Γενετική προδιάθεση: Πόσο σημαντική είναι για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων

Τι αποκαλύπτει το DNA μας για τον κίνδυνο που διατρέχουμε, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

Η γενετική προδιάθεση αποτελεί έναν από τους βασικούς, μη τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η πρώιμη αναγνώριση του κινδύνου που διατρέχει ένα άτομο, επιτρέπει να εφαρμοστούν πιο στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης.

Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για όσους δεν έχουν παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Στα άτομα αυτά, η γενετική πληροφορία μπορεί να αποκαλύψει μια «σιωπηλή» προδιάθεση, η οποία διαφορετικά θα παρέμενε άγνωστη έως την εμφάνιση κάποιου οξέος συμβάντος, όπως ένα έμφραγμα.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογίας Εταιρείας Κωνσταντίνος Τούτουζας, καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ, Α’ Καρδιολογική Κλινική, Ιπποκράτειο ΓΝΑ, Υπεύθυνος Ιατρείου Δομικών Καρδιοπαθειών, Βαλβιδοπαθειών και Καρδιο-ογκολογίας, Chairman Elect Council for Cardiology Practice, απαντά στα πιο σημαντικά ερωτήματα για την γενετική προδιάθεση και τον ρόλο της στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Πόσο ισχυρή είναι η κληρονομικότητα στις καρδιαγγειακές παθήσεις; Σε ποιες είναι σημαντικότερη από τον τρόπο ζωής;

Η κληρονομικότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς μη τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Σε παθήσεις όπως η πρόωρη στεφανιαία νόσος, η υπέρταση ή οι κληρονομικές μορφές υπερλιπιδαιμίας, ο γενετικός παράγοντας είναι ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας και ενδέχεται να υπερισχύει έναντι των περιβαλλοντικών παραγόντων.

Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, η καρδιαγγειακή νόσος είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης γονιδίων και περιβάλλοντος — δηλαδή της γενετικής προδιάθεσης σε συνδυασμό με τον τρόπο ζωής. Δεν μιλάμε για «μοίρα», αλλά για προδιάθεση, η οποία επηρεάζεται και διαμορφώνεται από τις επιλογές μας.

Γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζει κάποιος τη γενετική προδιάθεσή του στην ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων;

Η πρώιμη αναγνώριση του ατομικού ρίσκου—συμπεριλαμβανομένου του γενετικού— μας επιτρέπει να εφαρμόσουμε πιο στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης. Ιδιαίτερα σε άτομα που δεν εμφανίζουν παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου, η γενετική πληροφορία μπορεί να αποκαλύψει μια «σιωπηλή» προδιάθεση που διαφορετικά θα παρέμενε άγνωστη μέχρι την εμφάνιση κάποιου οξέος συμβάντος, όπως ένα έμφραγμα.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αξιοποίηση της γενετικής πληροφορίας μπορεί να καθοδηγήσει την ένταση και τη συχνότητα της προληπτικής παρακολούθησης.

Τι είναι η βαθμολογία πολυγονιδιακού ρίσκου (PRS) και πώς γίνεται η εξέταση γι’ αυτήν; Σε τι χρησιμεύει;

Η βαθμολογία πολυγονιδιακού ρίσκου (Polygenic Risk Score – PRS) είναι ένα εργαλείο που εκτιμά τον συνολικό γενετικό κίνδυνο ενός ατόμου, βασισμένο στη συσσώρευση κοινών γενετικών πολυμορφισμών που σχετίζονται με την εκδήλωση μιας νόσου. Η ανάλυση πραγματοποιείται μέσω απλής δειγματοληψίας σάλιου και τα αποτελέσματα μπορούν να δώσουν μια εκτίμηση του «εγγεγραμμένου» ρίσκου που φέρει το άτομο στο DNA του.

Το PRS δεν χρησιμοποιείται διαγνωστικά, αλλά προγνωστικά — παρέχει μια εκτίμηση ρίσκου που μπορεί να αξιοποιηθεί στη λήψη προληπτικών αποφάσεων, ενισχύοντας την έννοια της εξατομικευμένης ιατρικής.

