Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Υγείας θα μειώσει τις δαπάνες κατά 25%

Τα ψηφιακά εργαλεία στον χώρο της υγείας και η αξιοποίηση της καινοτομίας συνιστούν μια «ήσυχη επανάσταση» στην υγεία, ανοίγοντας τον δρόμο για καλύτερες υπηρεσίες και πιο αποδοτικά συστήματα.

Υπολογίζεται ότι 20% έως 25% των δαπανών στα συστήματα Υγείας σπαταλώνται, ενώ η σωστή διαχείριση και η αξιοποίηση καινοτόμων εργαλείων θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικές εξοικονομήσεις πόρων.

Η Ευρώπη διαθέτει αρκετά κονδύλια στον τομέα της καινοτομίας, το ερώτημα είναι αν αυτά πιάνουν τόπο και η απάντηση δεν είναι σαφής, ανέφερε ο Δημήτριος Τσιόδρας, ευρωβουλευτής, εκπρόσωπος τύπου Ευρωομάδας ΝΔ, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με θέμα «Δημόσια Υγεία και One Health σε Μετάβαση: Ευρωπαϊκές Πολιτικές, Καινοτομία και Ανθεκτικότητα», η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του InnoHealth Forum 2025.

«Έχουμε χρήματα και υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό, η αγορά όμως είναι κατακερματισμένη», ανέφερε ο κ. Τσιόδρας, τονίζοντας την ανάγκη μείωσης της γραφειοκρατίας και τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς καινοτομίας.

Τόνισε ότι η Ευρώπη διαθέτει πολιτικές πρόληψης, με νέα προγράμματα για τον καρκίνο και τα καρδιαγγειακά, σημειώνοντας ότι 5.000 Ευρωπαίοι πεθαίνουν καθημερινά από καρδιαγγειακά νοσήματα.

Παράλληλα, επεσήμανε την εξάρτηση της Ευρώπης από την Ασία σε φάρμακα και ιατροτεχνολογικά προϊόντα, υπογραμμίζοντας ότι ειδικά για τα κρίσιμα φάρμακα εξετάζονται τρόποι επάρκειας. Στον τομέα της ογκολογίας, καταγράφονται ήδη 800 νέα φάρμακα που δοκιμάζονται κλινικά, την ώρα που πάνω από 50.000 ασθενείς στην Ευρώπη τα τελευταία 4 χρόνια δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν σε μελέτες, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες στρέφονται σε ΗΠΑ και Ασία.

Ο Χαράλαμπος Μπιλλίνης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εστίασε στην Ενιαία Υγεία (One Health), η οποία είναι μια προσέγγιση που αναγνωρίζει τη στενή σύνδεση και αλληλεξάρτηση της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος και προωθεί μια ολιστική προσέγγιση στην υγεία. Και σε αυτή την αλυσίδα πρέπει να λειτουργούν σωστά όλοι οι κρίκοι. Πρόκειται, είπε, για μια διεπιστημονική στρατηγική που ακολουθεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, με στόχο την εξασφάλιση καθαρού νερού, αέρα, ασφαλών τροφίμων και βιώσιμου περιβάλλοντος.

Ο πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, καθηγητής Αριστείδης Ζιμπής χαρακτήρισε τον ψηφιακό μετασχηματισμό ως μια «ήσυχη επανάσταση» που αλλάζει το τοπίο στον χώρο της υγείας. Είναι μια πρόκληση που πρέπει να προλάβουμε, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ζίμπης. Υπογράμμισε τον ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας στην εφαρμογή της Ενιαίας Υγείας, τονίζοντας ότι η αξιοποίηση των δεδομένων που συλλέγονται επιτρέπουν τη μελέτη δεικτών, την έγκαιρη πρόληψη και την πρόβλεψη θεραπευτικών μέτρων και έτσι ωφελείται τόσο ο ασθενής όσο και τα συστήματα Υγείας.

Στα νέα ψηφιακά εργαλεία, όπως ο Εθνικός Ηλεκτρονικός Φάκελος Υγείας, το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» στα ΤΕΠ, η Τηλειατρική, η αξιολόγηση των υπηρεσιών Υγείας από τους ασθενείς, αναφέρθηκε η Εύη Δραμαλιώτη, γενική γραμματέας Συντονισμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο πρόγραμμα προληπτικών εξετάσεων «Προλαμβάνω».

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ψηφιακά εργαλεία στον χώρο της υγείας που πριν από 10 χρόνια δεν είχαμε καν σκεφθεί, ανέφεραν οι ομιλητές και το διακύβευμα είναι σαφές: αν δεν «προλάβουμε το τρένο της τεχνολογίας», θα χαθεί η ευκαιρία για μια ολιστική και αποδοτική προσέγγιση στην υγειονομική φροντίδα, ανέφεραν οι ομιλητές.

Φορείς από 7 χώρες παρουσίασαν τα καινοτόμα προϊόντα τους

Το διήμερο 26 και 27 Σεπτεμβρίου στον προηγμένο κόμβο ψηφιακής καινοτομίας – Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα συναντήθηκαν επιχειρήσεις, startups, ερευνητές και ακαδημαϊκά ιδρύματα και παρουσιάστηκαν σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία και λύσεις, συνεργασίες με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα στο πλαίσιο του InnoHealth Forum 2025.

Εκπρόσωποι Οργανισμών από 7 χώρες παρουσίασαν καινοτόμα προϊόντα και περισσότερα από 700 άτομα ήρθαν σε επαφή, αντάλλαξαν απόψεις, ανοίγοντας δρόμους συνεργασίας. Συζήτησαν για την υποβολή κοινών προτάσεων και έργων ύψους 1 δισ. ευρώ, προκειμένου να εξελίξουν την τεχνολογία στον τομέα της υγείας.

Είναι η έκτη φορά που διοργανώνεται το InnoHealth Forum στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα. Στόχος είναι να μπορέσουμε να συνδέσουμε την καινοτομία, την τεχνολογία και τους ανθρώπους της επιχειρηματικότητας προκειμένου να παράξουν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον προϊόν που θα έχει οφέλη για το κοινωνικό σύνολο, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Τάσος Βασιλειάδης, Ιδρυτής και CEO στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST. «Εμείς, βοηθάμε επιχειρήσεις να βρουν συνεργασίες στο εξωτερικό, περίπου σε 40 χώρες που συνεργαζόμαστε, και να αντλήσουν κεφάλαια που στηρίζουν την καινοτομία» τόνισε.

Ο κ. Βασιλειάδης πρόσθεσε ότι πέρυσι στο InnoHealth Forum οι φορείς που συμμετείχαν δημιούργησαν περισσότερα από 15 consortium σε πανευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να συνεργαστούν πάνω σε καινοτόμες τεχνολογίες που μπορούν να εφαρμοστούν στον χώρο της υγείας.

Παράλληλα ο κ. Βασιλειάδης σημείωσε ότι το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν έχουμε νεοφυείς επιχειρήσεις και δεν έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση και κουλτούρα για την αξιοποίηση της καινοτομίας. Ωστόσο, ανέφερε ότι υπάρχουν πράγματα στη χώρα μας που έχουν προχωρήσει αρκετά και γίνονται καλύτερα από άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και άλλα που έχουμε μείνει πίσω.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρετανική μελέτη: 1 στους 3 νέους έχουν άμεση ανάγκη ψυχικής στήριξης

Την ευαλωτότητα των νέων κυρίως ανθρώπων σε θέματα ψυχικής υγείας και την ανάγκη τους να βρουν στήριξη, ώστε να μπορέσουν να ισορροπήσουν στη ζωή τους, αναδεικνύει μια νέα βρετανική μελέτη, ποσοτικοποιώντας το μέγεθος του προβλήματος, ανά ηλικιακή ομάδα.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου University College London διαθέτει ελληνική υπογραφή, καθώς επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας είναι ο Έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής Παιδιών και Εφήβων του ΕΚΠΑ και του UCL, Αργύρης Στριγγάρης. Τα στοιχεία αυτά προσθέτουν ένα ακόμα λιθαράκι στο συσσωρευόμενο όγκο των επιστημονικών δεδομένων που δείχνουν ότι τελικώς οι μεσήλικες είναι πιο ανθεκτικοί από τους νέους, παρότι οι νέοι θεωρούνται «άτρωτοι» και «αθάνατοι». Όμως τα φαινόμενα απατούν και όπως θα διαπιστώσετε, οι εμπειρίες «χτίζουν» ανθεκτικότητα με την ηλικία.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα που πραγματοποίησε η ακαδημαϊκή πρωτοβουλία «Η μεγάλη πρόκληση της ψυχικής υγείας και της ευζωίας» («Grand Challenge of Mental Health & Wellbeing») του University College London, η πλειονότητα των νέων Βρετανών (64%) αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα ψυχικής υγείας και ο ένας στους τρεις (32%) χρειάζεται άμεση υποστήριξη, μέσα στο τρέχον έτος, για να τα βγάλει πέρα. Τα ευρήματα σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα υποδηλώνουν ότι ο τομέας της ψυχικής υγείας παραμένει υποτιμημένος και παραμελημένος και πως απαιτούνται πρόσθετες έρευνες ώστε να αναπτυχθούν «εργαλεία» έγκαιρης παρέμβασης.

