Κατάθλιψη: Βρήκαν πρωτεΐνη στο αίμα που ίσως την καταπολεμάει – Έρευνα με Ελληνίδα επικεφαλής

Παρατήρησαν ότι τα επίπεδα της πρωτεΐνης GDF11 ήταν σημαντικά χαμηλότερα σε ασθενείς με κατάθλιψη.

Η διαδικασία της γήρανσης σχετίζεται συχνά με την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων, όπως η γνωστική έκπτωση, η απώλεια μνήμης και οι διαταραχές της διάθεσης όπως η κατάθλιψη.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο αυξητικός παράγοντας GDF11, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στο αίμα, έχει ευεργετική επίδραση στην οσφρητική αντίληψη και στη δημιουργία νέων κυττάρων στον εγκέφαλο ηλικιωμένων ποντικών. Ωστόσο, ο μηχανισμός δράσης του GDF11 στον εγκέφαλο έχει παραμείνει άγνωστος.

Ερευνητές από το Institut Pasteur, το CNRS και το Inserm ανακάλυψαν ότι η μακροχρόνια χορήγηση της πρωτεΐνης GDF11 σε ηλικιωμένα ποντίκια βελτιώνει την μνήμη τους και μειώνει σημαντικά τις διαταραχές συμπεριφοράς που σχετίζονται με την κατάθλιψη, επιτρέποντάς τους να επιστρέψουν σε μια συμπεριφορά παρόμοια με εκείνη που παρατηρείται σε νεαρότερα ποντίκια.

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο Nature Aging.

Οι επιστήμονες διεξήγαγαν περαιτέρω μελέτες σε μοντέλα ποντικών διαφορετικής ηλικίας ή με διαταραχές συμπεριφοράς παρόμοιες με την κατάθλιψη. Με in vitro καλλιέργειες νευρώνων πέτυχαν να αναγνωρίσουν τον μοριακό μηχανισμό δράσης της πρωτεΐνης GDF11.

Ανακάλυψαν ότι η χορήγηση της GDF11 ενεργοποιεί τη φυσική διαδικασία του ενδοκυτταρικού καθαρισμού (γνωστή ως αυτοφαγία) στον εγκέφαλο και την εξάλειψη των γηρασμένων κυττάρων. Έτσι, η πρωτεΐνη GDF11 αυξάνει έμμεσα τον κύκλο εργασιών των κυττάρων στον ιππόκαμπο και αποκαθιστά τη νευρωνική δραστηριότητα.

Για να κατανοήσουν καλύτερα τη σχέση μεταξύ των καταθλιπτικών διαταραχών και της πρωτεΐνης GDF11 στον άνθρωπο, επιστήμονες από το Institut Pasteur, το CNRS και το Inserm, σε συνεργασία με επιστήμονες από το πανεπιστήμιο McMaster, ποσοτικοποίησαν την πρωτεΐνη στον ορό αίματος νεαρών συμμετεχόντων με μείζονα κατάθλιψη.

Παρατήρησαν ότι τα επίπεδα της GDF11 ήταν σημαντικά χαμηλότερα σε αυτούς τους ασθενείς.

Επιπλέον, μετρώντας τα επίπεδα αυτής της πρωτεΐνης σε διαφορετικά στάδια, οι επιστήμονες παρατήρησαν μια διακύμανση στο επίπεδό στο αίμα, σε αντιστοιχία με την καταθλιπτική κατάσταση των ευμμετεχόντων.

“Αυτή η έρευνα παρέχει κλινικά στοιχεία που συνδέουν τα χαμηλά επίπεδα της GDF11 στο αίμα με διαταραχές της διάθεσης σε ασθενείς με κατάθλιψη”, δήλωσε η Λήδα Κατσιμπαρίδη, ερευνήτρια στο Institut Pasteur’s Perception and Memory Unit, που συνδέεται με το Inserm στο Institut Necker-Enfants Malades και συν-συγγραφέας της μελέτης.

«Στο μέλλον, αυτό το μόριο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης για τη διάγνωση καταθλιπτικών επεισοδίων. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμεύσει ως θεραπευτικό μόριο για τη θεραπεία γνωστικών και συναισθηματικών διαταραχών«, καταλήγει.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Αποσύρεται παρτίδα φαρμάκου για την καρδιά – Οδηγίες από τον ΕΟΦ

Στην ανάκληση παρτίδας καρδιολογικού φαρμάκου προχωρούν οι υπεύθυνοι του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ).

Σε σημερινή ανακοίνωση του ΕΟΦ αναφέρονται τα εξής:

“Αποφασίζουμε την ανάκληση της παρτίδας 22J27A3 του φαρμακευτικού προϊόντος Brevibloc 10MG/ML (διάλυμα για έγχυση) λόγω διαρροών που εντοπίστηκαν κατά την διάρκεια εσωτερικής επανεξέτασης.

Η παρούσα απόφαση εκδίδεται με σκοπό να ενισχύσει την εθελοντική ανάκληση της κατασκευάστριας εταιρείας.

Η εταιρεία Baxter Hellas Ε.Π.Ε., ως κάτοχος άδειας κυκλοφορίας του προϊόντος στην Ελλάδα, οφείλει να επικοινωνήσει άμεσα με τους πελάτες της, προκειμένου να το αποσύρουν από την αγορά.

Τα παραστατικά της ανάκλησης πρέπει να τηρούνται για διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών και να τίθενται υπόψη του ΕΟΦ, εφόσον ζητηθούν”.

Σύμφωνα με τον Οδηγό Φαρμάκων “Γαληνός”, το συγκεκριμένο φάρμακο είναι ένας εκλεκτικός (καρδιοεκλεκτικός, β1υποδοχέας) αποκλειστής των βαδρενεργικών υποδοχέων με ταχεία έναρξη δράσης, πολύ σύντομη διάρκεια δράσης και χωρίς σημαντική ενδογενή συμπαθητικομιμητική ή σταθεροποιητική της μεμβράνης δράση σε θεραπευτικές δόσεις.

Αναστέλλει τους β1υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στον καρδιακό μυ, αλλά αυτή η εκλεκτική του δράση δεν είναι απόλυτη και σε υψηλότερες δόσεις αρχίζει να εμφανίζεται αναστολή των β2υποδοχέων που βρίσκονται στους βρόγχους και στο αρτηριακό δίκτυο.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η παχυσαρκία δεν θέλει λόγια και ατελέσφορες αναλύσεις

Δυστυχώς και στην περίπτωση της παχυσαρκίας βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, μας λέει ο Νικόλαος Γεωργιάδης , ειδικός παθολόγος με εξειδίκευση στα καρδιομεταβολικά νοσήματα τονίζοντας ότι είναι η στιγμή με τα όπλα που έχουμε στη φαρέτρα μας να αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα τη νόσο που δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως διαχρονική εμμένουσα και επιδεινούμενη πανδημία, η οποία ανησυχεί ιδιαίτερα τους φορείς Υγείας αλλά και κλονίζει τα ασφαλιστικά συστήματα όλων των κρατών.

