Κατηγορία: Γενικά

Μελέτες φάσης ΙΙΙ (αποτελεσματικότητα, ανεκτικότητα) με νεοεπικουρική θεραπεία (φαρμακευτική αγωγή πριν από τη χειρουργική επέμβαση) έδειξαν ποσοστό επιβίωσης 90% σε ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και  ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε ασθενείς με χειρουργήσιμο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC)”, ανέφεραν σε δημοσίευμά τους στο περιοδικό “Lung Cancer”, η Leyla Ay (Karl Landsteiner Institute for Lung Research and Lung Oncology/Vienna) και οι συν-συγγραφείς της, συμπεριλαμβανομένων των Arschang Valipour και Maximilian Hochmair (Klinik Floridsdorf),

Οι επιστήμονες διεξήγαγαν μια μελέτη μητρώου για το θέμα αυτό χρησιμοποιώντας δεδομένα από την κλινική Ottakring και την κλινική Floridsdorf. Συνολικά, ανέλυσαν τις πληροφορίες από 72 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα που είχε εντοπιστεί σε πρώιμο στάδιο και ήταν καταρχήν χειρουργήσιμος.

Οι ασθενείς έλαβαν χημειο-ανοσοθεραπεία με βάση έναν χημειοθεραπευτικό παράγοντα πλατίνας και έναν ανοσοθεραπευτικό παράγοντα (αναστολείς σημείων ελέγχου) πριν από μια προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση (“νεοεπικουρική”). Αυτός ο τύπος φαρμακευτικής θεραπείας αποσκοπεί στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συρρίκνωση ενός καρκινώματος πριν από τη χειρουργική επέμβαση, γεγονός που αναμένεται να αυξήσει τις πιθανότητες ανάρρωσης.

Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 64,5 έτη, το 40,3% των ασθενών ήταν γυναίκες. Το γονιδίωμα των καρκινικών κυττάρων αλληλουχήθηκε σε λίγο περισσότερο από το 90% των ασθενών, προκειμένου να καταστεί ενδεχομένως δυνατή η στοχευμένη θεραπεία με φάρμακα που επιτίθενται ειδικά σε παραλλαγές καρκινώματος με συγκεκριμένες μεταλλάξεις.

Τα αποτελέσματα από την κλινική πρακτική επιβεβαίωσαν τα αποτελέσματα από τις επιστημονικές μελέτες. 46 από τους 72 ασθενείς υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση μετά από χημειο-ανοσοθεραπεία και 23 έλαβαν ακτινοθεραπεία. Από τους 46 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου, οι 22 παρουσίασαν πλήρη εξαφάνιση της νόσου που είχε επιτευχθεί μέσω της χημειο-ανοσοθεραπείας.

Το ποσοστό των ασθενών που επέζησαν χωρίς σημάδια της νόσου ήταν 43% από τους 46 που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση μετά από έξι μήνες και 98% μετά από ένα έτος. Μετά από δύο χρόνια, το 81% εξακολουθούσε να ζει χωρίς σημάδια της νόσου.

Συνολικά (όλες οι αιτίες θανάτου), το 97% των πασχόντων ζούσε μετά από έξι μήνες, το 90% μετά από ένα έτος και το 90% μετά από δύο έτη. “Η επιβίωση χωρίς νόσο σε 43 ασθενείς με πλήρη αφαίρεση του όγκου (η λεγόμενη εκτομή R0- σημ.) ήταν 81% μετά από δύο χρόνια”, έγραψαν οι επιστήμονες.

Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με διάγνωση σε πρώιμο στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα. Εδώ και περίπου δύο δεκαετίες υπάρχουν αδιάσειστα επιστημονικά στοιχεία ότι η τακτική αξονική τομογραφία σε μακροχρόνιους ή βαρείς καπνιστές μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Χάρη στη γονιδιακή υπογραφή, οι νέες θεραπείες μπορεί να ελεγχθούν καλύτερα στο μέλλον.

Ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης και του Γερμανικού Κέντρου Ερευνών για τον Καρκίνο εντόπισαν μια γενετική υπογραφή που είναι χαρακτηριστική ορισμένων καρκινικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος. Αυτά τα ιδιαίτερα επιθετικά νευρικά κύτταρα δικτυώνονται μεταξύ τους και προσδίδουν στους όγκους του εγκεφάλου την τεράστια αντοχή τους στις θεραπείες.

Χάρη στη γονιδιακή υπογραφή, η επίδραση των νέων θεραπειών μπορεί να ελεγχθεί καλύτερα στο μέλλον. Αποκαλύπτει επίσης άγνωστα προηγουμένως πιθανά αδύναμα σημεία των καρκινικών κυττάρων.

Τα διασταυρωμένα καρκινικά κύτταρα από γλοιοβλαστώματα (πράσινο) μπορούν να διακριθούν από άλλα κύτταρα του όγκου με βάση τη γονιδιακή τους δραστηριότητα.

Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των καρκινικών κυττάρων του καθιστά τα γλοιοβλαστώματα ανίατα μέχρι σήμερα: σμήνη, διασταυρώνονται και διαπερνούν τον εγκέφαλο με ένα δίκτυο από ισχνές κυτταρικές συνδέσεις. Αυτές οι “οδοί τροφοδοσίας” διατηρούν τον όγκο του εγκεφάλου ζωντανό ακόμη και μετά τη χειρουργική αφαίρεση του μεγαλύτερου μέρους του και την ακτινοβόληση και φαρμακευτική αγωγή του υπόλοιπου.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης και του Γερμανικού Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο (DKFZ) δημιούργησαν τώρα για πρώτη φορά ένα γενετικό προφίλ που τους επιτρέπει να διακρίνουν σαφώς τα “κύτταρα του δικτύου” από τα άλλα κύτταρα του όγκου. Η υπογραφή αποτελείται από 71 γονίδια, ορισμένα τμήματα του γονιδιώματος που διαβάζονται σημαντικά συχνότερα στα καρκινικά κύτταρα μόλις και για όσο διάστημα τα κύτταρα αυτά δικτυώνονται.