Όπως άλλωστε επισημαίνει, από την εγχώρια επιστημονική κοινότητα, ο ψυχίατρος ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Οικονόμου, το μεγαλύτερο πρόβλημα αναφορικά με τις ψυχικές διαταραχές είναι πως δεν υπάρχει μια εξέταση-«δείκτης» που να τοποθετεί την διάγνωση. Τα ψυχικά νοσήματα δεν είναι σαν την αρτηριακή πίεση που την μετράμε με ένα πιεσόμετρο ούτε σαν την χοληστερόλη, που την βρίσκουμε υψηλή με μια εξέταση αίματος.

Δύο στους τρεις νέους αντιμετωπίζουν ψυχικές δυσκολίες

Η βρετανική μελέτη απευθύνθηκε σε ανθρώπους ηλικίας 16-25 ετών διαπιστώνοντας ότι δύο στους τρεις (64%) αντιμετωπίζουν δυσκολίες, στο φάσμα της ψυχικής υγείας. Το αντίστοιχο ποσοστό είναι υψηλότερο στις ηλικίες των 20-21 ετών, όπου το 40% απάντησε πως τώρα βιώνουν δυσκολίες και ένα επιπλέον 31% δήλωσε ότι αντιμετώπισαν δυσκολίες στο παρελθόν, με συνέπεια το συνολικό ποσοστό να αγγίζει το 71% στους 20αρηδες. Οι γυναίκες εμφανίζουν χειρότερα σκορ από τους άνδρες με το 72% των νεαρών γυναικών να αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας, σε σύγκριση με το 56% των νεαρών ανδρών (κατά μέσο όρο).

Τα αίτια της ψυχικής πίεσης

Όταν οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για τα αίτια της ψυχικής πίεσης που υφίστανται, οι απαντήσεις τις οποίες έδωσαν ήταν πολυπαραγοντικές. Οι πιο συχνές εμπλέκουν ζητήματα στο σχολείο, το κολλέγιο ή το πανεπιστήμιο και την οικονομική πίεση που υφίστανται οι νέοι άνθρωποι, λόγω χαμηλών απολαβών, με τα εκπαιδευτικά προβλήματα να συνεισφέρουν στο 17% και τα επαγγελματικά προβλήματα στο 16% των διαταραχών ψυχικής υγείας.

Τα προβλήματα ψυχικής υγείας είναι πολύ πιο έντονα στις νέες και τους νέους που ούτε εργάζονται ούτε σπουδάζουν, με το 47% των ατόμων που υπάγονται σε αυτή την κατηγορία να αναφέρουν ψυχική επιβάρυνση, σε σύγκριση του 32% του συνολικού δείγματος της έρευνας. Οι ερευνητές του UCL είχαν σε προηγούμενη μελέτη διαπιστώσει ότι η ακαδημαϊκή πίεση-ειδικά σε περιόδους εξετάσεων- σχετίζεται στενά με ζητήματα ψυχικής υγείας στην νεολαία.

Η Essi Maria Viding, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχοπαθολογίας στο University College London, στη Σχολή Επιστημών του Εγκεφάλου, (όπου συνδιευθύνει τη Μονάδα Αναπτυξιακού Κινδύνου και Ανθεκτικότητας) και συνεργάτης του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης του King’s College του Λονδίνου, επισημαίνει: «Η έρευνα μας επιβεβαιώνει και άλλα προγενέστερα ευρήματα που δείχνουν ότι οι ψυχικές διαταραχές πλήττουν κυρίως τους νέους ανθρώπους και υπογραμμίζει την ανάγκη «χτισίματος» ψυχικής ανθεκτικότητας στις νεαρές ηλικίες. Βέβαια, αυτό το εύρημα μπορεί να σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τα προβλήματα καλύτερα στην εποχή μας, ότι έχει δηλαδή βελτιωθεί η διάγνωσή τους. (Πρόκειται για κάτι ανάλογο με τον αυτισμό, που μια επικρατούσα θεωρία υποστηρίζει πως δεν αυξήθηκε στατιστικά, αλλά εντοπίζεται περισσότερο, καθώς παλαιότερα τα περιστατικά διέφευγαν της προσοχής). Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοήσουμε πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνισή τους και πώς μπορούν να υποστηριχθούν οι πλέον ευάλωτοι, ώστε να έχουν άμεση πρόσβαση σε εμπεριστατωμένη στήριξη. Για τα πιο σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα απαιτείται στήριξη (με συνεδρίες) και παράλληλα φαρμακευτική αγωγή». Η καθηγήτρια Essi Maria Viding, τελεί χρέη Πρύτανη (ακαδημαϊκού ηγέτη) στην πρωτοβουλία του UCL, με τίτλο «Η μεγάλη πρόκληση της ψυχικής υγείας και της Ευζωίας».

Συνυπολογίζοντας τις ιδιαιτερότητες του βρετανικού ΕΣΥ

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι στο βρετανικό ΕΣΥ, το NHS, ο ασθενής δεν έχει καθόλου εύκολη πρόσβαση στον ειδικευμένο γιατρό και κυρίως απευθύνεται σε γενικούς οικογενειακούς γιατρούς και σε νοσηλευτές. Για παράδειγμα ένας ασθενής ηλικιωμένος με νευρολογική πάθηση, στη Μ. Βρετανία μπορεί να μην εξεταστεί ποτέ από νευρολόγο. Θα τον βλέπει (εφόρου ζωής) μια νοσηλεύτρια ή ένας γηρίατρος-κάτι που στην πατρίδα μας δεν ισχύει, καθώς ο ασθενής στο ΕΣΥ έχει καθολική πρόσβαση στους γιατρούς ειδικοτήτων.

Το στίγμα και η πρόσβαση

Στη Μ. Βρετανία η πλειονότητα των ανθρώπων με ψυχικά προβλήματα (86%) αναζητά υποστήριξη, με τους άνδρες να είναι λιγότερο ευέλικτοι από τις γυναίκες. Στην έρευνα, το 16% των νέων ανδρών ομολογεί ότι δεν ζήτησε καμία στήριξη σε σύγκριση με το 7% των νέων γυναικών. Τα ψυχικά προβλήματα εξακολουθούν παγκοσμίως να συνοδεύονται από στίγμα και έτσι οι μισοί από τους νέους που χρειάζονται στήριξη δεν την αναζητούν «επίσημα» αλλά στους φίλους και την οικογένεια. Το 53% των νέων στρέφεται στους φίλους για συμπαράσταση και βοήθεια και το 47% στην οικογένεια. Από όσους δεν αναζητούν βοήθεια από ειδικούς, το 88% απαντά ότι υποστηρίχθηκε από φίλους και το 70% από την οικογένεια.

