Κατηγορία: Γενικά

Εφιαλτικές είναι οι προβλέψεις των ειδικών για την παχυσαρκία στην χώρα μας, αφού – σύμφωνα με εκτιμήσεις – έως το 2035, τέσσερις στους δέκα ενηλίκους θα είναι παχύσαρκοι εάν δεν εντατικοποιηθούν οι στρατηγικές πρόληψης.

Τα στοιχεία, σήμερα, δείχνουν ότι κανονικό βάρος έχει το 30,3% του πληθυσμού, υπέρβαρο είναι το 37,6% και παχύσαρκο το 32,1%.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, οι παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν θα ξεκινήσουν από τη «δεξαμενή» των πολιτών που έχουν εγγραφεί στον προσωπικό γιατρό.

Τα στοιχεία που επεξεργάζεται το υπουργείο Υγείας, άλλωστε, δείχνουν πως από τους πρώτους 4 εκατ. πολίτες οι οποίοι εντάχθηκαν στον νέο θεσμό, το 63% αντιμετωπίζει πρόβλημα βάρους.

Σημαντικό «εργαλείο» όμως θα αποτελέσει και το πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ των εξετάσεων θα είναι και η διερεύνηση του λιπιδαιμικού προφίλ του κάθε πολίτη, καθώς και παράγοντες που συντελούν στο μεταβολικό σύνδρομο, που κατά κανόνα συνδέεται με την υπερβαρότητα και την παχυσαρκία.

Σύμφωνα με το σχέδιο, «συμμαχίες» θα αναζητηθούν στο σύνολο των γιατρών (του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα) που δραστηριοποιούνται στον νευραλγικό τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ).

Σημαντική λεπτομέρεια του ίδιου σχεδίου είναι πως για τον σκοπό αυτόν δρομολογείται και ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που θα γίνεται στους γιατρούς σχετικά με το πώς να προσεγγίζουν τους ασθενείς όταν θίγουν το «ευαίσθητο» αυτό θέμα, πώς να αξιολογούν το κίνδυνο που διατρέχουν αλλά και πώς να καθοδηγούν τους ανθρώπους αυτούς να αλλάξουν γενικότερα συμπεριφορές στην καθημερινότητά τους.

Πώς θα «ξεκλειδώσουν» τα δωρεάν ραντεβού

Ακολουθώντας το επιτυχημένο μοντέλο του προγράμματος «Φώφη Γεννηματά», αναμένεται να δημιουργηθεί ειδική ιστοσελίδα με τους συμβεβλημένους διαιτολόγους – διατροφολόγους, ενώ ο θεράποντας ιατρός θα είναι εκείνος που θα «ξεκλειδώνει» τα δωρεάν ραντεβού εκδίδοντας σχετικό παραπεμπτικό.

Επειδή η απώλεια βάρους, ωστόσο, είναι μια προοδευτική διαδικασία, το κράτος θα καλύπτει το κόστος για μία σειρά συνεδριών, που θα μπορούν να γίνονται διά ζώσης ή και μέσω εφαρμογών τηλεδιάσκεψης.

Επιπρόσθετα, το ίδιο σχέδιο προβλέπει και την πρόσβαση των πολιτών σε δωρεάν φαρμακοθεραπεία. Σε αυτήν την περίπτωση όμως θα ισχύουν αυστηρά κριτήρια.

Σχέδιο για την παιδική παχυσαρκία

Στο στόχαστρο του υπουργείου Υγείας μπαίνει, και μάλιστα με προτεραιότητα, όμως, και η παιδική παχυσαρκία.

Ο πληθυσμός – στόχος αφορά περισσότερα από 2 εκατ. παιδιά (ηλικίας 0 – 17 ετών), με τις παρεμβάσεις να είναι ειδικά διαμορφωμένες ανάλογα με τις αναπτυξιακές ικανότητες και ανάγκες κάθε ηλικιακής ομάδας.

Τα στοιχεία σήμερα δείχνουν ότι 600.000 παιδιά κάτω των 14 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα.

Το σχέδιο χωρίζεται σε τρεις πυλώνες (πρωτογενής, δευτερογενής και τριτογενής πρόληψη), ξεκινώντας από την εκμάθηση ενός υγιεινού τρόπου διατροφής (μαγειρεύοντας λ.χ. δίπλα σε γνωστούς σεφ) έως τη δωρεάν πρόσβαση σε διατροφολόγο και την ιατρική υποστήριξη.

Μάλιστα, στο πλαίσιο αυτό δρομολογείται και η ίδρυση πρότυπου κέντρου στο Χαρακόπειο Πανεπιστήμιο, που θα αξιολογεί τα προγράμματα και παράλληλα θα κάνει εξαγωγή τεχνογνωσίας.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τα αναλώσιμα που δικαιούνται τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη χωρίς να καταβάλλουν συμμετοχή περιγράφει το Παράρτημα Ι του Άρθρου 47 του νέου Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας του ΕΟΠΥΥ, το οποίο ανάρτησε και ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος (ΠΦΣ), προς ενημέρωση φαρμακοποιών και ασθενών.

