Κατηγορία: Γενικά

Τις δημόσιες και ιδιωτικές μονάδες υγείας καλεί ο ΕΟΠΥΥ να δηλώσουν συμμετοχή για την υλοποίηση του έργου που αφορά στις δωρεάν προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Η δράση που είναι υπό την “ομπρέλα” του προγράμματος “Σπύρος Δοξιάδης”, υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας “Ελλάδα 2.0” με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης – NextGenerationEU.

Ωφελούμενες της Δράσης είναι οι Ελληνίδες πολίτες και οι γυναίκες πολίτες λοιπών χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ελληνική Επικράτεια και πληρούν σωρευτικά τις εξής προϋποθέσεις:

α) ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 21 και 65 ετών,
β) διαθέτουν Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ),
γ) δεν έχουν υποστεί, μερική ή ολική, υστερεκτομή λόγω καρκίνου, δ) δεν έχουν διαγνωσθεί με καρκινική νόσο του τραχήλου της μήτρας τύπου C 53.0, 1, 8, 9,
ε) δεν έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο του σώματος της μήτρας τύπου C 54.0, C 55.0,
στ) δεν έχουν διενεργήσει τεστ Παπανικολάου, κατά τα τρία ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης της δράσης,
ζ) εφόσον ανήκουν στην ηλικιακή υπό-ομάδα μεταξύ 21 και 29 ετών, δεν έχουν διενεργήσει HPV-DNA TEST κατά τα τρία ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης ισχύος της δράσης, η) εφόσον ανήκουν στην ηλικιακή υπό-ομάδα μεταξύ 30 και 65 ετών, δεν έχουν διενεργήσει HPV-DNA TEST κατά τα πέντε ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης ισχύος της δράσης.

Οι γυναίκες που θα ωφεληθούν από τις δωρεάν εξετάσεις συμμετέχουν στη δράση με την αυτόματη έκδοση του παραπεμπτικού εξέτασης PAP-TEST ή HPV-DNA TEST το οποίο έχει ισχύ έξι μήνες από την ημερομηνία έκδοσής του. Το παραπεμπτικό θα λάβουν είτε μέσω γραπτού μηνύματος (sms) στο κινητό τηλέφωνο τους ή/και μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος (email) στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους.

Ως Μονάδες Φροντίδας Υγείας που μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου νοούνται οι Μονάδες οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας όπως ενδεικτικά τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά Ιατρεία, οι Τ.Ο.Μ.Υ., τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, οι ιατροί, τα πολυϊατρεία, τα διαγνωστικά εργαστήρια, οι ιδιωτικές κλινικές που λειτουργούν εξωτερικά τμήματα εκτέλεσης των ιατρικών πράξεων και εξετάσεων, καθώς και κάθε άλλη δομή που αναγνωρίζει το κράτος και παρέχει νόμιμα ιατρικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες φροντίδας υγείας, ανεξάρτητα από το εάν είναι συμβεβλημένες ήδη με τον ΕΟΠΥΥ ή όχι.

Πιο αναλυτικά, όσον αφορά στην κολποσκόπηση και τη λήψη δείγματος με τη μέθοδο της βιοψίας, δύναται να συμμετάσχουν στη δράση ιατροί ειδικότητας γυναικολόγου. Όσον αφορά στην ιστολογική ανάλυση του δείγματος που έχει ληφθεί με βιοψία, δύναται να συμμετάσχουν μονάδες φροντίδας υγείας που διαθέτουν παθολογοανατομικά εργαστήρια.
Για τη λήψη και εργαστηριακή ανάλυση με τη μέθοδο PAP-TEST, δύναται να συμμετάσχουν όλες οι Μονάδες Φροντίδας Υγείας. Όσον αφορά στη λήψη και εργαστηριακή ανάλυση με τη μέθοδο HPV – DNA TEST, δύναται να συμμετάσχουν όλες οι μονάδες εφόσον τηρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές όπως ορίζονται στην πρόσκληση του ΕΟΠΥΥ.

Οι φάσεις υλοποίησης της δράσης

Φάση 1:
Επίσκεψη της ωφελούμενης σε Μονάδα Φροντίδας Υγείας προκειμένου να συλλεγεί δείγμα ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα στην οποία ανήκει η ωφελούμενη.

Φάση 2:
Εργαστηριακή ανάλυση του δείγματος με τη μέθοδο PAP-TEST για την ηλικιακή ομάδα 21-29 ετών και εργαστηριακή ανάλυση του δείγματος με τη μέθοδο HPV-DNA TEST και εν συνεχεία, όπου απαιτείται, με τη μέθοδο PAP-TEST για την ηλικιακή ομάδα 30- 65 ετών.

Φάση 3:
Αναλόγως τα ευρήματα, η κολποσκόπηση από γυναικολόγο δημόσιας ή ιδιωτικής Μονάδας Φροντίδας Υγείας για την λήψη δείγματος με τη μέθοδο της βιοψίας.

Φάση 4:
Η ιστολογική ανάλυση του ληφθέντος με βιοψία υλικού από Μονάδες Φροντίδας Υγείας, αναλόγως τα ευρήματα.

Αποζημίωση των παρόχων

Σύμφωνα με όσα προβλέπει η απόφαση την οποία υπογράφει η διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ, Θεανώ Καρποδίνη, σχετικά με την αποζημίωση της κάθε εξέτασης:

H τιμή αποζημίωσης της ιατρικής επίσκεψης για δειγματοληψία ορίζεται σε 25 ευρώ.
Η τιμή αποζημίωσης HPV-DNA TEST, ορίζεται στα 80 ευρώ.
Η τιμή αποζημίωσης PAP-TEST, ορίζεται στα 13,32 ευρώ.
Αποκλειστικά για τους σκοπούς της συγκεκριμένης δράσης, η τιμή της αποζημίωσης της κολποσκόπησης ορίζεται στα 40 ευρώ.
Αντίστοιχα, η τιμή της αποζημίωσης της βιοψίας ορίζεται στα 30 ευρώ.
Σημειώνεται ότι η συμμετοχή των πολιτών στη δαπάνη είναι μηδενική. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΕΟΠΥΥ θα λαμβάνει τα αιτήματα των δημόσιων και ιδιωτικών δομών υγείας για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα έως και λίγα 24ωρα πριν “κλείσει” ο τρέχων μήνας ώστε με τον επόμενο μήνα το δεύτερο κατά σειρά πρόγραμμα προληπτικών ελέγχων να τεθεί σε εφαρμογή.