Από τους ανθρώπους που στράφηκαν σε επαγγελματία ψυχικής υγείας (ιδιώτη) το 74% θεωρεί ότι η βοήθεια ήταν σημαντική. Σε αυτούς που στράφηκαν στους επαγγελματίες υγείας του βρετανικού ΕΣΥ (NHS) τα ποσοστά ικανοποίησης ήταν χαμηλότερα, (56%) και ακόμα πιο χαμηλά γι’ αυτούς που στράφηκαν στον οικογενειακό γιατρό (53%). Ο οικογενειακός γιατρός ή γενικός γιατρός είναι ο GP που παρέχει πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας και ο οποίος πρέπει να εκδώσει το σχετικό παραπεμπτικό, για να υπάρξει πρόσβαση σε γιατρό ειδικότητας στη Μ. Βρετανία.

Τι επισημαίνει ο έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής

Ο Έλληνας καθηγητής ψυχιατρικής του UCL, Αργύρης Στριγγάρης που περιλαμβάνεται κι αυτός μεταξύ των ακαδημαϊκών ηγετών (πρυτάνεων) της πρωτοβουλίας για την ψυχική υγεία και την ευζωία και ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στη συγκεκριμένη μελέτη υπογραμμίζει:

«Απαιτείται περισσότερη δουλειά (έρευνα) για την αξιολόγηση της σοβαρότητας των ψυχικών διαταραχών στους νέους ανθρώπους και φυσικά θα χρειαστεί να σχεδιαστούν με μεγάλη προσοχή οι παρεμβάσεις οι οποίες πρέπει να γίνονται στα πρώιμα στάδια, για να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, είναι πιθανό διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες και διαφορετικές κοινότητες να αναφέρουν διαφορετικά ψυχικά προβλήματα οπότε η αξιολόγηση και η παρέμβαση πρέπει να είναι εξατομικευμένες. Ο όρος ‘δυσκολίες ψυχικής υγείας’ είναι ιδιαίτερα ευρύς και περιλαμβάνει πληθώρα βιωμάτων τα οποία δεν συνδέονται όλα με ψυχικό νόσημα».

Ο καθηγητής Αργύρης Στριγγάρης και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν αυτή τη μελέτη το καλοκαίρι που μάς πέρασε διαπιστώνοντας ότι για τους ασθενείς που προσήλθαν στο βρετανικό ΕΣΥ για την αντιμετώπιση δύο ψυχικών διαταραχών, της κατάθλιψης και της αγχώδους διαταραχής, η αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας ήταν μικρότερη στις ηλικίες 16-24 ετών σε σύγκριση με την έτερη ηλικιακή ομάδα 25-65 ετών. Ο επικεφαλής καθηγητής τονίζει ότι η ψυχοθεραπεία με συνεδρία δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις νεαρότερες ηλικίες και πως η ψυχιατρική πρέπει να αναπτύξει νέους τρόπους προσέγγισης των ατόμων μικρότερης ηλικίας.

 

 

Πηγη: https://www.insider.gr/

Ερευνητές δημιούργησαν ωάρια από δερματικά κύτταρα

Αν και πολύ πρώιμο στάδιο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι αν καταφέρουν να τελειοποιήσουν τη διαδικασία, θα μπορούσαν να παράσχουν γενετικά συγγενή ωάρια για γυναίκες, που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά λόγω μεγαλύτερης ηλικίας, ασθένειας ή ιατρικής θεραπείας.

Ερευνητές δημιούργησαν ανθρώπινα ωάρια από κύτταρα του δέρματος, αλλάζοντας ενδεχομένως την εξωσωματική γονιμοποίηση για ζευγάρια που δεν έχουν άλλες επιλογές.

Η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αλλά αν οι επιστήμονες καταφέρουν να τελειοποιήσουν τη διαδικασία, θα μπορούσαν να παράσχουν γενετικά συγγενή ωάρια για γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά λόγω μεγαλύτερης ηλικίας, ασθένειας ή ιατρικής θεραπείας. Η ίδια διαδικασία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ωαρίων για ζευγάρια ανδρών του ίδιου φύλου.

«Η μεγαλύτερη ομάδα ασθενών που θα μπορούσαν να ωφεληθούν θα ήταν οι γυναίκες προχωρημένης ηλικίας», δήλωσε ο καθηγητής Shoukhrat Mitalipov, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον στο Πόρτλαντ. «Μια άλλη ομάδα είναι εκείνες που έχουν υποβληθεί σε χημειοθεραπεία, επειδή αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να έχουν βιώσιμα ωάρια».

Ενώ οι γυναίκες αναμένεται να είναι οι κύριοι ωφελούμενοι, τα κύτταρα του δέρματος που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των ωαρίων δεν χρειάζεται να προέρχονται από πιθανές μητέρες. «Χρησιμοποιήσαμε γυναικεία δερματικά κύτταρα σε αυτή τη μελέτη, αλλά θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και δερματικά κύτταρα από άνδρες», δήλωσε ο Mitalipov στον Guardian. «Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ωάρια για άνδρες, και με αυτόν τον τρόπο, φυσικά, αυτό θα ήταν εφαρμόσιμο σε ζευγάρια του ίδιου φύλου».

Η εργασία βασίζεται στην κλωνοποίηση που πρωτοστάτησε τη δεκαετία του 1990 στο Ινστιτούτο Roslin στη Σκωτία. Μια ομάδα με επικεφαλής τον αείμνηστο Ian Wilmut χρησιμοποίησε πυρήνα σωματικών κυττάρων για να δημιουργήσει την πρόβατο Dolly. Η διαδικασία περιελάμβανε την αφαίρεση του πυρήνα από ένα κύτταρο ενήλικου προβάτου και την τοποθέτησή του σε ένα ωάριο προβάτου, από το οποίο είχε αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας. Το ωάριο που προέκυψε μεταφέρθηκε στην παρένθετη μητέρα της Dolly.

Η ομάδα του Όρεγκον ακολούθησε μια παρόμοια προσέγγιση συλλέγοντας δερματικά κύτταρα από γυναίκες και αφαιρώντας τον πυρήνα. Ο πυρήνας περιέχει τα 46 χρωμοσώματα που φέρουν τα περίπου 20.000 γονίδια, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τον ανθρώπινο γενετικό κώδικα. Κάθε πυρήνας δερματικού κυττάρου τοποθετήθηκε σε ένα υγιές ωάριο δότη από το οποίο είχε αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας.

Η κύρια πρόκληση που αντιμετώπισαν οι επιστήμονες ήταν ότι τα υγιή ανθρώπινα ωάρια περιέχουν μόνο 23 χρωμοσώματα. Τα άλλα 23 φτάνουν στο σπέρμα κατά τη γονιμοποίηση και είναι απαραίτητα για να αναπτυχθεί το γονιμοποιημένο ωάριο σε έμβρυο και τελικά σε μωρό.

Γράφοντας στο Nature Communications, η ομάδα του Όρεγκον περιέγραψε πώς ξεπέρασε το πρόβλημα των χρωμοσωμάτων. Αφού γονιμοποίησαν τα ωάρια με σπέρμα, τα ενεργοποίησαν χρησιμοποιώντας μια ένωση που ονομάζεται ροσκοβιτίνη. Αυτό προκάλεσε τη μετακίνηση περίπου των μισών χρωμοσωμάτων των ωαρίων σε μια δομή που ονομάζεται πολικό σωμάτιο, αφήνοντας τα υπόλοιπα χρωμοσώματα να ζευγαρώσουν με αυτά του σπέρματος.

Σε ένα υγιές, γονιμοποιημένο ανθρώπινο ωάριο, τα 23 χρωμοσώματα της μητέρας ζευγαρώνουν με τα 23 του πατέρα. Αλλά η ομάδα του Όρεγκον διαπίστωσε ότι τα χρωμοσώματα στα ωάριά τους διαχωρίζονταν και ζευγαρώνουν τυχαία. Αυτό οδήγησε σε έμβρυα πρώιμου σταδίου με λάθος αριθμό χρωμοσωμάτων και λάθος ζεύγη χρωμοσωμάτων.

«Αυτά τα μη φυσιολογικά συμπληρώματα χρωμοσωμάτων δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα υγιές μωρό», δήλωσε η καθηγήτρια Paula Amato, επίσης συντάκτρια της μελέτης στο Όρεγκον. Η ομάδα τώρα εργάζεται για να βρει τρόπους να βελτιώσει τη διαδικασία.