Πόσο ανησυχητική είναι μια υψηλή βαθμολογία PRS;

Μια υψηλή βαθμολογία PRS δεν σημαίνει ότι κάποιος θα εμφανίσει οπωσδήποτε καρδιοπάθεια. Σημαίνει, ωστόσο, ότι το άτομο αυτό έχει στατιστικά μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξει τη νόσο σε κάποια φάση της ζωής του, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Πρόκειται για έναν ανεξάρτητο δείκτη κινδύνου, ο οποίος προστίθεται στους κλασικούς παράγοντες (όπως η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία, το κάπνισμα). Το σημαντικό είναι ότι η πληροφορία αυτή μπορεί να οδηγήσει σε νωρίτερη παρέμβαση — είτε με αλλαγές στον τρόπο ζωής, είτε με φαρμακολογική πρόληψη όπου ενδείκνυται. Άρα, το PRS δεν αποτελεί πηγή ανησυχίας, αλλά ένα εργαλείο ενίσχυσης της προγνωστικής ικανότητας.

Ποιες καρδιαγγειακές νόσοι μπορούν να ανιχνευθούν με την βαθμολογία πολυγονιδιακού ρίσκου;

Το PRS έχει μέχρι σήμερα αξιολογηθεί κυρίως για τη στεφανιαία νόσο και το εγκεφαλικό, προσφέροντας σημαντική προγνωστική αξία, ανεξάρτητα από τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου. Παράλληλα, υποστηρίζεται η χρήση του από πολυάριθμες βιβλιογραφικές αναφορές και σε άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως η κολπική μαρμαρυγή, η καρδιακή ανεπάρκεια και κάποιες μορφές καρδιομυοπαθειών.

Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στην πρωτογενή πρόληψη, δηλαδή στον εντοπισμό ανθρώπων που δεν έχουν ακόμη εμφανίσει συμπτώματα αλλά φέρουν υψηλό γενετικό φορτίο.

Μπορούν ο τρόπος ζωής ή/και η προληπτική φαρμακευτική αγωγή να νικήσουν την κληρονομικότητα;

Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να μειώσει σημαντικά τον απόλυτο καρδιαγγειακό κίνδυνο, ακόμη και σε άτομα με υψηλό γενετικό φορτίο. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με αυξημένο πολυγονιδιακό κίνδυνο (PRS), τα οποία υιοθετούν συστηματικά υγιεινές συνήθειες — όπως σωστή διατροφή, τακτική φυσική δραστηριότητα και αποφυγή καπνίσματος — παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου σε σύγκριση με άτομα χαμηλού γενετικού κινδύνου αλλά ανθυγιεινού τρόπου ζωής.

Όσον αφορά τη φαρμακευτική αγωγή, αυτή δεν χορηγείται προληπτικά αλλά εφαρμόζεται κατόπιν κλινικών ενδείξεων και σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες. Ωστόσο, σε άτομα με διαπιστωμένη κληρονομική επιβάρυνση, είναι σημαντικό να εντατικοποιείται η συχνότητα της ιατρικής παρακολούθησης, ώστε να εντοπίζονται εγκαίρως πρώιμες μεταβολές που μπορεί να απαιτούν φαρμακευτική παρέμβαση.

Επίσης είναι σημαντικό να τονιστεί πως οι θεράποντες ιατροί επιβάλλεται σε αυτά τα άτομα να είναι ιδιαίτερα αυστηροί ως προς την επίτευξη θεραπευτικών στόχων για τη ρύθμιση παραγόντων κινδύνου — όπως η αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια και το σάκχαρο.

Συνεπώς, η γνώση της γενετικής προδιάθεσης ενός ατόμου είναι απαραίτητη διότι αποτελεί ένα κομμάτι του παζλ της καρδιαγγειακής του υγείας.  Η πρόληψη είναι πλέον επιλογή.

Πώς μπορεί κάποιος να μάθει τη γενετική του προδιάθεση; Υπάρχει κάποια γενετική εξέταση στην Ελλάδα;

Η πρόσβαση είναι πλέον ιδιαίτερα εύκολη και απλή και στη χώρα μας. Υπάρχει διαθέσιμο πιστοποιημένο in vitro διαγνωστικό τεστ (CEiVD) καθιστώντας την γενετική ανάλυση για τον υπολογισμό του PRS προσβάσιμη στα φαρμακεία και σε επιλεγμένα διαγνωστικά κέντρα.

