Κατηγορία: Γενικά

Το Αφγανιστάν εγκαινιάζει πανεθνική εκστρατεία εμβολιασμού κατά της πολιομυελίτιδας.

Στο Αφγανιστάν ξεκίνησε μια πανεθνική εκστρατεία εμβολιασμού κατά του ιού της πολιομυελίτιδας. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας που διοικείται από τους Ταλιμπάν, σχεδόν 11 εκατομμύρια παιδιά πρόκειται να εμβολιαστούν κατά της ασθένειας, γνωστής και ως πολιομυελίτιδα.

Η εκστρατεία πρόκειται να διεξαχθεί εντός τεσσάρων ημερών σε 31 από τις 34 επαρχίες της χώρας. Στις υπόλοιπες 3 επαρχίες, η εκστρατεία αναβλήθηκε για αργότερα λόγω του ψύχους και της έντονης βροχόπτωσης.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε ότι η επιστροφή εκατοντάδων χιλιάδων Αφγανών μετά τις μαζικές απελάσεις από το γειτονικό Πακιστάν αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης του ιού. Η πολιομυελίτιδα είναι μια μεταδοτική μολυσματική ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει μόνιμη παράλυση και θάνατο, ιδίως σε μικρά παιδιά.

Ο ιός μεταδίδεται συχνά μέσω μολυσμένου νερού. Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία. Η ασθένεια έχει εξαλειφθεί στις περισσότερες περιοχές του κόσμου ως αποτέλεσμα των εκστρατειών εμβολιασμού. Το Αφγανιστάν είναι μία από τις λίγες χώρες όπου εξακολουθούν να εμφανίζονται τακτικά κρούσματα του άγριου τύπου του ιού.

Στο παρελθόν, οι ομάδες εμβολιασμού στο Αφγανιστάν είχαν επανειλημμένα δεχθεί επιθέσεις.

Εξτρεμιστές διαδίδουν επίσης θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με υποτιθέμενες παρενέργειες.

Πριν αναλάβουν ξανά την εξουσία τον Αύγουστο του 2021, οι ισλαμιστές Ταλιμπάν είχαν απαγορεύσει τους εμβολιασμούς στις περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) διαπραγματεύτηκαν με επιτυχία την επανέναρξη του προγράμματος εμβολιασμού.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με εγκύκλιο της η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη παρέχει επεξηγήσεις για το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων για το έτος 2024, όπως αυτό συστήνεται από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών.

Επεξηγήσεις Πίνακα 1

1. Εμβόλιο φυματίωσης (BCG)

• Η πρόληψη της φυματίωσης συστήνεται να γίνεται με εμβολιασμό με BCG στη γέννηση σε νεογνά αυξημένου κινδύνου (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—φυματική μόλυνση/ φυματίωση).
• Ο εμβολιασμός συστήνεται, επίσης, σε βρέφη και παιδιά μέχρι και την ηλικία των 5 ετών που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου και δεν έχουν εμβολιαστεί με BCG.
• Το BCG χορηγείται ενδοδερμικά στην έξω επιφάνεια του αριστερού βραχίονα, στο ύψος της κατάφυσης του δελτοειδή. Χρησιμοποιείται λεπτή βελόνα (26G-28G) που εισάγεται σχεδόν παράλληλα προς την επιφάνεια του δέρματος με το στόμιο προς τα πάνω. Η δοσολογία του εμβολίου είναι 0,05 ml για τα νεογέννητα και τα βρέφη έως 12 μηνών, ενώ για τα παιδιά πάνω από την ηλικία αυτή (και τους ενήλικες) είναι 0,1 ml. Με την επιτυχή ενδοδερμική ένεση του εμβολίου δημιουργείται έπαρμα. Για την αποφυγή επιχώριας λεμφαδενίτιδας δεν θα πρέπει να χορηγηθεί άλλο εμβόλιο στο ίδιο άκρο για τουλάχιστον 3 μήνες.
  Δοκιμασία Mantoux
  Προληπτικός έλεγχος με τη δοκιμασία Mantoux συνιστάται σε βρέφη και παιδιά που ανήκουν στις παραπάνω ομάδες αυξημένου κινδύνου, καθώς και σε περιπτώσεις πιθανής έκθεσης, κατά την κρίση του ιατρού.

2. Εμβόλιο ηπατίτιδας Β (HepB) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: Γέννηση)
 Χορήγηση εμβολίου HepB στη γέννηση
 Όταν η μητέρα είναι φορέας του ιού της ηπατίτιδας Β (HbsAg +), η 1η δόση του μονοδύναμου εμβολίου HepB, καθώς και 0,5 ml υπεράνοσης γ-σφαιρίνης έναντι του ιού της ηπατίτιδας Β (HBIG), πρέπει να χορηγηθούν ταυτόχρονα και σε διαφορετικά σημεία εντός 12 ωρών από τη γέννηση.
 Σε περίπτωση που δεν είναι γνωστή η κατάσταση φορίας της μητέρας, η 1η δόση του εμβολίου HepB πρέπει να χορηγείται εντός 12 ωρών από τη γέννηση. Στη συνέχεια να γίνεται άμεσα έλεγχος για επιφανειακό αντιγόνο (HBsAg) στη μητέρα και, αν είναι θετική, να χορηγείται και HBIG στο νεογνό, όχι αργότερα από την ηλικία της μίας εβδομάδος.
 Δόσεις εμβολίου HepB μετά την 1η δόση στη γέννηση
 Η 2η δόση του εμβολίου στα παιδιά μητέρων φορέων που εμβολιάζονται στη γέννηση, πρέπει να χορηγείται σε ηλικία 1–2 μηνών και η τρίτη δόση όχι πριν την ηλικία των 24 εβδομάδων (6 μηνών).
 Χορήγηση 4ης δόσης συνιστάται σε πρόωρα, στα οποία η πρώτη δόση χορηγήθηκε ενώ το βάρος τους ήταν ≤2000g.
 Όλα τα παιδιά μητέρων-φορέων πρέπει να ελέγχονται μετά την συμπλήρωση και των 3 δόσεων HepB εμβολίου, στην ηλικία 9–12 μηνών, για HBsAg και anti-HBs. Επανάληψη με 1 δόση εμβολίου HepB και έλεγχος για anti-HBs ένα μήνα αργότερα, συστήνεται στα παιδιά θετικών μητέρων που εμβολιάστηκαν στη γέννηση και δεν ανέπτυξαν αντισώματα (anti-HBs<10 mIU/ml).
 Χορήγηση εμβολίου HepB μετά τη γέννηση
 Τα παιδιά που δεν εμβολιάζονται στη γέννηση πρέπει να λαμβάνουν 3 δόσεις εμβολίου HepB ως εξής:
 Σχήμα 0, 1, και 6 μήνες, αρχίζοντας από την ηλικία των 2 μηνών.
 Μεσοδιάστημα μεταξύ 1ης και 2ης δόσης: τουλάχιστον 4 εβδομάδες.
 Μεσοδιάστημα μεταξύ της 1ης και 3ης δόσης: τουλάχιστον 4 μήνες.
 Η τελευταία δόση δεν πρέπει να χορηγείται πριν την ηλικία των 24 εβδομάδων (6 μηνών).
 Ο εμβολιασμός μπορεί να γίνει και με τη χρήση εξαδύναμων εμβολίων, σύμφωνα με τα δοσολογικά σχήματα που αναφέρονται στα φύλλα οδηγιών των αντίστοιχων εμβολίων.

3. Εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη για παιδιά, εφήβους και ενήλικες
 Εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου, ακυτταρικό κοκκύτη (DTaP) για παιδιά <7 ετών (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6 εβδομάδες)
 Χορηγείται σε 5 δόσεις σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
 Η 4η δόση μπορεί να γίνει από τον 15ο μήνα ζωής εφόσον έχουν συμπληρωθεί 6 μήνες μετά την 3η δόση.
 Η 5η δόση γίνεται σε ηλικία 4–6 ετών.
 Το DTaP διατίθεται στην Ελλάδα σε συνδυασμό με άλλα εμβόλια ως 4-δύναμο DTaP-IPV, ως 5-δύναμο DTaP-IPV-Ηib και ως 6-δύναμο DTaP-IPV-Ηib-HepB.
 Τα πολυδύναμα εμβόλια προτιμώνται έναντι των ολιγοδυνάμων.
 Εμβόλιο τετάνου, διφθερίτιδας, ακυτταρικό κοκκύτη (Tdap) για άτομα ≥7 ετών
 Το Tdap περιέχει μικρότερη ποσότητα τοξοειδούς διφθερίτιδας, τετάνου και αντιγόνων κοκκύτη σε σύγκριση με το DTaP.
 Στην ηλικία 11–12 ετών συνιστάται μια επαναληπτική δόση με τη μορφή Tdap ή Tdap-IPV.
 Το Tdap ή Tdap-IPV μπορεί να χορηγηθεί οποτεδήποτε, ανεξάρτητα από το μεσοδιάστημα από
την τελευταία δόση εμβολίου που περιέχει τετανικό και διφθεριτικό αντιγόνο.
Η ανθρώπινη αντιτετανική ανοσοσφαιρίνη (TIG) χορηγείται ως προφύλαξη σε άτομα με ελλιπές (<3 δόσεις εμβολίου που περιέχει τοξοειδές του τετάνου) ή άγνωστο ιστορικό εμβολιασμού ΜΟΝΟ στις περιπτώσεις πρόσφατου ρυπαρού τραύματος (με χώμα, κόπρανα ή σίελο), συμπεριλαμβανομένων και των θλαστικών ή διατιτραινόντων τραυμάτων, των εγκαυμάτων ή του κρυοπαγήματος, καθώς και εκείνων από δήγματα ζώων ή βλήματος. Η χορήγηση της TIG γίνεται πάντα και κατά προτίμηση ταυτόχρονα, με μια αναμνηστική δόση ανάλογα με την ηλικία DTaP ή Tdap ή επί ελλείψεως, με Tdap-IPV και επαναπροσδιορισμό του χρονοδιαγράμματος εμβολιασμού. Η μη ταυτόχρονη χορήγηση της ανοσοσφαιρίνης και του εμβολίου δεν επηρεάζει την ανοσοαπάντηση (βλ. Πίνακας 4, Ενδείξεις εμβολιασμού για τον τέτανο παιδιών και εφήβων με
τραύμα).

4. Εμβόλιο πολιομυελίτιδας, αδρανοποιημένο (IPV) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6 εβδομάδες)
 Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα είναι απαραίτητες 4 δόσεις IPV.
 Εάν η 4η δόση χορηγηθεί πριν την ηλικία των 4 ετών, πρέπει να χορηγηθεί μία επιπλέον δόση στην ηλικία 4–6 ετών.

5. Εμβόλιο αιμόφιλου ινφλουέντζας τύπου b, συζευγμένο (Hib) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6
εβδομάδες)
 Το εμβόλιο Hib συνιστάται σε όλα τα υγιή παιδιά 2–59 μηνών σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
 Σχήμα εμβολιασμού με Hib ανάλογα με την ηλικία έναρξης του εμβολιασμού:
 Παιδιά 2–6 μηνών: 3 αρχικές δόσεις με μεσοδιάστημα 2 μηνών και 1 αναμνηστική δόση 12–15 μηνών.
 Παιδιά 7–11 μηνών: 2 δόσεις με μεσοδιάστημα ενός μηνός και 1 αναμνηστική δόση 12–23 μηνών.
 Παιδιά που πρωτοεμβολιάζονται σε ηλικία 12–23 μηνών: 2 δόσεις Hib με μεσοδιάστημα 2 μηνών.
 Παιδιά που πρωτοεμβολιάζονται σε ηλικία 24 μηνών και άνω: 1 δόση.

6. Εμβόλιο πνευμονιόκοκκου, συζευγμένο (PCV) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6 εβδομάδες)
Κυκλοφορούν δύο εμβόλια, το 13-δύναμο (PCV13) και το 15-δύναμο (PCV15). Στο PCV15 περιλαμβάνονται 2 επιπλέον ορότυποι (22F, 33F).
 Το PCV, είτε PCV13 ή PCV15, συνιστάται για όλα τα υγιή παιδιά 2–59 μηνών σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
 Σχήμα εμβολιασμού με PCV, είτε PCV13 ή PCV15, ανάλογα με την ηλικία έναρξης του εμβολιασμού:
 Παιδιά 2–4 μηνών: 2 αρχικές δόσεις PCV με μεσοδιάστημα 2 μηνών και 1 αναμνηστική δόση στους 12 μήνες.
 Παιδιά 5–11 μηνών: 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 1 μηνός και 1 αναμνηστική δόση στους 12 μήνες (με ελάχιστο μεσοδιάστημα 8 εβδομάδων από την τελευταία δόση).
 Παιδιά που πρωτοεμβολιάζονται σε ηλικία 12–23 μηνών: 2 δόσεις PCV με μεσοδιάστημα 2 μηνών.
 Παιδιά που πρωτοεμβολιάζονται σε ηλικία 24 μηνών και άνω: μία δόση PCV.
 Εμβολιασμός προώρων (<37 εβδομάδες κύησης): σχήμα 3+1.
 Τα παιδιά ≥2 ετών και άνω με αυξημένο κίνδυνο νόσησης από πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις
συνιστάται να εμβολιάζονται και με το 23-δύναμο πολυσακχαριδικό εμβόλιο (PPSV) επιπλέον
του συζευγμένου PCV

7. Εμβόλιο πνευμονιόκοκκου, πολυσακχαριδικό (PPSV23) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 2 έτη)
 Το 23-δύναμο πολυσακχαριδικό εμβόλιο (PPSV) συνιστάται να γίνεται επιπλέον του συζευγμένου PCV τουλάχιστον 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του PCV, σε άτομα ≥2 ετών με αυξημένο κίνδυνο νόσησης από πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—σοβαρές πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις).
 Μία αναμνηστική δόση PPSV23 συνιστάται να γίνεται 5 χρόνια μετά την 1η δόση.

8. Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου, συζευγμένο μονοδύναμο οροομάδας C (ΜCC) και τετραδύναμο
οροομάδων A,C,W135,Y (MCV4)
(Μικρότερη ηλικία χορήγησης: MCC: 6 εβδομάδες· MCV4-TT: 6 εβδομάδες· MCV4-CRM: 2 έτη)
 Το MCC γίνεται σε 1 δόση στους 12 μήνες.
 Το MCV4 συνιστάται στην ηλικία των 11–12 ετών (με αναπλήρωση έως και τα 18 έτη),
ανεξάρτητα αν έχει προηγηθεί εμβολιασμός με MCC.
 Το MCV4 συνιστάται, επίσης:
 Σε βρέφη και παιδιά (2 μηνών έως 18 ετών) με ανατομική ή λειτουργική ασπληνία (όπως ομόζυγη θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) και με εμμένουσα (συγγενή ή χρόνια) έλλειψη τελικών κλασμάτων του συμπληρώματος, όπως κληρονομική έλλειψη C3, C5-9, προπερδίνης, παράγοντα D ή Η, καθώς και όσα βρίσκονται σε θεραπεία με μονοκλωνικό αντίσωμα eculizumab ή ravulizumab.
 Σε βρέφη (≥2 μηνών), παιδιά και εφήβους που ανήκουν σε άλλες ομάδες αυξημένου κινδύνου (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος).
 Σχήμα εμβολιασμού με MCV4 των βρεφών και παιδιών σε υψηλό κίνδυνο ανάλογα με την ηλικία έναρξης του εμβολιασμού:
 Βρέφη που αρχίζουν τον εμβολιασμό σε ηλικία 2 έως 6 μηνών: 3 δόσεις στις ηλικίες 2, 4 και 12 μηνών (εμβόλιο MCV4-TT).
 Βρέφη που αρχίζουν εμβολιασμό μεταξύ 7 και 24 μηνών: 2 δόσεις, η 2η δόση να χορηγείται μετά τον 1ο χρόνο ζωής και τουλάχιστον 12 εβδομάδες από την 1η (εμβόλιο MCV4-TT).
 Παιδιά που αρχίζουν εμβολιασμό μετά την ηλικία των 2 ετών: 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 8 εβδομάδων (εμβόλιο MCV4-CRM είτε MCV4-TT).
 Εάν έχει προηγηθεί το MCC, η 1η δόση του MCV4 πρέπει να γίνεται με ελάχιστο μεσοδιάστημα ενός μηνός.
 Στα παιδιά που παραμένει η κατάσταση αυξημένου κινδύνου, συνιστάται αναμνηστική δόση MCV4 3-5 έτη μετά την ολοκλήρωση του προηγούμενου εμβολιασμού τους.
 MCV4-TT: μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6 εβδομάδες (Nimenrix) ή 12 μήνες (MenQuadFi) ανάλογα με τις ενδείξεις του φύλλου οδηγιών του σκευάσματος.
 MCV4-CRM: μικρότερη ηλικία χορήγησης: 2 έτη.

9. Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας Β, πρωτεϊνικό (ΜenB-4C ή MenB-fHbp)
(Μικρότερη ηλικία χορήγησης: ΜenB-4C: 6 εβδομάδες· MenB-fHbp: 10 έτη)
 Το εμβόλιο MenB-4C χορηγείται σε υγιή βρέφη σε δύο δόσεις στις ηλικίες 2 και 4 μηνών και μια αναμνηστική δόση στην ηλικία 12-15 μηνών. Σε κάθε περίπτωση, λόγω της επιδημιολογίας της νόσου, επισημαίνεται ότι η πρώτη δόση σε υγιή βρέφη πρέπει να γίνεται αμέσως μετά τη συμπλήρωση του δεύτερου μήνα της ζωής και το αργότερο έως την ηλικία των 6 μηνών, η δεύτερη δόση έως την ηλικία των 12 μηνών και η αναμνηστική δόση έως την ηλικία των 18 μηνών.
 Το εμβόλιο MenB συνιστάται από την ηλικία των 2 μηνών έως 18 ετών στις παρακάτω ομάδες
αυξημένου κινδύνου:
 Σε βρέφη και παιδιά με ανατομική ή λειτουργική ασπληνία (όπως ομόζυγη θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) και με εμμένουσα (συγγενή ή χρόνια) έλλειψη τελικών κλασμάτων του συμπληρώματος, όπως κληρονομική έλλειψη C3, C5-9, προπερδίνης, παράγοντα D ή Η, καθώς και όσα βρίσκονται σε θεραπεία με μονοκλωνικό αντίσωμα eculizumab (Soliris) ή ravulizumab
(Ultomiris).
 Σε βρέφη (≥2 μηνών), παιδιά, εφήβους και ενήλικες που ανήκουν σε άλλες ομάδες αυξημένου κινδύνου (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος).
 Ο εμβολιασμός MenB μπορεί να γίνει είτε με εμβόλιο ΜenB-4C είτε με εμβόλιο MenB-fHbp ανάλογα με την ηλικία.
 Σχήμα εμβολιασμού με ΜenB-4C των βρεφών, παιδιών και εφήβων σε υψηλό κίνδυνο ανάλογα με την ηλικία έναρξης του εμβολιασμού:
 Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 8 εβδομάδες
 Βρέφη που αρχίζουν τον εμβολιασμό σε ηλικία 2 έως 5 μηνών: 3 δόσεις στις ηλικίες 2, 4, 6 (ελάχιστο μεσοδιάστημα 4 εβδομάδες) και χορήγηση μιας αναμνηστικής δόσης σε ηλικία 12–15 μηνών (τουλάχιστον 6 μήνες μετά τον βασικό εμβολιασμό).
 Βρέφη που αρχίζουν τον εμβολιασμό σε ηλικία 6 έως 11 μηνών: 2 δόσεις με ελάχιστο μεσοδιάστημα 8 εβδομάδων και χορήγηση μιας αναμνηστικής δόσης στο 2ο χρόνο ζωής, τουλάχιστον 2 μήνες μετά τον βασικό εμβολιασμό.
 Νήπια που αρχίζουν τον εμβολιασμό μεταξύ 12 και 23 μηνών: 2 δόσεις με ελάχιστο μεσοδιάστημα 8 εβδομάδων και μια αναμνηστική δόση 12–23 μήνες μετά τη 2η
 Παιδιά που αρχίζουν τον εμβολιασμό σε ηλικία 2 έως 10 ετών: 2 δόσεις με ελάχιστο μεσοδιάστημα 8 εβδομάδων.
 Παιδιά που αρχίζουν τον εμβολιασμό από την ηλικία των 11 ετών και μετά: 2 δόσεις με ελάχιστο μεσοδιάστημα 1 μήνα.
 Η χορήγηση μετέπειτα αναμνηστικών δόσεων γίνεται ανάλογα με τις επίσημες συστάσεις που αφορούν τις ομάδες αυξημένου κινδύνου.
 Σχήμα εμβολιασμού με MenB-fHbp των παιδιών και εφήβων σε υψηλό κίνδυνο:
 Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 10 έτη.
 Σχήμα 3 δόσεων: 0, 1–2, 6 μήνες.
 Τα εμβόλια ΜenB-4C και MenB-fHbp δεν είναι εναλλάξιμα μεταξύ τους.

10. Εμβόλιο ρότα ιού (RV)
 Διατίθενται δύο εμβόλια που χορηγούνται από το στόμα:
 Tο μονοδύναμο (RV1) χορηγείται σε 2 δόσεις (2ος και 4ος μήνας).
 Το πενταδύναμο (RV5) σε 3 δόσεις (2ος, 4ος, 6ος μήνας).
 Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 6 εβδομάδες και για τα δύο εμβόλια.
 Ολοκλήρωση όλων των δόσεων: έως ηλικία 6 μηνών.
 Εάν καθυστερήσει η έναρξη του εμβολιασμού, η μέγιστη ηλικία για την 1η δόση σε εμβολιαζόμενο άτομο είναι η 15η εβδομάδα της ζωής και για την τελευταία δόση ο 8ος μήνας.
 Εάν δεν είναι γνωστό το ιδιοσκεύασμα που έχει χορηγηθεί στην 1η δόση, πρέπει να ολοκληρωθεί το σχήμα με άλλες δύο δόσεις RV1 ή RV5.

11. Εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες)
 Συνιστώνται 2 δόσεις του εμβολίου σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Η 2η δόση συστήνεται σε ηλικία 24–47 μηνών, μπορεί όμως να χορηγηθεί και νωρίτερα, αρκεί να έχουν περάσει 4 εβδομάδες μετά την πρώτη. Και οι δύο δόσεις πρέπει να χορηγούνται μετά το 12ο μήνα ζωής.
 Παιδιά και έφηβοι που δεν έχουν εμβολιασθεί με 2η δόση πρέπει να αναπληρώσουν το ταχύτερο δυνατόν.
 Συνιστάται 1 δόση του εμβολίου MMR σε βρέφη ηλικίας 6 έως 11 μηνών πριν την αναχώρησή τους για χώρες που ενδημούν η ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά. Η ίδια ηλικιακή ένδειξη εμβολιασμού ισχύει και σε περιόδους επιδημίας. Στις παραπάνω περιπτώσεις, τα βρέφη θα πρέπει να επανεμβολάζονται με 2 δόσεις MMR μετά την ηλικία των 12 μηνών, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.

12. Εμβόλιο ανεμευλογιάς (VAR) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες)
 Το εμβόλιο της ανεμευλογιάς συνιστάται μετά την ηλικία των 12 μηνών για παιδιά που δεν έχουν νοσήσει. Η 2η δόση συστήνεται σε ηλικία 24–47 μηνών, μπορεί όμως να χορηγηθεί και νωρίτερα αρκεί να έχουν περάσει 3 μήνες μετά την πρώτη. Στην περίπτωση που η 2η δόση έχει χορηγηθεί με μεσοδιάστημα ενός μηνός από την 1η δόση σε παιδιά 12 μηνών έως 12 ετών ο εμβολιασμός θεωρείται επαρκής και δεν επαναλαμβάνεται.
 Εμβόλιο Ιλαράς-Παρωτίτιδας-Ερυθράς-Ανεμευλογιάς (MMRV) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες).
 Το MMRV μπορεί να χορηγείται εναλλακτικά αντί των μεμονωμένων εμβολίων MMR και ανεμευλογιάς, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα (1η δόση 12–15 μηνών και 2η δόση 24–47 μηνών). Εναλλακτικά, σύμφωνα και με τα παραπάνω, οι δύο δόσεις μπορούν να χορηγηθούν με ελάχιστο μεσοδιάστημα 3 μηνών.

13. Εμβόλιο ηπατίτιδας Α (HepA) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες)
 Συνιστώνται δύο δόσεις με μεσοδιάστημα 6 μηνών σε νήπια 2–6 ετών.

