Κατηγορία: Γενικά

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν γιατρούς να αξιολογήσουν καλύτερα τη σοβαρότητα μιας διατροφής διαταραχής.

Ερευνητές ανακάλυψαν νέο τρόπο αξιολόγησης της σοβαρότητας των διατροφικών διαταραχών που θα μπορούσε να βελτιώσει την περίθαλψη και να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου.

Πρόσφατη έρευνα υποδεικνύει ότι η παρακολούθηση διαταραχών ηλεκτρολυτών σε ανθρώπους με διατροφικές διαταραχές είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αυτές οι ανωμαλίες συνδέονται με σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο.

Διαταραχή στους ηλεκτρολύτες μπορεί να υποκρύπτει προβλήματα υγείας, όπως αφυδάτωση, καρδιαγγειακή ή νεφρική νόσο.

Άνθρωποι με διατροφικές διαταραχές έχουν υψηλότερο κίνδυνο μη φυσιολογικών επιπέδων λόγω αφυδάτωσης ή χρήσης καθαρτικών.

Σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο The Lancet Psychiatry, το 32% ανθρώπων με διατροφική διαταραχή έχει μη φυσιολογικά επίπεδα ηλεκτρολυτών.

Ο Dr. Nicholas Fabiano, δήλωσε ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εξέτασης για τα επίπεδά τους σε ανθρώπους με διατροφικές διαταραχές και στη συνέχεια της ανάληψης δράσης για την πιθανή μείωση του κινδύνου θνησιμότητας ή άλλων σοβαρών εξελίξεων.

Tα ευρήματα προέκυψαν από μελέτη σε 6.000 συμμετέχοντες από το Οντάριο που διαγνώστηκαν με διατροφική διαταραχή.

Η ηλικία τους ήταν 13 ετών και άνω και υποβλήθηκαν σε εξέταση για το επίπεδο ηλεκτρολυτών εντός ενός έτους από τη διάγνωση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 1.987 συμμετέχοντες (32%) είχαν ανωμαλία ηλεκτρολυτών.

Από αυτούς με διαταραχή ηλεκτρολυτών, το 16% πέθανε σε σύγκριση με 6% των συμμετεχόντων χωρίς ανωμαλία.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν γιατρούς να αξιολογήσουν καλύτερα τη σοβαρότητα μιας διατροφής διαταραχής.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα συμπεράσματα της μελέτης με θέμα “Κοινωνικές ανισότητες στην Υγεία – Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής”.

Χειρότερη υγεία, μεγαλύτερη θνησιμότητα και νοσηρότητα, κυρίως στα χρόνια νοσήματα, και πιο ανθυγιεινές συμπεριφορές καταγράφουν οι χαμηλότερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις στην Ελλάδα, κυρίως στα χρόνια νοσήματα. Επίσης, εμφανίζουν πιο ανθυγιεινές συμπεριφορές, ενώ αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, στις προληπτικές εξετάσεις και στο φάρμακο.

Τα συμπεράσματα της μελέτης με θέμα «Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία – Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής» που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), με την υποστήριξη της βιοφαρμακευτικής εταιρείας MSD Ελλάδος, παρουσίασαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ και Διευθυντής του Ινστιτούτου, Γιάννης Τούντας, η Ελπίδα Πάβη, Κοσμήτορας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και ο Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντώνης Καρόκης, Διευθυντής External Affairs της ΜSD Ελλάδος.

«Η μείωση των Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία (ΚΑΥ) είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας», δήλωσε ο Γιάννης Τούντας, αναφέροντας ότι «έρευνα σε 16 ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα έχουν υψηλότερη θνησιμότητα και χειρότερη υγεία. Στη δυτική Ευρώπη, ο κίνδυνος νόσησης ήταν 1,5-2,5 φορές μεγαλύτερος στα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, ακόμα και σε χώρες με ισχυρή κοινωνική πολιτική, όπως οι Σκανδιναβικές».

Οι Κοινωνικές Ανισότητες στην Υγεία στην Ελλάδα

«Οι κοινωνικές επιδράσεις στην υγεία έχουν μελετηθεί και στη χώρα μας. Η αξιολόγηση βιβλιογραφικών δεδομένων από πολλαπλές πηγές καταλήγει σε μια σειρά από ενδιαφέροντα συμπεράσματα, που περιλαμβάνονται στη μελέτη με τίτλο “Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία – Εννοιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής” που παρουσιάζουμε σήμερα», εξήγησε ο κ. Τούντας.

«Η Ελλάδα αντιμετώπισε αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων στην υγείας (ΚΑΥ) κατά την οικονομική κρίση του 2010-2018. Τα δημοσιονομικά προγράμματα μείωσαν μισθούς και συντάξεις, αύξησαν την ανεργία και τους φόρους, επηρεάζοντας το βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών. Οι περικοπές στην υγεία, η μείωση των δικαιούχων επιδομάτων, οι αυξήσεις στη συμμετοχή των χρηστών στο κόστος και οι θεσμικές παρεμβάσεις της περιόδου είχαν σημαντικές συνέπειες, που μόλις αρχίζουν να αξιολογούνται», συμπλήρωσε.

Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση για την περίοδο 2013-2017 διέφερε σημαντικά ανάμεσα σε άτομα με τριτοβάθμια εκπαίδευση και άτομα με χαμηλότερη εκπαίδευση. Η διαφορά κυμάνθηκε από 1,1 χρόνια το 2014 έως 2,3 χρόνια το 2017, με μέγιστη διαφορά 4,2 ετών το 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης που επηρέασε κυρίως τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.

Το 2021, μεγαλύτερα ποσοστά ατόμων από ανώτερες κοινωνικές τάξεις αξιολόγησαν την υγεία τους ως «εξαιρετική» ή «πολύ καλή» σε σύγκριση με τις κατώτερες τάξεις. Η καλή υγεία αυξάνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα, με το 94% των ατόμων που κερδίζουν πάνω από 3.001€ μηνιαίως να δηλώνουν «καλή» ή «πολύ καλή» υγεία. Οι διαφορές στην ύπαρξη χρόνιων ασθενειών ήταν μεγαλύτερες μεταξύ ατόμων με χαμηλότερη εκπαίδευση το 2013-2022, με τα ποσοστά να είναι τριπλάσια σε σχέση με όσους έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα ποσοστά αυξήθηκαν το 2020-2021 λόγω της πανδημίας. Το 2021, οι ανώτερες τάξεις εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά χρόνιων νοσημάτων, εκτός από άσθμα, καρδιακή ανεπάρκεια και εγκεφαλικά επεισόδια. Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στην κατάθλιψη, με 2% στις ανώτερες τάξεις και 12% στις κατώτερες.

Σημαντικές ανισότητες εμφανίζονται και σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες υγείας και δη στις προληπτικές εξετάσεις, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κυριάκος Σουλιώτης. Άτομα από ανώτερες κοινωνικές τάξεις τις πραγματοποιούν σε μεγαλύτερο ποσοστό, με τις διαφορές πιο έντονες στην πρόληψη καρκίνου. Στα χαμηλά εισοδήματα, το 91,9% δεν έχει κάνει κολονοσκόπηση, ενώ στα υψηλά το ποσοστό είναι 77,5%. Οι γυναίκες με υψηλότερα εισοδήματα αναφέρουν εξέταση μαστού σε ποσοστό 86%, ενώ στις χαμηλότερες τάξεις 46%. Επίσης, το 85% των γυναικών με υψηλότερη εκπαίδευση έχουν κάνει εξέταση τραχηλικού επιχρίσματος (τεστ Παπανικολάου), έναντι 39% στις λιγότερο μορφωμένες.

Αναφορικά με τις δαπάνες υγείας, η Ελπίδα Πάβη τόνισε ότι το ποσοστό ατόμων με οικονομικές δυσκολίες που σταμάτησαν ή μείωσαν τη φαρμακευτική αγωγή χωρίς ιατρική συμβουλή ήταν σημαντικά υψηλότερο από εκείνους χωρίς οικονομικά προβλήματα, με το κόστος να είναι η κύρια αιτία. Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο χάσμα στις ανικανοποίητες ανάγκες υγείας μεταξύ υψηλού και χαμηλού εισοδήματος στον ΟΟΣΑ. Το 18,1% των χαμηλόμισθων ανέφερε μη καλυπτόμενες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης, έναντι 0,9% των υψηλόμισθων. Οι ιδιωτικές πληρωμές υγείας στην Ελλάδα είναι οι υψηλότερες στην ΕΕ (35,2%), αυξάνοντας τον κίνδυνο καταστροφικών δαπανών, ειδικά για τους φτωχότερους. Το ποσοστό των νοικοκυριών που αντιμετωπίζει καταστροφικές δαπάνες υγείας αυξήθηκε από 7% σε 8,9% μεταξύ 2010-2019.

Τέλος, το 2013, το 25% των χρόνιων ασθενών στην Ελλάδα αντιμετώπισε γεωγραφικά εμπόδια, το 63,5% οικονομικά, και το 58,5% εμπόδια λόγω λιστών αναμονής. Άνεργοι, χαμηλόμισθοι και λιγότερο μορφωμένοι είχαν περισσότερα οικονομικά εμπόδια, ενώ γυναίκες και ασθενείς με χαμηλό εισόδημα ή κακή υγεία αντιμετώπιζαν γεωγραφικά εμπόδια. Οι άνεργοι και χαμηλόμισθοι είχαν περισσότερες πιθανότητες να συναντήσουν λίστες αναμονής. Το χάσμα πρόσβασης σε περίθαλψη μεταξύ πλουσίων και φτωχών δεκαπλασιάστηκε από το 2008 ως το 2013, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Κλείνοντας την παρουσίαση της μελέτης ο Γιάννης Τούντας ανέφερε πως «από τα συμπεράσματα της μελέτης γίνεται αντιληπτό ότι οι Κοινωνικές Ανισότητες στην Υγεία στην Ελλάδα επηρεάζονται από παράγοντες όπως το εκπαιδευτικό επίπεδο, το εισόδημα, το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, η ηλικία, η κοινωνική υποστήριξη και οι γεωγραφικοί παράγοντες. Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία (ΚΑΥ), η μελέτη προτείνει:

