Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν τα ευρήματα που αποτυπώνονται σε πρόσφατη δημοσίευση.

Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου παγκοσμίως. Αν και η κύρια αιτία του είναι το κάπνισμα, οι επιστήμονες στρέφουν τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον τους και σε άλλους πιθανούς παράγοντες κινδύνου.

Πρόσφατη μελέτη μεγάλης κλίμακας από τη Σουηδία, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό JAMA Network Open, αναδεικνύει τη διάμεση πνευμονική νόσο (Interstitial Lung Disease – ILD) ως σημαντικό και μέχρι σήμερα παραγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα.

Η πιο γνωστή μορφή ILD είναι η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, ωστόσο υπάρχουν δεκάδες ακόμα υποκατηγορίες με παρόμοια συμπτώματα, όπως δύσπνοια, ξηρός βήχας και γενικευμένη κόπωση. Οι αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν την έκθεση σε περιβαλλοντικούς ρύπους, επαγγελματικούς κινδύνους, αυτοάνοσα νοσήματα, λοιμώξεις ή και γενετικούς παράγοντες.

Η καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η βιολόγος Αλεξάνδρα Σταυροπούλου και ο Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, νοσοκομείο Αλεξάνδρα) αναφέρουν ότι η σουηδική μελέτη ανέλυσε δεδομένα από πάνω από 5,4 εκατομμύρια άτομα που γεννήθηκαν μεταξύ 1932 και 1987 και παρακολουθήθηκαν για σχεδόν τρεις δεκαετίες, από το 1987 έως το 2016.

Μεταξύ αυτών, περίπου 14.600 είχαν διαγνωστεί με κάποια μορφή διάμεσης πνευμονικής νόσου. Οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσο τα άτομα αυτά εμφάνισαν καρκίνο του πνεύμονα σε μεγαλύτερη συχνότητα από τον γενικό πληθυσμό.

Τα αποτελέσματα  έδειξαν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα ήταν τουλάχιστον διπλάσιος στους πάσχοντες από ILD, ακόμη και όταν λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο και η ύπαρξη νοσημάτων που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Ένα από τα πιο ισχυρά σημεία της μελέτης ήταν η σύγκριση ασθενών με ILD με τα υγιή αδέρφια τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι ερευνητές εξάλειψαν την επίδραση των κοινών γονιδίων ή του οικογενειακού περιβάλλοντος, δείχνοντας ότι η ILD συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο ανεξαρτήτως κληρονομικών παραγόντων. Ο αυξημένος κίνδυνος παρέμεινε μάλιστα ισχυρός και στατιστικά σημαντικός και στα δύο σκέλη της ανάλυσης – τόσο στον γενικό πληθυσμό όσο και στη σύγκριση μεταξύ αδερφών.

Τύποι καρκίνου

Το ενδιαφέρον δεν περιορίστηκε μόνο στην παρουσία καρκίνου αλλά και στους διάφορους ιστολογικούς τύπους του. Η μελέτη έδειξε ότι η ILD αυξάνει τον κίνδυνο για όλους τους βασικούς τύπους καρκίνου του πνεύμονα: αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα, μικροκυτταρικό καρκίνο και άλλες λιγότερο συχνές μορφές. Ιδιαίτερα έντονος ήταν ο συσχετισμός με τον μικροκυτταρικό καρκίνο, που θεωρείται ένας από τους πιο επιθετικούς και δύσκολα αντιμετωπίσιμους τύπους.

Η αιτία αυτής της σχέσης μεταξύ διάμεσης πνευμονικής νόσου και καρκίνου του πνεύμονα πιθανόν εντοπίζεται στην παθοφυσιολογία της ILD. Η χρόνια φλεγμονή και οι συνεχείς μικροτραυματισμοί του πνευμονικού ιστού δημιουργούν ένα περιβάλλον που ευνοεί την κυτταρική δυσπλασία και τελικά τη μετάλλαξη των κυττάρων. Οι μεταλλάξεις αυτές μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη κακοήθων όγκων. Επιπλέον, είναι πλέον γνωστό ότι ορισμένες γενετικές μεταλλάξεις που παρατηρούνται σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση εμφανίζονται και σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, υποδηλώνοντας κοινές μοριακές οδούς.