Όπως ο ίδιος μας αναφέρει σταδιακά η παχυσαρκία καταλαμβάνει όλο και περισσότερο τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας που δεν έχουν πρόσβαση σε καλο και υγιεινό φαγητό. Έτσι στρέφονται στο φτηνό προσφερόμενο φαγητό “του δρόμου” (τζανκ φουντ) με υπερ επεξεργασμένες πρώτες ύλες που εκτός από την αύξηση του σωματικού βάρους οδηγούν συγχρόνως σε εθισμό (αποδεδειγμένο με μελέτες).

Τα δεδομένα στην Ελλάδα

Σήμερα, ο 1 στους 3 άνδρες και οι 2 στις 3 γυναίκες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της παχυσαρκίας. Και τα μοντέλα δείχνουν ότι μέχρι το 2035, το 70% των πολιτών θα είναι παχύσαρκοι-υπέρβαροι. Και τα παιδιά μέχρι το 2035 θα έχουν αυξήσει το ποσοστό της παχυσαρκίας 100%. Αλλά ακόμα και σήμερα η Ελλάδα κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη στην παιδική παχυσαρκία.

Αρα, σύμφωνα με τον ίδιο: η στιγμή της αλήθειας και των έργων είναι τώρα και όχι των λόγων και των ατελέσφορων αναλύσεων. Είναι η στιγμή που υπάρχουν λύσεις, ίσως για πρώτη φορά. Ποιες είναι αυτές:

1) Ο Παράγοντας της Υγιεινής Διατροφικής Παρέμβασης – Καμία θεραπεία δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα σε βάθος χρόνου αν δεν μαθουμε-εκπαιδεύσουμε τον παχύσαρκο ασθενή να τρέφεται σωστα. Θα πρέπει ειδικές ομαδες, εκπαιδευμένες, να δώσουν τις γνώσεις τους σε θέματα άσκησης και διατροφής , ώστε στο διάστημα που ο παχύσαρκος ασθενής θα προσπαθήσει να χάσει βάρος, να αλλάξει συγχρόνως και τον τρόπο ζωής του !!! Ζούμε στην εποχή που το EXERCISE IS MEDICINE (ειδικός φορέας) μπαινει στη ζωή μας και η άσκηση παύει να είναι μια απλή νουθεσία και θα συνταγογραφείται !!! Και μαζί οι οδηγίες από επιστήμονες για τη σωστή Διατροφή .

2) Ο Παράγοντας της Φαρμακευτικής Παρέμβασης – Τα συστήματα Υγείας, έχοντας αναγνωρίσει ότι η Παχυσαρκία είναι νόσος έχουν δώσει επίσημα ηλεκτρονικό κωδικό στο σύστημα International Code Diagnostics (ICD10) που είναι το E66. Το παράδοξο όμως είναι ότι ενώ μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτόν τον κωδικό στο σύστημα της ΗΔΙΚΑ για να γράψεις π.χ έναν εργαστηριακό έλεγχο, όταν φτάνει η ώρα της συνταγογράφησης φαρμακευτικών σκευασμάτων-θεραπειών (που υπάρχουν πια σήμερα στο οπλοστάσιο μας), τότε αυτά τα φάρμακα δεν συνταγογραφούνται και  χαρακτηρίζονται ως lifestyle.Και η βασική αιτία δεν είναι ότι δεν είναι αναγνωρισμένα, αλλά το κόστος. Δυστυχώς όπως επισημαίνει για άλλη μια φορά, βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.

Εθελοτυφλούμε και στρουθοκαμηλίζουμε !!! Άραγε, αναρωτιέται έχει γίνει μια οικονομοτεχνική μελέτη, για το πόσα χρήματα δαπανώνται από τις επιπλοκές της παχυσαρκίας; και οι οποίες δεν είναι λίγες:

Διαβήτης, καρκινοπάθεια, στεφανιαία νόσος και όλα τα καρδιαγγειακα νοσήματα, καρδιακή ανεπάρκεια, οστεοαρθρίτιδα, χολολιθίαση, στεατοηπατίτιδα – κίρρωση ήπατος, θυρεοειδοπάθεια, υπογονιμότητα, άπνοια ύπνου, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, κατάθλιψη και άλλες ψυχιατρικές διαταραχές. Στην ουσία, δεν υπάρχει όργανο και ιστός που να μην υποφέρει μέσα στο λιποτοξικό – φλεγμονώδες περιβάλλον που δημιουργείται από την παχυσαρκία.

Φαρμακευτικές Αγωγές

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, επισημαίνει ο συνομιλητής μας, οποία φάρμακα είχαν κυκλοφορήσει, στην πορεία αποσύρονταν ως επικίνδυνα για την υγεία (π.χ  Σιμπουτραμίνη).
Σήμερα όμως, για πρώτη φορά, υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές που εκτός της απώλειας βάρους που προκαλούν (και μάλιστα μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, πλησιάζοντας πολλές φορές την απώλεια ενός βαριατρικού χειρουργείου), εκτός λοιπον από την απώλεια βάρους, έχουν προστατευτικό χαρακτήρα, προστατεύοντας την καρδιά, τους νεφρούς και φαίνεται ότι υποχωρεί ακόμα και η λιπώδης διήθηση του ήπατος στα πλαίσια της παρέμβασης μειώνοντας το σπλαχνικό λίπος.
Αυτά τα φάρμακα ξεκίνησαν σαν φάρμακα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη αλλά πλέον έχουν επίσημα πάρει έγκριση και σαν φάρμακα για την παχυσαρκία. Σήμερα, όπως εξηγεί  2 σκευάσματα που υπάρχουν και στην Ελλάδα:

  • Η λιραγλουτίδη στα 3,0mg (ενώ η ίδια ουσία χορηγείται και στον διαβήτη στο 1,8 mg ). Χορηγείται στον οργανισμό ως ενέσιμη ημερήσια αγωγή.
  • Η σεμαγλουτίδη στα 2,4mg (ενώ στο διαβήτη χορηγείται από 0,25-0,5-1,0mg). Χορηγείται ως ενέσιμο μια φορά την εβδομάδα .

Τα δυο αυτά φάρμακα, ακόμα και στις μικρές δόσεις της θεραπείας του διαβήτη, οδηγούν σε σταθερή και πολύ ικανοποιητική απώλεια βάρους. Τα καλύτερα αποτελέσματα, υπογραμμίζει έχει η Σεμαγλουτίδη, η οποία όμως στην Ελλάδα δεν υπάρχει στα 2,4mg παρά μόνο στις δόσεις για τους διαβητικούς ασθενείς.

