Κατηγορία: Γενικά

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η μελέτη θα αποτελέσει μια βάση που θα βοηθήσει άλλους επιστήμονες να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις των πρεβιοτικών στην υγεία και να ενημερώσουν για μελλοντικές διατροφικές οδηγίες. Σημείωσαν ότι χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να κατανοήσουν πώς το μαγείρεμα επηρεάζει την περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά και για να αξιολογήσουν καλύτερα τα τρόφιμα που περιέχουν πολλαπλά συστατικά.

Αμερικανική Εταιρεία Διατροφής: Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι η κατανάλωση πρεβιοτικών -συγκεκριμένων τύπων φυτικών ινών που βρίσκονται συχνά στα φυτά και διεγείρουν τα ωφέλιμα βακτήρια στο έντερό σας- μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ενός υγιούς μικροβιώματος του εντέρου. Σε μια νέα μελέτη, οι επιστήμονες εκτίμησαν την περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά χιλιάδων τύπων τροφίμων, χρησιμοποιώντας προϋπάρχουσα βιβλιογραφία για να βρουν ποια τρόφιμα προσφέρουν την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι τροφές με τη μεγαλύτερη πρεβιοτική δύναμη είναι τα χόρτα πικραλίδας, οι αγκινάρες Ιερουσαλήμ, το σκόρδο, τα πράσα και τα κρεμμύδια. Εκτός από την υποστήριξη των μικροβίων του εντέρου, οι πλούσιες σε πρεβιοτικά τροφές περιέχουν υψηλές ποσότητες φυτικών ινών – κάτι που οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν λαμβάνουν αρκετά. “Η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε πρεβιοτικά έχει υποδειχθεί από προηγούμενες έρευνες ότι ωφελεί την υγεία”, δήλωσε η Cassandra Boyd, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο San José State University, η οποία διεξήγαγε την έρευνα μαζί με τον επίκουρο καθηγητή John Gieng, Ph.D. “Η διατροφή με τρόπο που να προάγει την ευεξία του μικροβιώματος και ταυτόχρονα να δίνει περισσότερες φυτικές ίνες μπορεί να είναι πιο εφικτή και προσιτή από ό,τι νομίζετε”. Η Boyd θα παρουσιάσει τα ευρήματα στο NUTRITION 2023, το ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής που πραγματοποιείται 22-25 Ιουλίου στη Βοστώνη. Τα πρεβιοτικά, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ως τροφή για το μικροβίωμα, διαφέρουν από τα προβιοτικά, τα οποία περιέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς. Και τα δύο μπορούν δυνητικά να ωφελήσουν την υγεία του μικροβιώματος, αλλά λειτουργούν με διαφορετικούς τρόπους.

Μελέτες έχουν συνδέσει υψηλότερη πρόσληψη πρεβιοτικών με βελτιωμένη ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα, καλύτερη απορρόφηση μετάλλων, όπως το ασβέστιο, και δείκτες βελτιωμένης πεπτικής και ανοσολογικής λειτουργίας. Αν και οι περισσότερες διατροφικές οδηγίες δεν καθορίζουν επί του παρόντος μια συνιστώμενη ημερήσια δόση για τα πρεβιοτικά, η Διεθνής Επιστημονική Ένωση για τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά -ένας μη κερδοσκοπικός επιστημονικός οργανισμός που καθιέρωσε τον ισχύοντα σήμερα ορισμό των πρεβιοτικών- συνιστά πρόσληψη 5 γραμμαρίων την ημέρα. Για τη μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προηγουμένως δημοσιευμένα επιστημονικά ευρήματα για να αναλύσουν την περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά 8.690 τροφίμων που περιέχονται στη βάση δεδομένων τροφίμων και θρεπτικών συστατικών για διατροφικές μελέτες, μια πηγή που χρησιμοποιούν πολλοί επιστήμονες για να μελετήσουν τη διατροφή και την υγεία. Βρέθηκε ότι περίπου το 37% των τροφίμων της βάσης δεδομένων περιείχαν πρεβιοτικά. Τα χόρτα πικραλίδας, η αγκινάρα Ιερουσαλήμ, το σκόρδο, τα πράσα και τα κρεμμύδια είχαν τις μεγαλύτερες ποσότητες, που κυμαίνονταν από περίπου 100-240 χιλιοστόγραμμα πρεβιοτικών ανά γραμμάριο τροφίμου (mg/g). Άλλα πλούσια σε πρεβιοτικά τρόφιμα περιλάμβαναν δαχτυλίδια κρεμμυδιού, κρεμμυδάκια με κρέμα, αγριοκάρπια, σπαράγγια και δημητριακά All-Bran, καθένα από τα οποία περιείχε περίπου 50-60 mg/g. “Τα ευρήματα από την προκαταρκτική βιβλιογραφική ανασκόπηση υποδηλώνουν ότι τα κρεμμύδια και τα συναφή τρόφιμα περιέχουν πολλαπλές μορφές πρεβιοτικών, οδηγώντας σε μεγαλύτερη συνολική περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά”, δήλωσε ο Boyd. “Πολλαπλές μορφές κρεμμυδιών και συναφών τροφίμων εμφανίζονται σε μια ποικιλία πιάτων τόσο ως αρωματικά όσο και ως κύρια συστατικά. Αυτά τα τρόφιμα καταναλώνονται συνήθως από τους Αμερικανούς και επομένως θα αποτελούσαν έναν εφικτό στόχο για τους ανθρώπους να αυξήσουν την κατανάλωση πρεβιοτικών”. Με βάση τα ευρήματα της ομάδας, ο Boyd δήλωσε ότι ένα άτομο θα πρέπει να καταναλώσει περίπου το μισό από ένα μικρό κρεμμύδι (4 ουγγιές) για να πάρει 5 γραμμάρια πρεβιοτικών.