1. Συγκρότηση κυβερνητικής/διυπουργικής επιτροπής για την αντιμετώπιση των ΚΑΥ, η οποία θα απαρτίζεται από Υπουργούς που εμπλέκονται στους παρακάτω τομείς πολιτικής: εθνικής οικονομίας και οικονομικών, αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων, εργασίας, κοινωνικών υποθέσεων, κοινωνικής συνοχής και οικογένειας, παιδείας, υγείας. Προτείνεται να προεδρεύει της Επιτροπής ο Πρωθυπουργός και το έργο της να συνεπικουρείται από ειδικούς επιστήμονες.
2. Δημιουργία «Παρατηρητηρίου» Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία, στο πλαίσιο της λειτουργίας του Οργανισμού Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ). Θα στελεχώνεται από ειδικούς επιστήμονες και θα έχει ως βασικές αρμοδιότητες με βάση τις οδηγίες του ΠΟΥ: α) τον καθορισμό της θεματολογίας, την επιλογή των δεικτών και των διαστάσεων των ΚΑΥ, β) τον εντοπισμό των πηγών και τη συλλογή των δεδομένων, γ) την ανάλυση των δεδομένων, δ) την έκθεση/παρουσίαση των αποτελεσμάτων.
3. Λήψη συγκεκριμένων άμεσων μέτρων στο ΕΣΥ, στο Φάρμακο, στη χρηματοδότηση, στην αποζημίωση, και στον τομέα της Δημόσιας Υγείας για την αντιμετώπιση των ΚΑΥ, καθώς και επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών που αφορούν στους παραπάνω τομείς, πρωτίστως του ΕΣΥ».

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης, η Καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας και Κοσμήτορας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Ελπίδα Πάβη σημείωσε ότι «Οι κοινωνικές ανισότητες στην υγεία αποτελούν μείζον θέμα Δημόσιας Υγείας. Και αυτό γιατί οι ανισότητες καταγράφονται διαχρονικά, είναι συστηματικές, έχουν κατά κανόνα κοινωνική αιτιολογία και μπορούν να χαρακτηριστούν ως άδικες με βάση το τρέχον αξιακό μας σύστημα σε θέματα υγείας, δεδομένου ότι μπορούν να προληφθούν σε σημαντικό βαθμό. Σε μια σύγχρονη πολιτική υγείας, ο στόχος της μείωσης των ανισοτήτων στην υγεία δεν μπορεί πλέον να παραμένει απλώς σε επίπεδο ρητορικής. Απαιτούνται διατομεακές πολιτικές και παρεμβάσεις με ειδικό στόχο τη μείωση των ανισοτήτων, και βεβαίως αξιολόγηση της επίτευξης του στόχου αυτού σε μεσο-μακροπρόθεσμο επίπεδο. Η βελτίωση της ισότητας στο επίπεδο της υγείας, στις συμπεριφορές υγείας, στην πρόσβαση και χρήση υπηρεσιών υγείας και στο κόστος που βαρύνει τα νοικοκυριά μπορεί να επιτευχθεί με δομικές παρεμβάσεις που ενισχύουν πρωτίστως τις Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αυξάνουν την αποδοτικότητα της νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης, και τελούν σε συνοχή με άλλους τομείς πολιτικής που έχουν αντίκτυπο στην υγεία, όπως η οικονομία, η εργασία, η κοινωνική προστασία και πρόνοια, αλλά και το περιβάλλον, η παιδεία, κ.α.».

Με τη σειρά του, ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Κυριάκος Σουλιώτης ανέφερε ότι «το εισόδημα, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η γεωγραφική περιοχή και άλλοι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες σχετίζονται με βασικούς δείκτες πρόσβασης στις φροντίδες υγείας, όπως π.χ. το κόστος χρόνου και χρήματος, η ελευθερία επιλογής και τελικά η ποιότητα των υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται. Αντίστοιχες ανισότητες διαπιστώνονται και στο σκέλος της χρηματοδότησης, με το φαινόμενο να εμφανίζεται με μεγαλύτερη ένταση σε χώρες με υψηλή ιδιωτική δαπάνη, όπως η Ελλάδα. Η διερεύνηση των ανισοτήτων αυτών που παρουσιάζεται στη συγκεκριμένη έκδοση ευελπιστούμε ότι θα κινητοποιήσει μηχανισμούς παρέμβασης και θα οδηγήσει στην ανάληψη διατομεακών πρωτοβουλιών, προσανατολισμένων τόσο στο σύστημα υγείας όσο και στους παράγοντες που ενοχοποιούνται για τις ανισότητες στην πρόσβαση σε αυτό».

Τέλος, ο Αντώνης Καρόκης, Διευθυντής External Affairs Director της ΜSD Ελλάδος απευθύνοντας σύντομο χαιρετισμό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η καταπολέμηση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων στην υγεία είναι πρωταρχική αναγκαιότητα στην Ελλάδα και διεθνώς. Στην MSD έχουμε το όραμα να βασιζόμαστε στην επιστήμη για να ανακαλύπτουμε θεραπείες που βελτιώνουν τις ζωές των ανθρώπων και των ζώων. Στην παρούσα μελέτη υποστηρίξαμε την επιστήμη για να αναδειχθούν τα προβλήματα και να προταθούν λύσεις που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής όλων μας. Οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης  και οι συμπεριφορές υγείας επηρεάζουν το επίπεδο υγείας του πληθυσμού περισσότερο από τις υπηρεσίες υγείας. Άρα η μείωση των ανισοτήτων στην υγεία και την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας προάγει την υγεία του πληθυσμού και θεωρούμε κοινωνική μας ευθύνη την υποστήριξη τέτοιων προσπαθειών».