Η μελέτη φέρνει στο προσκήνιο μια σημαντική κλινική ανάγκη: οι ασθενείς με διάμεση πνευμονική νόσο θα πρέπει να παρακολουθούνται πιο στενά για ενδείξεις καρκίνου του πνεύμονα. Οι ερευνητές προτείνουν να ενταχθεί η ILD στα προγνωστικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση κινδύνου και για τον σχεδιασμό προληπτικών ελέγχων, ιδιαίτερα σε άτομα που δεν έχουν ιστορικό καπνίσματος. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να επιτρέψει την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου και κατ’ επέκταση τη βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών.

Αποφυγή καπνίσματος

Αν και η διάμεση πνευμονική νόσος δεν είναι πάντα δυνατό να προληφθεί, ειδικά όταν οφείλεται σε άγνωστα ή γενετικά αίτια, η αποφυγή καπνίσματος και έκθεσης σε τοξικές ουσίες παραμένει ζωτικής σημασίας. Παράλληλα, η έγκαιρη διάγνωση της ILD και η σωστή ιατρική παρακολούθηση μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και ενδεχομένως να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Συνοψίζοντας, η διάμεση πνευμονική νόσος δεν είναι απλώς μια χρόνια αναπνευστική πάθηση που περιορίζει τη λειτουργία των πνευμόνων. Όπως αποδεικνύει η συγκεκριμένη μελέτη, αποτελεί και έναν σημαντικό ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα.

Η αναγνώριση αυτού του κινδύνου αποτελεί σημαντικό βήμα προς την καλύτερη πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη στοχευμένη αντιμετώπιση μιας από τις πλέον επιθετικές μορφές καρκίνου της εποχής μας.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (DBS), προσαρμοσμένη στην εγκεφαλική δραστηριότητα και το μοτίβο βάδισης ενός ασθενούς, μπορεί να βελτιώσει αποτελεσματικά την ικανότητα βάδισης, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει δραματικά την ικανότητα ενός ασθενούς να περπατάει, με το «βάδισμα του Πάρκινσον» να αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης και να μειώνει την ικανότητά του να μετακινείται.

Ωστόσο, η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (DBS), προσαρμοσμένη στην εγκεφαλική δραστηριότητα και το μοτίβο βάδισης ενός ασθενούς, μπορεί να βελτιώσει αποτελεσματικά την ικανότητα βάδισης, σύμφωνα με νέα μελέτη.

«Αυτή η εργασία όχι μόνο εμβαθύνει την κατανόησή μας για το πώς η DBS επηρεάζει την κίνηση, αλλά υπογραμμίζει επίσης την υπόσχεση της εξατομικευμένης νευροδιαμόρφωσης για τη νόσο του Πάρκινσον και άλλες νευρολογικές διαταραχές, φέρνοντάς μας πιο κοντά σε πιο έξυπνες και αποτελεσματικές θεραπείες νευροδιαμόρφωσης», δήλωσε  η επικεφαλής ερευνήτρια Δρ. Ντόρις Γουάνγκ, του University of California-San Francisco.

Για τη νέα μελέτη, οι ερευνητές συνεργάστηκαν με τρεις  ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον για να βρουν έναν τρόπο βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της DBS στην αντιμετώπιση των προβλημάτων βάδισης.

Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων στην κλινική, οι ασθενείς περπατούσαν σε μια κυκλική διαδρομή έξι μέτρων, ενώ οι ερευνητές άλλαζαν τις ρυθμίσεις DBS και κατέγραφαν την εγκεφαλική και κινητική τους δραστηριότητα.

Με βάση αυτές τις μετρήσεις, οι ερευνητές ανέπτυξαν έναν δείκτη απόδοσης βάδισης (WPI) που παρείχε μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο η νόσος του Πάρκινσον επηρεάζει την κίνηση ενός ατόμου.

Η ομάδα εντόπισε επίσης πρότυπα εγκεφαλικής δραστηριότητας που συνδέονται με καλύτερο βάδισμα, ιδιαίτερα στην ωχρά σφαίρα, ένα μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται με την απώλεια μυϊκής κίνησης σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον.