Πηγη: https://healthmag.gr/

H φυματίωση αποτελεί μια νόσο με ισχυρή παρουσία και με σημαντική επίπτωση παγκοσμίως, με κύρια στόχευση τις χώρες με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό status. To 2021 περίπου 10,6 εκατομμύρια ασθενείς νόσησαν από φυματίωση, με το 10% των ασθενών να είναι παιδιά. Τα παραπάνω αναφέρει ο πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ΕΠΕ), καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Στέλιος Λουκίδης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης (24 Μαρτίου), οπότε η ΕΠΕ και η Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, διοργανώνουν επιστημονική ημερίδα στη Λάρισα.

«Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Φυματίωσης 2023, είναι “Ναι! Μπορούμε να τελειώσουμε τη Φυματίωση!” με στόχο να εμπνεύσει ελπίδα, να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα υγιεινής και πρόληψης, να διαδώσει τις νέες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για υιοθέτηση κοινών οδηγιών για τη θεραπεία και βέβαια να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των χωρών για την καταπολέμηση της επιδημίας, της φυματίωσης», αναφέρει ο Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σημειώνει επίσης, την έκκληση του ΠΟΥ για δράση, προτρέποντας τα κράτη-μέλη να επιταχύνουν την ανάπτυξη νέων βραχύτερων από του στόματος θεραπευτικών σχημάτων για την ανθεκτική στα φάρμακα φυματίωση. Η ενίσχυση της προβολής και η εξασφάλιση πολιτικών δεσμεύσεων θα αποτελέσουν τις κύριες προτεραιότητες στη Συνάντηση για τη Φυματίωση στα Ηνωμένα Έθνη στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.

Η φυματίωση αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώδες αίτιο

Σύμφωνα με στοιχεία της επιστημονικής Ομάδας Εργασίας «Φυματίωση και Λοιμώξεις από Μη Φυματικά Μυκοβακτηρίδια» της ΕΠΕ, η φυματίωση ευθύνεται για περίπου 1,6 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως μέσα στο 2021, αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώδες αίτιο μετά τη λοίμωξη COVID-19 και την 13η αιτία θανάτου συνολικά. To 2021 περίπου 10,6 εκατομμύρια ασθενείς νόσησαν από φυματίωση, με το 10% των ασθενών να είναι παιδιά. Η πολυανθεκτική φυματίωση παραμένει μια απειλή για την δημόσια υγεία, καθώς πέρα από τις δυσκολίες στον χειρισμό της, μόνο το 1/3 των ασθενών είχε πρόσβαση στην κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μέσα στο 2020.

Παρά το γεγονός ότι ο αρχικός στόχος για μείωση της επίπτωσης της φυματίωσης επιτεύχθηκε κατά το ήμισυ (10%) την πενταετία 2015-2020 και ότι υπήρξε ανάσχεση της περαιτέρω μείωσης κατά την πανδημία της COVID-19, ο τελικός στόχος για σημαντικό περιορισμό (End TB Strategy) σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι το 2030 παραμένει εφικτός, αναφέρει η ΕΠΕ. Προσθέτει ότι άμεσες προτεραιότητες προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελούν η επικαιροποίηση και επανενεργοποίηση των εθνικών στρατηγικών και προγραμμάτων για την εξάλειψη της φυματίωσης στη μετά COVID-19 εποχή και η ορθολογιστική κατανομή των πόρων υγείας προς την πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία της νόσου στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που αφορούν στο 98% τον καταγεγραμμένων περιπτώσεων φυματίωσης. Σημειώνει ότι ενθαρρυντικό στοιχείο αποτελούν τα νέα βραχύτερα σχήματα που εγκρίθηκαν πρόσφατα, τόσο για τη λανθάνουσα όσο και για την ενεργό φυματίωση από ευαίσθητα και ανθεκτικά στελέχη.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Το Γραφείο Ασθενών της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας διοργανώνει στις 31 Μαρτίου εκδήλωση για το ευρύ κοινό, με θέμα: «Αντιμετωπίζουμε τον Ουρολογικό Καρκίνο».

Ειδικότερα, η εκδήλωση διοργανώνεται την Παρασκευή 31 Μαρτίου 18.00-20.00 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) και τελεί υπό την αιγίδα και τη συνεργασία του Δήμου της Αθήνας 2023. Στην εκδήλωση θα συζητηθούν θέματα σχετικά με την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και την ενημέρωση του ασθενούς την εποχή του διαδικτύου καθώς και τις ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της ασθένειας του ουρολογικού καρκίνου. Στην εκδήλωση αναμένεται να λάβουν μέρος εκπρόσωποι της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας – ιατροί αλλά και εκπρόσωποι Συλλόγων Ασθενών.

Δείτε το πρόγραμμα εδώ:Πρόγραμμα εκδήλωσης για τον ουρολογικό καρκίνο

Υπενθυμίζεται ότι η Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε) αναγνωρίζοντας την ανάγκη της έγκυρης, έγκαιρης και αξιόπιστης υποστήριξης και ενημέρωσης ασθενών που πάσχουν από ουρολογικές παθήσεις, είναι η πρώτη Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία που ίδρυσε Ειδικό Γραφείο Ασθενών, υπηρετώντας τον κοινωνικό της ρόλο.

Στόχοι του Γραφείου Ασθενών (Patient Office) είναι:

Η υποστήριξη και ενημέρωση των ασθενών με ουρολογικές παθήσεις.

Η ανάπτυξη προγραμμάτων προαγωγής και πρόληψης ουρολογικών παθήσεων που απευθύνονται στο ευρύτερο κοινό.

Η συνεργασία με το αντίστοιχο Γραφείο Ασθενών της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, στο οποίο υπάρχει και Ελληνική εκπροσώπηση.

Η δημιουργία διαύλου επικοινωνίας και συνεργασίας με Συλλόγους Ασθενών που πάσχουν από ουρολογικά νοσήματα.

Η προαγωγή της επιστημονικά τεκμηριωμένης ιατρικής ενημέρωσης για ουρολογικές παθήσεις και η προσπάθεια περιορισμού της διάχυσης ανακριβών επιστημονικών πληροφοριών μέσω internet.

Πηγη: https://virus.com.gr/

To θέμα της Ιατρικής Ευθύνης και των μηνύσεων και αγωγών που δέχονται οι γιατροί με την κατηγορία της ιατρικής αμέλειας συζητήθηκε σε εκδήλωση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ).  Λύση επιζητάται προκειμένου το ιατρικό προσωπικό να μην βρίσκεται στις αίθουσες των δικαστηρίων με αβάσιμες κατηγορίες.