Η γνώση αυτή ανοίγει την πόρτα σε πολύ πιο στοχευμένη έρευνα για νέες θεραπείες που χρειάζονται επειγόντως.

Το γενετικό προφίλ για τα δικτυωμένα καρκινικά κύτταρα αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα προς τα εμπρός, τόσο για την κατανόηση και την περαιτέρω έρευνα αυτού του επιθετικού τύπου καρκίνου, όσο και για πιθανές μελλοντικές θεραπείες”, λέει ο Wolfgang Wick, ιατρικός διευθυντής του Τμήματος Νευρολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης (UKHD) και επικεφαλής της Μονάδας Κλινικής Συνεργασίας “Νευροογκολογία” του UKHD και του DKFZ, καθώς και εκπρόσωπος του Συνεργατικού Ερευνητικού Κέντρου 1389 “UNITE GLIOBLASTOMA”, στο πλαίσιο του οποίου προέκυψε η τώρα δημοσιευμένη εργασία.

“Ένας σημαντικός στόχος των νέων θεραπειών είναι να διαταράξουν ή να αποτρέψουν τη δικτύωση των κυττάρων του γλοιοβλαστώματος. Με τη γονιδιακή υπογραφή, μπορούμε τώρα για πρώτη φορά να ελέγξουμε αξιόπιστα αν τα φάρμακα δρουν στον ασθενή”.

Οι επιστήμονες επωφελούνται από το γεγονός ότι η χαρακτηριστική υπογραφή είναι πολύ ισχυρότερη όταν τα καρκινικά κύτταρα είναι πραγματικά συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Όταν αφαίρεσαν τις συνδέσεις μεταξύ των ζωντανών κυττάρων γλοιοβλαστώματος στο πείραμα, άλλαξε και η γενετική τους δραστηριότητα και η υπογραφή μειώθηκε σημαντικά.

“Υποθέτουμε ότι η γονιδιακή υπογραφή αντιπροσωπεύει ένα στιγμιότυπο της κατάστασης σύνδεσης των κυττάρων του γλοιοβλαστώματος τη στιγμή της δειγματοληψίας”, εξηγεί ο Tobias Kessler, ανώτερος ιατρός στο Τμήμα Νευρολογίας του UKHD. “Επομένως, μπορεί να παρέχει πληροφορίες σχετικά με το αν ένα φάρμακο που χορηγούμε πριν από την επέμβαση ή την αφαίρεση ενός δείγματος ιστού επηρεάζει την ικανότητα διασταυρούμενης σύνδεσης”.

Τα νέα ευρήματα έχουν ήδη οδηγήσει σε μια μελέτη σε όλη τη Γερμανία που διεξάγεται από το UKHD και το Εθνικό Κέντρο Ογκολογικών Παθήσεων (NCT) της Χαϊδελβέργης: σε έως και 66 ασθενείς με υποτροπιάζον γλοιοβλάστωμα χορηγείται είτε ένα συγκεκριμένο φάρμακο επιληψίας, το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να εμποδίσει τα καρκινικά κύτταρα να εξαπλωθούν και στη συνέχεια να διασυνδεθούν, είτε ένα εικονικό φάρμακο 30 ημέρες πριν από την επέμβασή τους.

Το κατά πόσον η προσέγγιση αυτή είναι επιτυχής θα φανεί μετά την επέμβαση: Τα αφαιρούμενα καρκινικά κύτταρα εξετάζονται για να διαπιστωθεί εάν διαθέτουν την αντίστοιχη γονιδιακή υπογραφή.

Ένα γονίδιο που περιέχεται στην υπογραφή θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσει ιδιαίτερο ρόλο στην επιθετική ανάπτυξη των γλοιοβλαστωμάτων και να αποτελέσει κατάλληλο στόχο για νέες θεραπείες:

Αυτό το γονίδιο (CHI3L1) με το πρωτεϊνικό σχέδιο που κωδικοποιείται σε αυτό διαβάζεται ιδιαίτερα συχνά σε διασταυρωμένα κύτταρα γλοιοβλαστώματος- κατά συνέπεια, ο σχηματισμός της πρωτεΐνης CHI3L1 ενισχύεται έντονα.

“Δεν είχαμε επικεντρωθεί προηγουμένως σε αυτό το γονίδιο στα γλοιοβλαστώματα, αλλά σηματοδοτεί ιδιαίτερα επιθετική ανάπτυξη σε άλλους τύπους όγκων, όπως ο καρκίνος του μαστού, του παγκρέατος και του πνεύμονα”, εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας Dirk Hoffmann από τη Μονάδα Κλινικής Συνεργασίας (ΜΚΣ) στο DKFZ.