Τα είδη που περιέχουν σιτάρι κατατάσσονται χαμηλότερα στη λίστα. Τα τρόφιμα με μικρή ή καθόλου περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά περιλαμβάνουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, τα έλαια και τα κρέατα. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η μελέτη θα αποτελέσει μια βάση που θα βοηθήσει άλλους επιστήμονες να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις των πρεβιοτικών στην υγεία και να ενημερώσουν για μελλοντικές διατροφικές οδηγίες. Σημείωσαν ότι χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να κατανοήσουν πώς το μαγείρεμα επηρεάζει την περιεκτικότητα σε πρεβιοτικά και για να αξιολογήσουν καλύτερα τα τρόφιμα που περιέχουν πολλαπλά συστατικά.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση για το 2022, η οποία εγκρίθηκε την περασμένη εβδομάδα από το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού.

Ισχυρές αποκλίσεις μεταξύ του αρχικού προϋπολογισμού και των τελικών ποσών σε clawback και rebates φαρμάκων, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ο απολογισμός του ΕΟΠΥΥ για το 2022.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, τα έσοδα του Οργανισμού ανήλθαν πέρυσι σε 8,034 δισ. ευρώ και τα έξοδα σε 7,777 δισεκατομμύρια. Τα διαθέσιμα του ΕΟΠΥΥ ήταν 968.522.143,61 ευρώ, έναντι 692.441.408,72 το 2021.

• Η δαπάνη για φαρμακευτική περίθαλψη κοινότητας είχε αρχικά προϋπολογιστεί σε 2.001.000.000 ευρώ και (με βάση τον απολογισμό) έκλεισε στα 2.774.359.560 ευρώ (τελικός προϋπολογισμός 3.144.004.134 ευρώ).
• Η δαπάνη για τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 87.000.000 ευρώ και έκλεισε στα 176.648.947,67 ευρώ (τελικός προϋπολογισμός 239.000.000 ευρώ).
• Η δαπάνη για φάρμακα νοσοκομειακής χρήσης (προηγούμενη χρήση) είχε προϋπολογιστεί στα 72.000.000 ευρώ και έκλεισε στα 62.504.611,14 ευρώ.
• Η δαπάνη για εμβόλια είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 110.000.000 ευρώ και έκλεισε στα 104.287.975 ευρώ.
• Το rebate για φάρμακα είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 70.400.000 ευρώ και έκλεισε τελικά στα 470.180.757,03 ευρώ.
• Το clawback για φάρμακα είχε προϋπολογιστεί στα 378.300.000 ευρώ και έκλεισε στα 658.426.140 ευρώ.
• Το clawback για νοσοκομειακά φάρμακα είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 65.500.000 ευρώ και διαμορφώθηκε τελικά στα 92.631.000 ευρώ.

Το clawback για τα σκευάσματα ειδικής διατροφής είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 9.000.000 ευρώ και έκλεισε στα 3.449.867,60 ευρώ.

ΠΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Νέο πειραματικό φάρμακο 

Η μελέτη

“Αν γνωρίζουμε ότι ένα γονίδιο που κωδικοποιεί έναν οσφρητικό υποδοχέα στη μύτη αυξάνει την προτίμηση ενός ατόμου στα φρούτα και ενισχύει την ανταπόκριση ανταμοιβής στον εγκέφαλο, τότε οι μοριακές μελέτες αυτού του υποδοχέα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό φυσικών ή συνθετικών ενώσεων που δεσμεύονται σε αυτόν”, δήλωσε η Cole. “Στη συνέχεια, θα μπορούσαμε να δούμε αν η προσθήκη μιας από αυτές τις ενώσεις σε υγιεινές τροφές κάνει τις τροφές αυτές πιο ελκυστικές για το συγκεκριμένο άτομο”.

