Κατηγορία: Γενικά

Τι σχεδιάζει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης για τον ΕΟΠΥΥ. Τα πρόσωπα και οι αλλαγές στον Οργανισμό

Προειδοποίηση προς τους συμβεβλημένους παρόχους ιατροτεχνολογικών προϊόντων να τηρούν τις συμβατικές τους δεσμεύσεις προς το Δημόσιο και τους ασθενείς, απευθύνει ο ΕΟΠΥΥ.

Επιπλέον, ο οργανισμός αναφέρει ότι επίκεινται εντατικοί έλεγχοι και αυστηρές κυρώσεις σε αστικό και ποινικό επίπεδο για όσους παραβιάζουν τους όρους των συμβάσεων.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ έχει ως εξής:

«Με γνώμονα την προάσπιση των δικαιωμάτων των ασθενών για λήψη υπηρεσιών υγείας με όρους ποιότητας και ασφάλειας, ο Οργανισμός επισημαίνει στους συμβεβλημένους παρόχους υγείας ότι αποτελεί παράβαση των συμβατικών όρων η μη ορθή εκτέλεση των ηλεκτρονικών γνωματεύσεων για ιατροτεχνολογικά προϊόντα.

Υπενθυμίζουμε στους συμβεβλημένους παρόχους το Άρθρο 2 – «Υποχρεώσεις Προμηθευτή» της Σύμβασης Παροχής Υγειονομικού Υλικού και Ιατροτεχνολογικών Προϊόντων και ειδικότερα την ενότητα «Απαγορεύσεις» παρ.3. και παρ.4 όπου αναφέρεται ρητά ότι «Απαγορεύεται αυστηρά η αντικατάσταση των Προϊόντων, που αναγράφονται στη γνωμάτευση, με διαφορετικά Προϊόντα, καθώς και η εξαργύρωση της γνωμάτευσης» και ότι: «Σε περίπτωση εκτέλεσης γνωμάτευσης κατά παράβαση των απαγορεύσεων που τίθενται ανωτέρω, ο Προμηθευτής δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσό από τον ΕΟΠΥΥ, για τις εκτελέσεις αυτές, τούτο δε με την επιφύλαξη κάθε άλλης που προβλέπεται από τη σύμβαση αυτή ή τη νομοθεσία».

Συνεπώς η αντικατάσταση συνταγογραφημένου ιατροτεχνολογικού προϊόντος (όπως προϊόντα κατακλίσεων, προϊόντα διαβήτη, αναλγησίας κα) με άλλο είδος αποτελεί κατά τεκμήριο παράβαση συμβατικών όρων.

Οι διοικητικές και ελεγκτικές υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ θα προβούν σε εντατικούς ελέγχους, θα εξετάσουν περιπτώσεις παραβίασης των συμβατικών όρων, εφαρμόζοντας αυστηρές κυρώσεις σε αστικό και ποινικό επίπεδο και παραπέμποντας αυτές στις αρμόδιες ανεξάρτητες αρχές.

Ο Οργανισμός διατηρεί ανοικτό το δίαυλο επικοινωνίας με τους δικαιούχους περίθαλψης, τις ενώσεις και συλλόγους ασθενών με στόχο να απομονωθούν οι κακές και παραπλανητικές πρακτικές ορισμένων προμηθευτών».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μελέτη , που παρουσιάστηκε στο 61ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο, επιχειρεί να εκτιμήσει το ύψος της δαπάνης των παιδικών/εφηβικών εμβολίων στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού

Οι εμβολιασμοί προλαμβάνουν κάθε χρόνο 2-3 εκατομμύρια θανάτους καθιστώντας την πρακτική του εμβολιασμού ως μια από τις πιο οικονομικά αποδοτικές επενδύσεις στον τομέα της Υγείας.

