Κατηγορία: Γενικά

Bρήκαν τον τρόπο που επιδρά στον εγκέφαλο
Νευροεπιστήμονες ανακάλυψαν ένα βασικό κομμάτι του παζλ του φαινομένου όπου η λήψη ενός ψέυτικου φαρμάκου (placebo) φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στο πως αισθάνονται οι ασθενείς. Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στο Nature, οι ερευνητές μελετώντας ποντίκια, διαπίστωσαν ότι όταν τα ζώα περιμένουν ανακούφιση από τον πόνο, οι νευρώνες και οι συνάψεις κατά μήκος μιας οδού ελέγχου του πόνου στον εγκέφαλο ενεργοποιούνται ακόμη και όταν δεν έχει δοθεί φάρμακο.Η οδός ελέγχου του πόνου εκτείνεται από τον κυκλικό φλοιό στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου, περνάει από την περιοχή του εγκεφαλικού στελέχους, και φθάνει μέχρι την παρεγκεφαλίδα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου. «Το ότι οι νευρώνες στον εγκεφαλικό μας φλοιό επικοινωνούν με το εγκεφαλικό στέλεχος και την παρεγκεφαλίδα για να προσαρμόσουν την οδό ελέγχου του πόνου με βάση τις προσδοκίες μας είναι εντελώς απροσδόκητο και απίστευτα συναρπαστικό», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Greg Scherrer. Η οδός ελέγχου του πόνου περιέχει «μια εξαιρετική αφθονία» πρωτεϊνών που ονομάζονται υποδοχείς οπιοειδών που παίζουν ρόλο στον έλεγχο του πόνου, είπε ο Greg Scherrer. Ο αποκλεισμός της οδού διέκοψε το φαινόμενο της ανταπόκρισης στο placebo και η ενεργοποίηση της προκάλεσε ανακούφιση από τον πόνο ακόμη και σε ζώα που δεν είχαν εκπαιδευτεί να το περιμένουν, πρόσθεσε. «Τα εν λόγω αποτελέσματά μας ανοίγουν τη δυνατότητα ενεργοποίησης αυτής της οδού μέσω άλλων θεραπευτικών μέσων, όπως φάρμακα ή μέθοδοι νευροδιέγερσης για τη θεραπεία του πόνου», είπε ο Greg Scherrer.

Πηγη:HealthDaily

Κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα
Η Ολλανδία εξασφάλισε την Παρασκευή την έγκριση της ΕΕ για κρατική βοήθεια 2 δισεκατομμυρίων ευρώ (2,2 δισεκατομμύρια δολάρια) για την κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα για την παραγωγή ραδιοϊσοτόπων για τη θεραπεία του καρκίνου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ενεργεί ως αρμόδιος για την πολιτική ανταγωνισμού της ΕΕ, εδήλωσε ότι η εν λόγω χρηματοδοτική υποστήριξη συμβάλλει στη διασφάλιση της προμήθειας βασικών φαρμάκων που σώζουν ζωές, επιβεβαιώνοντας μια πρόσφατη είδηση του Reuters.Η Ολλανδία, κορυφαίος παραγωγός ιατρικών ισοτόπων, πρότεινε έναν νέο πυρηνικό αντιδραστήρα για ραδιοϊσότοπα αφού υπάρχουν ανησυχίες ότι θα προκύψουν ελλείψεις μετά το 2030. Η υποστήριξη αποτελείται από δάνεια και ίδια κεφάλαια συνολικού ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μια νεοσύστατη εταιρεία την NewCo που θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει τον αντιδραστήρα που παράγει τα ραδιοϊσότοπα και το πυρηνικό κέντρο υγείας. «Οι ολλανδικές αρχές έχουν δεσμευτεί να διασφαλίσουν ότι η NewCo, στο πλαίσιο της διαχείρισης του PALLAS, θα τιμολογεί τα προϊόντα της σε επίπεδο που θα υπερβαίνει όλα τα κόστη που σχετίζονται με την παραγωγή και την εμπορευματοποίησή τους», ανέφερε η υπηρεσία επιτήρησης ανταγωνισμού της ΕΕ.

Πηγη:HealthDaily

Η σχετική 5ετής επιβίωση των ασθενών με ΧΛΛ έχει αυξηθεί από 65,1% το 1975 στο 87,2% το 2021 λόγω της μεγάλης προόδου που έχει επιτευχθεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου.

Η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία/ λέμφωμα από μικρά λεμφοκύτταρα (ΧΛΛ) είναι μια κακοήθεια από ώριμα Β λεμφοκύτταρα και αποτελεί μια από τις συχνότερες μορφές λευχαιμίας (25-30% όλων των λευχαιμιών). Η διάμεση ηλικία διάγνωσης είναι γύρω στα 70 έτη και είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες.

Στη ΧΛΛ, τα δυσλειτουργικά λεμφοκύτταρα συσσωρεύονται στο αίμα, στον μυελό των οστών και στους λεμφικούς ιστούς και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα όπως κόπωση, διογκωμένοι λεμφαδένες, λοιμώξεις, αναιμία, θρομβοπενία, ενεργοποίηση αυτοάνοσων μηχανισμών και αιμορραγική διάθεση. Η διάγνωση συνήθως περιλαμβάνει εξετάσεις αίματος που δείχνουν αυξημένο αριθμό λεμφοκυττάρων, βιοψία μυελού των οστών και απεικονιστικές εξετάσεις. Σε αντίθεση με τις οξείες λευχαιμίες, η ΧΛΛ εξελίσσεται αργά και συχνά ασυμπτωματικά στα αρχικά στάδια. Η ακριβής αιτία της ΧΛΛ δεν είναι πλήρως κατανοητή, αλλά σχετίζεται με γενετικές μεταλλάξεις και οικογενειακή προδιάθεση.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Δέσποινα Φωτίου (Αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν  ότι η σχετική 5ετής επιβίωση των ασθενών με ΧΛΛ έχει αυξηθεί από 65,1% το 1975 στο 87,2% το 2021 λόγω της μεγάλης προόδου που έχει επιτευχθεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Η απόφαση για την έναρξη θεραπείας εξαρτάται από την παρουσία ενεργού/συμπτωματικής νόσου και οι ασυμπτωματικοί ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται χωρίς θεραπεία. Όσον αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση απομακρυνόμαστε πλέον από τη συμβατική χημειοθεραπεία ή χημειο/ανοσοθεραπεία και χορηγούνται συνδυασμοί στοχευμένων παραγόντων για βραχύ χρονικό διάστημα και ακολούθως παρακολούθηση.

Οι τρεις βασικές κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20 στην επιφάνεια των λεμφοκυττάρων, όπως η ριτουξιμάμπη (rituximab) και η ομπινουτουζουμάμπη (obinotuzumab), οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton (ΒΤΚ), ιμπρουτινίβη (ibrutinib), ακαλαμπρουτινίβη (acalabrutinib) και ζανουμπρουτινίβη (zanubrutinib) και οι αναστολείς  της B-cell lymphoma (BCL)2 πρωτεΐνης που εμποδίζει τον θάνατο των Β-λεμφοκυττάρων όπως η βενετοκλάξη (venetoclax).

Στην εποχή των νέων παραγόντων, η επιλογή της θεραπείας πρώτης γραμμής αποτελεί συχνά δύσκολο έργο που απαιτεί χρόνο, προσοχή στις συνοδές νόσους, στη συνοδό φαρμακευτική αγωγή και συν-αξιολόγηση των προτιμήσεων των ασθενών. Απαραίτητο είναι επίσης να αξιολογούνται οι μεταλλάξεις του γονιδίου p53, οι σωματικές υπερμεταλλάξεις της IgVH περιοχής και ο καρυότυπος που καθορίζουν την πρόγνωση της νόσου και επηρεάζουν το θεραπευτικό πλάνο. Η υποομάδα ασθενών με μεταλλάξεις του γονιδίου p53 αποτελεί την μεγαλύτερη θεραπευτική πρόκληση καθώς εμφανίζει σημαντικά δυσμενέστερη πρόγνωση και ανθεκτικότητα στη θεραπεία.

