Κατηγορία: Γενικά

Οι άμεσες και επείγουσες προκλήσεις δεν πρέπει να μας κρατούν καθηλωμένους σε μια αποσπασματική μικροδιαχείριση της επόμενης μέρας

Γράφει η Ελισάβετ Προδρόμου

Γενική Διευθύντρια Bristol Myers Squibb

Η δημόσια υγεία αποκτά σταδιακά τη θέση που δικαιούται στην πολιτική ατζέντα. Ορθά τα περισσότερα κόμματα θέτουν για πρώτη φορά το θέμα αυτό στην κορυφή των προτεραιοτήτων της κυβερνητικής τους ατζέντας με στόχο μια “επανάσταση” στην αναμόρφωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας την επόμενη τετραετία και με το βλέμμα στο 2030. Η αύξηση των δημόσιων δαπανών υγείας, η έμφαση στην πρόληψη, η ψηφιοποίηση, η αναδιαμόρφωση του νοσοκομειακού χάρτη, οι μετρήσιμοι δείκτες ποιότητας αποτελούν θέματα στα οποία επιχειρούνται βήματα προόδου και εμφανίζονται ως προσωπικές δεσμεύσεις των αρχηγών των τριών μεγαλύτερων κομμάτων.

Ωστόσο, ο τομέας που υποεκπροσωπείται σε αυτήν την ατζέντα είναι η φαρμακευτική πολιτική και η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, αν και συνιστά αναπόσπαστο κρίκο της αλυσίδας της δημόσιας υγείας, με την Έρευνα και Ανάπτυξη νέων καινοτόμων θεραπειών να επιταχύνει εντυπωσιακά τον ρυθμό και αριθμό των επιτευγμάτων της στην ανοσοθεραπεία, την ιατρική ακριβείας, τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες.

Με το βλέμμα σε αυτό τον ορίζοντα, οφείλουμε όλοι οι εμπλεκόμενοι εταίροι -η πολιτεία, η επιστημονική και η ιατρική κοινότητα, οι ενώσεις ασθενών, αλλά και οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις- να συνδιαμορφώσουμε την εθνική φαρμακευτική στρατηγική μέχρι το 2030. Οι άμεσες και επείγουσες προκλήσεις δεν πρέπει να μας κρατούν καθηλωμένους σε μια αποσπασματική μικροδιαχείριση της επόμενης μέρας. Αντίθετα, συνιστούν απτά επιχειρήματα υπέρ μίας ολικής επανεκκίνησης της πολιτικής φαρμάκου.

Η ανάγκη χρηματοδότησης του φαρμάκου με βάση τις πραγματικές ανάγκες υγείας του πληθυσμού, ο στρατηγικός έλεγχος της κατανάλωσης (και συνεπώς της δαπάνης), η κινητροδότηση των κλινικών μελετών, η συλλογή και αξιοποίηση big data που θα μετρούν και θα τεκμηριώνουν το πραγματικό όφελος των καινοτόμων θεραπειών, το προβλέψιμο επενδυτικό περιβάλλον, δεν αποτελούν “συντεχνιακά αιτήματα’ των φαρμακευτικών εταιρειών.

Είναι η βάση μίας εθνικής φαρμακευτικής πολιτικής με επίκεντρο τον ασθενή, στην οποία οφείλει η επόμενη κυβέρνηση να ενσκήψει με συστηματικό τρόπο και να ενσωματώσει ισότιμα τις προτεραιότητες αυτές στη μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας την επόμενη τετραετία. Με τον τρόπο αυτό θα δώσουμε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας τα εργαλεία να ανταποκριθεί πλέον συντεταγμένα στις σύγχρονες προκλήσεις της προσβασιμότητας, της διαθεσιμότητας και της προσιτής τιμής των φαρμάκων.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα από τα πλέον σημαντικά διδάγματα της πρόσφατης πανδημίας ήταν η ανάγκη συνέργειας, συνεννόησης, επικοινωνίας και επένδυσης σε μέσα που θα μας προφυλάξουν από την κρίση.

 

Θεοκλής Ζαούτης

Πρόεδρος του ΕΟΔΥ

 

Δημήτρης Παρασκευής

Αντιπρόεδρος ΕΟΔΥ για τα Μεταδοτικά

Ο ιός SARS-CoV-2 έκανε την αρχική του εμφάνιση στα τέλη 2019 στην Κίνα και στη συνέχεια προκάλεσε εκτενή διασπορά σε όλη την υφήλιο. Η πανδημία Covid-19 είχε μακροχρόνια διάρκεια με σημαντικές επιπτώσεις στην κοινότητα, πέραν της υγειονομικής κρίσης, όπως στην οικονομία, στον τρόπο συμπεριφοράς και στην ψυχολογία της κοινότητας. Παράλληλα, τα προληπτικά μέτρα που εφαρμόστηκαν, καθώς και η ανάγκη για σχεδόν καθολικό εμβολιασμό των ενηλίκων, έγιναν αιτία να προκληθεί κατά καιρούς έντονη αντιπαράθεση μεταξύ ατόμων με διαφορετικές πεποιθήσεις, ενώ τονώθηκε η διασπορά ψευδών ειδήσεων σε πολλά θέματα που αφορούσαν την πανδημία και τον εμβολιασμό.