Ένα επιτυχημένο εμβολιαστικό πρόγραμμα, συμβάλει τόσο στη μείωση του άμεσου κόστους που σχετίζεται με την αντιμετώπιση/θεραπεία νοσημάτων, όσο και του έμμεσου κόστους που σχετίζεται με την απώλεια παραγωγικότητας.

Στην Ελλάδα, η οποία διαθέτει ένα από τα πιο σύγχρονα εμβολιαστικά προγράμματα για την κάλυψη του παιδικού και εφηβικού πληθυσμού, δεν υπάρχουν εκτιμήσεις για το οικονομικό όφελος της επένδυσης του εμβολιασμού. Όμως, σε χώρες με παρόμοια εμβολιαστικά προγράμματα και κάλυψη, όπως οι ΗΠΑ, έχει εκτιμηθεί ότι για κάθε $1 που επενδύεται στον εμβολιασμό επιστρέφονται περίπου $3 από τη μείωση του ιατρικού κόστους και $10 συνολικά από τη μείωση του κόστους των μεταδοτικών νοσημάτων στην κοινωνία.

Μελέτη μαθηματικής μοντελοποίησης που παρουσιάστηκε στο 61ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο κατέληξε σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα και ανέδειξε τα εμβόλια με τη μεγαλύτερη και μικρότερη εμβολιαστική κάλυψη, το κόστος του παιδικού εμβολιασμού και τη δαπάνη αυτή επί του συνόλου του εθνικού προϋπολογισμού για την Υγεία.

Συγκεκριμένα, τα εμβόλια με την μεγαλύτερη και την μικρότερη εμβολιαστική κάλυψη ήταν ο 6-δυναμος εμβολιασμός για την Ηπατίτιδα Α/Ανεμευλογιά (~95%) και ο εμβολιασμός για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) στα αγόρια (6%) (εύρημα που είναι λογικό καθώς τα αγόρια έγιναν επιλέξιμα για τον HPV εμβολιασμό τον Απρίλιο του 2022). Στα κορίτσια παρόλο που ο HPV εμβολιασμός έχει εισαχθεί ήδη από το 2009, η εμβολιαστική κάλυψη παραμένει χαμηλή (43%) και μακριά από τον στόχο του για την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας (στόχος ΠΟΥ: 90% εμβολιαστική κάλυψη στα κορίτσια μέχρι το 2030).

Αναφορικά με το κόστος, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το κόστος του τρέχοντος Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού ανερχόταν στα €93,6 εκατομμύρια. Το ποσό αυτό μεταφράζεται σε μόλις 0,6% του συνολικού προϋπολογισμού υγείας της χώρας. Σε επίπεδο παιδιού/έφηβου, κάτω από τις ισχύουσες εμβολιαστικές καλύψεις, το κόστος εμβολιασμού εκτιμήθηκε στα €1.1504. 5.

Εν κατακλείδι, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο εμβολιασμός αντιπροσωπεύει ένα πολύ χαμηλό ποσοστό της συνολικής δαπάνης υγείας και καλούν για την υιοθέτηση παρεμβάσεων για αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης.

Η εμβολιαστική κάλυψη αποτελεί τον πιο έγκυρο δείκτη αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εμβολιασμού. Συνεπώς, η ακριβής, και σε πραγματικό χρόνο, καταγραφή της αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για κάθε εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Στην Ελλάδα παρά τη λειτουργία Εθνικού Μητρώου Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων από τον Μάιο του 2022, λόγω των περιορισμένων δεδομένων που περιέχονται σε αυτό, η εμβολιαστική κάλυψη δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί με ακρίβεια. Η έλλειψη στοιχείων εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού, ενέχει σημαντικούς κινδύνους τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και το Σύστημα Υγείας καθώς δεν επιτρέπουν τον ορθό προγραμματισμό των πόρων και την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο εμβολιασμός συμπεριλαμβάνεται σε έναν από τους 17 βιώσιμους στόχους του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τη διασφάλιση της υγείας και της ευημερίας του πληθυσμού για την επίτευξη ενός καλύτερου μέλλοντος για τον πλανήτη. Συνεπώς, η αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης και η ακριβής καταγραφή της θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την δημόσια υγεία της χώρας, καθώς πρόκειται για μια επένδυση με χαμηλό κόστος αλλά μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό όφελος.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε πρόταση, ώστε να απαγορευτούν οι ενδοκρινικοί διαταράκτες (EDC) και άλλες τοξικές ουσίες στα παιχνίδια.