Οι θεραπείες μπορεί να είναι ορισμένου χρονικού διαστήματος (συνδυασμοί) ή μέχρι προόδου νόσου ανάλογα με το προφίλ του ασθενούς και το θεραπευτικό πλάνο. Πλέον η κλασσική χημειοθεραπεία και η χημειο-ανοσοθεραπεία δεν αποτελούν πρώτη επιλογή για την πλειονότητα των ασθενών ιδιαίτερα για τους υψηλότερου κινδύνου ασθενείς με μεταλλάξεις του p53 .

Βασική επιλογή αποτελεί ο συνδυασμός venetoclax-obinutuzumab συνολικής διάρκειας 12 μηνών ο οποίος έλαβε έγκριση με βάση τη μελέτη φάσης 3 CLL14. Το Obinutuzumab χορηγείται ενδοφλεβίως για 6 κύκλους και το venetoclax από του στόματος για συνολικά 12 μήνες. Παρουσιάστηκαν πρόσφατα τα δεδομένα από την 6ετή παρακολούθηση της μελέτης, το 53% των ασθενών που είχε λάβει τον συνδυασμό αυτόν βρίσκεται ακόμα σε ύφεση και πάνω από το 60% δεν έχει ξεκινήσει δεύτερη γραμμή θεραπείας. Το Obinutuzumab μπορεί επίσης να χορηγηθεί με ΒΤΚ  αναστολέα όπως το acalabrutinib (ELEVATE-TN μελέτη φάσης ΙΙΙ). Στο σχήμα αυτό χορηγείται το Obinutuzumab για 7 κύκλους ενώ το acalabrutinib (από του στόματος) χορηγείται μέχρι προόδου νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας.  H διετής επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου έφτασε το 93% για τους ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό. Μια αποδεκτή εναλλακτική αποτελεί η χορήγηση του παλαιότερου μονοκλωνικού αντισώματος rituximab σε συνδυασμό με τον ΒΤΚ αναστολέα πρώτης γενιάς ibrutinib (μελέτη Alliance A041202).

Ένας ακόμα πολύ αποτελεσματικός συνδυασμός στοχευμένων θεραπειών, με χορήγηση μόνο από του στόματος, είναι αυτός των BTK αναστολέων με το venetoclax. Στην μελέτη CAPTIVATE οι ασθενείς έλαβαν αρχικά 3 κύκλους ibrutinib και στη συνέχεια για 12 κύκλους συνολικά ibrutinib συν venetoclax. Πλήρεις υφέσεις παρατηρήθηκαν στο 55% των ασθενών ενώ ή 2ετής επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου και συνολική επιβίωση ήταν 95% και 98% αντίστοιχα. Υπάρχουν δεδομένα και για τον αντίστοιχο συνδυασμό με τον BTK αναστολέα δεύτερης γενιάς acalabrutinib.

Άλλη επιλογή, πιθανά για ομάδα ασθενών μεγαλύτερης ηλικίας, αποτελεί η μονοθεραπεία με έναν από τους BTK αναστολείς. Οι BTK αναστολείς δεύτερης γενιάς, zanubrutinib και acalabrutinib υπερέχουν έναντι του ibrutinib, καθώς έχουν παρόμοια αποτελεσματικότητα αλλά βελτιωμένο προφίλ τοξικότητας. Υπό αξιολόγηση στα πλαίσια κλινικών μελετών βρίσκεται και ο τριπλός συνδυασμός Obinutuzumab- venetoclax με BTK αναστολέα. Στόχος του τριπλού συνδυασμού είναι να χορηγηθεί σχήμα συγκεκριμένης διάρκειας και να αυξηθούν τα ποσοστά βαθιών υφέσεων (απουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου) με μεγάλη διάρκεια. Η μελέτη φάσης 3 AMPLIFY έχει δύο σκέλη, Obinutuzumab-venetoclax-acalabrutinib, έναντι venetoclax-acalabrutinib, και θα απαντήσει τα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του συνδυασμού.

Στην υποτροπή της νόσου έλαβε πρόσφατα έγκριση ένας BTK αναστολέας τρίτης γενιάς, η πιρτομπρουτινίβη (pirtobrutinib), με σημαντικά ποσοστά ανταπόκρισης ακόμα και σε ασθενείς με ανθεκτικότητα σε ΒΤΚ αναστολείς προηγούμενης γενιάς. Στο πλαίσιο κλινικών μελετών, σε βαριά προθεραπευμένους ασθενείς αξιολογούνται πλέον και οι κυτταρικές θεραπείες όπως τα CAR-T λεμφοκύτταρα με ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Συμπερασματικά, οι νεότεροι παράγοντες χορηγούνται πλέον για συγκεκριμένη χρονική διάρκεια σε ασθενείς με ΧΛΛ με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα και άριστες συνολικά εκβάσεις. Θεραπευτικά κενά υπάρχουν ακόμα όσον αφορά το βάθος των ανταποκρίσεων καθώς και τις ομάδες κακού προγνωστικού κινδύνου, ιδιαίτερα εκείνες με τις μεταλλάξεις του p53.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιούν σήμερα γιατροί και εργαζόμενοι στην Υγεία, όπως και υπάλληλοι των φορέων απεξάρτησης, ως αντίδραση στο προωθούμενο νομοσχέδιο

Στους δρόμους βγαίνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στην Υγεία, αντιδρώντας στο νομοσχέδιο για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση που εισάγεται για ψήφιση στη Βουλή. Την αντίθεσή τους στον νέο τρόπο λειτουργίας των δομών Ψυχικής Υγείας διατυπώνουν περισσότεροι από 150 φορείς και σωματεία, ανάμεσά τους και Οργανισμοί για τις εξαρτήσεις. Εκτός από τις αλλαγές στο πεδίο της Ψυχικής Υγείας, στο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και η ρύθμιση που υποχρεώνει ιδιώτες γιατρούς να βοηθούν στις εφημερίες νοσοκομείων προβληματικών από άποψη ελλείψεων περιοχών, και η οποία έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων στον ιατρικό κόσμο.

«Απαιτούμε να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο έκτρωμα για την Ψυχική υγεία και Απεξάρτηση! Ένα νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί πλήρως τον ευαίσθητο τομέα της ψυχικής υγείας και απεξάρτησης.

Ένα νομοσχέδιο που πριμοδοτεί ακόμα περισσότερο τη δράση ΜΚΟ και επιχειρηματικών συμφερόντων και παγιδεύει στα δίχτυα τους όσους δίνουν μάχη με την ψυχική ασθένεια και την εξάρτηση. Ένα νομοσχέδιο που «νοθεύει» τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης, ενισχύει την πολιτική «της μείωσης της βλάβης» αντί την ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση και καλλιεργεί την επικίνδυνη και αντιεπιστημονική λογική του «λειτουργικού χρήστη».

«Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους/συναδέλφισσες, τους υγειονομικούς, την επιστημονική κοινότητα και τους αντίστοιχους φορείς, την κοινότητα στην οποία δρούμε, την νεολαία, τους λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και πρόληψης να θεωρήσουν δική τους υπόθεση την υπεράσπιση του δικτύου των δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών ψυχικής υγείας, πρόληψης, απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στην Ελλάδα», σημειώνει σε ανακοίνωσή του το Σωματείο εργαζομένων στα Κέντρα πρόληψης και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας.

Η υποχρεωτικότητα των ιδιωτών γιατρών

Μαζί με τις ρυθμίσεις για την Ψυχική Υγεία, στο ίδιο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και η διάταξη που έχει διαταράξει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών γιατρών και του Υπουργείου Υγείας. Πρόκειται για το άρθρο 65 που προβλέπει ότι γιατροί συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ θα κάνουν εφημερίες σε δημόσια νοσοκομεία εφόσον τους ζητηθεί, αλλιώς θα μπορεί ο ΕΟΠΥΥ να διακόψει τη σύμβαση μαζί τους. Επιπλέον, στο ίδιο άρθρο προβλέπεται «απαγορευτικό» στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση σε όποιον ιδιώτη γιατρό αρνηθεί να συνδράμει στο ΕΣΥ.

