Το πιο ακριβό φάρμακο στον κόσμο: Γονιδιακή θεραπεία για την αιμορροφιλία

Μετά το «πράσινο φως» του FDA  η γονιδιακή θεραπεία Hemgenix της CSL Behring και της uniQure για την αιμορροφιλία Β αποτελεί τη πρώτη γονιδιακή θεραπεία που εγκρίνεται για τη σπάνια διαταραχή, αλλά και το νέο ακριβότερο φάρμακο στον κόσμο. Το φάρμακο θα  κοστολογείται 3,5 εκ. δολάρια ανά δόση.

Το Hemgenix έχει εγκριθεί για ασθενείς που χρησιμοποιούν σήμερα θεραπεία προφύλαξης με τον παράγοντα IX ή έχουν σοβαρή αιμορραγία ή αυθόρμητα αιμορραγικά επεισόδια. Η CSL Behring θα εμπορευματοποιήσει τη γονιδιακή θεραπεία αφού εξαγοράσει τα παγκόσμια δικαιώματα από την uniQure έναντι 450 εκατομμυρίων δολαρίων προκαταβολικά το 2020.

Παρά την υψηλή τιμή, το φάρμακο θα δημιουργήσει  εκτιμάται ότι θα διασφαλίσει «σημαντική εξοικονόμηση κόστους για το συνολικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης» . Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι «θα μειώσει σημαντικά την οικονομική επιβάρυνση της αιμορροφιλίας Β μειώνοντας τα ετήσια ποσοστά αιμορραγίας, μειώνοντας ή εξαλείφοντας την προφυλακτική θεραπεία και δημιουργώντας αυξημένα επίπεδα [παράγοντα] IX που διαρκούν για χρόνια»,  όπως δήλωσε η CSL Behring στο Fierce Pharma. Οι ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή αιμορροφιλία Β μπορούν να κοστίσουν στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια της ζωής τους, σύμφωνα με τη εταιρεία. Η CSL Behring σημείωσε επίσης ότι η τιμή δεν αντικατοπτρίζει τις αναμενόμενες εκπτώσεις που θα παρέχει η εταιρεία για τη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών βάσει αξίας με εμπορικούς πληρωτές.

Ωστόσο, το κόστος εξακολουθεί να είναι υψηλότερο από τη συνιστώμενη τιμή από το Ινστιτούτο Κλινικής και Οικονομικής Αξιολόγησης (ICER) της Βοστώνης. Στις αρχές αυτού του μήνα, το ICER δήλωσε ότι η Hemgenix θα ήταν δίκαια τιμολογούμενη σε τιμή άνω των 2,9 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η ασθένεια

Η αιμορροφιλία Β προκαλείται από ένα γονιδιακό ελάττωμα που προκαλεί στους ασθενείς να μην παράγουν αρκετό παράγοντα IX, μια πρωτεΐνη που βοηθά στον σχηματισμό θρόμβων αίματος και παράγεται κυρίως από το ήπαρ. Ιστορικά, οι ασθενείς έπρεπε να στραφούν σε προφυλακτικές εγχύσεις θεραπείας υποκατάστασης του παράγοντα IX για να συμπληρώσουν τα χαμηλά επίπεδα του παράγοντα πήξης του αίματος. Δεδομένου ότι η διαταραχή είναι μια ισόβια πάθηση, τα αυστηρά προγράμματα έγχυσης μπορούν πλέον να αντικατασταθούν από μία ένεση Hemgenix, η οποία επιτρέπει στους ασθενείς να παράγουν συνεχώς τον δικό τους παράγοντα IX.

Ο FDA χορήγησε την έγκριση με βάση τα αποτελέσματα της δοκιμής HOPE-B, της μεγαλύτερης μέχρι σήμερα δοκιμής γονιδιακής θεραπείας στη διαταραχή με 54 συμμετέχοντες. Επτά έως 18 μήνες μετά την έγχυση, τα μέσα ετήσια ποσοστά αιμορραγίας των ασθενών μειώθηκαν κατά 54% σε σύγκριση με την εξάμηνη περίοδο προετοιμασίας. Το 94% των ασθενών σταμάτησαν να χρησιμοποιούν προφύλαξη μετά τη θεραπεία με Hemgenix, τερματίζοντας την προηγούμενη συνεχή θεραπεία τους.

Σύμφωνα με τη συμφωνία της uniQure και της CSL για το 2020, η uniQure δικαιούται επίσης έως και 1,5 δισ. δολάρια σε πληρωμές ορόσημων και δικαιώματα που συνδέονται με την επιτυχία του φαρμάκου. Η uniQure θα παρασκευάσει τη θεραπεία στο εργοστάσιό της στο Λέξινγκτον της Μασαχουσέτης.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Πανελλήνια ομοσπονδία ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων: Δομές φιλοξενίας παιδιών

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΩΝ

Email: [email protected]

ΑΦΜ:996616133

 

 

Αξιότιμοι κύριες-οι

Εκ των καταστατικών υποχρεώσεων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Παιδιάτρων, της ιατρικής δεοντολογίας αλλά και της κοινωνικής ευαισθησίας μας, καθιστούμε εαυτούς κοινωνούς κάθε προβλήματος που αφορά τον παιδικό πληθυσμό της χώρας, αισθανόμενοι πλήρως αφοσιωμένοι στην εξυπηρέτηση και προστασία του.

Ακόμα και σήμερα δυστυχώς, υπάρχουν παιδιά τα οποία ζουν και μεγαλώνουν σε χώρους νοσοκομείων, αντιβαίνοντας οποιαδήποτε ανθρώπινη και κοινωνική λογική, στερώντας από άλλα άρρωστα παιδιά την ευχέρεια χρησιμοποίησης των νοσοκομειακών υποδομών λόγω υπερπλήρωσης.

Περαιτέρω το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες αποκαλύψεων για κακοποιήσεις παιδιών σε δομές φιλοξενίας, που μας προκαλούν αποτροπιασμό και μας αναγκάζουν να παρέμβουμε και να τοποθετηθούμε με την παρούσα.

Όπως είναι γνωστό, στην χώρα μας λειτουργούν πολλές δομές φιλοξενίας παιδιών με την μορφή της ΜΗΚΥΟ, που ασφαλώς εξυπηρετούν ένα εξαιρετικά σημαντικό πρόβλημα για τα παιδιά που έχουν απομακρυνθεί για διαφόρους λόγους από τις οικογένειές τους, ή έχασαν τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους.

Με αφορμή όλα αυτά και επιθυμώντας να συμβάλουμε στις όποιες στρεβλώσεις του συστήματος προστασίας των παιδιών, παραθέτουμε τους παρακάτω προβληματισμούς – προτάσεις μας:

  1. Είμαστε κάθετα αντίθετοι σε όλες τις κρατικές ή μη κρατικές δομές φιλοξενίας παιδιών, που στόχο έχουν τη μακροχρόνια φιλοξενία των παιδιών στους χώρους τους. Πιστεύουμε ότι η φιλοξενία στις δομές, πρέπει να στοχεύει στην προσωρινή – ελάχιστη διαμονή – των παιδιών και όλοι οι φορείς πρέπει να επικεντρώνονται στην κατά το δυνατό ταχύτερη αναδοχή ή υιοθεσία των παιδιών.
  2. Είναι ανθρωπίνως απαράδεκτο, δεν συνάδει με τις τρέχουσες κοινωνικές και παιδιατρικές αντιλήψεις για την καλή υγεία και ψυχοσωματική ανέλιξη των παιδιών και έρχεται σε αντίθεση με την διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των παιδιών (την οποία και η χώρα μας έχει συνυπογράψει), να ζουν παιδιά και να μεγαλώνουν σε δομές φιλοξενίας, αντί να διαβιώνουν σε προστατευμένο οικογενειακό περιβάλλον.
  3. Η επίτευξη του στόχου της ένταξης των παιδιών σε περιβάλλον οικογενειακής διαβίωσης, απαιτεί την περαιτέρω απλοποίηση των διαδικασιών αναδοχής και υιοθεσίας.
  4. Ιδιαίτερη βαρύτητα πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθεί στο θεσμό της αναδοχής, με παροχή περισσοτέρων κινήτρων προς τις υποψήφιες ανάδοχες οικογένειες, τα οποία κίνητρα θα πρέπει με καμπάνιες να δημοσιοποιηθούν ώστε να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του γενικού πληθυσμού.
  5. Θα πρέπει να θεσμοθετηθούν νομοθετικές ρυθμίσεις διοικητικού ελέγχου των ιδιωτικών και δημοσίων δομών – φορέων φιλοξενίας παιδιών, αλλά κυρίως να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για την περιοδική εκτίμηση της ψυχικής υγείας των εργαζομένων στις δομές αυτές. Τα άτομα που θα παρουσιάζουν αποκλίνουσες συμπεριφορές θα πρέπει να απομακρύνονται άμεσα.
  6. Παράλληλα θα πρέπει να καθορισθεί η περιοδική αξιολόγηση και εκτίμηση της φυσιολογικής ψυχολογικής ανάπτυξης των παιδιών όπως και διερεύνηση από ειδικούς για την πιθανότητα κακοποίησης ή εκφοβισμού.
  7. Θα πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα από τους χώρους των νοσοκομείων όλα τα υγιή παιδιά που ζουν και μεγαλώνουν εκεί, καθώς δεν υπάρχει η απαραίτητη υποδομή, αλλά απλώς διαβιώνουν χωρίς να μπορούν να έχουν την απαραίτητη για την ηλικία τους προσωπική φροντίδα, επιβαρύνοντας ταυτόχρονα το σύστημα υγείας.
  8. Σε όλα τα παιδιά που φιλοξενούνται σε δομές φιλοξενίας, θα πρέπει για όσο χρόνο παραμένουν στις δομές αυτές, να υπάρξει – όπου δεν υπάρχει – πλήρης ιατρική παρακολούθηση με τους προβλεπόμενους εμβολιασμούς για την κάθε ηλικία, παρακολούθηση της ψυχοσωματικής τους ανάπτυξης και παροχή κάθε είδους ψυχολογικής υποστήριξης.