Όσο περισσότερη πρωτεΐνη CHI3L1 παράγεται, τόσο πιο επιθετικοί είναι οι όγκοι. Μελέτες διερευνούν επί του παρόντος κατά πόσον φάρμακα που στρέφονται κατά της CHI3L1 μπορούν να επιβραδύνουν την ανάπτυξη του όγκου στον καρκίνο του πνεύμονα. “Εάν αυτή η προσέγγιση αποδειχθεί επιτυχής, θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει μια επιλογή για τη θεραπεία του γλοιοβλαστώματος”, προσθέτει ο Ling Hai, επίσης επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και μέλος της ομάδας του ΜKΣ.

Η πρόγνωση για τους ασθενείς με γλοιοβλάστωμα εξακολουθεί να είναι πολύ κακή παρά τη συνεχή ανάπτυξη των στρατηγικών θεραπείας: ακόμη και με χειρουργικές επεμβάσεις υψηλής τεχνολογίας, ο όγκος, ο οποίος αναπτύσσεται στον εγκέφαλο σαν δίχτυ, δεν μπορεί συνήθως να αφαιρεθεί πλήρως και συχνά επιστρέφει μέσα σε ένα χρόνο παρά τη συνδυασμένη ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Κατά μέσο όρο, οι ασθενείς επιβιώνουν λιγότερο από δύο χρόνια μετά τη διάγνωση.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της καθυστέρησης της έναρξης διαβήτη για τη μείωση των επιπλοκών και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Ο χρόνος έναρξης του σακχαρώδους διαβήτη επηρεάζει τον κίνδυνο επιπλοκών και θνητότητας;

Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι η εμφάνιση διαβήτη πριν την ηλικία των 40 συνδέεται με σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Ενώ η διάγνωση διαβήτη πριν την ηλικία των 40 τετραπλασίαζε τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου η εμφάνιση πιο αργά συνδεόταν με 1,5 φορές υψηλότερο κίνδυνο θανάτου έναντι του γενικού πληθυσμού χωρίς τη νόσο, αναφέρει η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Lancet Diabetes & Endocrinology.

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της καθυστέρησης της έναρξης διαβήτη για τη μείωση των επιπλοκών και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 4.550 νεοδιαγνωσθέντες με διαβήτη ανθρώπους για 30 χρόνια. Η ηλικία τους ήταν 25 έως 65 ετών.

Η ανάλυση έδειξε ότι η διάγνωση του διαβήτη σε μικρότερη ηλικία συνδεόταν με υψηλότερο ποσοστό σχετικών επιπλοκών ιδιαίτερα μικροαγγειακών νόσων όπως οφθαλμική βλάβη και νεφρική ανεπάρκεια και υψηλότερο κίνδυνο θανάτου.

Η έναρξη του διαβήτη σε νεαρότερη ηλικία επίσης συνδεόταν με χειρότερο έλεγχο σακχάρου.

Ο Dr. Beryl Lin, σημείωσε ότι περισσότερες κλινικές δοκιμές θα πρέπει να εστιάζουν σε εξατομικευμένες θεραπείες για την καθυστέρηση επιπλοκών του διαβήτη σε νέους ανθρώπους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο Σύλλογος Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη Πειραιά & Νήσων πραγματοποίησε τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2024 Εκπαιδευτική και Ενημερωτική Ημερίδα στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με θέμα: “Ο Σακχαρώδης Διαβήτης και η πολυδιάστατη ποιότητα ζωής: Γιατί και πώς θα επιτευχθεί. Θεραπευτικές προσεγγίσεις.”

Η εκδήλωση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των ενεργειών του Συλλόγου για την ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από τον Σακχαρώδη Διαβήτη και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με την πάθηση τους και διοργανώθηκε με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Σακχαρώδη Διαβήτη, της οποίας το μήνυμα είναι «Διαβήτης και ευεξία» και στοχεύει να αναδείξει όλους τους παράγοντες που οδηγούν στην πολυδιάστατη ποιότητα της ζωής των πασχόντων, δηλαδή στην ευζωία.

Στην ημερίδα παραβρέθηκαν διακεκριμένοι επιστήμονες και επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι ανέπτυξαν με μοναδικό τρόπο θεματικές ενότητες που ήταν πλήρως εναρμονισμένες με το μήνυμα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη για τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα. Οι εκλεκτοί ομιλητές εστίασαν στη σωματική, ψυχική και κοινωνική υγεία των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, στους τρεις πυλώνες δηλαδή που οδηγούν στον ένα και μοναδικό στόχο, την ευεξία η οποία  εξασφαλίζει την ευζωία στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και προσφέρει πολλά χρόνια υγείας και ποιότητας  και μια καθημερινότητα παραγωγική και αξιοβίωτη.

Η εκδήλωση, την οποία τίμησε με την παρουσία της η Πρόεδρος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας Δρ. Αναστασία Μαυρογιαννάκη, ξεκίνησε με καλωσόρισμα και χαιρετισμό από την Πρόεδρο του Συλλόγου, κα Γκόλφω Γεμιστού. Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Δρ. Ανδρέας Μελιδώνης, Παθολόγος Διαβητολόγος, Συντονιστής Διευθυντής – Διαβητολογικό Καρδιομεταβολικό Κέντρο «METROPOLITAN HOSPITAL», Πρόεδρος Ελληνικού Κολλεγίου Μεταβολικών Νοσημάτων. Οι θεματικές ενότητες που επικεντρώθηκαν στο  μήνυμα της  Παγκόσμιας Ημέρας και πιο συγκεκριμένα στους παράγοντες  που οδηγούν στην ευεξία των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη και πλαισιώθηκαν από εκλεκτούς επιστήμονες ήταν:

• Σακχαρώδης Διαβήτης: Η μεταβολική μάστιγα του 21ου αιώνα και η αναγκαιότητα πρόληψης, από την Δρ. Αναστασία Μαυρογιαννάκη, Πρόεδρο Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Διευθύντρια Β’ Παθολογικής Κλινικής & Υπεύθυνη Διαβητολογικού Κέντρου του Νοσοκομείου Ν.Ι.ΜΤ.Σ., Διδάκτωρα Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.
• Η έμφαση στην υγιεινή διατροφή και στην αντιμετώπιση του στρες για την ευεξία του ατόμου με Σακχαρώδη Διαβήτη, με ομιλήτριες τις κκ Πόπη Φακατσέλη, Διατροφολόγο – Διαιτολόγο και την Ελίνα Γκίκα, Διδάκτωρα Ψυχολογίας, Εκπαιδεύτρια Διαβήτη, Διευθύντρια Τμήματος Ψυχικής Υγείας και Ψυχολογικής Υποστήριξης, Ιδιωτικό Νοσοκομείο «ΜΗΤΕΡΑ». Τον σχολιασμό της θεματικής ενότητας έκανε η Δρ. Αικατερίνη Τρικκαλινού, Επιμελήτρια Παθολόγος – Διαβητολόγος στο «Metropolitan Hospital».
• Τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα και η συμβολή τους στην ποιότητα ζωής, από την Δρ. Αθανασία Παπαζαφειροπούλου, Παθολόγο με εξειδίκευση στον Διαβήτη, PhD, MSc στη Βιοστατιστική, Επιμελήτρια Α’, Α’ Παθολογικό Τμήμα και Διαβητολογικό Κέντρο Γ.Ν. Πειραιά «ΤΖΑΝΕΙΟ».

Οι νέες αγωγές και το ορατό φωτεινό μέλλον στη διαχείριση του Σ.Δ, από τον Δρ. Αλέξανδρο Καμαράτο, Παθολόγο – Ειδικό Διαβητολόγο, Διευθυντή ΕΣΥ Α’ Παθολογικό Τμήμα, Επιστημονικό Υπεύθυνο Διαβητολογικού Κέντρου και Ιατρείου Διαβητολογικού Ποδιού Γ.Ν. Πειραιά «ΤΖΑΝΕΙΟ».

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημερίδας, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να θέσουν ερωτήσεις, να ανταλλάξουν απόψεις και να μοιραστούν εμπειρίες και βέλτιστες πρακτικές. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν νέες μέθοδοι και καινοτομίες που βελτιώνουν την καθημερινή διαχείριση του Διαβήτη και προάγουν την ευεξία και την κοινωνική ένταξη των πασχόντων. Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με ανοιχτή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, αφήνοντας στους παρευρισκόμενους τη γνώση και την έμπνευση να ενισχύσουν τη σωματική και ψυχική και κοινωνική τους ευεξία. Ο Σύλλογος θα συνεχίσει να στηρίζει τα άτομα με Διαβήτη μέσα από δράσεις και πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης, ενδυναμώνοντας την κοινότητα και προάγοντας την ποιότητα ζωής.

Η Πρόεδρος του Συλλόγου, κα Γκόλφω Γεμιστού δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πρόκληση που αφορά όλους μας, καθώς αγγίζει όχι μόνο τα άτομα που ζουν μαζί του, αλλά και τις οικογένειες και το κοινωνικό τους περιβάλλον. Με δράσεις όπως η σημερινή, φιλοδοξούμε να εμπνεύσουμε και να ενθαρρύνουμε κάθε άνθρωπο να κατανοήσει τις ανάγκες και τις δυσκολίες της διαχείρισης του Διαβήτη, αναγνωρίζοντας ότι η αλληλοϋποστήριξη είναι το κλειδί για μια καλύτερη και πιο ποιοτική ζωή. Η 14η Νοεμβρίου δεν αρκεί! Ας δώσουμε όλοι μαζί , οι πάσχοντες, η επιστημονική κοινότητα και η Πολιτεία, με ενότητα στη δράση για τον Διαβήτη,  τον ίδιο χαρακτήρα και στις υπόλοιπες 364  μέρες με στόχο την  ευζωία για όλους εμάς τους πάσχοντες. Ο Σύλλογός μας θα συνεχίσει να προάγει την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση, ενδυναμώνοντας την κοινότητά μας και φροντίζοντας  ο καθένας από εμάς να  ανακαλύψει με τη γνώση τα μονοπάτια  που θα τον οδηγήσουν στον στόχο του που περικλείεται στη λέξη ευεξία η οποία θα του προσφέρει  ζωή με υγεία και ποιότητα».

Ο απόηχος της εκδήλωσης ήταν εξαιρετικός! Οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι ομιλητές, οι πολύ ενδιαφέρουσες και επικαιροποιημένες παρουσιάσεις τους, καθώς και η μεγάλη ανταπόκριση των ανθρώπων με Σ.Δ. στο κάλεσμα του Συλλόγου  έκαναν την εκδήλωση μοναδική!

Η επιστημονική και ενημερωτική ημερίδα πραγματοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη του Χρυσού Χορηγού Hemoblobe, του Αργυρού Χορηγού Φαρμασέρβ-Λίλλυ καθώς και των Υποστηρικτών εταιρειών, Abbott, Ascensia Diabetes Care και Menarini Diagnostics.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ. και του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά και με την ευγενική υποστήριξη του Δήμου Πειραιά, της Διεύθυνσης Πολιτισμού και του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αισιοδοξία προκαλεί σε εκατομμύρια ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση η δοκιμαζόμενη θεραπεία επαναμυελίνωσης Diaprotectome™.  Το μόριο ανακάλυψε ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Monash στην Αυστραλία με επικεφαλής τον ομογενή νευροεπιστήμονα, Στήβεν Πετράτο.