ΙΚΠΙ

Το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ) ιδρύθηκε το 1989 και αποτελεί μία επιστημονική, αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία. Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το ΙΚΠΙ έχει εκτελέσει πληθώρα  μελετών και προγραμμάτων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αφορά προγράμματα Προαγωγής και Αγωγής Υγείας, μελέτες υγείας πληθυσμού, μελέτες σχεδιασμού και βιωσιμότητας νοσοκομειακών και πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας, υπηρεσίες ιατρικής πληροφορικής και τηλεϊατρικής, συστήματα περίθαλψης για ομάδες ασφαλισμένων καθώς και εκδοτικές δραστηριότητες (περιοδικό, ενημερωτικά φυλλάδια, βιβλία, κ.λπ.), διεξαγωγή επιμορφωτικών προγραμμάτων και διενέργεια επιστημονικών εκδηλώσεων (συνέδρια, συμπόσια, διαλέξεις κ.λπ.).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μια «τρίτη κατάσταση» πέρα ​​από τη ζωή και τον θάνατο ανακάλυψαν βιολόγοι μελετητές – μια σημαντική ανακάλυψη που θα μπορούσε να «επαναπροσδιορίσει τον νόμιμο θάνατο».

Η «τρίτη κατάσταση ύπαρξης» στη βιολογία είναι όταν τα κύτταρα ενός νεκρού οργανισμού συνεχίζουν να λειτουργούν μετά τον θάνατο του οργανισμού.

Οι καθηγητές Peter Noble από το πανεπιστήμιο Washington του Σιάτλ και Alex Pozhitkov από το ιατρικό κέντρο City of Hope National στο Ντουάρτε της Καλιφόρνια,  διερεύνησαν την αξιοσημείωτη ικανότητα των κυττάρων να υπάρχουν σε νέες μορφές μετά τον θάνατο ενός οργανισμού.

Η σημαντική ανακάλυψη

Σύμφωνα με την Dailymail, oι ερευνητές ανακάλυψαν ότι, παραδόξως, μετά τον θάνατο του οργανισμού, τα κύτταρά του αποκτούν νέες δυνατότητες που δεν είχαν όταν ο οργανισμός ήταν ζωντανός.

Συγκεκριμένα, μετά τον θάνατο του έμβιου όντος, ορισμένα κύτταρα – όταν τους παρέχονται θρεπτικά συστατικά, οξυγόνο, βιοηλεκτρισμός ή βιοχημικά στοιχεία – έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται σε πολυκύτταρους οργανισμούς με νέες λειτουργίες.

Αν περισσότερα πειράματα με κύτταρα από νεκρά ζώα – συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων – δείξουν ότι μπορούν να εισέλθουν στην «τρίτη κατάσταση», αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να «επαναπροσδιορίσει τον νόμιμο θάνατο» ενός ανθρώπου, δηλώνουν οι βιολόγοι.

Το 2021, ερευνητές στις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα από δέρμα νεκρών βατράχων ήταν σε θέση να προσαρμοστούν αυθόρμητα σε πολυκύτταρους οργανισμούς που ονομάζονται «xenobots».  Αυτοί οι οργανισμοί έδειξαν συμπεριφορές πέρα από τους αρχικούς βιολογικούς τους ρόλους – χρησιμοποιώντας τις βλεφαρίδες τους – μικρές δομές που μοιάζουν με τρίχες – για να κινηθούν στο περιβάλλον.

Άλλοι επιστήμονες ανακάλυψαν επίσης ότι τα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα μπορούν να «αυτοσυναρμολογηθούν» σε μικροσκοπικούς πολυκύτταρους οργανισμούς – τα «ανθρωπομπότ» – που μπορούν να κινούνται στο περιβάλλον τους, αλλά και να επιδιορθώνουν τόσο τον εαυτό τους όσο και τα τραυματισμένα νευρικά κύτταρα γύρω τους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

«Τρικλοποδιά» στον καρκίνο μπορούν να βάλουν η έγκαιρη μοριακή πρόληψη και η ιατρική ακριβείας. Η έγκαιρη ανίχνευση και η εξατομικευμένη θεραπεία μπορούν να διευκολυνθούν μέσω της αναγνώρισης γενετικών, μοριακών και περιβαλλοντικών παραγόντων κινδύνου.

Με στόχο την αναχαίτιση περισσότερων καρκίνων στα πρώτα στάδια, η European Society of Medical Oncology (ESMO) εστιάζει στην πρόληψη και στην εκπαίδευση και καθοδήγηση των ογκολόγων στο τομέα  της ταχείας επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου. Η πρόληψη του καρκίνου και η έγκαιρη ανίχνευση μέσω του προσυμπτωματικού ελέγχου πρέπει να αποτελούν όχι ατομική υπόθεση αλλά συλλογική, όπως τονίζουν ο ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και  Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής).