Όπως εξηγούν οι Καθηγήτριες της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Λίνα Πάσχου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, Ευανθία Κασσή, Καθηγήτρια Βιοχημείας-Ενδοκρινολογίας και Μελπομένη Πέππα, Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, ως ενδοκρινικοί διαταράκτες (endocrine disruptor chemicals, EDC) ορίζονται εξωγενείς χημικές ουσίες ή μείγμα χημικών ουσιών που μπορούν να παρεμβαίνουν σε οποιαδήποτε πτυχή της δράσης των ορμονών.

Η έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες έχει συνδεθεί με την εμφάνιση πολυάριθμων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των ενδοκρινικών καρκίνων, διαταραχών της ήβης, προβλημάτων γονιμότητας, νευροαναπτυξιακών και άλλων ασθενειών. Υπάρχουν μάλιστα EDC που αυξάνουν ειδικά την ευαισθησία για εμφάνιση παχυσαρκίας και άλλων μεταβολικών διαταραχών (metabolism disrupting chemicals, MDC), γνωστοί διεθνώς ως obesogenes.

Ο κατάλογος των τεκμηριωμένων EDC είναι μακρύς και περιλαμβάνει το διχλωροδιφαινυλοτριχλωροαιθάνιο (DDT), διοξίνες και φουράνια, υπερφθοριωμένες ενώσεις (PFC), πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), τη βισφαινόλη και άλλα. Τα EDC υπάρχουν δυστυχώς παντού στο σύγχρονο κόσμο, όπως σε πλαστικά, παιχνίδια, οικιακά σκεύη, καλλυντικά, απορρυπαντικά, λιπάσματα, εντομοκτόνα, απόβλητα εργοστασίων ή καυσαέρια.

Καθώς οι ουσίες αυτές υπάρχουν παντού σήμερα, όλοι φέρουμε κάποιο σχετικό φορτίο στο σώμα μας. Όμως, τα επίπεδα και ο χρόνος της έκθεσης, άρα και η ηλικία είναι σημαντικές παράμετροι για την τελική τους επίδραση. Η έκθεση λοιπόν των παιδιών είναι σημαντικό να περιοριστεί στο ελάχιστο.

Διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, όπως η Ευρωπαϊκή Ενδοκρινολογική Εταιρεία, χαιρετίζουν την πρόταση της Commission, σχολιάζουν οι Καθηγήτριες. Αναμένεται η έγκριση της πρότασης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και φυσικά η εφαρμογή της χωρίς εξαιρέσεις.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η Covid-19 προκαλεί μακροχρόνια μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στην καρδιά και σε άλλα όργανα, όπως διαπιστώνει έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science Translational Medicine».

Τα μιτοχόνδρια, οι παραγωγοί ενέργειας των κυττάρων μας, μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά από τον ιό οδηγώντας σε δυσλειτουργία πολλών οργάνων. Οι ερευνητές, με επικεφαλής μία ομάδα από το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας και τη Διεθνή Ερευνητική Ομάδα Covid-19, βρήκαν ότι η μιτοχονδριακή λειτουργία είχε ανακάμψει μετά την ανάρρωση στους πνεύμονες, αλλά όχι στην καρδιά, στα νεφρά και στο ήπαρ. Ιδίως στην καρδιά η μιτοχονδριακή λειτουργία παρέμεινε εξασθενημένη. Επιπλέον, κατά τον χρόνο που το ιικό φορτίο βρισκόταν στο αποκορύφωμά του στους πνεύμονες, διαπιστώθηκε κατεσταλμένη έκφραση των μιτοχονδριακών γονιδίων στην παρεγκεφαλίδα, παρ’ όλο που δεν παρατηρήθηκε ο ιός στον εγκέφαλο.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις αποτελούν μία πιθανή εξήγηση για τις συνέπειες της μακροχρόνιου (long) covid.