Η διαδικασία είναι απλή και εύκολη, μόνο με ένα δείγμα σάλιου κάτι που την καθιστά γρήγορη και φιλική για τον εξεταζόμενο. Πρόκειται για μια τεχνολογία που μέχρι πρόσφατα ήταν διαθέσιμη μόνο στο εξωτερικό, αλλά πλέον είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα, δίνοντας σε κάθε ενδιαφερόμενο και τον γιατρό του τη δυνατότητα της εξατομικευμένης γνώσης της γενετικής προδιάθεσης ώστε να ακολουθηθεί το κατάλληλο πρόγραμμα πρόληψης με στόχο την καρδιαγγειακή υγεία.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

ΕΟΠΥΥ: Πώς αποζημιώνεται η λουτροθεραπεία για το 2025 – Ολόκληρη η εγκύκλιος

Τις προϋποθέσεις αποζημίωσης συνεδριών λουτροθεραπείας για την περίοδο Ιούνιος – Οκτώβριος 2025, προσδιορίζει η αρμόδια Διεύθυνση του ΕΟΠΥΥ.

Σε σημερινή εγκύκλιο, που παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως η αποζημίωση αφορά την πραγματοποίηση κατά ανώτατο όριο 15 λούσεων. Δικαίωμα για την χορήγηση του επιδόματος λουτροθεραπείας έχουν οι ασφαλισμένοι που πάσχουν από τις κάτωθι παθήσεις:

Αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις με προβολή του μυοσκελετικού συστήματος, που δεν βρίσκονται σε οξύ στάδιο. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται παθήσεις:

  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα.
  • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος.
  • Συστηματική σκλήρυνση.
  • Πολυμυοσίτιδα – δερματίτιδα.
  • Ρευματοειδής πολυμυαλγία.
  • Μεικτή νόσος του συνδετικού ιστού.
  • Αγγυλοποιητική και ψωριασική αρθρίτιδα.

Μετατραυματικές δυσκαμψίες, μετατραυματική αρθρίτιδα.

Δερματοπάθειες.

Στην κατηγορία αυτή υπάγονται η ψωρίαση, το χρόνιο έκζεμα και η χρόνια διάχυτη νευροδερματίτιδα.

Αιτήσεις – δικαιολογητικά

Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για αποζημίωση λουτροθεραπείας είναι τα εξής:

  • Γνωμάτευση ιατρού, αντίστοιχης με την πάθηση ειδικότητας, ήτοι ορθοπαιδικού, ρευματολόγου, δερματολόγου, φυσιάτρου.

Στη γνωμάτευση θα πρέπει να αναφέρεται αναλυτικά η πάθηση του ασφαλισμένου και να αιτιολογείται αναλυτικά η αναγκαιότητα υποβολής του σε λουτροθεραπεία. Σε περίπτωση έλλειψης ιατρού ειδικότητας ρευματολόγου στην περιοχή, θα γίνονται αποδεκτές γνωματεύσεις από ορθοπεδικούς για τις αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις με προβολή του μυοσκελετικού συστήματος, που δεν βρίσκονται σε οξύ στάδιο.

Γνωματεύσεις εκδίδονται από ιατρούς νοσοκομείων του ΕΣΥ, Στρατιωτικών και Πανεπιστημιακών, ιατρούς των μονάδων Υγείας του ΠΕΔΥ και από τους
συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ ιατρούς.

  • Ιατρική γνωμάτευση θεράποντα καρδιολόγου (συμβεβλημένου ή μη), από την οποία να προκύπτει, δεδομένης της κλινικής κατάσταση του ασφαλισμένου, ότι δύναται να προβεί στην συγκεκριμένη θεραπεία και ότι δεν υπάρχει ιατρική αντένδειξη για την διενέργεια αυτής.
  • Βεβαίωση της λουτροπηγής από τον νόμιμο εκπρόσωπό της ότι η λουτροπηγή ανήκει στις αναγνωρισμένες από το Κράτος λουτροπηγές. Από την ίδια βεβαίωση θα πρέπει να προκύπτουν οι ημερομηνίες πραγματοποίησης των λούσεων, καθώς και τα χρονικά διαστήματα εντός του οποίου πραγματοποιήθηκαν.
  • Ψηφιακό αντίγραφο ή επικυρωμένο αντίγραφο απόδειξης παροχής υπηρεσιών του ξενοδοχείου ή του ενοικιαζόμενου δωματίου, προκειμένου να διαπιστώνεται η μετάβαση και διαμονή του ασφαλισμένου στον τόπο της λουτροπηγής. Στην περίπτωση που η λουτροπηγή βρίσκεται κοντά στον τόπο κατοικίας του ασφαλισμένου και δεν προκύπτει διαμονή, απαραίτητη κρίνεται η υποβολή Υπεύθυνης Δήλωσης του ασφαλισμένου στην οποία θα δηλώνει ότι, μετακινήθηκε τις ημερομηνίες όπως αυτές αναφέρονται στην βεβαίωση του νόμιμου εκπροσώπου της λουτροπηγής.