Ενδεικτικό είναι πως η  παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου εκτιμάται ότι θα αυξηθεί και θα ανέλθει των 35 εκατομμυρίων νέων περιπτώσεων καρκίνου το 2050 ως αποτέλεσμα τόσο της γήρανσης και της αύξησης του πληθυσμού όσο και των αλλαγών στην έκθεση των ανθρώπων σε παράγοντες κινδύνου. Τέτοιοι παράγοντες είναι το κάπνισμα, το αλκοόλ σε συνδυασμό με την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Φυσικά, δεν μπορούν να αποφευχθούν όλοι οι καρκίνοι, όμως η πρώιμη διάγνωση μπορεί να εξασφαλιστεί χάρη σε καινοτόμες τεχνολογίες, όπως είναι το αιματολογικό τεστ ανίχνευσης, τεστ βιοδεικτών με τη χρήση δειγμάτων αίματος ή σάλιου, τεχνητή νοημοσύνη (AI) που εφαρμόζεται στην ιατρική απεικόνιση, ακόμη και εφαρμογές ικανές να υπολογίζουν τον ατομικό κίνδυνο καρκίνου θα μπορούσαν τελικά να συμβάλουν στη δευτερογενή πρόληψη για τη μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο.

Μοριακή Πρόληψη

Εφόσον ριχθεί περισσότερο φως στις κυτταρικές διεργασίες κατά την ανάπτυξη του καρκίνο, στο μέλλον τα διαφορετικά μοριακά προφίλ  θα διευκολύνουν περαιτέρω τις θεραπευτικές επιλογές. Σε επόμενο στάδιο, οι μηχανισμοί της καρκινογένεσης που προκαλούνται από διάφορους περιβαλλοντικούς ή γενετικούς παράγοντες θα μπορούν να μας οδηγήσουν σε πιο εξατομικευμένες μορφές πρόληψης (μοριακή πρόληψη).

Ήδη γνωρίζουμε ότι στους έγχρωμους άνδρες θα πρέπει να αρχίζει η πρόληψη για καρκίνο του προστάτη 10 χρόνια νωρίτερα από τα τρέχοντα πρότυπα στις ΗΠΑ. Ακόμη, ο εμβολιασμός για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) δεν αρκεί για  όλες τις γυναίκες, καθώς ενδέχεται ο επιπολασμός ορισμένων στελεχών HPV υψηλού κινδύνου που δεν καλύπτονται από τα τρέχοντα εμβόλια ποικίλλει ανάλογα με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Εκτιμάται πως η ενσωμάτωση μοριακών γνώσεων και προφίλ διαστρωμάτωσης κινδύνου για να επιτραπεί ένας ακριβέστερος προσδιορισμός των ατόμων σε κίνδυνο. Επίσης, θα συμβάλλει η τεχνολογική καινοτομία στον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου,  φέρνοντας ούριο άνεμο για πιο αποτελεσματικές και οικονομικά αποδοτικές στρατηγικές πρόληψης.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Το σχολικό κουδούνι χτύπησε ξανά πριν λίγες ημέρες και μαζί με τους μαθητές οι Οργανούληδες επιστρέφουν στις σχολικές τάξεις. Με στόχο την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της νέας γενιάς το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για ακόμη μια χρονιά θα προσφέρει δωρεάν μηνιαίες διαδικτυακές παρουσιάσεις.

Το βραβευμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το οποίο άρχισε από την Αγγλία, υλοποιείται στην Ελλάδα για 4η σχολική χρονιά και αποτελεί μέρος των Δράσεων και Προγραμμάτων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και Αγωγής της Υγείας του Υπουργείου Υγείας. Επιδίωξη είναι να διευρυνθεί η κοινότητα των 20.000 μαθητών ή μαθητριών και εκπαιδευτικών σε όλη την Ελλάδα. Η κοινότητα  ήδη έχει γνωρίσει τα μυστικά των ζωτικών οργάνων παρέα με τους «Οργανούληδες». Αξίζει να αναφερθεί πως  το καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα υλοποιείται στα Δημοτικά σχολεία από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση, επιστρέφει στις τάξεις.

Το πρόγραμμα αφορά σε μαθητές και μαθήτριες Δημοτικού, ηλικίας 7 έως 11 ετών, οι οποίοι μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να λάβουν μέρος στο πρόγραμμα παρακολουθώντας μία από τις μηνιαίες διαδικτυακές παρουσιάσεις (Οκτώβριος 2024 – Μάιος 2025). Μοναδική προϋπόθεση είναι ο υπεύθυνος εκπαιδευτικός της τάξης τους να συμπληρώσει έγκαιρα την αίτηση ενδιαφέροντος.  Η πρώτη διαδικτυακή παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου στις 10:00.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, οι ερωτήσεις και οι απορίες των παιδιών οδηγούν σε ένα διασκεδαστικό ταξίδι ανακάλυψης και γνώσης. Οι χαρακτήρες «Οργανούληδες» έχουν σκοπό να τους μάθουν τον μοναδικό κόσμο των οργάνων του ανθρώπινου σώματος. Με τρόπο ευφάνταστο και διασκεδαστικό, τα παιδιά μαθαίνουν τι κάνει την καρδιά να χτυπά δυνατά, τους πνεύμονες να φουσκώνουν και να ξεφουσκώνουν και τους νεφρούς να λειτουργούν ως φύλακες για την υγεία του σώματος. Επιπλέον, θέματα όπως η δωρεά οργάνων και οι μεταμοσχεύσεις μεταφράζονται στη γλώσσα και τους μοναδικούς κώδικες επικοινωνίας των παιδιών. Προσδοκία μέσω της υλοποίησης του προγράμματος είναι να δημιουργήσουν στους αυριανούς ενήλικες μια νέα κουλτούρα αλληλεγγύης με κοινό τόπο την αγάπη για την υγεία και τη ζωή.

