Κατηγορία: Γενικά

O Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας διοργανώνει Επιστημονική Ημερίδα για την Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καπνίσματος. Η εκδήλωση πραγματοποιείται μέσω του Γραφείου Διακοπής Καπνίσματος της Διεύθυνσης Επιδημιολογίας και Πρόληψης Μη Μεταδοτικών Νοσημάτων και Τραυματισμών.

Συγκεκριμένα, η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στο αμφιθέατρο της HELEXPΟ (Διαγόρα και Λ. Κηφισίας 39, Μαρούσι 15123, 2^ος όροφος), στις 31 Μαΐου 2023 και ώρα 9:00-14.00.  Άξιο λόγου είναι ότι η εκδήλωση τελεί υπό την Αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας Έλληνες  επιστήμονες που εργάζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό θα κάνουν ενδιαφέρουσες ομιλίες για το θέμα,  ώστε οι συμμετέχοντες να πληροφορηθούν νεότερες εξελίξεις και εμβαθύνουν στο ζήτημα του καπνίσματος. Η είσοδος είναι ελεύθερη και στους συμμετέχοντες χορηγείται πιστοποιητικό παρακολούθησης.

Διαβάστε περισσότερα: Πρόγραμμα. Ημερίδα για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος (1)

Πηγη: https://virus.com.gr/

Κορυφαίο επίτευγμα της σύγχρονης Ιατρικής θεωρείται η μεταμόσχευση ως αντιμετώπιση της ολικής φθοράς ενός οργάνου και  αντικατάστασή του από ένα υγιές.  Στη χώρα μας  η πρώτη μεταμόσχευση ήπατος  πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 1990  στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης από την ομάδα του καθηγητή Αντώνη Αντωνιάδη και έκτοτε έχουν αλλάξει πολλά.

Η μεταμόσχευση του ήπατος αποτελεί μια από τις πιο δύσκολες και περίπλοκες χειρουργικές πράξεις σε όλη την ιατρική. Η επέμβαση  που διενήργησε πριν 33 χρόνια ο καθηγητής Αντωνιάδης είχε διάρκεια 5,5 ώρες. Ο καθηγητής που διεύθυνε την Κλινική Μεταμοσχεύσεων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο και δίδασκε στο ΑΠΘ σε εισήγησή του είχε κάνει έκκληση για αλλαγή νοοτροπίας ένατι μιας «σωστικής θεραπείας» και κατέκρινε την αδιαφορία του κοινού, ενώ στηλίτευε τα σενάρια νοσηρών  μυαλών περί εμπορίας οργάνων. Σημειώνεται ότι η πρώτη μεταμόσχευση ήπατος Παίδων πραγματοποιήθηκε το 1992, σύμφωνα με στοιχεία του ΑΠΘ. Έκτοτε, τα  δεδομένα έχουν αλλάξει, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΕΟΜ, αφού πριν από τη μεταμόσχευση οι ασθενείς με προχωρημένη ηπατική ανεπάρκεια πέθαιναν μέσα σε μήνες ή λίγα χρόνια. Πλέον, το 80-90% των ασθενών που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση επιβιώνει τον πρώτο χρόνο, ενώ η 5-ετής και η 10-ετής επιβίωση ανέρχονται στο 70 % και 65 %, με εξαιρετική ποιότητα ζωής (European Liver Transplant Registry, www.eltr.com).

30 χρόνια μετά στο πεδίο των μεταμοσχεύσεων

Για την ενίσχυση των μεταμοσχεύσεων στην χώρα μας εκπονήθηκε μελέτη για την κατάρτιση Εθνικού Σχεδίου για τη Δωρεά και Μεταμόσχευση Οργάνων, το 2019 ύστερα από ανάθεση του Ιδρύματος Ωνάση στο London  School of Economics. Όπως ανακοινώθηκε τότε στην Ευρώπη είχε υπολογιστεί ότι κάθε 9 λεπτά προστίθεται ένας νέος ασθενής στις εθνικές λίστες για μεταμόσχευση, ενώ σε ετήσια βάση 6.500 άνθρωποι αποβιώνουν περιμένοντας στη λίστα αναμονής. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα είχε εκτιμηθεί ότι περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι βρίσκονταν στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση. Ενδεικτικό ήταν ότι 11.500 νεφροπαθείς στη χώρα μας υποβάλλονταν το 2019 σε αιμοκάθαρση, με  υπολογισμούς πως το 25% από αυτούς θα έχει αποβιώσει τον 1ο χρόνο. Χαρακτηριστικό ακόμη είναι ότι στην Ελλάδα υπολογίζεται πως 8,8 χρόνια είναι ο μέσος όρος αναμονής για μεταμόσχευση νεφρού. Συνεπώς, η χώρα μας βρισκότααααν στις τελευταίες θέσεις στις μεταμοσχεύσεις στην Ευρώπη.

H χαμηλή αναλογία δοτών οργάνων στην Ελλάδα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο επισημάνθηκε σε εκδήλωση του ΙΣΑ, η οποία είχε πραγματοποιηθεί την ίδια χρονιά με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων. Ειδικότερα, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος υπολογιζόταν στους 18 δότες ανά εκατομμύριο, ενώ στην Ελλάδα έφθανε στους μόλις 4,8 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Επιπρόσθετα, η έλευση  της πανδημίας επέτεινε τα προβλήματα και σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΜ, κατά το πρώτο 3μηνο της πανδημίας (Μάρτιος–Μάιος 2020), οι μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη μειώθηκαν δραματικά, έφθασαν περίπου σε μηδενικό επίπεδο. Η συρρίκνωση του αριθμού διαπιστώθηκε όχι μόνο στις μεταμοσχεύσεις από αποβιώσαντες αλλά και από ζώντες δότες. Το γεγονός αποδίδεται στην προσπάθεια  προφύλαξης ληπτών και δοτών από  πιθανή νόσηση από τον SARS-CoV-2.