Σε κάθε περίπτωση, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας που, παρότι η επίδρασή της στην υγεία του πληθυσμού είναι πολύ πιο ήπια σε σχέση με την πρώτη περίοδο, ο κίνδυνος δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί, βιώσαμε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις. Αυτή η εμπειρία καθιστά επιτακτικά ορισμένα ερωτήματα: Πόσο κινδυνεύουμε για μια παρόμοια πανδημία στο προσεχές μέλλον; Πόσο υπαρκτός είναι ο κίνδυνος για μια μελλοντική πανδημία; Πόσο μπορούμε να αποτρέψουμε ή να περιορίσουμε τους κινδύνους για μια πανδημία; Πόσο καλά προετοιμασμένοι είμαστε για να αντιμετωπίσουμε μια μελλοντική πανδημία; Ή, ακόμα, ποια διδάγματα λάβαμε από την πρόσφατη πανδημία, πόσο τα λάβαμε υπόψη μας και ποιο είναι το επίπεδο ετοιμότητας της χώρας μας για μια πιθανή μελλοντική απειλή;

Ο κίνδυνος για μελλοντικές απειλές είναι πάντα υπαρκτός, αλλά ας εξηγήσουμε τι καθιστά ένα παθογόνο πιθανή απειλή για μια μελλοντική πανδημία. Για να προκαλέσει μια πανδημία, ένα παθογόνο θα πρέπει κατά κανόνα να μην έχει προσβάλει πρόσφατα τον άνθρωπο ή, με άλλα λόγια, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να διαθέτει ανοσία έναντι αυτού. Συνήθως ο άνθρωπος κινδυνεύει από παθογόνα που προσβάλλουν άλλα ζώα με τα οποία είναι σε στενή επαφή λόγω των δραστηριοτήτων του. Το παθογόνο θα πρέπει να μεταδίδεται εύκολα, κατά κανόνα μέσω σταγονιδίων του αναπνευστικού, όπως ο κορωνοϊός ή άλλοι ιοί του αναπνευστικού, ενώ μια άλλη καθοριστική παράμετρος που κατέστησε τον SARS-CoV-2 πανδημική απειλή σε αντίθεση με τον SARS-CoV που εμφανίστηκε το 2003, είναι η δυνατότητα να μεταδίδεται κατά την ασυμπτωματική περίοδο. Αυτή η ιδιότητα είναι μεγάλης σημασίας, γιατί καθιστά δύσκολο τον περιορισμό της διασποράς από άτομα που δεν έχουν ακόμα αναπτύξει συμπτώματα και, συνεπώς, δεν μπορούν να αυτοπεριοριστούν. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι για τον SARS-CoV-2 έχει εκτιμηθεί ότι περίπου οι μισές μολύνσεις έχουν προέλθει από άτομα που ήταν σε ασυμπτωματική φάση.

Βάσει αυτών αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε διαρκή κίνδυνο λόγω της πληθώρας των παθογόνων σε ζώα και της στενής μας επαφής με αυτά. Ο κίνδυνος μεταδόσεων δεν μπορεί να μηδενιστεί, αλλά μπορεί να περιοριστεί με συνεχή ενημέρωση της κοινότητας. Επίσης, για να επιτευχθεί έγκαιρη διάγνωση, διενεργούνται προγράμματα επιτήρησης για νέα παθογόνα, ειδικά σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «υψηλού κινδύνου» για μεταδόσεις νέων παθογόνων από ζώα σε ανθρώπους.

Η κλιματική αλλαγή λόγω των νέων συνθηκών σε ό,τι αφορά την περιοχή κατοικίας των ζώων, του κλίματος, των μετακινήσεων πληθυσμού, των συνθηκών υγιεινής, αλλά και των περιοχών όπου κινούνται έντομα και πτηνά, καθιστούν το πεδίο διαρκώς μεταβαλλόμενο και αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες έκθεσης του ανθρώπου σε «νέα» παθογόνα.

Αναφορικά με το πόσο καλά προετοιμασμένοι είμαστε για μια ενδεχόμενη πανδημία, η απάντηση δεν μπορεί να είναι απόλυτα σαφής, δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε το πώς και το πότε θα συμβεί. Σε κάθε περίπτωση, διαθέτουμε δυνατότητες για να εντοπίζουμε πιθανές νέες απειλές, αλλά κανένα σύστημα υγείας ή καμία κεντρική διοίκηση δεν διαθέτει τα μέσα εξ αρχής για να μπορεί να αντιμετωπίσει μια υγειονομική κρίση του μεγέθους της πανδημίας Covid-19, όπου σε περίοδο έξαρσης οι ανάγκες για νοσηλεία αυξάνονται εκθετικά ανά εβδομάδα.