«Αυτή η μελέτη μάς παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε την Covid-19 ως -αυστηρά- νόσο του ανώτερου αναπνευστικού και να αρχίσουμε να τη βλέπουμε ως μία συστηματική διαταραχή που επηρεάζει πολλαπλά όργανα», αναφέρει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και διευθυντής του Κέντρου Μιτοχονδριακής και Επιγενετικής Ιατρικής του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Φιλαδέλφειας, Ντάγκλας Γουάλας. Ο ίδιος προσθέτει ότι «η συνεχιζόμενη δυσλειτουργία που παρατηρήσαμε υποδηλώνει ότι η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία θα μπορούσε να προκαλέσει μακροχρόνιες βλάβες στα εσωτερικά όργανα αυτών των ασθενών».

Πάντως, η ερευνητική ομάδα βρήκε έναν πιθανό θεραπευτικό στόχο στο μικρό μόριο RNA 2392 (miR-2392), που αποδείχθηκε ότι ρυθμίζει τη μιτοχονδριακή λειτουργία σε δείγματα ανθρώπινων ιστών που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη.

Νωρίτερα φέτος, το Ίδρυμα Γκέιτς παρείχε χρηματοδότηση στον δρ. Γουάλας και το Κέντρο Μιτοχονδριακής και Επιγενετικής Ιατρικής για την έρευνα σχετικά με το πώς η διακύμανση του μιτοχονδριακού DNA μεταξύ των πληθυσμών παγκοσμίως μπορεί να επηρεάσει τη μιτοχονδριακή λειτουργία και συνεπώς την ατομική ευαισθησία στον ιό Sars-Cov-2. Σύμφωνα με τον ερευνητή, η απόδειξη ότι ο ιός επηρεάζει αισθητά τη λειτουργία των μιτοχονδρίων υποστηρίζει την υπόθεση ότι οι ατομικές διαφορές στη μιτοχονδριακή λειτουργία θα μπορούσαν να αποτελούν παράγοντα στη σοβαρότητα εκδήλωση της Covid-19 σε κάθε άνθρωπο.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση φαίνεται ότι συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, όπως διαπιστώνεται σε παγκόσμια ανάλυση που δημοσιεύεται στο περιοδικό «The Lancet Planetary Health». Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζονται, η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά που προκύπτει από την ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με περίπου 480.000 πρόωρους θανάτους το 2018.

Η κακή και υπερβολική χρήση των αντιβιοτικών είναι οι κύριοι παράγοντες της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση συμβάλλει και εκείνη στην εξάπλωση των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων και των γονιδίων ανθεκτικότητας.

Παρόλο που ο αέρας αναγνωρίζεται ως βασικός φορέας διάδοσης της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, υπάρχουν περιορισμένα ποσοτικά δεδομένα σχετικά με τις διαφορετικές διόδους που τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά γονίδια μεταφέρονται μέσω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Ορισμένοι πιθανοί χώροι μεταφοράς τους είναι τα νοσοκομεία, τα αγροκτήματα και οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων που εκπέμπουν και εξαπλώνουν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά σωματίδια μέσω του αέρα και σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα εκτεταμένο σύνολο δεδομένων για 116 χώρες την περίοδο 2000-2018 για να διερευνήσουν κατά πόσο τα αιωρούμενα σωματίδια με μικρή διάμετρο (PM 2,5) αποτελούν βασικό παράγοντα που οδηγεί στην παγκόσμια ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά. Επίσης, χρησιμοποίησαν δεδομένα σχετικά με τη χρήση αντιβιοτικών, τις υπηρεσίες υγιεινής, την οικονομία, τις δαπάνες για την υγεία, τον πληθυσμό, την εκπαίδευση, το κλίμα και την ατμοσφαιρική ρύπανση για να διερευνηθεί η επίδραση αυτών των παραγόντων στα επίπεδα της ανθεκτικότητας αυτής.