Ελπίζοντας ότι οι θέσεις μας θα βρουν ευήκοα ώτα, αισθανόμενοι ότι η Ομοσπονδία μας μπορεί να συμβάλει με τη συμμετοχή της σε οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης των θεμάτων αυτών, δηλώνουμε παρόντες στη μεγάλη προσπάθεια για την υγιή ανέλιξη του παιδικού πληθυσμού.

 

 

Αθήνα 23/11/2022

 

 

 

Ο Πρόεδρος                                                                                   Ο Γραμματέας

Κωνσταντίνος Ι Νταλούκας                                                          Ιωάννης Ρίτσας

ΕΣΥ-Νομοσχέδιο: Οι 9 βασικές αλλαγές που φέρνει για πολίτες και γιατρούς

Με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα, επιδιώκεται να εξελιχθεί το ΕΣΥ σε πιο ευέλικτο και προσιτό στον πολίτη, ειδικά στις εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων περιοχές και φυσικά να δώσει κίνητρα στους γιατρούς ώστε να συνεργαστούν με το δημόσιο σύστημα υγείας

Περισσότερες ειδικότητες στα νοσηλευτικά ιδρύματα, δυνατότητα επιλογής νοσοκομειακού γιατρού και εκτός ωραρίων νοσοκομείων, αύξηση αποδοχών και μια σειρά σημαντικών αλλαγών, φέρνει το νομοσχέδιο που κατέθεσε η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα. Τα παραπάνω επιδιώκεται να κάνουν το ΕΣΥ πιο ευέλικτο και προσιτό στον πολίτη ειδικά στις εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων περιοχές και φυσικά να δώσει κίνητρα στους γιατρούς ώστε να συνεργαστούν με το ΕΣΥ, ενώ υπάρχουν και άλλες σημαντικές διατάξεις στο νομοσχέδιο με τίτλο «Δευτεροβάθμια περίθαλψη, ιατρική εκπαίδευση, μισθολογικές ρυθμίσεις για τους ιατρούς και οδοντιάτρους του Εθνικού Συστήματος Υγείας και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας».

Ειδικότερα στο άρθρο 7  προβλέπεται η δυνατότητα προκήρυξης θέσεων ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ., με καθεστώς μερικής απασχόλησης, υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις. Η προτεινόμενη διάταξη κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των άγονων θέσεων, ειδικοτήτων και περιοχών, καθώς και θέσεων με ειδική εμπειρία, για τις οποίες δεν υπάρχει ενδιαφέρον συμμετοχής στις προκηρύξεις στελέχωσης με ιατρικό προσωπικό, μέσω της δυνατότητας προκήρυξης των συγκεκριμένων θέσεων με καθεστώς μερικής απασχόλησης.  Έτσι ιδιώτες γιατροί θα μπορούν να εισέρχονται και στα δημόσια νοσοκομεία ενισχύοντας το έμψυχο δυναμικό.

Με το άρθρο 8 απλοποιούνται οι διαδικασίες πρόσληψης γιατρών καθώς προβλέπεται ότι η κατάργηση των προκηρύξεων θέσεων ειδικευμένων ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ. που εκδόθηκαν με απόφαση του Υπουργού Υγείας ή Διοικητή Νοσοκομείου έως την 31η.12.2013 και εκκρεμούν στα αρμόδια όργανα, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία με την έκδοση τελικού πίνακα κατάταξης. Η προτεινόμενη διάταξη κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ύπαρξης πολλών προκηρύξεων θέσεων ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ., των οποίων η εξέλιξη έχει ανασταλεί και οι οποίες δεσμεύουν περίπου πεντακόσιες (500) θέσεις ιατρών που θα μπορούσαν να προκηρυχθούν εκ νέου, έπειτα από αξιολόγηση των σύγχρονων αναγκών λειτουργίας του συστήματος υγείας

Επίσης στο άρθρο 10 προβλέπεται κατ’ εξαίρεση η δυνατότητα απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα της ιατρικής για ιατρούς κλάδου Ε.Σ.Υ. που υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., και ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου», εφόσον συμμετέχουν στην ολοήμερη, πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργία του νοσοκομείου, εκτός των ημερών εφημερίας, και ρυθμίζονται συναφή θέματα των ιατρών μελών Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού.

Ενισχύονται και οι υπηρεσίες Επείγουσας Ιατρικής, καθώς πλέον και σε νοσοκομεία δυναμικότητα κάτω των 300 κλινών θα είναι δυνατή η σύσταση Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών. Συγκεκριμένα στο άρθρο 22 σημειώνεται ότι σε κάθε νοσοκομείο δυναμικότητας κάτω των 300 κλινών, ανεξάρτητα από το αν αυτό αποτελεί το νοσοκομείο με τη μεγαλύτερη δυναμικότητα σε μία περιφερειακή ενότητα, δύναται να συστήνεται αυτοτελές Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών με ειδική στελέχωση και εξοπλισμό, μετά από πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου νοσοκομείου και εισήγηση της Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας, στην αρμοδιότητα της οποίας αυτό υπάγεται

Με το άρθρο 40 γίνεται ένα βήμα παραπέρα όσον αφορά στην αύξηση των ασθενοφόρων, καθώς προβλέπεται οι διακομιδές ασθενών μετά από την ολοκλήρωση της νοσηλείας τους, δύναται να διενεργούνται και από τα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, στα οποία νοσηλεύονται. Για την εξυπηρέτηση των διακομιδών του πρώτου εδαφίου, τα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας μπορούν επικουρικά να συνάπτουν συμβάσεις με φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τα οποία είναι κάτοχοι αδειοδοτημένων ασθενοφόρων αυτοκινήτων του ιδιωτικού τομέα.

Επίσης είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στα Άρθρα 54 έως 60, περιλαμβάνονται διατάξεις με τις οποίες ρυθμίζονται μισθολογικά ζητήματα των ιατρών και οδοντιάτρων του κλάδου Ε.Σ.Υ., των ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου», των ειδικευόμενων ιατρών, των επικουρικών ιατρών, των ιατρών και οδοντιάτρων δημόσιας υγείας του Ε.Σ.Υ., των ιατρών γενικής ιατρικής και βιοπαθολογίας που υπηρετούν σε  διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας, των μόνιμων αγροτικών ιατρών και ιατρών υπηρεσίας υπαίθρου, καθώς και των ιατροδικαστών. Εδώ περιέχεται και η αύξηση των μισθών που υποσχέθηκε η Κυβέρνηση.

Τι σημαίνουν οι αλλαγές αυτές για τους πολίτες

Όλα τα παραπάνω βελτιώνουν σημαντικά τη σχέση των πολιτών με το ΕΣΥ. Ειδικότερα:

Ο πολίτης θα μπορεί να λαμβάνει καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες υπηρεσίες από τα νοσηλευτικά ιδρύματα τα οποία με βάση τα κίνητρα που δίνονται σε γιατρός θα μπορούν αν στελεχωθούν με ειδικότητες οι οποίες ενώ υπάρχουν στις ιδιωτικές δομές μια περιφέρειας δεν υπάρχουν στο δημόσιο τομέα.

Κάθε ένας από εμάς δεν θα χάνει τον ειδικό γιατρό που τον παρακολουθεί σε μια ειδική μονάδα νοσοκομείου, επειδή ο γιατρός θα ήταν υποχρεωμένος να επιλέξει μεταξύ του Δημοσίου ή του Ιδιωτικού τομέα

Επίσης εάν θέλει συχνότερη επαφή με έναν νοσοκομειακό  γιατρό ένας πολίτης, θα μπορέσει να την έχει λόγω της δυνατότητας που έχει ο γιατρός να εργάζεται και σε δικό του ιδιωτικό ιατρείο εκτός ωραρίου νοσοκομείων.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Αναστάσιος Μυλωνάς: «Mη ορθολογικός o τρόπος κατανομής των στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών στην Ελληνική επικράτεια»

Για ευρύτητα του χειρουργικού φάσματος της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, που εκτείνεται από τη χειρουργική αφαίρεση ενός εγκλείστου δοντιού μέχρι τη μερική ή και ολική μεταμόσχευση προσώπου, την κρανιοπροσωπική χειρουργική, την αισθητική χειρουργική, αλλά και την χειρουργική αντιμετώπιση του ροχαλητού και της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, μίλησε στο Health Daily o Αναστάσιος Μυλωνάς, Στοματικός και Γναθοπροσωπικός Χειρουργός, Ιστορικός της Ιατρικής και Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής

HD: Σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου αναφέρθηκε ότι η ευρύτητα του χειρουργικού φάσματος της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, εκτείνεται από τη χειρουργική αφαίρεση ενός εγκλείστου δοντιού μέχρι τη μερική ή και ολική μεταμόσχευση προσώπου. Ποια από τα γνωστικά αντικείμενα της εν λόγω ειδικότητας είναι τα λιγότερα γνωστά στο ευρύ κοινό και τι προσπάθειες γίνονται για την ενημέρωση του κοινού ;
Η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική περιλαμβάνει
πληθώρα γνωστικών αντικειμένων, όπως: την χειρουργική στόματος, την οδοντοφατνιακή χειρουργική, την επανορθωτική προπροσθετική χειρουργική και την χειρουργική των οδοντικών και εξωστοματικών εμφυτευμάτων, τις στοματοπροσωπικές-τραχηλοπροσωπικές λοιμώξεις, την τραυματολογία του σπλαγχνικού κρανίου, την ορθογναθική χειρουργική με την διόρθωση των προσωποσκελετικών δυσμορφιών, την διαχείριση του στοματοπροσωπικού-κρανιοπροσωπικού πόνου με την συντηρητική αλλά και την χειρουργική αντιμετώπιση (ελάχιστα επεμβατική ή μη) των παθήσεων της Κροταφογναθικής Διάρθρωσης, την χειρουργική ογκολογία της στοματογναθοπροσωπικής χώρας, αναπόσπαστο τμήμα της ογκολογίας της κεφαλής και του τραχήλου, με την αντίστοιχη επανορθωτική και μικροαγγειακή χειρουργική, την χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων των σιελογόνων αδένων (φλεγμονών, όγκων κ.λπ.), την κρανιοπροσωπική χειρουργική (αποκατάσταση συνδρόμων, συγγενών ανωμαλιών κ.λπ.),την αισθητική (κοσμητική) στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική, αλλά και την χειρουργική αντιμετώπιση του ροχαλητού και της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου. Δυστυχώς στο ευρύ κοινό, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και στην ιατρική κοινότητα, κάποια γνωστικά αντικείμενα δεν συσχετίζονται με την Ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, είτε λόγω παντελούς έλλειψης πληροφόρησης, είτε λόγω σκοπούμενης παραπληροφόρησης, από το γεγονός ότι αποτελούν περιοχές χειρουργικής δραστηριότητας όπου η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική συναντάται με όμορες χειρουργικές ιατρικές ειδικότητες, όπως την Ωτορινολαρυγγολογία, την Πλαστική και Επανορθωτική Χειρουργική κ.λπ. Τέτοια γνωστικά αντικείμενα είναι η συντηρητική αλλά και χειρουργική αντιμετώπιση (ελάχιστα επεμβατική ή μη) των παθήσεων της Κροταφογναθικής Διάρθρωσης, η χειρουργική ογκολογία της στοματογναθοπροσωπικής χώρας, αναπόσπαστο τμήμα της ογκολογίας της κεφαλής και του τραχήλου, με την αντίστοιχη επανορθωτική και μικροαγγειακή χειρουργική, η χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων των σιελογόνων αδένων (φλεγμονών, όγκων κ.λπ.), η κρανιοπροσωπική χειρουργική (αποκατάσταση συνδρόμων, συγγενών ανωμαλιών κ.λπ.), η αισθητική (κοσμητική) στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική [ενέσεις Botox, ενέσιμα δερματικά εμφυτεύματα (ή υλικά πληρώσεως)-Fillers, γλυπτική προσώπου κ.ά.], αλλά και η χειρουργική αντιμετώπιση του ροχαλητού και της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου. Όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού για το φάσμα της Ειδικότητάς μας, η Ελληνική Εταιρεία Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής προσπαθεί το τελευταίο διάστημα με διάφορες δράσεις εξωστρέφειας και προβολής (συνέντευξη τύπου, ενημέρωση με αφορμή επετειακές εκδηλώσεις όπως η Παγκόσμια Ημέρα Στοματικών και Γναθοπροσωπικών Χειρουργών, η Παγκόσμια Ημέρα Τραύματος κ.ά,, εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές με θέματα Υγείας κ.λπ.), να αναδείξει το έργο των Στοματικών και Γναθοπροσωπικών Χειρουργών, περιγράφοντας τα διάφορα γνωστικά αντικείμενα που συγκροτούν την Ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, έτσι ώστε ενημερωμένοι σωστά οι ασθενείς να επιλέγουν τον κατάλληλο ιατρό για την επιτυχημένη αντιμετώπιση των προβλημάτων που αφορούν την χειρουργική παθολογία του στόματος, των γνάθων και του προσώπου, καθώς και των επεκτάσεών τους στην κεφαλή και τον τράχηλο.
HD:
Υπάρχουν κέντρα αναφοράς στα δημόσια νοσοκομεία για προβλήματα που σχετίζονται με την ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, και εάν ναι, πιστεύετε ότι καλύπτουν τις ανάγκες περίθαλψης της ελληνικής κοινωνίας σε αυτόν τον τομέα;
Όσον αφορά την ανάπτυξη Κλινικών/Τμημάτων Στοματικής
και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στα Δημόσια (Κρατικά) Νοσηλευτικά Ιδρύματα, διαπιστώνει κανείς ότι ο υγειονομικός χάρτης είναι ικανοποιητικός, καθόσον τέτοιες Μονάδες
υπάρχουν στην Αθήνα-Αττική [ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», ΓΝΑ
«Ο Ευαγγελισμός-Πολυκλινική» (Πανεπιστημιακή Κλινική Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ), ΓΝΑ «Ιπποκράτειο», ΓΝΑ «ΚΑΤ», ΠΓΝ «Αττικόν» (Πανεπιστημιακή Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ), ΓΝΠΑ «Π. & Α. Κυριακού», ΓΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας», ΓΝ Ελευσίνας «Θριάσιο», 401 ΓΣΝΑ, ΝΝΑ, 251 ΓΝΑ], την Αλεξανδρούπολη-Θράκη [ΠΓΝ Αλεξανδρούπολης], το Ηράκλειο Κρήτης [ΓΝΗ «Βενιζέλειο-Πανάνειο», ΠΑΓΝΗ], την Θεσσαλονίκη-Κεντρική Μακεδονία [ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου» (Πανεπιστημιακή Κλινική Οδοντιατρικής Σχολής ΑΠΘ), ΑΝΘ «Θεαγένειο», 424 ΓΣΝΕ], τα Ιωάννινα-Ήπειρος [ΓΝΙ «Γ. Χατζηκώστα»], την Κέρκυρα-Ιόνιοι Νήσοι [ΓΝΚ «Αγία Ειρήνη»], το Κιλκίς-Κεντρική Μακεδονία [ΓΝ Κιλκίς], την Λάρισα-Θεσσαλία [ΠΓΝ Λάρισας], την Πάτρα-Πελοπόννησος (Δυτική Ελλάδα) [ΓΝΠ «Ο Άγιος Ανδρέας», ΠΓΝΠ «Παναγία η Βοήθεια»], την Τρίπολη-Πελοπόννησος [ΠΓΝΤ «Η Ευαγγελίστρια»]. Το θέμα που εγείρεται βέβαια, είναι το γεγονός της υποστελέχωσης Τμημάτων Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής Επαρχιακών Νοσοκομείων, όπου δυστυχώς παρά το γεγονός ότι προκηρύσσονται κατά καιρούς θέσεις ιατρών ΕΣΥ, οι οποίες όμως πολλές φορές είναι θέσεις επικουρικών ιατρών, δεν υπάρχει εκδήλωση ανάλογου ενδιαφέροντος με αποτέλεσμα να παραμένουν κενές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα των Τμημάτων. Οι λόγοι βέβαια που συμβαίνει αυτό είναι πολλοί, θα πρέπει ίσως από πλευράς Πολιτείας να δοθούν περισσότερα κίνητρα, είτε εντοπιότητας ή επιπλέον μοριοδότησης, έτσι ώστε να υπάρχουν σαφείς προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης και όχι απλώς σπασμωδικές και εμβαλωματικές κινήσεις κάλυψης τρεχουσών αναγκών.Βεβαίως το θέμα του υγειονομικού χάρτη κατανομής των ειδικών Στοματικών και Γναθοπροσωπικών Χειρουργών στην
Ελλάδα, αποτελεί θέμα κεντρικού σχεδιασμού του Υπουργείου
Υγείας, ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε Περιφέρειας της χώρας και την στελέχωση των Τμημάτων/Κλινικών Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, κυρίως των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων του Δημόσιου Τομέα, με την θέσπιση κατάλληλων κινήτρων, αλλά και επικουρικά των Θεραπευτηρίων του Ιδιωτικού Τομέα, με την διάθεση θέσεων απασχόλησης σε ένα υγιές οικονομικό περιβάλλον, ελεύθερης παροχής και αγοράς υπηρεσιών υγείας.
HD:
Ποιες είναι οι σοβαρότερες ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες όσον αφορά τα προβλήματα υγείας που έχουν να κάνουν με τη συγκεκριμένη ειδικότητα;
Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε πως το
σοβαρότερο πρόβλημα που με τη σειρά του οδηγεί στην μη κάλυψη των ιατρικών αναγκών του Ελληνικού πληθυσμού από πλευράς Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, είναι η συσσώρευση των στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, ειδικότερα στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, είτε αφορά τα Δημόσια Νοσοκομεία, ή τα Ιδιωτικά Θεραπευτήρια ή ακόμη και τους ελευθεροεπαγγελματίες ιατρούς. Ειδικότερα όσον αφορά τα Ιδιωτικά Θεραπευτήρια, θα πρέπει να αναφερθεί ότι διαθέτουν Κλινικές/Τμήματα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, αλλά τα περισσότερα είναι συγκεντρωμένα στην Αθήνα [(Όμιλος Hellenic Health–care Group: Θεραπευτήριο Metropolitan (Metropolitan Hospital), ΔΘΚΑ «Υγεία», Metropolitan General), (Όμιλος Ευρωκλινικής: Ευρωκλινική Αθηνών), (Όμιλος Ιατρικού Αθηνών: Ιατρικό Κέντρο Αθηνών), (Εταιρεία «ΗΜΙΘΕΑ Μ.Α.Ε.»: Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center), (Mediterraneo Hospital), (ΕΚΠΑ: Ευγενίδειο Θεραπευτήριο-Η Αγία Τριάς Α.Ε.)], ή στην Θεσσαλονίκη [(Όμιλος Ιατρικού Αθηνών: Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης), (AMG International: Κλινική «Άγιος Λουκάς»)]. Επίσης αναφορικά με την διασπορά των ελευθεροεπαγγελματιών στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών, παρατηρείται ανάλογα μία συσσώρευση στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Ηράκλειο Κρήτης κ.λπ.). Ο μη ορθολογικός τρόπος κατανομής των στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών στην Ελληνική επικράτεια, παρά το γεγονός ότι πρόκειται κυρίως για μία τριτοβάθμια ειδικότητα, που όμως περιλαμβάνει στο φάσμα της και πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, οδηγεί στην αναποτελεσματική αντιμετώπιση ιατρικών αναγκών που άπτονται των παθήσεων της Κροταφογναθικής Διάρθρωσης, της χειρουργικής ογκολογίας της στοματογναθοπροσωπικής χώρας με την αντίστοιχη επανορθωτική και μικροαγγειακή χειρουργική, καθώς επίσης και της χειρουργικής αντιμετώπισης των παθήσεων των σιελογόνων αδένων (φλεγμονών, όγκων κ.λπ.).
HD:
Ποιες είναι οι σημαντικότερες κατά τη γνώμη σας θεραπευτικές εξελίξεις που αναμένονται στον τομέα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής;
Κατ’ αρχάς ως ένα γενικότερο σχόλιο θα μπορούσαμε να
πούμε ότι, το μέλλον διαγράφεται ιδιαιτέρως ευοίωνο από επιστημονικής απόψεως, καθόσον η ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής εξελίσσεται συνεχώς και επεκτείνεται σε ολοένα ευρύτερα γνωστικά αντικείμενα. Η εξέλιξη της βιο-ιατρικής τεχνολογίας σαφώς επηρεάζει και θα επηρεάσει περαιτέρω, τόσο την εκπαίδευση όσο και την άσκηση της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, με αιχμή του δόρατος την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική (Minimally Invasive Surgery), τα συστήματα χειρουργικής και διεγχειρητικής πλοήγησης (Surgical Navigation Systems), την ρομποτική χειρουργική, την χειρουργική επαυξημένης πραγματικότητας (Augmented-Reality Surgery), την χρήση νέων δικτύων ψηφιακών επικοινωνιών 5G κ.λπ.
HD:
Δεδομένων των ιδιαίτερων εκπαιδευτικών απαιτήσεων για την εν λόγω ειδικότητα, τόσο σε επίπεδο προαπαιτουμένων προπτυχιακών σπουδών, όσο και σε επίπεδο εκπαίδευσης, θα συμβουλεύατε τους νέους φοιτητές να την επιλέξουν και γιατί;
Κατ’ αρχάς η ενασχόληση με οιαδήποτε ιατρική χειρουργική
ειδικότητα, προϋποθέτει την συνειδητοποίηση από εκείνον που θα την επιλέξει, όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα, της ανάγκης αφιέρωσης αλλά κι ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής. Βέβαια καθοριστικό παράγοντα στην επιλογή μιάς χειρουργικής ειδικότητας υψηλών απαιτήσεων, όπως είναι η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική, αποτελούν και οι δυνατότητες περαιτέρω επαγγελματικής αποκατάστασης.Η ροή νέων ειδικευομένων στην ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής είναι σε γενικές γραμμές ικανοποιητική, παρά τους όποιους φόβους που έχουν κατά καιρούς εκφρασθεί, λόγω των μακροχρόνιων προπτυχιακών σπουδών που απαιτούνται πριν από την είσοδο στην ειδικότητα, με αποτέλεσμα συγκυριακά να δημιουργείται η εντύπωση πρόσκαιρης έλλειψης ειδικευομένων ιατρών. Ξέρετε η απαιτούμενη λήψη τόσο του πτυχίου της Ιατρικής, όσο και του πτυχίου της Οδοντιατρικής, προϋποθέτει πλήρη συνειδητοποίηση του φορτίου από πλευράς επιστημονικών γνώσεων αλλά και της αφιέρωσης χρόνου για την εκπαίδευση στην ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, η οποία διαρκεί 5 έτη, τα οποία κατανέμονται ως ακολούθως: 1 έτος Γενική Χειρουργική και 4 έτη Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική. Το να διαθέσει κάποιος 14-15 χρόνια από την ζωή του για να αποκτήσει μία ειδικότητα, ιατρική και οδοντιατρική, με την μοναδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, δεν είναι κάτι ούτε απλό, αλλά ούτε και εύκολο. Ως εκ τούτου επειδή η απόφαση αυτή απαιτεί ώριμη σκέψη, μεγάλη αγάπη, αλλά και ιδιαίτερη αφιέρωση που συνιστά τρόπο ζωής, θα πρέπει οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες περαιτέρω επαγγελματικής αποκατάστασης να είναι σαφείς και ορατές. Και εδώ υπάρχει πράγματι σημαντικό πρόβλημα, εάν αναλογιστεί κανείς τις περιορισμένες προκηρύξεις θέσων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, την ολοένα και συρρικνούμενη στελέχωση των Ελληνικών Πανεπιστημίων, που σαφώς επηρεάζει και τις Πανεπιστημιακές Κλινικές των Νοσοκομείων, αλλά και τις ευμετάβλητες συνθήκες εργασίας στον Ιδιωτικό Τομέα Παροχής Υπηρεσιών Υγείας. Βέβαια το ευρύ φάσμα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, ειδικότερα δε αυτό που άπτεται της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, προσφέρει ως λύση βιοπορισμού την άσκηση αρκετών γνωστικών αντικειμένων της σε περιβάλλον ιδιωτικού ιατρείου, υπό την ιδιότητα του ελεύθερου επαγγελματία ιατρού. Σαφώς όμως για να διατηρηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον των υποψηφίων ειδικευομένων ιατρών και να μην παρατηρούνται ελλείψεις, θα πρέπει ο σχεδιασμός της Πολιτείας αλλά και οι
υγιείς συνθήκες της ελεύθερης αγοράς να διασφαλίζουν την
μελλοντική επαγγελματική τους αποκατάσταση, με όρους αξιοκρατείας και αξιοπρέπειας, με τελικούς παραλήπτες βέβαια αυτής της πολιτικής όχι μόνο τους Στοματικούς και Γναθοπροσωπικούς Χειρουργούς, αλλά και τους ασθενείς προς τους οποίους προσφέρονται οι υπηρεσίες τους. Συμπερασματικά λοιπόν, για όποιον αγαπά την Χειρουργική εν γένει, αλλά και γοητεύεται ειδικότερα από την περιοχή του προσώπου, του στόματος και των γνάθων, που κατέχουν κομβική θέση λειτουργικά αλλά και αισθητικά στην κεφαλή και τον τράχηλο, έχοντας συνειδητοποιήσει τις προσωπικές θυσίες που απαιτούνται τόσο βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα, ναι θα συμβούλευα ανεπιφύλακτα τους νέους ιατρούς να επιλέξουν τη μοναδική ειδικότητα της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής.
HD:
Ποια είναι η συνεισφορά της ιστορίας της ιατρικής,
που αποτελεί και γνωστικό αντικείμενό σας,