Οι δυνατότητες αντιμετώπισης, όμως, περιλαμβάνουν πλάνο για τις ανάγκες, που μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με τις συνθήκες, καθώς και τον κατάλληλο σχεδιασμό για δημιουργία αποθεμάτων εξοπλισμού και μέσων, αλλά και «δίκαιης» κατανομής σε περίοδο κρίσης. Το πλάνο αυτό υφίσταται σε επίπεδο διακρατικό, ενώ και η Ε.Ε. διαθέτει ανάλογο μηχανισμό.

Ένα από τα σημαντικά διδάγματα της πρόσφατης πανδημίας ήταν η ανάγκη συνέργειας, συνεννόησης, επικοινωνίας και επένδυσης σε μέσα που θα μας προφυλάξουν από την κρίση. Η ανάγκη συνέργειας είναι καθοριστικής σημασίας και αφορά τόσο τις υπηρεσίες των επιμέρους κρατών όσο και τα κράτη μεταξύ τους, ενώ είναι επίσης σημαντικό να επιτευχθεί η συνέργεια των πολιτών μέσα από έγκυρη και διαρκή ενημέρωση, καθώς και στήριξη των αναγκών τους καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης. Η πανδημία ανέδειξε για άλλη μια φορά ότι τα όπλα μας είμαστε όλοι εμείς που, όταν σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο, αλληλοβασταζόμενοι σαν μια γροθιά, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά οποιαδήποτε κρίση.

Παράλληλα, η επένδυση στην επιστήμη έδειξε επίσης ότι η μάχη θα κερδηθεί με τα μέσα που θα μας παρέχει αυτή, όπως συνέβη καθοριστικά και στην περίοδο της πανδημίας. Παραδείγματα αποτελούν η ανάπτυξη διαγνωστικών μέσων (μοριακά, αντιγονικά και αυτοδιαγνωστικά τεστ), η ανάπτυξη αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων σε διάστημα μερικών μηνών, η ανάπτυξη θεραπείας, η έρευνα σε όλους τους κρίσιμους τομείς αναφορικά με την πανδημία, αλλά και τα δεδομένα επιτήρησης. Όλα αυτά αποτελούν επιτεύγματα που έπαιξαν καίριο ρόλο στον αγώνα μας ενάντια στον ιό.

Συμπερασματικά, οι πιθανές απειλές στον κόσμο μας, που μεταβάλλεται συνεχώς, καθίστανται όλο και πιο σύνθετες και πολύπλοκες. Το όπλο μας είναι ο ίδιος άνθρωπος, η δυνατότητα να προβλέπει, να μελετά να βρίσκει λύσεις και να αναπτύσσει μέσα έναντι κάθε δυνατής απειλής. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που στην ανθρώπινη ιστορία καμία απειλή δεν κατέστη δυνατή να τον αφανίσει…

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι προτείνει ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων. Ο ρόλος των γενοσήμων.

 

Ελλείψεις φαρμάκων συνεχίζουν να υπάρχουν στην ελληνική αγορά και το υπουργείο Υγείας και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ) εστιάζουν σε τέσσερα κύρια μέτρα τα οποία καλύπτουν το σύνολο της εφοδιαστικής αλυσίδας για την αντιμετώπιση των ελλείψεων και την προάσπιση της προστασίας της Δημόσιας Υγείας και των Ελλήνων ασθενών.

Ο ΕΟΦ εξηγεί ότι ως έλλειψη θεωρείται η αδυναμία κάλυψης των αναγκών σε επίπεδο δραστικής ουσίας και όχι σκευάσματος, καθώς η ουσία μπορεί να παρέχεται μέσω εναλλακτικών γενοσήμων σκευασμάτων. Στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν εναλλακτικά σκευάσματα ενθαρρύνεται η κάλυψη των αναγκών με γενόσημα φάρμακα.

Τα τέσσερα μέτρα

Η απαγόρευση των εξαγωγών, αναφέρει ο ΕΟΦ, αποτελεί μέτρο το οποίο εφαρμόζεται προσωρινά και επιλεγμένα με στόχο τη διασφάλιση των αναγκών των ασθενών με φάρμακα τα οποία εξάγονται σε άλλες χώρες και ως εκ τούτου καθίστανται ελλειπτικά ή δυσεύρετα για τον Ελληνα ασθενή.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό «αποφασίστηκε οι φαρμακευτικές εταιρείες να αυξήσουν σημαντικά το επόμενο χρονικό διάστημα τις ποσότητες των φαρμάκων που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά, το οποίο άλλωστε αποτελεί και υποχρέωσή τους».

Οι φαρμακαποθήκες υποχρεώνονται να δηλώνουν τις πωλήσεις και τα αποθέματά τους για τα ελλειπτικά φάρμακα σε πραγματικό χρόνο, ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμη η εκτίμηση του φαινομένου και η ανεύρευση λύσεων. Για το λόγο αυτό, τονίζει ο ΕΟΦ, αναπτύχθηκε ειδική πλατφόρμα η οποία θα τεθεί σε λειτουργία μέσα στην εβδομάδα.