Επιδίωξη είναι η ανάπτυξη μιας θεραπείας που να «αναχαιτίζει» την πρόοδο της νόσου και να την αναστρέφει. Στην προσπάθεια θα συμμετέχουν Έλληνες ασθενείς αφού τις Ευρωπαϊκές Κλινικές Δοκιμές διοργανώνει η NeuOrphan LTD συμφερόντων Ελληνικής Ομογένειας στην Αυστραλία που κατέχει την πνευματική ιδιοκτησία του νέου ερευνητικού φαρμάκου υπό την επωνυμία «Odyssey».

Μετά το «πράσινο φως», οι μελέτες θα αρχίσουν ανάλογα και με την εκδήλωση σχετικού ενδιαφέροντος από τους αρμόδιους ιατρούς σε τουλάχιστον 10 πανεπιστημιακά, γενικά και στρατιωτικά νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα . Οι δοκιμές θα έχουν διάρκεια 12 μήνες.

Την διαδικασία αναμένεται να διευκολύνει το υπό σύσταση Εθνικό Δίκτυο για την Πολλαπλή Σκλήρυνση όπως αυτό σχεδιάστηκε από την Ελληνική Ακαδημία Νευροανοσολογίας (ΕΛΛ.Α.ΝΑ.) και το Κέντρο Πολλαπλής Σκλήρυνσης της Β’ Νευρολογικής Κλινικής του ΑΠΘ στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Στον περιορισμό των οργανωτικών, οικονομικών και γεωγραφικών εμποδίων αποσκοπεί το Δίκτυο ώστε να διασφαλίσει τη πρόσβαση των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας και τις καινοτόμες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Μετά την χώρα μας κλινικές μελέτες θα πραγματοποιηθούν  και στις ΗΠΑ. Εάν και εφόσον οι Κλινικές Δοκιμές Φάσης ΙΙ ολοκληρωθούν με επιτυχία, θα συνεχιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου το φάρμακο να λάβει άδεια κυκλοφορίας και να τεθεί σε μαζική παραγωγή.

Οι συμμετοχές

Συντονιστής της κλινικής μελέτης «Odyssey» είναι ο καθηγητής Νευρολογίας του ΑΠΘ, Νικόλαος Γρηγοριάδης. Πρόθεση των διοργανωτών είναι να ενταχθούν στη μελέτη  έως και 400 Άτομα με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Οι συμμετέχοντες  δεν θα έχουν κάποιο περιορισμό ως προς το στάδιο της νόσου καθώς θα επιτρέπεται να λάβουν μέρος μέχρι επιπέδου EDSS 6 (πλην δηλαδή των ατόμων σε αναπηρικό αμαξίδιο), για τους οποίους επί του παρόντος οι θεραπευτικές επιλογές για τον έλεγχο της εξέλιξης της νόσου είναι περιορισμένες.

Το Diaprotectome™

Έχει  αναπτυχθεί με σκοπό την προσπάθεια επιδιόρθωσης των βλαβών που αναπτύσσονται εντός του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος κατά την εξέλιξη της πορείας της Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Πρόκειται για ένα μικρό μόριο που σε πειραματικό στάδιο φαίνεται πως έχει την ικανότητα να προστατεύει τα νευρικά κύτταρα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος λειτουργώντας σε δύο επίπεδα. Αρχικά σταματά την περαιτέρω καταστροφή της μυελίνης, του προστατευτικού περιβλήματος δηλαδή των νευρώνων, που θωρακίζει τις νευρικές ίνες επιτρέποντας τη γρήγορη διάδοση των νευρικών σημάτων σε όλο το σώμα, και σε δεύτερο επίπεδο διεγείρει τη δημιουργία καινούριας μυελίνης (επαναμυελίνωση).

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ευρήματα από τις προκλινικές δοκιμές που έγιναν σε Ελλάδα, Αυστραλία και Ισραήλ ήταν εντυπωσιακά. Παράλυτα ζώα εργαστηρίου κατάφεραν να περπατήσουν ξανά, καθώς αποκαταστάθηκε η φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Πλεονεκτήματα  της θεραπείας

• Χορηγείται εύκολα από το στόμα, καθώς είναι σε μορφή χαπιού.
• Λαμβάνεται παράλληλα με την αγωγή που ήδη παίρνουν οι συμμετέχοντες, χωρίς να χρειαστεί να διακόψουν κανένα φάρμακο (συμπληρωματική θεραπεία).
• Το Diaprotectome™ έχει αποδειχθεί ασφαλές για χρήση σε ανθρώπους, καθώς βασίζεται σε γνωστό φάρμακο που χρησιμοποιείται ήδη για τη θεραπεία μιας σπάνιας γενετικής πάθησης σε παιδιά.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος. Όλες οι προκλινικές δοκιμές υπήρξαν με βάση την τρέχουσα επιστημονική τεκμηρίωση πολύ επιτυχημένες και έχουμε εξασφαλίσει επίσης διεθνή πατέντα. Είμαστε στα πρόθυρα της έναρξης δοκιμών φάσης II στην Αυστραλία και ταυτόχρονα στην Ελλάδα» σημειώνει ο Δρ. Πετράτος. Όπως ο ίδιος εκτιμά, οι δοκιμές θα αρχίσουν στα μέσα του επόμενου έτους, όταν θα εξασφαλιστούν όλες οι εγκρίσεις από τις Ρυθμιστικές Αρχές. «Προσπαθούμε αφενός να διασφαλίσουμε ότι τα σημεία των δοκιμών θα είναι έτοιμα για να υποδεχθούν τους συμμετέχοντες και αφετέρου να έχουμε διαθέσιμο το φάρμακο. Έχουμε εξασφαλίσει όλες τις απαιτούμενες συμβάσεις με τους οργανισμούς έρευνας και παραγωγής φαρμάκων, τις οποίες θα υποβάλουμε στις Ρυθμιστικές Αρχές » προσθέτει ο Δρ. Πετράτος.