Ευτυχώς έναν χρόνο αργότερα, τα στοιχεία του ΕΟΜ καταμαρτυρούσαν ότι το διάστημα  Μαρτίου 2020 με Μάρτιο 2021, «ο συνολικός αριθμός τόσο των δοτών οργάνων, όσο και των πραγματοποιηθεισών μεταμοσχεύσεων δεν υστέρησε σε σχέση με τη δραστηριότητα ενός οποιουδήποτε άλλου έτους». Μεσούσης της πανδημίας, διενεργήθηκαν 121 μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών, αριθμός μεγαλύτερος από τον μέσο ετήσιο αριθμό της τελευταίας πενταετίας (107 μεταμοσχεύσεις). Ενθαρρυντικό ακόμη ήτανν ότι το Εθνικό Μητρώο Εθελοντών αυξήθηκε κατά 25% διαθέτοντας 195.000 δότες μυελού των οστών. Η προσπάθεια ευαισθητοποίησης για τη δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις συνεχίζεται και  έχει μπει σε νέα «τροχιά» εν έτη 2023, με καινοτόμο πρόγραμμα σεμιναρίων για ολοκληρωμένη πληροφόρηση που καταρρίπτει τους μύθους και τα στερεότυπα που μπερδεύουν την κοινή γνώμη.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Πηγη: https://www.ekt.gr/

Σήματα από τον εγκέφαλο φθάνουν στα νευρικά κύτταρα του εντέρου, οδηγώντας στην απελευθέρωση φλεγμονωδών χημικών ουσιών
Είναι γνωστό ότι το ψυχολογικό στρες επιδεινώνει τη φλεγμονή του εντέρου που οδηγεί σε ορισμένες ασθένειες . Ωστόσο μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστός ο μηχανισμός. Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Cell σκιαγραφεί περιγράφει με λεπτομέρεια το πως χημικές αντιδράσεις που παράγονται στον εγκέφαλο καταλήγουν με κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος στο έντερο – μια αλληλουχία που προκαλεί προβλήματα στα άτομα με τέτοια προβλήματα.Η μελέτη, εξηγεί πώς το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει σωματική δυσφορία. Και υπονοεί ότι η διαχείριση των επιπέδων στρες μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στην αποτελεσματικότητα των θεραπειών για τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου (ΙΦΝΕ). Αυτή η άποψη έρχεται σε αντίθεση με τη συμβατική ιατρική θεραπεία, η οποία έχει αγνοήσει εντελώς το ρόλο που μπορεί να παίξει στη θεραπεία ενός ασθενούς η ψυχολογική του κατάσταση, όπως αναφέρει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Christoph Thaiss, μικροβιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια. Κοιλιακό άλγος, διάρροια και κόπωση είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με ΙΦΝΕ. Οι δύο κύριοι τύποι ΙΦΝΕ, η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn, είναι ήπιοι σε μερικούς ανθρώπους, αλλά, σε άλλους, μπορεί να είναι εξουθενωτικοί ή ακόμη και απειλητικοί για τη ζωή. Μετά από ένα έντονο στρες, ο εγκέφαλος στέλνει σήματα στα επινεφρίδια, τα οποία απελευθερώνουν χημικές ουσίες που ονομάζονται γλυκοκορτικοειδή στο υπόλοιπο σώμα. Αρχικά, οι ερευνητές εξέτασαν την ιδέα ότι τα γλυκοκορτικοειδή δρουν απευθείας στα κύτταρα του ανοσοποιητικού, τα οποία ανταποκρίνονται απελευθερώνοντας μόρια που προκαλούν φλεγμονή. «Αλλά αποδεικνύεται ότι υπάρχει και ένα ενδιάμεσο στάδιο», λέει ο Thaiss. Δουλεύοντας σε ποντίκια, διαπίστωσαν ότι τα γλυκοκορτικοειδή δρουν στους νευρώνες του εντέρου και στα κύτταρα που ονομάζονται γλοία που συνδέουν τους νευρώνες του εντέρου μεταξύ τους. Αφού ενεργοποιηθούν από γλυκοκορτικοειδή, ορισμένα νευρογλοιακά κύτταρα απελευθερώνουν μόρια που ενεργοποιούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Με τη σειρά τους, αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού απελευθερώνουν μόρια που κανονικά θα χρησιμοποιούνταν για την καταπολέμηση των παθογόνων, αλλά στην περίπτωση αυτή καταλήγουν να προκαλούν επώδυνη φλεγμονή του εντέρου. Ταυτόχρονα, τα γλυκοκορτικοειδή εμποδίζουν τους ανώριμους νευρώνες του εντέρου να αναπτυχθούν πλήρως, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Κατά συνέπεια, αυτοί οι νευρώνες παράγουν μόνο χαμηλά επίπεδα μορίων σηματοδότησης που προκαλούν συστολή των μυών του εντέρου. Οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι όταν συνειδοποίησαν ότι τα γλυκοκορτικοειδή προκαλούν φλεγμονή του εντέρου, επειδή αυτές οι ενώσεις μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των ΙΦΝΕ. Αυτό το προφανές παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί από το σύντομο χρόνο που διαρκούν τέτοιες θεραπείες. Αν και οι γρήγορες εκρήξεις γλυκοκορτικοειδών φαίνεται να είναι αντιφλεγμονώδεις, όταν το στρες γίνεται χρόνιο, «το σύστημα αλλάζει εντελώς» και τα γλυκοκορτικοειδή παίρνουν έναν προφλεγμονώδη ρόλο, λέει ο Thaiss.