Τα σωματίδια αυτά προέρχονται από βιομηχανικές διεργασίες, οδικές μεταφορές και οικιακή καύση άνθρακα και ξύλου και πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται άμεσα σε μη ασφαλή ετήσια επίπεδα αυτών των σωματιδίων, με το 80% να ζει σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αντοχή στα αντιβιοτικά αυξάνεται με την αύξηση των σωματιδίων PM 2,5. Κάθε 1% αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης συνδέεται με αύξηση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά κατά 0,5 έως 1,9% ανάλογα με το παθογόνο. Η συσχέτιση έχει ενισχυθεί με την πάροδο του χρόνου με τις αλλαγές στα επίπεδα των σωματιδίων να οδηγούν σε μεγαλύτερες αυξήσεις της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά τα πιο πρόσφατα χρόνια.

Μάλιστα, εντοπίστηκε ότι τα σωματίδια αυτά αντιπροσωπεύουν το 11% των αλλαγών στα μέσα επίπεδα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά σε όλο τον κόσμο, την ώρα που οι δαπάνες υγείας ευθύνονται για το 10% των αλλαγών και οι υπηρεσίες πόσιμου νερού για το 3%.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά εντοπίζονται στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, ενώ τα επίπεδα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική είναι χαμηλά. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των πληθυσμών τους, η Κίνα και η Ινδία πιστεύεται ότι είναι οι χώρες στις οποίες οι αλλαγές στα σωματίδια έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στον αριθμό των πρόωρων θανάτων από την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Αν δεν υπάρξουν αλλαγές στις τρέχουσες πολιτικές για την ατμοσφαιρική ρύπανση, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μέχρι το 2050 μπορεί η αντοχή στα αντιβιοτικά να αυξηθεί παγκοσμίως κατά 17%. Τότε ο ετήσιος αριθμός πρόωρων θανάτων θα αυξανόταν σε περίπου 840.000 με τις μεγαλύτερες αυξήσεις να αναμένονται στην υποσαχάρια Αφρική.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο περιορισμός των επιπέδων επιβλαβούς ατμοσφαιρικής ρύπανσης θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά και άρα να μειώσει σημαντικά τους θανάτους και το οικονομικό κόστος που απορρέει από λοιμώξεις ανθεκτικές στα αντιβιοτικά.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

http://www.thelancet.com/journals/lanplh/article/PIIS2542-5196(23)00135-3/fulltext

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα ευρήματα μιας σημαντικής κλινικής μελέτης εξηγούν Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σημειώνοντας ότι ενδεχομένως να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα γενικότερα

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν τα βασικά αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων SELECT.

Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας) και Νικόλαος Τεντολούρης (Καθηγητής Παθολογίας) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της ανακοίνωσης αυτής.

Πρόκειται για κλινική μελέτη που συνέκρινε την υποδόρια ενέσιμη σεμαγλουτίδη μία φορά την εβδομάδα σε δόση 2,4 mg με εικονικό φάρμακο ως συμπληρωματική αγωγή στην τυπική φροντίδα για την πρόληψη μείζονων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων για χρονική περίοδο ως και 5 έτη. Στη δοκιμή συμμετείχαν 17.604 υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικες ηλικίας 45 ετών και άνω χωρίς προηγούμενο ιστορικό διαβήτη. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 41 χώρες και ξεκίνησε το 2018.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η μελέτη υπογραμμίζει την ανησυχητική αύξηση των ποσοστών καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νεαρών ενηλίκων στις Η.Π.Α.