στην εκπαίδευση ενός νέου γιατρού;

Φέρνοντας στο μυαλό μας τη φράση του Ευριπίδη «Όλβιος
όστις ιστορίης έσχε μάθησιν» (Είναι ευτυχής όποιος γνωρίζει Ιστορία), δοθείσης της καλπάζουσας και συνάμα ανεξέλεγκτης πολλές φορές τεχνολογικής εξέλιξης και ανάπτυξης, η οποία νομοτελειακά πλέον επηρεάζει την άσκηση της σύγχρονης Ιατρικής, καθίσταται προφανές γιατί η μελέτη και η διδασκαλία της Ιστορίας της Ιατρικής, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ανάγκη εξισορρόπησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά και βαθύτερου προβληματισμού όσον αφορά το είδος του ιατρού που χρειάζεται η σύγχρονη κοινωνία. Είναι ευρύτατα γνωστό ότι, γνωρίζοντας το παρελθόν κατανοεί κάποιος καλύτερα το παρόν, αλλά και σχεδιάζει σωστότερα το μέλλον. Έτσι και η ιατρική εκπαίδευση αναγνωρίζει στις ημέρες μας την αναγκαιότητα επιστροφής περισσότερο προς τις ανθρωπιστικές σπουδές (humanities), κεντρική θέση στις οποίες κατέχει η Ιστορία της Ιατρικής, συνειδητοποιώντας τη μεγάλη ανάγκη ο νέος ιατρός εγκολπώνοντας τα θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα της σύγχρονης Ιατρικής, να διατηρεί συνάμα ως αφορμή έμπνευσης, αναστοχασμού, αλλά και δημιουργικής ισορροπίας την επαφή με το παρελθόν, έτσι ώστε οι συχνά φρενήρεις ρυθμοί της τεχνολογίας να μην υπερβαίνουν και καταργούν τους βιοηθικούς προβληματισμούς που ανακύπτουν κατά την διαχρονική άσκηση της Ιατρικής. Οι ταγοί της ιατρικής εκπαίδευσης αναγνωρίζουν πλέον την ανάγκη, η υπερεξειδίκευση και η τεχνολογική αποπροσωποποίηση να μη καταστήσουν τον νέο ιατρό απόμακρο παρατηρητή του ραγδαία μεταβαλλόμενου παρόντος, διαταράσσοντας την ιερή σχέση ασθενούς-ιατρού, αλλά εξοπλίζοντάς τον με τα ανάλογα ηθικά αντίβαρα να του δώσουν τη δυνατότητα να εξισορροπήσει ανάμεσα στο νοσταλγικό παρελθόν και το αδιόρατο μέλλον. Η Ιστορία και η Ηθική της Ιατρικής, αποτελούν ένα ασφαλές εχέγγυο ώστε η εκπαίδευση ενός νέου ιατρού, να αποκτήσει την αναγκαία συνέχεια αλλά και την ποιότητα που δεν θα εξαντλείται στην γνώση και στο κυνήγι του τεχνολογικού θαύματος, αλλά θα αναβαπτίζεται στον αναστοχασμό και την έμπνευση τόσο από τις επιτυχίες όσο και από τα λάθη του παρελθόντος, έτσι ώστε να σχεδιάζεται το επιστημονικό μέλλον χωρίς ανυπομονησία, αλλά με την ωριμότητα και την αυτοπεποίθηση που γεννά η ιστορική γνώση στην ανθρώπινη κοινωνία

 

 

Πηγη:HealthDaily

 

Καρκίνος παγκρέατος: Στοχευμένες θεραπείες και για τις μεταστάσεις

Σημαντική η σχέση ασθενούς με το γιατρό
Τις πρόσφατες εξελίξεις αναφορικά με την αντιμετώπιση του καρκίνου του
παγκρέατος, ανέλυσαν διεξοδικά καταξιωμένοι επιστήμονες στη πρόσφατη διαδικτυακή επιστημονική ημερίδα για τη νόσο, που οργάνωσε ο Σύλλογος Καρκινοπαθών – Εθελοντών – Φίλων – Ιατρών «Κ.Ε.Φ.Ι.» Αθηνών, με τίτλο «Αναζητώντας το φαινομενικά αδύνατο». Αναλυτικότερα, ο Ιωάννης Μπουκοβίνας, MD, PhD, PharmaD, Παθολόγος – Ογκολόγος, αναφέρθηκε στα φαρμακευτικά δεδομένα που υπάρχουν αναφορικά με τον καρκίνο του παγκρέατος και στη φαρμακευτική χορήγηση αναλυτικά, καθώς και στις φαρμακευτικές δυνατότητες που πλέον υπάρχουν στοχευμένα και για τις μεταστάσεις. Ο Άρης Πλαστήρας, Χειρουργός, Επιμελητής Β’ στο ΓΑΟΝΑ «ο Άγιος Σάββας» αναφέρθηκε στις σημερινές θεραπευτικές δυνατότητες και στη χειρουργική ως τη μόνη θεραπεία ουσιαστικής ίασης.Από την πλευρά της, η Έλλη-Σοφία Τριποδάκη, Παθολόγος – Ογκολόγος MD, PhD, Eπιμελήτρια Β, ΓΟΝΚ «Οι Άγιοι Ανάργυροι» περιέγραψε την νεοεπικουρική θεραπεία, η οποία, όπως εξήγησε, χρησιμοποιείται σε προεγχειρητικό στάδιο με σκοπό να γίνει ο όγκος εγχειρήσιμος και ανέπτυξε αναλυτικά τα οφέλη της θεραπείας αυτής. Από την πλευρά των ασθενών ο Γιώργος Αντωνόπουλος, τόνισε τη σημασία να εμπιστευτεί απόλυτα ο ασθενής το γιατρό του, αναφερόμενος διεξοδικά στη δική του εμπειρία ως ασθενής. Τη σημασία της σωστής σχέσης του ασθενή με το γιατρό του, τόνισε στο χαιρετισμό του και ο Δήμαρχος του Δήμου Ευρώτα, υπό την αιγίδα του οποίου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση.

 

Πηγη:HealthDaily

Απρόσμενη ανακάλυψη για τη λειτουργία του εγκεφάλου από Έλληνες επιστήμονες στη Δανία

Περισσότερο φως στη λειτουργία του εγκεφάλου των ανθρώπων και γενικότερα των θηλαστικών ρίχνει μία νέα έρευνα ομάδας επιστημόνων στη Δανία, με επικεφαλής δύο Έλληνες της διασποράς.

Η ανακάλυψη, που χαρακτηρίστηκε «απίστευτη», θεωρήθηκε δεόντως σημαντική για να γίνει βασικό θέμα και εξώφυλλο στο νέο τεύχος του κορυφαίου επιστημονικού περιοδικού «Nature».

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, με επικεφαλής τον καθηγητή Δημήτρη Στάμου του Τμήματος Χημείας και βασικό συνεργάτη του τον δρα Ελευθέριο Κοσμίδη, βρήκαν για πρώτη φορά ότι ένα ζωτικό ένζυμο, το οποίο επιτρέπει τη μεταβίβαση των σημάτων μέσα στον εγκέφαλο, δεν λειτουργεί σε συνεχή βάση (όπως είχε θεωρηθεί αυτονόητο μέχρι σήμερα), αλλά «ανοιγοκλείνει» με τυχαίο τρόπο και μάλιστα κάνει διαλείμματα ακόμη και ολόκληρων ωρών, χωρίς όμως αυτό να οδηγεί τον εγκέφαλο να «κατεβάσει ρολά», όπως θα αναμενόταν.

Εκατομμύρια εγκεφαλικοί νευρώνες στέλνουν συνεχώς μηνύματα μεταξύ τους, κάτι που τροφοδοτεί τη σκέψη, τη μνήμη, την κίνηση του σώματος και άλλες λειτουργίες. Όταν δύο νευρώνες ανταλλάσουν ένα μήνυμα, ουσίες που λέγονται νευροδιαβιβαστές μεταφέρονται από τον έναν νευρώνα στον άλλον με τη βοήθεια ενός ζωτικού ενζύμου που παρέχει την απαραίτητη ενέργεια, έτσι ώστε να είναι εφικτή η μεταβίβαση. Έως τώρα, σε όλον τον κόσμο οι επιστήμονες πίστευαν ότι αυτά τα -απολύτως αναγκαία για την επιβίωση ενός οργανισμού- ένζυμα είναι ενεργά μονίμως, αλλά όπως αποκάλυψε η νέα έρευνα μόνο αυτό δεν συμβαίνει.

Η στενή παρακολούθηση του ενζύμου V-ATPase από τον δρα Στάμου και την ομάδα του έφερε στο φως την περιοδική και διαλείπουσα δράση του ενζύμου. Όπως δήλωσε ο ίδιος, «είναι η πρώτη φορά που κάποιος μελέτησε τόσο λεπτομερώς αυτά τα ένζυμα του εγκεφάλου των θηλαστικών και έχουμε εκπλαγεί από το αποτέλεσμα. Αντίθετα με τη διαδεδομένη άποψη και αντίθετα από πολλές άλλες πρωτεΐνες, αυτά τα ένζυμα μπορεί να σταματούν να δουλεύουν για αρκετά λεπτά ή και για ώρες. Παρ’ όλα αυτά, οι εγκέφαλοι των ανθρώπων και των άλλων θηλαστικών παραμένουν με θαυματουργό τρόπο ικανοί να λειτουργούν».

Ο δρ Στάμου, ο οποίος είναι απόφοιτος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λιντς και της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης (EPFL), χαρακτήρισε «σχεδόν ακατανόητο» ότι στη διάρκεια αυτής της άκρως κρίσιμης διαδικασίας μεταφοράς των νευροδιαβιβαστών μεταξύ των νευρώνων «βρίσκουμε ότι στο 40% του χρόνου αυτά τα μόρια των εν λόγω ενζύμων είναι απενεργοποιημένα». Αυτό εγείρει πολλά ερωτήματα και, όπως ανέφερε ο Έλληνας επιστήμονας, ελπίζεται ότι στο μέλλον θα υπάρξει καλύτερη κατανόηση για το τι συμβαίνει.