Πηγη:HealthDaily

Το κάπνισμα πρέπει να αναγνωριστεί ως εθισμός, και όχι ως μια επιλογή συμπεριφοράς
Η FairLife LCC, συνεχίζοντας τις προσπάθειές της για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για τον καρκίνο του πνεύμονα, με την καμπάνια “Κάνε τη σωστή ερώτηση” αναδεικνύει ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα το Στίγμα των ασθενών με Καρκίνο του πνεύμονα σε σχέση με τη συνήθεια του καπνίσματος. Η καμπάνια για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στον Καναδά και την Αυστραλία, ενώ στην Ευρώπη, ξεκινώντας από την Ελλάδα, παρουσιάζεται τώρα από την FairLife LCC

Το Στίγμα για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα είναι ένα επιπλέον φορτίο σε ασθενείς και φροντιστές και πηγάζει από την αντίληψη ότι η συγκεκριμένη νόσος είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Η πλειοψηφία των καρκίνων του πνεύμονα συνδέονται πράγματι με το κάπνισμα καθώς 8 στα 10 άτομα που νοσούν με καρκίνο του πνεύμονα είναι καπνιστές ή πρώην καπνιστές. Είναι όμως σημαντικό να γνωρίζουμε πως το 15% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα δεν κάπνισε ποτέ και το 35% το είχε διακόψει πριν από τη διάγνωση.Τα άτομα που βιώνουν το Στίγμα νιώθουν ένα επιπλέον βάρος που επηρεάζει την καλή έκβαση της θεραπείας τους, είτε έχουν ιστορικό καπνίσματος είτε όχι. Καθώς αναγνωρίζεται παγκοσμίως η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, οφείλουμε να απενοχοποιήσουμε τη νόσο και να εστιάσουμε στην πρόληψη, στην ισότιμη μεταχείριση, στη φροντίδα και συμπαράσταση, ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε περισσότερες ζωές.

Επιπλέον, το Στίγμα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις και σε άλλους τομείς, όπως στη χρηματοδότηση, στην έρευνα και στην εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα.Η καμπάνια φιλοξενεί 8 αληθινές ιστορίες ασθενών και φροντιστών στην ιστοσελίδα www.kanetisostierotisi.gr (ελληνικά και αγγλικά). Επίσης περιλαμβάνει έκθεση -οδηγό δράσης αναφορικά με τα δεδομένα του καρκίνου του πνεύμονα και του στίγματος από τη νόσο καθώς και τις άμεσες προκλήσεις του συστήματος υγείας σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και λύσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της νόσου. Η έρευνα εκπονήθηκε από το Πανεπιστήμιο Πειραιά

Πηγη:HealthDaily

Πηγή έμπνευσης το βιβλίο «Οι Ιατρικές Επιστημονικές Εταιρείες στην Ελλάδα-Έργο και προσφορά στην Υγεία»
Την ανάγκη θεσμοθέτησης του ρόλου των ιατρικών εταιρειών στη εκπαίδευση των ειδικευόμενων γιατρών τόνισαν οι ομιλητές στη χθεσινή εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου «Οι Ιατρικές Επιστημονικές Εταιρείες στην Ελλάδα- Έργο και προσφορά στην Υγεία» που πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ. Ανοίγοντας την εκδήλωση η Προϊσταμένη Τμήματος Διοίκησης Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ Δρ Χριστίνα Οικονομοπούλου, υπογράμμισε ότι μέρος της ιστορίας της ιατρικής επιστήμης στην Ελλάδα αποτελεί και το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, που από την ίδρυσή του (1919) μέχρι σήμερα, προσφέρει στην πρόληψη και τη θεραπεία των μολυσματικών νοσημάτων μέσω της Βασικής Έρευνας, της Εκπαίδευσης και της προσφοράς Υπηρεσιών στη Δημόσια Υγεία.

Ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, Αν. Καθηγητής Νευρολογίας-Νευροψυχολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, Σωκράτης Παπαγεωργίου, εστιάστηκε στο σημαντικό ρόλο των ιατρικών εταιρειών στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των γιατρών, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τις πολλές πρωτοβουλίες της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών για το ζήτημα, εκφράζοντας την ελπίδα το βιβλίο «Οι Ιατρικές Επιστημονικές Εταιρείες στην Ελλάδα- Έργο και προσφορά στην Υγεία» να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τη συνέχεια. Τόνισε δε την ανάγκη θεσμοθέτησης στη χώρα μας, του ρόλου των επιστημονικών εταιρειών όχι μόνο στην εκπαίδευση αλλά και στις εξετάσεις των ειδικευόμενων γιατρών.