«Τα αποτελέσματά μας επιβεβαίωσαν ότι οι αλλαγές στις ρυθμίσεις του DBS καταγράφηκαν αποτελεσματικά από το WPI, ευθυγραμμιζόμενες με τις αξιολογήσεις των ασθενών και των κλινικών ιατρών κατά τη διάρκεια κάθε επίσκεψης», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Hamid Fekri Azgomi.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσο βαθιά μπορούν να κολυμπούν παιδιά και ηλικιωμένοι; Πού πρέπει να επιβληθεί η παρουσία απινιδωτή; Ο Α. Στεφανάκης του KIDS SAVE LIVES προτείνει νομοθετικές παρεμβάσεις που χαρίζουν ζωή.

Πριν από δύο Κυριακές ένας 18χρονος ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του από τον πυθμένα πισίνας σε υδάτινο πάρκο της Δράμας. Μια νοσηλεύτρια – πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια της ανθρωπιστικής οργάνωσης KIDS SAVE LIVES που του έδωσε εμφυσήσεις και μια γιατρός που του έκανε ΚΑΡΠΑ, αποδείχτηκαν φύλακες άγγελοι του νεαρού, ο οποίος παραδόθηκε εν ζωή στο πλήρωμα του ΕΚΑΒ.

Νωρίτερα, στις αρχές του καλοκαιριού, η εφαρμογή iSAVElives που έχει αναπτύξει η οργάνωση χτύπησε τέσσερις φορές μέσα σε λίγες ώρες, για ισάριθμα έκτακτα περιστατικά, όλα στα όρια του Δήμου Κασσάνδρας στο πρώτο «πόδι» της Χαλκιδικής. Οι κοντινότεροι πρώτοι ανταποκρινόμενοι έσπευσαν σε όλα, μαζί με αυτόματους εξωτερικούς απινιδωτές.

Όμως η εθελοντική δράση δεν αρκεί από μόνη της. «Είναι πολιτική απόφαση να σώζονται ζωές», λέει στο iatronet.gr ο ιδρυτής και επικεφαλής του KIDS SAVE LIVES, Αναστάσης Στεφανάκης και προτείνει ένα πλαίσιο νομοθετικών παρεμβάσεων σε αυτή την κατεύθυνση.

Κολύμβηση ηλικιωμένων

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ατυχημάτων του οργανισμού Safe Water Sports σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα και τα συναρμόδια υπουργεία, το 2024 καταγράφηκαν 395 θάνατοι στο νερό (388 στη θάλασσα και οι υπόλοιποι σε πισίνες, λίμνες, ποτάμια). Το 83% των θυμάτων ήταν άτομα άνω των 60 ετών.

«Είναι νόμιμο σήμερα να κολυμπάει κάποιος μέχρι τις σημαδούρες. Βλέπουν οι ναυαγοσώστες κάποιους ηλικιωμένους, τους συμβουλεύουν να μην κολυμπούν τόσο μακριά, και αυτοί λένε ‘όχι, έχω δικαίωμα να φτάσω μέχρι τις σημαδούρες’», παρατηρεί ο κ. Στεφανάκης και προτείνει να θεσμοθετηθούν όρια: «Αν δεν μπορεί κάποιος να προστατεύσει τον εαυτό του, οφείλει να τον προστατεύσει το κράτος. Θα μπορούσε ο νόμος να αλλάξει και να λέει αν είσαι παιδί ή ηλικιωμένος ή αν έχεις βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό επιτρέπεται να κολυμπήσεις μέχρι το ύψος των ώμων. Να έχεις το κεφάλι σου έξω από το νερό, ώστε όταν ζαλιστείς ή παραπατήσεις να μπορεί να σε τραβήξει κάποιος και έτσι να έχουμε ένα περιστατικό λιποθυμίας και όχι ένα περιστατικό πνιγμού».