Από την άλλη, η Λιραγλουτίδη στα 3,0mg ενώ αποφασίστηκε να χορηγείται στην παχυσαρκία, οι περιορισμοί στις ενδείξεις είναι τόσο αυστηροί που ουσιαστικά μπορεί να συνταγογραφηθεί σε ελάχιστους. Πρέπει να συνυπάρχει νοσογόνος παχυσαρκία με BMI>40 και μαζί καρδιοπάθεια. Καλο είναι ότι έστω αυτοί μπορούν να ωφεληθούν αλλά δεν αρκεί.
Το κόστος στη λιανική τιμή είναι μηνιαίως κάτι λιγότερο από 250 ευρώ για τη Λιραγλουτιδη, ενώ η υπάρχουσα Σεμαγλουτίδη στο 1mg, έχει κόστος περίπου 110 ευρώ για θεραπεία μηνός.

Σύντομα, υπογραμμίζει θα έχουμε και μια τρίτη ουσία της ίδιας οικογένειας, που έχει πάρει ήδη έγκριση από τον FDA, η Τιρζεπατιδη με θεαματικά αποτελέσματα που ξεπερνούν και τις δυο προηγούμενες ουσίες.

Τα φάρμακα που αναφέρθηκαν σημειώνει ανήκουν στην κατηγορία των GLP-1 αγωνιστών.

Εκτός από αυτά ένα ακόμα σκεύασμα υπάρχει με επίδραση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, ο συνδυασμός βουπροπιόνης/ναλτρεξόνης και τιμή στα 125 ευρώ, που οδηγεί σε ανορεξία και καλη απώλεια βάρους 12-15% του αρχικού, με ήπιες παρενέργειες. Δεν συνταγογραφείται.

3) Τα Βαριατρικά Χειρουργεία – Είναι αλήθεια ότι μπορούν να προσφέρουν πολλά. Οι ενδείξεις είναι πολύ αυστηρές είτε σε άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία είτε με συνύπαρξη συννοσηροτήτων.

Συμπερασματικά, το μέλλον έχει ακόμα πολλά να μας δώσει, αλλά ίσως έχει φτάσει η στιγμή να μπορέσουμε επιτέλους να χορηγήσουμε χωρίς στείρους περιορισμούς τα όπλα που έχουμε στη φαρέτρα μας με πολλαπλά οφέλη για τους ασθενείς αλλά και το σύστημα Υγείας.

 

 

 

Πηγη:  https://www.iatronet.gr/

Σοβαρά κρούσματα γρίπης Β σε παιδιά και εφήβους στην Ευρώπη – Ανησυχία στην Ελλάδα

Προειδοποιήσεις απευθύνουν οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC). Για υπερτέρηση του στελέχους κάνει λόγο ο ΕΟΔΥ.

Κρούσματα γρίπης τύπου Β σε παιδιά και εφήβους, που συνδέονται με σοβαρές επιπλοκές, καταγράφηκαν την περασμένη εβδομάδα στην Ευρώπη.

Οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σε χθεσινή έκθεση, ενώ στο εβδομαδιαίο επιδημιολογικό δελτίο του ΕΟΔΥ σημειώνεται πως τις τελευταίες δύο εβδομάδες το στέλεχος Β υπερτερεί στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του ECDC, από τις 15 Μαρτίου, οι αρχές της Σουηδίας έχουν αναφέρει κρούσματα λοίμωξης από τον ιό της γρίπης τύπου Β, τα οποία έχουν επιβεβαιωθεί εργαστηριακά. Όπως αναφέρουν, συνδέθηκαν με σοβαρή εικόνα σε παιδιά και εφήβους, τα οποία βρίσκονταν στην ίδια περιοχή.

Οι επιπλοκές από το συγκεκριμένο στέλεχος περιλαμβάνουν μυοκαρδίτιδα και μηνιγγοεγκεφαλίτιδα. Τα κρούσματα ήταν σοβαρά και απαιτούσαν εντατική θεραπεία.

Οι ειδικοί του ECDC υπογραμμίζουν πως τα κρούσματα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω για το εάν βρίσκονται εντός του αναμενόμενου εύρους σοβαρών εκβάσεων από τη νόσηση.

Μέχρι στιγμής, η ανάλυση των κλινικών δειγμάτων έχει εντοπίσει τα στελέχη του ιού της γρίπης B/Victoria που ανήκουν στην υποομάδα V1A.3a.2, ο οποίος είναι ο κυρίαρχος ιός γρίπης τύπου Β που κυκλοφορεί σε όλη την Ευρώπη.

Στην αξιολόγηση κινδύνου σημειώνεται πως το ECDC και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) παρακολουθούν τη δραστηριότητα της γρίπης στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια.

Στην Ελλάδα

Στην εβδομαδιαία έκθεση του ΕΟΔΥ επισημαίνεται πως η θετικότητα της γρίπης παρουσίασε μείωση κατά την εβδομάδα 6 έως 12 Μαρτίου, δεν καταγράφηκε νέο σοβαρό κρούσμα και νοσηλεία σε ΜΕΘ, αλλά δηλώθηκε ένας νέος θάνατος που αφορούσε εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.

Από τον περασμένο Οκτώβριο έως και την Κυριακή, έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα 22 θάνατοι ασθενών με γρίπη.

Σχεδόν το σύνολο των κρουσμάτων που έχουν επιβεβαιωθεί στη χώρα μας (91%) αφορούσαν στελέχη γρίπης τύπου Α και μόλις το 9% τύπου Β. Σύμφωνα με τους ειδικούς του Οργανισμού, ωστόσο, τις τελευταίες δύο εβδομάδες “καταγράφεται υπερτέρηση του τύπου Β”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πειραματικό χάπι πέτυχε ύφεση της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας 18 ασθενών

Tο νέο φάρμακο, που ονομάζεται revumenib, έχει εξαλείψει πλήρως τον καρκίνο στο ένα τρίτο των συμμετεχόντων σε μια πολυαναμενόμενη κλινική μελέτη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένα πειραματικό χάπι πέτυχε την πλήρη ύφεση του καρκίνου σε 18 ασθενείς σχεδόν τελικού σταδίου με επιθετική λευχαιμία οι οποίοι δεν ανταποκρίθηκαν στις θεραπείες  Η οξεία μυελογενής λευχαιμία, είναι ο πιο συχνός καρκίνος του αίματος στους ενηλίκους. Το νέο φάρμακο, που ονομάζεται revumenib, έχει εξαλείψει πλήρως τον καρκίνο στο ένα τρίτο των συμμετεχόντων σε μια πολυαναμενόμενη κλινική μελέτη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα αποτελέσματα είναι προκαταρκτικά και δεν υποδεικνύουν οριστική θεραπεία, αλλά οι ερευνητές είναι αισιόδοξοι. «Πιστεύουμε ότι αυτό το φαρμακευτικό προϊόν είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό και ελπίζουμε να είναι προσβάσιμο σε όλους όσοι το χρειάζονται», λέει ο Δρ Ghayas Issa από το Κέντρο Καρκίνου MD Anderson στο Πανεπιστήμιο του Τέξας.