Στην μερίδα με θέμα: Ιατρική Ευθύνη: «Από τη νομική θεωρία στην ιατρική πρακτική» κατά τον θεσμικό χαιρετισμό του ο υπουργός Υγείας  υπενθύμισε τη νομοθετική ρύθμιση που προώθησε εν μέσω έξαρσης της πανδημίας. Σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, έπειτα από σχετική πρωτοβουλία του ΠΙΣ, ψηφίστηκε ρύθμιση με την οποία περιορίζεται η αστική ευθύνη των γιατρών για περιστατικά COVID λόγω της επείγουσας ιατρικής ανάγκης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι το συνολικό θεσμικό πλαίσιο θα πρέπει να συζητηθεί από την αρχή. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας καθώς και η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα επισήμαναν ότι πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την ιατρική ευθύνη που οδηγεί στα δικαστήρια δεκάδες γιατρούς κάθε χρόνο, ενίοτε και χωρίς να υφίστανται πραγματικά δεδομένα.

Ενδεικτικό είναι ότι έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ σε 10.170 γιατρούς  καταγράαφηκε ότι το 60% δήλωσε ότι είχε ενοχληθεί από τις «γνώσεις» των ασθενών μέσω διαδικτύου. Εκ των συμμετεχόντων το 54% είχε χαμηλό ηθικό, ενώ το 49% υπέφερε από σύνδρομο κόπωσης. Ενειδικττικό είναι πως το 48% ήθελε να βγει άμεσα στη σύνταξη.

Μια ακόμη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ  κατέδειξε ότι το 77% των ιατρών πιστεύει ότι η ουσιαστική μεταρρύθμιση σε θέματα ιατρικής ευθύνης, θα θέσει φραγμό στην άσκηση της αμυντικής ιατρικής. Επίσης, προέκυψε ότι οι μεταρρυθμίσεις που προστατεύουν τον γιατρό, μειώνουν αισθητά την παραγγελία ακτινογραφιών και άλλων εξετάσεων.

Πάντως οι 5 πρώτες ειδικότητες ιατρικής με τις περισσότερες καταγγελίες για ιατρικά σφάλματα, σύμφωνα με την έρευνα που παρουσίασε η Ιατροδικαστής, Άννα Ράζου, είναι: Γυναικολογία, Γενική Χειρουργική, Αναισθησιολογία, Επείγουσα Ιατρική και Ακτινολογία. Σύμφωνα με την  έρευνα  που παρουσίασε ο κ. Ράζου για την συμπεριφορά των ιατρών υπό πίεση ιατρικής αμέλειας, έδειξε ότι για να μειώσουν το κίνδυνο, 9 στους 10 δίνουν περισσότερη προσοχή στα φάρμακα και στις διαγνωστικές μεθόδους, ασκώντας αμυντική ιατρική. Επίσης, οι γιατροί που ασκούν αμυντική ιατρική προχωρούν σε εκούσια κατάχρηση των ιατρικών υπηρεσιών και συμβάλουν στην αύξηση της ιατρικής δαπάνης.

Δικαστές και νομικοί επισήμαναν την ανάγκη αναμόρφωσης του θεσμού των πραγματογνωμόνων σε δίκες που αφορούν ιατρικά σφάλματα, με τη δημιουργία Προδικαστικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, το οποίο θα λειτουργήσει ανασχετικά σε αβάσιμες δικαστικές προσφυγές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κρίνεται επιτακτική η ανάγκη στελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών, ώστε οι γιατροί να μην εξουθενώνονται εργασιακά και καθίστανται ευάλωτοι σε ιατρικά σφάλματα και η ανάγκη δημιουργίας ιατρικών πρωτοκόλλων σε όλες τις ειδικότητες, ώστε να αποτελούν οδηγό στην ιατρική πρακτική και μέτρο αποτίμησης σε περιπτώσεις ιατρικών σφαλμάτων.

Όπως σημείωσε ο Πρόεδρος του ΠΙΣ κ.Αθανάσιος Εξαδάκτυλος: «Οι ιατροί είναι υπεύθυνοι για σφάλματα και αμέλειες, αλλά δεν θα πρέπει να διώκονται για επιπλοκές και παρενέργειες ώστε να μην συνεχίσουμε στη ζωή μας να ασκούμε αμυντική ιατρική και να λογοδοτούμε σε αμυντική Δικαιοσύνη. Από την ημερίδα προέκυψε ότι η προδικασία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της το εξειδικευμένο αντικείμενο της ιατρικής».

Πηγη: https://virus.com.gr/

27 νέα αντιβιοτικά βρίσκονται υπό κλινική διερεύνηση – Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αναπτύσσεται λόγω υπερβολικής ή και ακατάλληλης χρήσης

Μόλις 12 νέα αντιβιοτικά σκευάσματα έχουν καταφέρει να λάβουν έγκριση από τους αρμόδιους ρυθμιστικούς φορείς σε Ευρώπη και ΗΠΑ την πενταετία 2017-2021, προειδοποιεί σε έκθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κρούοντας το καμπανάκι κινδύνου για τα πολυανθεκτικά παθογόνα και το «τέλος» των αντιβιοτικών.

Η έκθεση του ΠΟΥ που θα παρουσιαστεί στο ετήσιο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας και Μολυσματικών Νόσων (ECCMID 2023) στις 15-18 Απριλίου στην Κοπεγχάγη, αναφέρει επίσης ότι μόλις 27 νέα αντιβιοτικά βρίσκονται υπό κλινική διερεύνηση για την καταπολέμηση παθογόνων που ο Οργανισμός θεωρεί πολύ απειλητικά, όπως το Acinetobacter (ακινετοβακτήριο) baumannii και η Pseudomonas aeruginosa (Ψευδομονάδα η αεριογόνος).

Από τα προαναφερόμενα 27 μόλις έξι θεωρούνται αρκετά καινοτόμα ώστε να μπορούν να αντιπαρέλθουν την ανθεκτικότητα που έχουν αναπτύξει τα παθογόνα στα αντιβιοτικά βάσει των κριτηρίων του ΠΟΥ, με μόλις δύο από τα έξι να στοχεύουν τα μικρόβια με πολύ υψηλή ανθεκτικότητα στα υπάρχοντα αντιβιοτικά.

Η Δρ Βιρτζίνια Τζιγκάντε, επικεφαλής του Τμήματος Αντιμικροβιακής Ανθεκτικότητας του ΠΟΥ που θα παρουσιάσει τα στοιχεία στο ECCMID 2023 εξηγεί ότι «στα πέντε χρόνια που καλύπτονται από αυτή την έκθεση, είχαμε μόλις 12 εγκεκριμένα αντιβιοτικά, με μόνο ένα από αυτά –το Cefiderocol (κεφιντεροκόλη)– να μπορεί να στοχεύσει όλα τα παθογόνα που θεωρούνται κρίσιμα από τον ΠΟΥ». Και συμπληρώνει: «Υπάρχουν επί του παρόντος μόνο 27 (αντιβιοτικά) ακόμη υπό ανάπτυξη σε κλινικές δοκιμές φάσης 1 έως 3, με μικρή καινοτομία. Μόνο τέσσερα από τα 27 έχουν νέους μηχανισμούς δράσης και τα περισσότερα δεν είναι νέες κατηγορίες φαρμάκων, αλλά εξέλιξη υφιστάμενων κατηγοριών».