Απινιδωτές, εκπαίδευση ΚΑΡΠΑ

Η εκπαίδευση τουλάχιστον του 15% των πολιτών της χώρας στη βασική υποστήριξη ζωής θα αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των θυμάτων καρδιακής ανακοπής που θα επιστρέψει στη ζωή. Ο κ.Στεφανάκης και οι πιστοποιημένη εθελοντές του KIDS SAVE LIVES, που έχουν εκπαιδεύσει μεγάλο αριθμό μαθητών σε εθελοντική βάση, προσπαθούν επί χρόνια να θεσμοθετηθεί το μάθημα της ΚΑΡΠΑ στα σχολεία. Η πρόσκληση στο Μέγαρο Μαξίμου και η συνάντηση με τον πρωθυπουργό τον περασμένο Απρίλιο έδωσε προωθητική δύναμη στην προσπάθεια. «Ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε πως το Kids Save Lives θα συνεργαστεί πλέον με θεσμοθετημένο τρόπο με το Υπουργείο Παιδείας. Είμαστε κοντά. Έχουμε κάνει συναντήσεις και αναμένουμε τις αποφάσεις», λέει.

Άλλη παρέμβαση σε αυτή την κατεύθυνση είναι η σύνδεση της απόκτησης διπλώματος οδήγησης με την προσκόμιση πτυχίου ή βεβαίωσης εκπαίδευσης στη βασική υποστήριξη ζωής, στα πρότυπα ανάλογων πρωτοβουλιών που έχουν αναλάβει χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία, οι ΗΠΑ, η Βουλγαρία κ.ά.

Ο επικεφαλής της οργάνωσης προτείνει, επίσης, να υποχρεωθούν βάσει νόμου ορισμένες εγκαταστάσεις που συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων και έχουν ένα βαθμό επικινδυνότητας, να διαθέτουν αυτόματο απινιδωτή. «Σε ξενοδοχεία, πισίνες, υδάτινα πάρκα και άλλους χώρους, να μην είναι μια αδύναμη σύσταση η ύπαρξη απινιδωτή, αλλά να είναι προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας», σημειώνει, προσθέτοντας: «Με πολύ αγώνα φτάσαμε στους 3.000 απινιδωτές –μόνο εμείς βάλαμε τον τελευταίο χρόνο 120, με δωρεές- αλλά δεν φτάνουν. Πρέπει οι Δήμοι, οι Περιφέρειες και το κεντρικό κράτος να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί. Η Ολλανδία έχει 30.000. η Ιαπωνία 670.000».

Τελευταία νομοθετική παρέμβαση που προτείνει ο κ.Στεφανάκης είναι αυτή που θα υποχρεώνει τους γονείς που αγοράζουν στα παιδιά τους ένα ποδήλατο ή ένα πατίνι να παίρνουν και κράνος και να το φοράνε υποχρεωτικά στα παιδιά. Αυτό, όπως λέει, αφενός θα τα προστατεύσει από έναν σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι όσο είναι παιδιά, και αφετέρου θα δημιουργήσει μια κουλτούρα πρόληψης και χρήσης κράνους όταν στα 18 τους χρόνια πάρουν μια μηχανή.

iSAVElives

Η εφαρμογή iSAVElives για κινητά τηλέφωνα, που ανέπτυξε το 2022 η KIDS SAVE LIVES σε συνεργασία με τη Microsoft και είναι διαθέσιμη στο Playstore και στο Appstore για συσκευές με λειτουργικό Android και IOS, αντίστοιχα, θα εμπλουτιστεί σύντομα με νέες δυνατότητες με τη συνεργασία της IDEAL Software Solutions.

Η εφαρμογή μετατρέπει τον πολίτη – αυτόπτη μάρτυρα ενός περιστατικού καρδιακής ανακοπής σε συμμέτοχο και σημαντικό κρίκο μιας αλυσίδας ζωής. Κινητοποιεί ταυτόχρονα τον ίδιο για τις κινήσεις που πρέπει να κάνει, τον κοντινότερο εκπαιδευμένο πρώτο ανταποκρινόμενο που διαθέτει απινιδωτή, αλλά και το ΕΚΑΒ.

Μέχρι σήμερα περίπου 60.000 άνθρωποι την έχουν «κατεβάσει» στις έξυπνες συσκευές τους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές χρησιμοποιούν προηγμένα μαθηματικά μοντέλα για να εξηγήσουν γιατί η νόσος Αλτσχάιμερ εξαπλώνεται άνισα στον εγκέφαλο.