Τα παραπάνω υποστήριξε και στο δικό του χαιρετισμό, ο Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, Θεόδωρος Μουντοκαλάκης ο οποίος επεσήμανε ότι σε πολλές χώρες η εκπαίδευση για την ειδικότητα των γιατρών αποτελεί αρμοδιότητα των ιατρικών εταιρειών και όχι κρατικών φορέων όπως το ΚΕΣΥ, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Ανέφερε επίσης, ότι στη φετινή ετήσια συνάντηση των ιατρικών εταιρειών για την ιατρική εκπαίδευση στην Ελλάδα προτάθηκε και η δημιουργία συντονιστικού οργάνου που θα απαρτίζεται από άτομα που θα έχουν ειδική εκπαίδευση για το ζήτημα. Την ελπίδα να γίνει πάγια πρακτική η συνεργασία μεταξύ ιατρικών εταιρειών και συλλόγων ασθενών, εξέφρασε ο πρόεδρος της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος Νίκος Δέδες. Τόνισε επίσης την πολύ σημαντική σχέση γιατρού-ασθενή.

Ο ΓΓ της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, Γενικός Ιατρός, Διευθυντής ΕΣΥ, Ελευθέριος Θηραίος, παρουσίασε την έκδοση, χαρακτηρίζοντάς την «χρήσιμο εργαλείο» και για την Πολιτεία, ώστε να γίνει επιτέλους πράξη η θεσμοθέτηση του ρόλου των εταιρειών στην συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση. «Οι ιατρικές εταιρείες οφείλουν να έχουν τον ρόλο και την ευθύνη της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης», δήλωσε ο κ. Θηραίος, τονίζοντας το πολλαπλό έργο και την πλούσια δραστηριότητα των εταιρειών, που έχουν κάνει παρεμβάσεις και στο κοινοτικό πεδίο για τη διατήρηση και τη φροντίδα της υγείας των πολιτών. Κλείνοντας την εκδήλωση, η Δημοσιογράφος Υγείας, Αρχισυντάκτρια Health Daily, Νέλλη Καψή ανέφερε χαρακτηριστικά: «Στη σημερινή εποχή που βασιλεύει το εφήμερο, που δεν υπάρχει χρόνος να κοιτάξουμε πίσω, τέτοιες ιστορικές εκδόσεις, τυπωμένες σε χαρτί, συγκεντρώνουν πολύτιμη γνώση, μας δείχνουν ποιοι είμαστε, τι καταφέραμε, αλλά και την ευθύνη που έχουμε ως άτομα και συλλογικότητες όλοι όσοι υπηρετούμε τον σημαντικό αλλά και ευαίσθητο κλάδο της υγείας».

Πηγη:HealthDaily

Η Επιτροπή Φαρμακευτικών Προϊόντων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) συνέστησε δύο φάρμακα για έγκριση στη συνεδρίασή της τον Μάιο του 2023.

Συγκεκριμένα, η επιτροπή εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το σκεύασμα με piflufolastat, που προορίζεται για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.

Το όφελος αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος είναι η δυνατότητά του να διαγνώσει τον καρκίνο του προστάτη στο αρχικό του στάδιο για ασθενείς υψηλού κινδύνου, ακόμη και για όσους υπάρχει πιθανότητα υποτροπής.

Το δεύτερο σκεύασμα που έλαβε θετική γνώμη από την CHMP είναι με ganaxolone και ενδείκνυται για τη θεραπεία επιληπτικών κρίσεων που σχετίζονται με εξαρτώμενη από κυκλίνη διαταραχή ανεπάρκειας κινάσης, μια γενετική διαταραχή που ορίζεται από επιληπτικές κρίσεις που ξεκινούν από τη βρεφική ηλικία.

Συστάσεις για επεκτάσεις θεραπευτικής ένδειξης για 2 φάρμακα

Η επιτροπή συνέστησε δύο επεκτάσεις της ένδειξης για φάρμακα που είναι ήδη εγκεκριμένα στην ΕΕ.

Επανεξετάσεις

Μετά από επανεξέταση, η CHMP επιβεβαίωσε την αρχική της σύσταση να αρνηθεί τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το σκεύασμα με παλοβαροτένιο.

Αυτό το φάρμακο προοριζόταν για τη θεραπεία της προοδευτικής ινοδυσπλασίας, μιας σπάνιας γενετικής νόσου που προκαλεί το σχηματισμό επιπλέον οστών σε σημεία εκτός του σκελετού, όπως στις αρθρώσεις, στους μύες, στους τένοντες και στους συνδέσμους, οδηγώντας σε προοδευτική μείωση της κινητικότητας και άλλες σοβαρές βλάβες.

Αποσύρσεις αιτήσεων

Δύο αιτήσεις για άδεια κυκλοφορίας αποσύρθηκαν: το φάρμακο με μονοϋδρική αριπιπραζόλη ως θεραπεία συντήρησης της σχιζοφρένειας, και το φάρμακο με ρανιβιζουμάμπη για τη θεραπεία της νεοαγγειακής ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε ενήλικες.

Αποτέλεσμα παραπομπής

Η επιτροπή συνέστησε ότι το σκεύασμα με crizanlizumab δεν πρέπει πλέον να χρησιμοποιείται για την πρόληψη επώδυνων κρίσεων σε ασθενείς ηλικίας 16 ετών και άνω με δρεπανοκυτταρική αναιμία, μια γενετική πάθηση κατά την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια γίνονται άκαμπτα και κολλώδη και από σχήμα δίσκου γίνονται μισοφέγγαρα.

Αυτό έπεται επανεξέτασης από την CHMP , η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη του φαρμάκου δεν υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με αυτό.