Προς το παρόν το αντιβιοτικό Solithroymcin (σολιθρομυκίνη )που θα χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πνευμονίας της κοινότητας και άλλων λοιμώξεων – βρίσκεται στο στάδιο της «αίτησης νέου φαρμάκου» (που έχει περάσει από κλινικές δοκιμές και αναμένει έγκριση) και άλλα επτά προϊόντα βρίσκονται σε δοκιμές φάσης 3 όπου αξιολογείται η αποτελεσματικότητά τους. Η Δρ Τζιγκάντε εξηγεί ότι, δεδομένου ότι οι αποτυχίες είναι πιθανές ακόμη και σε κλινικές δοκιμές φάσης 3, είναι δύσκολο να προβλεφθεί εάν και πότε θα χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας για αυτά τα φάρμακα.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία σχεδόν 5 εκατομμύρια θάνατοι κάθε χρόνο σχετίζονται με την μικροβιακή αντοχή. Ωστόσο, το πραγματικό βάρος της μικροβιακής αντοχής μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο, καθώς επηρεάζει δυσανάλογα τα άτομα με χαμηλό εισόδημα που έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε δεύτερης γραμμής, πιο ακριβά, αντιβιοτικά που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν όταν τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτύχουν.

Τα αντιμικροβιακά δεν είναι τόσο κερδοφόρα όσο άλλες θεραπείες για τις φαρμακευτικές εταιρείες, επειδή είναι ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες θεραπείες και τα προγράμματα διαχείρισης αντιβιοτικών στοχεύουν στη διατήρηση ή «εξοικονόμηση» τέτοιων νέων φαρμάκων μέχρι να είναι απολύτως αναγκαία. Και είναι εξίσου πιθανό να αποτύχουν κατά τη διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης εξίσου με οποιοδήποτε άλλο φάρμακο για άλλες παθήσεις, ωστόσο προσφέρουν ένα κλάσμα των εσόδων σε σύγκριση, για παράδειγμα, με τα φάρμακα για τον καρκίνο και την καρδιολογία. Ως αποτέλεσμα αυτών και άλλων παραγόντων, η διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης για νέα αντιβιοτικά είναι δύσκολη και ανεπαρκώς χρηματοδοτούμενη. Η τελευταία νέα κατηγορία αντιβιοτικών ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1980 και το πρώτο αντιβιοτικό αυτής της κατηγορίας, η δαπτομυκίνη (daptomycin), έφτασε στην αγορά το 2003.

Καλπάζει η αντοχή στα αντιβιοτικά

Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αναπτύσσεται λόγω υπερβολικής ή και ακατάλληλης χρήσης, όπως όταν για παράδειγμα οι άνθρωποι δεν ολοκληρώνουν την αντιβιοτική αγωγή τους ή λόγω της συνταγογράφησης λανθασμένου αντιβιοτικού – ή, σε ορισμένες χώρες – μέχρι πρότινος και στην Ελλάδα-, των αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται ευρέως χωρίς ιατρική συνταγή.

Η παγκόσμια τάση ακατάλληλης χρήσης των αντιβιοτικών αποδεικνύεται από το χρόνο που χρειάζεται για να αναπτυχθεί ανθεκτικότητα σε νέα αντιβιοτικά: για τα αντιβιοτικά που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1930 και 1950 ο μέσος χρόνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας ήταν 11 χρόνια ενώ για τα αντιβιοτικά που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1970 και 2000 ήταν μόλις 2-3 χρόνια.

Αυτή η σιωπηλή πανδημία της αντοχής στα αντιβιοτικά συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως. Οι ειδικοί έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο κατά το οποίο συνήθεις ιατρικές διαδικασίες – για παράδειγμα η αντιβιοτική προφύλαξη στον καρκίνο ή άλλες ασθένειες – δεν θα είναι πλέον αποτελεσματικές και αμέτρητοι άνθρωποι θα μπορούσαν να πεθάνουν από μέχρι πρότινος απλές, θεραπεύσιμες λοιμώξεις.

Ένα παράδειγμα ενός μηχανισμού ανθεκτικότητας στα φάρμακα για τον οποίο ανησυχούν οι ειδικοί είναι η μεταλλο-βήτα-λακταμάση 1 του Νέου Δελχί (NDM-1). Τα βακτήρια που περιέχουν το γονίδιο για την παραγωγή αυτού του ενζύμου μπορούν να διασπάσουν (και επομένως είναι ανθεκτικά) ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικών καρβαπενέμης – που θεωρούνται τελευταίας γραμμής άμυνα στις αντιβιοτικές θεραπείες, εκεί δηλαδή όπου άλλα αντιμικροβιακά έχουν αποτύχει. Τα πιο κοινά βακτήρια που παράγουν αυτό το ένζυμο είναι το Escherichia coli (κολοβακτηρίδιο) και η Klebsiella pneumoniae (Κλεμπσιέλλα της πνευμονίας), αλλά το γονίδιο για το NDM-1 μπορεί να εξαπλωθεί από το στέλεχος βακτηρίων στο άλλο. Ο επιπολασμός των βακτηρίων που περιέχουν NDM-1 συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως.

«Υπάρχει ένα σημαντικό κενό όσον αφορά τα προϊόντα που αντιμετωπίζουν παθογόνα ανθεκτικά σε πολλαπλά φάρμακα (MDR) όπως τα Acinetobacter baumannii και Pseudomonas aeruginosa (μόνο ένας αντιμικροβιακός παράγοντας που είναι εγκεκριμένος έναντι όλων των κρίσιμων παθογόνων και λίγοι βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της ανάπτυξης). Πολύ λίγοι παράγοντες στοχεύουν τις μεταλλο-β-λακταμάσες, ο επιπολασμός των οποίων συνεχίζει να αυξάνεται. Λίγα νέα καινοτόμα αντιβιοτικά αναμένονται τα επόμενα χρόνια», προειδοποιεί η Δρ Βιρτζίνια Τζιγκάντε.

Σύμφωνα με την ίδια η ταχεία αύξηση των πολυανθεκτικών λοιμώξεων παγκοσμίως είναι ανησυχητική. «Ο χρόνος για την έγκριση νέων αντιβιοτικών και να καταπολεμήσουμε αυτήν την επείγουσα απειλή για τη δημόσια υγεία τελειώνει . Χωρίς άμεση δράση, κινδυνεύουμε να επιστρέψουμε σε μια προ-αντιβιοτική εποχή όπου οι κοινές λοιμώξεις θα είναι θανατηφόρες», εκτιμά.