14. Εμβόλιο ιού ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) (Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 9 έτη)
 Ο εμβολιασμός έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων ενδείκνυται σε αγόρια και κορίτσια για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, καθώς επίσης και των καρκίνων του στοματοφάρυγγα, του πρωκτού και του πέους, όπως και καλοήθων νοσημάτων σχετιζόμενων με τον ιό. Η μέγιστη προστασία επιτυγχάνεται εφόσον ο εμβολιασμός ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Στη χώρα μας διατίθεται το εννεαδύναμο (HPV9) εμβόλιο HPV.
 Ο εμβολιασμός HPV συστήνεται για αγόρια και κορίτσια στην ηλικία 9–11 ετών. Σε περίπτωση που ο εμβολιασμός δεν γίνει στη συνιστώμενη ηλικία, μπορεί να γίνει αναπλήρωση έως την ηλικία των 18 ετών. Επισημαίνεται ότι το εμβόλιο HPV αποζημιώνεται πλήρως σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 15-18 ετών μέχρι 31.12.2025. Ο περιορισμός στην αποζημίωση δεν αφορά τις ομάδες αυξημένου κινδύνου που περιγράφονται στη συνέχεια.
 Σχήμα εμβολιασμού με HPV (HPV9): 2 δόσεις (σχήμα 0, 6-12 μήνες).
 Σε ειδικές περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου συνιστάται εμβολιασμός έναντι του HPV σε άτομα ηλικίας 9–18 ετών σε σχήμα 3 δόσεων (0, 1–2, 6 μήνες) (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—λοίμωξη HPV).
Τα εμβόλια έναντι του HPV δεν συστήνονται κατά την κύηση, ωστόσο δεν είναι απαραίτητο να προηγείται test εγκυμοσύνης πριν την έναρξη του εμβολιασμού. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί εγκυμοσύνη μετά τη χορήγηση του εμβολίου, δεν συστήνεται διακοπή της, αλλά ο εμβολιασμός συμπληρώνεται μετά την ολοκλήρωσή της.

15. Εμβόλιο γρίπης (Infl)
 Χορηγείται σε υγιή βρέφη και παιδιά ηλικίας 6 μηνών ως 5 ετών
 Χορηγείται σε άτομα ηλικίας 5 ετών και άνω που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου—γρίπη).
 Βρέφη και παιδιά ηλικίας <9 ετών τα οποία εμβολιάζονται για πρώτη φορά ή εκείνα <9 ετών που στο παρελθόν είχαν λάβει μόνο 1 δόση εμβολίου γρίπης χρειάζονται 2 δόσεις αντιγριπικού εμβολίου με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 28 ημερών.
 Σε βρέφη ηλικίας ≥6 μηνών, χορηγούνται 0,5 ml (ολόκληρη η δόση) τετραδύναμου αντιγριπικού εμβολίου σύμφωνα με το φύλλο οδηγιών.

16. Εμβόλιο έναντι του κορωνοϊού (COVID-19)
 Χορηγείται σε άτομα ηλικίας 6 μηνών και άνω που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου (βλ. ομάδες αυξημένου κινδύνου για κορωνοϊό)
● Σε ανεμβολίαστα άτομα, ηλικίας 5 ετών και άνω χορηγείται μόνο μια δόση του επικαιροποιημένου εμβολίου ως βασικός εμβολιασμός.

● Σε ανεμβολίαστα άτομα, ηλικίας 6 μηνών ως 4 ετών χορηγούνται 3 δόσεις του επικαιροποιημένου εμβολίου ως βασικός εμβολιασμός (σύμφωνα με τις ισχύουσες συστάσεις).
H δεύτερη δόση συνιστάται να χορηγείται 3-8 εβδομάδες μετά την πρώτη, ακολουθούμενη από μια τρίτη δόση τουλάχιστον 8 εβδομάδες μετά τη δεύτερη.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ειδικές συμβουλές ανακοίνωσε η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα για την προστασία των ασθενών με ρευματικές παθήσεις κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών κυμάτων καύσωνα.

Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στη γενική μας υγεία, όπως μείωση της ενεργητικότητας, πτώση της πίεσης και αυξημένη εφίδρωση. Οι επιπτώσεις αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τους ασθενείς με ρευματικές παθήσεις, καθώς οι ακραίες καιρικές συνθήκες μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματά τους.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ασθενείς με ρευματικά νοσήματα αντιδρούν διαφορετικά στις καιρικές αλλαγές. Για κάποιους, το καλοκαίρι μπορεί να είναι η πιο δύσκολη εποχή, ενώ άλλοι θεωρούν τον χειμώνα ανυπόφορο. Παρόλα αυτά, η προστασία και η φροντίδα του εαυτού μας είναι απαραίτητη όταν εκδίδονται προειδοποιήσεις για ακραία ζέστη.

Για τα συμπτώματα της αρθρίτιδας, η αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία μπορεί να μειώσουν το επίπεδο ή το πάχος του υγρού γύρω από τις αρθρώσεις, προκαλώντας πόνο. Αν και η ζέστη και η υγρασία μπορούν να επηρεάσουν την αρθρίτιδα, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμένετε μέσα όλο το καλοκαίρι.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να παραμείνετε δροσεροί και να μειώσετε τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών κυμάτων καύσωνα:

• Ντυθείτε κατάλληλα: Επιλέξτε ελαφριά υφάσματα που δεν περιορίζουν τις αρθρώσεις σας. Φορέστε άνετα και υποστηρικτικά sneakers ή σανδάλια που επιτρέπουν στα πόδια σας να «αναπνέουν». Φορέστε μεγάλα καπέλα με φαρδύ γείσο για επιπλέον σκιά.
• Ενυδατωθείτε: Αυξήστε την κατανάλωση νερού κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και περιορίστε την κατανάλωση αλκοόλ και καφεΐνης, καθώς μπορούν να προκαλέσουν αφυδάτωση. Επιλέξτε περισσότερα φρέσκα φρούτα, λαχανικά και smoothies, τα οποία είναι φυσικά ενυδατικά.
• Περιορίστε τις πηγές θερμότητας: Κλείστε τα φώτα και τις ηλεκτρονικές συσκευές που ζεσταίνουν τα δωμάτιά σας. Αποφύγετε να μαγειρεύετε με ηλεκτρική κουζίνα ή φούρνο, καθώς αυξάνουν τη θερμοκρασία του σπιτιού σας.
• Μην ασκείστε στη ζέστη: Επιλέξτε ελαφριές ασκήσεις νωρίς το πρωί, πριν η θερμοκρασία φτάσει στο αποκορύφωμά της, ή ασκηθείτε σε εσωτερικό χώρο με κλιματισμό.
• Προγραμματίστε τον χρόνο σας σε εξωτερικούς χώρους: Αποφύγετε τις ισχυρότερες ακτίνες UV και τις υψηλότερες θερμοκρασίες, βγαίνοντας έξω πριν από τις 10 π.μ. και μετά τις 4 μ.μ.
• Κάντε διαλείμματα: Αν σκοπεύετε να μείνετε έξω για μεγάλο χρονικό διάστημα, βρείτε σκιερές περιοχές ή κοντινά μέρη με κλιματισμό για να δροσιστείτε όταν η ζέστη είναι αφόρητη.
• Κάντε κρύα ντους: Αν και η συνεχής παραμονή σε μια πισίνα δεν είναι εφικτή για όλους, τα σύντομα, κρύα ντους μπορούν να δροσίσουν το σώμα σας. Ακόμα και το να βυθίσετε τα πόδια σας σε μια μπανιέρα με κρύο νερό μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα.