Διατροφή Γενετική: Σε μια από τις πρώτες μελέτες μεγάλης κλίμακας για τα γονίδια που σχετίζονται με τη διατροφή, οι ερευνητές ανακάλυψαν σχεδόν 500 γονίδια που φαίνεται να επηρεάζουν άμεσα τις τροφές που τρώμε. Τα ευρήματα αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς τη χρήση της γενετικής ενός ατόμου για την ανάπτυξη στρατηγικών διατροφής ακριβείας που συμβάλλουν στη βελτίωση της υγείας ή στην πρόληψη ασθενειών. “Ορισμένα γονίδια που εντοπίσαμε σχετίζονται με αισθητηριακές οδούς -συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τη γεύση, την οσμή και την υφή- και μπορεί επίσης να αυξάνουν την ανταπόκριση ανταμοιβής στον εγκέφαλο“, δήλωσε η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Joanne Cole, Ph.D., επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βιοϊατρικής Πληροφορικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο. “Επειδή ορισμένα από αυτά τα γονίδια μπορεί να έχουν σαφείς διαδρομές προς την κατεύθυνση της επιρροής τους κατά πόσον σε κάποιον αρέσει ένα τρόφιμο ή όχι, θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία γενετικών προφίλ αισθητήρων για τη λεπτομερή ρύθμιση των διατροφικών συστάσεων ενός ατόμου με βάση τα τρόφιμα που του αρέσουν”.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη Βιοτράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Biobank), η οποία περιέχει δεδομένα από 500.000 άτομα, για να πραγματοποιήσουν μια μελέτη συσχέτισης σε επίπεδο φαινομένου (PheWAS), η οποία εντόπισε γονίδια που σχετίζονται πιο έντονα με τη διατροφή παρά με οποιονδήποτε παράγοντα υγείας ή τρόπου ζωής. Οι μελέτες συσχέτισης σε επίπεδο φαινομένου PheWAS χρησιμοποιούνται για την εύρεση συσχετίσεων μεταξύ γονιδιακών παραλλαγών ενδιαφέροντος και ενός φάσματος ανθρώπινων χαρακτηριστικών και συμπεριφορών, συμπεριλαμβανομένης της διαιτητικής πρόσληψης. “Οι τροφές που επιλέγουμε να τρώμε επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως ο πολιτισμός μας, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και η προσβασιμότητα των τροφίμων”, δήλωσε ο Cole. “Επειδή η γενετική παίζει πολύ μικρότερο ρόλο στην επιρροή της διαιτητικής πρόσληψης από όλους τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, πρέπει να μελετήσουμε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα για να εντοπίσουμε γενετικές επιρροές εν μέσω των περιβαλλοντικών παραγόντων. Τα δεδομένα που απαιτούνται για να γίνει αυτό δεν ήταν διαθέσιμα μέχρι πρόσφατα”. Η Cole θα παρουσιάσει τα ευρήματα στο περιοδικό ‘ΔΙΑΤΡΟΦΗ 2023’ (NUTRITION 2023) το ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής που πραγματοποιείται 22-25 Ιουλίου στη Βοστώνη. Μια πρόκληση στον εντοπισμό γονιδίων που σχετίζονται με τη διατροφή είναι ότι το τι τρώνε οι άνθρωποι συσχετίζεται με πολλούς άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων παραγόντων υγείας, όπως η υψηλή χοληστερόλη ή το σωματικό βάρος, ακόμη και με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Στη νέα εργασία, οι ερευνητές εφάρμοσαν υπολογιστικές μεθόδους για να ξεχωρίσουν τις άμεσες επιδράσεις των γενετικών παραλλαγών που επηρεάζουν τη διατροφή και να τις διαχωρίσουν από τις έμμεσες επιδράσεις, όπως αυτές όπου ένα γονίδιο επηρεάζει τον διαβήτη και ο διαβήτης απαιτεί από το άτομο να τρώει λιγότερη ζάχαρη.

Αυτός ο σχεδιασμός της μελέτης κατέστη δυνατός επειδή η Βιοτράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Biobank) δεν περιέχει μόνον εμπεριστατωμένες γενετικές πληροφορίες, αλλά και λεπτομερή στοιχεία για την υγεία και τα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να εξετάσουν μεμονωμένες γενετικές παραλλαγές για συσχετίσεις με χιλιάδες χαρακτηριστικά και στη συνέχεια να εξαλείψουν τις έμμεσες γονιδιακές παραλλαγές που συνδέονταν πιο έντονα με άλλους παράγοντες, όπως ο διαβήτης. Η ανάλυση αποκάλυψε περίπου 300 γονίδια που σχετίζονται άμεσα με την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων και σχεδόν 200 γονίδια που συνδέονται με διατροφικά πρότυπα, τα οποία ομαδοποιούν διάφορα τρόφιμα – για παράδειγμα, τη συνολική πρόσληψη ψαριών ή την κατανάλωση φρούτων. “Η μελέτη έδειξε ότι τα διατροφικά πρότυπα τείνουν να έχουν πιο έμμεσες γενετικές επιδράσεις, δηλαδή συσχετίζονται με πολλούς άλλους παράγοντες”, δήλωσε η Cole. “Αυτό δείχνει πόσο σημαντικό είναι να μην μελετάμε τα διατροφικά μοτίβα στο κενό, επειδή ο αντίκτυπος του διατροφικού μοτίβου στην ανθρώπινη υγεία μπορεί να διαμεσολαβείται πλήρως ή να συγχέεται από άλλους παράγοντες”. Βραχυπρόθεσμα, η Cole μελετά τα πρόσφατα εντοπισμένα γονίδια που σχετίζονται με τη διατροφή για να κατανοήσει καλύτερα τη λειτουργία τους, ενώ παράλληλα εργάζεται για τον εντοπισμό ακόμη περισσότερων γονιδίων που επηρεάζουν άμεσα τις διατροφικές προτιμήσεις. Θα ήθελε να ακολουθήσει διάφορες κατευθύνσεις μεταφραστικής έρευνας με βάση αυτά τα ευρήματα. Για παράδειγμα, ενδιαφέρεται να μελετήσει αν η χρήση της γενετικής ενός ατόμου για την προσαρμογή του προφίλ γεύσης μιας δίαιτας που έχει σχεδιαστεί για την απώλεια βάρους θα μπορούσε να βελτιώσει την προσκόλληση. Θα μπορούσε επίσης να είναι δυνατή η χρήση αυτών των νέων γνώσεων για την προσαρμογή των τροφίμων στη γενετική προδιάθεση ενός ατόμου. “Αν γνωρίζουμε ότι ένα γονίδιο που κωδικοποιεί έναν οσφρητικό υποδοχέα στη μύτη αυξάνει την προτίμηση ενός ατόμου στα φρούτα και ενισχύει την ανταπόκριση ανταμοιβής στον εγκέφαλο, τότε οι μοριακές μελέτες αυτού του υποδοχέα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό φυσικών ή συνθετικών ενώσεων που δεσμεύονται σε αυτόν”, δήλωσε η Cole. “Στη συνέχεια, θα μπορούσαμε να δούμε αν η προσθήκη μιας από αυτές τις ενώσεις σε υγιεινές τροφές κάνει τις τροφές αυτές πιο ελκυστικές για το συγκεκριμένο άτομο”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την πλανητική υγεία χωρίς να ενσωματώσουμε ορισμένες αρχές σε ό,τι κάνουμε — και η υγειονομική περίθαλψη δεν αποτελεί εξαίρεση.