«Επιχειρεί η κυβέρνηση να μετατοπίσει την ευθύνη στους ιδιώτες αυτοαπασχολούμενους γιατρούς για τις τραγικές ελλείψεις των δημόσιων μονάδων υγείας ακόμα και σε βασικές ειδικότητες π.χ. παθολόγοι και να καλλιεργήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό». Απειλεί τους συναδέλφους αυτοαπασχολούμενους γιατρούς ότι σε περίπτωση που δεν εκδηλώσουν ενδιαφέρον θα ανασταλεί η σύμβασης τους με τον ΕΟΠΠΥ και δε θα μπορούν να συνταγογραφούν. Δηλαδή η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας που κόπτονται δήθεν για τους ασθενείς, τους αφήνουν τελείως ξεκρέμαστους αφού δε θα έχουν ούτε καν αυτή τη δυνατότητα της επί πληρωμής συνταγογράφησης, αλλά ούτε και διέξοδο στις αποδεκατισμένες δημόσιες μονάδες υγείας. Τελικά η ποινή που προβλέπει το άρθρο 65 είναι πονή για τους ασθενείς», τονίζει η ΟΕΝΓΕ.

Υπενθυμίζεται ότι για την επίμαχη αυτή ρύθμιση οι ιδιώτες γιατροί απέχουν σήμερα από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Είχε προηγηθεί ίδια κινητοποίησή τους και την Παρασκευή, ως ένα τρόπο να δείξουν τι θα συμβεί εάν το Υπουργείο Υγείας ενεργοποιήσει τη ρύθμιση. Ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, διαβεβαίωσε στα τέλη της εβδομάδας που πέρασε ότι εκδηλώθηκε ενδιαφέρον στις περιοχές που έχουν ανάγκη, επομένως ανέφερε ότι δεν θα εκδώσει Υπουργική Απόφαση, εφαρμοστική του νόμου. Ωστόσο, η διάταξη πάει κανονικά προς ψήφιση, με τον Υπουργό να μην κάνει πίσω ως προς τη νομοθέτηση της υποχρεωτικότητας των ιδιωτών γιατρών.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Τι είναι η “διαφορική φορολογία”. Ποιος είναι ο αντίκτυπός της σε άλλα κράτη και ποιες συνήθειες που σχετίζονται με την υγεία αφορά.

Ήδη, από τη δεκαετία του 2000, ο αείμνηστος καθηγητής Γιάννης Κυριόπουλος είχε εισαγάγει και στην Ελλάδα τη συζήτηση περί φόρων και επιδοτήσεων Υγείας που πρόσφατα έχει αναθερμανθεί στη χώρα μας.

Σημείωνε δε ότι το μέτρο αυτό είναι πρώτιστα υγειονομικό και δευτερευόντως δημοσιονομικό, καθώς μπορεί να συμβάλει στην υιοθέτηση πιο υγιεινών συνηθειών ζωής ιδίως αν συνοδευθεί με την φορολογική ελάφρυνση στα φρούτα και τα λαχανικά, ή ακόμη και την εισαγωγή αρνητικού συνασφάλιστρου, δηλαδή επιστροφής ασφαλιστικών εισφορών ή πρόσθεσής τους στον κλάδο σύνταξης.

Αντίστοιχα, μελέτη της διαΝΕΟσις του 2016 υπό τον καθηγητή Γιάννη Τούντα προτείνει την αξιοποίηση της διαφορικής φορολογίας σε ανθυγιεινά προϊόντα οινοπνεύματος, καπνού και “μη υγιεινών τροφών”, ώστε αυτοί οι δημόσιοι πόροι να διατίθενται στην Υγεία.

Πιο πρόσφατα, μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας προτείνει τη θέσπιση ενός ειδικού ταμείου για τον καρκίνο με πόρους που θα προέρχονται από τη διαφορική φορολογία προϊόντων με αρνητική επίδραση στην επίπτωση της νόσου, ώστε να χρηματοδοτηθούν όλα τα στάδια της ογκολογικής φροντίδας. 

Παραδείγματα από όλο τον κόσμο δείχνουν το θετικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν οι φόροι υγείας στο πλαίσιο μίας ολοκληρωμένης δέσμης παρεμβάσεων δημόσιας υγείας. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, οι πωλήσεις τσιγάρων μειώθηκαν στη γειτονική Τουρκία κατά 15,5% μεταξύ 2005 και 2011 και τα κρατικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 124%.

Στις Φιλιππίνες, η χρήση καπνού μειώθηκε κατά ένα τρίτο μεταξύ 2009 και 2021. Στη Ρωσία, οι φόροι οινοπνεύματος, ως μέρος μιας συνολικής πολιτικής ελέγχου του αλκοόλ, συνέβαλαν σε μείωση σχεδόν 50% της καταγεγραμμένης κατανάλωσης μεταξύ 2003 και 2016. Στο Μεξικό, μετά την εισαγωγή φόρου στα ζαχαρούχα ποτά το 2014, η κατανάλωση μειώθηκε κατά 5,5% εκείνο το έτος και 9,7% το 2015.

Άλλες χώρες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, όπως η Φινλανδία, η Πορτογαλία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ταϊλάνδη, έχουν επιδείξει θετικά αποτελέσματα για την υγεία μέσω στοχευμένων φορολογικών και δημοσιονομικών πολιτικών. Αντίστοιχες όμως είναι οι εκβάσεις και σε ευρωπαϊκά κράτη.

Ελλάδα

Σε μία περίοδο ραγδαίας κλιμάκωσης του πληθωρισμού σε βασικά αγαθά στην Ελλάδα, μία αντανακλαστική αντίδραση στη συζήτηση περί φόρων και επιδοτήσεων υγείας είναι ότι αυτή δεν είναι σίγουρα η κατάλληλη στιγμή. Υπάρχει όμως μία διάσταση που σίγουρα είναι επίκαιρη.

Η διαφορική φορολογία δεν είναι καινούργια πρακτική στην Ελλάδα. Εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε προϊόντα όπως ο καπνός και το αλκοόλ αποφέροντας πάνω από 2,8 δισ. ευρώ έσοδα ετησίως τα τελευταία χρόνια. Οι πόροι αυτοί όμως διοχετεύονται στον κεντρικό κρατικό προϋπολογισμό εξ ολοκλήρου.

Αντίθετα σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, όπως στη Γαλλία, τη Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα ποσοστό τους επιστρέφει στην Υγεία χρηματοδοτώντας την περίθαλψη, την πρόληψη και συνολικά το υγειονομικό σύστημα, κερδίζοντας παράλληλα την κοινωνική εμπιστοσύνη και αποδοχή. Για παράδειγμα, το 2018 η γαλλική κυβέρνηση επέβαλε φόρο στα ζαχαρούχα ποτά. Τέσσερα χρόνια μετά, έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Public Health Nutrition» έδειξε πως 3 στους 4 συμμετέχοντες ήταν σύμφωνοι με το μέτρο εφόσον τα φορολογικά έσοδα χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση μέτρων που σχετίζονταν με την υγεία.

Εδώ έγκειται ενδεχομένως το παράθυρο ευκαιρίας για χώρες όπως η Ελλάδα όπου ο τομέας υγείας είναι τεκμηριωμένα υποχρηματοδοτούμενος. Η δέσμευση ενός ποσοστού της ήδη υφιστάμενης διαφορικής φορολογίας σε επιβλαβή για την υγεία προϊόντα και η διοχέτευσή τους στο υγειονομικό σύστημα, συνιστά μία δίοδο που μπορεί να συμβάλει στη βιωσιμότητα του συστήματος και στη θωράκιση της δημόσιας υγείας, καθώς ο πληθυσμός μας γηράσκει και το φορτίο νοσηρότητας και κόστους των χρόνιων παθήσεων συνεχώς αυξάνεται.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κάλεσμα απευθύνει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) και η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών-Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ).

Κάλεσμα σε όλους τους υγειονομικούς να απεργήσουν αύριο Δευτέρα 29 Ιουλίου και να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί έξω από τη Βουλή στις 11.00 το πρωί, απευθύνει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) και η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών-Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ).

Οι γιατροί απαιτούν να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο «έκτρωμα», όπως το χαρακτηρίζουν, για την Ψυχική Υγεία και Απεξάρτηση. Η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών-Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ) ζητά την απόσυρση του νομοσχεδίου και λέει «όχι» στη διάλυση και το κλείσιμο των δημόσιων υπηρεσιών στη Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση.

Παράλληλα, ζητά μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες με βάση τις ανάγκες με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά, επιστημονικά δικαιώματα για όλους.