Συγκεκριμένα, όπως ορίζεται πλέον τα αναλώσιμα Σακχαρώδους Διαβήτη θα διατίθενται ανά κατηγορία ασθενών ως εξής:

Ασθενείς με:

• Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου Ι
• Μερική ή Ολική Παγκρεαεκτομή ή Σοβαρή Βλάβη Παγκρέατος που έχουν οδηγήσει σε Σακχαρώδη Διαβήτη
• ΣΔ Με Αντλία Ινσουλίνης

1) έως 200 ταινίες μέτρησης σακχάρου στο αίμα/μήνα

2) έως 50 ταινίες μέτρησης κετονών/έτος

3) έως 200 σκαρφιστήρες/μήνα

4) έως 200 σύριγγες ινσουλίνης μιας χρήσης με βελόνες/μήνα ή έως 200 βελόνες φυσιγγοσυρίγγων/μήνα.

Σε περίπτωση που ο ασθενής φέρει αντλία ινσουλίνης χορηγούνται έως 100 βελόνες για χορήγηση ινσουλίνης με πένα/έτος (σε περίπτωση εμπλοκής αντλίας ή πρόσθετης δόσης) ή έως 100 σύριγγες ινσουλίνης μιας χρήσης με βελόνες/έτος.

5) α. ένα σύστημα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης και τα αναλώσιμά του ανάλογα με την τεχνολογία του συστήματος. Συγκεκριμένα αποζημιώνεται αισθητήρας-πομπός συνεχούς καταγραφής και τα αναλώσιμα του ή β. ένα σύστημα στιγμιαίας μέτρησης γλυκόζης και τα αναλώσιμα του ανάλογα με την
τεχνολογία του συστήματος. Συγκεκριμένα αποζημιώνεται αισθητήρας-πομπός στιγμιαίας μέτρησης.

Στην περίπτωση χρήσης συστήματος καταγραφής γλυκόζης (συνεχούς ή στιγμιαίας) χορηγούνται παράλληλα έως 50 ταινίες μέτρησης σακχάρου αίματος/μήνα και έως 50 σκαρφιστήρες/μήνα για έλεγχο τιμών σε περίπτωση συμπτωμάτων του ασθενούς και δεν αποδίδονται τα αναλώσιμα των παραπάνω κατηγοριών 1 και 3. Το κόστος των ταινιών και σκαρφιστήρων για τη βαθμονόμηση του συστήματος καταγραφής συμπεριλαμβάνεται στην τιμή αποζημίωσης για τη χρήση του συστήματος και δεν αποζημιώνεται ανεξάρτητα.

6) Αντλία ινσουλίνης, σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση στο Μητρώο Αποζημιούμενων Προϊόντων

7) Αναλώσιμα αντλίας ινσουλίνης:
· καθετήρες έγχυσης ινσουλίνης έως 10 σε αντλίες τύπου patch ή έως 15 σε συμβατικές αντλίες (σετ καθετήρα και σωλήνα)/μήνα
· έως 15 δεξαμενές για συμβατικές αντλίες/μήνα
· έως 4 μπαταρίες για συμβατικές αντλίες/μήνα

Τι γίνεται με τους ασθενείς Σακχαρώδους Διαβήτη Τύπου 2

ΣΔ 2 Ινσουλινοθεραπευόμενος

Προβλέπονται:

1) έως 100 ταινίες μέτρησης σακχάρου στο αίμα/μήνα

2) έως 30 ταινίες μέτρησης κετονών/έτος

3) έως 100 σκαρφιστήρες/μήνα

4) έως 100 σύριγγες ινσουλίνης μιας χρήσης με βελόνες/μήνα ή έως 100 βελόνες φυσιγγοσυρίγγων/μήνα.

Ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 που λαμβάνουν αγωγή με Δισκία

1) έως 50 ταινίες μέτρησης σακχάρου αίματος/δίμηνο

2) έως 50 σκαρφιστήρες/δίμηνο

Ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 που λαμβάνουν Ενέσιμη Αγωγή Εκτός Ινσουλίνης

1) έως 50 ταινίες μέτρησης σακχάρου αίματος/δίμηνο

2) έως 50 σκαρφιστήρες/δίμηνο

3) έως 100 βελόνες φυσιγγοσυρίγγων/δίμηνο για τους ασθενείς που λαμβάνουν GLP-1 ανάλογα, τα οποία δεν φέρουν ενσωματωμένη βελόνα στην προγεμισμένη σύριγγα

Τι δικαιούνται οι ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 που αντιμετωπίζονται με Δίαιτα

1) έως 50 ταινίες μέτρησης σακχάρου αίματος/τρίμηνο

2) έως 50 σκαρφιστήρες/τρίμηνο

Σακχαρώδης Διαβήτη Κύησης: αναλώσιμα

1) έως 150 ταινίες μέτρησης σακχάρου στο αίμα/μήνα

2) έως 50 ταινίες μέτρησης κετονών

3) έως 150 σκαρφιστήρες/μήνα

4) έως 150 σύριγγες ινσουλίνης μιας χρήσης με βελόνες/μήνα ή έως 150 βελόνες φυσιγγοσυρίγγων/μήνα

5) α. ένα σύστημα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης και τα αναλώσιμα του ανάλογα με την τεχνολογία του συστήματος.

Συγκεκριμένα αποζημιώνεται αισθητήρας-πομπός συνεχούς καταγραφής και τα αναλώσιμα του ή  εναλλακτικά:
β. ένα σύστημα στιγμιαίας μέτρησης γλυκόζης και τα αναλώσιμα του ανάλογα με την τεχνολογία του συστήματος. Συγκεκριμένα αποζημιώνεται αισθητήρας-πομπός στιγμιαίας μέτρησης.