Από τα 82 ωάρια που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο του Όρεγκον, λιγότερα από το 10% αναπτύχθηκαν στο στάδιο εκείνο, όπου τα έμβρυα της εξωσωματικής γονιμοποίησης μεταφέρονται συνήθως στη μήτρα της μητέρας. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η διαδικασία δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Κανένα δεν καλλιεργήθηκε πέραν των έξι ημερών.

Ο Mitalipov χαρακτήρισε την όλη εργασία ως «απόδειξη της ιδέας» που έχει περισσότερες προκλήσεις μπροστά της. Η τελειοποίηση της τεχνικής και η επίδειξη της ασφάλειάς της σε ασθενείς θα μπορούσε να διαρκέσει άλλη μια δεκαετία. «Νομίζω ότι θα είναι πιο δύσκολο από ό,τι έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια μέχρι στιγμής, αλλά δεν είναι αδύνατο», είπε.

Άλλοι επιστήμονες επαίνεσαν την ανακάλυψη. Ο καθηγητής Richard Anderson του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου δήλωσε πως «πολλές γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια επειδή έχουν χάσει τα ωάριά τους, κάτι που μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης θεραπείας μετά από καρκίνο. Η ικανότητα δημιουργίας νέων ωαρίων θα ήταν μια σημαντική πρόοδος. Θα υπάρξουν πολύ σημαντικές ανησυχίες για την ασφάλεια, αλλά αυτή η μελέτη είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση της βοήθειας πολλών γυναικών να αποκτήσουν τα δικά τους γενετικά παιδιά».

Ο καθηγητής Ying Cheong του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον σημείωσε πως «στην πράξη, οι κλινικοί γιατροί βλέπουν όλο και περισσότερους ανθρώπους που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους ωάρια, συχνά λόγω ηλικίας ή ιατρικών παθήσεων. Ενώ αυτό είναι ακόμη πολύ πρώιμο εργαστηριακό έργο, στο μέλλον θα μπορούσε να μεταμορφώσει τον τρόπο που κατανοούμε τη στειρότητα και την αποβολή και ίσως μια μέρα να ανοίξει την πόρτα στη δημιουργία κυττάρων που μοιάζουν με ωάρια ή σπερματοζωάρια για όσους δεν έχουν άλλες επιλογές».

Ο καθηγητής πολικό σωμάτιο του Πανεπιστημίου του Χαλ επισήμανε ότι η επιστήμη είναι «εντυπωσιακή», αλλά τόνισε την ανάγκη για «ανοιχτό διάλογο» με το κοινό σχετικά με τις εξελίξεις στην αναπαραγωγική έρευνα. «Εξελίξεις σαν κι αυτή μας εντυπώνουν την ανάγκη για ισχυρή διακυβέρνηση, για να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να χτιστεί η εμπιστοσύνη του κοινού», είπε χαρακτηριστικά.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Γονίδιο DIORA1: Νέες προοπτικές για τις ρευματικές νόσους

Αυτοάνοσες ρευματικές νόσοι: Οι ερευνητές τονίζουν ότι το επόμενο στάδιο είναι να μελετήσουν πώς το DIORA1 επηρεάζει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μια νέα μελέτη έρχεται να φωτίσει τον ρόλο ενός γονιδίου που συνδέεται με ρευματικές αυτοάνοσες νόσους — του DIORA1 (FAM167A) — και τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει την κίνηση των κυττάρων. Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει δρόμους για βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος και η νόσος Sjögren.

Η ταυτότητα του DIORA1 και το μυστήριο της λειτουργίας του

Παρά το γεγονός ότι είχε εντοπιστεί πως το DIORA1 σχετίζεται με ρευματικές νόσους, μέχρι πρόσφατα η λειτουργία του στο κύτταρο παρέμενε ασαφής. Ερευνητές από το Karolinska Institutet και το Πανεπιστήμιο Linköping κατάφεραν να αποκαλύψουν ότι το DIORA1 παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της κινητικότητας των κυττάρων, αλληλεπιδρώντας στενά με μια οικογένεια πρωτεϊνών γνωστών ως MRCK κινάσες.

Οι MRCK κινάσες είναι ένζυμα που ρυθμίζουν τη δομή του κυττάρου — τον «σκελετό» του — και τη δυνατότητά του να κινείται. Η έρευνα έδειξε πως το DIORA1 δένει με αυτές τις κινάσες και επηρεάζει τη δράση τους, επηρεάζοντας, συνεπώς, τη δομή και την κινητικότητα του κυττάρου.

Πειράματα και ευρήματα

Οι επιστήμονες ξεκίνησαν με τεχνικές προστασίας εγγύτητας πρωτεϊνών (proximity proteomics) για να καθορίσουν ποιες πρωτεΐνες βρίσκονται κοντά στο DIORA1 μέσα στο κύτταρο. Έπειτα, επιβεβαίωσαν τη σύνδεσή του με τις MRCK κινάσες και ανίχνευσαν τα σημεία επαφής τους.

Με τη χρήση της τεχνολογίας CRISPR, μάλιστα, μείωσαν την έκφραση του DIORA1 σε ανθρώπινα κύτταρα και παρατήρησαν ότι αλλάζει ο τρόπος που εκφράζονται άλλα γονίδια και πρωτεΐνες που σχετίζονται με την κινητικότητα. Επιπλέον, τα κύτταρα με μειωμένο DIORA1 εμφάνισαν αυξημένη ικανότητα “εισβολής” στο περιβάλλον τους — δηλαδή, να διασπώνται και να κινούνται πιο εύκολα.

Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι, όταν το DIORA1 λειτουργεί σωστά, ελέγχει «πόσο πολύ» μπορούν να κινηθούν τα κύτταρα — μια ρύθμιση που μπορεί να είναι κρίσιμη σε νόσους όπου η φλεγμονή και η αυτοάνοση επίθεση δημιουργούν υπερκινητικότητα ή αφύσικες μετακινήσεις κυττάρων.

Ποιες είναι οι συνέπειες για τις ρευματικές νόσους

Η σύνδεση του DIORA1 με τη ρύθμιση της κινητικότητας των κυττάρων προσφέρει σημαντικά στοιχεία για το πώς αναπτύσσονται οι ρευματικές νόσοι:

  • Σε παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ο λύκος, τα ανοσοκύτταρα συχνά «εισβάλλουν» σε ιστούς που κανονικά δεν θα έπρεπε. Εάν το DIORA1 ελέγχει το πόσο εύκολα μπορούν τα κύτταρα να κινηθούν, τότε οι δυσλειτουργίες του μπορούν να ενισχύσουν αυτή την παθολογική μετακίνηση.

  • Θεραπείες που στοχεύουν την αλληλεπίδραση DIORA1 – MRCK κινάσες μπορεί να περιορίσουν την υπερβολική κινητικότητα κυττάρων και τη φλεγμονή στους ιστούς.

  • Επιπλέον, αν κατανοήσουμε πώς το DIORA1 ρυθμίζει αυτές τις κινητικές διαδικασίες, θα μπορούμε να σχεδιάσουμε φάρμακα που να επαναφέρουν την ισορροπία — δηλαδή να επιτρέπουν στα κύτταρα να κινηθούν όταν είναι απαραίτητο (π.χ. για ανοσολογική ανταπόκριση), αλλά να αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη «εισβολή».

Προοπτικές και επόμενα βήματα

Οι ερευνητές τονίζουν ότι το επόμενο στάδιο είναι να μελετήσουν πώς το DIORA1 επηρεάζει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα, όχι μόνο μεμονωμένα κύτταρα. Στο πλαίσιο αυτό, σχεδιάζονται μελέτες σε ποντίκια που θα «αποκλείουν» (knockout) το γονίδιο DIORA1, ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συνολική επίδρασή του σε όργανα και ιστούς.

