Η έκθεση ενός παιδιού στα αντιβιοτικά από πολύ νωρίς μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άσθματος

Η έκθεση ενός παιδιού σε αντιβιοτικά από πολύ νωρίς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άσθματος, αλλάζοντας τα βακτήρια του εντέρου

Η έκθεση ενός παιδιού σε αντιβιοτικά από πολύ νωρίς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άσθματος, αλλάζοντας τα βακτήρια του εντέρου του, διαπιστώνει νέα μελέτη σε ποντίκια.

Τα αντιβιοτικά μπορεί συγκεκριμένα να μειώσουν την παραγωγή μίας βιοχημικής ουσίας από το έντερο που είναι ζωτικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη προστασία από το άσθμα, ανέφεραν οι ερευνητές στις 15 Ιουλίου στο περιοδικό Immunity.

«Ανακαλύψαμε ότι συνέπεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι η εξάντληση των βακτηρίων που παράγουν την ουσία IPA, μειώνοντας έτσι ένα βασικό μόριο που έχει τη δυνατότητα να αποτρέπει το άσθμα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ben Marsland, καθηγητής ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας.

Οι διαπιστώσεις βασίζονται σε πειράματα που έγιναν σε ποντίκια, τα οποία έδειξαν ότι μετά την χορήγηση αντιβιοτικών από νωρίς, τα ποντίκια έγιναν πιο ευαίσθητα σε αλλεργικές αντιδράσεις στα ακάρεα της σκόνης. Το ανθρώπινο άσθμα προκαλείται συνήθως από την έκθεση σε ακάρεα σκόνης.

Αυτή η ευαισθησία στα αλλεργιογόνα των ακάρεων της σκόνης συνεχίστηκε στα ποντίκια και μακροπρόθεσμα, ακόμη και όταν το μικροβίωμα του εντέρου επανήλθε στο φυσιολογικό, ανέφεραν οι ερευνητές.

«Η χρήση αντιβιοτικών κατά το πρώτο έτος της ζωής μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση βακτηρίων που προάγουν την υγεία», ανέφερε ο Marsland σε ένα δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου.

Ανέφερε επίσης ότι «τα βρέφη που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο αλλεργιών και άσθματος έχει αποδειχθεί ότι έχουν διαταραγμένη και καθυστερημένη ωρίμανση του μικροβιώματος του εντέρου».

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Καρκίνος στο πάγκρεας: Σημαντική επιστημονική ανακάλυψη με ελληνική συμμετοχή δημιουργεί ελπίδες για θεραπεία

Ο καρκίνος στο πάγκρεας έχει τα χειρότερα ποσοστά επιβίωσης από όλες τις πιο κοινές μορφές της νόσου

Οι επιστήμονες έκαναν μια κρίσιμη ανακάλυψη στο DNA που θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία ενός από τους πιο θανατηφόρους καρκίνους.

Ομάδα ερευνητών από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ ανακάλυψε ότι ο καρκίνος στο πάγκρεας είναι σε θέση να «απενεργοποιεί» μόρια σε ένα από τα πιο σημαντικά γονίδια του σώματος, βοηθώντας την ασθένεια να εξελιχθεί και να εξαπλωθεί γρήγορα.

Ο καρκίνος στο πάγκρεας είναι ο 12ος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως, με περισσότερα από μισό εκατομμύριο άτομα να διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο. Έχει τα χειρότερα ποσοστά επιβίωσης από όλες τις πιο κοινές μορφές της νόσου.

Η Δρ Μαρία Χατζηαποστόλου, του Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο John van Geest του Πανεπιστημίου Nottingham Trent, ανέφερε πως ευελπιστεί ότι η έρευνα θα βοηθήσει να ανοίξει ο δρόμος για πιθανές νέες θεραπείες στο μέλλον.

Και πρόσθεσε: «Ο καρκίνος του παγκρέατος έχει τη χαμηλότερη επιβίωση από όλους τους 20 κοινούς καρκίνους. Η επιβίωση των ασθενών πέραν των πέντε ετών έχει βελτιωθεί ελάχιστα και επομένως είναι εξαιρετικά σημαντικό να βρούμε νέους τρόπους για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτήν την ασθένεια, πώς εξαπλώνεται και γιατί είναι τόσο επιθετική».

Ο καρκίνος στο πάγκρεαςς συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, όταν οι θεραπευτικές επιλογές είναι πλέον περιορισμένες, με περισσότερους από τους μισούς ασθενείς να πεθαίνουν εντός τριών μηνών από τη διάγνωση. Από τη νόσο έχουν πεθάνει, μεταξύ άλλων, και διασημότητες όπως οι Άλαν Ρίκμαν, Τζον Χερτ, Στιβ Τζομπς και Πάτρικ Σουέιζι.