Η ανασκόπηση εξέτασε τα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής μελέτη, η οποία συνέκρινε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του crizanlizumab με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που είχαν στο παρελθόν επώδυνες κρίσεις.

Η μελέτη έδειξε ότι το σκεύασμα αυτό δεν οδήγησε σε μείωση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Δείτε εδώ αναλυτικά την ανακοίνωση του EMA.

πΗΓΗ: https://www.news4health.gr/

Σε ετοιμότητα όλο το καλοκαίρι για κορωνοϊό, γρίπη και αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) είναι οι υγειονομικές αρχές της Ευρώπης και κατά συνέπεια και εκείνες της χώρας μας. Μετά την πανδημία, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) έδωσε οδηγία προς τα Κέντρα Αναφοράς για συνέχιση της επιδημιολογικής επιτήρησης έως το τέλος του χρόνου.

Υπό κανονικές, προ-πανδημικές συνθήκες, η επιτήρηση της γρίπης ολοκληρώνεται την 20ή εβδομάδα κάθε χρονιάς. Επομένως, θα έπρεπε να τελειώσει την προηγούμενη εβδομάδα. Αντιθέτως, συνεχίζει, χωρίς διακοπή και συνδυάζεται με την επιτήρηση για τους άλλους δύο ιούς που «απασχόλησαν» το χειμώνα και για τους οποίους εκδίδονται επιδημιολογικές εκθέσεις κάθε Πέμπτη από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).

Αυτή η απόφαση δεν ακυρώνει την πρόσφατη ανακοίνωση του «τέλους» της πανδημίας. Άλλωστε, η επίδραση των τριών ιών είναι κατά βάση σε επίπεδο λοιμώξεων, χωρίς να επιβαρύνεται σημαντικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να προκαλούνται αυξημένες νοσηλείες. Ωστόσο, κρίνεται σημαντικό να συνεχιστεί η στενή παρακολούθηση. Ειδικά σε ό,τι αφορά τη λοίμωξη Covid-19 η κυκλοφορία της δε σταματά και είναι γνωστό ότι μπορεί όλη τη χρονιά να έχει εξάρσεις και υφέσεις.

Τελευταίο και πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα συνέδριο του Αμερικανικού CDC στο οποίο κόλλησε κορωνοϊό το 10% των συμμετεχόντων. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε ξενοδοχείο της Ατλάντα και προσέλκυσε 1800 συμμετέχοντες. Το 70% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι δε φορούσε μάσκα, όπως προέκυψε από την έρευνα που έκανε το ίδιο το CDC, με αποτέλεσμα να κολλήσουν τη λοίμωξη 181 άνθρωποι.

Το παραπάνω γεγονός θυμίζει ότι ο κορωνοϊός είναι «εδώ». Δεν αλλάζει, όμως, ότι χάρη στα εμβόλια και τις θεραπείες έχει μειωθεί κατά πολύ ο κίνδυνος για σοβαρή νόσηση, ούτε τίθεται εν αμφιβόλω η απόφαση του ΠΟΥ να σταματήσει η παγκόσμια έκτακτη ανάγκη. Βέβαια, όπως επισημαίνουν επιστήμονες του ΕΟΔΥ, ο ΠΟΥ δεν κήρυξε το τέλος της πανδημίας με την έννοια ότι σταματά να κυκλοφορεί ο κορωνοϊός, αλλά η ανακοίνωσή του σηματοδότησε τη μετάβαση στη νέα φάση διαχείρισής του. Υπενθυμίζεται ότι ο ΕΟΔΥ έχει εκδόσει συστάσεις, σύμφωνα με τις οποίες «βασική προτεραιότητα θα εξακολουθήσει να είναι η τήρηση των γενικών μέτρων πρόληψης για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, που περιλαμβάνουν αποφυγή στενής επαφής με άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα, τήρηση των μέτρων υγιεινής και απομάκρυνση από την εργασία ή το σχολείο επί συμπτωμάτων». Επιπλέον, η χρήση μάσκας συστήνεται επί συμπτωμάτων, από ευπαθή άτομα, καθώς και σε περιπτώσεις που υπάρχει επιθυμία προστασίας των οικείων.

Καθησυχαστικοί οι επιστήμονες

Η στενή επιτήρηση και των τριών λοιμώξεων (covid, γρίπη και RSV) έρχεται ακριβώς μετά την πανδημική κρίση και με σκοπό μια αυξημένη επαγρύπνηση. Ωστόσο, οι ειδικοί παραμένουν καθησυχαστικοί για τους επόμενους μήνες. «Δεν πήραμε την οδηγία επειδή κάτι ανησυχεί. Απλά αλλάζει η επιτήρηση και θα παραμείνει έως το τέλος του χρόνου ως έχει. Διαφορετικά, θα είχαμε τελειώσει την επιτήρηση της γρίπης την προηγούμενη εβδομάδα. Μετά την πανδημία υπάρχει μια μεγαλύτερη ετοιμότητα», σημειώνει στο ygeiamou.gr η Καθηγήτρια Μικροβιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γεωργία Γκιούλα. Η ίδια, μάλιστα, εκτιμά ότι η γρίπη εφέτος το καλοκαίρι δεν θα «ενοχλήσει» σχεδόν καθόλου τη χώρα μας, σε αντίθεση με πέρυσι που παρατηρήθηκε μικρή έξαρση κρουσμάτων γρίπης. Η συνθήκη, όμως, ήταν διαφορετική, όπως εξηγεί, καθώς υπήρχαν μέτρα που χαλάρωσαν ενώ ο πληθυσμός δεν είχε ανοσοποιηθεί όπως συμβαίνει εφέτος.