H ανακοίνωση της ΕΙΝΑΠ:

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών-Πειραιώς (ΕΕΙΝΑΠ) προκηρύσσει απεργία τη Δευτέρα 29/07/24, μέρα κατάθεσης και ψήφισής του νομοσχεδίου για την ψυχική υγεία στην ολομέλεια της Βουλής και καλεί τους γιατρούς να δώσουν το παρόν στις 11:00 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος.

Απαιτούμε:

• Την απόσυρση του νομοσχεδίου. Όχι στη διάλυση και το κλείσιμο των δημόσιων υπηρεσιών στη Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση.
• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες με βάση τις ανάγκες.
• Πλήρη εργασιακά – μισθολογικά – ασφαλιστικά – επιστημονικά δικαιώματα για όλους.

H ανακοίνωση της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε :

Η κυβέρνηση ενσωμάτωσε την τελευταία στιγμή στο νομοσχέδιο για την «Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης , το άρθρο 65 το οποίο προβλέπει την «ενίσχυση των δημοσίων δομών υγείας από ιδιώτες παρόχους και ιδιώτες ιατρούς» για τη δήθεν «αντιμετώπιση» αναγκών που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία». Ανακάλυψε η κυβέρνηση τέλη Ιουλίου, ότι τα αποδεκατισμένα από γιατρούς νοσοκομεία, εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής της , της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της υγείας, αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία;

Είναι μέγιστη υποκρισία η εκάστοτε κυβέρνηση να θυμάται το θέμα μόνο τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο γιατί αυτό υπαγορεύουν οι ανάγκες του τουριστικού κεφαλαίου και να το ξεχνά τους χειμερινούς μήνες που δεν υπάρχουν δηκτικά σχόλια από διεθνή τουριστικά πρακτορεία, αφήνοντας έτσι τους μόνιμους κατοίκους στην τύχη τους.

Επιχειρεί η κυβέρνηση να μετατοπίσει την ευθύνη στους ιδιώτες αυτοαπασχολούμενους γιατρούς για τις τραγικές ελλείψεις των δημόσιων μονάδων υγείας ακόμα και σε βασικές ειδικότητες π.χ. παθολόγοι και να καλλιεργήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό».

Απειλεί τους συναδέλφους αυτοαπασχολούμενους γιατρούς ότι σε περίπτωση που δεν εκδηλώσουν ενδιαφέρον θα ανασταλεί η σύμβασης τους με τον ΕΟΠΠΥ και δε θα μπορούν να συνταγογραφούν. Δηλαδή η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας που κόπτονται δήθεν για τους ασθενείς, τους αφήνουν τελείως ξεκρέμαστους αφού δε θα έχουν ούτε καν αυτή τη δυνατότητα της επί πληρωμής συνταγογράφησης, αλλά ούτε και διέξοδο στις αποδεκατισμένες δημόσιες μονάδες υγείας. Τελικά η ποινή που προβλέπει το άρθρο 65 είναι πονή για τους ασθενείς.

Στο άρθρο 74 του ίδιου νομοσχεδίου δίνεται στους αφυπηρετήσαντες καθηγητές των ιατρικών σχολών, η δυνατότητα άσκησης κλινικών καθηκόντων. Προτείνουμε στον υπουργό υγείας, να τους αξιοποιήσει για να κάνουν εφημερίες στις «άγονες» περιοχές, αφού είναι τόσο πρόθυμοι να εργαστούν στο ΕΣΥ και να σταματήσει να κουνάει το δάκτυλο στους συναδέλφους αυτοαπασχολούμενους.

Ας τα αφήσει αυτά η κυβέρνηση. Με λεονταρισμούς και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν ενισχύεται το δημόσιο σύστημα υγείας.

Η αξιοποίηση των αυτοαπασχολούμενων γιατρών είναι μέτρο όχι απλώς αποσπασματικό και αναποτελεσματικό αλλά και επικίνδυνο !οι προχειρότητες είναι αντιεπιστημονικές και επικίνδυνες. Ο αυτοαπασχολούμενος Παθολόγος που «επιτάσσεται» αλλά και ο Παθολόγος του ΚΥ που μετακινείται αναγκαστικά για «κάποιες εφημερίες» στο νοσοκομείο είναι γιατροί με εμπειρία στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και όχι στην Νοσοκομειακή Ιατρική. Έτσι αποσαθρώνεται και άλλο η πολύτιμη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας ενώ ταυτόχρονα ασκείται Νοσοκομειακή Ιατρική επιπέδου «έκτακτων πολεμικών συνθηκών» επικίνδυνη για τους ασθενείς.

Ο/η γιατρός της ΠΦΥ που «αγγαρεύεται» για εφημερία στο υποστελεχωμένο νοσοκομείο παραλαμβάνει δεκάδες ήδη νοσηλευόμενους ασθενείς των οποίων δεν γνωρίζει το ατομικό αναμνηστικό, το ιστορικό και την πορεία νόσου ενώ εφημερεύει ολομόναχος/η για αυτούς τους δεκάδες ήδη νοσηλευόμενους αλλά και για τα έκτακτα περιστατικά που προσέρχονται στο ΤΕΠ αφού τα περιφερειακά νοσοκομεία έχουν κάθε μέρα γενική εφημερία. Η λειτουργία ενός νοσοκομείου, τα εξωτερικά ιατρεία, τα επείγοντα, η νοσηλεία των ασθενών, η συνέχεια της παρακολούθησης της πορείας της υγείας τους απαιτούν πλήρως στελεχωμένο νοσοκομείο με μόνιμο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή και όχι περιοδεύοντες γιατρούς για κάποιες μέρες και ώρες, όπως προωθεί η Κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση έχει στο ακέραιο την ευθύνη!

Έχει αγνοήσει παντελώς τα αιτήματα και τις προτάσεις της ΟΕΝΓΕ και των Ενώσεων των νοσοκομειακών γιατρών επί 4,5 ολόκληρα χρόνια. Αν είχε ακούσει αυτά που λένε οι νοσοκομειακοί γιατροί ήδη από τον Μάρτιο 2020 για τα κίνητρα αλλά και για την διαδικασία προκήρυξης και πλήρωσης των θέσεων, σήμερα τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα στα νοσοκομεία και ΚΥ της περιφέρειας αλλά και των μεγάλων πόλεων.

Ήδη από το 2022 είχαμε προειδοποιήσει πως η κυβερνητική πολιτική της υποστελέχωσης, της υπερεφημέρευσης, των αναγκαστικών μετακινήσεων, της μισθολογικής καθήλωσης , θα οδηγούσε σε καταιγίδα παραιτήσεων γιατρών νοσοκομείων, ΚΥ και ΕΚΑΒ. Η κυβέρνηση αγνόησε τις προειδοποιήσεις μας οι οποίες δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν.Ιδιαίτερα τους τελευταίους 10 μήνες η κυβερνητική πολιτική αναστολής των προσλήψεων, κλιμακώθηκε και επεκτάθηκε ακόμα και στις προσλήψεις επικουρικών ειδικευμένων γιατρών. Έτσι κινδυνεύουν με λειτουργική κατάρρευση όχι μόνο τμήματα περιφερειακών νοσοκομείων αλλά και τμήματα νοσοκομείων Αθήνας και Θεσσαλονίκης.

Ας αφήσει η κυβέρνηση τις απειλές και τις υποκρισίες. Αν πραγματικά θέλει να απαντήσει στις επείγουσες και οξυμένες ανάγκες των ασθενών και των υγειονομικών να υλοποιήσει τη δέσμη μέτρων που είχε καταθέσει η ΟΕΝΓΕ , και στον προηγούμενο και στον τωρινό υπουργό, και η οποία περιλαμβάνει την αναπλήρωση των μισθολογικών απωλειών εξαιτίας των περικοπών των τελευταίων 14 χρόνων και το αυξημένο κόστος διαβίωσης ,την ενσωμάτωση του 13-14ου μισθού, τον διπλασιασμό του ωρομισθίου των εφημεριών και την ειδική αυτοτελή φορολόγηση τους , την ενιαία προκήρυξη όλων των κενών θέσεων ανά ειδικότητα, ταυτόχρονα με ειδικά κίνητρα για τις «άγονες» περιοχές, τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, την κατάργηση των πληρωμών των ασθενών.