Είναι σχεδόν δεύτερη φύση για τους γιατρούς να πετάξουν στην άκρη ένα κιτ ραμμάτων μόλις τελειώσουν με έναν ασθενή. Όμως, καθώς αυτά τα όργανα ενώνονται με ένα σωρό ιατρικών απορριμμάτων σε μια βιομηχανία ήδη βαριά με είδη μιας χρήσης, ένα κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου στρέφεται στην επαναχρησιμοποίησή τους. Το Royal Sussex County Hospital στο Μπράιτον είναι ένα από τα πρώτα τμήματα επειγόντων περιστατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο που πιλοτάρει τη χρήση επαναχρησιμοποιήσιμων συρραφών για τη βελτίωση του αποτυπώματος άνθρακα της υπηρεσίας.

«Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την πλανητική υγεία χωρίς να ενσωματώσουμε ορισμένες αρχές σε ό,τι κάνουμε — και η υγειονομική περίθαλψη δεν αποτελεί εξαίρεση», δήλωσε ο Δρ Mahmood Bhutta, ο κλινικός πράσινος επικεφαλής στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του Sussex που υποκίνησε το έργο. Το πιλοτικό πρόγραμμα, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο, αφαιρεί από την περιστροφή κιτ ραμμάτων μιας χρήσης που έχουν σχεδιαστεί για ραφή πληγών. Αυτά τα κιτ — που αποτελούνται από ψαλίδι, λαβές βελόνας και λαβίδες — συνήθως τοποθετούνται σε κάδο αιχμηρών αντικειμένων αμέσως μετά τη χρήση και αποτεφρώνονται.

Τα εργαλεία στα επαναχρησιμοποιήσιμα κιτ αποστειρώνονται τώρα επί τόπου και αποθηκεύονται σε εξειδικευμένα κουτιά για να προστατεύσουν τη διάρκεια ζωής τους τα 15 χρόνια. Το νοσοκομείο εκτιμά ότι η μετάβαση σε επαναχρησιμοποιήσιμα εργαλεία ράμματος θα εξοικονομήσει τουλάχιστον 2.240 κιτ από την αποτέφρωση κάθε χρόνο και θα εξαλείψει ένα κιλό άνθρακα ανά χρήση. «Πρέπει οπωσδήποτε να επαναχρησιμοποιήσουμε ό,τι μπορούμε – είναι μέρος της μελλοντικής υγειονομικής περίθαλψης», είπε η Μπούτα.

Ο κλάδος της υγειονομικής περίθαλψης βασίζεται εδώ και πολύ καιρό σε πλαστικά και υλικά μιας χρήσης, όπως μάσκες, γάντια, ρόμπες, σωληνώσεις, συσκευασίες φαρμάκων και άλλα. Αλλά με τις αυξανόμενες ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και το αυξανόμενο κόστος υγειονομικής περίθαλψης, μια στροφή σε επαναχρησιμοποιήσιμα εργαλεία μπορεί να αντιμετωπίσει ορισμένες από αυτές τις πιεστικές προκλήσεις.

Σύμφωνα με έκθεση του 2019 της Health Care Without Harm, ο τομέας είναι υπεύθυνος για περίπου 4,4 τοις εκατό των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, με συνολικό κλιματικό αποτύπωμα ισοδύναμο με τα ετήσια GHG 514 σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα. Εάν ο τομέας της υγείας ήταν μια χώρα, ανέφερε η έκθεση, θα ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος εκπομπός στον πλανήτη. Το 2020, το NHS εκπόνησε έναν οδικό χάρτη για να γίνει η πρώτη μηδενική υπηρεσία υγείας στον κόσμο μέχρι το 2045.