Επίσης, συνεργάτες από το Linköping ανέλαβαν τη μοντελοποίηση της δομής των πρωτεϊνών, για να κατανοηθεί καλύτερα η αλληλεπίδραση DIORA1 – MRCK στο μοριακό επίπεδο. Οι εφαρμογές αυτών των ευρημάτων μπορεί να είναι ουσιώδεις: από νέες θεραπείες για αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, μέχρι βιοδείκτες που θα επιτρέπουν την πρώιμη ανίχνευση και παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Υπουργείο Εσωτερικών: 5.228 προσλήψεις στην Υγεία το 2026

Τον προγραμματισμό προσλήψεων για το 2026, ενέκρινε σήμερα το υπουργικό συμβούλιο.

Κατόπιν παρουσίασης του υπουργού Εσωτερικών, Θοδωρή Λιβάνιου και της υφυπουργού Εσωτερικών, Βιβής Χαραλαμπογιάννη, ο ετήσιος προγραμματισμός προσλήψεων τακτικού προσωπικού, καθώς και ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσλήψεων προσωπικού ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου/μίσθωσης έργου στο δημόσιο τομέα διαμορφώνεται με βάση τον ακόλουθο πίνακα:

Για την Υγεία, προβλέπεται ενίσχυση του ΕΣΥ με 5.228 θέσεις, εκ των οποίων οι 5.000 ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό σε όλες τις δομές Υγείας του υπουργείου Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ECDC: Κυριαρχία γρίπης τύπου Α – Η απειλή επιδημίας, τα συμπτώματα και η κυκλοφορία στην Ελλάδα

Κυριαρχία του ιού γρίπης τύπου Α, ο οποίος προκαλεί επιδημίες και πανδημίες, δείχνουν τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Σύμφωνα με σημερινή έκθεση του ECDC, από τον Αύγουστο του 2024 έως και τα μέσα Αυγούστου του 2025, καταγράφηκαν στην Ευρώπη 354.455 κρούσματα γρίπης, εκ των οποίων το 73% ήταν τύπου Α και το 26% τύπου Β.

Από τα στελέχη τύπου Α, το 60% αφορούσαν τον πανδημικό υπότυπο Α(Η1)pdm09 και το 40% υπότυπο Α(Η3).

Την ίδια περίοδο, στην Ελλάδα καταγράφηκαν 900 επιβεβαιωμένα κρούσματα γρίπης, εκ των οποίων τα 196 χρειάστηκαν νοσηλεία σε ΜΕΘ.

Το 64,5% των κρουσμάτων ανήκαν στον τύπο Α και το 35,5% στον τύπο Β. Από τα 533 στελέχη τύπου Α, τα 278 ανήκαν στον πανδημικό υπότυπο Α(Η1)pdm09 και τα 255 στον υπότυπο Α(Η3).

Τις τελευταίες εβδομάδες, πάντως, η θετικότητα γρίπης στη χώρα μας κινείται κάτω από το επιδημικό όριο της εποχικής δραστηριότητας, που είναι 10%, με μικρές εβδομαδιαίες διακυμάνσεις.

Τύποι του ιού

Οι ιοί της γρίπης ταξινομούνται γενικά στους τύπους Α, Β και C, από τους οποίους οι δύο πρώτοι προκαλούν τις περισσότερες ανθρώπινες λοιμώξεις.

Η γρίπη Α είναι ο πιο συχνός τύπος ιού γρίπης στους ανθρώπους και είναι γενικά υπεύθυνη για τις επιδημίες της εποχικής γρίπης και δυνητικά για πανδημίες, ενώ μπορεί να μολύνει πουλιά, χοίρους και άλογα.

Οι λοιμώξεις από τον ιό της γρίπης τύπου Β περιορίζονται γενικά στον άνθρωπο και αποτελούν λιγότερο συχνά αιτία επιδημιών.

Οι ιοί της γρίπης Α ταξινομούνται περαιτέρω σε υποτύπους με βάση δύο επιφανειακές πρωτεΐνες: την αιμοσυγκολλητίνη (H) και τη νευραμινιδάση (N). Η εποχική γρίπη συνήθως προκαλείται από τους υποτύπους H1, H2, H3, N1 και N2 της γρίπης Α.

Συμπτώματα

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα συμπτώματα της γρίπης συνήθως ξεκινούν απότομα και περιλαμβάνουν: υψηλό πυρετό, πόνους των μυών και των αρθρώσεων, πονοκέφαλο, έντονη κόπωση, καταρροή, πονόλαιμο, βήχα (συνήθως ξηρό).

Τα παιδιά μπορεί να παρουσιάζουν συμπτώματα από το γαστρεντερικό, όπως ναυτία, εμετούς, διάρροια, ενώ στους ενήλικες τα συμπτώματα αυτά είναι σπάνια.

Πότε να ζητήσετε ιατρική βοήθεια

Υπάρχουν κάποια συμπτώματα που όταν εμφανιστούν στα παιδιά θα πρέπει άμεσα να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας. Αυτά τα συμπτώματα είναι:

  • Υψηλός και παρατεινόμενος πυρετός.
  • Γρήγορη αναπνοή ή δυσκολία στην αναπνοή.
  • Κυάνωση.
  • Άρνηση για λήψη υγρών ή τροφής.
  • Μειωμένη δραστηριότητα, υπνηλία.
  • Διέγερση ή σπασμοί.
  • Επανεμφάνιση του πυρετού ή επιδείνωση του βήχα ύστερα από βελτίωση των συμπτωμάτων της γρίπης, καθώς και ενδεχόμενη επιδείνωση υποκείμενου χρόνιου νοσήματος (καρδιολογικού, αναπνευστικού, διαβήτη κλπ.)

Όσον αφορά τους ενηλίκους, τα συμπτώματα για τα οποία θα πρέπει άμεσα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας είναι:

  • Υψηλός και παρατεινόμενος πυρετός.
  • Δύσπνοια.
  • Πόνος ή αίσθημα πίεσης στο στήθος.
  • Λιποθυμικά επεισόδια.
  • Σύγχυση.
  • Πολλοί ή παρατεινόμενοι εμετοί.

Πηγές:
ΕΟΔΥ, ECDC

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σπάνιο ιατρικό επίτευγμα στο “Λαϊκό”: 4 μεταμοσχεύσεις ήπατος σε 4 μέρες

Μία μοναδική επίδοση στην Ελλάδα πέτυχε η χειρουργική ομάδα του καθηγητή Γιώργου Σωτηρόπουλου στο “Λαϊκό” νοσοκομείο.

Μέσα σε τέσσερις μέρες, πραγματοποιήσε ισάριθμες μεταμοσχεύσεις ήπατος, κάτι που δεν έχει προηγούμενο στη χώρα μας.

Σε ανάρτησή του ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρει τα ακόλουθα:

Μία μοναδική και πρωτόγνωρη δραστηριότητα για τα ελληνικά Ιατρικά Δεδομένα σημειώθηκε αυτές τις ημέρες στο Γ.Ν.Α. Λαϊκό.

Συγκεκριμένα, από την Παρασκευή 26.09. μέχρι και χθες Δευτέρα 29.09. πραγματοποιήθηκαν 4 διαδοχικές μεταμοσχεύσεις ήπατος από τη χειρουργική ομάδα του καθηγητή Χειρουργικής Γιώργου Σωτηρόπουλου και την αναισθησιολογική ομάδα της διευθύντριας Αναισθησιολογικού Αικατερίνης Λαμπαδαρίου.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα σημειώνεται μία τέτοια επίδοση, η οποία σπανίζει ακόμη και σε μεγάλα μεταμοσχευτικά κέντρα του εξωτερικού.

Μία μεγάλη ομάδα ιατρονοσηλευτικού προσωπικού εργάσθηκε εντατικά αυτές τις ημέρες, προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι 4 διαδοχικές μεταμοσχεύσεις ήπατος: Αναισθησιολόγοι, χειρουργοί, ιατροί Αιμοδοσίας, εντατικολόγοι, ηπατολόγοι, συντονιστές μεταμοσχεύσεων, νοσηλευτές χειρουργείου, αναισθησιολογικού, ΜΕΘ, θαλάμων νοσηλείας, διοικητικό προσωπικό.