Στην περίπτωση χρήσης συστήματος καταγραφής γλυκόζης (συνεχούς ή στιγμιαίας) χορηγούνται παράλληλα έως 50 ταινίες μέτρησης σακχάρου αίματος/μήνα και έως 50 σκαρφιστήρες/μήνα για έλεγχο τιμών σε περίπτωση συμπτωμάτων του ασθενούς και δεν αποδίδονται τα αναλώσιμα των παραπάνω κατηγοριών 1 και 3. Το κόστος των ταινιών και σκαριφιστήρων για τη βαθμονόμηση του συστήματος καταγραφής συμπεριλαμβάνεται στην τιμή αποζημίωσης για τη χρήση του συστήματος και δεν αποζημιώνεται ανεξάρτητα.

Τα ανωτέρω συστήματα χορηγούνται αποκλειστικά για το χρονικό διάστημα της κύησης.

Η τιμή αποζημίωσης των αναλωσίμων του Σακχαρώδους Διαβήτη και των συστημάτων συνεχούς καταγραφής ή στιγμιαίας μέτρησης γλυκόζης καθορίζονται με αποφάσεις του Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Οργάνωσης και Σχεδιασμού Αγοράς Υπηρεσιών Υγείας. Για τον υπολογισμό των τιμών αποζημίωσης θα ληφθούν υπόψη η ισχύουσα νομοθεσία καθορισμού τιμής αποζημίωσης και κριτήρια αξιολόγησης.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Στην κλίνη του Προκρούστη οδηγούνται τα Κέντρα Υγείας αστικού και αγροτικού τύπου, τα οποία έχασαν πάνω από το 50% του έμψυχου δυναμικού τους τα τελευταία δέκα χρόνια. Το γεγονός ότι αυτό το κομμάτι της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας αποδεκατίζεται, συντελεί στη συνολική της αποδυνάμωση.

Εάν ο προσωπικός γιατρός, οι ΤΟΜΥ και τα Κέντρα Υγείας-πρώην ΙΚΑ, δεν λειτουργήσουν εύρυθμα, τα νοσοκομεία δεν θα αποσυμφορηθούν ποτέ και ο έλληνας πολίτης δεν θα απολαύσει ποτέ την πρωτοβάθμια περίθαλψη, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Τα Κέντρα Υγείας αποτελούν το τελευταίο στάδιο συνάντησης του πολίτη με τον ειδικό γιατρό, ώστε να μην κατακλύζονται τα νοσοκομεία με επισκέψεις πολιτών που μπορούν να εξυπηρετηθούν σε πρωτοβάθμιο επίπεδο.

Τα χρόνια προβλήματα των Κέντρων Υγείας θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συνάντησης που διοργανώνει στις 28 Μαρτίου 2023, στις 7 το απόγευμα, ο Σύλλογος Επιστημονικού- Υγειονομικού Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  Β. Ελλάδος με τη συμμετοχή των τομεαρχών υγείας των κομμάτων στη διεύθυνση:  https://us02web.zoom.us/webinar/register/WN_-TzTonsCT7ej4trlmLv_Qw

Σκοπός της συνάντησης είναι να ενημερωθούν τα κόμματα για την κατάσταση που επικρατεί στη Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και να παρουσιάσουν τις θέσεις τους για την επίλυσή τους. 

«Τον Φεβρουάριο του 2014 υπηρετούσαν πανελλαδικά στα Κέντρα Υγείας αστικού τύπου 5.500 γιατροί και οδοντίατροι. Ωστόσο τον Απρίλιο του 2014 ο νόμος Γεωργιάδη που προέβλεπε την απαγόρευση  λειτουργίας ιδιωτικού ιατρείου, εξώθησε σε απόλυση πάνω από το 50% των υπηρετούντων. Ειδικότερα στην 3η και την 4η ΥΠΕ (Μακεδονία – Θράκη), τον Φεβρουάριο του 2014 υπηρετούσαν 1.094 γιατροί και οδοντίατροι, τον Απρίλιο του ίδιου έτους 595 και τον Ιούνιο του 2021 403 εκ των οποίων οι 83 επικουρικοί.

Σήμερα ο αριθμός αυτός είναι ακόμη μικρότερος ενώ  υπολογίζεται ότι τα επόμενα 3 χρόνια μαζί με αυτούς που πήραν παράταση να υπηρετήσουν μέχρι τα 69 έτη και μαζί με αυτούς που θα συνταξιοδοτηθούν, θα αποχωρήσει ποσοστό άνω του 60%», δηλώνει ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας, Επιστημονικού-Υγειονομικού Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Σάββας Παρασκευόπουλος. 

Παράλληλα εξηγεί ότι «η υποστελέχωση των Κέντρων Υγείας έχει επιπτώσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών που ταλαιπωρούνται, επειδή δεν βρίσκουν ραντεβού. Το ιατρικό προσωπικό μετακινείται ακόμα και σήμερα για να καλύψει ανάγκες σε άλλα Κέντρα Υγείας και νοσοκομεία, όπως συνέβη και κατά τη διάρκεια της πανδημίας, απασχολούμενο πέραν των νομίμων ωρών εργασίας, καλύπτοντας και εφημερίες».