Η επαναχρησιμοποίηση εξοπλισμού που είναι ασφαλής για κάτι τέτοιο, όπως κιτ ραμμάτων ή κάποιος εξοπλισμός ατομικής προστασίας (ΜΑΠ), μπορεί να μειώσει σημαντικά τη συνολική επίδραση του κλάδου στην κλιματική αλλαγή, λέει ο Bhutta. Κατά μέσο όρο, η μετάβαση από προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης μιας χρήσης σε επαναχρησιμοποιήσιμα προϊόντα μπορεί να μειώσει το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη από 38 έως 50%, σύμφωνα με μια μελέτη του 2023 που δημοσιεύτηκε στο European Journal of Public Health.

Αν και η σκέψη αυτή μπορεί να κάνει ορισμένους ασθενείς να ανησυχούν, όλα τα εργαλεία που επαναχρησιμοποιούνται στο πρόγραμμα πληρούν αυστηρές απαιτήσεις αποστείρωσης, είπε η Δρ Chantelle Rizan, κλινική λέκτορας και ερευνήτρια στη βιώσιμη υγειονομική περίθαλψη. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης για τους ασθενείς όσον αφορά την ανακύκλωση του ιατρικού εξοπλισμού. «Δεν θα το κάναμε αν δεν ήταν ασφαλές για τους ασθενείς μας», είπε. Υπάρχουν επίσης ορισμένα όργανα που τα νοσοκομεία πιθανότατα δεν θα μπορέσουν ποτέ να επαναχρησιμοποιήσουν – βελόνες, για παράδειγμα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η νέα καθοδήγηση του ΠΟΥ και μια συνοδευτική συστηματική ανασκόπηση Lancet περιγράφουν το ρόλο της καταστολής του ιού HIV και των μη ανιχνεύσιμων επιπέδων του ιού.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσιεύει νέες επιστημονικές και κανονιστικές οδηγίες για τον HIV στο 12ο Διεθνές Συνέδριο IAS (η Διεθνής Εταιρεία AIDS) για την Επιστήμη του HIV. Η νέα καθοδήγηση του ΠΟΥ και μια συνοδευτική συστηματική ανασκόπηση Lancet περιγράφουν το ρόλο της καταστολής του ιού HIV και των μη ανιχνεύσιμων επιπέδων του ιού τόσο στη βελτίωση της ατομικής υγείας όσο και στην ανάσχεση της περαιτέρω μετάδοσης του HIV.

Η καθοδήγηση περιγράφει τα βασικά όρια ιικού φορτίου για τον HIV και τις προσεγγίσεις για τη μέτρηση των επιπέδων του ιού έναντι αυτών των ορίων. για παράδειγμα, άτομα που ζουν με HIV που επιτυγχάνουν μη ανιχνεύσιμο επίπεδο ιού με τη συνεπή χρήση αντιρετροϊκής θεραπείας, δεν μεταδίδουν τον HIV στον σεξουαλικό τους σύντροφο και διατρέχουν χαμηλό κίνδυνο να μεταδώσουν τον HIV κάθετα στα παιδιά τους. Τα στοιχεία υποδεικνύουν επίσης ότι υπάρχει αμελητέος ή σχεδόν μηδενικός κίνδυνος μετάδοσης του HIV όταν ένα άτομο έχει μέτρηση ιικού φορτίου HIV μικρότερο ή ίσο με 1000 αντίγραφα ανά mL, που συνήθως αναφέρεται και ως κατασταλμένο ιικό φορτίο.

Η αντιρετροϊκή θεραπεία συνεχίζει να μεταμορφώνει τη ζωή των ανθρώπων που ζουν με HIV. Τα άτομα που ζουν με HIV, τα οποία διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται έγκαιρα και λαμβάνουν τα φάρμακά τους σύμφωνα με τις οδηγίες, μπορούν να αναμένουν ότι θα έχουν την ίδια υγεία και προσδόκιμο ζωής με τους οροθετικούς ομολόγους τους.

«Για περισσότερα από 20 χρόνια, οι χώρες σε όλο τον κόσμο βασίζονται στις τεκμηριωμένες κατευθυντήριες γραμμές του ΠΟΥ για την πρόληψη, τον έλεγχο και τη θεραπεία της λοίμωξης HIV», δήλωσε ο Δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές που δημοσιεύουμε σήμερα θα βοηθήσουν τις χώρες να χρησιμοποιούν ισχυρά εργαλεία έχουν τη δυνατότητα να μεταμορφώσουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν με ή κινδυνεύουν από τον ιό HIV».