Την ίδια στιγμή, πηγές από τον ΕΟΔΥ σημειώνουν ότι το πρόσφατο συμβάν με το συνέδριο του CDC δεν προκαλεί ανησυχία, καθώς σε υψηλό συγχρωτισμό είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθούν εστίες μετάδοσης, ειδικά εφόσον πλέον οι μάσκες έχουν βγει. Το σημαντικό είναι ότι ο κίνδυνος για σοβαρή νόσηση και νοσηλεία έχει μειωθεί κατά πολύ και οι ροές προς τα νοσοκομεία δεν έχουν καμία σχέση με τα πρώτα πανδημικά κύματα στη χώρα μας.
Παράλληλα, σε ό,τι αφορά γρίπη και RSV, η εμπειρία του περασμένου καλοκαιριού έδειξε ότι τα κρούσματα που καταγράφηκαν δε μεταφράστηκαν σε πίεση στο ΕΣΥ και ο αριθμός τους δεν ήταν τόσο μεγάλος παρότι αφορούσαν κυρίως νεαρά άτομα που συγχρωτίζονταν έντονα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Θα λειτουργεί στην Ορθοπαιδική Κλινική – Μία στις δύο χιλιάδες η συχνότητα αυτών των κρουσμάτων

Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης για τα σπάνια και πολύπλοκα νοσήματα των οστών (ΚΕΣΝΟ) συστάθηκε στην  Ορθοπαιδική Κλινική του  «Λαϊκού» Νοσοκομείου στην Αθήνα. Στόχος είναι η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση κάθε σπάνιας νόσου, με την συλλογή στοιχείων για αυτό, την δημιουργία αρχείου πρωτοκόλλων θεραπείας, την εξαγωγή στατιστικών στοιχείων για την πορεία και ανάλυση των μεθόδων διάγνωσης με τη βοήθεια των εργαστηριακών αποτελεσμάτων ή της κλινικής αξιολόγησης.

Ως «σπάνια» ορίζονται τα νοσήματα  που συναντώνται σε κλάσμα του πληθυσμού μικρότερο του 1/2000 και αποκαλούνται επίσης “ορφανά”. Η διεθνής οργάνωση Orphanet, παγκοσμίως έχει καταγραφεί στην κατηγορία των «σπανίων» περίπου 6000 νοσήματα διαφόρων κατηγοριών (αυτοάνοσα, νευροεκφυλιστικά, αιματολογικά, ογκολογικά, μεταβολικά, σκελετικά). Πολλές φορές τα αίτια είναι οι γενετικές μεταλλάξεις και οι γενετικές ανωμαλίες που αφορούν στο σκελετικό σύστημα και προκύπτουν λόγω διαταραχών της σκελετικής διαμόρφωσης, ανάπτυξης και ομοιόστασης του οστικού μεταβολισμού.

Παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και αποτελούν διαγνωστική αλλά και θεραπευτική πρόκληση λόγω της ποικιλίας και σπανιότητας. Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί 400 περίπου είδη σκελετικής δυσπλασίας και πολλαπλοί φαινότυποι, ανάλογα με τον τύπο και την περιοχή της μετάλλαξης εντός των γονιδίων. Σε πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποκαλύφθηκε ότι το 50% των ασθενών με σπάνιο νόσημα στην Ευρώπη,ζούν αποκλεισμένοι και αδιάγνωστοι.

Η αναγνώριση της Ορθοπαιδικής Κλινικής του ΓΝΑ «Λαϊκό» πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της αναγνώρισης δημόσιων μονάδων υγειονομικής περίθαλψης ως Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης Σπάνιων και Πολύπλοκων Νόσων ( Ν.4461/2017) και αποτελεί μία σχετικά νέα διαδικασία. Σκοπός της είναι η προαγωγή της δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Δικτύου Ιατρών, Δομών και Εργαστηρίων για το σπάνιο νόσημα. Την ιδέα  για την σύσταση του κέντρου στο Λαϊκό Νοσοκομείο, αναφέρει η διευθύντρια του Κ.Ε.Σ.Ν.Ο κυρία Ανδρονίκη Δράκου «την έδωσαν οι πρώτοι ασθενείς και οι οικογένειες τους που απευθύνθηκαν σε εμάς. Οι προσωπικές τους ιστορίες και ο αγώνας που η κάθε οικογένεια έδινε μόνη της μέσα σε ένα χαοτικό υγειονομικό περιβάλλον που αφορούσε στο σπάνιο νόσημα τους υπήρξαν καθοριστικές στη λήψη πρωτοβουλιών από μέρους μας».