Αναφερόμενη στην υποστελέχωση των Κέντρων Υγείας, η πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημονικού- Υγειονομικού Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  Β. Ελλάδος, Νικολέτα Μανιάτη, δηλώνει ότι «οι χαμηλές αμοιβές και η έλλειψη προοπτικής για εξέλιξη των επικουρικών γιατρών, τους αναγκάζουν όχι μόνο να αποχωρούν από τη Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, αλλά συχνά να φεύγουν στο εξωτερικό. Η διαχρονική πρότασή μας για να σταθεί στα πόδια της η ΠΦΥ είναι η κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων με την πρόσληψη γιατρών σε μόνιμες θέσεις εργασίας με μοριοδότηση των υπηρετούντων και υπηρετησάντων επικουρικών, οι οποίοι στήριξαν το σύστημα κατά την πανδημία».

Χωρίς ειδικότητες τα Κέντρα Υγείας

Αγκάθι όμως αποτελεί και η έλλειψη ειδικοτήτων στα Κέντρα Υγείας. Σύμφωνα με την κ. Μανιάτη, «όλες οι ειδικότητες, και όχι μόνον οι γενικοί ιατροί, παθολόγοι, καρδιολόγοι, παιδίατροι, ορθοπεδικοί και οδοντίατροι, είναι απαραίτητες στην Π.Φ.Υ., αν θέλουμε τα Κέντρα Υγείας να επιτελέσουν το ρόλο τους, συμβάλλοντας στην αποσυμφόρηση των νοσοκομείων.

Ακτινολογικά και μικροβιολογικά εργαστήρια και οι αντίστοιχες ειδικότητες λείπουν από πολλά Κέντρα Υγείας με αποτέλεσμα οι πολίτες να απευθύνονται στον ιδιωτικό τομέα και ο έλεγχος αυτός να κοστίζει πολύ περισσότερο.

Τα τελευταία χρόνια επιβεβαιώνονται οι φόβοι μας ότι τα εργαστήρια των Κέντρων Υγείας όπως και των νοσοκομείων μετακινούνται μέσω ΣΔΙΤ σε ιδιωτικούς ομίλους υγείας. Είναι γνωστό ότι η μέχρι τώρα πρακτική έδειξε ότι όπου εφαρμόστηκαν ΣΔΙΤ, όπως για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, το εγχείρημα απέτυχε, δημιουργώντας πολλαπλά προβλήματα».

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Επιστημονικού- Υγειονομικού Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  Β. Ελλάδος, εκ των 854 θέσεων γιατρών ΕΣΥ που προκηρύχτηκαν πρόσφατα, μόνο 123 αφορούν σε Κέντρα Υγείας και οι 90 από αυτές για γενικούς ιατρούς. Ειδικότερα, στην 3η ΥΠΕ προκηρύχτηκαν 12 θέσεις γενικών ιατρών για Κέντρα Υγείας αγροτικού τύπου και στη 4η ΥΠΕ 21 θέσεις γιατρών.

Λύσεις υπάρχουν όπου υπάρχει πολιτική βούληση

Όπως δηλώνει ο κ. Παρασκευόπουλος, οι αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν αντισυνταγματικές τις περικοπές μισθών του 2012  δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Παρακάμφθηκαν με την παρουσίαση ενός δήθεν νέου μισθολογίου με αποτέλεσμα να οδηγούν τον κλάδο σε νέες δικαστικές διεκδικήσεις.

Η αύξηση του 10% που δόθηκε αντιστοιχεί σε καθαρές απολαβές από 80 έως 135 ευρώ στην ανώτερη βαθμίδα, γεγονός που δεν αποτελεί δέλεαρ για τους γιατρούς να επιστρέψουν στην πατρίδα, αλλά ούτε και να δηλώσουν ενδιαφέρον νέοι γιατροί.

Όμως, ακόμα και τώρα που έχουν απαξιωθεί τα Κέντρα Υγείας με την υποβάθμιση που καταγράφηκε την τελευταία δεκαετία, λύσεις υπάρχουν.

«Αν το ΕΣΠΑ 2021-2027 για την προμήθεια και την ανανέωση του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού και των κτιρίων συνδυαστεί με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την αναβάθμιση του μισθολογίου, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην ανάκαμψη των κέντρων υγείας», τονίζει ο κ. Παρασκευόπουλος.

Σύλλογος Επιστημονικού- Υγειονομικού Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  Β. Ελλάδος (ΣΕΥΠ-ΠΦΥ)

Πρόεδρος, Μανιάτη  Νικολέτα – χειρουργός

Αντιπρόεδρος, Αναγνώστη  Λαμπρινή – ακτινολόγος

Β’ αντιπρόεδρος, Δελιοτζάκη Δροσερή – ρευματολόγος

Γενικός γραμματέας, Καλπαζίδου Ζωή –  οδοντίατρος

Αναπληρωτής Γενικός γραμματέας, Αντωνίου Αντώνιος- παθολόγος

Ταμίας, Τσινάρη Μαρία – οδοντίατρος

Μέλη: Παρασκευόπουλος Σάββας – χειρουργός ουρολόγος- αντιπρόεδρος ΠΟΣΕΥΠ ΠΦΥ

Παπαδοπούλου  Κωνσταντίνα – οφθαλμίατρος

Ρεντίνη Μαρία – παιδίατρος

Πηγη: https://www.news4health.gr/

 Η απώλεια ακοής μπορεί επίσης να προκληθεί από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως οι δυνατοί θόρυβοι.