Και οι 4 μεταμοσχευμένοι ασθενείς είναι αποσωληνωμένοι και σε πολύ ικανοποιητική κατάστασηοι 3 πρώτοι έχουν βγει από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Πρώτα και πάνω απ’ όλους θερμές ευχαριστίες απευθύνονται στις οικογένειες των δοτών για το μεγάλο δώρο ζωής προς τον συνάνθρωπο.

Επίσης στους τοπικούς συντονιστές μεταμοσχεύσεων, στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας για τη φροντίδα των υποψηφίων δοτών, στις ομάδες των λήψεων, στο ΕΚΑΒ και βέβαια στον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων για τον όλο συντονισμό.

Ως υπουργείο Υγείας συγχαίρουμε τη διοίκηση του Λαϊκού Νοσοκομείου και όλο το εμπλεκόμενο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό για την μεγάλη αυτή προσπάθεια και ιδιαίτερη προσφορά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Με στοχευμένες ενέργειες θα είμαστε πάντοτε αρωγοί στην περαιτέρω ανάπτυξη της μεταμόσχευσης συμπαγών οργάνων στη χώρα μας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέα θεραπευτική προσέγγιση για παιδιά και εφήβους που πάσχουν από νευρική ανορεξία

Η ανορεξία είναι κάτι περισσότερο από μια διατροφική διαταραχή. Είναι μια σοβαρή ψυχική ασθένεια με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας. Ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα της Πανεπιστημιακής κλινικής “Charité” στο Βερολίνο καθιερώνει τώρα μια νέα για τη Γερμανία, αλλά διεθνώς αναγνωρισμένη μέθοδο: τη “θεραπεία βασισμένη στην οικογένεια” (FBT).

Μια μεγάλης κλίμακας μελέτη εξετάζει επί του παρόντος εάν αυτή η εντατική, εξωνοσοκομειακή θεραπεία μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική για τους σοβαρά πάσχοντες με την ενδονοσοκομειακή, πολυτροπική θεραπεία.

Η οικογενειακή θεραπεία είναι μια μέθοδος που έχει ήδη καθιερωθεί στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία.

Στην FBT, οι γονείς εμπλέκονται στενά στη θεραπευτική διαδικασία από την αρχή.

Ο στόχος είναι να σταθεροποιηθούν οι έφηβοι στο συνηθισμένο περιβάλλον τους – με την οικογένεια ως πόρο.

“Η FBT εστιάζει στην οικογένεια ως ένα σύστημα που είναι σε θέση να αντιμετωπίσει από κοινού την κρίση. Βοηθά τους γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους, με τη συνοδεία μιας πολυεπαγγελματικής ομάδας και με βάση τα επιστημονικά στοιχεία”, εξηγεί η Dr. Verena Haas την ιδέα αυτής της μορφής θεραπείας.

Μαζί με τον Prof. Christoph Correll, διευθύνει τη μελέτη στην Κλινική Ψυχιατρικής, Ψυχοσωματικής και Ψυχοθεραπείας Παιδιών και Εφήβων του Νοσοκομείου Charité.

Ανάληψη ευθύνης στην οικογενειακή ομάδα – η ιστορία του Mίρκο

Για τις οικογένειες, αυτός ο τύπος θεραπείας σημαίνει μια αλλαγή προοπτικής: ενώ στην αρχή της θεραπείας στην κλινική, το εξειδικευμένο προσωπικό αναλαμβάνει συχνά την ευθύνη για τις αποφάσεις που σχετίζονται με το φαγητό, στην FBT αυτή η ευθύνη ανατίθεται στους γονείς.

Τακτικές συνεδρίες με πιστοποιημένους θεραπευτές υποστηρίζουν την οικογένεια, ακόμη και αν αργότερα οι ενδιαφερόμενοι αναλαμβάνουν ξανά σταδιακά την ευθύνη. “Μερικές φορές ήταν πολύ κουραστικό, αλλά πάντα ήξερα ότι μαζί θα τα καταφέρουμε”, θυμάται η μητέρα του Μίρκο, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια συμμετείχε με την οικογένειά του στην πιλοτική μελέτη FBT στο Charité.

Ο Μίρκο σήμερα αναπολεί με ευγνωμοσύνη την ευκαιρία που είχε να λάβει FBT: “Ήμουν πάντα δυσαρεστημένος με το σώμα μου, μετρούσα συνεχώς τις θερμίδες, παρακολουθούσα κάθε γραμμάριο βάρους.

Συνειδητοποιούσα ακριβώς τι έκανα, αλλά μόνος μου δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να το αντιμετωπίσω. Ήμουν λοιπόν πολύ χαρούμενος όταν βρήκαμε αυτή τη θεραπευτική επιλογή”.

Δυνατότητα συμμετοχής σε ερευνητικά κέντρα σε όλη τη Γερμανία

Ο Μίρκο ήταν 14 ετών όταν η παιδίατρος ενημέρωσε την οικογένεια για τη διάγνωση της ανορεξίας. “Ήταν ένα σοκ, αλλά και ανακούφιση που επιτέλους είχαμε μια εξήγηση για τα προβλήματα του Μίρκο”, λέει η μητέρα του.

Στην αναζήτησή της για μια θεραπευτική επιλογή για τον γιο της, τελικά βρήκε την FBT, η οποία εκείνη την εποχή είχε καθιερωθεί στο Νοσοκομείο Charité. Η πιλοτική μελέτη έδειξε πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα και έθεσε τα θεμέλια για μια μεγάλης κλίμακας έρευνα: τη μελέτη FIAT.

FIAT σημαίνει “Familien-basierte telemedizinische versus Institutionelle Anorexia nervosa Therapie” (Οικογενειακή τηλεϊατρική έναντι θεραπείας ανορεξίας νευρικής σε ιδρύματα) και είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα έρευνα που συγκρίνει τη FBT με τη συνήθη πολυτροπική θεραπεία σε νοσοκομείο στη Γερμανία.

200 οικογένειες μπορούν να συμμετάσχουν σε 20 ερευνητικά κέντρα. Η οικογένεια κατανέμεται τυχαία είτε στην νοσοκομειακή θεραπεία είτε στην FBT και η FBT πραγματοποιείται τηλεϊατρικά.

Στόχος είναι να αποδειχθεί ότι η FBT μπορεί να είναι ισάξια με τη νοσοκομειακή θεραπεία.

Η μελέτη εξετάζει την εξέλιξη του βάρους των εφήβων σε διάστημα δώδεκα μηνών. Επιπλέον, εξετάζονται η ψυχική σταθερότητα, η ποιότητα ζωής, το οικογενειακό άγχος και η ικανοποίηση από τη θεραπεία, καθώς και το κόστος της θεραπείας.

Στο πλαίσιο της μελέτης FIAT, αντιμετωπίζονται ασθενείς με σοβαρές παθήσεις, για τους οποίους προβλέπεται νοσοκομειακή θεραπεία. Εάν μετά την εισαγωγή στην εξωνοσοκομειακή FBT δεν επιτευχθεί επιτυχία, η θεραπεία μπορεί να ενταθεί σταδιακά, έως και μια βραχυπρόθεσμη νοσοκομειακή σταθεροποίηση. Εάν η FBT δεν βοηθήσει επαρκώς, διακόπτεται και ξεκινά πλήρης νοσηλεία. Αυτό το πυκνό δίχτυ ασφαλείας ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο μακροχρόνιου υποβάρους ως αιτία χρόνιας νόσου.

“Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Stepped Care και έχει αποδειχθεί αποτελεσματική σε άλλες μελέτες FBT”, εξηγεί η επικεφαλής της μελέτης Haas.

Μαζί μέσα από τα σκαμπανεβάσματα

Μετά από έξι μήνες FBT, ο Μίρκο “πέρασε το κακό”, όπως λέει η μητέρα του – το βάρος του είχε σταθεροποιηθεί σε ένα υγιές επίπεδο.