Από την μεριά του ο καθηγητής νευρολογίας, Νικόλαος Γρηγοριάδης τονίζει ότι «το καινοτόμο αυτό ερευνητικό πρόγραμμα που παρουσιάστηκε σήμερα σηματοδοτεί και την είσοδο της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη των χωρών που καταβάλλουν ουσιαστικές και υψηλού επιπέδου προσπάθειες για τη βελτίωση της αντιμετώπισης των προβλημάτων των Ατόμων με Πολλαπλή Σκλήρυνση».

Την οπτική των ασθενών δίνει η  κ. Δήμητρα Γκασούκα που ζει με Πολλαπλή Σκλήρυνση εδώ και 22 χρόνια σχολιάζοντας «Κάποιες φορές η Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι φιλική και άλλες μοιάζει σαν να έχουμε απέναντί μας ένα τανκ και εμείς πετάμε πετραδάκια. Τώρα, με το φάρμακο αυτό, ευελπιστούμε ότι τα πετραδάκια θα γίνουν πολεμοφόδια ικανά να ανακόψουν την ανεξέλεγκτη πορεία της ασθένειας».

Πηγη: https://virus.com.gr/

Παρακολουθείστε τον επιστημονικό διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας, κ. Κωνσταντίνο Σταμούλη, να εξηγεί γιατί στην Ελλάδα γίνονται τόσες εκκλήσεις για αίμα και να παραθέτει τις απλές παρεμβάσεις που θα δώσουν λύση στο πρόβλημα

Είναι βέβαιον ότι η ανάγκη για αίμα, για κάποιον συγγενή ή φίλο, και οι εκκλήσεις για να βρεθούν οι απαιτούμενες μονάδες αίματος στο νοσοκομείο, έχει προκύψει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή όλων μας, στην Ελλάδα.
Άλλοι πάλι, συνάνθρωποί μας, βρίσκονται σε αυτή τη διαδικασία όλη τους τη ζωή. Είναι οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία και άλλα νοσήματα, για τους οποίους οι μεταγγίσεις είναι η θεραπεία τους.

«Όλα (πρέπει να) γίνονται για τον ασθενή. Δεν επιτρέπεται να μην μπορούμε να εξασφαλίσουμε αίμα για όσους το χρειάζονται. Αυτό είναι δική μας υποχρέωση, όχι των ασθενών». Τα λόγια του αιματολόγου, επιστημονικού διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας, κ. Κωνσταντίνου Σταμούλη συμπυκνώνουν την προσωπική του αγωνία αλλά και την επαγγελματική προσέγγισή του στο διαχρονικό πρόβλημα της έλλειψης μονάδων αίματος.

Οι απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις στο vidcast που ακολουθεί:

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Στόχος είναι η ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου και η ανταλλαγή εμπειριών στους τομείς της υγείας, της φαρμακευτικής και της επιστημονικής έρευνας.

Η Ελλάδα και η Αίγυπτος έκαναν ένα σημαντικό βήμα μπροστά στην συνεργασία τους. Με ευρεία πλειοψηφία εγκρίθηκε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για την «Κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ του Υπουργείου Υγείας της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Υγείας και Πληθυσμού της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για τη συνεργασία στον τομέα της υγείας και της φαρμακευτικής φροντίδας».

Το νομοσχέδιο υποστηρίχθηκε από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ το ΚΚΕ το καταψήφισε. «Παρών» δήλωσαν η Νέα Αριστερά και οι Σπαρτιάτες, ενώ η Ελληνική Λύση, η Νίκη και η Πλεύση Ελευθερίας διατύπωσαν επιφυλάξεις για την τελική ψήφιση στην Ολομέλεια.

Ο εισηγητής της πλειοψηφίας, Χριστόδουλος Στεφανάδης, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως εξαιρετικά σημαντικό, τονίζοντας πως στόχος είναι η ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου και η ανταλλαγή εμπειριών στους τομείς της υγείας, της φαρμακευτικής και της επιστημονικής έρευνας.

Όπως ανέφερε, οι δράσεις αυτές στοχεύουν στην αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας και των υποδομών φροντίδας για τους πολίτες, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα την ανταλλαγή γνώσεων και την καλή συνεργασία, δημιουργώντας έναν επιπλέον δίαυλο επικοινωνίας για την υποστήριξη των συμφερόντων των δύο κρατών σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Επιπλέον, προάγονται οι διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας και ενδυναμώνεται η διαχρονική σχέση με την Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου, σε μια περιοχή που βιώνει αυτή την περίοδο αστάθεια.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πώς η ανακάλυψη μπορεί να αξιοποιηθεί στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ.