Η έγκαιρη ανίχνευση της απώλειας ακοής στην παιδική ηλικία είναι ζωτικής σημασίας αλλά και πρόκληση, επειδή τα μωρά δεν μπορούν να πουν στους γονείς ή στους γιατρούς τους τι ακριβώς φταίει. Περίπου 2 έως 3 στα 1.000 παιδιά γεννιούνται με μόνιμη απώλεια ακοής, επομένως τα περισσότερα συστήματα υγείας δοκιμάζουν τα νεογέννητα μέσα σε μία ή δύο ημέρες μετά τη γέννηση, σύμφωνα με το Penn State Health στο Hershey, Pa.

Απώλεια ακοής

Η απώλεια ακοής μπορεί να είναι γενετική, αλλά μια οικογένεια μπορεί να μην συνειδητοποιήσει ότι έχει το υπολειπόμενο γονιδιακό χαρακτηριστικό που την προκαλεί μέχρι να γεννηθεί ένα προσβεβλημένο παιδί, δήλωσε η Jill McClelland, διευθύντρια ακοολογίας στο Penn State Health. Η απώλεια ακοής σε ένα βρέφος μπορεί επίσης να προκληθεί από μια μη γενετική ασθένεια σε μια μητέρα. Οι λοιμώξεις στις 20 έως 25 εβδομάδες της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσουν τον αναπτυσσόμενο ακουστικό πόρο στο έμβρυο.

Αν και η ερυθρά κάποτε συνέβαλε σε αυτό, σήμερα ο κυτταρομεγαλοϊός (CMV) είναι συχνά ένα πρόβλημα. Ενώ η μαμά μπορεί να μην έχει συμπτώματα, ο CMV μπορεί να καταστρέψει την ακοή του μωρού. «Έχουμε δει μια άνοδο», δήλωσε ο McClelland σε δελτίο τύπου του συστήματος υγείας. Σε ορισμένα μωρά, η αιτία είναι το αμνιακό υγρό στον ακουστικό πόρο. μπορεί να αφαιρεθεί για να αποκατασταθεί η ακοή.

Μια σπάνια, γενετική διαταραχή που ονομάζεται σύνδρομο Usher μπορεί να προκαλέσει απώλεια ακοής και όρασης για αρκετά χρόνια. Η απώλεια ακοής μπορεί επίσης να προκληθεί από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως οι δυνατοί θόρυβοι. «Προσωπικά έχω δει παιδιά όπου η αιτία ήταν βιντεοπαιχνίδια και ακουστικά», είπε ο McClelland.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ συνιστά δύο τεστ για βρέφη. Στις δοκιμές ωτοακουστικών εκπομπών, ένα ακουστικό τοποθετείται στον ακουστικό πόρο του νεογέννητου. Παίζει ήχους και δοκιμάζει για αποκρίσεις ηχούς. Σε δοκιμές απόκρισης ακουστικού εγκεφαλικού στελέχους, τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται στο κεφάλι του βρέφους και τα ακουστικά στα αυτιά. Μια μηχανή μετρά την απόκριση του εγκεφαλικού στελέχους.

Κάθε μωρό πρέπει να ελέγχεται, είπε ο McClelland. Σημείωσε ότι στο πρόγραμμα Hearing Screening and Intervention της Πενσυλβάνια, περίπου το 95% των νεογνών ελέγχεται. Στόχος: Έλεγχος τους εντός 30 ημερών από τη γέννηση. Το πρόγραμμα στοχεύει στη διάγνωση της απώλειας ακοής εντός τριών μηνών και στην εγγραφή του παιδιού για θεραπεία και παρέμβαση μέχρι την ηλικία των 6 μηνών.

Εάν ο έλεγχος δεν εντοπίσει απώλεια ακοής, αλλά υποψιάζεστε ότι το βρέφος σας έχει προβλήματα ακοής, ο McClelland σας προτρέπει να το παρακολουθήσετε. «Ακολούθησε το ένστικτό σου», συμβούλεψε. «Ένας προληπτικός έλεγχος ακοής είναι απλώς ένας έλεγχος». Προσέξτε για πιθανότητες που το παιδί σας μπορεί να δυσκολεύεται να ακούσει, προτείνει το Penn State Health. Εάν μπορείτε να κολλήσετε κρυφά και να τρομάξετε ένα παιδί εύκολα, κάτι μπορεί να μην πάει καλά.

Ένα παιδί με απώλεια ακοής μπορεί να έχει πρόβλημα να προφέρει ορισμένες λέξεις. Για παράδειγμα, εάν ένα παιδί χρησιμοποιεί μια ενική εκδοχή ενός ρήματος ή δεν αναγνωρίζει τον ήχο S σε μια πληθυντική έκδοση ενός ουσιαστικού, μπορεί να είναι πρόβλημα ακοής. Ζητήστε από τον παιδίατρό σας έναν προληπτικό έλεγχο.

Η ιατρική επιστήμη έχει κάνει βήματα προόδου στην ικανότητά της να συμπληρώνει την ακοή. Τα παιδιά ηλικίας 9 μηνών μπορούν να λάβουν κοχλιακό εμφύτευμα. Πρόκειται για χειρουργικά εμφυτευμένα μικρόφωνα, επεξεργαστές ομιλίας και πομπούς που μπορούν να βελτιώσουν την κατανόηση της γλώσσας και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του παιδιού. Περισσότερες από 118.000 κοχλιακές συσκευές έχουν εμφυτευθεί στις ΗΠΑ — 65.000 από αυτές σε παιδιά.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τόσο ο Donington όσο και ο Vokes προειδοποίησαν για τη σημασία της εύρεσης από τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα ενός χειρουργού που να είναι ειδικευμένος στην εκτέλεση υπολοβιακών εκτομών, οι οποίες είναι τεχνικά πιο δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις από τη λοβεκτομή.

