Οι επιληπτικές κρίσεις φαίνεται να ωθούν τους εγκεφάλους των ποντικών να παράγουν περισσότερη μυελίνη, το μονωτικό στρώμα γύρω από τα νευρικά κύτταρα, ανακάλυψαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.
Οι κρίσεις τείνουν να χειροτερεύουν προοδευτικά με την πάροδο του χρόνου σε άτομα με επιληψία και μια νέα μελέτη σε ποντίκια υποδηλώνει γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό. Οι επιληπτικές κρίσεις φαίνεται να ωθούν τους εγκεφάλους των ποντικών να παράγουν περισσότερη μυελίνη, το μονωτικό στρώμα γύρω από τα νευρικά κύτταρα, ανακάλυψαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.
Επιληπτικές κρίσεις
Αυτό ουσιαστικά επανασυνδέει τον εγκέφαλο, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο στον οποίο περισσότερες κρίσεις προκαλούν πιο ανώμαλο σχηματισμό μυελίνης, ο οποίος στη συνέχεια προκαλεί περισσότερες κρίσεις, ανέφεραν ερευνητές το Σάββατο σε μια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Επιληψίας, στο Νάσβιλ του Τεν.
«Αυτό που πιστεύουμε ότι συμβαίνει είναι ότι οι επιληπτικές κρίσεις αλλάζουν τη δομή της μυελίνης, τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές του δικτύου επιληπτικών κρίσεων στον εγκέφαλο, και ότι αυτές οι αλλαγές στη μυελίνωση συμβάλλουν στη συνέχεια στην επακόλουθη επιδείνωση της νόσου», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής. Η δρ Τζούλιετ Νόουλς, επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας στο Στάνφορντ.
Η μυελίνη παίζει κρίσιμο ρόλο στον εγκέφαλο. Με την μόνωση των νευρώνων, η ουσία αυξάνει τον ρυθμό και την αποτελεσματικότητα με την οποία μπορούν να περάσουν ηλεκτρικά ερεθίσματα μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Από καιρό πίστευαν ότι η μυελίνη σχηματίστηκε στον εγκέφαλο νωρίς στη ζωή και στη συνέχεια δεν άλλαξε πολύ, αλλά νεότερες έρευνες έχουν δείξει ότι η δομή της μυελίνης είναι πιο δυναμική, είπε ο Knowles. Η μυελίνη στον εγκέφαλο θα μεταβληθεί από την εγκεφαλική δραστηριότητα.
«Καταλαβαίνουμε τώρα ότι η νευρωνική δραστηριότητα αλλάζει τη δομή της μυελίνης και ότι οι αλλαγές στη δομή της μυελίνης με τη σειρά τους διαμορφώνουν τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου», είπε. Δεδομένου αυτού, ο Knowles ξεκίνησε να μελετήσει εάν οι επιληπτικές κρίσεις θα αποτελούσαν ένα είδος δραστηριότητας νευρικών κυττάρων που θα άλλαζε τον σχηματισμό της μυελίνης.
Οι γνωστές εκφυλιστικές ασθένειες όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας συμβαίνουν επειδή κάτι προκαλεί το περίβλημα της μυελίνης να αφαιρεθεί από τα νευρικά κύτταρα. Αλλά το αντίθετο φαίνεται να συμβαίνει όταν οι επιληπτικοί υφίστανται κρίσεις απουσίας, οι οποίες είναι ένας τύπος σπασμών που προκαλεί απώλεια συνείδησης, είπαν οι ερευνητές. Τα εργαστηριακά ποντίκια που σχεδιάστηκαν για να υποστούν αυτού του είδους τις κρίσεις ολοκληρώθηκαν με περισσότερα μυελινωμένα νευρικά κύτταρα και παχύτερα περιβλήματα μυελίνης, ιδιαίτερα στις περιοχές του εγκεφάλου όπου εμφανίστηκαν οι κρίσεις, είπαν οι ερευνητές.