Το φάρμακο δεν δρα σε όλους τους ασθενείς. Οι ερευνητές έχουν επικεντρωθεί σε δύο γενετικούς υποτύπους, στους οποίους μια πρωτεΐνη που ονομάζεται μενίνη, επιτρέπει την εξέλιξη της λευχαιμίας. Το revumenib προσκολλάται στην πρωτεΐνη και την αναστέλλει, χάρη στην πολύπλοκη χημική συνταγή της. Η φόρμουλα, C32H47FN6O4S, έχει σώσει 18 ζωές. Τα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο Nature.

Ο αιματολόγος Pau Montesinos, συντονιστής της Ισπανικής Ομάδας Οξείας Μυελογενούς Λευχαιμίας, πιστεύει ότι οι νέες πληροφορίες είναι «αρκετά ελπιδοφόρες», αλλά τονίζει τις επιφυλάξεις: το revumenib πρέπει να δοκιμαστεί σε εκατοντάδες άτομα για να επιβεβαιωθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά του. Η ομάδα του Montesinos, η Μονάδα Λευχαιμίας στο νοσοκομείο La Fe της Βαλένθια, θα συμμετάσχει στις επόμενες διεθνείς δοκιμές του χαπιού, που αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία Syndax Pharmaceuticals.

Ο Μοντεσίνος προσθέτει επίσης ότι το φάρμακο από μόνο του δεν είναι πανάκεια. «Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, αυτές οι στοχευμένες θεραπείες, από μόνες τους, μπορούν να αναστρέψουν τη λευχαιμία, αλλά σπάνια τη θεραπεύουν», εξηγεί ο αιματολόγος. «Η στρατηγική είναι να συνδυαστούν αυτά τα νέα φαρμακευτικά προϊόντα με την κλασική χημειοθεραπεία ή άλλες μεθόδους». Ο μηχανισμός δράσης του Revumenib – η αναστολή της πρωτεΐνης μενίνης – είναι νέος. Ο ογκολόγος Ghayas Issa υπολογίζει ότι τα νέα χάπια θα μπορούσαν να ωφελήσουν σχεδόν 400.000 άτομα με οξείες λευχαιμίες που είναι ανθεκτικές σε άλλες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της μυελογενούς και της λεμφοκυτταρικής.

Το Revumenib έχει ένα ακόμη αδύνατο σημείο, όπως επισήμανε ο αιματολόγος Eytan Stein από το Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη, ο οποίος ηγήθηκε των δοκιμών. «Η κύρια αχίλλειος πτέρνα φαίνεται να είναι η ανάπτυξη μεταλλάξεων στη θέση σύντηξης του φαρμάκου, η οποία προκαλεί αντίσταση», εξηγεί ο ερευνητής. Το Revumenib είχε κάποια θετική επίδραση στους μισούς από τους 60 συμμετέχοντες στην κλινική δοκιμή. Σε ορισμένους από τους ασθενείς, ωστόσο, η πρωτεΐνη μενίνη άλλαξε ελαφρώς, προκαλώντας αντίσταση στη θεραπεία, παρόμοια με το πώς μεταλλάσσονται τα βακτήρια για να γίνουν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

«Αυτό δείχνει ότι βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο και ότι ο στόχος του φαρμάκου [της πρωτεΐνης μενίνης] είναι κρίσιμος για την ανάπτυξη λευχαιμίας με αυτούς τους γενετικούς υποτύπους», λέει ο Stein. Για να αποφευχθούν τέτοιες μεταλλάξεις αντοχής, οι συγγραφείς προτείνουν το συνδυασμό φαρμακευτικών προϊόντων με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στο τραπέζι το screening που σώζει ζωές στον καρκίνο του πνεύμονα

Σε στάδιο επεξεργασίας στο υπουργείο Υγείας οι κατευθυντήριες οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο. Τι ειπώθηκε στο συνέδριο της Ιατρικής του ΑΠΘ.

Μάστιγα του σύγχρονου κόσμου, ο καρκίνος του πνεύμονα προκαλεί τους περισσότερους θανάτους από κάθε άλλη μορφή καρκίνου και έχει απογοητευτικά ποσοστά πενταετούς επιβίωσης, κυρίως λόγω του ότι διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Η χαμηλής δόσης αξονική τομογραφία θώρακα (LDCT) σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, σε συνδυασμό με τη διακοπή καπνίσματος, μπορούν να αποτελέσουν δομικά στοιχεία ενός εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου (screening).

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, η Ελληνική Ακτινολογική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Θώρακος – Καρδιάς – Αγγείων, έχουν καταλήξει σε κατευθυντήριες οδηγίες για την έγκαιρη διάγνωση και τις έχουν παραδώσει στην αρμόδια επιτροπή του υπουργείου Υγείας που εξετάζει την υιοθέτηση μιας εθνικής στρατηγικής screening. “Είναι πολύ πιθανό ότι σύντομα θα έχουμε καλά νέα από εκεί”, ανέφερε ο καθηγητής Θωρακοχειρουργικής στο ΑΠΘ, Χριστόφορος Φορούλης, μιλώντας σε ειδική συνεδρία για τον καρκίνο του πνεύμονα στο πλαίσιο του 12ου Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, στη Θεσσαλονίκη.

Επιβίωση 90% με την πρώιμη διάγνωση

“Όπου εφαρμόζονται τα προγράμματα screening οι επιβιώσεις αυξάνονται και ξεπερνούν το 90% σε ό,τι αφορά στα πρώιμα στάδια”, επισήμανε η πνευμονολόγος στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”, ακαδημαϊκή υπότροφος ΑΠΘ, Σοφία Λαμπάκη, η οποία αναφέρθηκε στην τάση υιοθέτησης στρατηγικών screening που μετά τις ΗΠΑ επεκτείνεται και στην Ευρώπη.

Δύο μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες, σε ΗΠΑ και Ευρώπη, έχουν επιβεβαιώσει το όφελος της ακτινογραφίας χαμηλής δόσης (LDCT) στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα.