Καρκίνος του Πνεύμονα: Η παραδοσιακή θεραπεία για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα σε πρώιμο στάδιο είναι η λοβεκτομή, όπου ο χειρουργός εξαλείφει τον καρκινικό ιστό αφαιρώντας έναν ολόκληρο λοβό του πνεύμονα. Ωστόσο, μια νέα έρευνα διαπιστώνει ότι επιλεγμένοι ασθενείς με νόσο σε αρχικό στάδιο που υποβάλλονται σε μια λιγότερο επεμβατική διαδικασία έχουν συγκρίσιμα αποτελέσματα, δημιουργώντας ελπίδες για μια λιγότερο επιθετική προσέγγιση στη χειρουργική του καρκίνου του πνεύμονα.

Η 10ετής μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Επιστημονικό Περιοδικό Ιατρικής New England με επικεφαλής τον ιατρικό ογκολόγο Everett Vokes, MD, του του Πανεπιστημίου Ιατρικής του Σικάγο (University of Chicago Medicine), προσθέτει στοιχεία που υποστηρίζουν ένα νέο πρότυπο για τη διατήρηση του πνευμονικού ιστού σε ασθενείς με καρκίνο, όποτε αυτό είναι δυνατόν. “Είναι σπουδαίο να γνωρίζουμε ότι μπορούμε να προσφέρουμε με ασφάλεια στους ασθενείς μας μια διαδικασία που επιτρέπει τη διατήρηση λειτουργικού πνευμονικού ιστού, εφόσον οι ασθενείς βρίσκονται σε κατάλληλη φάση και η χειρουργική ομάδα έχει την απαραίτητη εμπειρία”, δήλωσε ο Vokes. Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μία από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου στις Ηνωμένες Πολιτείες και προκαλεί τους περισσότερους θανάτους από καρκίνο τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Αν και σχετίζεται με την ύπαρξη ιστορικού καπνίσματος, ο καρκίνος του πνεύμονα διαγιγνώσκεται όλο και περισσότερο σε μη καπνιστές καθώς και σε πρώην καπνιστές. Εκτιμάται ότι το 2023 θα διαγνωστούν 235.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα.

Οι περισσότεροι ασθενείς θα διαγνωστούν αφού ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματός τους. Ευτυχώς, η βελτίωση του ελέγχου στους καπνιστές σημαίνει ότι οι γιατροί εντοπίζουν τον καρκίνο του πνεύμονα σε πρώιμα στάδια. Σε αυτή τη μελέτη, 697 ασθενείς με περιφερικούς όγκους σταδίου 1 μεγέθους μικρότερου των 2 εκατοστών ανατέθηκαν τυχαία να υποβληθούν σε λοβεκτομή ή σε υπολοβιακή εκτομή, όπου αφαιρείται μέρος του καρκινικού λοβού. Στην περίπτωση της τελευταίας, οι ασθενείς έλαβαν είτε σφηνοειδή εκτομή, η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση ενός μη ανατομικού, σφηνοειδούς κομματιού ιστού που περιέχει τον όγκο, είτε ανατομική τμηματική εκτομή κατά την οποία οι χειρουργοί αφαιρούν το ανατομικό τμήμα του πνεύμονα με τον όγκο, μαζί με τη μικρή αεροφόρο οδό, τη μεμονωμένη αρτηρία και τη φλέβα που τροφοδοτούν και αποστραγγίζουν την περιοχή. Μετά από διάμεση παρακολούθηση επτά ετών, η πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 διαπίστωσε ότι η επιβίωση χωρίς νόσο ήταν παρόμοια μεταξύ των λοβεκτομών και των υπολοβεκτομών. Η πενταετής επιβίωση χωρίς νόσο και η πενταετής συνολική επιβίωση ήταν παρόμοιες, υποστηρίζοντας τη λιγότερο επεμβατική διαδικασία ως προτιμώμενη επιλογή. “Πρόκειται για μια πολύ σημαντική μελέτη που θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς με μικρούς καρκίνους του πνεύμονα σε πρώιμο στάδιο -ιδιαίτερα καθώς περνάμε στην εποχή του προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου του πνεύμονα, όπου ελπίζουμε να βρούμε πολύ περισσότερους μικρούς όζους που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με αυτή την προσαρμοσμένη χειρουργική προσέγγιση”, δήλωσε η θωρακοχειρουργός του UChicago Medicine Jessica Donington, MD, MSCR. Η έρευνα ακολουθεί μια μελέτη Ιαπώνων ερευνητών που δημοσιεύθηκε πέρυσι στο The Lancet, η οποία συνέκρινε τη λοβεκτομή με την τμηματική εκτομή (αλλά όχι τη σφηνοειδή εκτομή). Η εν λόγω μελέτη αποκάλυψε ότι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε τμηματική εκτομή είχαν καλύτερη επίδοση όσον αφορά τη συνολική επιβίωση, αλλά όχι όσον αφορά την τοπική υποτροπή. Η εξοικονόμηση πνευμονικού ιστού φάνηκε να βοηθά στην επιβίωση από άλλες ασθένειες και δευτερογενείς καρκίνους.