Τα οργανίδια, αυτά τα μικρά “όργανα” μέσα στα κύτταρα σχηματίζουν τμήματα με μεμονωμένες λειτουργίες. Για παράδειγμα, τα μιτοχόνδρια παράγουν ενέργεια, τα λυσοσώματα ανακυκλώνουν τα απόβλητα και ο πυρήνας αποθηκεύει το DNA. Αν και κάθε οργανίδιο έχει διαφορετική λειτουργία, είναι παρόμοια στο ότι κάθε ένα είναι τυλιγμένο σε μια μεμβράνη.

Τα συνδεδεμένα με μεμβράνη οργανίδια ήταν ο αρχικός τρόπος με τον οποίοι οι επιστήμονες πίστευαν ότι ήταν οργανωμένα τα κύτταρα, μέχρι που συνειδητοποίησαν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ότι ορισμένα οργανίδια δεν χρειάζεται να τυλιχτούν σε μεμβράνη.

Από τότε, οι ερευνητές ανακάλυψαν πολλά επιπλέον οργανίδια χωρίς μεμβράνη, που έχουν αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι βιολόγοι σκέφτονται τη χημεία και την προέλευση της ζωής.

Τα οργανίδια χωρίς μεμβράνη ονομάζονται βιομοριακά συμπυκνώματα. Μοιάζουν με το φως ενός κεριού, καθώς οι σταγόνες του συγχωνεύονται, διασπώνται και συγχωνεύονται ξανά.

Τα συμπυκνώματα σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο, αν και δεν είναι κατασκευασμένα από κερί. Αντίθετα, ένα σύμπλεγμα πρωτεϊνών και γενετικού υλικού, συγκεκριμένα μορίων RNA, σε ένα κύτταρο συμπυκνώνεται σε σταγονίδια που μοιάζουν με γέλη.

Αυτά τα συμπυκνώματα δημιουργούν ένα νέο μικροπεριβάλλον που προσελκύει επιπλέον πρωτεΐνες και μόρια RNA, σχηματίζοντας έτσι ένα μοναδικό βιοχημικό τμήμα μέσα στα κύτταρα.

Από το 2022, οι ερευνητές έχουν βρει περίπου 30 είδη αυτών των βιομοριακών συμπυκνωμάτων χωρίς μεμβράνη. Ορισμένα εξ αυτών έχουν σαφώς καθορισμένους ρόλους, όπως ο σχηματισμός αναπαραγωγικών κυττάρων, αλλά πολλά δεν έχουν σαφείς λειτουργίες.

Προέλευση της ζωής

Τα βιομοριακά συμπυκνώματα καταρρίπτουν ορισμένες μακροχρόνιες πεποιθήσεις σχετικά με τη χημεία των πρωτεϊνών. Αλλάζουν, επίσης, τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι επιστήμονες για την προέλευση της ζωής στη Γη.

Υπάρχουν άφθονες ενδείξεις ότι τα νουκλεοτίδια, τα δομικά στοιχεία του RNA και του DNA, μπορούν πολύ εύλογα να παρασκευαστούν από κοινές χημικές ουσίες, όπως το υδροκυάνιο και το νερό, παρουσία κοινών πηγών ενέργειας, όπως το υπεριώδες φως ή οι υψηλές θερμοκρασίες, σε καθολικά κοινά ορυκτά, όπως το πυρίτιο και ο σίδηρος.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι μεμονωμένα νουκλεοτίδια μπορούν να συναρμολογηθούν αυθόρμητα σε αλυσίδες για να δημιουργήσουν RNA. Αυτό είναι ένα κρίσιμο βήμα στην υπόθεση του κόσμου του RNA, η οποία υποστηρίζει ότι οι πρώτες “μορφές ζωής” στη Γη ήταν κλώνοι RNA.

Ένα μείζον ερώτημα είναι πώς αυτά τα μόρια RNA θα μπορούσαν να έχουν εξελίξει μηχανισμούς για να αναπαραχθούν και να οργανωθούν σε ένα πρωτοκύτταρο. Επειδή όλη η γνωστή ζωή περικλείεται σε μεμβράνες, οι ερευνητές που μελετούν την προέλευση της ζωής έχουν υποθέσει ότι οι μεμβράνες θα πρέπει επίσης να ενθυλακώσουν αυτά τα RNA.

Αυτό θα απαιτούσε τη σύνθεση των λιπιδίων ή λιπών, που συνθέτουν τις μεμβράνες. Ωστόσο, τα υλικά που απαιτούνται για την παραγωγή λιπιδίων πιθανότατα δεν υπήρχαν στην πρώιμη Γη.

Με την ανακάλυψη ότι τα RNA μπορούν να σχηματίσουν αυθόρμητα βιομοριακά συμπυκνώματα, τα λιπίδια δεν θα χρειάζονταν για το σχηματισμό πρωτοκυττάρων. Εάν τα RNA ήταν σε θέση να συσσωματωθούν σε βιομοριακά συμπυκνώματα από μόνα τους, γίνεται ακόμη πιο εύλογο ότι τα ζωντανά μόρια προέκυψαν από μη ζωντανές χημικές ουσίες στη Γη.

Νέες θεραπείες

Για τους επιστήμονες που μελετούν τα βιομοριακά συμπυκνώματα, είναι συναρπαστικό το ότι αυτές οι οντότητες παραβιάζουν τους κανόνες και αλλάζουν την οπτική για το πώς λειτουργεί η Βιολογία. Τα συμπυκνώματα αλλάζουν ήδη τον τρόπο σκέψης για τις ανθρώπινες ασθένειες όπως η Αλτσχάιμερ, το Χάντινγκτον και το Λου Γκέριγκ.