Πώς οδηγήθηκαν στην ανακάλυψη

Για τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Gastro Hep Advances, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα υγιών ιστών, καθώς και ιστών από ασθενείς με καρκίνο στο πάγκρεας. Διαπίστωσαν ότι οι καρκίνοι του παγκρέατος πυροδοτούσαν μια διαδικασία που είναι γνωστή ως «μεθυλίωση του DNA», η οποία οδηγούσε στην απενεργοποίηση μορίων στο σε κανονικές συνθήκες ευεργετικό γονίδιο HNF4A, επιτρέποντας στους όγκους να αναπτυχθούν εξαιρετικά γρήγορα. Το γονίδιο HNF4A είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη υγεία επειδή βοηθά πολλά από τα όργανα του σώματος να λειτουργούν σωστά.

«Η απώλεια του HNF4A οδηγεί στην ανάπτυξη και επιθετικότητα του καρκίνου του παγκρέατος και πλέον γνωρίζουμε ότι συσχετίζεται με τα χαμηλά ποσοστά επιβίωσης των ασθενών», ανέφερε η κ. Χατζηαποστόλου.

Στην έρευνα συμμετείχαν επίσης επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και το ιατρικό κέντρο Cedars-Sinai στο Λος Άντζελες.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Π.Μ.Σ. “Κοινωνική-Προληπτική Ιατρική και Ποιότητα στη Φροντίδα Υγείας”

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ακαδ. έτους 2024-25έως και 25/07/2024.
Συνεχίζεται η υποβολή αιτήσεων για το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών “Κοινωνική-Προληπτική Ιατρική και Ποιότητα στη Φροντίδα Υγείας”που προσφέρει το Τμήμα Ιατρικής Α.Π.Θ. για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και δίνει τη δυνατότητα ειδίκευσης σε δύο τομείς αιχμής διεθνώς στο χώρο της υγείας.

 

Είναι τo μοναδικό μεταπτυχιακό στην Ελλάδα με τις ειδικεύσεις:

– Πρόληψη και Δημόσια Υγεία/ Prevention and Public Health &

– Ποιότητα στη Φροντίδα Υγείας/ Quality in Healthcare
Ο κύκλος του Π.Μ.Σ. διαρκεί τρία (3) εξάμηνα, συμπεριλαμβάνοντας την εκπόνηση διπλωματικής εργασίας. Το μεικτό σύστημα εκπαίδευσης – δια ζώσης και εξ αποστάσεως – και η πραγματοποίηση των τεσσάρων μαθημάτων κάθε εξαμήνου σε προκαθορισμένα Σαββατοκύριακα (ένα Σ/Κ ανά μήνα) κατά τα δύο πρώτα εξάμηνα, καθιστά εφικτή την παρακολούθησή του από εργαζόμενους, ακόμη και εάν κατοικούν σε απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας.

 

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε να:

 

Συνημμένο χωρίς τίτλο 00634

 

 

..

Λιγότερα κύτταρα του ανοσοποιητικού ακόμη και σε ήπια νόσηση CoViD [μελέτη]

Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να μην αντιδρά πλέον σωστά.

Μια λοίμωξη από SARS-CoV-2 οδηγεί σε σημαντικές μακροπρόθεσμες αλλαγές στον οργανισμό, σύμφωνα με νέα μελέτη της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης. “Ακόμη και μετά από ήπιες πορείες της νόσου, διαπιστώσαμε σημαντική μείωση των κυττάρων του ανοσοποιητικού στο αίμα”, ανέφερε σήμερα ο επικεφαλής της μελέτης, Winfried Pickl.

Για όσους έχουν αναρρώσει, αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να μην ανταποκρίνεται πλέον με βέλτιστο τρόπο. Αυτό θα μπορούσε να δώσει μια εξήγηση για την Long-CoViD.

Η μελέτη ανέλυσε τις ανοσολογικές παραμέτρους 133 ατόμων που είχαν αναρρώσει από CoViD και 98 ατόμων χωρίς τη μόλυνση.

Ο αριθμός και η σύνθεση διαφόρων κυττάρων του ανοσοποιητικού καθώς και οι αυξητικοί παράγοντες στο αίμα, οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης, αναλύθηκαν στους ασθενείς που είχαν αναρρώσει δέκα εβδομάδες και δέκα μήνες μετά την ασθένειά τους.

Καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα εμβόλια CoViD κατά την έναρξη των ερευνητικών εργασιών το 2020, όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ανεμβολίαστοι. Αυτό επέτρεψε τη διερεύνηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων των λοιμώξεων SARS-CoV-2 χωρίς την επίδραση των εμβολίων, τόνισε η ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Βιέννης.

“Όχι εντελώς απροσδόκητα, δέκα εβδομάδες μετά τη μόλυνση, οι ασθενείς που ανάρρωσαν, παρουσίασαν σαφή σημάδια ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος τόσο στα Τ- όσο και στα Β – κύτταρα, σε αντίθεση με τους υγιείς συμμετέχοντες στη μελέτη”, εξήγησε ο Pickl.

Επιπλέον, οι αυξητικοί παράγοντες στο αίμα πήραν το πρότυπο ενός οξέος φλεγμονώδους συμβάντος.

Δέκα μήνες μετά τη νόσηση, ωστόσο, προέκυψε μια απροσδόκητη εικόνα: Εκτός από τη μείωση των κυττάρων του ανοσοποιητικού, παρατηρήθηκε η ήδη γνωστή πτώση των ειδικών για τον SARS-CoV-2 αντισωμάτων και μια εκπληκτική αλλαγή στα πρότυπα των αυξητικών παραγόντων στο αίμα.

“Τα αποτελέσματά μας παρέχουν μια πιθανή εξήγηση ότι ορισμένες μακροχρόνιες επιπτώσεις της CoViD θα μπορούσαν να σχετίζονται με τη βλάβη του κυτταρικού ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλείται από τον SARS-CoV-2 και την προφανώς μειωμένη ωρίμανση ή/και μετανάστευση των  κυττάρων του ανοσοποιητικού από τον μυελό των οστών”, συνόψισε ο Pickl και ο επικεφαλής της συν-μελέτης του, Rudolf Valenta.

Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω έρευνα προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα οι μηχανισμοί που διέπουν την Long CoViD.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

‘’Πράσινο φως’’ από το Υπουργείο Υγείας για την αποζημίωση Συστημάτων Καταγραφής Γλυκόζης (CGM)

Κατά τη συνάντηση, ο κ. Δαραμήλας τόνισε την αναγκαιότητα ένταξης των συστημάτων καταγραφής γλυκόζης (CGM) στο σύστημα αποζημίωσης του ΕΟΠΥΥ, επισημαίνοντας τα οφέλη τους για την αποτελεσματική διαχείριση της νόσου.

Θετική έκβαση είχε η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, (Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ.), του Υπουργείου Υγείας και του ΕΟΠΥΥ, με θέμα την αποζημίωση των συστημάτων καταγραφής γλυκόζης (CGM) για τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2. Αυτό αναφέρει η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ και συνεχίζει.

”Η συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας, κ. Άδωνι Γεωργιάδη έλαβε χώρα την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2024, παρουσία του Υφυπουργού Υγείας, κ. Μάριου Θεμιστοκλέους και της Διοικήτριας του ΕΟΠΥΥ, κας Θεανούς Καρποδίνη. Στη συνάντηση παρευρέθηκαν, επιπλέον, διοικητικά στελέχη του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., καθώς και συνεργάτες του Υπουργού, ενώ την ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, εκπροσώπησαν ο Πρόεδρος, κ. Χρήστος Δαραμήλας, η Νομική Σύμβουλος, κα. Χριστίνα Ντάφη και η Υπεύθυνη Τύπου, κα. Ευρυδίκη Χρήστου.

Κατά τη συνάντηση, ο κ. Δαραμήλας τόνισε την αναγκαιότητα ένταξης των συστημάτων καταγραφής γλυκόζης (CGM) στο σύστημα αποζημίωσης του ΕΟΠΥΥ, επισημαίνοντας τα οφέλη τους για την αποτελεσματική διαχείριση της νόσου, τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, την πρόληψη των επιπλοκών, καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πασχόντων.

Ο Υπουργός Υγείας, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα του αιτήματος και την αξία της συγκεκριμένης τεχνολογίας στην αποτελεσματική διαχείριση του Διαβήτη, δεσμεύτηκε για τη δρομολόγηση της διαδικασίας αποζημίωσης των συστημάτων CGM, με στόχο την υλοποίησή της το 2025, εκφράζοντας την επιθυμία του να στηρίξει με κάθε δυνατό τρόπο τη διαβητική κοινότητα. Το τελευταίο αυτό γεγονός, ενισχύει ακόμη περισσότερο την αισιοδοξία της Ομοσπονδίας για την ομαλή και άμεση υλοποίηση του στόχου.