 Ακόμη, δάσκαλοι, δασκάλες και γονείς μπορούν να κατεβάσουν το ψηφιοποιημένο υλικό, το οποίο περιλαμβάνει εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, παρουσιάσεις και παιχνίδια, και να το μοιραστούν με τα παιδιά στην τάξη ή και στο σπίτι. Με βάση το υλικό του προγράμματος ανοίγει ο διάλογος στη σχολική τάξη η φροντίδα της υγείας και η δωρεά οργάνων .

Για τη συμμετοχή των Δημοτικών σχολείων στον προγραμματισμό της περιόδου 2024-25, οι διευθυντές/ντριες μπορούν να συμπληρώσουν την αίτηση ενδιαφέροντος, την οποία μπορούν να βρουν στο εδώ.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τι αναφέρει νέα μελέτη
Η μικροβιακή αντοχή (AMR) αποτελεί μια σημαντική παγκόσμια πρόκληση για την υγεία στον 21ο αιώνα. Προηγούμενη μελέτη είχε ποσοτικοποιήσει την παγκόσμια και περιφερειακή επιβάρυνση της AMR για το 2019, ενώ ακολούθησαν δημοσιεύσεις με λεπτομερέστερες εκτιμήσεις για αρκετές περιοχές του ΠΟΥ ανά χώρα. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν υπάρξει μελέτες που να παράγουν ολοκληρωμένες εκτιμήσεις της επιβάρυνσης AMR σε τοποθεσίες που να περιλαμβάνουν ιστορικές τάσεις και μελλοντικές προβλέψεις. Ωστόσο, το περιοδικό “The Lancet” δημοσίευσε την πρώτη παγκόσμια ανάλυση των τάσεων της μικροβιακής αντοχής (AMR), που διεξήχθη στο πλαίσιο του προγράμματος “Global Research on Antimicrobial Resistance”. Για τους 84 συνδυασμούς βακτηριακού παθογόνου-φαρμάκου που αξιολογήθηκαν στη μελέτη, υπήρξαν 1,06 εκατομμύρια θάνατοι που αποδίδονταν σε AMR και 4,78 εκατομμύρια θάνατοι που σχετίζονται με την AMR το 1990. Το 2019, η θνησιμότητα από AMR αυξήθηκε σε 1,20 εκατομμύρια θανάτους και 4,94 εκατομμύρια συνδεόμενους με την AMR θανάτους. Το 2021, σημειώθηκαν 1,14 εκατομμύρια θάνατοι που αποδίδονται σε AMR και 4,71 εκατομμύρια θάνατοι που σχετίζονται με AMR, αντιπροσωπεύοντας μείωση και στις δύο εκτιμήσεις από το 2019. Το παγκόσμιο ποσοστό θνησιμότητας όλων των ηλικιών που αποδίδεται στην AMR μειώθηκε από 19,8 θανάτους ανά 100.000 το 1990 σε 15,5 θανάτους ανά 100.000 το 2019 και 14,5 θανάτους (ανά 100.000 το 2021. Ωστόσο, το ποσοστό των θανάτων με σήψη που σχετίστηκαν με AMR αυξήθηκε από 29% το 1990 σε 35% παγκοσμίως το 2019, πριν μειωθεί στο 22% το 2021. Επιπλέον, το ποσοστό των θανάτων από σήψη που αποδίδονταν στην AMR αυξήθηκε από 6,41% το 1990 σε 8,51% παγκοσμίως το 2019, πριν μειωθεί σε 5,34% το 2021. Εξαιρουμένου του COVID-19, το 8,47% των λοιμωδών θανάτων το 2021 αποδίδονταν σε AMR. Υπολογίστηκε ότι την περίοδο 1990-2021 οι θάνατοι από AMR αυξήθηκαν περισσότερο σε πέντε παγκόσμιες περιοχές: Δυτική Υποσαχάρια Αφρική, Τροπική Λατινική Αμερική, Βόρεια Αμερική, Νοτιοανατολική Ασία και Νότια Ασία. Την ίδια περίοδο, οι θάνατοι από AMR μειώθηκαν κατά 50% στα παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών, μείωση που συνέπεσε με σημαντικές βελτιώσεις στην παροχή μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων μεταξύ βρεφών και μικρών παιδιών, όπως τα προγράμματα εμβολιασμού. Ωστόσο, οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 80% στα άτομα ηλικίας 70 ετών και άνω, λόγω ταχείας γήρανσης του πληθυσμού και μεγαλύτερης ευπάθειας των ηλικιωμένων στη μόλυνση. Αυτές οι τάσεις προβλέπεται να συνεχιστούν τις επόμενες δεκαετίες.Η μελέτη εκτιμά ότι 1,91 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να πεθάνουν ως άμεσο αποτέλεσμα της AMR το 2050, μια αύξηση σχεδόν 70% σε σύγκριση με το 2022. Την ίδια περίοδο, ο αριθμός των θανάτων στους οποίους παίζουν ρόλο τα βακτήρια AMR υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί σχεδόν 75%, από 4,71 εκατομμύρια το 2021 σε 8,22 εκατομμύρια. Η βελτιωμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και τα αντιβιοτικά θα μπορούσαν να σώσουν έως και 92 εκατομμύρια ζωές μεταξύ του 2025 και του 2050, σύμφωνα με εκτιμήσεις. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την άμεση ανάγκη για ζωτικής σημασίας παρεμβάσεις όπως πρόληψη λοιμώξεων, εμβολιασμό, ελαχιστοποίηση της ακατάλληλης χρήσης αντιβιοτικών και έρευνα για νέα αντιβιοτικά.