Τέλος, με απόφαση του υπουργείου Υγείας η χορήγηση φαρμάκων που βρίσκονται σε έλλειψη ή περιορισμένη διάθεση θα γίνεται από τα φαρμακεία στους ασθενείς μόνο εφόσον αυτά έχουν συνταγογραφηθεί ηλεκτρονικά βάσει των ενδείξεων και από τις ιατρικές ειδικότητες που προβλέπονται.

Οποιαδήποτε έλλειψη ή δυσκολία ανεύρεσης φαρμάκου πρέπει να δηλώνεται από τους φαρμακοποιούς και τους ιατρούς στην πλατφόρμα του ΕΟΦ, ώστε να λαμβάνεται μέριμνα άμεσα.

Πηγές:
ΕΟΦ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αθήνα, 03/07/2023

Αγράφων 3-5, Μαρούσι

Τ.Κ. 15123

Τηλ. 2105212000

www.eody.gov.gr

: @eody

: @eody_gr

 

 

 

 

Αγαπητή/έ

Με αίσθημα ευθύνης και ικανοποίησης για τα πεπραγμένα της παρούσας Διοίκησης του ΕΟΔΥ σας αποστέλλω συνημμένο τον ετήσιο απολογισμό του 2022, προκειμένου να αποκτήσετε, μια άμεση εκτίμηση για τις επιστημονικές και οργανωτικές πρωτοβουλίες που συντελέστηκαν το περασμένο έτος (2022) στον Οργανισμό.

Εκφράζω τις ειλικρινείς ευχαριστίες μου, για τη συμβολή σας στον τομέα της Υγείας.

 

Με εκτίμηση,

Θ. Ζαούτης

Πρόεδρος του Δ.Σ.

Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ)

 

EODY ANNUAL REPORT 2022

 

 

 

 

πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος του ΠΜΣ “Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας” του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για το έτος 2023-2024.

Θεωρούμε ότι το πρόγραμμα παρέχει ειδικές γνώσεις και για το λόγο αυτό θα θέλαμε τη συμβολή σας στην προσπάθεια επικοινωνίας με τους ενδιαφερόμενους  δηλαδή την δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης στην ιστοσελίδα σας και την ενημέρωση των μελών σας με ηλεκτρονικό μήνυμα.

 

ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

«Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας»

Το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν υποψηφιότητα για την παρακολούθηση του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) «Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας» για το ακαδημαϊκό έτος 2023-2024.

 

Στο ΠΜΣ γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι Σχολών Επιστημών Υγείας και άλλων Τμημάτων των Πανεπιστημίων της ημεδαπής ή αναγνωρισμένων ομοταγών Ιδρυμάτων της αλλοδαπής όπως (Βιολόγοι, Χημικοί, Βιοχημικοί, Κλινικοί Διαιτολόγοι, Διατροφολόγοι, Καθηγητές Φυσικής Αγωγής, Εκπαιδευτικοί,  Φυσικοθεραπευτές, Ψυχολόγοι ή πτυχιούχοι άλλων συναφών αντικειμένων) καθώς και πτυχιούχοι Τμημάτων ΤΕΙ συναφούς γνωστικού αντικειμένο. Οι κάτοχοι τίτλου ΑΕΙ της αλλοδαπής οφείλουν να προσκομίσουν την αναγνώριση του τίτλου τους από το ΔΟΑΤΑΠ. Επίσης γίνονται δεκτοί απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ άλλων ειδικοτήτων υπό προϋποθέσεις συμπληρωματικών κριτηρίων και συνεκτίμηση αποδεδειγμένης επαγγελματικής και ερευνητικής εμπειρίας σχετικής με το αντικείμενο του ΠΜΣ, ύστερα από απόφαση της ΣΕ.

Προϋπόθεση για την επιλογή αποτελεί η επαρκής γνώση της αγγλικής γλώσσας με πιστοποιητικό γλωσσομάθειας επιπέδου Β2. Αν δεν υπάρχει πιστοποιητικό η επαρκής γνώση της αγγλικής γλώσσας βεβαιώνεται από την Επιτροπή Γλωσσομάθειας.

Tο ΠΜΣ οδηγεί στην απόκτηση Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) στην «Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας» μετά από σπουδές διάρκειας τριών (3) ακαδημαϊκών εξαμήνων, από τα οποία τα δύο (2) αφορούν στην παρακολούθηση μαθημάτων και ένα (1) στην υλοποίηση πρακτικής άσκησης και στην εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας. Το ΠΜΣ είναι πλήρους φοίτησης και η παρακολούθηση υποχρεωτική. Η επίσημη γλώσσα του ΠΜΣ είναι η Ελληνική και η Αγγλική.