Επιπρόσθετα για τα ΑμΕΑ με τετραπληγία ή παραπληγία, δύναται να αποζημιώνεται και ο συνοδός για το κόστος μετακίνησης του.

Σε περίπτωση που πραγματοποιηθούν λιγότερες των 15 λούσεων, θα αποδίδεται ποσό που αντιστοιχεί στις πραγματοποιηθείσες λουτροθεραπείες κατ΄ αναλογία. Δικαιολογείται μία λουτροθεραπεία ανά ημέρα.

Για την απόδοση δαπανών λουτροθεραπείας δεν απαιτείται ή δεν λαμβάνεται υπόψη κάποιο παραστατικό.

Επιπλέον Πληροφορίες

 

 

 

..

Αύξηση εμφάνισης καρκίνου σε νέα άτομα: Μελέτη του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ

Σε πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Cancer Discovery παρουσιάστηκαν τα ευρήματα πρόσφατης μελέτης του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ (NCI), σύμφωνα με την οποία παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνων σε άτομα κάτω των 50 ετών, με ιδιαίτερη έμφαση στους καρκίνους του μαστού, του παχέος εντέρου, του ενδομητρίου, του παγκρέατος και του καρκίνου του νεφρού.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής), δρ Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν ότι η μελέτη ανέλυσε δεδομένα για την περίοδο 2010 – 2019 και διαπίστωσε ότι οι νεότερες γενιές παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ορισμένους τύπους καρκίνου σε σύγκριση με παλαιότερες γενιές.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από τη βάση δεδομένων U.S. Cancer Statistics για την επίπτωση του καρκίνου μεταξύ 2019 και 2022. Εξέτασαν 33 τύπους καρκίνου, συγκρίνοντας ηλικιακές ομάδες 15-29, 30-39 και 40-49 ετών με μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.

Γυναίκες

Από τα 2.020.829 περιστατικά πρώιμων καρκίνων, το 63,2% αφορούσε γυναίκες. Οι πιο συχνοί τύποι καρκίνου ήταν στις γυναίκες: καρκίνος μαστού, θυρεοειδή και μελάνωμα και στους άνδρες: καρκίνος παχέος εντέρου, καρκίνος όρχεως και μελάνωμα.

Σε 14 από τους 33 τύπους καρκίνου παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της συχνότητας σε τουλάχιστον μία πρώιμη ηλικιακή ομάδα, ενώ 19 παρουσίασαν μείωση.

Κάποιοι τύποι, όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, του στομάχου και των οστών, αυξήθηκαν μόνο στις νεότερες ηλικίες. Άλλοι, όπως του μαστού, του παχέος εντέρου, του νεφρού, του όρχεως, του ενδομητρίου, του παγκρέατος και κάποιων λεμφωμάτων αυξήθηκαν τόσο σε νεότερες όσο και σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις περιστατικών το 2019 σε σύγκριση με το 2010 παρατηρήθηκαν στον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του νεφρού και του ενδομητρίου.

Σε 4 τύπους καρκίνου (παχέος εντέρου, ενδομητρίου, όρχεων, οστών) καταγράφηκε και αύξηση στη θνησιμότητα στις νεότερες ηλικίες.

Η αύξηση στην συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου δεν αποδίδεται αποκλειστικά στην βελτίωση των διαγνωστικών εργαλείων, αλλά και σε πιθανές μεταβολές σε περιβαλλοντικούς ή γενετικούς παράγοντες κινδύνου.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι παράγοντες αυτοί πιθανόν επηρεάζουν όλα τα ηλικιακά φάσματα. Η διαπίστωση αυτής της τάσης τονίζει την ανάγκη για βελτιωμένα προγράμματα πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης, καθώς και την κατανόηση των αιτίων που ενδέχεται να ευθύνονται για την αύξηση κάποιων καρκίνων σε νεαρά άτομα.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ολοένα και πιο ακριβή τα γονιδιακά ψαλίδια

Ποια είναι η τεχνολογία επεξεργασίας γονιδιώματος υψηλής ακρίβειας που χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία για πρώτη φορά σε άνθρωπο.