Η ανάπτυξη της μυελίνης είναι μια φυσιολογική διαδικασία, “αλλά για κάποιο λόγο, οι επιληπτικές κρίσεις σε αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο ποντικιού παραβιάζουν αυτή τη φυσιολογική διαδικασία και την καθιστούν ανώμαλη”, δήλωσε ο Δρ Dileep Nair, επικεφαλής τμήματος επιληψίας ενηλίκων στο Cleveland Clinic Epilepsy Center. «Προωθεί το σχηματισμό μυελίνης που επιτρέπει την πιο εύκολη εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων».
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι αυτός ο κύκλος θα μπορούσε να διακοπεί με δύο τρόπους. Τα ποντίκια που έλαβαν αντισπασμωδική φαρμακευτική αγωγή δεν σχημάτισαν ανώμαλη μυελίνη – μια ένδειξη ότι αυτές οι αλλαγές προκλήθηκαν πράγματι από επιληπτικές κρίσεις. «Δεν βλέπουμε αυξημένη πλαστικότητα της μυελίνης πριν ξεκινήσουν οι κρίσεις», είπε ο Knowles. «Φαίνεται μόνο μετά την έναρξη των επιληπτικών κρίσεων».
Και όταν οι ερευνητές εμπόδισαν τις αλλαγές της μυελίνης – είτε μέσω γενετικών τροποποιήσεων είτε μέσω φαρμάκων που είναι γνωστό ότι αναστέλλουν την παραγωγή μυελίνης – ο αριθμός των κρίσεων στα ποντίκια μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου. Αυτή είναι μια από τις πρώτες μελέτες που συνδέουν τη δομή της μυελίνης με τις επιληπτικές κρίσεις, δήλωσε ο Chris Dulla, αναπληρωτής καθηγητής νευροεπιστήμης στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστώνη.
Πώς μπορούν να αποφευχθούν οι επιληπτικές κρίσεις;
«Υποδηλώνει ότι υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που μπορείτε να διακόψετε ή να ρυθμίσετε ή να θεραπεύσετε με φάρμακα που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την έναρξη ή την επιδείνωση των κρίσεων με την πάροδο του χρόνου», είπε η Ντούλα. «Μια συναρπαστική ιδέα είναι ότι θα μπορούσατε να δανειστείτε προσεγγίσεις από άλλες νευρολογικές ασθένειες που γνωρίζουμε ότι περιλαμβάνουν δυσλειτουργίες στη μυελίνωση και θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να τις εφαρμόσετε στη θεραπεία της επιληψίας».
Αυτές οι αλλαγές στη μυελίνη μπορεί επίσης να εξηγήσουν άλλα προβλήματα που εμφανίζονται σε άτομα με επιληψία, όπως απώλεια μνήμης ή δυσκολία στη σκέψη, είπε ο Nair. Πρέπει να γίνει περισσότερη δουλειά στα ποντίκια για να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνδέσεις μεταξύ των επιληπτικών κρίσεων και της ανάπτυξης μυελίνης, είπε ο Knowles. Οι ερευνητές πρέπει να παρακολουθούν πώς αλλάζει η δομή της μυελίνης με την πάροδο του χρόνου, αν η απόκριση στις κρίσεις υπερισχύει του σχηματισμού μυελίνης και εάν η μυελίνη αλλάζει μόνο σε ένα μέρος ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο μετά από μια κρίση, είπε.
«Επίσης, δεν γνωρίζουμε ακόμη εάν αυτή η ακριβής διαδικασία συμβαίνει στους ανθρώπους, επομένως ξεκινάμε μελέτες όπου χρησιμοποιούμε εργαλεία όπως η μαγνητική τομογραφία και το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για να καταλάβουμε εάν η δομή και η λειτουργία της μυελίνης αλλάζει παρόμοια ως απάντηση σε επιληπτικές κρίσεις στους ανθρώπους», είπε ο Knowles. Τα ευρήματα που παρουσιάζονται σε ιατρικές συναντήσεις θεωρούνται προκαταρκτικά έως ότου δημοσιευτούν σε περιοδικό με κριτές.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