Για περισσότερες πληροφορίες και συμβουλές σχετικά με την προστασία κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών κυμάτων καύσωνα, παρακαλούμε επικοινωνήστε με τον ιατρό σας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τις χρόνιες παθογένειές του να απειλούν άμεσα την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών. Η άμεση λήψη μέτρων αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Αυτό επισημαίνει η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, η οποία καταθέτει τις ακόλουθες προτάσεις:

1. Δημιουργία αποτελεσματικού οργανογράμματος.
   Απαιτείται ένας νέος σχεδιασμός που θα οδηγήσει σε μια αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία του ΕΣΥ, βασισμένος σε διαφάνεια και αξιοκρατία.
2. Μόνιμες προσλήψεις ιατρικού προσωπικού.
   ΚΑΜΙΑ άλλη αναβολή δεν είναι αποδεκτή. Οι προσλήψεις πρέπει να γίνονται με μόνιμες συμβάσεις, ώστε να διασφαλιστεί η σταθερότητα και η συνέπεια στην παροχή υπηρεσιών υγείας.
3. Νέο μισθολόγιο για τους ιατρούς/οδοντιάτρους.
   Το αναχρονιστικό ενιαίο μισθολόγιο που δεν ανταμείβει την ποιοτική και υπεύθυνη εργασία των ιατρών πρέπει να καταργηθεί. Η θεσμοθέτηση ενός νέου μισθολογίου, που θα προσεγγίζει τα επίπεδα της Ευρώπης, είναι αναγκαία και απαραίτητη για τη  στελέχωση του ΕΣΥ, ώστε να παρακινηθούν οι Έλληνες ιατροί και οδοντίατροι του εξωτερικού να επιστρέψουν στην πατρίδα μας.
4. Θέσπιση  κινήτρων για τους εργαζόμενους  σε δυσπρόσιτες περιοχές.                                                                                        Η προσέλκυση και διατήρηση ιατρών και οδοντιάτρων στις ακριτικές, νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές απαιτεί την άμεση θέσπιση ουσιαστικών κινήτρων:

α. Αυξημένοι μισθοί κατά 50%

β. Διασφάλιση της διαμονής τους σε κατοικίες ανάλογες με τις ανάγκες τους. (Στον τομέα αυτό είναι απαραίτητη η συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση)

γ. Υποχρεωτική η παραμονή των προσληφθέντων, για μία πενταετία τουλάχιστον, χωρίς την δυνατότητα αποσπάσεων

δ. Διασφάλιση της φροντίδας στην πρώιμη παιδική ηλικία για τα μέλη της οικογένειάς τους.

5. Αναβάθμιση τεχνολογικού εξοπλισμού.
Οι δημόσιες δομές υγείας πρέπει να εξοπλιστούν με σύγχρονη τεχνολογία,  για να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή φροντίδα για τους ασθενείς.

6. Εφαρμογή συστημάτων αξιολόγησης.
Τα συστήματα αξιολόγησης είναι απαραίτητα για τη μέτρηση της ικανοποίησης των πολιτών και τη συνεχή βελτίωση των υπηρεσιών. Η φωνή των πολιτών πρέπει να ακουστεί και να ληφθεί υπόψη.

7. Άμεση ανάκληση του Νόμου που επιτρέπει την άσκηση ιδιωτικού επαγγέλματος στους ιατρούς/οδοντιάτρους του δημοσίου τομέα.

Εκτός των συνθηκών αθέμιτου ανταγωνισμού που αυτόματα δημιουργεί η εν λόγω διάταξη, αποτελεί πρωτοφανή στρέβλωση της εξαγγελίας περί στήριξης του Ε.Σ.Υ., καθώς οδηγεί σε υπερεργασία το προσωπικό με προφανή την πορεία της πλήρους ιδιωτικοποίησης του δημόσιου υγειονομικού φορέα.

Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει να αγνοεί την πραγματικότητα και να αναλάβει τις ευθύνες της, προχωρώντας σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις για την προστασία της Δημόσιας Υγείας, καταλήγει σε ανακοίνωση της η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ψηφίζεται σήμερα το νομοσχέδιο του υπουργού Υγείας για τη ψυχιατρική μεταρρύθμιση εν μέσω αντιδράσεων

Στην Ολομέλεια της Βουλής προς συζήτηση και ψήφιση εισάγεται σήμερα Δευτέρα 29 Ιουλίου, το νομοσχέδιο από το Υπουργείο Υγείας για την «Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης» εν μέσω αντιδράσεων και διαφωνιών.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας περιλαμβάνει σειρά αλλαγών στα ψυχιατρικά νοσοκομεία και την απεξάρτηση, ενώ περιέχει και την επίμαχη διάταξη με την οποία ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να υποχρεώσει τους ιδιώτες γιατρούς να εργαστούν για το ΕΣΥ για να καλυφθούν τα κενά, διαφορετικά τους περιμένουν σκληρά μέτρα. Ειδικότερα κινδυνεύουν με αποκλεισμό από τον ΕΟΠΥΥ και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Η ρύθμιση αυτή οδηγεί σήμερα και τους προέδρους 59 Ιατρικών Συλλόγων έξω από τη Βουλή προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τις ρυθμίσεις του Άδωνι Γεωργιάδη. Ταυτόχρονα κινητοποιήσεις πραγματοποιούν και οι ενώσεις των νοσοκομειακών γιατρών, οι οποίοι επίσης θα βρεθούμε έξω από τη Βουλή για να διατυπώσουν τις έντονες διαφωνίες τους.

Υπουργείο Υγείας: Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

1. Οι αλλαγές που επιφέρει το παρόν νομοσχέδιο στο σύστημα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην Ελλάδα.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει τις απαιτούμενες οργανωτικές αλλαγές για τη βελτίωση των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας:

• Δημιουργείται το Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ.), που διαρθρώνεται σε επτά (7) Περιφερειακά Δίκτυα Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Πε.Δ.Υ.Ψ.Υ.), υπαγόμενα στις Διοικήσεις των αντίστοιχων Υγειονομικών Περιφερειών (Υ.Πε.) της χώρας, υπό ενιαία Ιατρική και Νοσηλευτική Διεύθυνση. Διασυνδέονται και δικτυώνονται οι δομές και οι Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας.

• Αναβαθμίζεται ο θεσμός του Υποδιοικητή Υ.Πε. αρμόδιου για θέματα ψυχικής υγείας με νέες αρμοδιότητες σχετικές με τον σχεδιασμό, την λειτουργία, την οργάνωση και την εποπτεία των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και των Εξαρτήσεων.

• Δημιουργείται ο Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης & Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Α.Ε.), ένα Νομικό πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου στο οποίο εντάσσεται το σύνολο των δομών, μονάδων, υπηρεσιών και προγραμμάτων του Ο.ΚΑ.ΝΑ., του ΚΕ.ΘΕ.Α. και των λοιπών Νοσοκομείων στην χώρα που λειτουργούν μονάδες και υπηρεσίες σχετικές με τις εξαρτήσεις.

Στόχος του Οργανισμού είναι η πρόληψη, η θεραπεία, η απεξάρτηση και η επανένταξη καθώς και η αυτοτέλεια και ο θεραπευτικός πλουραλισμός εκάστου φορέα και προγράμματος.

• Συστήνεται το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Συστήματος Επιδημιολογικής Παρακολούθησης και Θεραπευτικής Διαχείρισης (Ο.Π.Σ.), ένα σύστημα καταγραφής και παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο των αναγκαίων πληροφοριών για τον έλεγχο του έργου των φορέων του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ., καθώς επίσης και της διαθεσιμότητας και πληρότητας των υπηρεσιών, των διαθέσιμων κλινών και ραντεβού σε δομές καθώς και την τροχιά πλοήγησης των ασθενών σε αυτό. Στόχος του είναι η πλήρης και στοχευμένη κάλυψη των αναγκών των ωφελούμενων καθώς και η εξαγωγή επιδημιολογικών δεδομένων για την ψυχική υγεία του πληθυσμού. Αντίστοιχο Ο.Π.Σ. δημιουργείται και στον Ε.Ο.Π.Α.Ε.

• Συστήνεται, στο πλαίσιο του Ο.Π.Σ., το Εθνικό Δίκτυο Τηλεψυχιατρικής – Τηλεσυμβουλευτικής, με σκοπό την παροχή ιατρικής και ψυχικής υποστήριξης και συμβουλευτικής μέσω ψηφιακών υποδομών και υπηρεσιών, με απόλυτη τήρηση των κανόνων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και του GDPR.

2. Επιφέρει τον μετασχηματισμό των εναπομεινάντων Ψυχιατρικών Νοσοκομείων.

Τα εναπομείναντα Ειδικά Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και οι ψυχιατρικές κλινικές των Γενικών και Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων της χώρας εντάσσονται σε ένα ενιαίο και καθολικό δίκτυο συνεργαζόμενων δομών, μονάδων και υπηρεσιών, το Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ.).

Συγκεκριμένα, το Ψ.Ν.Α. «ΔΑΦΝΙ» και το «Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης» του Ενιαίου Γ.Ν. Θεσσαλονίκης «Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ» μεταφέρονται στις οικείες Διοικήσεις Υγειονομικών Υπηρεσιών (Δ.Υ.Πε.) ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, διασυνδέονται με τις δομές παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας αυτών και συνεχίζουν την εύρυθμη λειτουργεία τους.

Επομένως τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία δεν καταργούνται, αλλά μετασχηματίζονται αποκτώντας νέα νομική μορφή, ενισχύονται επιπλέον και μετεξελίσσονται σε Ολοκληρωμένα Κοινοτικά Δίκτυα Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

3. Επιφέρει βελτίωση στις εργασιακές συνθήκες των επαγγελματιών ψυχικής υγείας.