Συγκεκριμένα, ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε ότι η σωστή διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη μέσω της νέας τεχνολογίας, δεν αποτελεί σημαντικό οικονομικό βάρος για το σύστημα Υγείας, σε αντίθεση με τις επιπλοκές και τις συννοσηρότητες που προκαλούν δυσανάλογα υψηλό κόστος. Επίσης, ο κ. Γεωργιάδης επεσήμανε ότι στόχος του Υπουργείου είναι τα χρήματα που εξοικονομούνται από τον εξορθολογισμό των δαπανών της υγείας, να επιστρέφονται στους ασθενείς και στο σύστημα υγείας είτε μέσω της καινοτομίας, είτε με την εφαρμογή καλών πρακτικών.

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ εκφράζει την ικανοποίησή της για την κατανόηση, την προθυμία και τη δέσμευση του Υπουργού για την δρομολόγηση υλοποίησης ενός αιτήματος ζωτικής σημασίας για τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 στη χώρα μας και δηλώνει πως θα βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με τους συνεργάτες του Υπουργού, έως την οριστικοποίηση του σχετικού πλαισίου αποζημίωσης”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πρώτη επιλογή η μεταφορά μοσχευμάτων με διατιτρώσες αρτηρίες για την κάλυψη οστών

Η επιτυχής αυτή μεταφορά των μοσχευμάτων για την κάλυψη των οστών έχει βάλει φρένο σε εκατομμύρια ακρωτηριασμούς που γίνονται κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πρώτη μέθοδος επιλογής είναι πλέον για τους μικροχειρουργούς η μεταφορά αυτόλογων αγγειούμενων μοσχευμάτων (κρημνών) με διατιτρώσες αρτηρίες για την κάλυψη οστών σε βαριά συνθλιπτικά ή ημιακρωτηριαστικά τραύματα με ελλείμματα δέρματος, μυών και αποκάλυψη οστών στα άνω και κάτω άκρα!

Αυτό τόνισε ο Χειρουργός Ορθοπεδικός – Μικροχειρουργός Χεριού κ. Ιωάννης Α. Ιγνατιάδης, μιλώντας στο σεμινάριο Μικροχειρουργικής Περιφερικών Νεύρων και Βραχιονίου Πλέγματος, το οποίο πραγματοποιήθηκε (Ι7-30 Ιουνίου) στο «Σουκάκειο Ερευνητικό Κέντρο» του νοσοκομείου ΑΤΤΙΚΟΝ.

«Αυτό, όπως εξήγησε ο κ. Ιγνατιάδης, οφείλεται στο γεγονός ότι με τη μέθοδο αυτή (λαμβάνονται πλέον μαζί με το μόσχευμα και διατιτρώσες αρτηρίες, οι οποίες είναι κλάδοι μεγάλων αρτηριών), ενώ έχει θεαματικά αποτελέσματα που φτάνουν σε ποσοστό επιτυχίας το 90-95%».

Σύμφωνα με τους αγγειοχειρουργούς «οι αγγειούμενοι μισχωτοί κρημνοί (μοσχεύματα) είναι ιστοί (δέρμα-λίπος-μύες ή και οστό) που μεταφέρονται μαζί με το αγγείο τους από μια υγιή περιοχή ενός μέλους σε μια άλλη πάσχουσα ή ελλειμματική σε απόσταση μέχρι και 40 cm».

Η επιτυχής αυτή μεταφορά των μοσχευμάτων για την κάλυψη των οστών έχει βάλει φρένο σε εκατομμύρια ακρωτηριασμούς (χεριών, δακτύλων και ποδιών) που γίνονται κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Η ανάγκη χρήσης αυτών των μοσχευμάτων σε χέρια ή πόδια προκύπτει όταν κάποια τμήματα αυτών των μελών έχουν χαθεί από τραύμα ή έχουν αφαιρεθεί χειρουργικά μετά από κατάκλιση, γάγγραινα (πχ διαβητικό πόδι) ή κακοήθη νεοπλασία και πρέπει το εναπομείναν οστό ή τμήμα να καλυφθεί με αυτούς, προκειμένου να αποφευχθεί ο ακρωτηριασμός», εξηγεί ο κ. Ιγνατιάδης.

Μόσχευμα με διατιτρώσες αρτηρίες

Η μεταφορά του μοσχεύματος με τις διατιτρώσες αρτηρίες μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο επιπλοκών της δότριας περιοχής, καθώς στο παρελθόν πολλές φορές επιβίωνε με φτωχότερη αιμάτωση και κινδύνους νοσηρότητας.