Και καταλήγει αναφέροντας πως «ενώ αντιμετωπίζουμε σημαντικές προκλήσεις στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής, βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες ανακάλυψης και ανάπτυξης νέων -και ελπίζουμε- καινοτόμων αντιμικροβιακών παραγόντων, και έχουμε δει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια. Με αυξημένες επενδύσεις και συνεργασία σε όλους τους τομείς, μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο στον αγώνα κατά της μικροβιακής αντοχής και να διασφαλίσουμε ότι οι ασθενείς θα έχουν δίκαιη και καθολική πρόσβαση σε αποτελεσματικές θεραπείες για ανθεκτικές στα φάρμακα βακτηριακές λοιμώξεις».

Δεν αρκούν τα νέα αντιβιοτικά

Σε μια δεύτερη παρουσίαση, ο καθηγητής Βενκατασουμπραμανιαν Ραμασουμπραμανιαν, Πρόεδρος της Εταιρείας Κλινικών Λοιμωδών Νοσημάτων της Ινδίας, αναρωτιέται εάν ο τρέχων αριθμός αντιβιοτικών υπό κλινική μελέτη είναι αρκετός για να καλύψει τις ανάγκες των χωρών με μεγάλο αριθμό λοιμώξεων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά.

«Φτάσαμε στη μετα-αντιβιοτική εποχή. Ο τρέχων αριθμός των υπό ανάπτυξη αντιβιοτικών είναι θλιβερά ανεπαρκής για να κάνει τη διαφορά στην αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης απειλής της αντοχής στα αντιβιοτικά», υποστηρίζει.

Στην επικείμενη ομιλία του στο ECCMID 2023 θα τονίσει τις προκλήσεις, όπως η απόσυρση μεγάλων εταιρειών από τον αντιβακτηριακό ερευνητικό χώρο, οι εμπορικές αποτυχίες μικρότερων εταιρειών βιοτεχνολογίας, η έλλειψη αποτελεσματικών πολιτικών και ρυθμιστικών κανόνων, η κακή απόδοση των επενδύσεων, τα φθηνά γενόσημα και οι διακυμάνσεις της μολυσματικότητας.

«Μας λείπει ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο για τα αντιβιοτικά. Τα τρέχοντα προϊόντα υπό αξιολόγηση ανταποκρίνονται κυρίως στις απαιτήσεις των ανεπτυγμένων χωρών, με αποτέλεσμα να υπάρχει αναντιστοιχία, ειδικά σε αναπτυσσόμενες χώρες με υψηλό αντίστασης στα αντιβιοτικά», υποστηρίζει.

Ο καθηγητής Ραμασουμπραμανιαν στην ομιλία του θα προτείνει ορισμένες πιθανές λύσεις για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης – συμπεριλαμβανομένου του εξορθολογισμού και της ταχείας παρακολούθησης των κλινικών δοκιμών που αξιολογούν νέα αντιμικροβιακά: με τη σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα σε βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση, περισσότερες επενδύσεις στη βασική επιστημονική έρευνα που στηρίζει την ανάπτυξη αντιβιοτικών και άλλα οικονομικά κίνητρα, συμπεριλαμβανομένων φοροαπαλλαγών και καλύτερων μοντέλων αποζημίωσης από τους εθνικούς φορείς υγείας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πρωτόκολλα χειρισμού από τους επαγγελματίες Υγείας μετά από διάγνωση καρκίνου, AIDS και σακχαρώδη διαβήτη. Η αντίδραση του έφηβου ασθενή και ο ρόλος του γονέα.

Ο έφηβος διανύει μια περίοδο ραγδαίων σωματικών, ορμονικών, ψυχικών και συναισθηματικών αλλαγών. Βιώνει τη μετάβαση από την πλήρη εξάρτηση από τους γονείς του, αρχικά στη μερική αυτονομία και από εκεί στην ανεξαρτησία, ενώ καλείται να λάβει καθοριστικές αποφάσεις για την ζωή του. Μέσα σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο, κάποιοι έφηβοι έχουν την ατυχία να βρεθούν αντιμέτωποι και με μια σοβαρή ασθένεια, δυνητικά απειλητική για τη ζωή τους, όπως κάποιο ογκολογικό νόσημα, AIDS ή σακχαρώδη διαβήτη.

Η επικοινωνία της διάγνωσης από τον γιατρό στον ασθενή και στους γονείς του απαιτεί ειδικές δεξιότητες και λεπτό χειρισμό, ενώ σε επόμενη φάση ο έφηβος επιβάλλεται να έχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στην προσπάθειά του να θεραπευτεί.

Το ζήτημα απασχόλησε ειδική ενότητα του 12^ου Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Εφηβικός καρκίνος

Στην Ελλάδα το 2020 καταγράφηκαν περίπου 190 νέα περιστατικά καρκίνου σε εφήβους ηλικίας 10 ως 19 ετών. Τα πιο συχνά είδη εφηβικού καρκίνου ευτυχώς έχουν πολύ καλή πρόγνωση και μεγάλα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης.

“Οι έφηβοι επιθυμούν να γνωρίζουν τη διάγνωσή τους και εκτιμούν την ειλικρίνεια από τον επαγγελματία υγείας και από την οικογένεια. Συλλέγουν πληροφορίες παθητικά ακόμη κι όταν δεν τους απευθύνουμε τη συζήτηση ευθέως”, ανέφερε η παιδίατρος, ακαδημαϊκή υπότροφος στην Β’ Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ, Μαρία Παλαιομπουγούκη και πρόσθεσε: “θέλουν να ενημερώνονται για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές του νοσήματος και κυρίως τους απασχολεί η διατήρηση της επαφής τους με το σχολείο, της σχέσης τους με τους συνομηλίκους, οι πιθανές αλλαγές στην εμφάνιση, η πιθανότητα υποτροπής της νόσου, αλλά και η διατήρηση της γονιμότητας”.

Οι επαγγελματίες Υγείας υιοθετούν διαφορετικές μεθόδους επικοινωνίας, ανάλογα με την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο του ασθενούς. Η επικοινωνία αυτή δεν είναι στατική, αλλά είναι μια εξελισσόμενη διαδικασία. Από την πλευρά τους, οι γονείς, σε ποσοστό 85% αναζητούν την αριθμητική απεικόνιση της πρόγνωσης.