Πηγη:HealthDaily

Περισσότεροι από 40.000 οι ασθενείς στην Ελλάδα
Η 24η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης (FH Awareness Day) για την Οικογενή Υπερχοληστερολαιμία (Familial Hypercholesterolaemia – FH – Κληρονομική Χοληστερίνη), μια κληρονομική γενετική διαταραχή του μεταβολισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλά επίπεδα LDL (“κακής”) χοληστερόλης από τη γέννηση και η οποία αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Εκτιμάται πως μόνο το 10% των ατόμων που πάσχουν παγκοσμίως από FH έχουν διαγνωστεί.Στόχος της FH Awareness Day είναι η ενημέρωση του ευρύ κοινού για τη συχνότητα εμφάνισης και τη σοβαρότητα της νόσου, την κληρονομικότητα και τον μεγάλο καρδιαγγειακό κίνδυνο που οφείλεται στην καθυστέρηση της διάγνωσης και έναρξης της κατάλληλης θεραπείας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι καρδιαγγειακές παθήσεις παραμένουν η κύρια αιτία θανάτου στην Ευρώπη¹. Η υψηλή χοληστερόλη, κύριο χαρακτηριστικό της FH, συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.Πρέπει να γίνει κατανοητή η σημαντική διαφορά μεταξύ της υψηλής LDL χοληστερόλης που σχετίζεται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής (κακή διατροφή, κάπνισμα, έλλειψη άσκησης) και είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη και της γενετικά υψηλής LDL χοληστερόλης. Η Οικογενής Υπερχοληστερολαιμία προκαλεί εξαιρετικά υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης από τη γέννηση λόγω των ελαττωματικών γονιδίων που κληρονομούνται. Συνεπώς, τα άτομα με Οικογενή Υπεροληστερολαιμία διατρέχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο πρώιμων καρδιαγγειακών παθήσεων, ακόμη και αν διάγουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Στην Ελλάδα υπολογίζεται πως οι ασθενείς με οικογενή υπερχοληστερολαιμία είναι περισσότεροι από 40.000, με το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς να παραμένουν αδιάγνωστοι. «O Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών και Φίλων Πασχόντων από Οικογενή Υπερχοληστερολαιμία», με τον διακριτικό τίτλο “LDL” επισημαίνει ότι η έγκαιρη διάγνωση, η θέσπιση υποχρεωτικών αιματολογικών ελέγχων του πληθυσμού στην παιδική ηλικία και προληπτικών μέτρων, καθώς και η έγκαιρη έναρξη κατάλληλης θεραπείας θα βοηθήσουν σημαντικά στην ανίχνευση της Οικογενούς Υπερχοληστερολαιμίας, τη διαχείρισή της και τη βελτίωση ποιότητας ζωής των πασχόντων.

Πηγη: HealthDaily

7th Summit on Tobacco Harm Reduction

Τις προτάσεις τους για την καταπολέμηση της επιδημίας του καπνίσματος και των επιβλαβών συνεπειών του παρουσίασαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του διεθνούς επιστημονικού φορέα SCOHRE, στο πλαίσιο του διήμερου συνεδρίου “7th Summit on Tobacco Harm Reduction”. Κατά την παρουσίαση των προτάσεων, οι εκπρόσωποι του SCOHRE ανέφεραν ότι παρά το γεγονός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εδώ και 25 περίπου χρόνια έχει σχεδιάσει και υλοποιήσει πολιτικές για τη μείωση του καπνίσματος, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, καθώς ο αριθμός των καπνιστών και των θανάτων από κάπνισμα αυξάνεται συνεχώς. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια η χρήση εναλλακτικών προϊόντων, όπως snus, ηλεκτρονικά τσιγάρα και θερμαινόμενα προϊόντα χρησιμοποιούνται από εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο και οι κλινικές μελέτες καταδεικνύουν τη συμμετοχή των εναλλακτικών προϊόντων και των στρατηγικών μείωσης της βλάβης στη μείωση του αριθμού των καπνιστών και των θανάτων από το κάπνισμα. Τα παραπάνω έχουν διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα, η οποία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από τις κυβερνήσεις και τις ρυθμιστικές αρχές, γιατί μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στη δημόσια υγεία και ειδικότερα στις πολιτικές για τον έλεγχο του καπνίσματος. Οι πολιτικές που προτείνονται είναι οι εξής:

 1. Ευαισθητοποίηση και τεκμηριωμένες αποφάσεις

Για να ληφθεί μια σωστή απόφαση, απαιτείται πρόσβαση στην απαιτούμενη πληροφόρηση και χρήση αυτής για την αξιολόγηση της απόφασης. Όταν τα άτομα που καπνίζουν έχουν την απαιτούμενη πληροφόρηση, μπορούν να κάνουν συνειδητές επιλογές.