Το ένζυμο V-ATPάση αποτελεί σημαντικό φαρμακευτικό στόχο επειδή παίζει βασικό ρόλο στον καρκίνο και στις μεταστάσεις του, καθώς επίσης σε αρκετές άλλες απειλητικές για τη ζωή ασθένειες. Η νέα ανακάλυψη μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους στην αντικαρκινική και όχι μόνο θεραπεία.

 

 

 

Πηγη: https://www.newsone.gr/

Μηνιγγίτιδα Β – Εμβόλιο: Ένα εφόδιο ζωής που αξίζει να προσφέρετε στο παιδί σας

Η μηνιγγίτιδα Β είναι μια ιδιαίτερα επικίνδυνη νόσος που εξελίσσεται ταχύτατα και μέσα σε 24 μόλις ώρες μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών – Η επιστήμη τα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει το «δώρο» του εμβολιασμού για να προφυλάξουμε το μέλλον μας, τα παιδιά μας

Οι «σειρήνες» του συναγερμού πλέον δεν ηχούν τόσο συχνά για τον κορωνοϊό και όλοι μας, με προσεκτικά βήματα, βαδίζουμε με αισιοδοξία και σύνεση στα μονοπάτια της κανονικότητας που γνωρίζαμε τόσα χρόνια. Μικροί και μεγάλοι απολαμβάνουμε τις καθημερινές μας συνήθειες και δραστηριότητες με ανοσία πια χάρη στα εμβόλια (σε μεγάλο βαθμό), χωρίς μάσκες και άλλα περιοριστικά μέτρα, διατηρώντας όμως τους κλασικούς κανόνες υγιεινής. Το γεγονός αυτό μας υπενθυμίζει, με τον πιο δυνατό τρόπο, πόσο σημαντικό είναι να νιώθουμε και να είμαστε προστατευμένοι έναντι «αόρατων» εχθρών όπως οι ιοί και τα βακτήρια, νέων όπως ο κορωνοϊός και παλαιότερων όπως εκείνος της μηνιγγίτιδας Β.

Ήδη έχουν κάνει την εμφάνιση τους οι πρώτες ιώσεις και το μέλημά μας ως γονείς δεν είναι άλλο από το να προφυλάξουμε τα παιδιά μας από αυτές. Με την ίδια σπουδή πρέπει σε αυτή τη συγκυρία να προγραμματίσουμε την επίσκεψη στον παιδίατρο και να του ζητήσουμε να εστιάσει στη θωράκιση των παιδιών μας, μέσω των διαθέσιμων εμβολίων, και στην κάλυψη τυχόν κενών που τυχόν έχουν προκύψει. Η τελευταία διαδικασία είναι απαραίτητη δεδομένου του εμβολιαστικού κενού που είχε δημιουργήσει η πανδημία του κορωνοϊού αναφορικά με τα «ξεχασμένα» λοιμώδη νοσήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήδη τα στοιχεία της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρίας τόνισαν μία από τις παράπλευρες απώλειες του κορωνοϊού στον παιδικό εμβολιασμό: η πτώση των εμβολιασμών ρουτίνας επηρέασε ιδίως τον εμβολιασμό έναντι μηνιγγίτιδας Β, ένα νόσημα για το οποίο υπήρχε κάλυψη που άγγιζε το 40% προ πανδημίας.

Η μηνιγγίτιδα Β δεν είναι ένα συχνό νόσημα και τα κρούσματά της είχαν μειωθεί τα τελευταία τρία χρόνια λόγω των περιοριστικών μέτρων, αλλά και χάρη στην προστασία του παιδικού πληθυσμού από την υψηλή εμβολιαστική κάλυψη που είχε δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Μήπως όμως ο μέχρι τώρα σπάνιος κίνδυνος κάνει ξανά την εμφάνιση του; Αυτό είναι το ερώτημα που ανησυχεί τους ειδικούς.

Τα δεδομένα για τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου δεν είναι αισιόδοξα. Ήδη, στη Γερμανία, τη Γαλλία και πιο πρόσφατα στη Βρετανία, μετά την άρση των μέτρων της πανδημίας παρατηρήθηκαν αυξημένα κρούσματα μηνιγγίτιδας Β στον ανεμβολίαστο πληθυσμό. Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής μέσα στο 2022 έχει καταγραφεί ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα μηνιγγίτιδας Β σε παιδί 5 ετών, στις αρχές του έτους. Μπορεί να είναι μία ασθένεια σπάνια, αλλά ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Το βασικό είναι ότι ο κίνδυνος μπορεί να προληφθεί χάρη στον εμβολιασμό, καθώς η επιστήμη τα τελευταία δέκα χρόνια έχει προσφέρει το «δώρο» της.

Τι γνωρίζουμε για τη νόσο
Η μηνιγγίτιδα Β αποτελεί περίπου το 80% των περιστατικών βακτηριακής μηνιγγίτιδας στην Ελλάδα. Από το 2004 μέχρι το 2021 καταγράφηκαν 670 επιβεβαιωμένα κρούσματα Μηνιγγίτιδας Β.

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα επικίνδυνη νόσο καθώς προσβάλλει μωρά, νήπια και νεαρούς ενήλικες, εξελίσσεται ταχύτατα και μέσα σε 24 μόλις ώρες μπορεί να προκαλέσει μόνιμες αναπηρίες ή να οδηγήσει ακόμα και σε θάνατο.

Περίπου 1 στα 5 περιστατικά μηνιγγίτιδας μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές, όπως μόνιμες αναπηρίες ή βλάβες.

Οποιοσδήποτε μπορεί να προσβληθεί από τη Μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. Τα βρέφη και τα νήπια αποτελούν τις πιο ευάλωτες ηλικιακές ομάδες και ακολουθούν οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες. Βρέφη ηλικίας κάτω του 1 έτους διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης Μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου από οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή ομάδα και ακολουθούν τα νήπια ηλικίας 1 έως 4 ετών.

Το βακτήριο που προκαλεί τη Μηνιγγίτιδα Β, και το οποίο «αχρηστεύεται» με τον εμβολιασμό, μεταδίδεται με τα σταγονίδια και το σάλιο. Οι πιο συχνοί τρόποι μετάδοσης είναι το φιλί, ο βήχας και το φτάρνισμα. Αξίζει να σημειώσετε όμως ότι ακόμα και τα άτομα που δεν εμφανίζουν τη νόσο μπορούν να φέρουν τα υπεύθυνα για την εκδήλωσή της βακτήρια και να τη μεταδώσουν σε άλλους.

Η αξία της πρόληψης

Μόνο ο εμβολιασμός αποτελεί ουσιαστική πρόληψη έναντι της μηνιγγίτιδας Β, δεδομένου ότι 1 στους 10 ενήλικες φέρει το βακτήριο ασυμπτωματικά και μπορεί να μεταδώσει τη νόσο σε νεαρά μέλη της οικογένειας του, μέσω καθημερινών συνηθειών όπως το φιλί, ο βήχας και το φτάρνισμα.

Στα αρχικά στάδια της νόσου τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της απλής ίωσης, δημιουργώντας την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για ένα απλό κρυολόγημα που «θα περάσει γρήγορα», ωστόσο εξελίσσεται ραγδαία.

Τα συμπτώματα αυτά είναι: υψηλός πυρετός, πονοκέφαλος, έμετος καθώς και τα πιο ειδικά όπως η αυχενική δυσκαμψία, η φωτοφοβία και το αιμορραγικό εξάνθημα.

Ο μοναδικός τρόπος για την αποτελεσματική και ασφαλή πρόληψη της Μηνιγγίτιδας Β, είναι η έγκαιρη έναρξη και ολοκλήρωση του εμβολιασμού των παιδιών, ο οποίος μπορεί να ξεκινήσει από την ηλικία των 2 μηνών και άνω. Ο εμβολιασμός κατά των υπόλοιπων τύπων μηνιγγίτιδας, είναι επίσης απαραίτητος, ωστόσο δεν προστατεύει τα παιδιά από τη μηνιγγίτιδα τύπου Β.

Για αυτό ας μην το καθυστερούμε, ρωτάμε σήμερα τον παιδίατρο μας για τη νόσο και τον τρόπο πρόληψης προκειμένου να προφυλάξουμε τα παιδιά μας.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

ΕΟΠΥΥ: Χρηματοδοτικό κενό 2,35 δισ. ευρώ – Ποιοι καλύπτουν το έλλειμμα

Kάθε χρόνο τα έξοδα του EOΠYY ξεπερνούν τα 8 δισ. ευρώ και το συγκεκριμένο κενό καλύπτεται από τις επιπλέον επιβαρύνσεις των φαρμακευτικών εταιρειών, των ιδιωτικών κλινικών και γενικότερα των παρόχων και προμηθευτών του οργανισμού

Ο φετινός προϋπολογισμός εκτιμά πως τα έξοδα του ΕΟΠΥΥ θα είναι πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ, και πως αυτά καλύπτονται με έσοδα υψηλότερα στα περίπου 6,4 δισ. ευρώ. Η αλήθεια είναι πως κάθε χρόνο τα έξοδα ξεπερνούν τα 8 δισ. ευρώ και το συγκεκριμένο κενό καλύπτεται από τις επιπλέον επιβαρύνσεις των φαρμακευτικών εταιρειών, των ιδιωτικών κλινικών και γενικότερα των παρόχων και προμηθευτών του οργανισμού.