Η τριαδική σχέση

Στη συζήτηση της πρώτης ημέρας δημιουργείται μια τριαδική σχέση ανάμεσα στον επαγγελματία Υγείας, τον ασθενή και την οικογένειά του. Αυτή αποτελεί το θεμέλιο και τη βάση για τη μελλοντική τους αλληλεπίδραση, επεσήμανε η κ. Παλαιομπουγιούκη και ανέλυσε τον ρόλο το κάθε μέλους της τριάδας:

Ο γονέας πρέπει να μάθει ποιος είναι ο θεράπων ιατρός και να έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του προσωπικού να στηρίξει τον ασθενή. Να προετοιμαστεί για σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα, στις σχέσεις και στους ρόλους της οικογένειας, να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τα ψυχικά και υλικά αποθέματα, να διατηρήσει μια θετική στάση και όσο το δυνατό μια νέα αίσθηση κανονικότητας.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για την ακριβή διάγνωση και τη νέα πραγματικότητα, τη φύση του νοσήματος, τη θεραπεία, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες, τον ενδεχόμενο πόνο και την ταλαιπωρία, ώστε να εξαλειφθεί το μυστήριο της νόσου. Φέρνει στην τριάδα πλεονεκτήματα όπως η ανθεκτικότητα, η ανοχή, η αίσθηση του χιούμορ και η αυτοπεποίθηση Έχει όμως και αδύναμα σημεία που πρέπει να αναγνωριστούν, όπως ο φόβος, η κόπωση, ο πόνος, ο αποχωρισμός, η προσαρμογή στο νοσοκομειακό περιβάλλον.

Ο επαγγελματίας Υγείας από την πλευρά του, έχει ένα άγχος καθώς πρέπει να μοιραστεί με τον ασθενή πολύπλοκες πληροφορίες για νοσήματα που είναι απειλητικά για τη ζωή του. Θα πρέπει να αναζητήσει πληροφορίες για τον ασθενή και για το στάτους της οικογένειας, έτσι ώστε να οργανώσει ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα ενημέρωσης.

Σακχαρώδης διαβήτης

Η διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, που είναι ο συχνότερος σε νέους, σηματοδοτεί για τον έφηβο και για τους γονείς του την έναρξη ενός τρόπου ζωής, επεσήμανε η παιδίατρος Δήμητρα Κατσαρού. Η ινσουλινοθεραπεία είναι μονόδρομος ως ισόβια θεραπεία. Λόγω της πολυπλοκότητας του νοσήματος ο ασθενής πλαισιώνεται από μια ομάδα που περιλαμβάνει τον παιδοενδοκρινολόγο, τον διαιτολόγο, τον ψυχολόγο, τον νοσηλευτή.

“Το ιδιαίτερο ενός εφήβου με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 είναι η άρνησή του για το νόσημα. Πολλές φορές αναπτύσσει συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως κάπνισμα, αλκοόλ, μη ασφαλή σεξουαλική συμπεριφορά, ανυπακοή στην εφαρμογή της ινσουλινοθεραπείας. Ακόμα και έφηβοι που έχουν ένα υποστηρικτικό φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον παρεκκλίνουν”, ανέφερε.

Ο επαγγελματίας Υγείας πρέπει να κατανοήσει τις ιδιαιτερότητες της εφηβικής ηλικίας, να αφιερώσει χρόνο σε κατ΄ ιδίαν συνάντηση μαζί του και να τον χειριστεί πάντα με βάση την ηλικία και το αναπτυξιακό του επίπεδο. «Η προσέγγιση πρέπει να είναι εφηβοκεντρική, μη επικριτική, υποστηρικτική, με ενσυναίσθηση, ενώ πρέπει να διασφαλίσουμε την εμπιστευτικότητα. Πρέπει να τον εμπλέξουμε στην δημιουργία του θεραπευτικού πλάνου, γιατί θέλει να γνωρίζει για το νόσημά του, και να καταστούν σαφείς οι οδηγίες στον ίδιο και στους γονείς», είπε.

AIDS

Στον HIV θετικό έφηβο, συνήθως η διάγνωση έχει γίνει καθυστερημένα, ενώ το χαρακτηριστικό είναι η δυσκολία του να αποδεχτεί το νόσημά του και τη μακροχρόνια συμμόρφωση στη θεραπεία. Η HIV θετική έφηβη ως πιθανή μελλοντική μητέρα, πρέπει να ενημερωθεί για τους κινδύνους κάποιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης πρέπει να παρακολουθείται, να λαμβάνει την αγωγή της, να δοθούν οδηγίες πρόληψης για την κάθετη μετάδοση από την οροθετική μητέρα στο νεογέννητο.

Και εδώ η προσέγγιση πρέπει να γίνεται με βάση την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο. “Πρέπει να δοθεί χρόνος με τον έφηβο απουσία των γονέων, να σεβαστούμε την αυτονομία του, να τον εμπλέξουμε στην δημιουργία του θεραπευτικού πλάνου με διακριτικότητα, κατανόηση και ενσυναίσθηση”, τόνισε η κ.Κατσαρού προσθέτοντας πως είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί να καλλιεργήσει τα χόμπι του, τα ταλέντα του, να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, γενικά να μην είναι μόνο το νόσημα όλη του η ζωή.

“Η πραγματικότητα δυστυχώς διαφέρει: αυτά τα άτομα υποστηρίζονται ανεπαρκώς, εξαιρούνται από δραστηριότητες, στιγματίζονται, περιθωριοποιούνται, αποκλείονται κοινωνικά”, κατέληξε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι γιατροί ήρθαν σε έρευνα αντιμέτωποι με ερωτήματα σχετικά με την υποβοηθούμενη από γιατρό αυτοκτονία.

Το θέμα της ιατρικώς υποβοηθούμενης αυτοκτονίας παραμένει εξαιρετικά αμφιλεγόμενο στη Γερμανία – και όχι μόνο από τότε που το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο κήρυξε αντισυνταγματική την απαγόρευση της επιχειρηματικής προώθησης της αυτοκτονίας τον Φεβρουάριο του 2020.

Μια μη αντιπροσωπευτική έρευνα της Γερμανικής Εταιρείας Ιατρικής του Πόνου (DGS) δείχνει τώρα τι σκέφτονται οι γιατροί για το θέμα και τι εμπειρίες έχουν ήδη βιώσει.

Η έρευνα της εταιρείας ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο και θα διαρκέσει μέχρι τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους. Ο αντιπρόεδρος της DGS Norbert Schürmann παρουσίασε μια ενδιάμεση κατάσταση των αποτελεσμάτων με αφορμή την προχθεσινή Ημέρα Πόνου και Ανακουφιστικής Ιατρικής 2023.

Η “ευθανασία” περιλαμβάνει την “ενεργητική ευθανασία”, η οποία είναι ο σκόπιμος τερματισμός της ζωής ενός ασθενούς από έναν γιατρό που χορηγεί φάρμακα κατόπιν ρητής αίτησης του ασθενούς.

Αυτό πρέπει να διακρίνεται από την υποβοηθούμενη από γιατρό αυτοκτονία, κατά την οποία ένας γιατρός συνταγογραφεί ή παρέχει φάρμακα ώστε ο ασθενής να δώσει τέλος στη ζωή του.

Η έρευνα της DGS αναφέρεται σε αυτή την υποβοηθούμενη από τον ιατρό αυτοκτονία.