 

Website: https://www.med.uth.gr/mscpelmy/

email: [email protected]

 

—

Με εκτίμηση,

Σπανός Μιχαήλ

MSc, ΠΕ Πληροφορικής

Γραμματεία ΠΜΣ “Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας”

Τμήμα Ιατρικής, Βιόπολις, Λάρισα 41500

Κτίριο Βιβλιοθήκης 1ος όροφος

Τηλέφωνο: 2410-685602, 6986711941

e-mail: [email protected] , [email protected]

Webpage : https://www.med.uth.gr/mscpelmy/

 

 

 

Πρόσκληση στη Διαδικτυακή Ημερίδα Ενημέρωσης του ευρωπαϊκού προγράμματος e-SAFE Το Ινστιτούτο Prolepsis σας προσκαλεί την Τρίτη 18 Ιουλίου 2023, 12:00 – 14:30, στην ενημερωτική διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα: «Εκπαίδευση και κατάρτιση χειριστών τροφίμων για τη διασφάλιση θρεπτικών γευμάτων υψηλής ποιότητας, υγιεινής και ασφάλειας». Στην ημερίδα θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα της έρευνας και τα εκπαιδευτικά εργαλεία που σχεδίασαν οι εταίροι του προγράμματος e-SAFE. Το συγκεκριμένο έργο αποσκοπεί στην προώθηση ενός νέου εκπαιδευτικού προγράμματος το οποίο βοηθάει τους επαγγελματίες που απασχολούνται στον κλάδο των υπηρεσιών σίτισης και εστίασης να βελτιώσουν ή ακόμη και να αλλάξουν τις καθημερινές τους πρακτικές κατά την προετοιμασία γευμάτων. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μάγειρες, σεφ, προσωπικό κουζίνας, χειριστές τροφίμων, βιομηχανίες τροφίμων, παρόχους επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης κ.ά. Το έργο e-SAFE χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα ERASMUS+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μαζί με το Ινστιτούτο Prolepsis συμμετέχουν στην κοινοπραξία του e-SAFE οι οργανισμοί: The Polish Farm Advisory and Training Centre not-for-profit Sp. z o. o., Miastkowo (Συντονιστής του προγράμματος, Πολωνία), ISEKI-Food Association (Αυστρία), Center for Social Innovation – CSI (Κύπρος), Italian Cuisine di Gianluca Pardini (Ιταλία), Kauno maisto pramones ir prekybos mokymo centras (Λιθουανία). Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά μέσω της πλατφόρμας Ζoom και η συμμετοχή είναι δωρεάν. Στους συμμετέχοντες που επιθυμούν θα χορηγηθεί βεβαίωση παρακολούθησης. Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να δηλώσουν συμμετοχή στον παρακάτω σύνδεσμο:   Δηλώστε Συμμετοχή     Η εκδήλωση διοργανώνεται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος e-SAFE “Enhance safer and healthier meals through food handlers’ education and training”. Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα που θα παρουσιαστεί στην ημερίδα, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα: e-safe-project.eu     Ινστιτούτο Prolepsis Φραγκοκκλησιάς 7, 151 25, Μαρούσι T : +30 210 6255700   |   F : +30 210 6106810

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ 2023-2024

 

Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) με τίτλο: «Θρόμβωση και Αντιθρομβωτική Αγωγή», από το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με διευθυντή τον Καθηγητή Αγγειοχειρουργικής. κ. Μιλτιάδη Ματσάγκα.

 

Στο Π.Μ.Σ. γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ) πτυχιούχοι Τμημάτων Ιατρικής των Σχολών Επιστημών Υγείας των ΑΕΙ της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων πανεπιστημίων και πρώην ΑΤΕΙ.

 

Υποτροφία ύψους 2.000 ευρώ για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δίδεται σε έναν εκ των αριστευσάντων φοιτητών.

 

Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 15 Σεπτεμβρίου έως 15 Οκτωβρίου 2023.

 

 

 

Στην πόλη, πάρκα και πράσινοι χώροι συμβάλλουν στην πτώση της θερμοκρασίας και προωθούν τη βιοποικιλότητα, όμως βοηθούν και στην επιβράδυνση της γήρανσης των κυττάρων: σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε χθες Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε νησίδες πρασίνου είναι βιολογικά κατά μέσο όρο δυόμισι χρόνια νεότεροι σε σχέση με τους υπόλοιπους.

«Η ζωή κοντά σε πράσινο βοηθά να διατηρούμαστε πιο νέοι σε σχέση με την πραγματική μας ηλικία», εξήγησε η Κιέζου Κιμ, βασική συντάκτρια της έρευνας, μεταδιδακτορική ερευνήτρια ιατρικής στο πανεπιστήμιο Northwestern.

«Πιστεύουμε ότι η ανακάλυψή μας θα έχει σημαντικές συνέπειες στον αστικό σχεδιασμό σε ό,τι αφορά την επέκταση του πρασίνου, την προώθηση της δημόσιας υγείας και τον περιορισμό των ανισοτήτων στην υγεία», πρόσθεσε.

Ήδη είχε εντοπιστεί η σύνδεση μεταξύ της ύπαρξης πρασίνου και της καλύτερης καρδιαγγειακής υγείας των ανθρώπων, καθώς και των χαμηλότερων ποσοστών θνησιμότητας. Οι ερευνητές εκτιμούσαν ότι η σωματική άσκηση και οι κοινωνικές επαφές στα πάρκα διαδραμάτιζαν ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως μέχρι τώρα δεν ήταν ξεκάθαρο ότι τα ίδια τα πάρκα επιβραδύνουν τη γήρανση των κυττάρων.