Μια περαιτέρω εξέλιξη των γονιδιακών ψαλιδιών, η οποία δεν εισάγει διπλές θραύσεις, αλλά μπορεί να τροποποιήσει συγκεκριμένες περιοχές του DNA, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε έναν ασθενή.

Από τις αρχές του έτους είναι διαθέσιμο το πρώτο εγκεκριμένο γονιδιακό φάρμακο που βασίζεται στα γονιδιακά ψαλίδια CRISPR/Cas9. Άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό “New England Journal of Medicine” περιγράφεται η επιτυχής θεραπεία μιας σπάνιας κληρονομικής νόσου με τη βοήθεια ενός CRISPR-Baseneditor.

Το επιστημονικό περιοδικό “Nature” αφιερώνει ένα άρθρο “News” σε μια ακόμη μη δημοσιευμένη εργασία. Και σε αυτή την περίπτωση, οι ερευνητές αναφέρουν τη χρήση μιας τροποποιημένης τεχνολογίας CRISPR για τη γονιδιακή θεραπεία ενός 18χρονου ασθενούς που έπασχε από χρόνια κοκκιωμάτωση (chronic granulomatous disease, CGD).

Η CGD είναι μια σπάνια και δυνητικά απειλητική για τη ζωή ανοσοανεπάρκεια, στην οποία τα ουδετερόφιλα κοκκιοκύτταρα έχουν μειωμένη λειτουργία. Στη θεραπεία του ασθενούς χρησιμοποιήθηκε μια τροποποίηση CRISPR που ονομάζεται “Prime Editing”.

Η πιο ακριβής παραλλαγή των τεχνολογιών CRISPR

Η Prime Editing θεωρείται η πιο ευέλικτη και ακριβής μέθοδος στην οικογένεια των τεχνολογιών CRISPR. Σε αντίθεση με την κλασική τεχνολογία CRISPR/Cas9, η οποία προκαλεί θραύση διπλών κλώνων, η Prime Editing επιτρέπει την στοχευμένη αναδιαμόρφωση μεμονωμένων ζευγών βάσεων ή την εισαγωγή ή αφαίρεση μικρών αλληλουχιών DNA.

Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται μια τροποποιημένη ενδονουκλεάση Cas, η οποία μπορεί να κόψει μόνο ένα από τα δύο σκέλη του DNA. Αυτή η παραλλαγή της Cas ονομάζεται “Nickase” (από το «to nick» – κόβω), καθώς κόβει το διπλό σκέλος του DNA μόνο στην άκρη και όχι σε όλο το μήκος του.

Η νικκάση συγχωνεύεται με μια αντίστροφη μεταγραφάση, η οποία στη συνέχεια χρησιμοποιεί ένα πρότυπο RNA (το λεγόμενο prime editing guide RNA ή pegRNA) για να εισαγάγει την επιθυμητή γενετική αλλαγή απευθείας στο DNA.

Στο τελευταίο στάδιο, το επεξεργασμένο κύτταρο χρησιμοποιεί το επεξεργασμένο κλώνο ως πρότυπο για να επιδιορθώσει τον συμπληρωματικό κλώνο, με αποτέλεσμα να γίνεται αξιόπιστα η επιθυμητή διόρθωση της μεταλλαγμένης θέσης του DNA.

Αυτή η μέθοδος αναπτύχθηκε το 2019 από την ομάδα εργασίας του καθηγητή Dr. David R. Liu από το Broad Institute στη Βοστώνη.

Πρώτη θεραπεία prime editing

Η θεραπεία με την ακρωνύμιο PM359, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Prime Medicine της Βοστώνης, απαιτούσε αρχικά την αφαίρεση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων (HSC) από το αίμα του 18χρονου ασθενούς.

Στη συνέχεια, τα βλαστικά κύτταρα επεξεργάστηκαν ex vivo με το σύμπλεγμα Prime Editing που παρασκευάστηκε για τον ασθενή, διορθώνοντας έτσι τη μετάλλαξη. Στο πλαίσιο μιας θεραπείας με υψηλή δόση χημειοθεραπείας, τα υπόλοιπα, μη διορθωμένα βλαστοκύτταρα του ασθενούς καταστράφηκαν, πριν του επανεισαχθούν τα επεξεργασμένα βλαστοκύτταρα.