Για την εφαρμογή της τεχνικής αυτής ο μικροχειρουργός θα πρέπει να έχει κάνει ανατομικές μελέτες των αγγείων με μικροσκόπια και ειδικές χρωστικές ουσίες προκειμένου να εντοπίσει τις διατιτρώσες αρτηρίες.

Η χειρουργική επέμβαση με τη νέα τεχνική απαιτεί λιγότερο χρόνο σε σχέση με την παλιά επέμβαση που διαρκούσε  4-5  ώρες. Επίσης δεν απαιτεί χρήση ειδικών υλικών όπως άλλες, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά το τελικό κόστος που καταβάλει το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενή.

Αιτίες  ακρωτηριασμών

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο γίνονται εκατομμύρια ακρωτηριασμοί οι οποίοι οφείλονται κυρίως σε:

  • Διαβητική ή άλλη αγγειοπάθεια (το 75% των περιπτώσεων αυτών ο ακρωτηριασμός γίνεται στο πόδι)
  • Ατυχήματα (τροχαία ή εργατικά)
  • Νεοπλασίες
  • Πολεμικά Τραύματα
  • Μολύνσεις.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΗΔΙΚΑ: Καθαρισμός cookies λόγω νέων πιστοποιητικών ασφαλείας

Σας ενημερώνουμε ότι, λόγω ανάρτησης νέων πιστοποιητικών ασφαλείας στις ψηφιακές υποδομές της ΗΔΙΚΑ, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητο οι χρήστες του Συστήματος Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης να καθαρίζουν τα cookies από τους browsers που χρησιμοποιούν, προκειμένου να συνδεθούν στο Σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης.

 

Πηγη: https://www.e-prescription.gr/

Απόπειρα απάτης με υπολογιστή σχετικά με το Πληροφοριακό Σύστημα της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης της ΗΔΙΚΑ ΑΕ

Εφιστούμε την προσοχή σας στο ότι ο επίσημος ιστότοπος του Συστήματος Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης, που λειτουργεί η ΗΔΙΚΑ ΑΕ για λογαριασμό του Υπουργείου Υγείας, είναιwww.e-prescription.gr 
Επειδή έχουν εντοπιστεί κακόβουλα sites, που διενεργούν απάτη με υπολογιστή (386Α ΠΚ), μιμούμενα με αναγραμματισμό τον επίσημο ιστότοπο της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης (χρησιμοποιώντας ακόμη και απομιμήσεις των επίσημων λογοτύπων του ΣΗΣ, του Υπουργείου Υγείας και εποπτευόμενων φορέων του), καλούμε τους χρήστες του ΣΗΣ να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί κατά την είσοδό τους στο σύστημα, και να επιβεβαιώνουν οπωσδήποτε τη σωστή διεύθυνση URL πριν εισάγουν τους κωδικούς τους. Ιδίως, εφόσον αναζητούν πρόσβαση στο ΣΗΣ μέσω μηχανών αναζήτησης (πχ. Google, Bing, κλπ.). Επιπλέον, καλούμε τους χρήστες του ΣΗΣ, ανεξάρτητα από το εάν έχουν διαπιστώσει ή όχι τέτοιο περιστατικό να προχωρήσουν άμεσα σε αλλαγή του προσωπικού τους κωδικού πρόσβασης (password), για λόγους ασφαλείας.

Για κάθε σχετικό ζήτημα, που ενδεχομένως υποπέσει στην αντίληψή τους, μπορούν να επικοινωνούν με την ΗΔΙΚΑ ΑΕ στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected]

Πηγη: https://www.e-prescription.gr/

Ρινικά σπρέι: Γιατί βοηθούν στη μείωση της μικροβιακής αντοχής

Τα μη συνταγογραφούμενα ρινικά σπρέι θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ισχυρό όπλο ενάντια σε μια σημαντική απειλή για τη δημόσια υγεία, την αντίσταση στα αντιβιοτικά, αναφέρουν οι ερευνητές.

Η ανάλυσή τους, η οποία εξέτασε δεδομένα από σχεδόν 14.000 ενήλικες, διαπίστωσε ότι τα κοινά ρινικά σπρέι θα μπορούσαν να κρατήσουν τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού μακριά, μειώνοντας την ανάγκη για αντιβιοτικά.