Στο τέλος του 2022, 29,8 εκατομμύρια από τα 39 εκατομμύρια άτομα που ζουν με HIV λάμβαναν αντιρετροϊκή θεραπεία (που σημαίνει ότι το 76% όλων των ανθρώπων που ζουν με HIV) με σχεδόν τα τρία τέταρτα από αυτούς (71%) να ζουν με κατασταλμένο HIV. Αυτό σημαίνει ότι για τα άτομα με ιογενή καταστολή η υγεία τους προστατεύεται καλά και δεν κινδυνεύουν να μεταδώσουν τον ιό HIV σε άλλα άτομα. Αν και αυτή είναι μια πολύ θετική πρόοδος για τους ενήλικες που ζουν με HIV, η καταστολή του ιικού φορτίου στα παιδιά που ζουν με HIV είναι μόνο 46% – μια πραγματικότητα που χρειάζεται επείγουσα προσοχή.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στην Ελλάδα, η μη ύπαρξη μιας συστηματικής διαδικασίας για την (τεκμηριωμένη) αποζημίωση των βιοδεικτών, οδηγεί σε αύξηση της ιδιωτικής δαπάνης, καθυστερήσεις στην έναρξη της θεραπείας, αλλά και σημαντικές ανισότητες στην πρόσβαση των ασθενών στη φροντίδα υγείας – και μάλιστα για νοσήματα σοβαρά και, ενίοτε, απειλητικά για τη ζωή μας, λέει ο  Κώστας Αθανασάκης, επίκουρος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Mε δεδομένα σύμφωνα με τον ίδιο ότι οι εξελίξεις στο πεδίο της τεχνολογίας Yγείας, προσφέρουν καινοτόμες λύσεις, οι οποίες είναι ειδικά στοχευμένες στις ανάγκες των ασθενών, και αλλάζουν σημαντικά το τοπίο της σύγχρονης νοσηρότητας, σε μείζονα νοσήματα, όπως ο καρκίνος οι βιοδείκτες, αποτελούν βασικά και απαραίτητα εργαλεία.

Τι ισχύει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα

Η πρώτη θετική λίστα για την αποζημίωση βιοδεικτών δημοσιεύθηκε το 2014. Έκτοτε, ο σχετικός κατάλογος δεν έχει επικαιροποιηθεί, παρά την αποζημίωση νέων εξατομικευμένων θεραπειών που προϋποθέτουν έκφραση βιοδείκτη.

Στην πραγματικότητα – υπογραμμίζει – απουσιάζει ένας κεντρικός σχεδιασμός και μία στρατηγική αξιοποίησης των βιοδεικτών ως εργαλείων βελτίωσης της κλινικής αποτελεσματικότητας και αύξησης της οικονομικής αποδοτικότητας του συστήματος Yγείας. Το γεγονός αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις για τους ασθενείς, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε όξυνση των ανισοτήτων στην πρόσβαση, σε αύξηση των ακάλυπτων υγειονομικών αναγκών και σε υποβάθμιση της παρεχόμενης φροντίδας υγείας.

Παράλληλα, η ασυνεχής και μη συστηματική διαδικασία για την αποζημίωση βιοδεικτών μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξα, όπως το να αποζημιώνονται φάρμακα ακριβείας (δηλαδή ακριβά καινοτόμα φάρμακα), αλλά όχι οι βιοδείκτες, η επίδραση των οποίων στον προϋπολογισμό είναι σημαντικά μικρότερη.

Επιπλέον, η αξιολόγηση των φαρμάκων που διενεργείται από την Επιτροπή HTA είναι αποσυνδεδεμένη από την αξιολόγηση των βιοδεικτών η οποία περνάει μέσα από το ΚΕ.Σ.Υ. Υπό το πρίσμα των παραπάνω, η ανάπτυξη ενός θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση της έγκαιρης και απρόσκοπτης πρόσβασης των ασθενών σε βιοδείκτες κρίνεται επιβεβλημένη, μας αναφέρει ο ίδιος.

Η προτεινόμενη διαδικασία

Το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας ανέλαβε την υλοποίηση μιας μελέτης με  αντικείμενο την εκπόνηση ενός προτεινόμενου θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης και αποζημίωσης των  βιοδεικτών στην Ελλάδα. Για τη διαμόρφωση της πρότασης μελετήθηκαν μια σειρά ευρωπαϊκών  χωρών (Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο) αλλά και οι Η.Π.Α.

Η βασική διαφοροποίηση με τη διαδικασία που εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα είναι η αποσύνδεση της  υποβολής της αίτησης για αξιολόγηση από την εταιρεία που παράγει το τεστ βιοδείκτη ή τον τοπικό  αντιπρόσωπο – διανομέα (υπεύθυνο κυκλοφορίας) από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) και τη μεταφορά της αρμοδιότητας στην  Επιτροπή Αξιολόγησης Τεχνολογίας Υγείας (HTA), με παράλληλη επέκταση των αρμοδιοτήτων της από τα φαρμακευτικά σκευάσματα και τους  βιοδείκτες (δυνητικά θα μπορούσαν να ενταχθούν και οι εφαρμογές ηλεκτρονικής Yγείας).

• Οι επιστημονικές εταιρείες (π.χ. Ε.Ο.Π.Ε.) και οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να καταθέτουν  επιστολή στην Επιτροπή HTA, στην οποία να γνωστοποιούν/αναγνωρίζουν την ανάγκη για την ένταξη νέων  βιοδεικτών.