2. Βιοηθική και ανθρώπινα δικαιώματα

Τα διεθνή πρωτόκολλα βιοηθικής υπογραμμίζουν τη σημασία της ενημερωμένης συναίνεσης και της ενδυνάμωσης των καταναλωτών, ενώ όσοι εμπλέκονται στο σχεδιασμό πολιτικών θα πρέπει να ενημερώνονται συνεχώς, ώστε οι πολιτικές που θα σχεδιάσουν να αντικατοπτρίζουν τις νέες ιδέες και τις εξελίξεις.

3. Εγγραματοσύνη υγείας (εκπαίδευση)

Η εκπαίδευση τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των ίδιων των καπνιστών διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των προσπαθειών ελέγχου του καπνίσματος, επηρεάζοντας άμεσα τη δημόσια υγεία.

4. Δικτύωση και συνεργασία

Η ανταλλαγή εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των χωρών μπορεί να οδηγήσει στην εφαρμογή σύγχρονων, ολοκληρωμένων και αποτελεσματικών στρατηγικών δημόσιας υγείας για την καταπολέμηση του καπνίσματος. Η περίπτωση της Σουηδίας -όπου μόνο το 5% περίπου του πληθυσμού καπνίζει-χρησιμεύει ως απόδειξη μιας αποτελεσματικής στρατηγικής για τη δημόσια υγεία.

5. Πρόληψη

Η μη έναρξη του καπνίσματος και η μείωση της έκθεσης στον καπνό είναι καθοριστικής σημασίας για την καταπολέμηση της επιδημίας του καπνίσματος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η πρόληψη μπορεί να λάβει τη μορφή μέτρων σε επίπεδο πολιτικής, όπως η αύξηση της φορολογίας των προϊόντων καπνού, η επιβολή αυστηρότερων κανονισμών σχετικά με το ποιος μπορεί να αγοράσει καπνό κ.ά.

6. Ισχυρό κανονιστικό πλαίσιο (νομοθεσία) για τη διασφάλιση  δικαιοσύνης

Το κανονιστικό πλαίσιο θα πρέπει να αντιμετωπίζει τα προϊόντα νικοτίνης με τρόπο ανάλογο προς τον κίνδυνο που μπορούν να επιφέρουν στην υγεία, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υπάρχουν σημαντικές ρυθμιστικές προσπάθειες για να δοθεί η δυνατότητα στους καταναλωτές να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις.

7. Πολιτική που βασίζεται σε στοιχεία,, έρευνα χωρίς εμπόδια και διαφάνεια  στα επιστημονικά δεδομένα

Ο σχεδιασμός μιας τεκμηριωμένης και διαφανούς πολιτικής διακοπής του καπνίσματος είναι απαραίτητος για την προστασία της δημόσιας υγείας, την αποτελεσματική αντιμετώπιση της εξάρτησης από τη νικοτίνη και τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών του καπνίσματος.

8. Η διακοπή του καπνίσματος αποτελεί  αποτελεί πυλώνα της αντικαπνιστικής πολιτικής

Δίνοντας προτεραιότητα στις προσπάθειες διακοπής του καπνίσματος, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της χρήσης καπνού στην υγεία.

9. Διαφορετική φορολόγηση  των προϊόντων καπνού

Μία από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους είναι η δημοσιονομική πολιτική για την προαγωγή της υγείας,η οποία περιλαμβάνει τη φορολόγηση του καπνού και των προϊόντων που περιέχουν νικοτίνη με βάση την αρχή «μικρότερη βλάβη, μικρότερος φόρος».

10. Η μείωση της βλάβης από το  κάπνισμα θα πρέπει να είναι βασική  στρατηγική δημόσιας υγείας

Η μείωση της βλάβης από το τσιγάρο προσφέρει επιστημονικά τεκμηριωμένες εναλλακτικές λύσεις χαμηλότερου κινδύνου έναντι του τσιγάρου, που μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επιβάρυνση για την υγεία από το κάπνισμα. Προϊόντα όπως συσκευές ατμίσματος, το snus και τα θερμαινόμενα προϊόντα μπορούν να αντικαταστήσουν τα τσιγάρα και να βελτιώσουν τα αποτελέσματα της υγείας για όσους επιλέξουν να στραφούν σε αυτά. Η Σουηδία, με επικράτηση καπνίσματος μόλις 5%, είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα στρατηγικής που εστιάζεται στο THR χρησιμοποιώντας το snus.

Πηγη:HealthDaily