Η αντίσταση στα αντιβιοτικά που προκαλείται από την υπερβολική και κακή χρήση αυτών των φαρμάκων, καθιστά τις βακτηριακές λοιμώξεις δύσκολα αντιμετωπίσιμες.

«Εάν χρησιμοποιηθούν ευρέως, αυτές οι παρεμβάσεις (σ.σ. τα ρινικά σπρέι) θα μπορούσαν ενδεχομένως να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μείωση της χρήσης αντιβιοτικών και της μικροβιακής αντοχής, καθώς και στη μείωση των επιπτώσεων των ιών του αναπνευστικού στους ασθενείς», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Adam Geraghty, αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας και συμπεριφορικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον στην Αγγλία.

Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η χρήση των μη συνταγογραφούμενων ρινικών σπρέι μείωσε τον αριθμό των ημερών που οι άνθρωποι είχαν σοβαρά συμπτώματα του ανώτερου αναπνευστικού. Οι ημέρες ασθένειας μειώθηκαν κατά περίπου 20%.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι αφορμή για τη νέα ανάλυση αποτέλεσαν πρόσφατα στοιχεία που έδειξαν ότι η χρήση ρινικών σπρέι για την απομάκρυνση του ιού από τη μύτη και το λαιμό ή η ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού μέσω της άσκησης και της διαχείρισης του στρες, θα μπορούσε να μειώσει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των λοιμώξεων του αναπνευστικού.

Χρησιμοποίησαν στοιχεία από 13.800 ασθενείς από 332 ιατρεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όλοι είχαν κάποιο υπάρχον πρόβλημα υγείας, παράγοντα κινδύνου για λοίμωξη ή ιστορικό επαναλαμβανόμενων αναπνευστικών λοιμώξεων. Τους μοίρασαν τυχαία σε τρεις ομάδες.

Τα μέλη της μίας ομάδας έλαβαν ένα ρινικό σπρέι με βάση τη γέλη, η οποία παγιδεύει και εξουδετερώνει τους ιούς στη μύτη για να αποτρέψει την εξάπλωσή τους. Τα μέλη της δεύτερης ομάδας έλαβαν ρινικό σπρέι με βάση τον φυσιολογικό ορό, που μειώνει τα επίπεδα του ιού στο ανώτερο τμήμα του λαιμού πίσω από τη μύτη. Τα μέλη της τρίτης ομάδας έκαναν άσκηση και υιοθέτησαν πρακτικές για τη διαχείριση του στρες.

Και οι τρεις παρεμβάσεις μείωσαν τη χρήση αντιβιοτικών και τον αριθμό των ημερών με σοβαρά συμπτώματα. Και τα δύο σπρέι μείωσαν το συνολικό χρόνο ασθενείας κατά 20%, παρόλο που οι συμμετέχοντες δεν τα χρησιμοποιούσαν τόσο συχνά όσο τους είχαν συμβουλεύσει οι ειδικοί.

Οι χαμένες ημέρες εργασίας και κανονικής δραστηριότητας μειώθηκαν κατά 20-30%, ενώ για όσους προσπαθούσαν να διαχειριστούν το άγχος, το ποσοστό έφτασε μόλις το 5%.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα ρινικά σπρέι λειτουργούν καλά για τη μείωση της διάρκειας και της σοβαρότητας των αναπνευστικών λοιμώξεων και της παρεμβολής στις κανονικές δραστηριότητες», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Paul Little, ερευνητής πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση The Lancet Respiratory Medicine.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Νεότερα δεδομένα για τον μεταστατικό καρκίνο του ενδομητρίου

Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί την 6η πιο συχνή κακοήθεια στις γυναίκες και ευθύνεται για 97.700 θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Τόσο η επίπτωση όσο και η θνητότητα αυξάνονται τα τελευταία έτη. Η τοπική νόσος είναι ιάσιμη με χειρουργική επέμβαση με 96% των ασθενών να είναι εν ζωή στη πενταετία. Ωστόσο στη μεταστατική νόσο το ποσοστό αυτό της πενταετούς επιβίωσης πέφτει μόλις στο 20%.

Έως τώρα η καθιερωμένη θεραπεία πρώτης γραμμής για το μεταστατικό καρκίνωμα του ενδομητρίου είναι η χημειοθεραπεία με το συνδυασμό καρβοπλατίνας και πακλιταξέλης. Ωστόσο πρόσφατα η ανοσοθεραπεία άλλαξε ριζικά το θεραπευτικό τοπίο στο μεταστατικό καρκίνωμα του ενδομητρίου αυξάνοντας το ποσοστό επιβίωσης.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Αγγελική Ανδρικοπούλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν ότι αρχικά γίνεται έλεγχος για δείκτες που συμπεριλαμβάνουν την έκφραση του HER2 υποδοχέα (ιδιαίτερα στον ορώδη ιστολογικό τύπο) και την μικροδορυφορική αστάθεια (MSI). Η ύπαρξη μικροδορυφορικής αστάθειας (dMMR) αφορά το 30% των καρκίνων του ενδομητρίου ενώ η θετικότητα του HER2 συναντάται έως και στο 30% των ορωδών καρκινωμάτων του ενδομητρίου.