Ένα μήνα μετά τη θεραπεία, περίπου τα δύο τρίτα των ουδετερόφιλων κυττάρων παρουσίασαν αποκατάσταση των ενζυμικών λειτουργιών – ένα ποσοστό που αναμένεται να είναι αρκετό για σημαντική κλινική βελτίωση.

Ωστόσο, για την τελική αξιολόγηση της κλινικής επιτυχίας απαιτείται μια μακρύτερη περίοδος παρατήρησης, από έξι έως δώδεκα μήνες, σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τροποποίηση και αντικατάσταση του Ενιαίου κανονισμού παρόχων Υγείας (ΕΚΠΥ) του ΕΟΠΥΥ

7cc2e3f7-97ff-4032-9730-f112fbd83c58

e423cdb2-2d0f-4b73-b912-7844704d42d4 ΦΕΚ

 

 

..

ΕΟΠΥΥ: Πίνακας μηνός Φεβρουαρίου 2025 αναφορικά με τη μηνιαία προείσπραξη του αρ. 72 του Ν. 4812/21 (ΦΕΚ Α΄/110)

bbc7c56f-598d-4fc6-b089-f13a8e9b6985

 

 

..

ΕΟΠΥΥ: Ανακοίνωση- Αφορά την υποβολή μηνός Απριλίου 2025

Σε συνέχεια της από 02/05/2025 Ανακοίνωσης του ΕΟΠΥΥ περί προσωρινής αναστολής ολοκλήρωσης των υποβολών ιατρικών επισκέψεων μηνός Απριλίου 2025…

a716c626-db5d-4f51-ba44-11970ad99f58 ανακοινωση

 

..

ΚΥΑ Γ2γ/Γ.Π.5853/2025 – ΦΕΚ 2313/Β/12-5-2025 Καθορισμός του τρόπου και της διαδικασίας είσπραξης και απόδοσης παρακρατούμενου ποσοστού ύψους δύο τοις εκατό (2%) υπέρ ψυχικής υγείας επί των συμβάσεων του άρθρου 18 του ν. 5129/2024 (Α’124).

20250202313 φεκ

 

 

..

«LungX»: Νέο ψηφιακό ερωτηματολόγιο για την Υγεία των πνευμόνων

Διαθέσιμο στο ευρύ κοινό
Το “LungX”, ένα chatbot που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την ενημέρωση
του κοινού σχετικά με την υγεία των πνευμόνων και τα συνήθη συμπτώματα των πνευμονικών νοσημάτων, παρουσιάζει η MSD Ελλάδος. Το LungX, διαθέσιμο πλέον στο ευρύ κοινό μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της MSD (www.msd.gr), αποτελεί ένα φιλικό προς τον χρήστη, ψηφιακό ερωτηματολόγιο που βοηθά τους πολίτες να αναγνωρίσουν πιθανά συμπτώματα πνευμονικών νοσημάτων, όπως επίμονος βήχας, δύσπνοια ή δυσφορία στο στήθος, και τους ενθαρρύνει να απευθυνθούν σε επαγγελματία υγείας όταν αυτό απαιτείται. Η ανάπτυξη του LungX, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, εντάσσεται στη στρατηγική της MSD για ενίσχυση της ενημέρωσης και της έγκαιρης διάγνωσης και αποτελεί ακόμη μία πρωτοβουλία που αναδεικνύει τη δέσμευση της εταιρείας μας στη δημόσια υγεία και την καινοτομία με επίκεντρο τον άνθρωπο. Το LungX ειναι σημαντικό γιατί: Οι παθήσεις των πνευμόνων συχνά δεν εντοπίζονται έγκαιρα, με συνέπεια η ευαισθητοποίηση να είναι καίριας σημασίας. Το ψηφιακό ερωτηματολόγιο, με ερωτήσεις κλειστού τύπου, αποσκοπεί στην ενημέρωση και συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση του χρήστη. Προτρέπει το κοινό να συμβουλεύεται τακτικά επαγγελματίες υγείας. Φιλοξενείται στον εταιρικό ιστότοπο της MSD (www.msd.gr) με εύκολη πρόσβαση και χρήση.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Θεραπευτικές εξελίξεις στον καρκίνο του προστάτη

