κατηγορία αραιωτικών αίματος
που δοκιμάζεται για την πρόληψη του εγκεφαλικού σε δοκιμές τελευταίου σταδίου μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ασφαλέςς για τους ασθενείς από τα τρέχοντα ευρέως χρησιμοποιούμενα προληπτικά θρόμβων αίματος, σύμφωνα με δεδομένα δοκιμής σε ένα από αυτά. Όπως αναφέρει το Reuters, σε μια δοκιμή ασφαλείας στην οποία συμμετείχαν πάνω από 1.200 άτομα με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού λόγω κολπικής μαρμαρυγής, οι ερευνητές συνέκριναν τα ποσοστά αιμορραγικών επεισοδίων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μηνιαίες ενέσεις abelacimab που αναπτύσσει η Anthos Therapeutics με το rivaroxaban της Bayer. Το abelacimab αποδείχθηκε σαφώς ανώτερο από το rivaroxaban και οι ερευνητές διέκοψαν τη δοκιμή νωρίτερα από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί. Συνολικά, η αιμορραγία μειώθηκε κατά περισσότερο από 60% στην ομάδα του abelacimab, ανέφεραν την Κυριακή στις συνεδρίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Το abelacimab αναστέλλει μια πρωτεΐνη που παίζει ρόλο στην ικανότητα του σώματος να σχηματίζει θρόμβους που προκαλούν εγκεφαλικά αλλά όχι στην ικανότητά του να σχηματίζει θρόμβους που ελέγχουν την αιμορραγία από τραυματισμούς. Η τρέχουσα δοκιμή δεν εξέτασε την αποτελεσματικότητα του abelacimab στην πρόληψη του εγκεφαλικού.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Οι τομεάρχες Υγείας ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ σε σύσκεψη για τα φάρμακα με τον ΣΦΕΕ

Τα φάρμακα και τα προβλήματα που υπάρχουν στη διακίνησή τους, έμαθαν από πρώτο χέρι την Τρίτη οι τομεάρχες των τριών μεγάλων κομμάτων της Βουλής.

Από τη ΝΔ ο Βασίλης Οικονόμου Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς και ο Γιάννης Τσίμαρης του ΠΑΣΟΚ βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι με τα στελέχη του ΣΦΕΕ τα οποία και τους προσκάλεσαν προκειμένου να θέσουν τα προβλήματα του κλάδου.

Βασικό θέμα συζήτησης ήταν το πολυσυζητημένο clawback (υποχρεωτικές επιστροφές) το οποίο ταλανίζει το χώρο του φαρμάκου, καθώς δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις και στην ανάπτυξή τους.

Και το ζήτημα είναι ποια ουσιαστικά μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης για να περικοπούν και να φθάσουν σε λογικά επίπεδα οι αυτόματες επιστροφές και οι εκπτώσεις που ξεπερνούν ενίοτε κατά πολύ το 50%.

Πάντως όπως πληροφορείται το HealthReport.gr η επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και ο Πρόεδρος της Βασίλης Οικονόμου θα καλέσει άμεσα τον κλάδο σε ειδική συνεδρίαση για το φάρμακο που θα προβληθεί ζωντανά.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Άσκηση: Ενεργοποιεί τα T κύτταρα που καταπολεμούν τη φλεγμονή

Τα Τ κύτταρα του ανοσοποιητικού μας ενεργοποιούνται με την άσκηση και αποτρέπουν τη φλεγμονή, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η σύνδεση μεταξύ άσκησης και φλεγμονής έχει αιχμαλωτίσει τη φαντασία των ερευνητών από τότε που μια μελέτη στις αρχές του 20ου αιώνα έδειξε μια ακίδα λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα δρομέων μαραθωνίου της Βοστώνης μετά τον αγώνα.

Τώρα, μια νέα μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, μπορεί να προσφέρει μια μοριακή εξήγηση πίσω από αυτή την παρατήρηση.