Μέχρι να φτάσει σε αυτό το σημείο, η οικογένεια έπρεπε να αντιμετωπίσει μερικές φάσεις σκαμπανεβάσματα. ‘Το σώμα μου δεν ήταν συνηθισμένο σε αυτή τη διατροφή, χόρταινα αμέσως, αλλά έπρεπε να τρώω συνεχώς. Όταν πήρα βάρος, αρχικά ήμουν αρκετά δυστυχισμένος, γιατί είχα μια εντελώς διαστρεβλωμένη αντίληψη για το σώμα μου.

Όταν βλέπω σήμερα φωτογραφίες από εκείνη την εποχή, τρομάζω με το πόσο αδύνατος και άρρωστος φαινόμουν – και παρόλα αυτά ένιωθα χοντρός”.

Πολλές φορές ήταν θυμωμένος και απογοητευμένος εξαιτίας αυτού. Αυτό όμως δεν με οδήγησε στο να μισήσω τους γονείς μου – ήξερα όλη την ώρα ότι ήθελαν να με βοηθήσουν”.

Ο Μίρκο βρήκε υποστήριξη και στη θεραπεύτριά του FBT, οι συζητήσεις μαζί της ήταν ουσιαστικές για αυτόν. Σήμερα λέει για τον εαυτό του ότι δεν είναι πλέον ανορεξικός – και ότι έχει κάνει ειρήνη με το σώμα του: “Δεν μισώ πια το σώμα μου”, λέει χαρακτηριστικά.

Πηγές:
Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Charité – Βερολίνο

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο ΙΣΑ ενώνει τις δυνάμεις του με Ιατρικούς Συλλόγους όλης της χώρας για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας και του δημογραφικού προβλήματος

Κοινή διακήρυξη για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς δημογραφικής κρίσης και της υπογονιμότητας που αντιμετωπίζει η χώρα μας υπέγραψε ο ΙΣΑ, με Ιατρικούς Συλλόγους της χώρας. Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης, οι Πρόεδροι των Ιατρικών Συλλόγων Αθηνών Φθιώτιδας και Ευρυτανίας, υπέγραψαν κοινή διακήρυξη που τονίζει την ανάγκη για άμεσες και ολοκληρωμένες πολιτικές παρεμβάσεις που θα διασφαλίσουν τη συνοχή της κοινωνίας και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Έχει προηγηθεί ανάλογη διακήρυξη μεταξύ του ΙΣΑ και των Ιατρικών Συλλόγων Ρώμης Ιταλίας, Κύπρου, Κυκλάδων, Κω, Μυτιλήνης, Λήμνου, Καλύμνου.

Η υπογραφή της διακήρυξης έγινε στο πλαίσιο της Ημερίδας με θέμα: «Δημογραφικό Υπογεννητικότητα – Υπογονιμότητα» που έλαβε χώρα στο Δήμο Μακρακώμης, υπό την αιγίδα του ΙΣΑ, των περιφερειών Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας και της Ιεράς Μητρόπολη Φθιώτιδας, σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία αναπαραγωγικής Ιατρικής, τους Ιατρικούς Συλλόγους Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας, το Παγκόσμιο Ιπποκράτειο Ινστιτούτο Ιατρών και τον Δήμο Μακρακώμης. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του ΙΣΑ που σε συνεργασία με άλλους φορείς, πραγματοποιεί εκστρατείες ενημέρωσης για την υπογονιμότητα στην επαρχία, με έμφαση στις νησιωτικές και ορεινές περιοχές.

Τα ανησυχητικά στοιχεία

Η Ελλάδα είναι μια από τις πλέον γηρασμένες χώρες στην Ευρώπη. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η τελευταία φυσική αύξηση του πληθυσμού ήταν το 2010 και έκτοτε μειώθηκε κατά περίπου 45% την τελευταία δεκαετία, με σχεδόν διπλάσιους τους θανάτους από τις γεννήσεις, καθώς και την παράλληλη αύξηση του δείκτη γήρανσης. Παράλληλα, η υπογονιμότητα πλήττει περίπου ένα στα πέντε ζευγάρια, με σοβαρές κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές επιπτώσεις.

Σχολιάζοντας το θέμα, ο Πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης επεσήμανε τα εξής:
«Η δημογραφική κρίση που βιώνουμε αποτελεί ζήτημα εθνικής προτεραιότητας και απαιτεί τη συντονισμένη δράση όλων μας. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στο μέλλον της χώρας μας, οι Ιατρικοί Σύλλογοι δηλώνουν την αποφασιστικότητά τους να συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην αντιμετώπιση αυτού του υπαρξιακού για την πατρίδα μας προβλήματος. Τονίζουμε την ανάγκη για άμεσες και ολοκληρωμένες πολιτικές παρεμβάσεις, που θα διασφαλίσουν τη συνοχή της κοινωνίας και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.»

Η κοινή διακήρυξη συνυπογράφεται από τους κ.κ. Γεώργιος Πατούλης, ΙΣ Αθηνών, Χρήστος Γεωργίου ΙΣ Φθιώτιδας και Νεκταρία Χαλκιά ΙΣ Ευρυτανίας.

Οι προτάσεις περιλαμβάνουν οικονομική ενίσχυση και φορολογικά κίνητρα προς τα νέα ζευγάρια, πλήρη κάλυψη των θεραπειών υπογονιμότητας από τα ασφαλιστικά ταμεία, δημιουργία σύγχρονων περιφερειακών κέντρων αναπαραγωγικής ιατρικής, ανάπτυξη δομών στήριξης σε νησιά και παραμεθόριες περιοχές, εφαρμογή πολιτικών που διευκολύνουν τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής και οργάνωση εθνικής εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την αξία της οικογένειας

Ειδικότερα, προτείνονται τα εξής:

1.Οικονομική ενίσχυση και φορολογικά κίνητρα προς νέα ζευγάρια, με στόχο την ενθάρρυνση της δημιουργίας οικογένειας.

2.Εξασφάλιση πλήρους κάλυψης των θεραπειών υπογονιμότητας μέσω των ασφαλιστικών ταμείων, καθώς και τη δημιουργία σύγχρονων, περιφερειακών κέντρων αναπαραγωγικής ιατρικής σε όλη τη χώρα.

3.Ανάπτυξη και ενίσχυση προγραμμάτων κοινωνικής στήριξης που θα παρέχουν συμβουλευτική, ψυχολογική και ιατρική υποστήριξη σε ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας, κυρίως για τα νησιά και τις παραμεθώριες περιοχές.

4.Προώθηση πολιτικών ισότητας και συμφιλίωσης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με έμφαση στην επέκταση των αδειών μητρότητας και πατρότητας, στην εφαρμογή ευέλικτων ωραρίων εργασίας και στην ενίσχυση των υπηρεσιών παιδικής φροντίδας.

5.Διοργάνωση εθνικής εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, με στόχο την ανάδειξη της σημασίας της οικογένειας και την αναγνώριση της υπογεννητικότητας / υπογονιμότητας ως σημαντικού κοινωνικού ζητήματος.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κ. Γουργουλιάνης: Η πανδημία και οι άλλοι σταθμοί μίας μακράς διαδρομής

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, έγινε γνωστός στο πανελλήνιο κατά την περίοδο της πανδημίας κορωνοϊού ως μια ψύχραιμη επιστημονική φωνή με γνώση και άποψη για τις στρατηγικές αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης. Στην κοινωνία της Θεσσαλίας το όνομά του είναι συνώνυμο της Πνευμονολογικής Κλινικής του πανεπιστημίου της Λάρισας, την οποία ίδρυσε το 1999, διηύθυνε και ανέπτυξε για 26 συναπτά έτη.

Με αφορμή τη νέα σελίδα που ανοίγει, παραδίδοντας τη σκυτάλη στο διάδοχό του, μιλάει στο iatronet.gr για τους βασικούς σταθμούς και προκλήσεις αυτής της διαδρομής, με κυριότερη ασφαλώς την πανδημία. Κάνει έναν απολογισμό του πλούσιου κλινικού, διοικητικού, ερευνητικού και διδακτικού του έργου, μοιράζεται συναισθήματα, ενώ αναφέρεται στην ανθρωπιστική διάσταση της ιατρικής, που όπως λέει χαρακτηριστικά δεν είναι ατομικό, αλλά ομαδικό “άθλημα”.