“Η συνολική επιβίωση σε αυτή την πιο πρόσφατη δοκιμή ήταν περίπου 80% και στα δύο σκέλη”, δήλωσε ο Donington, προσθέτοντας ότι χρειάζονται περισσότερες θεραπείες για τον καρκίνο του πνεύμονα. “Αυτοί είναι οι ασθενείς σε πρώιμο στάδιο και οι μικρότεροι όγκοι μας. Έχουμε κάνει όλες τις συνιστώμενες σήμερα θεραπείες και παρόλα αυτά η συνολική επιβίωση εξακολουθεί να είναι μόνο 80%, όταν είναι πολύ πάνω από 90% για τον καρκίνο του μαστού ή του προστάτη παρόμοιου σταδίου”. Γενικά, οι υγιείς μη καπνιστές με σχετικά καλή πνευμονική λειτουργία μπορούν να ανεχθούν τις λοβεκτομές χωρίς μακροχρόνιες παρενέργειες. Ωστόσο, οι ασθενείς με μειωμένη πνευμονική λειτουργία, λόγω καπνίσματος ή άλλων συνοδών νοσημάτων, μπορεί να είναι πολύ άρρωστοι για να υποβληθούν στη διαδικασία. “Υπάρχουν φορές που δεν μπορούμε να κάνουμε λοβεκτομή επειδή απλά δεν υπάρχει αρκετός καλός πνεύμονας για να μπορέσουμε να αφαιρέσουμε έναν ολόκληρο λοβό”, δήλωσε ο Donington. “Αυτή η έρευνα είναι καλά νέα για όλους τους ασθενείς”. Τόσο ο Donington όσο και ο Vokes προειδοποίησαν για τη σημασία της εύρεσης από τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα ενός χειρουργού που να είναι ειδικευμένος στην εκτέλεση υπολοβιακών εκτομών, οι οποίες είναι τεχνικά πιο δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις από τη λοβεκτομή.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μόνο στις δομές Υγείας ισχύουν από σήμερα τα υποχρεωτικά μέτρα προστασίας από τον κορωνοϊό. Με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τα μέτρα αίρονται στο σύνολο των άλλων δραστηριοτήτων.

Στο ΦΕΚ, που παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρονται τα εξής:

Η τήρηση των μέτρων και υποχρεωτική χρήση προστατευτικής μάσκας ισχύει για το προσωπικό, τους ασθενείς και τους επισκέπτες των δομών Υγείας.

Πραγματοποίηση προγραμματισμένων (τακτικών) χειρουργείων σε ποσοστό το οποίο καθορίζεται από τον εκάστοτε υγειονομικό σχηματισμό (Νοσοκομεία, Υγειονομικές Περιφέρειες).

Ασθενείς που προσέρχονται σε δημόσια ή ιδιωτική δομή υγείας για εξέταση δεν υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο για κορωνοϊό COVID-19.

Ασθενείς που προσέρχονται σε δημόσια ή ιδιωτική δομή υγείας για επεμβατική εξέταση ή για εξέταση που ενδέχεται να προκαλέσει αερόλυμα υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο (PCR ή rapid test).

Ασθενείς που εισάγονται-νοσηλεύονται σε δημόσια ή ιδιωτική δομή υγείας υπόκεινται σε υποχρεωτικό εργαστηριακό έλεγχο ως ακολούθως:

• Οι ασθενείς που εισάγονται με τακτικό εισιτήριο (προγραμματισμένη εισαγωγή) προσέρχονται με PCR που διενεργήθηκε έως 48 ώρες πριν την προγραμματισμένη εισαγωγή τους.
• Οι ασθενείς που εισάγονται εκτάκτως (έκτακτη εισαγωγή) υπόκεινται άμεσα σε rapid test και παράλληλα σε PCR την πρώτη ημέρα της εισαγωγής – νοσηλείας τους.

Και στις δύο ως άνω περιπτώσεις ο έλεγχος επαναλαμβάνεται με rapid test ανά 7 ημέρες.

Ασθενείς που εισάγονται με εισιτήριο μίας ημέρας για χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία υπόκεινται σε επαναλαμβανόμενο εργαστηριακό έλεγχο [PCR ανά 72 ώρες ή rapid test ανά 48 ώρες]
για κάθε ημέρα που εισάγονται.

Από τις ανωτέρω υποχρεώσεις εξαιρούνται ασθενείς που προσέρχονται σε δημόσια ή ιδιωτική δομή υγείας για την αντιμετώπιση εκτάκτων περιστατικών.

Απαγόρευση επισκεπτηρίου. Εξαιρετικά για τους ψυχιατρικούς ασθενείς επιτρέπεται το επισκεπτήριο με έναν επισκέπτη ανά ασθενή υπό την προϋπόθεση διενέργειας εργαστηριακού ελέγχου [PCR εντός 72 ωρών ή rapid test εντός 48 ωρών] πριν την επίσκεψη.

Ένας συνοδός ανά ασθενή. Ειδικώς για ασθενείς που δεν δύνανται να αυτοεξυπηρετηθούν επιτρέπεται ένας συνοδός ανά ασθενή που δύναται να εναλλάσσεται. Εξαιρετικά για τους παιδιατρικούς ασθενείς επιτρέπονται έως δύο συνοδοί.

Για τους συνοδούς ασθενών ή νοσηλευόμενων ασθενών ισχύουν οι εξής προϋποθέσεις:

• Οι πλήρως εμβολιασμένοι και οι νοσήσαντες το τελευταίο εξάμηνο  συνοδοί ασθενών δεν υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο πριν την είσοδό τους σε δημόσια ή ιδιωτική δομή παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, περιλαμβανομένων και των δημόσιων και ιδιωτικών ιατρείων.
• Οι μη εμβολιασμένοι ή μη νοσήσαντες συνοδοί ασθενών υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο (PCR ή rapid test) εντός 48 ωρών πριν την είσοδό τους σε δημόσια ή ιδιωτική δομή παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, περιλαμβανομένων και των δημόσιων και ιδιωτικών ιατρείων.
• Oι συνοδοί νοσηλευόμενων ασθενών, ανεξαρτήτως της κατάστασης εμβολιασμού ή νόσησης, αντιστοίχως, υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο [PCR εντός 72 ωρών ή rapid test εντός 48 ωρών] πριν την είσοδό τους σε κάθε άλλη δημόσια ή ιδιωτική δομή υγείας. Ο εργαστηριακός έλεγχος (PCR ή rapid test) επαναλαμβάνεται ανά τρεις ημέρες.

Επιπλέον Πληροφορίες

• ΦΕΚ για άρση μέτρων

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σουηδοί επιστήμονες παρατήρησαν ότι γυναίκες με ψυχική νόσο, χρήση ουσιών ή νευροψυχιατρικό πρόβλημα ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να εξετάζονται για αυτόν τον καρκίνο.

Γυναίκες με ψυχική νόσο αντιμετωπίζουν διπλάσιο κίνδυνο από άλλες γυναίκες να εμφανίσουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αναφέρει νέα έρευνα.

Σουηδοί επιστήμονες παρατήρησαν ότι γυναίκες με ψυχική νόσο, χρήση ουσιών ή νευροψυχιατρικό πρόβλημα ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να εξετάζονται για αυτόν τον καρκίνο.

Η Kejia Hu, του Karolinska Institute, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν ότι γυναίκες με αυτές τις διαγνώσεις συμμετέχουν πιο σπάνια σε προγράμματα εξέτασης και έχουν υψηλότερη εμφάνιση βλαβών στον τράχηλο. Η έρευνα περιέλαβε 4 εκατομμύρια γυναίκες που γεννήθηκαν μεταξύ   1940 και 1995.

Οι ερευνητές υπολόγισαν τον κίνδυνο καρκίνου στον τράχηλο και προκαρκινικών βλαβών, καθώς και τη συμμετοχή των γυναικών της έρευνας σε προγράμματα εξέτασης. Συνέκριναν γυναίκες με χρήση ουσιών ή πρόβλημα ψυχικής υγείας με γυναίκες χωρίς.

Ο κίνδυνος αυξανόταν με όλες αυτές τις διαγνώσεις και κυρίως με τη χρήσης ουσιών.

Ενώ οι ερευνητές δήλωσαν ότι το μέγεθος της έρευνας και η μακρά περίοδος παρακολούθησης ήταν ισχυρά, υπήρχε έλλειψη ολικών στοιχείων για άλλους κινδύνους για καρκίνο τραχήλου, όπως κάπνισμα, σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους και αντισυλληπτικά.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο The Lancet Public Health.

Πηγές:
The Lancet Public Health.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Διάταξη περί μετάθεσης της έναρξης εφαρμογής απόφασης για τους παρατασιακούς ειδικευόμενους προωθείται από το Υπουργείο Υγείας. Μέχρι την ψήφιση της ρύθμισης τα νοσοκομεία θα τους διατηρήσουν στις θέσεις τους πέραν των τεσσάρων εξαμήνων.

Μετά την ολοκλήρωση της άσκησης της ειδικότητας θα μπορούν να παραμείνουν οι ειδικευόμενοι εφόσον δεν έχουν λάβει τίτλο ειδικότητας, ώστε να λάβουν μέρος στις επόμενες εξεταστικές περιόδους. Σημειώνεται ότι δεν αλλάζει η δυνατότητα παράτασης της παραμονής άνευ χρονικού περιορισμού, των ειδικευόμενων μεταξύ των επιμέρους σταδίων  άσκησης στην ειδικότητα, καθώς και μεταξύ μειωμένου και πλήρους χρόνου άσκησης στην ειδικότητα.

Όπως ανακοινώνεται από το Υπουργείο Υγείας η παράταση παραμονής στο ΕΣΥ θα είναι δυνατή και για όσους αποκτήσουν τίτλο, μετά από την ολοκλήρωση του χρόνου άσκησης για την απόκτηση της ειδικότητας.Οι παρατασιακοί ειδικευόμενοι με ή χωρίς τίτλο ειδικότητας, μεταξύ των σταδίων της άσκησης για ειδικότητα, καθώς και μετά την ολοκλήρωση του χρόνου άσκησης της ειδικότητας μπορεί να τοποθετηθούν  με απόφαση του διοικητή ή του προέδρου του νοσοκομείου σε κενή οργανική θέση ειδικευόμενου στον παθολογικό, χειρουργικό εργαστηριακό ή ψυχιατρικό τομέα, όπως ήδη προβλέπεται.

Πηγή: https://virus.com.gr/