Η μελέτη, που έγινε σε ποντίκια, υποδηλώνει ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της άσκησης μπορεί να οφείλονται, τουλάχιστον εν μέρει, στο ανοσοποιητικό σύστημα. Δείχνει ότι η μυϊκή φλεγμονή που προκαλείται από την άσκηση κινητοποιεί τα Τ κύτταρα που καταπολεμούν τη φλεγμονή, ή τα «Tregs», τα οποία ενισχύουν την ικανότητα των μυών να χρησιμοποιούν ενέργεια ως καύσιμο και βελτιώνουν τη συνολική αντοχή στην άσκηση.

Το ανοσοποιητικό σύστημα, και ειδικότερα ο βραχίονας των Τ κυττάρων, έχει ευρεία επίδραση στην υγεία των ιστών που υπερβαίνει την προστασία έναντι των παθογόνων και τον έλεγχο του καρκίνου. Η μελέτη δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ασκεί ισχυρές επιδράσεις στο εσωτερικό του μυ κατά τη διάρκεια της άσκησης.

«Τα ποντίκια δεν είναι άνθρωποι και τα ευρήματα πρέπει να επαναληφθούν σε περαιτέρω μελέτες», προειδοποίησαν οι ερευνητές. Ωστόσο, η μελέτη είναι ένα σημαντικό βήμα προς τον τρόπο των κυτταρικών και μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Ευεργετική η άσκηση

Προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα, μείωση του κινδύνου διαβήτη, θωράκιση έναντι της άνοιας είναι κάποια από τα οφέλη της άσκηση. Πώς ακριβώς όμως η άσκηση μας κάνει υγιείς; Το ερώτημα απασχολεί τους ερευνητές εδώ και πολύ καιρό.

«Γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό ότι η σωματική άσκηση προκαλεί φλεγμονή, αλλά δεν κατανοούμε πλήρως τις ανοσολογικές διαδικασίες που εμπλέκονται», επισημαίνουν μεταξύ άλλων οι ερευνητές.

Οι περισσότερες προηγούμενες έρευνες για τη φυσιολογία της άσκησης επικεντρώθηκαν στον ρόλο των διαφόρων ορμονών που απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια της άσκησης και στις επιπτώσεις τους σε διάφορα όργανα όπως η καρδιά και οι πνεύμονες. Η νέα μελέτη αποκαλύπτει τον «ανοσολογικό καταρράκτη» που ξεδιπλώνεται μέσα στο πραγματικό σημείο της άσκησης, τον μυ.

Είναι γνωστό ότι η άσκηση προκαλεί προσωρινή βλάβη στους μύες, απελευθερώνοντας έναν «καταρράκτη φλεγμονωδών αποκρίσεων». Ωστόσο, ενισχύει τα γονίδια που ρυθμίζουν τη μυϊκή δομή, το μεταβολισμό και τη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων, των μικροσκοπικών σταθμών παραγωγής ενέργειας.

Τα μιτοχόνδρια διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην προσαρμογή της άσκησης βοηθώντας τα κύτταρα να ανταποκριθούν στη μεγαλύτερη ενεργειακή ζήτηση της άσκησης.

Στη νέα μελέτη, η ομάδα ανέλυσε τι συμβαίνει σε κύτταρα που ελήφθησαν από τους μύες του πίσω ποδιού ποντικών που έτρεχαν σε διάδρομο και ζώων που έτρεχαν τακτικά. Στη συνέχεια, οι ερευνητές τα συνέκριναν με μυϊκά κύτταρα που ελήφθησαν, από καθιστικά ποντίκια.

Τα μυϊκά κύτταρα των ποντικών που έτρεχαν σε διαδρόμους, είτε μία φορά είτε τακτικά, έδειξαν κλασικά σημάδια φλεγμονής: μεγαλύτερη δραστηριότητα σε γονίδια που ρυθμίζουν διάφορες μεταβολικές διεργασίες και υψηλότερα επίπεδα χημικών ουσιών που προάγουν τη φλεγμονή, συμπεριλαμβανομένης της ιντερφερόνης.