Μέχρι στιγμής, 444 συμμετέχοντες έχουν απαντήσει ήδη στις 16 ερωτήσεις της τρέχουσας έρευνας. “Ποια είναι η στάση σας απέναντι στην υποβοηθούμενη από γιατρό αυτοκτονία;” είναι η πρώτη ερώτηση.

Το 18,3% των συμμετεχόντων πιστεύει ότι δεν θα πρέπει να είναι δυνατή, σε αντίθεση με την πλειοψηφία του 65,8% που πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι δυνατή για ανθρώπους που είναι ασθενείς, ενώ το 15,9% είναι της άποψης ότι θα πρέπει να είναι δυνατή και για υγιείς ανθρώπους.

“Κατά συνέπεια, το 81,7% των συμμετεχόντων ιατρών τάσσεται υπέρ της βασικής δυνατότητας ιατρικώς υποβοηθούμενης αυτοκτονίας“, συνοψίζει ο Schürmann. Ωστόσο, ο καθοριστικός παράγοντας είναι προφανώς η κατάσταση της ασθένειας του ασθενούς.

Μόνο το 5,7%των συμμετεχόντων πιστεύει ότι η υποβοηθούμενη από ιατρό αυτοκτονία θα πρέπει να είναι δυνατή στην περίπτωση οξέων σωματικών ασθενειών, το 52,7%, από την άλλη, είναι της γνώμης ότι θα πρέπει να είναι δυνατή στην περίπτωση χρόνιων σωματικών ασθενειών, και ακόμη το 88,7% θέλει να παραχωρηθεί η δυνατότητα σε περίπτωση ανεπιτυχούς παρηγορητικής φροντίδας, ανεξάρτητα από την ασθένεια.

Οι συμμετέχοντες θεωρούν επίσης την υποβοηθούμενη από ιατρό αυτοκτονία ως επιλογή για τις ψυχιατρικές ασθένειες: το 13,1% πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι δυνατή για τις οξείες ψυχιατρικές ασθένειες και το 34,5% ότι θα πρέπει να αποτελεί επιλογή για τις χρόνιες ψυχιατρικές ασθένειες.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι ψυχιατρικές ασθένειες είναι ένας τομέας όπου οι απόψεις διίστανται: το 49,3% των συμμετεχόντων δηλώνει ότι δεν υποστηρίζει την υποβοηθούμενη από γιατρό αυτοκτονία σε αυτές τις περιπτώσεις. Ωστόσο, περίπου το 50% θα ήταν επίσης διατεθειμένο να το πράξει – αλλά οι περισσότεροι από αυτούς μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις (40,1%).

Οι συμμετέχοντες δηλώνουν ότι οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη εμπειρία με ερωτήσεις ασθενών μετά από μια αυτοκτονία με ιατρική υποβοήθηση: το 61,3% από αυτούς έχει ήδη κληθεί να το κάνει, το 38,7% όχι.

Από τους γιατρούς που είχαν ήδη τέτοια αιτήματα, το 29,2% δηλώνει ότι έχει ερωτηθεί γι’ αυτό μία ή δύο φορές μέχρι σήμερα. Το 39,9% έχει ερωτηθεί τρεις έως πέντε φορές, το 12,9% έξι έως δέκα φορές.

Το 18% έχει ερωτηθεί για την υποβοηθούμενη από ιατρό αυτοκτονία περισσότερες από 19 φορές μέχρι στιγμής.

Το 10,3% των συμμετεχόντων στην έρευνα υποστήριξε την επιθυμία του ασθενούς, το 47,7% την αρνήθηκε – αλλά το 42% σκέφτηκε να βοηθήσει.

Οι συμμετέχοντες γιατροί είναι στην πλειονότητά τους 46 ετών και άνω. Μόνο το 12,4% είναι ηλικίας 25 έως 45 ετών. Το 30% από αυτούς προέρχεται από την αναισθησιολογία, το 24% από τη γενική ιατρική, το 7,6% από τη νευρολογία, το 4,4% από την ορθοπεδική και το 40% από άλλες ειδικότητες. Το 63% από αυτούς δηλώνουν ότι φροντίζουν παρηγορητικούς ασθενείς, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς φροντίζουν περισσότερους από 25 παρηγορητικούς ασθενείς ετησίως. Το 40,2% έχει αποκτήσει τον πρόσθετο τίτλο της παρηγορητικής ιατρικής.

Η DGS ενθαρρύνει όλους τους γιατρούς να συμμετάσχουν στην ανώνυμη έρευνα. Η απάντηση στις 16 ερωτήσεις διαρκεί περίπου πέντε λεπτά.

Ποια είναι όμως η γνώμη του γερμανικού πληθυσμού για το θέμα αυτό; Μια συνεχιζόμενη έρευνα από τη Γερμανική Ένωση Πόνου παρέχει μια εκτίμηση. Τα ενδιάμεσα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν από τον πρόεδρο του Συνδέσμου, Michael Überall, στη Γερμανική Ημέρα Πόνου και Ανακουφιστικής Θεραπείας 2023.

Περίπου 5.700 συμμετέχοντες, εκ των οποίων το 57% γυναίκες, έλαβαν μέρος στην έρευνα με τίτλο “Αυτοδιάθεση και στο τέλος της ζωής” από τον Οκτώβριο του 2021. Το 27,2% δήλωσε ότι είναι υγιές, το 69,2% ότι είναι χρόνια άρρωστο και το 3,7% ότι είναι απειλείται από κάποια ασθένεια για τη ζωή.

Περίπου τα τρία τέταρτα από αυτούς (76,5%) έχουν ήδη ασχοληθεί με το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να τελειώσει κανείς τη ζωή του – το 91,6% των γυναικών και το 55,9% των ανδρών. Μεταξύ των συμμετεχόντων με κάποια ασθένεια, περίπου το 90% δηλώνουν ότι έχουν ασχοληθεί με το ερώτημα,

Συνολικά, περίπου το 65,3% των συμμετεχόντων στην έρευνα είναι της άποψης ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να μπορεί να αποφασίζει ο ίδιος για τον χρόνο και τις συνθήκες του τέλους της ζωής του σε όλα τα στάδια της ζωής του.

Στο ερώτημα αν κάθε βαριά άρρωστος θα πρέπει να μπορεί να αποφασίζει ο ίδιος για τον χρόνο και τις συνθήκες του τέλους της ζωής του απάντησε “ναι” περίπου το 95% των ερωτηθέντων. Μόνο το 2,9% είναι σταθερά της άποψης ότι οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν οι ίδιοι το τέλος της ζωής τους.

Το 2021, το Γερμανικό Ιατρικό Συνέδριο αποφάσισε, για συνταγματικούς λόγους, να μη διατηρήσει πλέον την απαγόρευση της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στο πρότυπο επαγγελματικού κώδικα δεοντολογίας.