Το νομοσχέδιο σεβόμενο τα εργασιακά δικαιώματα των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και όλων εν γένει των εμπλεκομένων στην παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, διασφαλίζει τις θέσεις και το καθεστώς εργασίας κάθε επαγγελματία, μεταφέροντας την οργανική του θέση στον νέο φορέα, με την υφιστάμενη σχέση εργασίας, τον κλάδο και την ειδικότητά του. Επιπλέον, δημιουργεί ως εργασιακό κίνητρο για όλο το Νοσηλευτικό Προσωπικό που θα ενταχθεί στο Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ., την απόκτηση της Νοσηλευτικής Ειδικότητας Ψυχικής Υγείας. Καμία Εργασιακή Οντότητα δεν παραβλέπεται καθώς αναφέρεται ρητά στο παρόν νομοσχέδιο.

4. Βελτιώνει την ποιότητα παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας των ωφελούμενων, των φροντιστών και των οικογενειών τους.

• Η νέα διοικητική οργάνωση, σε επίπεδο Υγειονομικών Περιφερειών ενισχύει την προσβασιμότητα στις αναγκαίες και δωρεάν υπηρεσίες για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση, εγκαθιδρύει την δικτύωση και τη συνεργασία μεταξύ των παρόχων υγείας και διασφαλίζει το μέγιστο δυνατό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

• Ο Υποδιοικητής της Υ.Πε. αρμόδιος για θέματα Ψυχικής Υγείας, θα είναι υπεύθυνος για την οργάνωση, την εποπτεία και την λειτουργία των υπηρεσιών εντός του οικείου Πε.Δ.Υ.Ψ.Υ.

• Το νέο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Επιδημιολογικής Παρακολούθησης και Θεραπευτικής Διαχείρισης αποτελεί το επιστέγασμα της ολοκλήρωσης της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και έχει ως στόχο την συστηματική καταγραφή και παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο και με τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέσα, των αναγκαίων πληροφοριών για τον έλεγχο του έργου των φορέων του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ., ιδίως της διαθεσιμότητας και της πληρότητας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, των διαθέσιμων κλινών και ραντεβού σε φορείς και δομές καθώς και της τροχιάς πλοήγησης των ασθενών εντός αυτών.

• Εντός του πλαισίου του Ο.Π.Σ. συστήνεται για πρώτη φορά σε όλη την επικράτεια ένα Εθνικό Δίκτυο Τηλεψυχιατρικής – Τηλεσυμβουλευτικής, για την παροχή ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης – συμβουλευτικής, μέσω ψηφιακών υποδομών και υπηρεσιών.

5. Τι προσφέρει ο Ε.Ο.Π.Α.Ε. που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα.

Ο Ε.Ο.Π.Α.Ε. έρχεται να διασυνδέσει όλες τις κατακερματισμένες υπηρεσίες, να αξιοποιήσει βέλτιστα τους πόρους, οικονομικούς και ανθρώπινους, να εξαλείψει την αλληλοεπικάλυψη των υπηρεσιών και να παρέχει υπηρεσίες στους ωφελούμενους και τους οικείους τους ολιστικά και ανθρωποκεντρικά από την πρόληψη της χρήσης και της εμφάνισης εξαρτητικών συμπεριφορών, σωματική αποτοξίνωση, θεραπεία σε πρόγραμμα με υποκατάστατο ή στεγνό, μείωση της βλάβης, ψυχοκοινωνική φροντίδα και υποστήριξη, ολοκληρωμένη φροντίδα και κάλυψη αναγκών που συνδέονται με την εξάρτηση, ανάπτυξη δεξιοτήτων, επαγγελματική κατάρτιση, ενδυνάμωση και επανένταξη. Όλα αυτά θα γίνονται με τρόπο ενιαίο, έτσι ώστε κανένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει πρόβλημα εξάρτησης να μην μένει εκτός συστήματος, υποστήριξης και φροντίδας.

6. Η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων παρέχεται δωρεάν.

Με το νέο νομοσχέδιο ισχυροποιείται η δημόσια παροχή υπηρεσιών για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων, καθώς ένας ενιαίος και μεγάλος φορέας αναλαμβάνει τον ρόλο της πρόληψης, της μείωσης της βλάβης, της θεραπείας με ή χωρίς υποκατάστατο και της κοινωνικής επανένταξης, με μεγαλύτερη γεωγραφική κάλυψη και περισσότερες δομές και υπηρεσίες, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται το δικαίωμα για την πρόληψη και αντιμετώπιση κάθε εξάρτησης και την έγκυρη ενημέρωση για όλους τους πολίτες σε όλη την επικράτεια. Ο νέος ενιαίος οργανισμός είναι ΝΠΙΔ του ευρύτερου δημοσίου τομέα.

Η νομική μορφή των ΝΠΙΔ υπάρχει σε άπειρους φορείς του Ελληνικού Δημοσίου, όπως είναι το ΚΕΘΕΑ και ο Ο.ΚΑ.ΝΑ. Τα Ν.Π.Ι.Δ. είναι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης και χρηματοδοτούνται από το Ελληνικό Δημόσιο (άνω του 50%) κατέχοντας δημόσιο χαρακτήρα και εποπτεύονται από το αρμόδιο Υπουργείο.

7. Με το νέο νομοσχέδιο θα διευκολυνθεί η πρόσβαση σε δομές και υπηρεσίες, με γεωγραφική κάλυψη σε όλη την χώρα.

Η πρόσβαση θα διευκολυνθεί για τον ασθενή, καθώς όλες οι υπηρεσίες θα βρίσκονται υπό έναν Οργανισμό, δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα του ασθενή να πλοηγηθεί στο σύστημα και να επιλέξει τη θεραπεία που του ταιριάζει. Πλέον θα υπάρχουν δομές πρόληψης, μείωσης της βλάβης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης σε κάθε πόλη της Ελλάδας εξασφαλίζοντας το δικαίωμα της πρόσβασης σε όλους. Άρα θα υπάρχουν όλες οι διαθέσιμες υπηρεσίες σε ολόκληρη την επικράτεια. Δεν θα χρειάζεται να πηγαίνει από την μία πόλη στην άλλη ο εξαρτημένος συνάνθρωπός μας για να λάβει υπηρεσίες.

8. Όλοι οι φορείς αντιμετώπισης των εξαρτήσεων ενσωματώνονται στον Ε.Ο.Π.Α.Ε.

Όλοι οι φορείς αντιμετώπισης των εξαρτήσεων ενσωματώνονται στον Ε.Ο.Π.Α.Ε. (Ο.ΚΑ.ΝΑ., ΚΕΘΕΑ, 18ΑΝΩ, ΙΑΝΟΣ, ΑΡΓΩ, «ΔΙΑΠΛΟΥΣ», DETOX ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ) και συνεχίζουν κανονικά τη λειτουργία τους χωρίς να κλείσει καμία δομή και καμία υπηρεσία. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι θα υπάρχει ενιαία διαχείριση τους, ένα ενιαίο διοικητικό σχήμα και όχι κατακερματισμός υπηρεσιών και διοίκηση διαφορετικών ταχυτήτων. Θα διασυνδέονται μεταξύ τους, ώστε να υπάρχει η βέλτιστη πλοήγηση του εξαρτημένου ατόμου στο σύστημα και να παρακολουθείται η πορεία του με στόχο να διατηρείται μέσα στο σύστημα υγείας και να μην «χάνεται».

9. Τα Κέντρα Πρόληψης συνεχίζουν κανονικά την λειτουργία τους.

Τα Κέντρα Πρόληψης συνεχίζουν κανονικά τη λειτουργία τους σύμφωνα με την Προγραμματική σύμβαση που έχει υπογραφεί από το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εσωτερικών. Ειδικότερα:

Τα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας του άρθρου 61 ν. 3459/2006, ανήκουν σε μη κρατικούς φορείς (ΑΜΚΕ), μη εποπτευόμενους από το Υπουργείο Υγείας.

Λειτουργούν με συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο βάσει Προγραμματικής Συμφωνίας με το Υπουργείο Εσωτερικών και από πλευράς Υπουργείου Υγείας με τον Ο.ΚΑ.ΝΑ., μέχρι το 2027. Ως εκ τούτου δεν αποτελούν αντικείμενο ρύθμισης του παρόντος νομοσχεδίου, με το οποίο ιδρύεται ένας δημόσιος οργανισμός για την πρόληψη και αντιμετώπιση των εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Α.Ε.). Η μόνη αλλαγή που επέρχεται αναφορικά με αυτά είναι ότι στην ισχύουσα προγραμματική σύμβαση που διέπει τη λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης υπεισέρχεται στη θέση του έως σήμερα συμβαλλόμενου Ο.ΚΑ.ΝΑ ο συνιστώμενος Ε.Ο.Π.Α.Ε..