Αυτή είναι η λύση και όχι οι προτάσεις του ΠΙΣ που έσπευσε να συνδράμει την κυβέρνηση με την κατάπτυστη απόφαση του, να χορηγήσει επίδομα 1000 ευρώ και δωρεάν συνδρομή για τρία Πανελλήνια συνέδρια, σε κάθε ιδιώτη γιατρό που θα προσφερθεί εθελοντικά να εφημερεύσει

Συνεχίζουμε τον αγώνα μαζί με το λαό, με προμετωπίδα τις διεκδικήσεις μας, για να μπει φρένο στην πολιτική της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της υγείας μέχρι την οριστική ανατροπή της.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 29 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 11:00 π.μ.»

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πρωτοβουλία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας.

Με κεντρικό σύνθημα «Η άγνοια είναι μεταδοτικΗ! Μην… κολλάς σε προκαταλήψεις, ενημερώσου σήμερα για την Ηπατίτιδα», η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ήπατος – Ε.Ε.Μ.Η. (https://eemh.gr/), προχωρά και φέτος στην πρωτοβουλία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας / World Hepatitis Day, όπως έχει οριστεί η 28η Ιουλίου.

H Ε.Ε.Μ.Η. συνεχίζει την προσπάθεια για τη συστράτευση όλων των εμπλεκόμενων φορέων και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για την πρόληψη της μετάδοσης των Ιογενών Ηπατιτίδων, τη βελτίωση της περίθαλψης και της ποιότητας ζωής, καθώς και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των προσβεβλημένων ατόμων.

Στόχος, η εξάλειψη των χρόνιων ιογενών ηπατιτίδων να αποτελέσει προτεραιότητα!

Εξάλλου, σκοπός της φετινής παγκόσμιας καμπάνιας είναι η σωστή ενημέρωση, η οποία θα συμβάλει με τη σειρά της στην ανίχνευση περισσοτέρων ασθενών, ώστε να οδηγηθούν στη σωστή αντιμετώπιση.

Διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση λοιπόν, αποτελούν τα δύο «όπλα» στη φαρέτρα της επιστημονικής κοινότητας!

Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη κινητοποίησης της πολιτείας.

Στο πλαίσιο αυτό, Δήμοι και φορείς ανά την Ελλάδα συστρατεύονται στο πλευρό της Ε.Ε.Μ.Η., φωταγωγώντας ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας, την Κυριακή 28 Ιουλίου 2024, σημαντικά κτίρια και εμβληματικά σημεία. Στόχος, είναι η μεγαλύτερη δυνατή διάδοση του μηνύματος της πρόληψης και αντιμετώπισης των ιογενών ηπατιτίδων, με στόχο ουσιαστικό και όχι μόνο συμβολικό.

Ειδικότερα, ο Δήμος Αθηναίων θα φωταγωγήσει το Συντριβάνι της Ομόνοιας, με το συνδυασμό των χρωμάτων κόκκινου – κίτρινου, που έχουν καθιερωθεί ως χαρακτηριστικά της διεθνούς εκστρατείας ευαισθητοποίησης για την Ηπατίτιδα. Παράλληλα, στην Πλατεία Ομονοίας θα φωταγωγηθεί το γλυπτό «Πεντάκυκλο», με πρωτοβουλία του Ιδρύματος «Γεωργίου Ζογγολόπουλου».

Την ίδια στιγμή, στη Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία του ίδιου Ιδρύματος και σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, θα φωταγωγηθεί το διάσημο γλυπτό «Ομπρέλες» που κοσμεί τη νέα Παραλία.

Στη δράση συμμετέχουν και άλλοι Δήμοι της χώρας, φωταγωγώντας Δημαρχεία και κτίρια ανά την Ελλάδα και στέλνοντας μηνύματα ευαισθητοποίησης της κοινωνίας, καταπολέμησης και εξάλειψης των διακρίσεων και του στιγματισμού.

O Δήμος Ιωαννιτών θα φωταγωγήσει το ιστορικό κτίριο του Δημαρχείου Ιωαννίνων, ο Δήμος Πατρέων, το ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων», ο Δήμος Χανίων τον Αιγυπτιακό Φάρο, σε συνεργασία με το Λιμενικό Ταμείο, ο Δήμος Ρεθύμνης το Δημαρχείο Ρεθύμνου, ο Δήμος Λαρισαίων το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, ο Δήμος Σερρών το κτίριο του Δημαρχείου, ο Δήμος Αγίων Αναργύρων – Καματερού το Πολιτιστικό Κέντρο Αγίων Αναργύρων, ο Δήμος Πειραιά το Ρολόι του Πειραιά,  ο Δήμος Αγρινίου το πρώην κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος, ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης το Δημαρχείο Σύρου, ο Δήμος Ρόδου το Δημαρχείο Ρόδου, ο Δήμος Τρικκαίων την κεντρική γέφυρα Τρικάλων και το γλυπτό «Ομπρέλα», με πρωτοβουλία του Ιδρύματος «Γεωργίου Ζογγολόπουλου», ο Δήμος Μυτιλήνης το Παλαιό Δημαρχείο Μυτιλήνης, ο Δήμος Σπάρτης το Δημαρχείο Σπάρτης, ο Δήμος Λήμνου το Δημαρχείο Λήμνου, ο Δήμος Αστυπάλαιας έναν από τους Ανεμόμυλους στη χώρα του νησιού και ο Δήμος Τήνου το Δημαρχείο Τήνου.

Η ηπατίτιδα και τα στοιχεία στην Ελλάδα

Ο όρος «ηπατίτιδα» αναφέρεται σε φλεγμονή του ήπατος. Είναι συχνά λοιμώδους αιτιολογίας, αλλά υπάρχουν και άλλες μορφές, όπως η αυτοάνοση και η φαρμακευτική. Οι ιογενείς ηπατίτιδες οφείλονται κυριότερα σε πέντε ιούς (Α έως Ε), που μεταδίδονται, είτε παρεντερικά (B και C), είτε μέσω τροφών.

Η ιογενής ηπατίτιδα εξακολουθεί να μαστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη και αποτελεί τεράστιο πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Η Ελλάδα πλέον, κατατάσσεται στις χώρες με χαμηλό επιπολασμό των ιογενών ηπατιτίδων.

Ειδικότερα, στη χώρα μας υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι πάσχουν από λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Όσον αφορά στην ηπατίτιδα C εκτιμάται ότι μέχρι και 80.000 άτομα πάσχουν στη χώρα μας, εκ των οποίων ένα μεγάλο ποσοστό δεν το γνωρίζει.

Ο εμβολιασμός έναντι της ηπατίτιδας Β έχει συμπεριληφθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού της χώρας μας και είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη της νόσου και των επιπλοκών της. Επιπλέον, η χρήση αντι-ιικών φαρμάκων έχει συμβάλει σημαντικά στην αντιμετώπιση της ιογενούς ηπατίτιδας Β στους πάσχοντες ασθενείς.

Η ηπατίτιδα C είναι σήμερα ιάσιμη, δεδομένου ότι τα νέας γενιάς φάρμακα έχουν αλλάξει ριζικά το τοπίο στη φαρμακευτική αντιμετώπιση αυτών των ασθενών. Στρατηγικός στόχος στη χώρα μας μέσα από το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, που έχει εκπονηθεί, παραμένει η εξάλειψη της ηπατίτιδας C μέχρι το έτος 2030 (στόχος, που έχει τεθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας) ή το δυνατό κοντύτερα σε αυτό το έτος. Σήμερα όλοι οι ασθενείς έχουν πρόσβαση στα νέα θεραπευτικά σχήματα, που οδηγούν στην πλήρη κάθαρση του ιού και στην ίαση της λοίμωξης.

Με την ευγενική υποστήριξη των εταιρειών:

–     abbvie

–     ELPEN

–     GILEAD

–    Vocate

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Θα μπορούν ενδεχομένως να αντικαθιστούν τις ανθρώπινες και συνθετικές φλέβες που χρησιμοποιούνται στη χειρουργική για την ανακατεύθυνση της κυκλοφορίας του αίματος.