Η αμερικανική μελέτη National Lung Screen Trial (NLST) έδειξε μείωση της θνητότητας κατά 20% στο γκρουπ των ανθρώπων που έκαναν την LDCT. Από τους συγκεκριμένους ασθενείς το 70% διαγνώστηκε με καρκίνο πρώιμου σταδίου και μόλις το 30% σε στάδια 3 και 4.

Αντίστοιχα, η ευρωπαϊκή μελέτη NELSON, που εισήγαγε καινοτομίες ως προς τα μεσοδιαστήματα (ενός, δύο και 2,5 ετών) και ως προς την ογκομετρική αξιολόγηση των οζιδίων, έδειξε μείωση της θνητότητας κατά 26%.

Μεγάλο πλεονέκτημα των προγραμμάτων screening που αναδείχτηκε ήταν πως εκτός από τον καρκίνο του πνεύμονα ανιχνεύουν και άλλα νοσήματα, που τις περισσότερες φορές βρίσκονται στον ίδιο ασθενή, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και η χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, που μοιράζονται τον ίδιο μηχανισμό δράσης.

Σκεπτικισμοί και απαντήσεις

Η κ. Λαμπάκη αναφέρθηκε στους σκεπτικισμούς που υπάρχουν αναφορικά με την υιοθέτηση των προγραμμάτων screening από τα συστήματα Υγείας και απάντησε στον καθένα απ΄ αυτούς:

  • Έκθεση στην ακτινοβολία: «Στη Low Dose CT η έκθεση σε ακτινοβολία είναι μόλις 1 mSv όταν η κανονική αξονική θώρακος έχει 10, όταν η επαγγελματική έκθεση σε ακτινοβολία είναι 50», σημείωσε.
  • Ποσοστά ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων: Σύμφωνα με την πνευμονολόγο, τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα που αρχικά ήταν αρκετά υψηλά, φτάνοντας και στο 30%, έχουν υποχωρήσει στο 10% και ακόμη χαμηλότερα στο follow up. “Να λάβουμε υπόψη και το ότι δεν υπάρχει εξέταση που δεν έχει ψευδώς θετικά αποτελέσματα”, παρατήρησε.
  • Οζίδια που μπορεί να μη γίνουν ποτέ καρκινικά: “Πριν 3 χρόνια παρουσιάστηκε μετανάλυση που έδειξε ότι τα οζίδια που θεωρούμε ότι δεν θα εξελιχθούν σε καρκινικά, όταν τα αφήσουμε σε follow up πάνω από το 85% γίνονται καρκινικά”.
  • Κόστος για το σύστημα Υγείας: Όπως ανέφερε η κ. Λαμπάκη, το κόστος είναι όντως μεγάλο, καθώς για να διαγνωστεί ένας άνθρωπος με καρκίνο του πνεύμονα πρέπει 130 με 320 άνθρωποι να κάνουν LDCT. “Αλλά, μην ξεχνάμε ότι για να διαγνωστεί ένας άνθρωπος με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να γίνουν 645 με 1.724 μαστογραφίες”, σημείωσε, προσθέτοντας πως έχουν παρουσιαστεί ήδη οι πρώτες θετικές μελέτες που αναδεικνύουν το κόστος ανταποδοτικότητας των προγραμμάτων screening, λόγω και του αυξημένου κόστους της ανοσοθεραπείας.

Κριτήρια επιλογής

Η επιλογή των ωφελούμενων στον πληθυσμό γίνεται με τη χρήση βιοδεικτών και άλλων παραγόντων. Τα ανανεωμένα κριτήρια επικεντρώνουν σε άτομα από 50 ως 80 ετών, με ιστορικό καπνίσματος 20 pack-years που έπρεπε να έχουν σταματήσει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια και σε αυτά συστήνεται LDCT κάθε χρόνο. “Πολλές χώρες στην Ευρώπη τρέχουν ευρωπαϊκά προγράμματα screening, μόνο η Κροατία και πρόσφατα η Πολωνία έχουν υιοθετήσει αυτά στο σύστημα Yγείας”, ανέφερε η κ. Λαμπάκη.

Στο πλαίσιο πιλοτικού προγράμματος που “τρέχει” τα τελευταία 6 χρόνια στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”, σε σύνολο 1.500 ανθρώπων έχουν βρεθεί 18 καρκίνοι του πνεύμονα σε πρώιμο στάδιο.

“Τα screening δεν είναι μόνο το LDCT, αλλά ολοκληρωμένα προγράμματα που απαιτούν τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Εύχομαι κάποια στιγμή αυτό να γίνει στην Ευρώπη και στη χώρα μας”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Προσλήψεις στην υγεία και αναβάθμιση – Σημαντικές ανακοινώσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας στο Συνέδριο της «Π»