10. Η Πρόληψη των Εξαρτήσεων ισχυροποιείται.

Δημιουργείται για πρώτη φορά Διεύθυνση Πρόληψης που θα εποπτεύει και θα συντονίζει όλες τις υπηρεσίες, έτσι ώστε να υλοποιούνται οι απαραίτητες παρεμβάσεις και η ευαισθητοποίηση σε όλες τις τοπικές κοινωνίες.
Επομένως, η πρόληψη ισχυροποιείται, καθώς θα ιδρυθούν υπηρεσίες πρόληψης και ενημέρωσης σε κάθε νομό, οι οποίες θα διαλειτουργούν ώστε να καλυφθούν οι σημαντικές και πολλές ανάγκες που υπάρχουν στο πεδίο των εξαρτήσεων.

11. Δημιουργούνται νέες δομές Detox.

Δημιουργούνται δομές Detox εντός των νοσοκομείων σε περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, παρέχοντας τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους ωφελούμενους. Θα υπάρχει η δυνατότητα ένταξης για αποτοξίνωση σε κάθε περιοχή και ακολούθως σε θεραπευτικό πρόγραμμα του Ε.Ο.Π.Α.Ε. («στεγνό», ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, επανένταξη κ.α).

12. Τα «στεγνά» προγράμματα συνεχίζουν την λειτουργία τους.

Τα «στεγνά» προγράμματα συνεχίζουν να λειτουργούν. Ενδυναμώνονται με την δημιουργία και άλλων υπηρεσιών και των Detox καλύπτοντας γεωγραφικά όλη την Ελλάδα. Θα λειτουργούν επομένως με ενιαίο τρόπο και ομογενοποιημένη προσέγγιση. Παράλληλα, οι ασθενείς θα μπορούν να εισέρχονται σε «στεγνό» πρόγραμμα πιο εύκολα σε σχέση με το παρελθόν, και σε περισσότερα σημεία της χώρας, καθώς θα διασυνδέονται άμεσα με όλες τις υπηρεσίες και τα θεραπευτικά προγράμματα του Ε.Ο.Π.Α.Ε.

13. Το προσωπικό των φορέων που εντάσσονται στον Ε.Ο.Π.Α.Ε. συνεχίζει να εργάζεται.

Όλο το προσωπικό ανεξαιρέτως σχέσης εργασίας θα συνεχίσει να εργάζεται με τη σύμβαση που έχει (ΙΔΑΧ, ΙΔΟΧ, ΔΠΥ, επικουρικοί, ΟΑΕΔ κ.α.), μεταφέροντας όλα τα εργασιακά δικαιώματα του στον νέο Οργανισμό. Κανένας εργαζόμενος δεν θα χάσει τη δουλειά του.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Για κατασκευαστές σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος
Ένα νέο έργο που στοχεύει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης και της προσβασιμότητας στα υποψήφια εμβόλια mRNA κατά της γρίπης των πτηνών (H5N1) στον άνθρωπο, για κατασκευαστές σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ξεκίνησε χθες. Η εταιρεία Sinergium Biotech της Αργεντινής θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας αξιοποιώντας το Πρόγραμμα Μεταφοράς Τεχνολογίας mRNA (mRNA Technology Transfer Programme) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Medicines Patent Pool (MPP). Το Πρόγραμμα Μεταφοράς Τεχνολογίας mRNA, που αναπτύχθηκε από κοινού από τον ΠΟΥ και το MPP, ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2021 με στόχο να δώσει την ευκαιρία σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LMIC) για την ανάπτυξη και παραγωγή εμβολίων mRNA. Η Sinergium Biotech, εταίρος στο Πρόγραμμα Μεταφοράς Τεχνολογίας mRNA, έχει αναπτύξει υποψήφια εμβόλια H5N1 και στοχεύει να καθιερώσει την απόδειξη της ιδέας σε προκλινικά μοντέλα. Μόλις ολοκληρωθεί το πακέτο προκλινικών δεδομένων, η τεχνολογία, τα υλικά και η τεχνογνωσία θα μοιραστούν με άλλους κατασκευαστές, βοηθώντας στην επιτάχυνση της ανάπτυξης υποψήφιων εμβολίων για τον H5N1 και ενισχύοντας τις προσπάθειες ετοιμότητας για πανδημία. «Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί παράδειγμα γιατί ο ΠΟΥ καθιέρωσε το Πρόγραμμα Μεταφοράς Τεχνολογίας mRNA – για την προώθηση μεγαλύτερης έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, έτσι ώστε όταν φτάσει η επόμενη πανδημία, ο κόσμος να είναι καλύτερα προετοιμασμένος να απαντήσει αποτελεσματικά και ισότιμα», δήλωσε ο Δρ Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Όταν δημιουργήσαμε το Πρόγραμμα Μεταφοράς Τεχνολογίας mRNA με τον ΠΟΥ, στόχος μας ήταν να επιτρέψουμε σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος να ηγηθούν των αναπτυξιακών προσπαθειών, να προωθήσουν τη συνεργασία, να μοιράζονται πόρους και να διαδίδουν τη γνώση», δήλωσε ο Τσαρλς Γκορ, Εκτελεστικός Διευθυντής της MPP. «Αυτή η ανακοίνωση υπογραμμίζει τη σημασία όχι μόνο της γεωγραφικής διαφοροποίησης της καινοτομίας και της παραγωγής τεχνολογιών υγείας, αλλά και τη σημασία του έγκαιρου σχεδιασμού για την πρόσβαση και την ανταλλαγή τεχνογνωσίας στην Ε&Α», δήλωσε ο Δρ Jarbas Barbosa, Διευθυντής του Παναμερικανικού Οργανισμού Υγείας.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Μετά από νέα αύξηση των μισθών κατά 22,3%
Μήνες απεργιών από τους εκπαιδευόμενους γιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας ενδέχεται να λήξουν αφού το συνδικάτο που τους εκπροσωπεί συνέστησε να αποδεχτούν μια νέα συνολική αύξηση των μισθών τους κατά 22,3% σε διάστημα δύο ετών. Η Βρετανική Ιατρική Ένωση (BMA), η οποία εκπροσωπεί περίπου 50.000 εκπαιδευόμενους γιατρούς και η νέα κυβέρνηση των Εργατικών ανακοίνωσαν τους όρους τη Δευτέρα. Περίπου οι μισοί νοσοκομειακοί γιατροί στη Βρετανία ανήκουν στην κατηγορία των εκπαιδευόμενων, κατηγορία στην οποία περιλαμβάνονται οι γιατροί που μόλις έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους αλλά και αυτοί που έχουν ακόμη και περισσότερα από οκτώ χρόνια εμπειρία. Οι απεργίες άρχισαν στις αρχές του 2023 με αίτημα αύξηση μισθών κατά 35%, η οποία, όπως λένε, είναι απαραίτητη για την κάλυψη των επιπτώσεων του πληθωρισμού. Οι απεργίες περιελάμβαναν και τη μεγαλύτερη απεργία στην 75χρονη ιστορία του NHS τον Ιανουάριο. Το θέμα των γιατρών είναι ένα από τα ζητήματα της εργασιακής αναταραχής της Βρετανίας τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς ο υψηλός πληθωρισμός και το κόστος ζωής ώθησαν τους εργαζόμενους να απαιτήσουν καλύτερες αμοιβές σε ένα ευρύ φάσμα τομέων. «Αυτή η προσφορά δεν αποκαθιστά την αμοιβή που έχασαν οι εκπαιδευόμενοι γιατροί την τελευταία 15ετία», δήλωσαν οι εκπρόσωποι της BMA, Robert Laurenson και Vivek Trivedi. «Υπάρχουν ακόμα δρόμος, αλλά αυτή η κυβέρνηση δείχνει ότι μπορεί να μάθει από λάθη του παρελθόντος», πρόσθεσαν. «Ήταν μια σκληρή διαπραγμάτευση, αλλά επιταχύναμε τις διαδικασίες για να καταλήξουμε σε μια δίκαιη προσφορά», δήλωσε ο νέος υπουργός Υγείας Wes Streeting.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Λόγω της μεγάλης προόδου στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου
Η σχετική 5ετής επιβίωση των ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ) έχει αυξηθεί από 65,1% το 1975 στο 87,2% το 2021 λόγω της μεγάλης προόδου που έχει επιτευχθεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Όπως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Δέσποινα Φωτίου (Αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) η απόφαση για την έναρξη θεραπείας εξαρτάται από την παρουσία ενεργού/συμπτωματικής νόσου και οι ασυμπτωματικοί ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται χωρίς θεραπεία. Όσον αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση απομακρυνόμαστε πλέον από τη συμβατική χημειοθεραπεία ή χημειο/ανοσοθεραπεία και χορηγούνται συνδυασμοί στοχευμένων παραγόντων για βραχύ χρονικό διάστημα και ακολούθως παρακολούθηση. Οι τρεις βασικές κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20 στην επιφάνεια των λεμφοκυττάρων, όπως η ριτουξιμάμπη (rituximab) και η ομπινουτουζουμάμπη (obinotuzumab), οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton (ΒΤΚ), ιμπρουτινίβη (ibrutinib), ακαλαμπρουτινίβη (acalabrutinib) και ζανουμπρουτινίβη (zanubrutinib) και οι αναστολείς της B-cell lymphoma (BCL)2 πρωτεΐνης που εμποδίζει τον θάνατο των Β-λεμφοκυττάρων όπως η βενετοκλάξη (venetoclax). Στην εποχή των νέων παραγόντων, η επιλογή της θεραπείας πρώτης γραμμής αποτελεί συχνά δύσκολο έργο που απαιτεί χρόνο, προσοχή στις συνοδές νόσους, στη συνοδό φαρμακευτική αγωγή και συν-αξιολόγηση των προτιμήσεων των ασθενών. Απαραίτητο είναι επίσης να αξιολογούνται οι μεταλλάξεις του γονιδίου p53, οι σωματικές υπερμεταλλάξεις της IgVH περιοχής και ο καρυότυπος που καθορίζουν την πρόγνωση της νόσου και επηρεάζουν το θεραπευτικό πλάνο. Η υποομάδα ασθενών με μεταλλάξεις του γονιδίου p53 αποτελεί την μεγαλύτερη θεραπευτική πρόκληση καθώς εμφανίζει σημαντικά δυσμενέστερη πρόγνωση και ανθεκτικότητα στη θεραπεία. Οι θεραπείες μπορεί να είναι ορισμένου χρονικού διαστήματος (συνδυασμοί) ή μέχρι προόδου νόσου ανάλογα με το προφίλ του ασθενούς και το θεραπευτικό πλάνο. Πλέον η κλασσική χημειοθεραπεία και η χημειο-ανοσοθεραπεία δεν αποτελούν πρώτη επιλογή για την πλειονότητα των ασθενών ιδιαίτερα για τους υψηλότερου κινδύνου ασθενείς με μεταλλάξεις του p53 . Βασική επιλογή αποτελεί ο συνδυασμός venetoclax-obinutuzumab συνολικής διάρκειας 12 μηνών ο οποίος έλαβε έγκριση με βάση τη μελέτη φάσης 3 CLL14. Το Obinutuzumab χορηγείται ενδοφλεβίως για 6 κύκλους και το venetoclax από του στόματος για συνολικά 12 μήνες. Παρουσιάστηκαν πρόσφατα τα δεδομένα από την 6ετή παρακολούθηση της μελέτης, το 53% των ασθενών που είχε λάβει τον συνδυασμό αυτόν βρίσκεται ακόμα σε ύφεση και πάνω από το 60% δεν έχει ξεκινήσει δεύτερη γραμμή θεραπείας. Το Obinutuzumab μπορεί επίσης να χορηγηθεί με ΒΤΚ αναστολέα όπως το acalabrutinib (ELEVATE-TN μελέτη φάσης ΙΙΙ). Στο σχήμα αυτό χορηγείται το Obinutuzumab για 7 κύκλους ενώ το acalabrutinib (από του στόματος) χορηγείται μέχρι προόδου νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας. H διετής επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου έφτασε το 93% για τους ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό. Μια αποδεκτή εναλλακτική αποτελεί η χορήγηση του παλαιότερου μονοκλωνικού αντισώματος rituximab σε συνδυασμό με τον ΒΤΚ αναστολέα πρώτης γενιάς ibrutinib (μελέτη Alliance A041202). Ένας ακόμα πολύ αποτελεσματικός συνδυασμός στοχευμένων θεραπειών, με χορήγηση μόνο από του στόματος, είναι αυτός των BTK αναστολέων με το venetoclax.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Απόφαση του Υπουργού Υγείας
Η επέκταση του Συστήματος Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης και σε πολίτες τρίτων χωρών και Ευρωπαίους πολίτες, προβλέπεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Όπως αναφέρεται στη σχετική απόφαση, το μέτρο αφορά πολίτες τρίτων χωρών και σε Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι δεν διαθέτουν ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας (ΕΚΑΑ), οι οποίοι διαμένουν προσωρινά στην Ελλάδα ή παραθερίζουν εντός Επικράτειας και δεν διαθέτουν ΑΜΚΑ ή άλλο εθνικό αριθμό τύπου ΑΜΚΑ (ΠΑΥΠΑ, ΠΑΥΠΕΚ, ΠΑΜΚΑ). η απόφαση αφορά αποκλειστικά φάρμακα ανθρώπινης χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοσκευασμάτων ή σκευασμάτων που περιέχουν τις ουσίες που περιέχονται στους πίνακες Α’ – Δ’ του άρθρου 1 του ν. 3459/2006 (Α’ 103) και της παρ. 8 του άρθρου 1 του π.δ. 148/2007(Α’191), που είναι καταχωρημένα στο ΣΗΣ της ΗΔΙΚΑ για τους σκοπούς της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και μόνο και στα οποία έχουν πρόσβαση οι ιατροί που είναι πιστοποιημένοι ως χρήστες του ΣΗΣ. Οι ιατροί που είναι εγγεγραμμένοι ως χρήστες του ΣΗΣ προβαίνουν στην ταυτοποίηση του ασθενούς-πολίτη τρίτης χώρας με την επίδειξη του ισχύοντος διαβατηρίου του ή την ταυτότητα του Ευρωπαίου πολίτη που δεν διαθέτει ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας, καταχωρίζουν ηλεκτρονικά τη συνταγή (διάγνωση και φάρμακα).

 

 

Πηγη:HealthDaily

Τι αναφέρεται για ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά
Το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων για το έτος 2024, όπως διαμορφώθηκε από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, παρουσιάζει με εγκύκλιό της η αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη. Ειδικότερα, για το Εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR) αναφέρονται τα εξής: Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες. Συνιστώνται 2 δόσεις του εμβολίου σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Η 2η δόση συστήνεται σε ηλικία 24-47 μηνών, μπορεί όμως να χορηγηθεί και νωρίτερα, αρκεί να έχουν περάσει 4 εβδομάδες μετά την πρώτη. Και οι δύο δόσεις πρέπει να χορηγούνται μετά το 12o μήνα ζωής. Παιδιά και έφηβοι που δεν έχουν εμβολιασθεί με 2η δόση πρέπει να αναπληρώσουν το ταχύτερο δυνατόν. Συνιστάται 1 δόση του εμβολίου MMR σε βρέφη ηλικίας 6 έως 11 μηνών πριν την αναχώρησή τους για χώρες που ενδημούν η ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά. Η ίδια ηλικιακή ένδειξη εμβολιασμού ισχύει και σε περιόδους επιδημίας. Στις παραπάνω περιπτώσεις, τα βρέφη θα πρέπει να επανεμβολάζονται με 2 δόσεις MMR μετά την ηλικία των 12 μηνών, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Η μικρότερη ηλικία χορήγησης για το Εμβόλιο Ιλαράς-Παρωτίτιδας-Ερυθράς-Ανεμευλογιάς (MMRV) είναι οι 12 μήνες. Το MMRV μπορεί να χορηγείται εναλλακτικά αντί των μεμονωμένων εμβολίων MMR και ανεμευλογιάς, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα (1η δόση 12–15 μηνών και 2η δόση 24–47μηνών). Εναλλακτικά, σύμφωνα και με τα παραπάνω, οι δύο δόσεις μπορούν να χορηγηθούν με ελάχιστο μεσοδιάστημα 3 μηνών.

 

 

Πηγη: HealthDaily