Μια πρόσφατη μελέτη έχει εγείρει ανησυχίες σχετικά με τα αυξανόμενα ποσοστά καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νέων ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μελέτη, η οποία ανέλυσε δεδομένα από περισσότερους από 562.000 ασθενείς, αποκάλυψε ότι ενώ τα ποσοστά καρκίνου σε άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω μειώθηκαν, τα ποσοστά καρκίνου σε πρώιμη ηλικία, ιδίως μεταξύ των γυναικών, έχουν αυξηθεί. Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι καρκίνοι του γαστρεντερικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του παχέος εντέρου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, των χοληφόρων στο ήπαρ και του παγκρέατος, παρουσίασαν τους ταχύτερους ρυθμούς αύξησης μεταξύ των καρκίνων πρώιμης έναρξης που μελετήθηκαν.

Αυξανόμενα ποσοστά καρκίνου

Ο Δρ Ντάνιελ Χουάνγκ, ο επικεφαλής ερευνητής, τόνισε την ανάγκη επαναξιολόγησης των στρατηγικών προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας στην οποία θα πρέπει να αρχίζει ο προσυμπτωματικός έλεγχος. Σημείωσε ότι οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον καρκίνο πρώιμης έναρξης, όπως η παχυσαρκία, η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα. Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η αύξηση των καρκίνων μεταξύ των νεαρών ενηλίκων απαιτεί προσοχή και εξέταση ως πιθανός δείκτης μελλοντικών τάσεων.

Οι λόγοι για την αύξηση αυτών των καρκίνων μεταξύ των νεαρών ενηλίκων είναι πολύπλοκοι και πιθανότατα επηρεάζονται από παράγοντες του τρόπου ζωής. Παράγοντες όπως τα αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας, οι αλλαγές στη διατροφή με υψηλότερη κατανάλωση ζάχαρης και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, η καθιστική ζωή και η περιβαλλοντική έκθεση, συμπεριλαμβανομένου του καπνού και της βενζίνης, ενδέχεται να συμβάλλουν στα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου που παρατηρούνται σε αυτόν τον πληθυσμό.

Για την αντιμετώπιση αυτών των τάσεων, η ηλικία για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου έχει ήδη μειωθεί από τα 50 στα 45 έτη. Ωστόσο, περαιτέρω προσαρμογές θα απαιτούσαν προσεκτική εξέταση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας σε όρους σωζόμενων ζωών. Ενώ τα ποσοστά καρκίνου μεταξύ των νέων ενηλίκων παραμένουν συνολικά χαμηλότερα σε σύγκριση με τους πληθυσμούς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αναδυόμενες τάσεις υπογραμμίζουν τη σημασία της ευαισθητοποίησης τόσο του κοινού όσο και των επαγγελματιών του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.

Ο Dr. John Ricci, επικεφαλής της χειρουργικής του παχέος εντέρου, σημείωσε ότι οι καρκίνοι του παχέος εντέρου και του ορθού δεν είναι πλέον ασθένειες που σχετίζονται κυρίως με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Ο αυξανόμενος αριθμός κρουσμάτων σε ασθενείς ηλικίας 30 και 40 ετών υπογραμμίζει την ανάγκη επαγρύπνησης και έγκαιρης ανίχνευσης.

Συμπερασματικά, η μελέτη υπογραμμίζει την ανησυχητική αύξηση των ποσοστών καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νεαρών ενηλίκων στις Η.Π.Α. Η αύξηση αυτών των καρκίνων πρώιμης έναρξης υποδηλώνει την ανάγκη για αναθεωρημένες στρατηγικές προσυμπτωματικού ελέγχου, εστίαση στην αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής και αυξημένη ευαισθητοποίηση για τη διασφάλιση έγκαιρης διάγνωσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Αυτή η τεχνολογία έχει πολλές δυνατότητες να σώσει και να βελτιώσει ζωές», δήλωσε ο Muyang Lin, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Ο αισθητήρας μπορεί να αξιολογήσει την καρδιαγγειακή λειτουργία εν κινήσει.

Φορετός Αισθητήρας: Η συσκευή χρησιμοποιεί ένα εργαλείο μηχανικής μάθησης για να ερμηνεύσει τα δεδομένα που συλλέγονται από ένα μικρό, εύκαμπτο κύκλωμα ελέγχου και έναν αισθητήρα υπερήχων. Ερευνητές ανέπτυξαν έναν φορετό αισθητήρα που παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τα εσωτερικά όργανα του ατόμου καθώς αυτό εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες. Η συσκευή αυτή, που σύμφωνα με τους επιστήμονες αποτελεί ένα «γιγαντιαίο άλμα προς τα εμπρός», έχει περίπου το μέγεθος ενός μεγάλου τσιρότου και τοποθετείται στο στήθος του χρήστη.

«Αυτή η τεχνολογία έχει πολλές δυνατότητες να σώσει και να βελτιώσει ζωές», δήλωσε ο Muyang Lin, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Ο αισθητήρας μπορεί να αξιολογήσει την καρδιαγγειακή λειτουργία εν κινήσει. Οι μη φυσιολογικές τιμές της αρτηριακής πίεσης και της καρδιακής παροχής, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης, είναι χαρακτηριστικά της καρδιακής ανεπάρκειας», εξήγησε. Η συσκευή USoP (ultrasonic system-on-patch), όπως ονομάζεται, χρησιμοποιεί ένα εργαλείο μηχανικής μάθησης για να ερμηνεύσει τα δεδομένα που συλλέγει ένα μικρό, εύκαμπτο κύκλωμα ελέγχου και ένας αισθητήρας υπερήχων. Σε αντίθεση με άλλα ηλεκτρονικά επιθέματα που απαιτούν καλώδια και περιορίζουν την κινητικότητα του χρήστη, αυτή η συσκευή ανήκει στο Διαδίκτυο των Ιατρικών Πραγμάτων (IoMT).

Απροσδόκητα, η ομάδα ανακάλυψε ότι η συσκευή είχε και άλλες δυνατότητες. «Όταν ξεκινήσαμε αυτό το έργο, ο στόχος μας ήταν να κατασκευάσουμε έναν ασύρματο αισθητήρα αρτηριακής πίεσης. Καθώς προχωρούσαμε, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτό το σύστημα θα μπορούσε να μετρήσει πολλές πιο κρίσιμες φυσιολογικές παραμέτρους από την αρτηριακή πίεση, όπως η καρδιακή παροχή, η αρτηριακή ακαμψία και ο εκπνεόμενος όγκος. Όλες αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητες για την καθημερινή υγειονομική περίθαλψη ή την παρακολούθηση εντός του νοσοκομείου», σημείωσε ο Lin. «Εφαρμόζοντας έναν προηγμένο αλγόριθμο προσαρμογής, κάναμε αυτό το μοντέλο να λειτουργεί σε διαφορετικά άτομα, ελαχιστοποιώντας τις αποκλίσεις μεταξύ των συμμετεχόντων. Ουσιαστικά, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον αλγόριθμο σε ένα άτομο και να τον εφαρμόσουμε σε πολλά άλλα με ελάχιστη επανεκπαίδευση», δήλωσε ο επίκουρος καθηγητής Ziyang Zhang, κύριος συγγραφέας της μελέτης. Οι ερευνητές σχεδιάζουν κλινικές δοκιμές με περισσότερους συμμετέχοντες. Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να εμπορευματοποιήσει το προϊόν μέσω της πανεπιστημιακής spin-off εταιρείας, Softsonics.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Ελπίζουμε ότι η έρευνά μας συμβάλλει στη μέτρηση του αντίκτυπου της πανδημίας COVID στην υγειονομική περίθαλψη, ιδίως στα άτομα με νέα μυοσκελετικά συμπτώματα και διαγνώσεις φλεγμονώδους αρθρίτιδας, και δείχνει πόσο σημαντικό είναι να διασφαλιστεί ότι υπηρεσίες όπως αυτές παραμένουν προσβάσιμες για τους ασθενείς σε μελλοντικές περιόδους κρίσης”.

Υγειονομική Περίθαλψη: Οι καθυστερήσεις για τους ασθενείς που περιμένουν τη διάγνωση μιας φλεγμονώδους αρθρίτιδας, οι οποίες προκλήθηκαν από τις αλλαγές στην πρακτική κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID, θα μπορούσαν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στα συμπτώματα και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές τους, σύμφωνα με νέα έρευνα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Keele διαπίστωσαν ότι οι παραπομπές σε μυοσκελετικούς ειδικούς μειώθηκαν κατά τα πρώτα στάδια της πανδημίας COVID, εν μέρει λόγω της προτεραιότητας που δόθηκε σε άλλες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, οδηγώντας σε καθυστερήσεις για τους ασθενείς που περιμένουν διάγνωση αρθρίτιδας.

Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό Rheumatology Advances in Practice. Οι ερευνητές εξέτασαν έξι εκατομμύρια ανώνυμα αρχεία υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια τριών καθορισμένων περιόδων: πριν από την πανδημία (Απρίλιος 2017-Φεβρουάριος 2020), στις αρχές της πανδημίας (Μάρτιος 2020-Αύγουστος 2020) και στα τέλη της πανδημίας (Σεπτέμβριος 2020-Οκτώβριος 2021), για να πάρουν μια ιδέα για τον αριθμό των παραπομπών για ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ) και νεανική φλεγμονώδη αρθρίτιδα (JIA) κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Διαπίστωσαν ότι οι παραπομπές σε ειδικούς μειώθηκαν κατά την πρώιμη πανδημία και στη συνέχεια αυξήθηκαν και πάλι μετά τον Μάιο του 2020, πράγμα που σημαίνει ότι οι ασθενείς χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να διαγνωστούν με ΡΑ κατά την πρώιμη και την όψιμη περίοδο της πανδημίας σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία, ιδίως για τους κατοίκους των πιο υποβαθμισμένων περιοχών.

Οι καθυστερήσεις μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα

Εάν η θεραπεία για παθήσεις όπως η ΡΑ καθυστερήσει, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα συμπτώματα για τους ασθενείς και σε μακροχρόνια αναπηρία, γι’ αυτό η ερευνητική ομάδα ζήτησε να γίνουν περισσότερα για να διασφαλιστεί ότι οι εξειδικευμένες υπηρεσίες για τη διάγνωση και την υποστήριξη ασθενών με πιθανή νέα φλεγμονώδη αρθρίτιδα παραμένουν εύκολα προσβάσιμες κατά τη διάρκεια μελλοντικών κρίσεων υγειονομικής περίθαλψης.

Η επικεφαλής συγγραφέας Dr. Claire Burton δήλωσε: “Η πανδημία COVID προκάλεσε κατανοητά μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης είχαν προτεραιότητα, αλλά μόλις τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε τον αντίκτυπο που είχε αυτό στους ασθενείς με πιο μακροπρόθεσμες παθήσεις όπως η φλεγμονώδης αρθρίτιδα. “Ελπίζουμε ότι η έρευνά μας συμβάλλει στη μέτρηση του αντίκτυπου της πανδημίας COVID στην υγειονομική περίθαλψη, ιδίως στα άτομα με νέα μυοσκελετικά συμπτώματα και διαγνώσεις φλεγμονώδους αρθρίτιδας, και δείχνει πόσο σημαντικό είναι να διασφαλιστεί ότι υπηρεσίες όπως αυτές παραμένουν προσβάσιμες για τους ασθενείς σε μελλοντικές περιόδους κρίσης”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/