• Το ΚΕ.Σ.Υ. θα συνεχίσει να λειτουργεί γνωμοδοτικά στην Επιτροπή HTA, μέσω των επιτροπών του σε  εξειδικευμένα θέματα (π.χ. Επιτροπή Ογκολογίας). Επιπλέον, γνωμοδοτικά για την ένταξη του βιοδείκτη  στα θεραπευτικά πρωτόκολλα μπορεί να λειτουργήσει το Αυτοτελές Τμήμα Θεραπευτικών Πρωτοκόλλων  και Μητρώων Ασθενών, που υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας.

• Το αίτημα που υποβάλει η κάθε εταιρεία μπορεί να έχει τη μορφή ενός value dossier, κατ’ αναλογία με  την υποβολή των φακέλων των φαρμακευτικών εταιρειών, η οποία περιλαμβάνει: περιγραφή του τεστ,  τεκμηρίωση του clinical validity, τεκμηρίωση του clinical utility, τεκμηρίωση του analytical validity,  ευαισθησία και ειδικότητα, ανάλυση cost-effectiveness, κόστος του τεστ και ενδεικνυόμενο πληθυσμό.

• Αν η εισήγηση της Επιτροπής HTA είναι θετική, τότε προωθείται στον υπουργό Υγείας για τη  δημοσίευση του σχετικού Φ.Ε.Κ.

• Αν η εισήγηση είναι αρνητική, τότε δύναται να ζητήσει επιπλέον πληροφορίες ή/και τεκμηρίωση από  την εταιρεία που παράγει το τεστ βιοδείκτη ή τον τοπικό αντιπρόσωπο – διανομέα (υπεύθυνο κυκλοφορίας).  

• Εφόσον εκδοθεί το Φ.Ε.Κ. τότε η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Αμοιβών και Τιμών Ιατροτεχνολογικών  Προϊόντων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αναλαμβάνει τις διαπραγματεύσεις με την εταιρεία για την επίτευξη συμφωνίας  στην τιμή αποζημίωσης.

• Ακολουθεί απόφαση Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την ένταξη στη διαδικασία αποζημίωσης και ενσωμάτωση  του τεστ στο Σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης της Η.ΔΙ.Κ.Α.

• Η διαδικασία από το πρώτο έως το τελευταίο βήμα προτείνεται να έχει ένα timeline 180 ημερών.

Στην προτεινόμενη διαδικασία, ρόλο θα μπορούσε να διαδραματίσει η επέκταση του συστήματος σάρωσης  ορίζοντα (horizon scanning) φαρμάκων που έχει πρόσφατα δημιουργηθεί στη Διεύθυνση Φαρμάκου του  Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (Φ.Ε.Κ. Β’ 5172/05-10-2022), κατ’ αναλογία και στους βιοδείκτες. Επιπλέον, η κοστολόγηση  και ενσωμάτωση βιοδεικτών στη διαδικασία αποζημίωσης θα μπορούσε δυνητικά να συνοδεύεται από την  επικαιροποίηση ενός δυναμικού καταλόγου αποζημιούμενων βιοδεικτών, ο οποίος θα ενσωματωθεί (με τη  μορφή παραρτήματος) στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας (Ε.Κ.Π.Υ.) του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Το προτεινόμενο θεσμικό πλαίσιο σημειώνει ο κ. Αθανασάκης μπορεί να αποτελέσει τη βάση για  την επίσπευση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης προκειμένου η χώρα να αποκτήσει το ταχύτερο δυνατό  ένα ολιστικό πλαίσιο αξιολόγησης και αποζημίωσης των βιοδεικτών.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μέχρι τώρα οι αισθητήρες είχαν υψηλές απαιτήσεις σε ότι αφορά την παροχή ενέργειας και απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ιδρώτα.

Ερευνητές από τις ΗΠΑ και το Λιντς της Αυστρίας δημισούργησαν ένα μικρό εργαστήριο που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια και μπορεί να φορεθεί απευθείας στο δέρμα σαν γύψος. Ένας βιοαισθητήρας χρησιμοποιεί ενέργεια από μια ηλιακή κυψέλη μεγέθους κέρματος δύο ευρώ που αναπτύχθηκε στο Λιντς για να παρακολουθεί τον μεταβολισμό αναλύοντας τον ιδρώτα του σώματος και στέλνει τα δεδομένα σε ένα smartphone, αναφέρουν στο περιοδικό Nature Electronics.

Ο αισθητήρας φέρεται να παρέχει αξιόπιστα αποτελέσματα ακόμη και με μικρές ποσότητες ιδρώτα.

Υπάρχουν ήδη επιθέματα ιδρώτα για αθλητές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση της απώλειας υγρών κατά τη διάρκεια της προπόνησης, για παράδειγμα. “Αλλά λειτουργούν χωρίς ηλεκτρονικά, για παράδειγμα αλλάζοντας χρώμα, δεν υπάρχει ανάλυση και αξιολόγηση”, εξήγησε στο Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων  ο Μάρτιν Κάλτενμπρούνερ από το Τμήμα Φυσικής Μαλακής Ύλης του Πανεπιστημίου του Λιντς και το Εργαστήριο Μαλακών Υλικών LIT.