Δυνατοτήτες πρώιμης διάγνωσης και θεραπείας της νόσου
Ο καρκίνος του προστάτη είναι το συχνότερο νεόπλασμα που διαγιγνώσκεται
στους άνδρες. Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα περισσότεροι από 1,4 εκατομμύρια άνδρες θα διαγνωσθούν ετησίως με τη νόσο σε όλο τον κόσμο. Αναλογικά, η διάγνωση αφορά συχνά και δημόσια πρόσωπα με πιο πρόσφατη περίπτωση αυτή του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάϊντεν. Η δημοσιότητα μάλιστα που προκύπτει, αποτελεί αφορμή για ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης απέναντι στο νόσημα και την κατανόηση των δυνατοτήτων πρώιμης διάγνωσης και θεραπείας της νόσου.Όπως τονίζουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος, Δρ. Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ), η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με καρκίνο προστάτη θα διαγνωσθούν με τοπική νόσο και η πρόγνωσή τους είναι συνήθως αρκετά καλή. Μια σειρά από χαρακτηριστικά, όπως είναι η μορφολογία της νόσου στη βιοψία (βαθμός διαφοροποίησης), η έκταση της νόσου όπως καταδεικνύεται από τις απεικονιστικές εξετάσεις (μαγνητική προστάτη, αξονικές, σπινθηρογράφημα οστών, PET-PSMA), η τιμή του PSA στο αίμα και όπως φάνηκε πρόσφατα μοριακά τεστ βοηθούν τον κλινικό γιατρό να αξιολογήσει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου και να καθορίσει το προτεινόμενο θεραπευτικό πλάνο. Παραδοσιακά, η ριζική προστατεκτομή ή η εξωτερική ακτινοθεραπεία αποτελούν τους βασικούς θεραπευτικούς πυλώνες στην αντιμετώπιση του τοπικά εντοπισμένου καρκίνου προστάτη. Πρόσφατα δεδομένα όμως έχουν δείξει ότι οι ασθενείς με εντοπισμένο καρκίνο προστάτη και χαμηλό κίνδυνο υποτροπής έχουν μεγαλύτερη από 90% πιθανότητα επιβίωσης από την νόσο στα 15 έτη ανεξάρτητα από τον αν θα κάνουν αμέσως μετά τη διάγνωση κάποια θεραπεία ή θα τεθούν σε ενεργό παρακολούθηση. Με τον τρόπο αυτό σημαντικό ποσοστό ασθενών θα αποφύγουν τη νοσηρότητα που επιφέρει το χειρουργείο ή η ακτινοθεραπεία χωρίς να αυξάνει τον κίνδυνο από το νόσημά του. Για τους ασθενείς βέβαια που η νόσος είναι τοπική προχωρημένη κατά τη διάγνωση η αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεση και πολυπαραγοντική. Πλέον, οι σύγχρονες απεικονιστικές μέθοδοι όπως είναι το PET-PSMA αναδεικνύουν με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα την έκταση της νόσου και βοηθούν στη λήψη των κατάλληλων θεραπευτικών αποφάσεων. Για τους ασθενείς με τοπικά προχωρημένη νόσο ή και μεταστατική νόσο, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εμφανές μέσα από κλινικές μελέτες ότι η πιο επιθετική αντιμετώπιση της νόσου και η χρήση νέων θεραπειών μπορούν να αυξήσουν την επιβίωση των ασθενών.

Ο ανδρογονικός αποκλεισμός, αποτελούσε για δεκαετίες τη βασική θεραπεία σε αυτό το στάδιο της νόσου. Πλέον γνωρίζουμε ότι η συνδυαστική αγωγή του ανδρογονικού αποκλεισμού με νεότερα ορμονικά φάρμακα όπως είναι η αμπιρατερόνη και η χρήση εξωτερικής ακτινοβολίας στον προστάτη ωφελούν σημαντικά τους άνδρες που θα διαγνωσθούν με επέκταση της νόσου στους λεμφαδένες. Αντίστοιχα σημαντική καθυστέρηση στην εξέλιξη της νόσου επιτυγχάνεται από τη χρήση του νεότερου αντιανδρογόνου ενζαλουταμίδη μαζί με τον ανδρογονικό αποκλεισμό σε όσους ασθενείς εμφανίσουν αύξηση του PSA (βιοχημική υποτροπή) μετά από την ριζική αντιμετώπιση της τοπικής νόσου.

 

 

Πηγη:HealthDaily