Τα μαθηματικά μπορεί να μην είναι το πρώτο πράγμα που συνδέουν οι άνθρωποι με την έρευνα για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Αλλά για τον Πέδρο Μάια, επίκουρο καθηγητή μαθηματικών και επιστήμης δεδομένων στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Άρλινγκτον, η ανάλυση του τρόπου με τον οποίο διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου αλληλεπιδρούν σαν ένα δίκτυο αποκαλύπτει νέες γνώσεις για μια από τις πιο καταστροφικές εγκεφαλικές διαταραχές στον κόσμο.

Η τελευταία ανακάλυψη του Δρ. Maia χρησιμοποιεί προηγμένα μαθηματικά μοντέλα για να εξηγήσει γιατί η νόσος Αλτσχάιμερ εξαπλώνεται άνισα στον εγκέφαλο. Η εργασία του αποκαλύπτει γιατί ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου είναι πιο ευάλωτες σε βλάβες από την πρωτεΐνη tau, ενώ άλλες περιοχές παραμένουν πιο ανθεκτικές.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Brain.

Ο Μάια δημιούργησε ένα μαθηματικό εργαλείο – που ονομάζεται εκτεταμένο μοντέλο διάχυσης δικτύου – το οποίο παρακολουθεί πώς η πρωτεΐνη tau συσσωρεύεται και εξαπλώνεται μέσω του δικτύου διασυνδεδεμένων περιοχών του εγκεφάλου.

Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο, οι ερευνητές μπορούν να ταξινομήσουν τα γονίδια σε τέσσερις κατηγορίες: αυτά που ακολουθούν τα μοτίβα δικτύου του εγκεφάλου και αυξάνουν την ευπάθεια· αυτά που ακολουθούν τα μοτίβα και παρέχουν προστασία· αυτά που δρουν ανεξάρτητα αλλά αυξάνουν τον κίνδυνο· και αυτά που δρουν ανεξάρτητα και βοηθούν στην προστασία του εγκεφάλου.

Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα στην προώθηση της έρευνας για τη νόσο Αλτσχάιμερ, βοηθώντας στην απάντηση ενός ερωτήματος που ταλαιπωρεί τους ερευνητές εδώ και χρόνια: Γιατί ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου επιδεινώνονται ραγδαία, ενώ άλλες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άθικτες;

«Η ιδέα είναι ότι ο εγκέφαλος δεν είναι ομοιόμορφος – διαφορετικές περιοχές αποτελούνται από διαφορετικά είδη κυττάρων και γονιδίων και συνδέονται επίσης διαφορετικά», συνέχισε. «Οι περιοχές που είναι πιο συνδεδεμένες ή πιο κοντά στις πληγείσες περιοχές είναι πιο ευάλωτες. Οι απομονωμένες περιοχές τείνουν να είναι πιο ανθεκτικές».

Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από 196 άτομα. Από αυτούς τους συμμετέχοντες, 102 είχαν διαγνωστεί με ήπια γνωστική εξασθένηση πρώιμου σταδίου, 47 με ήπια εξασθένηση σε τελικό στάδιο και 47 με νόσο Αλτσχάιμερ. Προηγούμενη έρευνα του Maia βασίστηκε σε πιο ελεγχόμενες μελέτες που χρησιμοποίησαν μοντέλα τρωκτικών.

«Τα ανθρώπινα δεδομένα, παρόλο που είναι πιο δύσκολο να τα επεξεργαστούμε δεδομένων των εμπλεκόμενων μεταβλητών, μας δίνουν άμεση εικόνα για το πώς εξελίσσεται η νόσος Αλτσχάιμερ σε πραγματικούς ανθρώπους», δήλωσε ο Maia. «Αν θέλουμε να αναπτύξουμε θεραπείες που να λειτουργούν σε ανθρώπους, χρειαζόμαστε δεδομένα που προέρχονται από ανθρώπους».

Πηγές:
Brain.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Καινοτόμα μέθοδος σταθεροποίησης πρωτεϊνικών συμπλεγμάτων με εφαρμογή σε ανθεκτικές μορφές καρκίνου του μαστού ανέδειξαν ερευνητές.  Διεθνής επιστημονική συνεργασία με επίκεντρο το Πανεπιστήμιο Κρήτης φέρνει στο φως μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο του μαστού.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, παρουσιάζει τις λεγόμενες «μοριακές κόλλες» ως ελπιδοφόρα λύση για ασθενείς με αντοχή στην ενδοκρινική θεραπεία.