Είχε συστήσει μια τέτοια αλλαγή στην επαγγελματική του νομοθεσία στους κρατικούς ιατρικούς συλλόγους, αλλά ταυτόχρονα τόνισε ότι η υποβοηθούμενη αυτοκτονία δεν αποτελεί ιατρικό καθήκον.

Το ίδιο επιβεβαίωσε και ο Josef Mischo, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου του Σάαρλαντ και πρόεδρος της επιτροπής επαγγελματικής ρύθμισης του Γερμανικού Ιατρικού Συλλόγου, τον Οκτώβριο του περασμένου έτους.

Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Γενεύης, η διατήρηση της ζωής των ασθενών τους βρίσκεται σαφώς σε πρώτο πλάνο για τους γιατρούς.

Αυτό αντικατοπτρίζεται και στους επαγγελματικούς κανονισμούς, οι οποίοι αναφέρουν ότι το ιατρικό επάγγελμα – σεβόμενο το δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοδιάθεση – προσανατολίζεται στη διατήρηση της ζωής, την προστασία και την αποκατάσταση της υγείας, την ανακούφιση από τον πόνο και την παροχή βοήθειας στους ετοιμοθάνατους μέχρι τον θάνατο.

Προκειμένου να υποστηρίξει τους γιατρούς όταν τους προσεγγίζουν με την επιθυμία να παράσχουν “βοήθεια στην αυτοκτονία”, ο Γερμανικός Ιατρικός Σύλλογος έχει ετοιμάσει “Σημειώσεις σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης των αυτοκτονικών τάσεων και των επιθυμιών θανάτου από τους γιατρούς μετά την απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου για το άρθρο 217 του Ποινικού Κώδικα”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Θα πραγματοποιηθούν 6 συναντήσεις από διάφορες θεραπευτικές κατηγορίες.

Η ανάγκη για ευρύτερες συναινέσεις, πολιτικές και κοινωνικές προέκυψε ως ένα από τα βασικά συμπεράσματα της πρώτης κλειστής συνάντησης εργασίας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Meeting Patients’ Needs», η οποία ήταν αφιερωμένη στην Ογκολογία.

Στο κάλεσμα του PhARMA Innovation Forum Greece ανταποκρίθηκαν εκπρόσωποι φορέων από όλο το φάσμα των ενδιαφερόμενων μερών. Την πολιτεία εκπροσώπησε ο Ιωάννης Κωτσιόπουλος, Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ενώ από την πλευρά των Ασθενών το «παρών» έδωσαν ο Γεώργιος Καπετανάκης, πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου και ο Νίκος Δέδες, πρόεδρος της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας. Επίσης, πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις κατέθεσε ο Μιχαήλ Νικολάου Παθολόγος – Ογκολόγος, επιμελητής A, της Α’ Παθολογικής – Ογκολογικής κλινικής του Γενικού Αντικαρκινικού – Ογκολογικού Νοσοκομείου των Αθηνών «Ο Άγιος Σάββας», ενώ στη συζήτηση συμμετείχε και η Διοικήτρια του ίδιου Νοσοκομείου, Όλγα Μπαλαούρα. To PhARMA Innovation Forum Greece (PIF) είχε τετραπλή εκπροσώπηση καθώς παρευρέθηκαν οι Agata Jakoncic, Έλενα Χουλιάρα και Ελισάβετ Προδρόμου, πρόεδρος, αντιπρόεδρος και μέλος του ΔΣ του forum αντίστοιχα και η Γενική Διευθυντρια του Συνδέσμου, Μαριάντζελα Οικονομοπούλου.

Όλα όσα αφορούν στον κλάδο τέθηκαν επί τάπητος, από την ανάγκη πλήρους ψηφιοποίησης και θωράκισης του συναφούς νομικού πλαισίου, τη διασύνδεση των νοσοκομείων και έναν σύγχρονο ογκολογικό χάρτη, μέχρι την ανάγκη ταχύτερης εισόδου της καινοτομίας στη χώρα, αλλά και την έγκαιρη πρόβλεψη μελλοντικών προκλήσεων.

Στο διάλογο συμμετείχαν και τα στελέχη των εταιρειών – μελών του forum που γέμισαν την αίθουσα και έθεσαν σημαντικά και ενδιαφέροντα ερωτήματα προς συζήτηση. Συνολικά, οι πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις που κατατέθηκαν από όλες τις πλευρές θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε τρεις μεγάλες κατηγορίες θεματικών που αντιστοιχούν γενικότερα στις υποδομές, στη διαλειτουργικότητα των συστημάτων και στην πρόσβαση/ χρηματοδότηση.

Το επόμενο βήμα ασφαλώς θα είναι η καταγραφή και σύνθεση όσων συζητήθηκαν και η ένταξή τους στον θεσμικό διάλογο με τη μορφή προτάσεων για τη χάραξη και υλοποίηση αντίστοιχων πολιτικών.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για τα κρίσιμα ζητήματα
που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού
Τα κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού και οι γυναίκες επιζήσασες, όταν προσπαθούν να επιστρέψουν σε μια φυσιολογική ζωή, αλλά και την ανάγκη για ένα ευρωπαϊκό «Δικαίωμα στη Λήθη» που θα αποτρέπει τις διακρίσεις, θα προάγει την κοινωνική ισότητα και θα διασφαλίζει την ίση πρόσβαση σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες για όλους τους επιζώντες του καρκίνου, ανέδειξε η ειδική εκδήλωση «Living with Breast Cancer» που διοργάνωσε η Πρόεδρος της Europa Dona Hellas και Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Κουντουρά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Η Πρόεδρος της Europa Donna Hellas Έλενα Κουντουρά, αναφέρθηκε σε ένα ευρύ φάσμα σημαντικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού και οι επιζήσασες που συνεχώς αυξάνονται, όταν προσπαθούν να επιστρέψουν σε μια φυσιολογική ζωή. Αλλά και για το τί πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους, ιδιαίτερα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές Υπογράμμισε ως προτεραιότητα την ανάγκη για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού Δικαιώματος στη Λήθη που θα αποτρέπει τις διακρίσεις, θα προάγει την κοινωνική ισότητα και θα διασφαλίζει την ίση πρόσβαση σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες για όλους τους επιζώντες του καρκίνου. Η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της ΕΕ Στέλλα Κυριακίδου, τόνισε ότι το Ευρωπαϊκό Σχέδιο για την καταπολέμηση του καρκίνου, έχει στόχο να αντιμετωπίσει ολιστικά τον καρκίνο, από την έγκαιρη διάγνωση μέχρι την επιβίωση, την ποιότητα ζωής και την πρόληψη, και επιδιώκει την εξάλειψη των ανισοτήτων.

Πηγη:HealthDaily

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/