Παραθέτει μάλιστα μια ενδεικτική αλλά και συγκινητική επιστολή που έλαβε απο τις οικογένειες των πρώτων ασθενών, όταν γνωρίσθηκαν μεταξύ τους και αυτοοργανώθηκαν. Σ΄αυτή μεταξύ άλλων υπογραμμίζεται: «…Από την μέρα που ήρθαμε στον κόσμο αποτελούμε έναν ζωντανό γρίφο για τους συγγενείς μας και τους γιατρούς – στην καλύτερη των περιπτώσεων – ενώ για τους ανθρώπους που μας αγαπούν και δεν το ομολογούν είμαστε μία κρυφή και ανομολόγητη πηγή ενοχής και αναπάντητων “γιατί”: Γιατί διαφορετικοί; Πολλοί από μας δεν μπορέσαμε να φτάσουμε τα πάνω ράφια της κουζίνας, να καθίσουμε στο θρανίο μας με τα ποδαράκια μας να φτάνουνε στο πάτωμα της τάξης… ως έφηβοι. Μερικοί από εμάς δεν απέκτησαν ποτέ ποδαράκια ή τουλάχιστον συμμετρικά μέλη, και η μαμά προσπαθούσε μιά ζωή αγωνιωδώς να μην το προσέξει κανείς. Μερικοί γίναμε γονείς με αβάσταχτο βάρος και φόβο ή δεν γίναμε γονείς γιατί φοβηθήκαμε να κληροδοτήσουμε όλη αυτήν την διαφορετικότητα. Κάποια μέρα, έφηβοι ή ενήλικες πιά ψάχνοντας για “Οικογένεια” φτάσαμε στο Λαϊκό Νοσοκομείο, στην Ορθοπαιδική Κλινική ξεφορτώσαμε, αφήσαμε τα βάρη , τις ενοχές και τις αγωνίες μας και βγήκαμε ξανά στον κόσμο με την κρυφή ελπίδα ότι βρήκαμε μια μητρική αγκαλιά…»

Από τότε διαμορφώθηκε το όραμα για την δημιουργία του Κ.Ε.Σ.Ν.Ο στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης των σπανίων ασθενών και οικογενειών τους και της ασθενοκεντρικής περίθαλψης και εν γένει φροντίδας υγείας τους. Η δέσμευση του κέντρου στην ασθενοκεντρική φροντίδα υγείας επικοινωνείται διαρκώς στους ασθενείς, τους εξεταζόμενους και στις οικογένειές τους.

Κάθε ασθενής και η οικογένειά του ενημερώνεται για τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις, για τις εργαστηριακές εξετάσεις και τις θεραπείες, για τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις, καθώς και για τους πιθανούς κινδύνους και για τις πιθανές ωφέλειες που εμπεριέχουν (συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης περί πιθανής ανταλλαγής και διαχείρισης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα).

Στο Κέντρο παρακολουθούνται ενήλικες και έφηβοι, μεγαλύτεροι των 14 ετών, είτε ήδη διαγνωσμένοι είτε αδιάγνωστοι υπό διερεύνηση ασθενείς, με σπάνια σκελετικά νοσήματα σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής του ΕΚΠΑ (Διευθύντρια η κ.Jan Traeger- Συνοδινού DPhil (Oxon), ErCLG). Την χειρουργική αποκατάσταση αναλαμβάνει η επιστημονική διευθύντρια του Κέντρου, ορθοπαιδική χειρουργός, με τους ορθοπαιδικούς-συνεργάτες της μονάδας.

Το Κ.Ε.Σ.Ν.Ο έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με άλλα πανεπιστήμια, εξειδικευμένα κέντρα, επιστημονικούς φορείς και επαγγελματικές ενώσεις, για την υλοποίηση των εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων που αφορούν τα σπάνια και πολύπλοκα νοσήματα των οστών και του μυοσκελετικού συστήματος. Συνεργάζεται στενά και ανταλλάσσει εμπειρίες με το Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης Σπάνιων Αυτοάνοσων και Αυτοφλεγμονωδών Νοσημάτων που έχει την έδρα του επίσης εντός του Λαϊκού Νοσοκομείου. Επίσης παρέχει εκπαίδευση σε ειδικευόμενους της ειδικότητας του πεδίου εμπειρογνωμοσύνης αλλά και πλήρη ειδικότητα Ορθοπαιδικής, σε σπουδαστές που ασκούν πρακτική άσκηση, καθώς και στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του φορέα, στον οποίο ανήκει το Κέντρο. Στο  Κ.Ε.ΣΝ.Ο – Ορθοπαιδική Κλινική Λαϊκού Νοσοκομείου, παρέχεται μετεκπαίδευση Ειδικών ιατρών στις τεχνικές της διατατικής οστεογένεσης- επιμήκυνσης των οστών, μετά από σχετική έκδοση εκπαιδευτικής άδειας από το ΚΕ.Σ.Υ (Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας), τεχνικές απολύτως απαραίτητες για την αντιμετώπιση μεγάλου μέρους παραμορφώσεων του οστικού σκελετού που συνοδεύουν τα σπάνια νοσήματα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Με βάση τα ευρήματα αυτής της μελέτης, είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν τυποποιημένες αντικειμενικές μέθοδοι για τη χορήγηση προηγμένων θεραπειών καρδιακής ανεπάρκειας. Επιπλέον, η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη να μετατοπιστεί η εστίαση από τη θεραπεία στην πρόληψη της εξέλιξης σε καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου με τη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής θεραπείας της καρδιακής ανεπάρκειας”.

Καρδιακή Ανεπάρκεια: Οι γυναίκες λήπτες συσκευής υποβοήθησης της αριστερής κοιλίας (LVAD) τείνουν να έχουν χειρότερα κλινικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους, σύμφωνα με μελέτη στο περιοδικό ‘Κυκλοφοριακό: Καρδιακή Ανεπάρκεια’ (Circulation: Heart Failure) από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ Marnix E. Heersink School of Medicine. “Οι ασθενείς που αναπτύσσουν καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου έχουν στη διάθεσή τους δύο προηγμένες θεραπείες καρδιακής ανεπάρκειας: μεταμόσχευση καρδιάς ή εμφύτευση LVAD”, δήλωσε ο Naman Shetty, M.D., πρώτος συγγραφέας αυτού του χειρογράφου και ερευνητής στον Τομέα Καρδιαγγειακών Παθήσεων.