Ισχυροί, εύκαμπτοι κύλινδροι που μοιάζουν με γέλη και δημιουργήθηκαν με τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης θα μπορούσαν να βελτιώσουν το αποτέλεσμα σε ασθενείς με καρδιακά προβλήματα που υποβάλλονται σε bypass, αντικαθιστώντας τις ανθρώπινες και συνθετικές φλέβες που χρησιμοποιούνται στη χειρουργική για την ανακατεύθυνση της κυκλοφορίας.

Η ανάπτυξη συνθετικών αγγείων θα μπορούσε να συμβάλλει στον περιορισμό των ουλών, του πόνου και του κινδύνου λοίμωξης που συνδέεται με την απομάκρυνση ανθρώπινων φλεβών σε εγχειρήσεις bypass.

Τα προϊόντα θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν στη μείωση της αποτυχίας μικρών συνθετικών μοσχευμάτων που μπορεί να είναι δύσκολο να ενσωματωθούν στο σώμα.

Δοκιμές έδειξαν ότι τα προϊόντα είναι το ίδιο δυνατά με τα φυσικά αιμοφόρα αγγεία.

Το τρισδιάστατο μόσχευμα μπορεί να έχει πάχος 1-40 mm σε διάμετρο, για διάφορες εφαρμογές και η ευκαμψία του σημαίνει ότι θα μπορούσε εύκολα να ενσωματωθεί στο σώμα.

Επόμενο βήμα είναι η εξέταση της χρήσης των αγγείων σε ζώα, σε συνεργασία με το University of Edinburgh’s Roslin Institute και έπειτα θα ακολουθήσουν δοκιμές σε ανθρώπους.

H μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Advanced Materials Technologies, πραγματοποιήθηκε με συνεργασία του Heriot-Watt University.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι με συνεχή στήριξη και συνεργασία, το όραμα βελτιωμένων εναλλακτικών επιλογών αγωγής για ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.

Πηγές:
Advanced Materials Technologies

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανακοινώθηκε από το υπουργείο Υγείας το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων 2024 με τις σχετικές επεξηγήσεις, όπως αυτό συστήνεται από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών.

Σε γενικές γραμμές ισχύουν τα ίδια με τις προηγούμενες χρονιές με εξαίρεση το εμβόλιο της μηνιγγίτιδας. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις νέες συστάσεις και οδηγίες το εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου Β πλέον χορηγείται σε όλα τα υγιή βρέφη σε δύο δόσεις, στις ηλικίες 2 και 4 μηνών και μια αναμνηστική δόση στην ηλικία 12-15 μηνών.  Επίσης, το αντιγριπικό εμβόλιο πλέον χορηγείται και σε υγιή βράφη και παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 ετών.

Δείτε αναλυτικά το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων 2024

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για παρεμβάσεις στη φαρμακευτική πολιτική με γνώμονα τους ασθενείς και τη βιωσιμότητα των εταιρειών στην Ελλάδα. Αυτό τονίζει σε συνέντευξη της στο Virus, η Γενική Διευθύντρια Bristol Myers Squibb Ελλάδας κα Ελισάβετ Προδρόμου.

Αποκαλύπτει ότι, το 2023, το 50% των καινοτόμων φαρμάκων που είχαν λάβει έγκριση από τον EMA την προηγούμενη τετραετία δεν ήταν διαθέσιμα στους Έλληνες ασθενείς. Συνεπώς, τονίζει, οφείλουμε να δώσουμε μάχη, όχι μόνο με διαχρονικές παθογένειες στην αγορά φαρμάκου, αλλά και να υπερασπιστούμε την έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες.

Όπως αναφέρει τα μέτρα, που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση μέχρι σήμερα, δεν επαρκούν και απαιτούνται πιο δραστικές παρεμβάσεις. Εξηγεί τι ακριβώς περιλαμβάνει η πρόταση που έχει καταθέσει η εταιρεία της σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας για το Εθνικό Ταμείο Καρκίνου, αλλά και εκείνη, που αφορά τη δημιουργία ενός Ταμείου Καινοτομίας για την χρηματοδοτική κάλυψη νέων, καινοτόμων θεραπειών.

Τέλος, αναλύει γιατί είναι σημαντικό να υπογραφεί ένα Σύμφωνο Συνεργασίας μεταξύ κράτους και φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που θα περιλαμβάνει αμφίπλευρες δεσμεύσεις, συγκεκριμένες πολιτικές, κοστολόγηση και χρονοδιάγραμμα για την αναχαίτιση της υπέρβασης του προϋπολογισμού φαρμάκου, τον έλεγχο της ζήτησης, αλλά και την ανάπτυξη ενός κλίματος προβλεψιμότητας και σταθερότητας στην αγορά φαρμάκου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης

• κ. Προδρόμου παρά τα πρόσφατα μέτρα και τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις επιμένουν ότι απαιτούνται πιο δραστικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της υποχρηματοδότησης του φαρμάκου. Ποια είναι η γνώμη σας;

Αναγνωρίζουμε ότι το Υπουργείο Υγείας έχει αναλάβει πρόσφατα πρωτοβουλίες για την εξυγίανση της φαρμακευτικής πολιτικής και σίγουρα υπάρχει ένας ανοιχτός δίαυλος ειλικρινούς συνεργασίας τόσο με τις Ενώσεις μας, όσο και με τις εταιρείες μας. Ωστόσο, μετά από πάνω από μία δεκαετία καθηλωμένης δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και καθυστέρησης σε κρίσιμα μέτρα για τον έλεγχο της ζήτησης, οφείλουμε να δώσουμε, πλέον, μία μάχη, όχι μόνο με διαχρονικές παθογένειες και σιλό στην αγορά φαρμάκου, αλλά και μία μάχη με τον χρόνο, για να υπερασπιστούμε την έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες.

Ποια είναι, λοιπόν, η κατάσταση σήμερα; Πρώτον, η δημόσια κατά κεφαλή δαπάνη υγείας στην Ελλάδα είναι μειωμένη κατά 35% σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεύτερον, από το 2022, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις -και όχι το κράτος- είναι πλέον ο κύριος χρηματοδότης του φαρμάκου, καθώς επωμιζόμαστε το 46% της συνολικής δαπάνης έναντι 42% της Πολιτείας. Τρίτον, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας για την εξέλιξη της δαπάνης το 2023 και το 2024  -καθώς τα επίσημα στοιχεία δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί ούτε για το προηγούμενο έτος- οι υποχρεωτικές επιστροφές παγιώνονται, πλέον, πάνω από το 70% για τα καινοτόμα νοσοκομειακά σκευάσματα, αλλά εκτροχιάζονται σε ύψη ρεκόρ και για τα καινοτόμα φάρμακα του ΕΟΠΥΥ. Τέταρτον, οι φαρμακευτικές εταιρείες που διαθέτουμε καινοτόμες θεραπείες για σοβαρές χρόνιες παθήσεις καλούμαστε μέσω της εξαντλητικής υπερφορόλογησης να σηκώσουμε το βάρος όχι μόνο της δημόσιας υποχρηματοδότησης, αλλά και της απαλλαγής ή έκπτωσης επί του clawback που απολαμβάνουν φθηνότερα σκευάσματα, όπως συμβαίνει με τα φάρμακα κάτω των 30 ευρώ στα νοσοκομεία. Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, ποια θα είναι η μελλοντική επένδυση της καινοτόμου βιομηχανίας που αφορά στην εισαγωγή νέων θεραπειών, τη βιωσιμότητα της συνέχισης της ενεργού παρουσίας των εταιρειών μας στην χώρα ή την εισαγωγή και εντατικοποίηση της διενέργειας κλινικών μελετών, σε σχέση με το πολύ προκλητικό και απρόβλεπτο περιβάλλον.