Οι συνάδελφοί του στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) εργάζονται εδώ και αρκετό καιρό πάνω σε ηλεκτρονικούς αισθητήρες που μπορούν να ανιχνεύουν ειδικά μόρια στον ιδρώτα του σώματος (βιοδείκτες) και να παρέχουν έτσι πληροφορίες για διάφορες μεταβολικές διαδικασίες.

Μέχρι τώρα, όμως, οι αισθητήρες αυτοί είχαν υψηλές απαιτήσεις από την παροχή ενέργειας και από την άλλη πλευρά απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ιδρώτα, από αυτούς που εκκρίνονται μόνο κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής δραστηριότητας.

Ο Kaltenbrunner και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν τώρα μια εύκαμπτη και ελαφριά μονάδα ηλιακών κυψελών. Έχει το μέγεθος ενός νομίσματος των δύο ευρώ και επομένως μπορεί να τροφοδοτεί με ενέργεια όχι μόνο τον αισθητήρα, αλλά και τα ηλεκτρονικά συστήματα αξιολόγησης και την επικοινωνία με το smartphone, ακόμη και σε εσωτερικούς χώρους.

Χρησιμοποιούν μια ειδική κατηγορία υλικού (περοβσκίτης) για τις ηλιακές κυψέλες, έτσι ώστε οι ηλιακές κυψέλες να είναι “ακόμη πιο αποδοτικές σε χαμηλό φωτισμό, σε αντίθεση με τις ηλιακές κυψέλες πυριτίου. Αυτό είναι ιδανικό για εφαρμογές σε εσωτερικούς χώρους, όπου μπορείτε να αξιοποιήσετε στο έπακρο το ελάχιστο διαθέσιμο φως”, δήλωσε ο Kaltenbrunner.

Οι ερευνητές του Λιντς έδειξαν ότι ένα τέτοιο ηλιακό κύτταρο μπορεί να γίνει κατάλληλα σταθερό, λειτουργεί καλά επί εβδομάδες και μήνες και παρέχει αρκετή ενέργεια.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι ανέφερε σήμερα ο διευθυντής του Τμήματος Τροπικών Νόσων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Έντονη ανησυχία για την αύξηση των κρουσμάτων Δάγκειου πυρετού στην Ευρώπη, εκφράζουν οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

“Από το 2000 μέχρι σήμερα, τα κρούσματα έχουν αυξηθεί κατά οκτώ φορές”, δήλωσε σήμερα ο διευθυντής του Τμήματος Τροπικών Νοσημάτων του ΠΟΥ, Raman Velayudhan, ο οποίος έκανε λόγο για πιο έντονο πρόβλημα στη Γαλλία και στην Ιταλία.

Όπως είπε, τα κρούσματα αυξάνονται και δεν υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες. Κάλεσε τους υπεύθυνους των χωρών να είναι σε ετοιμότητα, καθώς οι άνθρωποι που προσβάλλονται εμφανίζουν συχνά ήπια συμπτώματα και δεν αναζητούν έγκαιρα βοήθεια ειδικών.

Το θέμα έχει προκαλέσει κινητοποίηση και στον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΔΥ, πέρυσι δηλώθηκαν στην Ελλάδα πέντε κρούσματα Δάγκειου πυρετού.

Ο Δάγκειος πυρετός, η νόσος Chikungunya και η νόσος από ιό Zika είναι ιογενείς νόσοι που μεταδίδονται στον άνθρωπο μέσω νυγμού μολυσμένων θηλυκών κουνουπιών του γένους Aedes (κυρίως του είδους Aedes aegypti και – δευτερευόντως – του είδους Aedes albopictus).

Οι άνθρωποι είναι η κύρια δεξαμενή (reservoir) των ιών αυτών (ανθρωπονοτική μετάδοση). Τα κουνούπια μολύνονται από τον ιό όταν τσιμπήσουν ένα άτομο στην περίοδο ιαιμίας (περίοδος μετάδοσης).

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΔΥ, στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, έχει εγκατασταθεί το χωροκτητικό είδος κουνουπιού Aedes albopictus – “Ασιατικό κουνούπι – τίγρης”, το οποίο ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά στη χώρα το 2003 – 2004, και έκτοτε έχει καταγραφεί η παρουσία του και η κυκλοφορία του σε πολλές περιοχές.

Τo είδος Aedes aegypti δεν έχει καταγραφεί στη χώρα μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Ωστόσο, η παρουσία του είδους κουνουπιού Aedes aegypti (του βασικού ικανού διαβιβαστή των ιών Δάγκειου πυρετού, Chikungunya και Zika) στις ανατολικές παράκτιες περιοχές του Ευξείνου Πόντου – Μαύρης Θάλασσας (περιοχές Τουρκίας, Γεωργίας και Ρωσίας), καθώς και η πρόσφατη καταγραφή του συγκεκριμένου είδους στην Κύπρο, καταδεικνύει τον κίνδυνο εισαγωγής αυτού του –
επίσης χωροκατακτητικού- είδους και στη χώρα μας (και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) και καθιστά επιτακτική την ανάγκη ενισχυμένης επιτήρησης και εγρήγορσης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/