“Τα LVAD είναι εξειδικευμένες συσκευές που βοηθούν στην άντληση αίματος από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Μπορούν να εμφυτευθούν ως μόνιμη θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή ως θεραπεία γέφυρας μέχρι να είναι διαθέσιμη μια μεταμόσχευση καρδιάς. Με την περιορισμένη διαθεσιμότητα καρδιών για μεταμόσχευση, ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου βασίζεται στη θεραπεία με LVADs”. Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση για να αξιολογήσουν τις διαφορές φύλου στις κλινικές εκβάσεις των ληπτών LVAD εντός των γνωστών κλινικών (φυλή και εθνικότητα) και κοινωνικών (στρατηγική της συσκευής και όγκος του κέντρου εμφύτευσης) υποομάδων. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα με βάση τρεις υποομάδες: τη φυλή και την εθνικότητα (μη ισπανόφωνοι λευκοί, μη ισπανόφωνοι μαύροι, μη ισπανόφωνοι Ασιάτες και ισπανόφωνοι), τη στρατηγική της συσκευής (μόνιμη χρήση της συσκευής, γέφυρα προς μεταμόσχευση ή γέφυρα προς υποψηφιότητα για μεταμόσχευση) και τον όγκο των κέντρων εμφύτευσης ή τον αριθμό των εμφυτευμάτων που πραγματοποιούνται σε κάθε συγκεκριμένο κέντρο κάθε χρόνο. Ο Shetty και η ομάδα του χρησιμοποίησαν το ‘Διοργανικό μητρώο για τη μηχανικά υποβοηθούμενη υποστήριξη της κυκλοφορίας’ (Interagency Registry for Mechanically Assisted Circulatory Support), ένα εθνικό μητρώο ληπτών LVAD που στεγάζεται στο UAB. Το INTERMACS επέτρεψε στους ερευνητές να μελετήσουν τα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου που έλαβαν LVAD. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου, της μεταμόσχευσης καρδιάς και των ανεπιθύμητων συμβάντων, π.χ. αιμορραγία, λοίμωξη, επανανοσηλεία, μετά την εμφύτευση LVAD σε περίπου 20.000 λήπτες LVAD. Αν και οι θάνατοι από καρδιακή ανεπάρκεια είναι ίσοι σε όλα τα φύλα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μεταξύ των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου, στους οποίους εμφυτεύθηκε LVAD, οι γυναίκες είχαν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας, μικρότερη πιθανότητα μεταμόσχευσης καρδιάς και υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητων συμβάντων στις υποομάδες της φυλής, του όγκου του κέντρου εμφύτευσης και της στρατηγικής της συσκευής σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. “Αυτές οι διαφορές που σχετίζονται με το φύλο στις κλινικές εκβάσεις επιμένουν στη διαστρωμάτωση κατά φυλή, στρατηγική της συσκευής ή κέντρο εμφύτευσης”, δήλωσε ο Pankaj Arora, M.D., κύριος συγγραφέας της δημοσίευσης και αναπληρωτής καθηγητής στον Τομέα Καρδιαγγειακών Παθήσεων. Ο Arora σημειώνει ότι άλλοι παράγοντες, όπως, η κοινωνική υποστήριξη, συμβάλλουν σε αυτές τις διαφορές στα κλινικά αποτελέσματα. “Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια ασθένεια όπου ο ασθενής βασίζεται στους φροντιστές για τη διατήρηση της αυτοφροντίδας, την ψυχολογική υποστήριξη και την πλοήγηση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης”, δήλωσε ο Arora. “Ωστόσο, περίπου το 75 τοις εκατό των φροντιστών είναι γυναίκες. Με τις γυναίκες να αναλαμβάνουν τον ρόλο της φροντίδας, είναι λιγότερο πιθανό να λάβουν φροντίδα όταν τη χρειάζονται”.

Εκτός από την κοινωνική υποστήριξη, ο Arora λέει ότι άλλες πιθανές εξηγήσεις για την υψηλότερη θνησιμότητα στις γυναίκες θα μπορούσαν να είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα ευπάθειας και το υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητων συμβάντων που παρατηρήθηκε στη μελέτη. Η χαμηλότερη πιθανότητα μεταμόσχευσης καρδιάς στις γυναίκες θα μπορούσε να αποδοθεί στον υψηλότερο επιπολασμό αντισωμάτων που αυξάνουν τον κίνδυνο απόρριψης του μοσχεύματος. “Αυτή η ολοκληρωμένη πανεθνική μελέτη εφιστά την προσοχή στις ανισότητες που σχετίζονται με το φύλο στις κλινικές εκβάσεις των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου στους οποίους έχει εμφυτευτεί LVAD”, δήλωσε ο Arora. “Με βάση τα ευρήματα αυτής της μελέτης, είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν τυποποιημένες αντικειμενικές μέθοδοι για τη χορήγηση προηγμένων θεραπειών καρδιακής ανεπάρκειας. Επιπλέον, η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη να μετατοπιστεί η εστίαση από τη θεραπεία στην πρόληψη της εξέλιξης σε καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου με τη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής θεραπείας της καρδιακής ανεπάρκειας”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/