 

Ανισότητες

Η Κιμ και οι συνάδελφοί της παρακολούθησαν περισσότερους από 900 ανθρώπους, λευκούς και μαύρους, σε τέσσερις αμερικανικές πόλεις (Μπέρμιγχαμ, Σικάγο, Μινεάπολη και Όκλαντ) για διάστημα 20 ετών, από το 1986 ως το 2006.

Με τη βοήθεια δορυφορικών εικόνων, η ομάδα μέτρησε την απόσταση μεταξύ των κατοικιών των συμμετεχόντων και των χώρων πρασίνου. Επίσης εξέτασε δείγματα αίματος που πήρε από τους συμμετέχοντες την 15η και την 20η χρονιά της έρευνας προκειμένου να καθορίσει τη βιολογική τους ηλικία.

Στη συνέχεια οι ερευνητές έφτιαξαν επιστημονικά μοντέλα για να αποτιμήσουν τα αποτελέσματα και έλαβαν υπόψη τους διάφορες μεταβλητές που θα μπορούσαν να τα επηρεάσουν, όπως η εκπαίδευση, το εισόδημα, αν είναι καπνιστές ή όχι…

Παρατήρησαν ότι τα άτομα τα σπίτια των οποίων είχαν γύρω τους 30% πρασίνου σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων ήταν κατά μέσο όρο νεότεροι βιολογικά κατά 2,5 χρόνια σε σχέση με αυτά που είχαν γύρω τους 20% πρασίνου.

Ωστόσο τα οφέλη δεν ήταν ίδια για όλους.

Οι μαύροι που ζούσαν κοντά σε πράσινο ήταν μόνο κατά ένα χρόνο νεότεροι από την πραγματική τους ηλικία, ενώ οι λευκοί κατά τρία χρόνια.

«Άλλοι παράγοντες όπως το στρες, η ποιότητα των πράσινων χώρων και διάφοροι κοινωνικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τα οφέλη», εξήγησε η Κιμ, ενώ πρόσθεσε ότι αυτές οι διαφορές θα πρέπει να εξεταστούν από άλλες έρευνες.

Για παράδειγμα οι άνθρωποι που ζουν υποβαθμισμένες συνοικίες αποφεύγουν να συχνάζουν στα πάρκα εκεί, καθώς αυτά πολλές φορές χρησιμεύουν για παράνομες δραστηριότητες. Κατά συνέπεια τα οφέλη για την υγεία τους είναι μικρότερα.

Οι επόμενοι επιστήμονες μπορεί να εξετάσουν τη σύνδεση μεταξύ των πράσινων χώρων και συγκεκριμένων συνεπειών για την υγεία των ανθρώπων, σημείωσε η Κιμ. Ο τρόπος με τον οποίο το πράσινο καθυστερεί τη γήρανση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος, εξήγησε, προσθέτοντας ότι γνωρίζουμε απλώς ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ πρασίνου και νεότητας.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο καρκίνος του μαστού παραμένει σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας του γυναικείου πληθυσμού. Σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών, η μαστεκτομή είναι μέρος της θεραπείας του καρκίνου του μαστού, με τις γνωστές σωματικές και ψυχικές επιπτώσεις της.  Επομένως, η ανάπλαση του αφαιρεθέντος μαστού αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της χειρουργικής θεραπείας του καρκίνου του μαστού, διότι συμβάλλει τόσο στη σωματική, όσο και στην ψυχική αποκατάσταση της ασθενούς.

Το αν και πότε θα γίνει ανάπλαση του μαστού εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, οι βασικότεροι των οποίων είναι το στάδιο και η έκταση της νόσου και η πιθανόν απαιτουμένη συμπληρωματική θεραπεία. Έτσι, η ανάπλαση του μαστού είναι δυνατόν να αρχίσει να πραγματοποιείται είτε αμέσως, κατά τον ίδιο χειρουργικό χρόνο με την μαστεκτομή, είτε αργότερα, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η θεραπεία του καρκίνου.

Συνήθως, απαιτούνται περισσότερα από ένα στάδια για την ολοκλήρωση της ανάπλασης του αφαιρεθέντος μαστού, την επίτευξη συμμετρίας μεταξύ των δύο μαστών και την ανάπλαση του συμπλέγματος της θηλής και της θηλαίας άλω.

Μέθοδοι αποκατάστασης

Ποικίλες μέθοδοι εφαρμόζονται για την αποκατάσταση του μαστού μετά την μαστεκτομή. Οι παράγοντες που επηρεάζουν τη μέθοδο ανάπλασης του μαστού εξαρτώνται από τη διάπλαση του σώματος και ιδιαίτερα του θωρακικού τοιχώματος της ασθενούς, το μέγεθος των μαστών, τη διαθεσιμότητα ιστών στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα, τη χορήγηση ή μη ακτινοθεραπείας, τη γενική κατάσταση της ασθενούς, την ηλικία και την επιθυμία της.