Η επιστημονική ομάδα και το αντικείμενο της έρευνας

Η ερευνητική ομάδα του αναπληρωτή καθηγητή Κωνσταντίνου Νεοχωρίτη (Τμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο Κρήτης), σε συνεργασία με την καθηγήτρια Michelle Arkin (UCSF) και τον καθηγητή Christian Ottmann (TU Eindhoven), ανέπτυξε μια καινοτόμα μέθοδο ανακάλυψης μοριακών κολλών για τη σταθεροποίηση του πρωτεϊνικού συμπλέγματος 14-3-3/ERα.

Τι είναι οι «μοριακές κόλλες»

Πρόκειται για μικρά οργανικά μόρια που λειτουργούν ως χημικοί σύνδεσμοι μεταξύ δύο πρωτεϊνών, ενισχύοντας τη φυσική τους αλληλεπίδραση. Στην προκειμένη περίπτωση, στόχος ήταν η ενίσχυση της αλληλεπίδρασης μεταξύ της ρυθμιστικής πρωτεΐνης 14-3-3 και της πρωτεΐνης υποδοχέα οιστρογόνων ERα, με σκοπό την καταστολή της μεταγραφικής δραστηριότητας του ERα σε καρκινικά κύτταρα που έχουν αναπτύξει αντοχή στις συμβατικές θεραπείες.

Καινοτομία στη σύνθεση και επιλογή μορίων

Η σύνθεση των μορίων επιτεύχθηκε μέσω αντιδράσεων πολλαπλών συστατικών (MCRs), επιτρέποντας τη γρήγορη παραγωγή και δοκιμή δεκάδων ενώσεων με δομική ποικιλομορφία. Με τη βοήθεια δομικών και βιοφυσικών μελετών, οι ερευνητές κατάφεραν να αποσαφηνίσουν τον τρόπο δέσμευσης των μορίων και να επιλέξουν τις πιο δραστικές.

Εφαρμογές και προοπτικές

Η συγκεκριμένη προσέγγιση ανοίγει νέους δρόμους για την αντιμετώπιση μορφών καρκίνου του μαστού που δεν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες θεραπείες, προσφέροντας ελπίδα για στοχευμένες φαρμακολογικές παρεμβάσεις με υψηλή αποτελεσματικότητα.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Διμερή επαφή  είχαν οι υπουργοί Υγείας Ελλάδας και Σερβίας στο Υπουργείο Υγείας στην Αθήνα.  Στόχος ήταν  η συζητηση για την υπογραφή μνημονίου συνεργασίας και την αναβάθμιση των συστημάτων υγείας.

Σημαντική συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα, Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025, στο Υπουργείο Υγείας.  Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης υποδέχθηκε τον ομόλογό του από τη Δημοκρατία της Σερβίας, Zlatibor Lončar, συνοδευόμενο από τον Πρέσβη Nikola Nedeljković και υπηρεσιακό κλιμάκιο. Στόχος της συνάντησης ήταν η διεύρυνση της συνεργασίας στον τομέα της Υγείας και η αναζήτηση κοινών λύσεων για την ενίσχυση των εθνικών συστημάτων υγείας.

Διεύρυνση συνεργασίας στον τομέα της Υγείας
Στη συνάντηση συμμετείχαν υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου Υγείας, μεταξύ των οποίων οι Λίλιαν Βιλδιρίδη, Χριστίνα Μαρία Κράββαρη, Άρης Αγγελής, Άρης Απόστολου και Σπύρος Σαπουνάς. Οι δύο πλευρές συζήτησαν συγκεκριμένους τομείς συνεργασίας, όπως:
– Ογκολογία και κλινικές μελέτες
– Φαρμακευτική πολιτική και προμήθειες
– Κοινές δράσεις σε επίπεδο Ε.Ε.