Όπως αποδεικνύεται από τα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε χθες ο ΕΟΠΥΥ, το 2022 εκτιμάται πως θα κλείσει με τα έξοδα να διαμορφώνονται στα 8,7 δισ. ευρώ. Μάλιστα για την κάλυψη των εξόδων αυτών σημαντική είναι η συμβολή του rebate και clawback που εισπράττει ο οργανισμός από τις εταιρείες που αναφέραμε παραπάνω καθώς και από ιδιώτες. Συγκεκριμένα τα εκτιμώμενα έσοδα για το 2022 από τις επιβαρύνσεις rebate και clawback θα φτάσουν στα 2,35 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι 1 στα 4 ευρώ (27%) που πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ προέρχεται από τους ιδιώτες φορείς με τους οποίους συνεργάζεται.

Βέβαια δεν είναι μια καινούργια τακτική αυτό καθώς τα τελευταία χρόνια επαναλαμβάνεται συνεχώς. Όμως το πρόβλημα, όπως σημειώνουν οι εκπρόσωποι της αγοράς διογκώνεται.

Τι διαπιστώνεται από τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ

Σύμφωνα με την 13η Τροποποίηση Προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, το 2022 τα έσοδα του οργανισμού προέρχονται κατά 4.578 εκατ. ευρώ από τις ασφαλιστικές εισφορές, από clawback και rebate 2,48 δισ. ευρώ, οι επιχορηγήσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό του Κράτους φτάνουν τα 460 εκατ. ευρώ, από λοιπές επιχορηγήσεις και έσοδα ο οργανισμός λαμβάνει 619 εκατ. ευρώ, ενώ έλαβε και 135 ως έκτακτη επιχορήγηση για την αντιμετώπιση της covid-19 και είχε και 150 εκατ. ευρώ από επενδύσεις και 221,5 εκατ. ευρώ έσοδα από παρελθόντα έτη.

Την ίδια στιγμή τα υψηλότερα έξοδα του οργανισμού αφορούν στο φάρμακα. Όπως φαίνεται ο οργανισμός θα πρέπει να έχει αποζημιώσει μέχρι το τέλος του 2022 φαρμακευτικά σκευάσματα αξίας 4,48 δισ. ευρώ και έτσι φαίνεται πως αυτή την κατηγορία προέρχεται και το υψηλότερο μέρος του clawback.

Βέβαια αποκλειστικά για τα φάρμακα που αφορούν στα φαρμακεία και τις ιδιωτικές κλινικές, όπως αναφέρονταν στην 12η Τροποποίηση Προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ του 2022, διαπιστώνεται πως μέχρι το τέλος του έτους η φαρμακευτική δαπάνη που θα επιβαρύνει τον οργανισμό θα φτάσει τα 3.383 εκατομμύρια ευρώ, αν και ο προϋπολογισμός του οργανισμού φτάνει μόλις στα 2.088 εκατ. ευρώ. Η διαφορά των 1.295 εκατ. ευρώ, αναμένεται να επιβαρύνει τις φαρμακευτικές εταιρείες μέσω της διαδικασία των επιστροφών ήτοι μέσω του clawback.

Μάλιστα στο συγκεκριμένο προϋπολογισμό, τα ποσά clawback τα οποία καταγράφονται είναι μεγαλύτερα, κάτι το οποίο όμως αφορά τον τρόπο λογιστικοποίησης των συγκεκριμένων λογαριασμών από την οικονομική υπηρεσία του οργανισμού και δεν αφορά στις πραγματικές χρεώσεις των εταιρειών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διοίκησης του οργανισμού, για το 2022 αναμένεται τα κόστη για φαρμακευτικά σκευάσματα νοσοκομειακής χρήσης (σκευάσματα τα οποία κατευθύνονται στις ιδιωτικές κλινικές-1Α), θα ανέλθουν στα 239 εκατ. ευρώ ενώ έχουν εξασφαλιστεί μόνο 87 εκατ. ευρώ. Για τα υπόλοιπα σκευάσματα τα οποία διακινούνται από τα ιδιωτικά φαρμακεία αλλά και τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, το αντίστοιχο κόστος εκτιμάται για φέτος στα 3.144 εκατ. ευρώ, αλλά τα διαθέσιμα του οργανισμού είναι μόλις 2.001 εκατ. ευρώ.

Επίσης για δαπάνες υγείας ιδιωτικού τομέα ο οργανισμός ξοδεύει 2,6 δισ. ευρώ.

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Αλτσχάιμερ: Νέο φάρμακο αναπτερώνει τις ελπίδες των ασθενών

Προ των πυλών η αδειοδότηση από τον FDA – Θα χορηγείται βάσει γενετικού ελέγχου

Ένα νέο φάρμακο για τη νόσο Αλτσχάιμερ βρίσκεται προ των πυλών της αδειοδότησής του από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ΗΠΑ, ενώ στις αρχές του 2023 αναμένεται να είναι διαθέσιμο και στην Ευρώπη. Η επιστημονική κοινότητα προτείνει η χορήγηση του να γίνεται βάσει γενετικού ελέγχου, ώστε να δίδεται σε πάσχοντες που μπορούν να αποκομίσουν τα περισσότερα οφέλη από την καινοτόμο θεραπεία.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περισσότερα από 55 εκατομμύρια άτομα νοσούν παγκοσμίως από άνοια, ενώ ετησίως διαγιγνώσκονται σχεδόν 10 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η δεύτερη συχνότερη μορφή άνοιας και συντελεί στο 60-70% των περιπτώσεων. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την Εταιρεία Alzheimer Αθηνών υπάρχουν 160.000 άτομα με άνοια και 280.000 με ήπια νοητική διαταραχή (προστάδιο της άνοιας). Συνολικά, ο πληθυσμός των ανθρώπων με νοητικά προβλήματα πλησιάζει τις 500.000 στη χώρα μας και αν συνυπολογίσουμε ότι για κάθε ασθενή με άνοια επηρεάζεται σημαντικά η ζωή 2-3 φροντιστών-μελών της οικογένειας, η πάθηση αφορά άμεσα σε 1 εκατομμύριο Έλληνες.

Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι καθώς ο πληθυσμός των ηλικιωμένων σε κάθε χώρα αυξάνει, οι πάσχοντες από άνοια αναμένεται να ξεπεράσουν τα 78 εκατ. το 2030 και τα 139 εκατ. το 2050. Η επιστημονική κοινότητα έχει εστιάσει τόσο στην εύστοχη διάγνωση και πρώιμη ανίχνευση της νόσου Αλτσχάιμερ όσο και σε αποτελεσματικές θεραπευτικές παρεμβάσεις. Ωστόσο, τα διαγνωστικά εργαλεία που είναι διαθέσιμα σήμερα δεν καταφέρνουν να εντοπίσουν τη νόσο πριν την εκδήλωση των συμπτωμάτων, ενώ οι φαρμακευτικές παρεμβάσεις είναι κατά κύριο λόγο ανακουφιστικές. Αξίζει να σημειωθεί ότι, η κλινική διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ απαιτεί έναν περίπλοκο συνδυασμό εργαστηριακών, απεικονιστικών και γενετικών εξετάσεων, με αποτέλεσμα στο 2-40% των περιπτώσεων η διάγνωση να είναι λανθασμένη.

Ο FDA τον Ιούλιο του 2021, με μια ιστορική απόφαση, ενέκρινε το μονοκλωνικό αντίσωμα aducanumab (εμπορική ονομασία Aduhelm), των φαρμακευτικών εταιρειών Biogen και Eisai, ως το πρώτο στοχευμένο φάρμακο για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Το σκεύασμα ενδείκνυται για χορήγηση σε ασθενείς με ήπια γνωστική εξασθένηση λόγω νόσου Αλτσχάιμερ ή ήπια άνοια. Το ενέσιμο μονοκλωνικό αντίσωμα βοηθά την εκκαθάριση της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές από τον εγκέφαλο των ασθενών. Στο πλαίσιο των κλινικών δοκιμών, οι ασθενείς που έλαβαν το aducanumab είχαν κατά 22% βραδύτερη νοητική έκπτωση από τους ασθενείς που δεν πήραν το φάρμακο.

Ωστόσο, εκτός από τα χαμηλά ποσοστά επιτυχίας και τις ανεπιθύμητες ενέργειες (παροδικο οίδημα εγκεφάλου) το σκεύασμα δέχθηκε μεγάλη πολεμική αφού αφενός δεν αναστρέφει τη γνωστική εξασθένηση που προκαλεί η νόσος Αλτσχάιμερ και αφετέρου το κόστος ανέρχεται περίπου στα 56.000 δολάρια για έναν χρόνο.

Νέο φάρμακο κατά της νόσου Αλτσχάιμερ

Τώρα, Biogen και Eisai ετοιμάζονται να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα μιας νέα κλινικής μελέτης φάσης 3 – την ερχόμενη εβδομάδα σε μεγάλο συνέδριο για τη νόσο Αλτσχάιμερ στο Σαν Φρανσίσκο – για το αντίσωμα lecanemab που στοχεύει το β-αμυλοειδές πριν τον σχηματισμό πλακών στον εγκέφαλο των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ και χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση δύο φορές την εβδομάδα. Να σημειωθεί ότι, το Aducanumab έχει ως στόχο την αφαίρεση των αμυλοειδικών πλακών αφότου αυτές έχουν σχηματιστεί. Οι αμυλοειδείς πλάκες πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της σταδιακής εξασθένησης της μνήμης.