Οι μέθοδοι ανάπλασης του μαστού είναι δυνατόν να διακριθούν σε τρείς κατηγορίες:

• Ανάπλαση μαστού με την χρήση συνθετικών υλικών, δηλαδή σιλικονούχων ενθεμάτων.
• Ανάπλαση μαστού από αυτόλογους ιστούς (ιστούς από το σώμα της ασθενούς).
• Ανάπλαση μαστού με τη μεταφορά αυτόλογων ιστών και τη σύγχρονη χρήση συνθετικών υλικών.

Ανάπλαση μαστού με την χρήση συνθετικών υλικών

Στην πρώτη κατηγορία, η ανάπλαση της μαστικής προβολής, εφόσον ο μαστός είναι μικρός και δεν είναι πτωτικός, επιτυγχάνεται αμέσως -συγχρόνως με τη μαστεκτομή- ή, αργότερα, με την τοποθέτηση ενθεμάτων σιλικόνης κάτω από τους μύες του πρόσθιου και πλάγιου θωρακικού τοιχώματος. Εάν ο μαστός είναι μεγαλύτερος, τότε απαιτείται η προκαταρκτική διάταση των μυών και του δέρματος του πρόσθιου και πλάγιου θωρακικού τοιχώματος, η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση διατατήρων ιστών, δηλαδή ενθεμάτων με βαλβίδα, μέσω της οποίας είναι δυνατή η σταδιακή πλήρωση αυτών με φυσιολογικό ορό και, ως εκ τούτου, η σταδιακή διάταση των υπερκείμενων μυών και του δέρματος. Όταν η διάταση φτάσει το επιθυμητό μέγεθος, σε μια δεύτερη χειρουργική επέμβαση ο διατατήρας ιστών αντικαθίσταται από το μόνιμο σιλικονούχο ένθεμα. Κατά τη δεύτερη αυτή χειρουργική επέμβαση, ελέγχεται και αποκαθίσταται η συμμετρία των δύο μαστών, ως προς τη θέση, το μέγεθος και το βαθμό πτώσεως.

Προσφάτως, γίνονται προσπάθειες τοποθετήσεως του τελικού σιλικονούχου ενθέματος στη θέση του αφαιρεθέντος μαστού, δηλαδή υπό το δέρμα και τον υποδόριο ιστό και όχι εν τω βάθει των μυών του πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος, ενίοτε δε και με διατήρηση του συμπλέγματος θηλής και θηλαίας άλω. Το ένθεμα καλύπτεται από ειδικά επεξεργασμένα πλέγματα τιτανίου. Η μέθοδος παρουσιάζει λίγο μεγαλύτερο ποσοστό διάσπασης του τραύματος σε σύγκριση με την προαναφερθείσα μέθοδο ανακατασκευής του μαστού.

Ανάπλαση μαστού από αυτόλογους ιστούς

Η δεύτερη κατηγορία μεθόδων ανάπλασης του μαστού αφορά στη μεταφορά αυτόλογων ιστών, υπό τη μορφή είτε μισχωτού κρημνού, είτε ελεύθερου αγγειουμένου κρημνού. Στη δεύτερη περίπτωση, απαιτείται η μικροχειρουργική -με μικροσκόπιο- συρραφή των αγγείων του κρημνού με αγγεία της περιοχής στην οποία μεταφέρεται, δηλαδή το πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα. Συνήθως οι κρημνοί αυτοί λαμβάνονται από το κατώτερο (υπομφάλιο) τμήμα του κοιλιακού τοιχώματος και μεταφέρονται στην περιοχή της μαστεκτομής προς σχηματισμό του αφαιρεθέντος μαστού. Το πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι ότι ο αναπλασθείς μαστός αποτελείται εξ ολοκλήρου από ιστούς προερχόμενους από το ίδιο το σώμα της γυναίκας και, ως εκ τούτου, ακολουθεί όλες τις αλλαγές που υφίσταται αυτό κατά τη διάρκεια της ζωής της (αύξηση – μείωση βάρους κ.λπ.). Επιπλέον, το κοιλιακό τοίχωμα εμφανίζεται βελτιωμένο ως επί κοιλιοπλαστικής. Στην κατηγορία ανάπλασης του μαστού (ή μαστών) με αυτόλογους ιστούς πρέπει να περιληφθεί και η μέθοδος της αυτομεταμόσχευσης λίπους, το οποίο λαμβάνεται με λιποαναρρόφηση από το ίδιο το σώμα της ασθενούς και εντίθεται στην περιοχή του μαστού. Απαιτούνται προδιάταση των ιστών του θωρακικού τοιχώματος με ειδικό εξωτερικά εφαρμοζόμενο διατατήρα, καθώς και πολλές (3-4) συνεδρίες για την ολοκλήρωση της ανάπλασης του μαστού.