Περνώντας στο σήμερα, προβλέπει πως πρωταγωνιστές του επερχόμενου χειμώνα θα είναι η εποχική γρίπη, ο RSV με μικρότερη συχνότητα αλλά μεγαλύτερη νοσηρότητα, και δευτερευόντως η COVID-19, ενώ προτρέπει τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να εμβολιαστούν.

Μια καρέκλα και 6 κρεβάτια

Το 1999, όταν ιδρύθηκε η πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική της Λάρισας, ο κ.Γουργουλιάνης ήταν αναπληρωτής καθηγητής και θυμάται την προσπάθεια του ίδιου και άλλων συνεργατών του να πείσουν για την σκοπιμότητα δημιουργίας της. “Μερικά πράγματα που είναι λυμένα διεθνώς, εδώ δεν υπάρχουν. Για παράδειγμα, ποια νοσοκομεία έχουν ποιες κλινικές. Το είδαμε πρόσφατα στη συζήτηση για το αν είχε Νευρολογική το Σισμανόγλειο”, σημειώνει, εξηγώντας πως για λόγους σαν αυτόν το διοικητικό κομμάτι στην αρχή απορροφούσε ως και το 50% – 60% του χρόνου του. “Στην αρχή υπήρχε μια καρέκλα και 6 κρεβάτια που πήραμε από ένα τμήμα της Παθολογικής, μαζί με εξοπλισμό που είχε αποκτηθεί από όταν άρχισε να κτίζεται το νοσοκομείο, 5 χρόνια νωρίτερα, και ήδη είχε προβλήματα γιατί δεν είχε συντηρηθεί. Μετά, σε σύντομο χρονικό διάστημα αποκτήσαμε 16 και στη συνέχεια 21 κρεβάτια στη δική μας πτέρυγα”.

Μαζί με το διοικητικό, ο ίδιος ήταν επιφορτισμένος με έντονο κλινικό έργο (εφημερίες, εξωτερικά ιατρεία, επείγοντα), το οποίο σταδιακά άρχισε ποσοστιαία να υποχωρεί και να ανεβαίνει το ερευνητικό, μαζί με το εκπαιδευτικό που ήταν συνεχές σε όλη τη διάρκεια, με πάνω από 50 διδακτορικά, άλλους τόσους ειδικευόμενους γιατρούς και εκατοντάδες φοιτητές μέχρι σήμερα.

“Το κύριο συναίσθημα της αλλαγής σελίδας είναι η χαρά, καθώς απαλλάσσομαι από το διοικητικό έργο που ήταν αρκετά αντίξοο”, αναφέρει, προσθέτοντας πως τώρα θα μπορεί να αφιερωθεί περισσότερο στο κλινικό, το ερευνητικό και το εκπαιδευτικό.

Η πανδημία και άλλοι σταθμοί της διαδρομής

Ο ίδιος συνδέει τους κύριους σταθμούς της διαδρομής με πρόσωπα ανθρώπων. Είτε συνεργατών που ο ίδιος εκπαίδευσε και καθοδήγησε, είτε φοιτητών, στους οποίους χρειάστηκε να εμφυσήσει την ανθρωπιστική προσέγγιση της ιατρικής, είτε ασθενών του, που τον συναντούν στο δρόμο. “Υπάρχουν πολίτες που μου στέλνουν ένα τοπικό προϊόν ή ένα βιβλίο με αφιέρωση, για να μου θυμίσουν μια ιστορία που έγινε πριν από 10 χρόνια, αλλά ο άνθρωπός τους δεν επέζησε. Εκτιμούν την προσπάθειά μας να κάνουμε ό,τι καλύτερο για εκείνον, κι αυτό σε συγκινεί ακόμη περισσότερο”, υπογραμμίζει.

Η πανδημία κορωνοϊού αποτέλεσε μια πρώτου μεγέθους πρόκληση που κλήθηκε να διαχειριστεί. “Ένιωσα πως ήμουν πρωταγωνιστής σε μια κατάσταση σαν κι αυτές που διάβαζα μελετώντας την ιστορία της ιατρικής, η οποία πάντα με γοήτευε. Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1918 μέσα στην πανδημία γρίπης και επέζησε και πέθανε 100 ετών”, παρατηρεί.

Κατά σύμπτωση, την ίδια περίοδο η Πνευμονολογική Κλινική είχε προμηθευτεί και δοκίμαζε σε άλλες ασθένειες συσκευές παροχής οξυγόνου υψηλής ροής (high flow), γεγονός που της έδωσε επιπλέον εφόδια στην αντιμετώπιση των ασθενών με βαριά εικόνα. “Είχαμε προμηθευτεί 5 high flows με πρωτοβουλία συνεργάτη μου, και τις δοκιμάζαμε σε πνευμονίες, ΧΑΠ και άλλες ασθένειες. Οπότε ήμασταν έτοιμοι από νωρίς”, θυμάται.

 

Οι ομάδες γράφουν την ιστορία

Ανακαλώντας στη μνήμη του εικόνες από την περίοδο της πρώτης έξαρσης, αναφέρεται στις κοπιώδεις προσπάθειες να οργανώσει ομάδες συνεργατών, να ενημερώνεται συνεχώς για τις διεθνείς εξελίξεις και παρακολουθεί στενά τους βαριά πάσχοντες.

“Εκείνη την περίοδο άλλαξε η ζωή μου. Άρχισα να ξυπνάω στις 4:30 το πρωί για να διαβάσω τη βιβλιογραφία και τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, να φιλτράρω την πληροφορία επιλέγοντας την αξιόπιστη, να έχω το κινητό ενεργό 24 ώρες για να ελέγχω τις διασωληνώσεις”, αναφέρει και προσθέτει: “Από εκεί και πέρα, έπρεπε να εμπνεύσουμε ανθρώπους που ήταν φοβισμένοι να συμμετέχουν στην προσπάθεια. Άνθρωποι που ασχολούνταν ως τότε με ‘κυριλέ’ αντικείμενα, όπως η διακοπή καπνίσματος και το εργαστήριο ύπνου, έπρεπε να μπουν στη μάχη για την COVID-19 και να οργανωθούν σε ομάδες. Κάποιοι έρχονταν μόνοι τους και αυτό συμπαρέσυρε συνεργάτες κι απ΄ έξω”.

Στην ερώτηση αν η πανδημία δίδαξε κάτι στον ίδιο, ο καθηγητής απαντάει: “μου δίδαξε ότι η Ιατρική δεν είναι ατομικό αλλά ομαδικό άθλημα. Ότι την ιστορία τη γράφουν οι ομάδες”.

Περισσότερες από 70 δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά κατέγραψαν δεδομένα μελετών για την περίοδο της πανδημίας, σε ένα ερευνητικό έργο της Κλινικής που έχει σημαντική απήχηση και συνεχίζεται ως σήμερα, στον απόηχό της.

Γρίπη και RSV οι πρωταγωνιστές του χειμώνα

Η μελέτη και ανάλυση της επιδημιολογικής εικόνας τους τελευταίους δύο χειμώνες, σε συνδυασμό με ό,τι συνέβη το προηγούμενο διάστημα στο νότιο ημισφαίριο, είναι οδηγοί για αυτά που περιμένουμε τον ερχόμενο χειμώνα. “Τον χειμώνα 2023 – 2024 είδαμε ότι η γρίπη ήρθε αρκετά νωρίτερα, στις αρχές Δεκεμβρίου. Πέρυσι, 2024 – 2025 ήρθε στην κανονική της περίοδο, λίγο πριν τις γιορτές και συνεχίστηκε μετά από αυτές. Κάτι ανάλογο προβλέπουμε και για φέτος”, σημειώνει.

Η ίδια εικόνα εκτιμά πως θα επικρατήσει και αναφορικά με την COVID-19, η οποία θα συνεχίσει να είναι παρούσα, αλλά με μικρότερη νοσηρότητα από τη γρίπη. Μεγαλύτερη νοσηρότητα και από τις δύο θα έχει ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV), αλλά με λιγότερα κρούσματα, προβλέπει, και καλεί τις ευάλωτες ομάδες να εμβολιαστούν.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/