Το lecanemab έρχεται να αναπτερώσει τις ελπίδες των ασθενών και των οικογενειών τους αφού στις κλινικές μελέτες πέτυχε να αναστείλει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ κατά 27% σε εύρος 18 μηνών καθώς παρατηρήθηκε βραδύτερη αύξηση του β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, σε ασθενείς που βρίσκονται στα πρώιμα στάδια της ασθένειας. Ωστόσο, μερίδα ειδικών λέει ότι και αυτό το σκεύασμα στην ουσία μπορεί να ωφελήσει μόλις 1 στους 20 πάσχοντες.

Παρόλα αυτά στη Βρετανία εκτιμούν ότι θα μπορέσουν να αξιολογήσουν οι αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές το lecanemab στις αρχές του 2023. «Αν και όλα εξαρτώνται από τις ρυθμιστικές αρχές, εκτιμώ πως οι πρώτοι ασθενείς θα πάρουν το φάρμακο προς τα τέλη του 2023», εκτιμά ο Τζον Χαρντι, καθηγητής Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου (UCL) και πρωτοπόρος της έρευνας για τη άνοια διεθνώς.

«Τα αποτελέσματα του lecanemab έρχονται να μας υπενθυμίσουν την επείγουσα ανάγκη για τη βελτίωση της διάγνωσης παθήσεων όπως η νόσος Αλτσχάιμερ», ανέφερε χαρακτηριστικά η Δρ Σούζαν Κοχλχαας, διευθύντρια έρευνας στην οργάνωση Alzheimer’s Research UK σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή το επικείμενο αμερικανικό συνέδριο.

Χορήγηση βάσει γενετικού ελέγχου

Η Λιζ Κουλτχαρντ, επίκουρη καθηγήτρια Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ πρόσθεσε πως «μέχρι τώρα ως επαγγελματίες υγείας δεν χρησιμοποιούσαμε τον βιοχημικό ορισμό της νόσου Αλτσχάιμερ επειδή η πραγματική διάγνωση της γίνεται μετά θάνατον δια της εξέτασης του εγκεφάλου. Όμως τα τελευταία πέντε χρόνια είναι διαθέσιμα τα τεστ βιοδεικτών και μπορούμε με διαγνώσουμε τη νόσο. Η ακρίβεια αυτών των τεστ – που έχουν όμοιο ρόλο με τα τεστ βιοδεικτών για τον καρκίνο – φτάνει και το 70%».

Σύμφωνα με την Δρ Κουλτχαρντ η εξέταση αυτή θα πρέπει να γίνεται σε όλους τους ανθρώπους, από το 60ο έτος της ηλικίας και έπειτα. Ωστόσο παραδέχθηκε πως σήμερα τόσο στο βρετανικό όσο και σε άλλα συστήματα Υγείας, τέτοιες εξειδικευμένες εξετάσεις αφενός δεν γίνονται σε όλες τις υγειονομικές δομές και αφετέρου συνταγογραφούνται υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις για επιστημονικούς και οικονομικούς λόγους. Ενδεικτικά, στην Ελλάδα ο γονιδιακός έλεγχος για τον καρκίνο μαστού/ωοθηκών μέχρι τώρα κόστιζε 700 ευρώ και μόλις πρόσφατα εντάχθηκε στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση και η συμμετοχή των ασθενών μειώθηκε στα 79 ευρώ.

Η επίκουρη καθηγήτρια Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ εκτιμά ότι μόλις το 5% των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ θα καταλήξει τελικά να πάρει το νέο φάρμακο για τη νόσο Αλτσχάιμερ, με τους περισσότερους εξ αυτών να πληρώνουν από την τσέπη τους το κόστος ενός τεστ βιοδεικτών προκειμένου να τεκμηριωθεί η διάγνωση, πριν προοδεύσει η ασθένεια μιας και το lecanemab είναι αποτελεσματικό αν ληφθεί στα πρώιμα στάδια, όπως και το aducanumab.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο καθηγητής Χάρντι τάσσεται υπέρ του ελέγχου του πληθυσμού με τεστ βιοδεικτών στην ηλικία των 60 ετών, ώστε να εντοπίζονται εκείνοι με πρώιμα σημάδια συσσώρευσης β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο. Αυτό θα δίνει στους επιστήμονες το πλεονέκτημα της στοχευμένης θεραπευτικής παρέμβασης μόνον σε όσους έχουν υπαρκτές ενδείξεις άνοιας, παρά την απουσία εμφανών συμπτωμάτων όπως η απώλεια μνήμης.

Πάντως, η Δρ Κουλτχαρντ προειδοποιεί ότι η ιδέα του προσυμπτωματικού ελέγχου για άνοια σε μεσήλικες χωρίς σημάδια της νόσου θα «εισέλθει πραγματικά στη σφαίρα της πραγματικότητας» μόνο εάν οι τρέχουσες κλινικές δοκιμές σε ασυμπτωματικά άτομα με στοιχεία συσσώρευσης β-αμυλοειδούς αποδειχθούν επιτυχείς.

«Προς το παρόν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι λιγάκι αμφιλεγόμενο, εκτός εάν αν γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε με βάση το θετικό αποτέλεσμα του διαγνωστικού τεστ, εάν το άτομο είναι ασυμπτωματικό. Διότι δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το τεράστιο ψυχολογικό φορτίο που συνεπάγεται η νόσος Αλτσχάιμερ για τον ασθενή και την οικογένεια του», κατέληξε.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οστεοαρθρίτιδα: Βρέθηκαν δέκα νέοι γενετικοί τόποι που συνδέονται με τη νόσο

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο εντοπισμός της γενετικής που κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι μόνο το πρώτο βήμα προς τον εντοπισμό της αλυσίδας των γεγονότων που οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων – και τελικά, ένας τρόπος να σπάσει η αλυσίδα, προλαμβάνοντάς την έτσι. Σημειώνουν επίσης ότι απαιτείται περισσότερη δουλειά για τον εντοπισμό όλων των γενετικών παραγόντων που εμπλέκονται στη νόσο.

Οστεοαρθρίτιδα: Μια ομάδα ερευνητών που συνδέεται με διάφορα ιδρύματα στην Αλαμπάμα συνέδεσε 10 γενετικούς τόπους με την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας. Στην εργασία τους που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Genetics, η ομάδα περιγράφει την ανάλυσή τους σε δεδομένα από το Million Veteran Program στις ΗΠΑ και τη UK Biobank στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια προοδευτική ασθένεια των αρθρώσεων που προκαλείται από φλεγμονή. Είναι ένας από τους πιο κοινούς τύπους αρθρίτιδας και συνήθως επηρεάζει τα γόνατα, τους γοφούς, τη σπονδυλική στήλη και τα χέρια. Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία και οι θεραπείες είναι περιορισμένες. Πολλοί άνθρωποι με την πάθηση καταλήγουν σε αντικατάσταση αρθρώσεων. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, οι ερευνητές βασίζονται σε προηγούμενες εργασίες σχετικά με γενετικούς παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξή της.

Για να ανακαλύψουν ποια γονίδια μπορεί να είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από το Πρόγραμμα Eκατομμυρίων Βετεράνων (Million Veteran Program) – μια βάση δεδομένων με πληροφορίες για την υγεία, γενετικά δεδομένα και άλλες πληροφορίες για περίπου 163.000 βετεράνους των ΗΠΑ. Διέκριναν 79.569 ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα από μια ομάδα ελέγχου 80.002 μη προσβεβλημένων ατόμων. Στη συνέχεια οι ερευνητές έκαναν το ίδιο με δεδομένα από τη βρετανική βιοτράπεζα. Μετά την ανάμειξη και την ανάλυση των δεδομένων και από τις δύο πηγές, οι ερευνητές απομόνωσαν 10 νέους γενετικούς τόπους που σχετίζονται με την οστεοαρθρίτιδα και επιβεβαίωσαν άλλους 17 που είχαν ήδη εντοπιστεί από άλλες ερευνητικές ομάδες. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης αυτό που περιγράφουν ως σημαντικές συσχετίσεις όταν διεξήγαγαν στρωματοποιημένη ανάλυση των δεδομένων με βάση την καταγωγή, οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν με τόπους που σχετίζονται με ιστούς που δεν σχετίζονται με τις αρθρώσεις. Και διεξήγαγαν επίσης μια ανάλυση εμπλουτισμού γονιδιακών συνόλων που βοήθησε στην ανάδειξη γενετικών μονοπατιών που συνδέονται με τα οστά, τους χόνδρους και άλλους συνδετικούς ιστούς. Στη συνέχεια διερεύνησαν πιθανές βιολογικές διεργασίες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας και πιθανές θεραπείες για τα συμπτώματα. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο εντοπισμός της γενετικής που κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι μόνο το πρώτο βήμα προς τον εντοπισμό της αλυσίδας των γεγονότων που οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων – και τελικά, ένας τρόπος να σπάσει η αλυσίδα, προλαμβάνοντάς την έτσι. Σημειώνουν επίσης ότι απαιτείται περισσότερη δουλειά για τον εντοπισμό όλων των γενετικών παραγόντων που εμπλέκονται στη νόσο.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/