Ανάπλαση μαστού με τη μεταφορά αυτόλογων ιστών και τη σύγχρονη χρήση συνθετικών υλικών

Στην τρίτη κατηγορία των μεθόδων ανάπλασης του μαστού χρησιμοποιούνται αυτόλογοι ιστοί για την ανάπλαση των ιστών που αφαιρέθηκαν με τη μαστεκτομή και τη βελτίωση ιστών που παραμένουν στο θωρακικό τοίχωμα. Συγχρόνως, όμως, για να αυξηθούν ο όγκος και η προβολή του μαστού χρησιμοποιείται και σιλικονούχο ένθεμα. Ο ιστός που συνήθως μεταφέρεται είναι ο μυοδερματικός (μυς και δέρμα) ή μόνο ο μυϊκός κρημνός του πλατέος ραχιαίου μυός.

Όπως ήδη αναφέρθηκε, η ανάπλαση του μαστού είναι δυνατόν να αρχίσει κατά τον ίδιο χειρουργικό χρόνο με την μαστεκτομή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων απαιτείται και δεύτερη χειρουργική επέμβαση για την επίτευξη συμμετρίας μεταξύ των μαστών. Η θηλαία άλως συνήθως δημιουργείται με δερματοστηξία (tattoo), ενώ με μία μικρή χειρουργική επέμβαση, υπό τοπική αναισθησία, αποκαθίσταται η θηλή. Η θηλαία άλως και η θηλή αναπλάθονται μόνο όταν το μέγεθος, το σχήμα και η συμμετρία των μαστών είναι ικανοποιητικά.

Όλες οι μέθοδοι έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο Πλαστικός Χειρουργός πρέπει να είναι ενήμερος και ικανός να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε από αυτές, ώστε να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει την καταλληλότερη για κάθε ασθενή του.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός συνοδευτικού άρθρου από το Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης, αυτά τα ευρήματα παρέχουν πειστικές αποδείξεις ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART θα μπορούσε να αλλάξει το τοπίο της θεραπείας και της πρόληψης του HIV επιτυγχάνοντας αποτελεσματικά ιολογική καταστολή για ασθενείς με ιαιμία όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και ευκαιρία.

HIV Ενέσιμη ART: Μια μελέτη ενηλίκων με δημόσια ασφάλιση που ζουν με HIV διαπίστωσε ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης (LA-ART) με καβοτεγκραβίρη (CAB) και ριλπιβιρίνη (RPV) πέτυχε ιολογική καταστολή στους περισσότερους ανθρώπους με ανιχνεύσιμα ιικά φορτία και προκλήσεις προσκόλλησης. Η μελέτη δημοσιεύεται στα Χρονικά Eσωτερικής Ιατρικής (Annals of Internal Medicine). Απαιτούνται προσπάθειες για τη διασφάλιση της δίκαιης εφαρμογής της ενέσιμης αντιρετροϊκής θεραπείας μακράς δράσης LA-ART για άτομα με HIV με καταστολή του ιού.

Η ενέσιμη καβοτεγκραβίρη CAB και ριλπιβιρίνη RPV υπόσχονται βελτίωση των αποτελεσμάτων μεταξύ πληθυσμών με φραγμούς προσκόλλησης, αλλά είναι εγκεκριμένη μόνο για εκείνους που έχουν επιτύχει ιολογική καταστολή με χρήση από του στόματος αντιρετροϊκής θεραπείας ART πριν από την έναρξη των ενέσιμων. Ερευνητές από το Γενικό Νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο προσπάθησαν να εξετάσουν την επίδραση της ενέσιμης αντιρετροϊκής θεραπείας μακράς δράσης LA-ART σε δημόσιους ασφαλισμένους ενήλικες που ζουν με HIV που είτε είχαν ιογενή καταστολή και επιθυμούσαν να στραφούν στην ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART, είτε σε άτομα με HIV και ιαιμία που πάλευαν με την καθημερινή συμμόρφωση στο χάπι αλλά εξέφρασαν προθυμία να επισκεφθείτε την κλινική για τακτικές ενέσεις. Η κοόρτη αντιμετώπισε εμπόδια στη συμμόρφωση, συμπεριλαμβανομένων των υψηλών ποσοστών ασταθούς στέγασης, ψυχικών ασθενειών και χρήσης ουσιών. Μεταξύ 133 ασθενών στη μελέτη, 76 ξεκίνησαν την ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART με ιολογική καταστολή και 57 ξεκίνησαν με ιαιμία. Όλοι εκτός από 2 συμμετέχοντες με ιαιμία πέτυχαν ιική καταστολή στις 26 εβδομάδες, η οποία είναι παρόμοια με τα ποσοστά από κλινικές δοκιμές.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός συνοδευτικού άρθρου από το Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης, αυτά τα ευρήματα παρέχουν πειστικές αποδείξεις ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART θα μπορούσε να αλλάξει το τοπίο της θεραπείας και της πρόληψης του HIV επιτυγχάνοντας αποτελεσματικά ιολογική καταστολή για ασθενείς με ιαιμία όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και ευκαιρία.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/