Μνημόνιο συνεργασίας και ευρωπαϊκή προοπτική
Οι δύο Υπουργοί επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να υπογράψουν μνημόνιο συνεργασίας εντός του έτους, με τον κ. Γεωργιάδη να ανακοινώνει επίσκεψη στο Βελιγράδι τον Οκτώβριο. Ο ίδιος δήλωσε: «Η Ελλάδα και η Σερβία είναι αδελφές χώρες… επιθυμούμε τα δύο Υπουργεία να ενισχύσουν τη μεταξύ τους συνεργασία, προς το αμοιβαίο όφελος των ασθενών μας».

Από την πλευρά του, ο υπουργός Υγείας της Δημοκρατίας της Σερβίας Zlatibor Lončar  εξέφρασε ευχαριστίες για την φιλοξενία  και πρόσθεσε:« Χαίρομαι ιδιαιτέρως που τον Οκτώβριο θα ξαναβρεθούμε στο Βελιγράδι και θα έχουμε την ευκαιρία να υπογράψουμε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ των δύο Υπουργείων. Τον ευχαριστώ θερμά για την υποστήριξή του, όσον αφορά την επιλογή μου στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Συζητήσαμε για την συνεργασία μεταξύ των δύο Υπουργείων σε συγκεκριμένους τομείς, όπως είναι ο τομέας της ογκολογίας, οι κλινικές μελέτες και μία σειρά άλλων θεμάτων τα οποία συνεννοηθήκαμε να τα εξετάσουμε από κοινού. Είναι τομείς οι οποίοι πραγματικά θα βελτιώσουν την ζωή των πολιτών μας και από σήμερα ξεκινάμε συγκεκριμένα και πολύ πρακτικά να ασχολούμαστε με τα θέματα αυτά. Δράττομαι της ευκαιρίας να τον ευχαριστήσω θερμά για την υποστήριξη που παρέχει η Ελλάδα όσον αφορά την ευρωπαϊκή πορεία της Σερβίας και χαίρομαι ιδιαιτέρως για τις κοινές δράσεις και τα κοινά προγράμματα, στα οποία θα συμμετάσχουμε από κοινού σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Πηγη: https://virus.com.gr/

Πηγη: https://www.healthstat.gr

Νέα μελέτη για αντικαρκινικά φάρμακα και τo Αλτσχάιμερ

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Πηγη: https://allabouthealth.gr

Για ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα υψηλού κινδύνου
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε για πρώτη φορά τη χρήση του daratumumab σε ασθενείς με υψηλού κινδύνου ασυμπτωματικό (smouldering) πολλαπλούν μυέλωμα, προσφέροντας μια νέα θεραπευτική επιλογή σε μια φάση της νόσου όπου μέχρι σήμερα η καθιερωμένη πρακτική ήταν η απλή παρακολούθηση. Πρόκειται για μια έγκριση-ορόσημο, καθώς δίνει τη δυνατότητα πρώιμης παρέμβασης σε ασθενείς με ασυμπτωματική νόσο που όμως κινδυνεύουν να εξελιχθεί σύντομα σε ενεργό πολλαπλούν μυέλωμα, πριν εμφανιστούν βλάβες στα όργανα. Η απόφαση βασίστηκε στα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης φάσης 3 AQUILA (Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε προσφάτως στο διεθνούς κύρους περιοδικό New England Journal of Medicine και πρώτος συγγραφέας είναι ο Καθηγητής και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής, ΓΝ Αλεξάνδρα, Μελέτιος Α. Δημόπουλος από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ. Η μελέτη συνέκρινε την υποδόρια χορήγηση daratumumab ως μονοθεραπεία με την ενεργό παρακολούθηση σε ασθενείς με ασυμπτωματικό μυέλωμα υψηλού κινδύνου και απέδειξε ότι η θεραπεία μειώνει κατά 51% τον κίνδυνο εξέλιξης σε συμπτωματική νόσο ή θάνατο. Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της μελέτης, το 63,1% των ασθενών που έλαβαν daratumumab παρέμεναν χωρίς εξέλιξη, έναντι 40,8% στην ομάδα παρακολούθησης. Σε ασθενείς με πολύ υψηλό κίνδυνο, σύμφωνα με τα κριτήρια Mayo 2018 (20/2/20), η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη δεν είχε επιτευχθεί στην ομάδα θεραπείας, ενώ στην ομάδα ελέγχου ήταν 22,1 μήνες.

Πηγη:HealthDaily