Η ανοσοθεραπεία έχει ενταχθεί πλέον στην 1η γραμμή θεραπείας σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα. Συγκεκριμένα, η ανοσοθεραπεία με ντοσταρλιμάμπη μείωσε τον κίνδυνο για υποτροπή κατά 72% και την πιθανότητα θανάτου κατά 68% όταν συνδυάζεται με την ανοσοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο του ενδομητρίου με μικροδορυφορική αστάθεια (dMMR) σύμφωνα με τη μελέτη RUBY. Ακόμη και στο συνολικό πληθυσμό η ανοσοθεραπεία με ντοσταρλιμάμπη προσέφερε 31% μείωση του κινδύνου θανάτου και αύξησε σημαντικά τη μέση συνολική επιβίωση.
Αντίστοιχα και η ανοσοθεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη έχει δείξει όφελος σε όλους τους ασθενείς ανεξαρτήτως παρουσίας μικροδορυφορικής αστάθειας καθώς μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 70% στους dMMR ασθενείς και κατά 46% στους ασθενείς χωρίς μικροδορυφορική αστάθεια (pMMR). Δεδομένα και για τη συνολική επιβίωση έχουμε πλέον που ανακοινώθηκαν στο Society of Gynecologic Oncology (SGO) 2024 Annual Meeting φέτος. Με βάση αυτά η προσθήκη της πεμπρολιζουμάμπης στη χημειοθεραπεία έχει δείξει όφελος και ως προς τη συνολική επιβίωση.

Ως εκ τούτου, η ανοσοθεραπεία με πεμπρολιζουμαμπη σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 2024 από τον FDA στον συνολικό πληθυσμό ανεξαρτήτως μικροδορυφορικής αστάθειας.

Πολλές είναι οι εξελίξεις και για το ορώδες καρκίνωμα του ενδομητρίου το οποίο σε ένα μεγάλο ποσοστό (30%) υπερεκφράζει τον υποδοχέα HER2. Στην πρώτη γραμμή θεραπείας η προσθήκη του μονοκλωνικού αντισώματος τραστουζουμάμπη στην καθιερωμένη χημειοθεραπεία με πακλιταξέλη και καρβοπλατίνη διπλασίασε το διάστημα χωρίς υποτροπή της νόσου και μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 40% στους ασθενείς με προχωρημένα στάδια νόσου III/IV που λαμβάνουν πρώτη γραμμή θεραπείας. Επίσης, οι ασθενείς αυτοί διαθέτουν πλέον και μία ακόμη πολύ αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή στην υποτροπή τους. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς που υποτροπιάζουν με καρκίνο του ενδομητρίου που εκφράζει τον υποδοχέα HER2, δηλαδή παρουσιάζει έκφραση στην ανοσοϊστοχημεία του HER2 υποδοχέα 2+ ή 3+ έχουν όφελος από την θεραπεία με το σύζευγμα αντισώματος-φαρμάκου τραστουζουμάμπη δερουξτεκάνη.

Στην μελέτη DESTINY-PanTumor02 to 85% των ασθενών με καρκίνο του ενδομητρίου και έκφραση του HER2 υποδοχέα 3+ ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία με τραστουζουμάμπη δερουξτεκάνη ακόμη και αν ήταν βαριά προθεραπευμένοι. Ακόμη και από τους ασθενείς με HER2 2+ έκφραση σχεδόν οι μισοί (47%) ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Συνεπώς παρατηρούμε πως ο έλεγχος για το μοριακό προφίλ των όγκων αυτών μπορεί να μας δώσει πολλές θεραπευτικές επιλογές. Αυτή η προσέγγιση υποστηρίζεται και από μελέτες που δημοσιεύτηκαν στο Αμερικάνικο Συνέδριο Ογκολογίας στο Σικάγο των ΗΠΑ (ASCO) 2024. Στο συνέδριο ανακοινώθηκε μία μελέτη φάσης ΙΙ σε ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου με θετική έκφραση ορμονικών υποδοχέων. Γνωρίζουμε ότι στη μεταστατική νόσο των ασθενών αυτών έχει θέση η ορμονοθεραπεία.