Και οι δύο ομάδες είχαν αυξημένα επίπεδα κυττάρων Treg στους μύες τους.

Περαιτέρω αναλύσεις έδειξαν, ότι και στις δύο ομάδες, τα Tregs μείωσαν τη φλεγμονή που προκαλείται από την άσκηση.

Καμία από αυτές τις αλλαγές δεν παρατηρήθηκε στα μυϊκά κύτταρα των καθιστικών ποντικών.

Ωστόσο, τα οφέλη για το μεταβολισμό και την απόδοση της άσκησης, ήταν εμφανή μόνο στους «τακτικούς ασκούμενους» (ποντίκια που είχαν επαναλαμβανόμενες περιόδους τρεξίματος).

Αυτό το εύρημα, αφορά και τους ανθρώπους… Μια και μόνο περίοδος άσκησης δεν οδηγεί σε σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση καθώς απαιτείται τακτική δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου για να αποφέρει οφέλη.

Ιντερφερόνη και φλεγμονές

Η ιντερφερόνη είναι γνωστό ότι προάγει τη χρόνια φλεγμονή, μια διαδικασία που βασίζεται σε πολλές χρόνιες ασθένειες και παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία και έχει γίνει δελεαστικός στόχος για θεραπείες που στοχεύουν στη μείωση της φλεγμονής. Τα Tregs, έχουν επίσης τραβήξει την προσοχή των επιστημόνων και της βιομηχανίας ως θεραπείες για μια σειρά ανοσολογικών καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από ανώμαλη φλεγμονή.

Τα ευρήματα της μελέτης παρέχουν μια ματιά στις κυτταρικές εσωτερικές εργασίες πίσω από τις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις της άσκησης και υπογραμμίζουν τη σημασία της για την αξιοποίηση της ανοσοποιητικής άμυνας του ίδιου του σώματος.

Και ενώ οι ανοσολογικές καταστάσεις που προκαλούνται από ανώμαλη φλεγμονή απαιτούν προσεκτικά βαθμονομημένες θεραπείες, η άσκηση είναι ένας ακόμη τρόπος αντιμετώπισης της φλεγμονής.

Άλλωστε, η έρευνα του Χάρβαρντ δείχνει ότι με την άσκηση, έχουμε έναν φυσικό τρόπο να ενισχύσουμε τις ανοσολογικές αποκρίσεις του σώματος για να μειώσουμε τη φλεγμονή.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Θεμιστοκλέους: «Δεν υπάρχει γονιδιακή θεραπεία για τους πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία»

Ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους αναφέρθηκε στην μεσογειακή αναιμία και στο αν υπάρχει κάποιο φάρμακο για την αντιμετώπισή της.

«Δεν υπάρχει γονιδιακή θεραπεία για τους πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία. Το φάρμακο ZYNTEGLO ζήτησε η ίδια εταιρεία την ανάκλησή του» ανέφερε ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους απαντώντας σε σχετική Επίκαιρη Ερώτηση της βουλευτού της Ελληνικής Λύσης Μαρία Αθανασίου.

Ο υφυπουργός ανέφερε πως για να μην δημιουργείται σύγχυση στους Έλληνες ασθενείς «η μόνη γονιδιακή θεραπεία η οποία έχει υπάρξει σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το ZYNTEGLO. Αυτή το 2019 είχε πάρει έγκριση από τον ΕΜΑ της ΕΕ και η χώρα μας το ενέταξε στο σύστημα ηλεκτρονικής προέγκρισης. Και ο οποιοσδήποτε ασθενής Έλληνας είχε πρόσβαση σε αυτό. Στις 24/3/2022 η άδεια κυκλοφορίας του Zynteglo ανακλήθηκε από την ίδια εταιρεία. ‘Αρα, αυτό το φάρμακο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη χώρα μας. Μέχρι η εταιρεία να ξαναϋποβάλει αίτημα στον E.M.A και να ξαναπάρει έγκριση από τον ΕΟΦ, δεν υπάρχει γονιδιακή θεραπεία».

Ο υφυπουργός, ανέφερε πως «απαντώ με τόσο ξεκάθαρο τρόπο, για να μη δημιουργείται σύγχυση στους Έλληνες ασθενείς, οι οποίοι είναι μια πάρα πολύ ευαίσθητη κατηγορία συμπολιτών μας».

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Το χάπι για τον καρκίνο του πνεύμονα που μειώνει στο μισό τον κίνδυνο θανάτου

Ένα χάπι για τον καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου κατά περισσότερο από 70% και να μειώσει στο μισό την πιθανότητα θανάτου εντός πέντε ετών από τη θεραπεία, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο με περίπου 1,8 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο παγκοσμίως. Τώρα, ένα χάπι έχει αποδειχθεί ότι μειώνει κατά το ήμισυ τον κίνδυνο θανάτου από έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου του πνεύμονα όταν λαμβάνεται καθημερινά μετά την επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου.

Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής παρουσιάστηκαν τον Ιούνιο στο μεγαλύτερο ετήσιο για τον καρκίνο, που διοργανώθηκε από την Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας (ASCO). Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο New England Journal of Medicine, οδηγώντας τους ειδικούς στον καρκίνο να χαρακτηρίσουν το φάρμακο, που ονομάζεται osimertinib, ως «πρωτοποριακό».

Ήδη εγκεκριμένο και χορηγούμενο το χάπι για τον καρκίνο του πνεύμονα

Το χάπι έχει εγκριθεί από τις επικεφαλής Αρχές φαρμάκων των ΗΠΑ για όσους έχουν συγκεκριμένο γενετικό υποτύπο όγκου του πνεύμονα, γνωστό και ως μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος επηρεάζει περίπου 60.000 ασθενείς. Αυτοί οι όγκοι οδηγούνται από μια γενετική μετάλλαξη που προκαλεί την απελευθέρωση μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται EGFR, η οποία βοηθά τους όγκους να αναπτυχθούν.

Αλλά το osimertinib, που δημιουργήθηκε από την φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca και πωλείται με την εμπορική ονομασία Tagrisso, παρεμβαίνει στα σήματα που στέλνει το γονίδιο, εμποδίζοντας την απελευθέρωση της πρωτεΐνης και καταστρέφοντας τα καρκινικά κύτταρα.

Η κλινική δοκιμή που διεξήγαγαν οι επιστήμονες για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους περιελάμβανε περίπου 680 συμμετέχοντες σε πρώιμο στάδιο της νόσου (στάδια 1β έως 3α), σε περισσότερες από 20 χώρες. Αυτοί οι συμμετέχοντες έπρεπε πρώτα να έχουν χειρουργηθεί για να αφαιρεθεί ο όγκος. Στη συνέχεια οι μισοί ασθενείς κλήθηκαν να λάβουν καθημερινά τη θεραπεία με το χάπι και οι άλλοι έλαβαν ένα εικονικό φάρμακο.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αποκάλυψαν ότι η λήψη του δισκίου είχε ως αποτέλεσμα 51% μείωση του κινδύνου θανάτου για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από πέντε χρόνια, το 88% των ασθενών που έλαβαν τη θεραπεία ήταν ακόμη ζωντανοί, σε σύγκριση με το 78% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Εντυπωσιακά δεδομένα

Αυτά τα δεδομένα είναι εντυπωσιακά, δήλωσε ο Roy Herbst του Πανεπιστημίου Yale, ο οποίος παρουσίασε τα αποτελέσματα στο Σικάγο. Επιπλέον, το φάρμακο βοηθά στην αποτροπή της εξάπλωσης του καρκίνου στον εγκέφαλο, στο συκώτι, στα οστά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, το φάρμακο μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες όπως σοβαρή κόπωση, δερματικά εξανθήματα ή διάρροια.

Ο Δρ. Faiz Bhora, επικεφαλής θωρακικής χειρουργικής στο Hackensack Meridian Health στο Νιου Τζέρσεϊ, είπε στο Fox News Digital ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών του φαρμάκου ήταν «κοσμογονικά». «Στο παρελθόν, οι γιατροί ογκολόγοι ήταν ευχαριστημένοι με 5% ή 10% επιβίωση και τώρα μιλάμε για πάνω από 50% βελτίωση στην επιβίωση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Δρ. Bhora, ο οποίος συνταγογραφεί το φάρμακο στους ασθενείς του, είπε ότι έχει δει τα «πρωτοποριακά» αποτελέσματα και στο δικό του ιατρείο. «Τώρα έχουμε πολλές στοχευμένες θεραπείες που λειτουργούν καλά για ασθενείς που έχουν μεταλλάξεις στους όγκους τους», είπε.

«Κάποτε σκεφτόμασταν τον καρκίνο του πνεύμονα απλώς ως ασθένεια των καπνιστών. Τώρα, γνωρίζουμε ότι πάνω από το 30% των ατόμων που αναπτύσσουν καρκίνο του πνεύμονα δεν έχουν καπνίσει ποτέ, και πολλοί από αυτούς είναι γυναίκες», κατέληξε ο ειδικός.

Σημειώνεται ότι οι ασθενείς που θεωρούνται επιλέξιμοι για το osimertinib -το οποίο μπορεί να λαμβάνεται για όσο διάστημα συνεχίζει να λειτουργεί- είναι εκείνοι με EGFR σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου, οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε προηγούμενη θεραπεία, όπως χειρουργική επέμβαση.

Σύμφωνα με την AstraZeneca, αυτό το φάρμακο είναι ήδη εγκεκριμένο σε δεκάδες χώρες για διάφορες ενδείξεις και έχει ήδη χορηγηθεί σε περίπου 700.000 άτομα.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Έλληνας επιστήμονας βρήκε φάρμακο που μειώνει την αρτηριακή πίεση με μόνο μια δόση το εξάμηνο

Μια σημαντική επιστημονική εξέλιξη, στην αντιμετώπιση της πίεσης ,στην οποία συμμετείχε και Ελληνας επιστήμονας, παρουσιάστηκε σε πρόσφατο επιστημονικό συνέδριο.

Οι επιστήμονες βρήκαν τον τρόπο να αντιμετωπίσουν την πάθηση, με μία εφάπαξ δόση που διαρκεί έξι μήνες ,γεγονός πολύ σημαντικό με δεδομένο, ότι οι ασθενείς σήμερα πρέπει να παίρνουν καθημερινή αγωγή.

Ειδικότερα διαπιστώθηκε ότι μια εφάπαξ ένεση του πειραματικού φαρμάκου zilebesiran ήταν ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης σε άτομα με ήπια έως μέτρια υψηλή αρτηριακή πίεση για έως και έξι μήνες.

Τα συμπεράσματα αυτά περιγράφονται στη μελέτη KARDIA -1 Φάσης 2, που παρουσιάστηκε στις Επιστημονικές Συνεδρίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας 2023 στις 11-13 Νοεμβρίου, στη Φιλαδέλφεια. Το zilebesiran είναι ένας υπό έρευνα παράγοντας παρεμβολής RNA που στοχεύει το αγγειοτενσινογόνο (AGT), μια ορμόνη που παράγεται κυρίως στο ήπαρ και συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

«Η ανεξέλεγκτη υψηλή αρτηριακή πίεση είναι η κύρια αιτία θανάτου και ασθενειών, επομένως υπάρχει ανάγκη για νέες θεραπείες που παρέχουν σταθερό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους. Αυτό θα βελτιώσει τα αποτελέσματα για τα άτομα με υπέρταση. Η ανεξέλεγκτη υπέρταση αυξάνει επίσης τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης George L. Bakris, καθηγητής ιατρικής στο University of Chicago Medicine.

Σύμφωνα με τη Στατιστική Ενημέρωση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας για το 2023, οι καρδιακές παθήσεις συνεχίζουν να είναι η νούμερο ένα αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σχεδόν οι μισοί ενήλικες έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση.

Σε αυτήν την παγκόσμια, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή δοκιμή, οι ερευνητές διερεύνησαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της χορήγησης zilebesiran σε άτομα με ήπια έως μέτρια υψηλή αρτηριακή πίεση, που ορίζεται ως συστολική αρτηριακή πίεση 135-160 mm Hg, τα οποία είναι χωρίς θεραπεία ή σε σταθερή θεραπεία με έως και δύο αντιυπερτασικά φάρμακα.

Η Οδηγία ACC/AHA 2017 για την Πρόληψη, Ανίχνευση, Αξιολόγηση και Διαχείριση της Υψηλής Αρτηριακής Πίεσης σε Ενήλικες ταξινομεί την υπέρταση σταδίου 1 ως μετρήσεις αρτηριακής πίεσης μεγαλύτερες ή ίσες με 130/80 mm Hg και την υπέρταση σταδίου 2 ως με μετρήσεις μεγαλύτερες ή ίσες με 140/90 mm Hg.

Η διεξαγωγή της μελέτης και τα ευρήματα

Η μελέτη περιελάμβανε 394 ασθενείς με μέση συστολική αρτηριακή πίεση 142 mm Hg. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν υποδόριες δόσεις zilebesiran (4 ομάδες: 150, 300 ή 600 mg μία φορά κάθε έξι μήνες ή 300 mg μία φορά κάθε τρεις μήνες) ή ένα εικονικό φάρμακο.

Κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου μελέτης, η ανάλυση διαπίστωσε:

  • Σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που έλαβαν εικονικό φάρμακο, οι συμμετέχοντες που έλαβαν εφάπαξ δόσεις zilebesiran είχαν μεγαλύτερες από 10 mm Hg μειώσεις, κατά μέσο όρο, στη 24ωρη συστολική αρτηριακή πίεση και μεγαλύτερες από 90% μειώσεις στα επίπεδα της AGT στον ορό, μιας ορμόνης που παράγεται κυρίως σε το συκώτι που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
  • Κατά την παρακολούθηση τριών μηνών, οι συμμετέχοντες σε ομάδες που έλαβαν τις δόσεις 300 mg και 600 mg zilebesiran είχαν μέση συστολική αρτηριακή πίεση 24 ωρών μειωμένη κατά 15 mm Hg ή περισσότερο κατά μέσο όρο.
  • Μετά από έξι μήνες, τα άτομα που έλαβαν zilebesiran είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν 24ωρη μέση μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά 20 mm Hg ή περισσότερο κατά μέσο όρο χωρίς να λαμβάνουν πρόσθετα φάρμακα για την υψηλή αρτηριακή πίεση.
  • Τα άτομα που έλαβαν zilebesiran είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν 24ωρες μέσες μετρήσεις συστολικής αρτηριακής πίεσης 130 mm Hg ή λιγότερο στους έξι μήνες.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες και στις τέσσερις ομάδες zilebesiran παρουσίασαν σταθερά σημαντικά μεγαλύτερες μειώσεις στη συστολική αρτηριακή πίεση τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα. Αναφέρθηκαν χαμηλά ποσοστά ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με το zilebesiran, με τις πιο συχνές να είναι ήπιες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές αλλαγές στη νεφρική ή ηπατική λειτουργία.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι είτε τριμηνιαίες είτε εξαμηνιαίες δόσεις zilebesiran μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά και με ασφάλεια την αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ανεξέλεγκτη υπέρταση», είπε ο Δρ. Bakris και κατέληξε:

«Είναι ευρέως γνωστό ότι μειώσεις της συστολικής αρτηριακής πίεσης μεγαλύτερες ή ίσες με 5 mm Hg συνδέονται με μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Αυτά τα αποτελέσματα ενισχύουν τη δυνατότητα του zilebesiran να παρέχει σταθερό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, να βελτιώνει την τήρηση της φαρμακευτικής αγωγής μέσω σπάνιων δόσεων και, στη συνέχεια, να βελτιώνει τα αποτελέσματα για άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση».

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/