Η πρόσβαση σε ασφαλή, αποτελεσματικά και προσιτά φάρμακα στο επίκεντρο του 11ου Regional Growth Conference 2023, με τον υπουργό Υγείας, Θάνος Πλεύρη, να μιλά για ψηφιακό φάκελο των πολιτών μέσω και του προσωπικού γιατρού, για παρακολούθηση της φαρμακευτικής κατανάλωσης. Η αν. υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα, με καλά νέα για το κτιριακό του Καραμανδανείου.
Η πανδημία μπορεί να δοκίμασε σκληρά το σύστημα υγείας και τους ανθρώπους του αλλά άφησε όμως πίσω και σημαντικές εξελίξεις που τα προηγούμενα χρόνια έπνιγε η γραφειοκρατία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανάπτυξη κλινών Εντατικής Θεραπείας και οι προσλήψεις προσωπικού, έστω επικουρικού, που έδωσε μεγάλη ανάσα σε όλα τα νοσηλευτικά ιδρύματα.
Αυτή η στήριξη θα συνεχιστεί όπως εξήγγειλε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα στο πλαίσιο της συνεδρίας που διοργάνωσε η 6η Υγειονομική Περιφέρεια. Η κ. Γκάγκα ανέφερε ότι μοναδικός στόχος του υπουργείου είναι οι καλύτερες υπηρεσίες υγείας για όλους τους πολίτες και φυσικά οι καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ασφάλειας για όλους τους υγειονομικούς. Η Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση. Η Αχαΐα και η Πάτρα συγκεκριμένα, έχουν εξαιρετικά νοσοκομεία. Είναι όμως γεγονός, ότι μετά την «επέλαση» του κορονοϊού το υγειονομικό προσωπικό εξουθενώθηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλο τον κόσμο.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το Καραμανδάνειο επανέλαβε αυτό που ανάφερε και στη χθεσινή συνέντευξή της στην «Π» ότι τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν ανακοινώσεις για το σχέδιο που εκπονεί σχετικά με το κτίριό του ομάδα μελετητών.
Η υπουργός κατέληξε, λέγοντας ότι στόχος μας από ‘δω και πέρα είναι να δώσουμε μεγαλύτερους μισθούς στους γιατρούς αλλά και γενικότερα σε όλους τους υγειονομικούς, αναβαθμίζοντας έτσι τις εκάστοτε δομές, ώστε να ενισχυθεί γενικά ολόκληρο το σύστημα υγείας.
Από την πλευρά του ο διοικητής της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας, Γιάννης Καρβέλης τόνισε ότι «κάνουμε τα πάντα για να στηρίξουμε το σύστημα υγείας κι έχουμε καταφέρει να κάνουμε άλματα αν συγκρίνουμε τα όσα είχαν γίνει στο παρελθόν ή βρίσκονταν επί σειρά ετών σε στασιμότητα. Ο αγώνας συνεχίζεται διότι στόχος είναι ο ασθενής να έχει πρόσβαση σε κάθε υπηρεσία υγείας».
Τον κ. Καρβέλη πλαισίωναν οι διοικητές όλων των νοσοκομείων Ασπασία Ρηγοπούλου (Καραμανδανείου), Δημήτρης Μπάκος (ΠΓΝΠ), Παναγιώτης Δημόπουλος (αν. διοικητής «Αγίου Ανδρέα») και Νικόλαος Κοσκινάς αναπληρωτής διευθυντής Κέντρου Υγείας Βορείου Τομέα).
Για πρώτη φορά όλα τα νοσοκομεία και η πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας συνομίλησαν σε μία κοινή εκδήλωση και ακόμα πιο σημαντικό ότι δόθηκε βήμα στους γιατρούς που υπηρετούν σε αυτά να παρουσιάσουν μέρος του έργου τους. Ειδικότερα από το Καραμανδάνειο μίλησαν οι: Νατάσα Βαρέλη (παιδοχειρουργός), Γιώργος Τάγαρης (διευθυντής Ορθοπαιδικής Κλινικής), Κωνσταντίνος Μουρτζούχος (διευθυντής ΩΡΛ), Αθανάσιος Φίλιας (παιδιατρική) και Αθηνά Κοντραφούρη (διευθύντρια Ακτινολογικού Τμήματος).
Από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο τοποθετήθηκαν ο καθηγητής και διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής Περικλής Νταβλούρος και ο καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Επεμβατικής Ακτινολογίας, Δημήτρης Καρναμπατίδης.
Από τον «Αγιο Ανδρέα» μίλησαν η διευθύντρια του Ακτινολογικού Τμήματος Αννα Φατούρου και ο διευθυντής του αιμοδυναμικού Νίκος Νικολόπουλος.
Την εκδήλωση συντόνιζε η αρχισυντάκτρια της «Π» Μαρίνα Ριζογιάννη.
ΠΛΕΥΡΗΣ: ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ
Προκηρύξεις πρόσληψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού αναμένονται μέχρι το καλοκαίρι για να καλυφθούν ελλείψεις σε νοσοκομεία της ευρύτερης περιοχής και της χώρας.
Η δέσμευση του υπουργείου Υγείας, Θάνου Πλεύρη ακούσθηκε χθες το πρωί από την συχνότητα του «Peloponnisos FM 104,1», με την ευκαιρία της παρουσίας του στο 11ο Συνέδριο Περιφερειακής Ανάπτυξης της «Πελοποννήσου». Μίλησε στον υπογράφοντα και αρχικά εξήρε το επίπεδο του συνεδρίου, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «ανταποκρίνεται απολύτως στα διεθνή πρότυπα και με πολύ ουσιαστικό τρόπο δίνει το παλμό της περιφερειακής ανάπτυξης, με χρήσιμα συμπεράσματα, ιδέες και τεκμηριωμένες προτάσεις».
Ο κ. Πλεύρης σε ερώτηση που αφορούσε στην πρόσθετη στελέχωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας , λόγω των κενών που παρατηρούνται, υποστήριξε: «Η πολυετής οικονομική κρίση έκανε ορατή την υποστελέχωση, ενώ συνακόλουθα εξ αιτίας της πανδημίας προέκυψαν μεγαλύτερες ανάγκες που αναγνωρίζουμε ότι χρήζουν κάλυψης».
Στο ερώτημα γιατί δεν καλύπτονται έγκαιρα τα κενά και ιδίως στις περιπτώσεις που είναι γνωστός εκ των προτέρων ο χρόνος συνταξιοδότησης ιατρών και νοσηλευτών, ο κ. Πλεύρης ανέφερε ότι «το υπουργείο Υγείας βρίσκεται μπροστά σ’ ένα σύνθετο πρόβλημα, που χρειάζεται να αντιμετωπισθεί με στοχευμένες και έξυπνες λύσεις».
Ειδικότερα, έκανε λόγο για ένα ποσοστό της τάξης του 20 – 25% που κηρύσσονται άγονες οι προκηρύξεις, ενώ παραδέχθηκε ότι τη διετία 2020 – 2022 τα κενά έτυχαν μερικής κάλυψης, όμως διαβεβαίωσε ότι μέχρι το καλοκαίρι θα προκηρυχθεί επαρκής αριθμός θέσεων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Τέλος, όσον αφορά στα προβλήματα και τις προοπτικές του συστήματος υγείας στον δυτικό άξονα της χώρας, ο κ. Πλεύρης υπογράμμισε ότι έχει στενή συνεργασία με τον διοικητή της 6ης ΥΠΕ Γιάννη Καρβέλη και το μέλημά του πρωτίστως σχετίζεται με την ομαλοποίηση της λειτουργίας των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της περιοχής.
Ιδιαίτερη έμφαση, μάλιστα, έδωσε στον παιδιατρικό πληθυσμό, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι οι επερχόμενες βελτιώσεις θα υποβοηθηθούν καθοριστικά από το ταμείο Ανάκαμψης.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Μειώθηκε το προσδόκιμο ζωής στην ΕΕ το 2021- Σε ποιες χώρες ζουν περισσότερο και πού λιγότερο

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat, το προσδόκιμο ζωής στην Ευρώπη μειώθηκε στα 80,1 έτη, το 2021.

Το 2021, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στην ΕΕ ήταν 80,1 έτη. Το 2019, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση έφτασε τα 81,3 έτη, αλλά στη συνέχεια μειώθηκε το 2020 στα 80,4 έτη (-0,9 έτη) και το 2021 μειώθηκε περαιτέρω (-0,3 έτη σε σύγκριση με το 2020), πιθανώς ως αποτέλεσμα της ξαφνικής αύξησης της θνησιμότητας λόγω της πανδημίας COVID-19.

Το προσδόκιμο ζωής για τις γυναίκες (82,9 έτη) συνέχισε να είναι υψηλότερο από ό,τι για τους άνδρες (77,2 έτη) το 2021, με αμφότερες να καταγράφουν περαιτέρω μειώσεις μετά από μεγαλύτερη πτώση από το 2019 έως το 2020. Σε σύγκριση με το 2020, το προσδόκιμο ζωής τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες μειώθηκε κατά 0,3 έτη.

Μεταξύ του 2002 (του πρώτου έτους για το οποίο έγιναν διαθέσιμα στοιχεία για το προσδόκιμο ζωής για όλα τα μέλη της ΕΕ) και του 2021, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 2,5 έτη, από 77,6 σε 80,1 έτη- η αύξηση ήταν 2,0 έτη για τις γυναίκες και 2,9 έτη για τους άνδρες.

Οι χώρες με το υψηλότερο και χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής

Σε επίπεδο χωρών, το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση καταγράφηκε στην Ισπανία (83,3 έτη), τη Σουηδία (83,1 έτη), το Λουξεμβούργο και την Ιταλία (και οι δύο 82,7 έτη), ενώ το χαμηλότερο στη Βουλγαρία (71,4 έτη), τη (72,8 έτη) και τη Λετονία (73,1 έτη).

Η περιφέρεια της ΕΕ με το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση ήταν η Μαδρίτη (85,4 έτη), ακολουθούμενη από τη επίσης ισπανική περιφέρεια Ναβάρα (84,8 έτη) και τη φινλανδική περιφέρεια των νήσων Åland (84,6 έτη). Ακολουθούν η Καστίλη και Λεόν και η αυτόνομη επαρχία του Τρέντο με 84,3 και 84,2 έτη, αντίστοιχα, και στη συνέχεια η Στοκχόλμη (84,1 έτη) και άλλες τρεις ισπανικές περιφέρειες: Κανταβρία και Χώρα των Βάσκων (και οι δύο 84,0 έτη) και Γαλικία (83,9 έτη). Στην πρώτη δεκάδα περιλαμβάνονται επίσης η Île-de-France και η Rhône-Alpes στη Γαλλία και η αυτόνομη επαρχία Bolzano στην Ιταλία, όλες με 83,8 έτη.

Από την άλλη πλευρά, οι περιφέρειες της ΕΕ με το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση βρίσκονταν όλες στη Βουλγαρία: Βορειοδυτικά (69,7), Βορειοκεντρικά (70,4), Νοτιοανατολικά (71,0) και Βορειοανατολικά (71,2). Τις περιφέρειες αυτές ακολουθούσαν η Μαγιότ (71,5) στη Γαλλία, η Βορειοανατολική (72,0) και η Νοτιοανατολική (72,1) στη Ρουμανία, η Βόρεια Ουγγαρία (72,1) και οι βουλγαρικές περιφέρειες Νοτιοδυτική (72,1) και Νοτιοκεντρική (72,2).

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Η πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος Χασιμότο είναι υψηλότερη σε όσους νόσησαν με κορονοϊό

Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Endocrinology, κατέδειξε ότι τα ποσοστά θυρεοειδικής αυτοανοσίας είναι ως και 2 φορές υψηλότερα σε άτομα που νόσησαν από COVID-19.

Οι Καθηγήτριες της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λίνα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Ευανθία Κασσή (Καθηγήτρια Βιοχημείας-Ενδοκρινολογίας), Μελπομένη Πέππα (Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Ειρήνη Λαμπρινουδάκη (Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας) και Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της μελέτης αυτής https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fendo.2023.1126683/full

Οι ερευνητές ανέλυσαν ηλεκτρονικά αρχεία από νοσοκομείο στο Bergamo της Ιταλίας και εντόπισαν 599 επιζώντες μετά από COVID-19 (180 γυναίκες) που δεν είχαν προηγούμενο ιστορικό θυρεοειδοπάθειας, χειρουργικής επέμβασης θυρεοειδούς, δεν έπαιρναν φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρεμβαίνουν στη λειτουργία του θυρεοειδούς και δεν έχουν σοβαρή νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία.

Οι ασθενείς είχαν λάβει εξιτήριο από το τμήμα επειγόντων περιστατικών ή είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο μεταξύ 2 Μαΐου 2020 και 31 Ιουλίου 2020. Ο μέσος χρόνος αξιολόγησης ήταν 102,5 ημέρες μετά την εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Η ομάδα ελέγχου, που ανακτήθηκε επίσης από τη βάση δεδομένων ηλεκτρονικών αρχείων του νοσοκομείου, περιελάμβανε 498 ασθενείς (320 γυναίκες) που δεν είχαν ποτέ νόσο του θυρεοειδούς και είχαν αξιολόγηση αυτοαντισωμάτων έναντι θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (TPOAb) ή/και αντισωμάτων έναντι θυρεοσφαιρίνης (TgAb) από τον Ιανουάριο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2020.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα TPOAb και TgAB ήταν πάνω από το φυσιολογικό εύρος σε 85 (14,2%) και 43 (7,2%) των ασθενών, αντίστοιχα. Και τα 2 αυτο-αντισώματα ήταν υψηλότερα σε 23 (3,8%) ασθενείς. Συνολικά 105 ασθενείς (48 γυναίκες) είχαν τουλάχιστον 1 θετικό αυτο-αντίσωμα, με συνολική συχνότητα θυρεοειδικής αυτοανοσίας 17,5%. Τριάντα (5%) ασθενείς είχαν μη φυσιολογικά επίπεδα TSH, εκ των οποίων 19 (3,2%) είχαν τιμές <0,5 mIU/L και 11 (1,8%) >5,0 mIU/L.

Όλοι οι ασθενείς με επίπεδα TSH <0,5 mIU/L είχαν φυσιολογικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών T3 και T4. Από τους 11 ασθενείς με επίπεδα TSH >5,0 mIU/L, οι 9 είχαν φυσιολογικά επίπεδα T4, εμφανίζοντας εικόνα υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Δύο (2) ασθενείς εμφάνισαν κλινικό υποθυρεοειδισμό.

Η διάμεση τιμή ΤSH ασθενών με αυτοανοσία θυρεοειδούς ήταν 1,77 mIU/L (1,25-2,55). Δέκα (9,6%) ασθενείς αυτής της υποομάδας είχαν μη φυσιολογικές τιμές TSH, εκ των οποίων 6 (5,7%) είχαν τιμές <0,5 mIU/L και 4 (3,9%) >5,0 mIU/L.

Στην ομάδα ελέγχου, τα TPOAb ήταν διαθέσιμα σε 444 ασθενείς, τα TgAb σε 373, ενώ και τα 2 αυτοαντισώματα σε 325 άτομα.

Τα επίπεδα TPOAb ήταν πάνω από το φυσιολογικό εύρος σε 37 (8,3%), τα επίπεδα TgAb σε 33 (8,8%), ενώ και τα 2 αντισώματα σε 14 (4,3 %) ασθενείς.

Χρησιμοποιώντας μονομεταβλητή στατιστική ανάλυση, η αυτοανοσία του θυρεοειδούς βρέθηκε να σχετίζεται θετικά με το γυναικείο φύλο (p<0,001) και αρνητικά με την παρουσία σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (p=0,009), αλλά όχι με τη νοσηλεία, την εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας, την αναπνευστική υποστήριξη ή τη θεραπεία για COVID -19.

Συνολικά, η συχνότητα θυρεοειδικής αυτοανοσίας στους ασθενείς που νόσησαν από COVID-19 ήταν 17,5%, ενώ η συχνότητα θετικών TPOAb ήταν διπλάσια σε σύγκριση με τους μάρτυρες αντίστοιχης ηλικίας και φύλου (15,7% έναντι 7,7%).

Είναι πιθανό ότι η ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης που συμβαίνει κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης νόσησης από COVID-19 να προκαλεί ή να επισπεύδει την έναρξη θυρεοειδικής αυτοανοσίας σε ορισμένους ασθενείς.

Δεδομένου ότι αυτό προηγείται της έναρξης της δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς, απαιτούνται πιο μακροχρόνιες μελέτες για την αξιολόγηση της θυρεοειδικής λειτουργίας. Επιπρόσθετα, η αξιολόγηση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας και λειτουργίας φαίνεται ότι πρέπει να αποτελεί μέρος της εκτίμησης ασθενών που νόσησαν με COVID-19.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Μικρότερο το ποσοστό των γυναικών με αναπηρία που κάνουν προληπτικές εξετάσεις για τον γυναικολογικό καρκίνο

Σαφώς μικρότερο είναι το ποσοστό των γυναικών με αναπηρία που κάνουν προληπτικές εξετάσεις για τον γυναικολογικό καρκίνο σε σύγκριση με τις άλλες γυναίκες. Αυτό οφείλεται τόσο στο γεγονός ότι έχουν να αντιμετωπίσουν συνθήκες και δυσκολίες που αποτελούν εμπόδιο στο να κάνουν προληπτικές εξετάσεις όσο και στο γεγονός ότι δεν τους αναγνωρίζονται δικαιώματα που έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικότητά τους.

Τα παραπάνω επισημάνθηκαν στο πλαίσιο ημερίδας, με θέμα «Πρόληψη του Γυναικολογικού Καρκίνου στις Γυναίκες με Αναπηρία», που διοργάνωσε η Αντιπεριφέρεια Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της ΠΚΜ, σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης (ΙΣΘ).

«Γενικά, οι γυναίκες με αναπηρία δεν κάνουν προληπτικούς ελέγχους για τον γυναικολογικό καρκίνο, γι’ αυτό η Περιφέρεια και ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης πήραν αυτή την πρωτοβουλία για να ενημερωθούν τόσο τα παιδιά όσο και οι γυναίκες με αναπηρία», ανέφερε η μαιευτήρας – γυναικολόγος, μέλος τους ΔΣ του ΙΣΘ, Βιολέττα Βαΐτση.

Επισημαίνοντας ότι η πρόληψη σώζει ζωές, συνέστησε στις γυναίκες με αναπηρία τον εμβολιασμό για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας κατά την εφηβική ηλικία και στη συνέχεια τακτικούς ελέγχους με τεστ Παπανικολάου, ενώ για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού, όπου δεν υπάρχει πρωτογενής πρόληψη, συνέστησε τον συστηματικό αυτοέλεγχο καθώς και τον συστηματικό έλεγχο με μαστογραφία και υπερηχογράφημα. Για την περίπτωση που οι γυναίκες αυτές δεν μπορούν να κάνουν αυτοέλεγχο με ψηλάφηση μαστού πρότεινε τον έλεγχο αυτό να τον κάνει η μητέρα ή να απευθυνθούν στον αντίστοιχο επαγγελματία υγείας.

«Τα ποσοστά ατόμων με αναπηρία που κάνουν προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο ξεκάθαρα είναι μικρότερα. Οι γυναίκες με αναπηρία έχουν διαφόρων ειδών ευαλωτότητες και μέχρι να φτάσουν να κάνουν τους προληπτικούς ελέγχους έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές άλλες συνθήκες και πολλές άλλες δυσκολίες, τόσο οι ίδιες όσο οι οικογένειές τους και οι φροντιστές τους», σημείωσε, από την πλευρά της η αντιπεριφερειάρχης Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της ΠΚΜ Μελίνα Δερμεντζοπούλου. Παράλληλα επισήμανε ότι κάθε γυναίκα με αναπηρία πρέπει να ‘χει την εξατομικευμένη προσέγγιση και εξέταση, ανάλογα με τα ζητήματα που αυτή έχει.

«Οι γυναίκες με αναπηρία είναι γυναίκες οι οποίες θεωρούνται μη σεξουαλικές από όλους μας Αυτό σημαίνει ότι δεν τους αναγνωρίζεται κανένα δικαίωμα για πράγματα που έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικότητά τους. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι γυναίκες αυτές δεν δέχονται και υπηρεσίες πρόληψης από γυναικολόγους και γενικά από γιατρούς. Ήρθαμε, λοιπόν, εδώ για να αλλάξουμε αυτές τις αντιλήψεις, να πούμε πως οι γυναίκες μπορούν να διεκδικήσουν τον δικαίωμά τους σε ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία και από ‘κει και πέρα να τους δηλώσουμε ότι η αυτοσυνηγορία και το να δηλώνουν οι ίδιες αυτό που θέλουν στους γιατρούς είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο, προκειμένου να λάβουν όλες εκείνες τις υπηρεσίες που δικαιούνται», επισήμανε η ψυχολόγος Άννα Παπαχρήστου.

Σημείωσε, επίσης, ότι οι γυναίκες με αναπηρία πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων τι είναι αυτό που θέλουν από έναν γιατρό, ποια είναι τα δικαιώματά τους και πώς η πρόληψη μπορεί να σώσει ζωές.

«Οι γυναίκες με αναπηρία αγνοούν ακόμα και το ότι η πρόληψη σώζει ζωές. Θεωρούν ότι η πρόληψη δεν είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει άμεσα με τη σωματική τους αναπηρία ή με τη νοητική τους αναπηρία, οπότε δεν αναζητούν τέτοιες υπηρεσίες. Άρα, πρέπει να πούμε σε αυτές τις γυναίκες πόσο σημαντικό είναι να κάνουν προληπτικές εξετάσεις και να το διεκδικήσουν», πρόσθεσε η κ. Παπαχρήστου.

 

 

πΗΓΗ:https://healthmag.gr/