Για το σκοπό αυτό, οι ερευνητές αναπτύσσουν πολλές νέες προσεγγίσεις για τον χειρισμό των συμπυκνωμάτων για ιατρικούς σκοπούς, όπως νέα φάρμακα που μπορούν να προωθήσουν ή να διαλύσουν τα συμπυκνώματα. Το εάν αυτή η νέα προσέγγιση για τη θεραπεία ασθενειών θα αποφέρει καρπούς μένει να καθοριστεί.

Μακροπρόθεσμα, δεν θα ήταν απίθανο αν σε κάθε βιομοριακό συμπύκνωμα ανατεθεί τελικά μια συγκεκριμένη λειτουργία.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αντίστοιχα, ισχύει και για τις σπάνιες νόσους Ιχθυάσεων, Κερατοδερμίας Παλαμών-Πελμάτων και των σχετικών Κληρονομικών Δερματοπαθειών.

Η Εθνική Επιτροπή για τα Σπάνια Νοσήματα – Παθήσεις (Ε.Ε.Σ.Ν.Π.). προχώρησε στην αναγνώριση της Α΄ Κλινικής Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων του Τομέα Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής, της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΕΚΠΑ, στο Νοσοκομείο Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων Αθήνας «ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ», ως Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης «του Σπάνιου Νοσήματος του Οικογενούς Μελανώματος αλλά και ως Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης της Ομάδας των Σπάνιων Νόσων Ιχθυάσεων, Κερατοδερμίας Παλαμών-Πελμάτων και των σχετικών Κληρονομικών Δερματοπαθειών. 

Όπως αναφέρεται στις σχετικές αποφάσεις, στόχος είναι η κάλυψη της ανάγκης για παροχή ολοκληρωμένης και υψηλής ποιότητας φροντίδας υγείας σε ασθενείς που πάσχουν από σπάνια και πολύπλοκα νοσήματα. Παράλληλα, η διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης των ασθενών σε πολυεπιστημονικές ομάδες επαγγελματιών υγείας, οι οποίες να διαθέτουν τις ειδικές γνώσεις και την εμπειρογνωμοσύνη για την κατάλληλη διαχείριση των ασθενών που πάσχουν από σπάνια και πολύπλοκα νοσήματα.
Στους βασικούς στόχους είναι η ενίσχυση της συνεργασίας και της δικτύωσης με άλλα Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης σε εθνικό, ευρωπαϊκό ή και διεθνές επίπεδο, αλλά και η  ανάπτυξη της συνεργασίας με συλλόγους ασθενών που πάσχουν από σπάνια και πολύπλοκα νοσήματα.

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι

1) Γενικώς, το μελάνωμα δεν είναι τυπικά κληρονομική νόσος. Στην πλειοψηφία (95%) των περιστατικών με μελάνωμα δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό. Όμως, οι κοντινοί συγγενείς ενός ασθενή με μελάνωμα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν παρόμοια βλάβη. Το μελάνωμα μπορεί να παρουσιάζει οικογενή χαρακτήρα και τότε μεταβιβάζεται στις οικογένειες είτε με τη μορφή μελανώματος είτε με τη μορφή άλλων δερματικών βλαβών, όπως των δυσπλαστικών και των άτυπων σπίλων, που αποτελούν προδιαθεσικούς παράγοντες για την ανάπτυξη μελανώματος.

2) Οι ιχθυάσεις αποτελούν μια ομάδα δερματικών παθήσεων, οι οποίες αφορούν διαταραχές στην κερατινοποίηση, δηλαδή τη φυσιολογική και προοδευτική ανάπτυξη και αναδόμηση της επιδερμίδας. Οδηγούν στην ανάπτυξη λεπιών, που ομοιάζουν με αυτά ενός ψαριού, εξ’ ου και η ονομασία των νόσων αυτών.

Στις χώρες με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από μελάνωμα η Ελλάδα

Το μελάνωμα του δέρματος αντιπροσώπευε το 4 τοις εκατό όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου στις χώρες της ΕΕ-27 το 2020 και το 1,3 τοις εκατό όλων των θανάτων λόγω καρκίνου, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών για τον Καρκίνο, ενώ αποτελεί τον έκτο συχνότερο καρκίνο τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.

Η κατάσταση εξελίχθηκε πιο δραματικά το 2022, καθώς αναφέρθηκαν πάνω από 100.000 νέες περιπτώσεις μελανώματος – οι περισσότερες από αυτές σε ενηλίκους ηλικίας 45-69 ετών – προκαλώντας περισσότερους από 15.000 θανάτους. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι άνδρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μελάνωμα από τις γυναίκες. Μία στις 74 γυναίκες έχει κίνδυνο (ηλικίες 0-74) να αναπτύξει καρκίνο του δέρματος, σε σύγκριση με έναν στους 66 άνδρες.

Οι χώρες της ΕΕ με την υψηλότερη θνησιμότητα από μελάνωμα (άνδρες και γυναίκες μαζί) είναι η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Μάλτα και η Ρουμανία. Οι χώρες με τη χαμηλότερη θνησιμότητα είναι η Σλοβακία, η Δανία, η Σλοβενία, η Κροατία, η Σουηδία και η Ολλανδία.

Οι χώρες της ΕΕ με τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης μελανώματος (άνδρες και γυναίκες μαζί) είναι η Δανία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Γερμανία. Οι χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά είναι η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Πολωνία.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/