• Συνεπώς, η ανάγνωσή σας είναι ότι αυτή η μάχη με τον χρόνο δεν κερδίζεται μέχρι στιγμής;

Χρειάζεται πιο εντατική και συστηματική προσπάθεια από όλους μας και κυρίως από την Πολιτεία. Για να μιλήσω και πάλι με συγκεκριμένα παραδείγματα. Το 2024, ο προϋπολογισμός φαρμάκου αυξάνεται κατά περίπου 370 εκατ. ευρώ λόγω της ρήτρας συνυπευθυνότητας του Ταμείου Ανάκαμψης και της αύξησης του ΑΕΠ. Όσο, όμως, καθυστερούν αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της ζήτησης και για τη μεγαλύτερη διείσδυση γενοσήμων, το ποσό αυτό δεν είναι ικανό να μειώσει αισθητά την υπέρβαση της δημόσιας δαπάνης. Ακόμη όμως και να εφαρμόζονταν με επιτυχία όλες οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, το δημοσιονομικό όφελος δε θα μπορούσε να διαχυθεί οριζόντια -και να χρηματοδοτήσει τις καινοτόμες θεραπείες- σε μία αγορά που χαρακτηρίζεται από σιλό και ξεχωριστούς προϋπολογισμούς για καινοτόμα και γενόσημα προϊόντα. Επιτρέψτε μου, τέλος, να φωτίσω μία ακόμη διάσταση. Στην πρόσφατη συνάντηση του Υπουργείου Υγείας με τις Ενώσεις των φαρμακευτικών εταιρειών παρουσιάστηκε μία δέσμη 11 μέτρων που τέθηκαν σε εφαρμογή το τελευταίο εξάμηνο για την ανακούφιση αυτών των προκλήσεων. Όμως, η πλειοψηφία αυτών, είτε δεν έχει ακόμη αποδώσει αποτελέσματα -όπως η επικαιροποίηση των ενεργών ΑΜΚΑ- είτε έχει ουδέτερο δημοσιονομικό αντίκτυπο. Ακριβώς γι’ αυτό επιμένουμε ότι απαιτούνται πιο δραστικές παρεμβάσεις.

Συχνά δημιουργείται η αντίληψη ότι η καινοτόμος βιομηχανία δεν επιθυμεί μέτρα που θα επηρεάσουν την ζήτηση των θεραπειών. Ισχύει, όμως, το αντίθετο. Επιθυμούμε και επιδιώκουμε την εντατικοποίηση αυτών των μέτρων δίκαια και προς όλες τις κατευθύνσεις και κανάλια, γιατί γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ή χρηματοδοτικός μηχανισμός που να επιτρέψει την εισαγωγή νέων θεραπειών στη χώρα.

• Πριν φτάσω στις δραστικές παρεμβάσεις που προτείνετε, έχει τελικά η υποχρηματοδότηση του φαρμάκου κοινωνικές προεκτάσεις ή αφορά αποκλειστικά τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα κρίνει τελικά και την προτεραιοποίηση του θέματος από την πολιτεία.

 Θα μου επιτρέψετε και πάλι να απαντήσω με στοιχεία. Σε όσες χώρες στην Ευρώπη εφαρμόζεται η συμμετοχή των φαρμακευτικών εταιρειών στη χρηματοδότηση του φαρμάκου -μέσω clawback ή άλλων μηχανισμών- το ποσοστό της επιβάρυνσης κυμαίνεται μεταξύ 5% και 40%. Πιστεύει κανείς ότι μία παγίωση των υποχρεωτικών επιστροφών στο 70% στην Ελλάδα όπου η μέση τιμή των καινοτόμων σκευασμάτων είναι ήδη από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη, δε θα πλήξει μεσοπρόθεσμα ή ακόμα και βραχυπρόθεσμα σε κάποιες περιπτώσεις την ικανότητα της χώρας να προσελκύει νέες θεραπείες;

Η χώρα μας βρίσκεται πράγματι πάνω από το μέσο όρο της Ευρώπης στη διάθεση καινοτόμων φαρμάκων σύμφωνα με το WAIT Indicator της EFPIA, όμως, κρατήστε, παρακαλώ, και τρία ακόμη στοιχεία. Το 2023, το 50% των καινοτόμων φαρμάκων που είχαν λάβει έγκριση από τον EMA την προηγούμενη τετραετία δεν ήταν διαθέσιμα στους Έλληνες ασθενείς. Το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 ήταν μειωμένο κατά 7%. Η θέση μας συνεπώς επιδεινώθηκε. Όμως και από αυτές τις θεραπείες που είναι διαθέσιμες, μόνο οι μισές είναι πλήρως προσβάσιμες στους ασθενείς στην Ελλάδα. Οι υπόλοιπες παρέχονται στη βάση ονομαστικών αιτημάτων και αυτό σημαίνει καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των διαδικασιών και επιπλέον επιβάρυνση του προϋπολογισμού, καθώς η τιμή των προϊόντων αυτών δεν έχει περάσει από διαπραγμάτευση.

Σε αυτή την εξίσωση, οφείλουμε να συμπεριλάβουμε και επιστημονικές εξελίξεις που ήδη συμβαίνουν. Για παράδειγμα στην Ιταλία, το 5% των προϊόντων που έχουν συμπεριληφθεί στην πρόβλεψη σάρωσης ορίζοντα για το 2025 είναι προηγμένες θεραπείες (ATMP) -όπως κυτταρικές και γονιδιακές- που φέρνουν επανάσταση στην αντιμετώπιση απειλητικών για τη ζωή παθήσεων. Είναι ένα ποσοστό που αυξάνεται σταθερά την τελευταία πενταετία, ενώ ο Ιταλικός Οργανισμός Φαρμάκων εκτιμά ότι θα υπάρξει παγκοσμίως, έγκριση και διάθεση άνω των 60 τέτοιων θεραπειών μέχρι το 2030. Στον αντίποδα στην Ελλάδα, από τα 18 ATMPs που έχουν εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, μόνο ένα είναι πλήρως και ένα μερικώς αποζημιούμενο, σύμφωνα με τον ΣΦΕΕ. Γίνεται, λοιπόν, προφανές πως τα ζητήματα αυτά που συνδέονται με τη χρηματοδότηση δεν συνιστούν κλαδικό ζητούμενο, αλλά αφορούν τους ασθενείς μας και τη δημόσια υγεία ευρύτερα και οι συνέπειές τους είναι ήδη παρούσες στο σήμερα.

Το μείζον ζήτημα σήμερα, παρά το γεγονός ότι έχουμε δει βελτιώσεις σε σχέση με την ψηφιοποίηση και την καταγραφή, είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, τις καταναλώσεις σε όλα τα κανάλια αλλά και την μετρήσιμη αποτελεσματικότητα των σκευασμάτων στους ασθενείς, στην Ελλάδα. Όσο ισχύει αυτή η συνθήκη, θα είναι πολύ δύσκολο να αρθούν αναχρονιστικές στρεβλώσεις όπως οι υποχρεωτικές επιστροφές, ούτε θα είναι δυνατή η διαπραγμάτευση των προϊόντων μας στην βάση της αξίας και όχι του κόστους. Και αν αυτό συμβεί γνωρίζουμε ότι θα ευνοήσει κάποιες θεραπείες και κάποιες άλλες όχι, αλλά τελικά το όφελος θα συγκεντρωθεί στους ασθενείς και στη βιωσιμότητα των χρηματοδοτικών μας μηχανισμών.

• Πώς μπορούμε συνεπώς να εγγυηθούμε ότι οι ασθενείς στην Ελλάδα θα συνεχίσουν να έχουν έγκαιρα πρόσβαση σε νέες καινοτόμες θεραπείες; Για παράδειγμα, είναι μία χρηματοδοτική λύση η πρόταση για ένα Εθνικό Ταμείο Καρκίνου;

 Μου δίνετε την ευκαιρία να αναφερθώ σε μία πρωτοβουλία πολιτικής υγείας της Bristol Myers Squibb στην Ελλάδα, η οποία μετατρέπεται, πλέον, σε μία συμμαχία εταίρων, όπως το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας, η ΕΟΠΕ, η ΕΛΛΟΚ και ο ΣΦΕΕ. Είμαι βέβαιη ότι η συμμαχία αυτή θα διευρυνθεί σταδιακά περαιτέρω και φέρνει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, ένα χρηματοδοτικό εργαλείο που εφαρμόζεται ήδη σε πολλές χώρες, με επιτυχή αποτελέσματα τόσο σε επίπεδο δημόσιας υγείας, όσο και από τη δημοσιονομική σκοπιά.

Η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρώπης όπου τα έσοδα από ειδικούς φόρους σε προϊόντα που τεκμηριωμένα επιβαρύνουν την επίπτωση ασθενειών όπως ο καρκίνος – για παράδειγμα ο καπνός ή το αλκοόλ – διοχετεύονται εξ ολοκλήρου στον κεντρικό προϋπολογισμό. Η πρότασή μας λοιπόν, που βασίζεται σε επιστημονική μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας και υποστηρίζεται από τους παραπάνω φορείς, είναι ένα μέρος αυτών των εσόδων να δεσμεύονται για τη χρηματοδότηση σκοπών υγείας, όπως η αντιμετώπιση του καρκίνου, ιδίως υπό το πρίσμα της εφαρμογής ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου, σύμφωνα και με την πρόσφατη δέσμευση της κυβέρνησης. Μία τέτοια προοπτική θα καλύψει ανάγκες χρηματοδότησης σε όλο το φάσμα της ογκολογικής φροντίδας, όμως παράλληλα θα απελευθερώσει πολύτιμους πόρους και στον προϋπολογισμό φαρμάκου.

• Μία άλλη πρόταση από την πλευρά των φαρμακευτικών εταιρειών την οποία έχει αποδεχθεί και επεξεργάζεται το Υπουργείο Υγείας είναι το Ταμείο Καινοτομίας. Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβάλει στην ταχύτερη πρόσβαση των ασθενών και στην εξυγίανση της αγοράς;

 Ο όρος που προτείνουμε γι’ αυτή την πρωτοβουλία είναι «Σχήμα Μεταβατικής Αποζημίωσης» και το αναφέρω γιατί δεν πρόκειται για λεπτομέρεια αλλά για ζήτημα ουσίας, καθώς σε οποιαδήποτε εκδοχή του δεν φαίνεται να αφορά όλα τα καινοτόμα σκευάσματα. Αντίθετα, από τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, διαπιστώνουμε ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην ένταξη περιορισμένων κατηγοριών φαρμάκων.

Ο ΣΦΕΕ και το Pharma Innovation Forum έχουν ήδη υποβάλει στο Υπουργείο Υγείας σχετική πρόταση και συμπαρατασσόμαστε απόλυτα με τους συλλογικούς φορείς που μας εκπροσωπούν. Σε αυτή τη φάση, όμως, ως BMS δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε τον αντίκτυπο ενός τέτοιου Σχήματος, απλά γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη τα χαρακτηριστικά του. Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει συχνά ότι θα ακολουθήσει το ιταλικό μοντέλο, το οποίο πράγματι εφαρμόζεται με επιτυχία στην Ιταλία, ιδίως τα τελευταία χρόνια. Όμως, στη γειτονική χώρα το Ταμείο Καινοτομίας αφορά σκευάσματα από όλες τις θεραπευτικές κατηγορίες που πληρούν τα τρία κριτήρια -ακάλυπτη ανάγκη, επιπλέον κλινικό όφελος, ποιότητα στοιχείων κλινικής έρευνας- έχει δυναμικό προϋπολογισμό που προσαρμόζεται στο horizon scanning και συνεπώς τα καινοτόμα φάρμακα δεν υπόκεινται σε υποχρεωτικές επιστροφές για έως και 36 μήνες και επιπλέον διασφαλίζει ταχείες εγκριτικές διαδικασίες και διάθεση στους ασθενείς.

Με τους παραπάνω όρους και εφόσον ο μηχανισμός αυτός δε χρηματοδοτηθεί από τον υφιστάμενο -ήδη ανεπαρκή- δημόσιο προϋπολογισμό φαρμάκου, το Σχήμα Μεταβατικής Αποζημίωσης μπορεί όντως να αποτελέσει ένα θετικό βήμα για τους ασθενείς αλλά και για τη βιωσιμότητα της φαρμακευτικής πολιτικής. Όμως, υπενθυμίζω ότι δε θα εφαρμοστεί μέχρι τουλάχιστον τις αρχές ή τα μέσα του επόμενου έτους. Το ζητούμενο είναι ποια μέτρα θα ληφθούν για τα επείγοντα κενά του παρόντος.

• Θα ήθελα τέλος τη θέση σας σχετικά με το δημόσιο διάλογο που έχει ξεκινήσει για την υπογραφή ενός Συμφώνου Συνεργασίας μεταξύ κράτους και φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα.

 Στη συζήτησή μας καλύψαμε προκλήσεις που αφορούν στην υποχρηματοδότηση του φαρμάκου, αλλά και στην ανάγκη ελέγχου της ζήτησης, ώστε κάθε ευρώ που δαπανάται να πιάνει τεκμηριωμένα τόπο προς όφελος των ασθενών. Μου δίνετε την ευκαιρία με το ερώτημά σας να φωτίσω και μία τρίτη εξίσου κρίσιμη περιοχή που σχετίζεται με την προβλεψιμότητα.

Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις γνωρίζουν το ρυθμιστικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο, τουλάχιστον των επόμενων δύο ή τριών ετών και μπορούν έτσι να κάνουν τον επιχειρηματικό προγραμματισμό τους. Αυτή η αλυσίδα λειτουργεί τελικά θετικά για όλους, για τον φαρμακευτικό κλάδο και την ανάπτυξή του, για την πρόσβαση των ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες, για την πολιτεία και το σύστημα υγείας. Όμως, στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2024, η Bristol Myers Squibb και πολλές ακόμη εταιρείες δεν έχουμε τα στοιχεία για τις υποχρεωτικές επιστροφές που καλούμαστε να καταβάλουμε για νοσοκομειακά φάρμακα το 2023 . Αναλογιστείτε πόσο δύσκολο γίνεται το υγιές επιχειρείν σε τέτοιες συνθήκες, ιδίως όταν στην εξίσωση μπαίνουν συχνά και μέτρα που έχουν όχι προοπτική, αλλά αναδρομική ισχύ.

Εδώ ακριβώς έγκειται η προστιθέμενη αξία ενός Συμφώνου Συνεργασίας μεταξύ των Υπουργείων Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης από τη μία πλευρά και του φαρμακευτικού κλάδου από την άλλη. Ένα πλαίσιο που θα περιλαμβάνει αμφίπλευρες δεσμεύσεις, συγκεκριμένες πολιτικές, κοστολόγηση και χρονοδιάγραμμα για την αναχαίτιση της υπέρβασης του προϋπολογισμού φαρμάκου, τον έλεγχο της ζήτησης, αλλά και την ανάπτυξη ενός κλίματος προβλεψιμότητας και σταθερότητας στην αγορά φαρμάκου. Αυτοί οι όροι θα επιτρέψουν με τη σειρά τους στις φαρμακευτικές εταιρείες να διαθέτουμε έγκαιρα νέες καινοτόμες θεραπείες και να ενισχύσουμε περαιτέρω τις επενδύσεις μας στην κλινική έρευνα προς όφελος των ασθενών και της οικονομίας. Παρά το δύσκολο περιβάλλον, η BMS Ελλάδας έχει επενδύσει την τελευταία πενταετία πάνω από 10 εκατ. ευρώ στην κλινική έρευνα και αυτή τη στιγμή πάνω από 1.000 ασθενείς επωφελούνται σήμερα από τις θεραπείες του μέλλοντος. Αναλογιστείτε, λοιπόν, πόσο μπορεί να ενισχυθεί αυτό το αποτύπωμα, αν καταφέρει η Ελλάδα να θέσει τη φαρμακευτική πολιτική σε μία τροχιά εξυγίανσης και βιωσιμότητας, ενδυναμώνοντας την ανταγωνιστικότητά της. Αυτό το σύμφωνο για όλους τους παραπάνω λόγους αποδίδει την προβλεψιμότητα που απαιτείται, όχι μόνο για τη φαρμακευτική βιομηχανία αλλά και για την πολιτεία.

Γνωρίζουμε ότι η τρέχουσα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και προσωπικά ο Υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης έχουν και τη γνώση και την αφοσίωση και το πολιτικό κεφάλαιο για να άρουν τα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευθεί εδώ και 15 χρόνια. Ωστόσο, όπως ανέφερα και στην αρχή της συζήτησής μας αυτή είναι μία μάχη με τον χρόνο και βαθιά ριζωμένες στρεβλώσεις. Οφείλουμε όλοι μαζί να επιδείξουμε τα αντίστοιχα αντανακλαστικά και την τόλμη, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.

Πηγη: https://virus.com.gr/