Ο συνδυασμός του ανταγωνιστή οιστρογονικών υποδοχέων φουλβεστράντη με τον αναστολέα κυκλινοεξαρτώμενων κινασών (CDK) 4 και 6 αμπεμασικλίμπη έδειξε ανταπόκριση στο 44% των ασθενών με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς και μία μέση διάρκεια ανταπόκρισης άνω του έτους παρόλο που μεγάλο ποσοστό των ασθενών αυτών είχε ήδη λάβει ορμονοθεραπεία (33%). Μία άλλη ενδιαφέρουσα μελέτη εν εξελίξει είναι αυτή σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνωμα του ενδομητρίου και μετάλλαξη στο γονίδιο PIK3CA.

Ο συνδυασμός του PI3K αναστολέα αλπελισίμπη και της φουλβεστράντης μελετάται σε ασθενείς με προχωρημένο (σταδίου III/IV) καρκίνο του ενδομητρίου που εκφράζει ορμονικούς υποδοχείς και φέρει PIK3CA μετάλλαξη. Εκτός από την ύπαρξη ορμονικών υποδοχέων ένα μικρό ποσοστό των ασθενών με καρκίνωμα του ενδομητρίου φέρουν σωματικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2 (~4%). Στο ASCO 2024 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης DUO-E βάσει της ύπαρξης ή απουσίας BRCA μετάλλαξης. Στην μελέτη DUO-E/GOG-3041/ENGOT-EN10 εξετάσθηκε το όφελος από την προσθήκη του αναστολέα των PARP πρωτεϊνών ολαπαρίμπη σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία με ντουρβαλουμάμπη ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με προχωρημένο ή υποτροπιάζον καρκίνωμα του ενδομητρίου μετά από χημειοθεραπεία με καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη.

Ο συνδυασμός της ολαπαρίμπης με ντουρβαλουμάμπη ως θεραπεία συντήρησης μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 45%. Όπως παρουσιάστηκε στο ASCO 2024 όφελος ως προς το διάστημα χωρίς υποτροπή είχαν όλες οι υποκατηγορίες ασθενών ανεξαρτήτως BRCA μετάλλαξης καθώς ακόμη και στους ασθενείς που δεν έφεραν BRCA μετάλλαξη η προσθήκη της ολαπαρίμπης στην ανοσοθεραπεία με ντουρβαλουμάμπη μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 43%.

Τέλος, μία ακόμα πολλά υποσχόμενη πρόσφατη θεραπευτική επιλογή είναι αυτή της θεραπείας συντήρησης με τον αναστολέα της πυρηνικής πρωτεΐνης XPO1 σελινεξόρη, η οποία έχει ως ρόλο να εξάγει πρωτεΐνες από τον πυρήνα των κυττάρων στο κυτταρόπλασμα. Το νέο αυτό αντικαρκινικό φάρμακο που χρησιμοποιείται ήδη ευρέως στο πολλαπλούν μυέλωμα, χορηγήθηκε ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνωμα του ενδομητρίου σταδίου IV που είχαν λάβει χημειοθεραπεία με ταξάνη και πλατίνα και είχαν ανταποκριθεί στη θεραπεία στη μελέτη φάσης III ENGOT-EN5/GOG-3055/SIENDO.

Αν και η θεραπεία δεν έδειξε όφελος στο συνολικό πληθυσμό, στους ασθενείς που δεν είχαν TP53 μετάλλαξη η θεραπεία συντήρησης με σελινεξόρη πενταπλασίασε το διάστημα ελεύθερο υποτροπής νόσου και μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 59%. Ειδικά οι ασθενείς χωρίς μετάλλαξη του γονιδίου TP53 και με απουσία μικροδορυφορικής αστάθειας (pMMR) είναι οι ασθενείς αυτοί που ωφελούνται περισσότερο από τη θεραπεία.

Συμπερασματικά, η θεραπευτική του μεταστατικό καρκίνου του ενδομητρίου έχει γίνει πλέον πιο εξατομικευμένη. Απαιτείται ένας εκτενής μοριακός έλεγχος για παρουσία μικροδορυφορικής αστάθειας (dMMR), μετάλλαξη στο TP53, έκφραση του HER2 υποδοχέα και ορμονικών υποδοχέων αλλά και άλλους προγνωστικούς και προβλεπτικούς δείκτες που θα μας κατευθύνουν στη βέλτιστη επιλογή θεραπείας.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr/