ΚΥΑ Γ2γ/Γ.Π.15074/2024 – ΦΕΚ 4082/Β/12-7-2024 Καθορισμός του ύψους, του τρόπου υπολογισμού, της διαδικασίας παρακράτησης και απόδοσης της κράτησης υπέρ Ε.Κ.Α.Π.Υ. καθώς και των λοιπών σχετικών λεπτομερειών εφαρμογής της περ. β της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 4865/2021 (Α’ 238).

FEK-2024-Tefxos B-04082-downloaded -15_07_2024

 

 

..

Εθελοντική αιμοδοσία: Οι ανάγκες των συνανθρώπων μας για αίμα δεν πάνε διακοπές

Κάλεσα στους εθελοντές αιμοδότες να δώσουν αίμα πριν πάνε διακοπές απευθύνει μέσω του oloygeia.gr ο πρόεδρος του ΕΚΕΑ Π. Κατσίβελας.

Αφιερώνοντας 10 λεπτά από την ζωή σας μπορείτε σώσετε 3 ζωές. Η προσφορά ζωής μέσω του αίματος είναι κορυφαία πράξη και ανεπανάληπτο γεγονός , που μπορεί να κάνει τη ζωή σας και την καθημερινότητά σας ξεχωριστή.
Το καλοκαίρι δεν σταματούν να αρρωσταίνουν οι άνθρωποι και οι ανάγκες για αίμα είναι μεγαλύτερες, καθώς ο πληθυσμός της χώρας υπερ πολλαπλασιάζεται, γι’ αυτό λοιπόν είναι ανάγκη , πριν φύγετε για διακοπές να δώσετε μια μονάδα αίμα , δηλώνει στο oloygeia.gr o Προέδρου του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) Παναγιώτης Κατσίβελας. Δίνει έμφαση στις καλοκαιρινές ανάγκες για αίμα και στις δράσεις του ΕΚΕΑ, τονίζοντας την ανάγκη να μην σταματήσετε να δίνετε αίμα και το καλοκαίρι , γιατί «οι ανάγκες των συνανθρώπων μας δεν πάνε διακοπές».

Ποιες είναι οι προκλήσεις της καλοκαιρινής περιόδου; Γιατί είναι σημαντικό να δώσουμε αίμα ενόψει των διακοπών;

«Να αρχίσουμε από μια γενική παραδοχή ότι οι ανάγκες και τα προβλήματα των ασθενών μας δεν διακρίνουν ημέρες , δεν διακρίνουν περιόδους δεν διακρίνουν εποχές. Το καλοκαίρι δεν σταματούν να αρρωσταίνουν οι άνθρωποι, οι ανάγκες μας σε αίμα δεν γίνονται μικρότερες. Να προσθέσω σ’ αυτό, ότι ο πληθυσμός της χώρας , λόγω του τουρισμού , υπερ πολλαπλασιάζεται, οπότε και οι ανάγκες σε αίμα γίνονται μεγαλύτερες. Και αν συνυπολογίσει κανείς και την αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων, γίνεται έκδηλα προφανές , ότι οι ανάγκες μας σε αίμα τους θερινούς μήνες , γίνονται περισσότερες.

Δεν μπορούμε να συγκεντρώνουμε αίμα κάθε φορά που δεν θα το χρησιμοποιήσουμε γιατί δεν επιτρέπεται ηθικά να το αδρανοποιούμε. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λύσουμε την εξίσωση της επάρκειας του αίματος , και ως προς τον χρόνο και ως προς τον αριθμό.

Οι ανάγκες του αίματος τους θερινούς μήνες είναι μεγαλύτερες . Όμως δεν συγκεντρώνουμε τις ποσότητες του αίματος που χρειαζόμαστε. Αυτό όμως πρέπει να το διορθώσουμε, να γίνουμε καλύτεροι.

Με αυτές τις παραδοχές πρέπει να συνεχίσουμε όλοι εμείς, που μπορούμε, να αιμοδοτούμε και το καλοκαίρι, όπως και τις άλλες εποχές.
Βεβαίως οι προτεραιότητες των ανθρώπων αλλάζουν το καλοκαίρι, δεν αλλάζει όμως το ότι συνάνθρωποί μας, μας έχουν ανάγκη για μια ευκαιρία στην ζωή. Τι είναι 10 λεπτά από την ζωή μας , ή αν θέλετε μισή ώρα για όλη την διαδικασία για να σώσουμε τρεις ζωές. Υπάρχει πάντα χρόνος για τα μεγάλα πράγματα. Και η αλληλεγγύη για τους αδύνατους και η προσφορά ζωής μέσω του αίματος είναι κορυφαία προσφορά και ανεπανάληπτο γεγονός, που μπορεί να κάνει τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας ξεχωριστή.
Γι’ αυτό λοιπόν είναι ανάγκη, πριν πάμε διακοπές να δώσουμε μια μονάδα αίμα και αν δεν τα καταφέρουμε να γίνει αμέσως με την επιστροφή μας , από αυτές.
Μην ξεχνάμε ότι, ο άνθρωπος και μόνο είναι η πηγή του αίματος, γι’ αυτό και η μόνη ελπίδα έρχεται από τους συνανθρώπους μας και από την κοινωνική ευαισθησία του καθενός μας».

Εβδομάδα αιμοδοσίας στο Σύνταγμα. Ποιος ο σκοπός και το μήνυμα της δράσης;

«Με αυτά τα δεδομένα και με την αναγκαιότητα της ανατροπής, αυτό του αρνητικού γεγονότος , δηλαδή του να υστερούμε στη συλλογή αίματος τους καλοκαιρινούς μήνες, οφείλουμε να κάνουμε δράσεις . Δράσεις αποτελεσματικές . Έτσι τέλη Ιουλίου, φέρνουμε την αιμοδοσία πιο κοντά στους εθελοντές μας, κάνουμε την όλη διαδικασία πιο εύκολη, με εύκολη πρόσβαση σε όλους και κυρίως σε ένα ευχάριστο κλιματιζόμενο περιβάλλον στο μετρό Συντάγματος.

Έχουμε ανάγκη από πολλές μονάδες αίματος και γι’ αυτό μιλάμε για εβδομάδα αιμοδοσίας, την οποία προτιθέμεθα να συνεχίσουμε και να κάνουμε τον Ιούλιο μήνα αιμοδοσίας. Υπό αυτές τις συνθήκες πιστεύω ότι οι εθελοντές αιμοδότες μας θα δώσουν και αυτή την φορά το παρόν , όπως άλλωστε κάνουν πάντα , όταν γνωρίζουν το πρόβλημα και δεν κάνουμε τίποτα άλλο να το κοινωνούμε για να μπορέσουμε να το επιλύσουμε.
Είναι αναγκαιότητα να ανατρέψουμε καθιερωμένες συνήθειες , να γίνουμε προμηθείς των προβλημάτων μας και όχι απολογητικοί επιμηθείς του».

αιμοδοσία

Που στοχεύει η επικοινωνιακή καμπάνια του ΕΚΕΑ;

Η καμπάνια του ΕΚΕΑ έχει μια διπλή υπόσταση. Είναι το κεντρικό μήνυμα της Αιμοδοσίας, είναι η ανάδειξη του πραγματικού νοήματος της Εθελοντικής Αιμοδοσίας και η σημαντικότητά της. Ο ασθενής που θα πάρει το αίμα ή ένα παράγωγο του αίματος θα του δοθεί η δυνατότητα της ζωής, μπορεί η ζωή μας να μην είναι παραμυθένια, όμως προσφέροντας το αίμα μας μπορούμε να κάνουμε τους ανθρώπους να ζήσουν και να ζήσουν καλύτερα. Και ο εθελοντής αιμοδότης με αυτήν την προσφορά του είναι περισσότερο από βέβαιο ότι θα νοιώθει καλύτερα, ευτυχέστερος, σημαντικός, ωφέλιμος, ζωοδότης.

Δεν υπάρχουν πολλές δραστηριότητες στον ανθρώπινο βίο, συγκρίσιμες με αυτήν τη σχέση εθελοντή αιμοδότη και ασθενούς. Και το μοναδικό στην εθελοντική αιμοδοσία είναι ότι αυτοί δεν γνωρίζονται. Γι’ αυτό στο φετινό μήνυμα εμπεριέχεται και ένα μεγάλο ευχαριστώ της κοινωνίας μας και μια αναγνώριση.

Μια πιο μικρή καμπάνια με στόχευση την αφύπνιση και την δραστηριοποίηση των εθελοντών αιμοδοτών μας, ειδικότερα την περίοδο του καλοκαιριού κρίνεται λίαν απαραίτητη και αναγκαία, γιατί οι ανάγκες των συνανθρώπων μας δεν πάνε διακοπές.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

«Πρέπει να ανοίξει και πάλι η συζήτηση για την εξάλειψη της ηπατίτιδας C στην Ελλάδα»

Ο Καθηγητής Παθολογίας – Γαστρεντερολογίας, Σπήλιος Μανωλακόπουλος

εξηγεί στο News4Health τα βήματα που έχουν γίνει για την επίτευξη του στόχου εξάλειψης της ηπατίτιδας C στην Ελλάδα

και όσα θα πρέπει να ακολουθήσουν.

 

Έχουμε στη διάθεση μας φάρμακα, φάρμακα που θεραπεύουν τη νόσο μέσα σε δύο ή τρεις μήνες, φάρμακα που δίνονται δωρεάν και δεν αξιοποιούμε μια νίκη της επιστήμης, με αποτέλεσμα να βλέπουμε ασθενείς με κίρρωση και καρκίνο από ηπατίτιδα C».

Με αυτή την φράση ο Καθηγητής Παθολογίας – Γαστρεντερολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και Υπεύθυνος στην Ηπατογαστρεντερολογική Μονάδα της Β΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής στο ΓΝΑ «Ιπποκράτειο» Σπήλιος Μανωλακόπουλος, συνόψισε μιλώντας στο News4Health, το σημείο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η μάχη για την εξάλειψη της ηπατίτιδα C στη χώρα μας.

Για τον καθηγητή, η αναζωπύρωση της συζήτησης γύρω από την επίτευξη του στόχου είναι απαραίτητη και πρέπει να πλαισιωθεί από στοιχεία και δεδομένα. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος εκτιμά ότι απαιτείται πολιτική βούληση και κεντρική οικονομική υποστήριξη.

Ηπατίτιδα C και Ελλάδα

H λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C (ΗCV) αποτελεί νόσο με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα και συνιστά διεθνές πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Το 70%-80% των ατόμων που μολύνονται αδυνατούν να αποβάλλουν τον ιό και έτσι αναπτύσσουν χρόνια ηπατίτιδα. Το 25% από τα άτομα με χρόνια HCV ηπατίτιδα μετά από 20 – 25 έτη εάν δεν λάβουν αντιική θεραπεία θα φθάσουν στην κίρρωση του ήπατος, την ηπατική ανεπάρκεια ή ακόμα και τον καρκίνο του ήπατος.

Όπως τονίζει ο κ. Μανωλακόπουλος, η μόλυνση αλλά και η χρόνια λοίμωξη είναι συνήθως χωρίς συμπτώματα και επομένως σχεδόν όλα τα μολυσμένα άτομα για πολλά χρόνια δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν. Υπολογίζεται πως στην Ελλάδα το 80% των πασχόντων από ηπατίτιδα C πιθανότατα δεν το γνωρίζουν.

Ο HCV μεταδίδεται μέσω χρήσης αντικειμένων και υλικών που έχουν έρθει σε επαφή με μολυσμένο αίμα όπως βελόνες, ξυραφάκια, σύριγγες. Έτσι εξηγείται η μεγάλη του διασπορά μεταξύ των ατόμων που κάνουν ενέσιμη ή διαρρινική χρήση ουσιών. Σπανιότερα μπορεί να μεταδοθεί σεξουαλικά ειδικά σε άτομα με πολλούς ερωτικούς συντρόφους.

Στις ανεπτυγμένες κοινωνίες όπως και στη χώρα μας οι περισσότερες νέες μολύνσεις αφορούν άτομα που κάνουν χρήση ουσιών. «Δύο πολύ καλά οργανωμένες μελέτες από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ την προηγούμενη δεκαετία έδειξαν ότι στη χώρα μας 60.000 – 70.000 άτομα πάσχουν από χρόνια ηπατίτιδα που οφείλεται στον ΗCV», αναφέρει ο Καθηγητής και προσθέτειςπως «από αυτούς οι περισσότεροι ανήκουν στο γενικό πληθυσμό και δεδομένου ότι η νόσος είναι ασυμπτωματικοί, ούτε οι γιατροί ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν ότι έχουν ηπατίτιδα C».

Νίκη της επιστήμης

Η περίπτωση της ηπατίτιδας C είναι απόδειξη της αξίας της επιστημονικής έρευνας. Πριν από περίπου 10 χρόνια άρχισαν να διατίθενται νέες αντιικές θεραπείες που άλλαξαν δραματικά το τοπίο της θεραπείας.

Όπως εξηγεί ο κ. Μανωλακόπουλος, «τα φάρμακα αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό του ιού εντός του ηπατοκυττάρου και ονομάζονται άμεσα δρώντα αντιικά. Χορηγούνται από του στόματος και έχουν πολύ καλή ανοχή».

«Η μεγάλη όμως καινοτομία είναι ότι μπορούν να επιφέρουν πλήρη ίαση της νόσου σε όλους σχεδόν τους ασθενείς που τις λαμβάνουν», υπογραμμίζει ο καθηγητής.

Η διάρκεια θεραπείας είναι λίγες εβδομάδες και τα ποσοστά ίασης ανέρχονται στο 95%-100% των ασθενών, με ελάχιστες παρενέργειες και αντενδείξεις.

Με αυτά τα δεδομένα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατήρτισε σχέδιο εξάλειψης της νόσου, με στόχο τη μείωση των νέων περιπτώσεων ηπατίτιδας C κατά 90% και μείωση των θανάτων κατά 65% μέχρι το 2030.

«Οι περισσότερες χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα υιοθέτησαν αμέσως την πρόταση και άρχισαν δράσεις για την εφαρμογή του. Εκπονήθηκαν σχέδια δράσης και συντάχθηκαν ειδικές κατευθυντήριες οδηγίες», αναφέρει ο κ. Μανωλακόπουλος.

Στην Ελλάδα το εθνικό σχέδιο δράσης οριστικοποιήθηκε το 2017 και η υλοποίηση του τέθηκε σε εφαρμογή τον Φεβρουάριο 2018 μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο διάχυτου ενθουσιασμού και αισιοδοξίας, μας υπενθυμίζει ο καθηγητής.

Πυλώνες του σχεδίου δράσης για την εξάλειψη της HCV στη χώρα μας αποτελούν η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, τα μέτρα πρόληψης για νέες μολύνσεις, ο έλεγχος του γενικού πληθυσμού και η χορήγηση θεραπείας σε όλους τους πάσχοντες είναι οι πυλώνες.

«Κατά το διάστημα 2015 – 2019 εκτιμάται ότι χορηγήθηκαν 10 εκατομμύρια θεραπείες με τα άμεσα δρώντα αντιικά, ενώ η πρόσβαση σε θεραπεία γίνεται χωρίς περιορισμούς και με πλήρη αποζημίωση σε πολλές χώρες όπως και στην πατρίδα μας», προσθέτει.

Η πανδημία

Πολλές από τις συστάσεις του εθνικού σχεδίου δράσης υλοποιήθηκαν άμεσα και έτσι ο αριθμός των ατόμων που διαγνώσθηκε και έλαβε θεραπεία με τα νέα φάρμακα αυξήθηκε κατά τα έτη 2018 και 2019.

«Η υλοποίηση κάποιων εξ αυτών ξεκίνησε αλλά άλλες ήταν δύσκολο να υλοποιηθούν. Με την έλευση της πανδημίας κατελήφθησαν σχεδόν τα πάντα», σημειώνει ο κ. Μανωλακόπουλος.

Όπως μας εξηγεί σε μικρές κοινότητες ασθενών, όπως αιμοκαθαιρόμενοι, αιμορροφιλικοί, θαλασσαιμικοί, δηλαδή άτομα με ιστορικό μεταγγίσεων που είχαν μολυνθεί, η ηπατολογική κοινότητα κινητοποιήθηκε και θεραπεύτηκαν από την πρώτη στιγμή πριν την έλευση της πανδημίας.

Με τον ερχομό της COVID-19 ο σχεδιασμός και οι δράσεις διεκόπησαν, ενώ επιπρόσθετα δυσκόλεψε και η πρόσβαση των ασθενών στα νοσοκομεία και στα ηπατολογικά ιατρεία.

Βέβαια, αν και συνέβαλαν καταλυτικά, οι συνέπειες της πανδημίας δεν ήταν το μόνο εμπόδιο στην εξάλειψη της ηπατίτιδας C.

«Ο αριθμός των ατόμων με χρόνια ηπατίτιδα C έχει περιορισθεί παγκοσμίως και οι θάνατοι που οφείλονται στην χρόνια HCV μειώθηκαν σημαντικά, αλλά οι στόχοι του ΠΟΥ δεν έχουν επιτευχθεί», υπογραμμίζει ο κ. Μανωλακόπουλος.

«Ήδη από το 2018 ελάχιστες χώρες κατάφεραν να βρεθούν στην πορεία επίτευξης των στόχων για το 2030, ενώ άρχισαν να καταγράφονται πολλές δυσκολίες και φραγμοί στην εφαρμογή των προτάσεων», εξηγεί και απαριθμεί τους κυριότερους λόγους.

«Η μειωμένη κινητοποίηση των ασθενών του γενικού πληθυσμού πιθανότατα λόγω του φόβου του στιγματισμού, η ευαισθητοποίηση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, οι δυσκολίες προσέγγισης ευάλωτων πληθυσμών και η μειωμένη οικονομική ενίσχυση των δράσεων από πλευράς πολιτείας αναδείχθηκαν ως οι κυριότερες αιτίες δυσκολιών στις περισσότερες χώρες».

Το πρόγραμμα ΤΙΤΥΟΣ

«Η Ελληνική και η διεθνής εμπειρία έδειξε ότι οι δράσεις που στοχεύουν σε μικρότερους αριθμητικά υπο-πληθυμούς με υψηλά ποσοστά χρόνιας ηπατίτιδας C εφαρμόζονται ευκολότερα και προσφέρουν υψηλά ποσοστά ίασης. Επιπλέον το 60% των ατόμων που κάνουν χρήση ουσιών έχει χρόνια HCV λοίμωξη και ταυτόχρονα αποτελεί τον βασικό πυρήνα διασποράς του ιού», αναφέρει ο κ. Μανωλακόπουλος.

Μεταξύ των σχεδίων που είχαν καταρτιστεί λίγο πριν το ξέσπασμα της πανδημίας ήταν και το ΤΙΤΥΟΣ. Η δράση επί της ουσίας καλύπτει ένα σκέλος του εθνικού σχεδίου και αφορά στις ομάδες υψηλού κινδύνου, δηλαδή τις ομάδες πληθυσμού με μεγάλο επιπολασμό ηπατίτιδας C, όπως είναι οι χρήστες ουσιών, που πρέπει να λάβουν άμεσα θεραπεία για να εξαλειφθεί ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού.

Το 2022 υπεγράφη μνημόνιο συνεργασίας Ελληνική Εταιρεία Μελέτης του Ήπατος (ΕΕΜΗ) και ΟΚΑΝΑ για την υλοποίηση του πρώτου πανελλήνιου προγράμματος εξάλειψης της ηπατίτιδας C στις μονάδες του Οργανισμού.

Ο ΟΚΑΝΑ είναι ο μεγαλύτερος δημόσιος φορέας μείωσης βλάβης στην Ελλάδα και μοναδικός πάροχος φαρμακευτικών υποκατάστατων για την χρήση ουσιών (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη). Στα προγράμματα του ΟΚΑΝΑ υπολογίζεται ότι 2.500 περίπου ωφελούμενοι χρειάζονται θεραπεία για την HCV.

«Μέσω του ΟΚΑΝΑ, ενός κρατικού φορέα που διευκολύνει την προσέγγιση των ατόμων, καθώς επισκέπτονται διάφορες δομές του σε όλη την χώρα, μπορούμε κάνουμε εξετάσεις, να δώσουμε θεραπείες και να «κλείσουμε» με αυτή την ομάδα του πληθυσμού η οποία αποτελεί άλλωστε και τον θύλακα για περαιτέρω μολύνσεις», τονίζει ο κ. Μανωλακόπουλος.

Μάλιστα, όπως σημειώνει, το ΤΙΤΥΟΣ κατάφερε να ξεκινήσει σιγά-σιγά μέσα στην πανδημία, το 2022, από τη διοίκηση του ΟΚΑΝΑ και την ηπατολογική εταιρεία και υλοποιήθηκε πάνω από το 50% με 60% του προγράμματος παρά τις δυσκολίες.

Μέχρι σήμερα έχουν εξεταστεί περισσότεροι από 1500 ωφελούμενοι και έχουν λάβει αντιική θεραπεία περί τα 700 άτομα.

«Η συνεργασία και η επικοινωνία ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού με τους ηπατολόγους και τις δομές του ΕΣΥ, η ανάδειξη άλλων προβλημάτων υγείας μεταξύ των ωφελούμενων, ο εντοπισμός επιμέρους δυσκολιών και προβλημάτων που αφορούν πρόληψη και θεραπεία μολυσματικών νοσημάτων στις δομές του ΟΚΑΝΑ αποτελούν άλλα σημαντικά οφέλη από το πρόγραμμα ΤΙΤΥΟΣ», συμπληρώνει ο κ. Μανωλακόπουλος, προσθέτοντας πως «το πρόγραμμα θα αναδείξει την έκταση του προβλήματος της επαναμόλυνσης και θα προσδιορίσει τους παράγοντες που σχετίζονται με αυτήν».

Για τον Καθηγητή, ωστόσο, από τις προσπάθειες απουσιάζει ο κεντρικός συντονισμός ή έστω η πρόβλεψη κάλυψης των στοιχειωδών εξόδων των προγραμμάτων από το Υπουργείο Υγείας. Έξοδα που όπως εξηγεί ο κ. Μανωλακόπουλος τελικώς τα ανέλαβαν οι ίδιοι οι επιστήμονες και οι άνθρωποι που έτρεξαν το πρόγραμμα ΤΙΤΥΟΣ.

«Το ίδιο έγινε και με άλλα προγράμματα, όπως το Αλέξανδρος, το πρόγραμμα που αφορούσε τους χρήστες που δεν ήταν στις δομές του ΟΚΑΝΑ», τονίζει.

Επέκταση των δράσεων

Αν και η επέκταση του ελέγχου για ηπατίτιδα C στον γενικό πληθυσμό, ώστε να εντοπιστούν ασθενείς και πέραν των ομάδων υψηλού κινδύνου, είναι δύσκολο εγχείρημα, σύμφωνα με τον κ. Μανωλακόπουλο, υπάρχουν τρόποι να φθάσει το μήνυμα σε όσους περισσότερους γίνεται.

«Θα μπορούσε να γίνει μια καμπάνια και να ενεργοποιηθούν εκ νέου οι δράσεις που συζητούσαμε το 2020», προτείνει και προτείνει να ενεργοποιηθούν στα δημόσια νοσοκομεία τα ιατρεία για τον έλεγχο HCV, στα οποία δεν υπήρχε αναμονή, αλλά και να προστεθούν στις δράσεις τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα που έχουνε σύμβαση με τον ΕΟΠΠΥ. Επίσης, να γίνει μια εκστρατεία ευαισθητοποιηθούν εκ νέου των παθολόγων, των γενικών ιατρών και εν γένει ιατρών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Επίσης, θα μπορούσε να γίνει καμπάνια στην τηλεόραση που θα παροτρύνει τον κόσμο να ελεγχθεί.

Ωστόσο, ο Καθηγητής σημειώνει πως μέχρι τότε θα μπορούσε να γίνει μια προσπάθεια επέκτασης του ελέγχου στις φυλακές πιο οργανωμένα.

«Τα σωφρονιστικά καταστήματα είναι ένα άβατο στο οποίο δεν μπορούμε να μπούμε εύκολα καθώς πολλαπλές εγκρίσεις, από το υπουργείο Δικαιοσύνης κοκ», ανέφερε ο κ. Μανωλακόπουλος σημειώνοντας πως πρόκειται για μια ομάδα υψηλού κινδύνου που πρέπει να καλυφθεί.

Θυμίζει, βέβαια, πως η ΕΕΜΗ έχει οργανώσει προγράμματα εξάλειψης της HCV σε έγκλειστους στα σωφρονιστικά καταστήματα (πρόγραμμα C-μαχία).

Πρέπει να μπει η ηπατίτιδα C ξανά στο προσκήνιο

Η συζήτηση γύρω από την ηπατίτιδα C πρέπει να αναζωπυρωθεί, όπως υπογραμμίζει ο κ. Μανωλακόπουλος.

Πρέπει, δε, να πλαισιωθεί με στοιχεία, που ενώ μπορούν να αντληθούν από διάφορες πηγές, έως τώρα δεν έχουν αξιοποιηθεί.

«Για παράδειγμα, στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση υπάρχει μία ρύθμιση, ένα pop-up μήνυμα, που ενημερώνει τους γιατρούς ότι όσοι έχουν γεννηθεί μεταξύ 1945 και 1985 θα πρέπει να εξεταστούν για ηπατίτιδα (ANTI-HCV) στο πλαίσιο των γενικών τους εξετάσεων. Δεν ξέρουμε πόσες τέτοιες εξετάσεις έχουν πραγματοποιηθεί, τι έλεγχος περαιτέρω έχει γίνει. Δυστυχώς αυτές τις πληροφορίες δεν τις έχουμε λάβει», σημειώνει στο News4Health

Υπάρχει, επίσης, το εθνικό μητρώο καταγραφής των ασθενών που παίρνουν θεραπεία για ηπατίτιδα C.

«Αλλά ακόμη και σε ό,τι αφορά το μητρώο, δεν έχουμε στοιχεία. Δεν γνωρίζουμε πόσες θεραπείες έχουν χορηγηθεί τα τελευταία 7 χρόνια, πόσοι πήραν θεραπεία ανά έτος, πόσοι ολοκλήρωσαν τη θεραπεία και πόσοι έχουν θεραπευτεί, σε ποιες περιοχές της χώρας υπάρχει μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης με την επαρχία, κοκ».

Όπως σημειώνει ο Καθηγητής, η ανάλυση των δεδομένων που αφορούν στις διάφορες δράσεις του σχεδίου δράσης για την ηπατίτιδα C από πλευράς πολιτείας και υπουργείου θα δώσει πολύτιμες πληροφορίες και θα κατευθύνει τα επόμενα βήματα.

Για αυτό και καλεί το Υπουργείο Υγείας να ενεργοποιήσει εκ νέου την Εθνική Επιτροπή Υλοποίησης Σχεδίου Δράσης για την Εξάλειψη της Ηπατίτιδας C, για να ανοίξει και πάλι η συζήτηση.

«Ο αγώνας για την εξάλειψη της HCV πρέπει να συνεχισθεί», ξεκαθαρίζει ο Καθηγητής.

«Άλλωστε, οι βάσεις έχουν τεθεί, υπάρχουν επιτυχή προγράμματα, το όραμα της κοινότητας παραμένει ζωντανό. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι πολιτική βούληση και οικονομική υποστήριξη προκειμένου να επανενεργοποιηθεί το σχέδιο δράσης για την εξάλειψη και να ολοκληρωθεί ο αγώνας έναντι της ΗCV λοίμωξης».

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

ΠΟΥ: Απευθύνει προειδοποίηση για τις επιπτώσεις στην υγεία από τον παρατεταμένο καύσωνα

Είμαστε σε τακτική επικοινωνία με ευάλωτα άτομα της οικογένειάς μας, ειδικά αν πρόκειται για άτομα άνω των 65 ετών με καρδιακές, πνευμονικές ή νεφρικές παθήσεις, αναπηρία και άτομα που ζουν μόνα.

ΠΟΥ: Προειδοποίηση προς τους πολίτες για τις επιπτώσεις στην υγεία από τον παρατεταμένο καύσωνα, φαινόμενο που αποτελεί συνέπεια της κλιματικής αλλαγής, απευθύνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ο οποίος ταυτόχρονα καλεί τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν στη λήψη μέτρων Σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό, η θερμική καταπόνηση αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου από τον καύσωνα και μπορεί να επιδεινώσει τα προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο διαβήτης, οι ψυχικές νόσοι και το άσθμα. Επιπλέον, η ακραία ζέστη είναι πολύ πιθανό να αυξήσει τον κίνδυνο ατυχημάτων και τη μετάδοση ορισμένων μολυσματικών ασθενειών.

Η θερμοπληξία αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας που απαιτεί την άμεση παροχή πρώτων βοηθειών. Ο αριθμός των ανθρώπων που εκτίθενται σε υπερβολική ζέστη αυξάνεται εκθετικά λόγω της κλιματικής αλλαγής σε όλον τον πλανήτη. Η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη ζέστη σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αυξήθηκε κατά περίπου 85% μεταξύ των ετών 2000–2004 και 2017–2021. Μεταξύ 2000 και 2019, μελέτες δείχνουν πως περίπου 489.000 θάνατοι ετησίως σχετίζονται με τη ζέστη, με το 45% αυτών να καταγράφονται στην Ασία και το 36% στην Ευρώπη. Μόνο στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 2022, εκτιμάται ότι σημειώθηκαν 61.672 θάνατοι λόγω ζέστης.

Καύσωνες υψηλής έντασης

Οι καύσωνες υψηλής έντασης μπορούν να αυξήσουν δραματικά τα ποσοστά θνησιμότητας.

  • Το 2003, 70.000 άνθρωποι στην Ευρώπη πέθαναν από τους καύσωνες Ιουνίου – Αυγούστου.
  • Το 2010, 56.000 θάνατοι σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του καύσωνα 44 ημερών στη Ρωσία.

Η ευπάθεια στη ζέστη επηρεάζεται τόσο από φυσιολογικούς παράγοντες, όπως η ηλικία και η κατάσταση της υγείας, όσο και από παράγοντες έκθεσης, όπως είναι το επάγγελμα και οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Υψηλές θερμοκρασίες και υγεία

Η ποσότητα της θερμότητας που αποθηκεύεται στο ανθρώπινο σώμα καθορίζεται από τον συνδυασμό:

  • αδυναμίας εξάλειψης της θερμότητας που παράγεται εσωτερικά από μεταβολικές διεργασίες λόγω της θερμικής καταπόνησης του περιβάλλοντος (για παράδειγμα, υψηλή θερμοκρασία, υψηλή υγρασία, χαμηλός άνεμος, υψηλή θερμική ακτινοβολία) ,
  • ρούχων που δημιουργούν φραγμούς στην απώλεια θερμότητας,
  • Εξωτερικής αύξησης της θερμότητας από το περιβάλλον.

Η αδυναμία του σώματος να ρυθμίσει την εσωτερική θερμοκρασία και να εξαλείψει την αύξηση της θερμότητας σε τέτοιες συνθήκες αυξάνει τον κίνδυνο θερμικής εξάντλησης και τελικά της θερμοπληξίας. Η πίεση που ασκείται στο σώμα καθώς προσπαθεί να αντεπεξέλθει στην ακραία ζέστη, καταπονεί επίσης την καρδιά και τους νεφρούς. Ως αποτέλεσμα, οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να επιδεινώσουν τους κινδύνους για την υγεία από χρόνιες παθήσεις -καρδιαγγειακά νοσήματα, ψυχικές παθήσεις, παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος και τον διαβήτη- και να προκαλέσουν οξεία νεφρική βλάβη. Οι θάνατοι και οι νοσηλείες που προκαλούνται από την ακραία ζέστη συμβαίνουν αιφνιδίως είτε την ίδια ημέρα είτε και τις επόμενες, διαπίστωση που σημαίνει ότι οι παρεμβάσεις πρέπει επίσης να είναι γρήγορες όταν εκδίδεται σχετικό προειδοποιητικό μήνυμα από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Ο καύσωνας μπορεί, επίσης, να διαταράξει και να θέσει σε κίνδυνο βασικές υπηρεσίες υγείας, όπως την τροφοδοσία και τις μεταφορές, ενώ επίσης μπορεί να μειώσει την παραγωγικότητα στην εργασία και να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων. Αυτό που συμβαίνει συχνά στην ακραία ζέστη είναι τα άτομα να δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν την εργασία ή τη διαδικασία της εκμάθησης – εκπαίδευσης και γι’ αυτό συχνά τα σχολεία οδηγούνται σε κλείσιμο. Τα κύματα καύσωνα μπορούν να σχετίζονται συχνά με επικίνδυνη αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Οι επιπτώσεις του ακραίου καύσωνα στην υγεία εξαρτώνται από τη χρονική του διάρκεια και την έντασή του, από το επίπεδο εγκλιματισμού και προσαρμοστικότητας του τοπικού πληθυσμού και από τις υποδομές της περιοχής που προσβάλλεται από την ακραία ζέστη.

Τι πρέπει να κάνουμε για να προστατευθούμε

  • Μένουμε όσο το δυνατόν πιο μακριά από τη ζέστη.
  • Αποφεύγουμε να βγαίνουμε έξω αλλά και την έντονη δραστηριότητα τις ζεστές ώρες της ημέρας.
  • Μένουμε στη σκιά. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι θερμοκρασίες στον ήλιο μπορεί να είναι 10–15 ˚C υψηλότερες.
  • Περνάμε τουλάχιστον 2 με 3 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας σε δροσερό μέρος.
  • Δίνουμε μεγάλη προσοχή στον κίνδυνο πνιγμού. Δεν κολυμπάμε ποτέ μόνοι.
  • Είμαστε διαρκώς ενημερωμένοι για τις κρατικές προειδοποιήσεις του καιρού.
  • Διατηρούμε το σπίτι μας δροσερό.
  • Αποφεύγουμε τα μεγάλα και βαριά γεύματα και το αλκοόλ. Προτιμούμε δροσιστικές σαλάτες και φρούτα που αποτελούν πηγές ενυδάτωσης για τον οργανισμό μας
  • Χρησιμοποιούμε τον νυχτερινό αέρα για να δροσίσουμε το σπίτι μας ανοίγοντας τα παράθυρα όταν πέσει το βράδυ όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι χαμηλότερη από την εσωτερική θερμοκρασία.
  • Κατά τη διάρκεια της ημέρας που οι εξωτερικές θερμοκρασίες είναι υψηλότερες από τις εσωτερικές, κλείνουμε τα παράθυρα και τα καλύπτουμε με περσίδες ή παντζούρια για να εμποδίσουμε το άμεσο ηλιακό φως. Απενεργοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερες ηλεκτρικές συσκευές.
  • Χρησιμοποιούμε ηλεκτρικούς ανεμιστήρες μόνο όταν οι θερμοκρασίες είναι κάτω από 40˚C. Σε θερμοκρασίες άνω των 40˚C , οι ανεμιστήρες θερμαίνουν περισσότερο τον οργανισμό σας.
  • Εάν χρησιμοποιούμε κλιματισμό, ρυθμίζουμε τον θερμοστάτη στους 27˚C και ενεργοποιούμε έναν ηλεκτρικό ανεμιστήρα – αυτό θα κάνει το δωμάτιο κατά 4˚C πιο δροσερό . Μπορεί επίσης να εξοικονομήσει έως και 70% στον λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Να θυμάστε ότι μπορεί να έχει περισσότερη δροσιά σε εξωτερικούς σκιερούς χώρους.
  • Κρατάμε τον οργανισμό μας ενυδατωμένο.
  • Χρησιμοποιούμε ελαφριά και φαρδιά ρούχα και κλινοσκεπάσματα.
  • Κάνουμε τακτικά δροσερά ντους ή μπάνια.
  • Βρέχουμε το δέρμα μας χρησιμοποιώντας ένα υγρό πανί, σπρέι ή βρεγμένο ελαφρύ ρουχισμό.
  • Πίνουμε νερό τακτικά -τουλάχιστον 1 ποτήρι την ώρα και συνολικά 2 με 3 λίτρα την ημέρα.
  • Είμαστε σε τακτική επικοινωνία με ευάλωτα άτομα της οικογένειάς μας, ειδικά αν πρόκειται για άτομα άνω των 65 ετών με καρδιακές, πνευμονικές ή νεφρικές παθήσεις, αναπηρία και άτομα που ζουν μόνα.

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καρκίνος του μαστού: Πώς οι παραλλαγές του ανοσοποιητικού επηρεάζουν την πορεία της νόσου

Η ισχύς ή η αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος κληρονομείται από τους γονείς. Τα καρκινικά κύτταρα αναπτύσουν μηχανισμούς σημείων ελέγχου που απενεργοποιούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ο απειλητικός για τη ζωή καρκίνος εμφανίζεται όταν τα καρκινικά κύτταρα διαφεύγουν της καταστροφής από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτη στο “Science” χρησιμοποιεί το παράδειγμα του καρκίνου του μαστού για να δείξει το ρόλο που παίζουν οι συγγενείς παραλλαγές του συστήματος HLA.

Ο καρκίνος είναι το αποτέλεσμα μεταλλάξεων σε γονίδια που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη. Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αποκρούσει πολλούς καρκίνους επειδή τμήματα των πρωτεϊνών που παράγονται από τα μεταλλαγμένα ογκογονίδια παρουσιάζονται από τα μόρια HLA στην επιφάνεια του κυττάρου (όπως και άλλες πρωτεΐνες) στα κύτταρα άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος.

Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει αυτά τα νεοαντιγόνα, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται από τα Τ – κύτταρα.

Ορισμένες παραλλαγές του συστήματος HLA είναι προφανώς πιο ικανές να το κάνουν αυτό από άλλες.

Η Christina Curtis από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στο Πάλο Άλτο αναφέρεται σε αυτό ως “φορτίο επίτοπων προερχόμενο από τη γεννητική γραμμή” (GEB): Πρόκειται για την ποσότητα επιτόπων ή νεοαντιγόνων που παρουσιάζει ένα κύτταρο από ένα ογκογονίδιο στην επιφάνειά του.

Η βλαστική γραμμή αναφέρεται στο γεγονός ότι αυτή η ιδιότητα είναι έμφυτη. Η ισχύς ή η αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος κληρονομείται από τους γονείς.

Τα άτομα που αντιδρούν σε μεταλλάξεις με υψηλό GEB βρίσκονται κατ’ αρχήν σε πλεονεκτική θέση.

Το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ευκολότερα τα καρκινικά κύτταρα και τα καταστρέφει νωρίτερα. Οι ερευνητές μπορούν να το αποδείξουν αυτό χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του HER2-θετικού καρκίνου του μαστού.

Σε αυτή τη μορφή καρκίνου του μαστού, τα κύτταρα έχουν έναν τροποποιημένο υποδοχέα στην επιφάνειά τους (“υποδοχέας του ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα 2” HER2), ο οποίος προάγει την ανάπτυξη του καρκίνου.

Το σύστημα HLA μπορεί να προειδοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα παρουσιάζοντας τα πεπτίδια GP2 και E75 (και τα δύο συστατικά του HER2) σε άλλο σημείο της κυτταρικής επιφάνειας.

Στην πραγματικότητα, οι γυναίκες με υψηλό GEB έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν HER2-θετικό καρκίνο του μαστού.

Στις σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες οι γυναίκες αναπτύσσουν HER2-θετικό καρκίνο του μαστού παρά το υψηλό GEB, οι όγκοι είναι συχνά ιδιαίτερα επιθετικοί. Τότε υπάρχουν εντυπωσιακά λίγα λεμφοκύτταρα στους όγκους.

H Curtis θεωρεί ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν καταφέρει να κρυφτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα. Έχουν αναπτύξει μηχανισμούς σημείων ελέγχου που “απενεργοποιούν” τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Επειδή είναι κληρονομικά, τα GEBs μπορούν να προσδιοριστούν σε όλα τα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένου ενός δείγματος αίματος.

Σύμφωνα με τον Curtis, μια πιθανή χρήση των GEBs θα ήταν η πρόβλεψη της αποτελεσματικότητας των αναστολέων των σημείων ελέγχου.

Τα φάρμακα αυτά ενισχύουν την ανοσολογική άμυνα του ίδιου του οργανισμού. Η Curtis πιστεύει ότι ένα τεστ GEB θα μπορούσε να υποδείξει στο μέλλον αν αυτή η θεραπεία θα ήταν χρήσιμη.

Ένας άλλος τομέας εφαρμογής θα μπορούσε να είναι οι αποφάσεις θεραπείας στο προκαρκινικό στάδιο του μαστού DCIS (ductal carcinoma in situ). Η Curtis μπορεί να δείξει ότι το DCIS με υψηλό GEB είναι λιγότερο πιθανό να εξελιχθεί σε διηθητικό καρκίνο του μαστού.

Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να αρκεί λιγότερο επιθετική θεραπεία και, για παράδειγμα, να αποφευχθεί προς το παρόν η χειρουργική επέμβαση.

Ωστόσο, το κατά πόσον αυτό είναι εφικτό, πρέπει ακόμη να αποδειχθεί σε κλινικές δοκιμές. Η έρευνα για τον καρκίνο σε αυτόν τον τομέα βρίσκεται ακόμη σε πολύ πρώιμο στάδιο.

Η μελέτη αποτελεί παράδειγμα των πιθανών οφελών της αλληλουχίας γονιδίων, η οποία διενεργείται όλο και περισσότερο σε καρκινικούς όγκους.

Για τη μελέτη της, η Curtis μπόρεσε να αντλήσει δεδομένα αλληλούχισης από όγκους και υγιή κύτταρα σε 4.918 ασθενείς με πρωτοπαθή και 611 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, καθώς και προφίλ σωματικού γονιδιώματος από 341 ασθενείς με καρκίνωμα του πόρου in situ.

Το πορογενές καρκίνωμα in situ είναι η παρουσία καρκινικών κυττάρων μέσα σε ένα γαλακτοφόρο πόρο, τα οποία δεν επεκτείνονται πέρα από αυτόν και δεν κάνουν μετάσταση.

Θεωρείται η πιο πρώιμη μορφή καρκίνου αλλά ενέχει τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε διηθητικό καρκίνο, δηλαδή τον τύπο που μπορεί να προκαλέσει μετάσταση.

Πηγές:
Science

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΗΠΑ: νέα κρούσματα γρίπης των πτηνών σε ανθρώπους

Η αμερικανική υγειονομική αρχή CDC ανέφερε την Παρασκευή τρία ακόμη ύποπτα κρούσματα γρίπης των πτηνών μεταξύ πτηνοτρόφων. Τρεις άνθρωποι στην αμερικανική πολιτεία Κολοράντο θεωρείται  ότι έχουν μολυνθεί από τον ιό της γρίπης των πτηνών Η5N1.

“Δεν υπάρχουν ενδείξεις απροσδόκητης αύξησης των κρουσμάτων γρίπης στο Κολοράντο ή σε άλλες Πολιτείες που έχουν πληγεί από τα κρούσματα της γρίπης των πτηνών Η5N1 σε αγελάδες και πουλερικά”, ανακοίνωσε η υγειονομική αρχή. Και οι τρεις πληγέντες είχαν ήπια συμπτώματα.

Οι εργαζόμενοι που θήραζαν πτηνά που είχαν μολυνθεί από τη γρίπη των πτηνών Η5Ν1 σε μια εγκατάσταση πουλερικών είχαν προσβληθεί από τη νόσο. Το CDC έστειλε ομάδα στο Κολοράντο για να βοηθήσει στην έρευνα.

Τα κρούσματα αποτελούν μέρος μιας εκτεταμένης επιδημίας της γρίπης των πτηνών Η5Ν1, η οποία εξαπλώνεται παγκοσμίως σε άγρια πτηνά, αλλά έχει επίσης μολύνει πουλερικά και διάφορα είδη θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των αγελάδων γαλακτοπαραγωγής στις ΗΠΑ.

Το ξέσπασμα της γρίπης των πτηνών στις γαλακτοπαραγωγές αγελάδες προκαλεί εκεί ιδιαίτερη ανησυχία. Τον Μάρτιο, οι αμερικανικές αρχές ανέφεραν το πρώτο κρούσμα του ιού Η5Ν1 σε γαλακτοπαραγωγές αγελάδες. Έκτοτε, 139 κοπάδια έχουν μολυνθεί σε δώδεκα πολιτείες.

Οι επιστήμονες φοβούνται ότι η επαφή με τον ιό σε πτηνοτροφικές και γαλακτοκομικές μονάδες αυξάνει τον κίνδυνο μετάλλαξης του ιού, γεγονός που θα μπορούσε να φέρει πιο κοντά τη μετάδοση μεταξύ των ανθρώπων.

Στις αρχές Ιουλίου, η αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας Moderna έλαβε χρηματοδοτική υποστήριξη ύψους 176 εκατομμυρίων δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση για να προωθήσει την ανάπτυξη του εμβολίου της κατά της γρίπης των πτηνών.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ρομπότ βοηθά τους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο

Άτομα με ημιπληγία πραγματοποίησαν ασκήσεις κίνησης με την υποστήριξη ρομπότ

Περίπου το 80% των επιζώντων υποφέρουν από σοβαρούς περιορισμούς στην κινητικότητα ή παράλυση της μιας πλευράς του σώματός τους μετά από οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο.

Μια ομάδα από το Αυστριακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (AIT) και το Εθνικό Ρομποτάριο του Πανεπιστημίου “Heriot Watt” στο Εδιμβούργο (Σκωτία) διερεύνησε μια προσέγγιση αποκατάστασης με τη χρήση ρομπότ κοινωνικής βοήθειας σε μια μελέτη, σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση που έγινε σήμερα.

Άτομα με ημιπληγία πραγματοποίησαν ασκήσεις κίνησης με την υποστήριξη ρομπότ και διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση των εγκεφαλικών κυμάτων.

Οι ασθενείς “έπρεπε να σηκώνουν και να κατεβάζουν το χέρι τους και το ρομπότ Nao μιμούνταν τις ασκήσεις κίνησης, ακόμη και αν η κίνηση ήταν μόνο φανταστική”.

Σύμφωνα με τις αρχικές αναλύσεις, το ρομπότ “αξιολογήθηκε ως εξαιρετικά ικανό και στην πραγματικότητα αισθάνθηκε μικρή “δυσφορία””, αλλά – όπως ήταν αναμενόμενο – δεν είχε ανθρώπινη ζεστασιά.

Παρ’ όλα αυτά, αποδείχθηκε “ότι η χρήση ρομπότ και νέων τεχνολογιών στην αποκατάσταση μπορεί να αυξήσει σημαντικά την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας, κυρίως προσφέροντας εξατομικευμένη και συνεχή υποστήριξη”, λέει ο ερευνητής του AIT Markus Garschall.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένας Κώδικας που δείχνει το μέλλον

Τι επισημαίνουν οι Θεώνη Αλαμπάση Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου και Γιώργος Καπετανάκης για τον Κώδικα Δεοντολογίας για τη διασφάλιση του Δικαιώματος στη Λήθη.

Στις 26 Μαρτίου 2024, ένα τολμηρό και δίκαιο αίτημα έγινε πράξη: έπειτα από συνεργασία του υπουργείου Οικονομικών, της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας (ΕΑΕΕ) και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ), που έθεσε το θέμα, οριστικοποιήθηκε και άρχισε να εφαρμόζεται ο Κώδικας Δεοντολογίας για τη διασφάλιση του Δικαιώματος στη Λήθη (Right to be Forgotten – RTBF) των επιζώντων από καρκίνο στις συμβάσεις ζωής που συνδέονται με κάθε είδους δάνειο.

Ο Κώδικας αυτός δεν εισάγει απλώς στην Ελλάδα ακόμα μια ευρωπαϊκή πρακτική, αλλά είναι ένα γενναίο βήμα συμπερίληψης που αφορά χιλιάδες ανθρώπους. Για το τι ακριβώς σημαίνει, πώς εφαρμόζεται και τι αφορά μιλούν αναλυτικά οι:

  • Θεώνη Αλαμπάση, γενική γραμματέας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους υπουργείου Οικονομικών.
  • Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ).
  • Γιώργος Καπετανάκης, πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ).

Θα ακολουθήσουν κι άλλα βήματα

Θεώνη Αλαμπάση, γενική γραμματέας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους υπουργείου Οικονομικών: «Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια νομοθετική πρωτοβουλία για τη συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία ή ειδικές παθήσεις σε προγράμματα ευάλωτων συμπολιτών μας που αφορούν σε ζητήματα διαχείρισης ιδιωτικού χρέους».

Από πλευράς του υπουργείου Υγείας πότε θα πρέπει να αναμένουμε την ψήφιση του Κώδικα Δεοντολογίας για τη διασφάλιση του Δικαιώματος στη Λήθη σε νόμο;

To Δικαίωμα στη Λήθη είναι ένα δικαίωμα που ήδη αναγνωρίζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και η Κύπρος, και αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού σχεδίου για την καταπολέμηση του καρκίνου. Και για να εξηγήσω πιο αναλυτικά, διασφαλίζει ότι υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, συγκεκριμένα μετά την παρέλευση 10 ετών από την ολοκλήρωση της θεραπείας και την πλήρη ίασή του από την ασθένεια ή 5 ετών σε περίπτωση που η διάγνωση του καρκίνου έγινε πριν από την ενηλικίωση, το ιστορικό καρκίνου ενός ανθρώπου δεν θα λαμβάνεται υπόψη κατά το στάδιο της αξιολόγησης του ασφαλιστικού κινδύνου και της λήψης δανείου.

Ειδικότερα, το ιστορικό καρκίνου δεν θα συνιστά για παράδειγμα αφ’ εαυτού λόγο απόρριψης της αίτησης ασφάλισης, ούτε επαύξησης του ασφαλίστρου, και ο υποψήφιος θα τυγχάνει ίσης μεταχείρισης από τις ασφαλιστικές εταιρείες σε σύγκριση με πρόσωπα που δεν έχουν νοσήσει ποτέ από καρκίνο. Ουσιαστικά αφορά περίπου 400.000 συμπολίτες μας που έχουν επιζήσει από τον καρκίνο και βλέπουν πια τα δικαιώματά τους να εξισώνονται με των υπόλοιπων πολιτών, καθώς θα μπορούν να προχωρούν στις αποφάσεις τους για δάνεια και ασφαλίσεις ζωής, απελευθερωμένοι από τα δεσμά του σχετικού ιατρικού τους ιστορικού.

Το ζήτημα αυτό ήρθε στο τραπέζι του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σε συνεργασία με την Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου και την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών και, συνεκτιμώντας την ανάγκη αυτή για εξάλειψη των διακρίσεων αλλά και την υφιστάμενη εφαρμογή σε πολλές χώρες, βάσει των ευρωπαϊκών συστάσεων, δρομολογήσαμε την υπογραφή του σχετικού Κώδικα Δεοντολογίας, ο οποίος στην ουσία συνιστά μια αυτοδέσμευση των ασφαλιστικών εταιρειών στην εφαρμογή των ανωτέρω.

Είναι αυτονόητη πολιτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, που θέλει να αντιμετωπίζει με ισότητα τους πολίτες που έδωσαν μια τέτοια μάχη και κατάφεραν να βγουν νικητές, χωρίς να διαιωνίζεται το κοινωνικό στίγμα και χωρίς να τους ακολουθούν οι δυσάρεστες συνέπειες του παρελθόντος. Οι αρμόδιοι εμπλεκόμενοι φορείς ολοκλήρωσαν σε αρμονική συνεργασία και άμεσα τις ενέργειες που απαιτούνται προκειμένου να μπορέσει να υπογραφεί ο Κώδικας Δεοντολογίας και να τεθεί σε εφαρμογή από 26/3/2024. Από πλευράς υπουργείου θα παρακολουθούμε την εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας και, εφόσον παρατηρηθούν κενά ή δυσλειτουργίες, δεν θα διστάσουμε να προχωρήσουμε και σε σχετική νομοθέτηση.

Ο κοινωνικός στιγματισμός και οι οικονομικές διακρίσεις ταλαιπωρούν όχι μόνο καρκινοπαθείς και πρώην καρκινοπαθείς, αλλά και ασθενείς με σπάνιες παθήσεις. Ποιες ενέργειες μπορούν να γίνουν από πλευράς υπουργείου ώστε το σύνολο των ασθενών, απαλλαγμένοι από το ιατρικό ιστορικό τους, να μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν οι υγιείς άνθρωποι;

Υπάρχουν πράγματι ακόμα πολλά εμπόδια που πρέπει να αρθούν προκειμένου να επέλθει η ίση μεταχείριση, και σε πολλά πεδία. Αυτό που έγινε με τον Κώδικα Δεοντολογίας και το Δικαίωμα στη Λήθη είναι ένα πρώτο πολύ σπουδαίο βήμα που δίνει το έναυσμα στην επίλυση και άλλων ανάλογων ζητημάτων.

Η σπουδαιότητα της επίλυσης του θέματος αυτού έγκειται ακριβώς στο ότι οι άνθρωποι με ιστορικό καρκίνου θα μπορούν να έχουν πρόσβαση σε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες υψηλής κοινωνικής σημασίας και να λαμβάνουν οικονομικές αποφάσεις για τη ζωή τους (όπως είναι η λήψη δανείου ή η σύναψη ασφαλιστηρίου συμβολαίου) με τους ίδιους όρους που διέπει το σύνολο του πληθυσμού.

Η πρόθεση για στήριξη τέτοιων πρωτοβουλιών του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αλλά και της κυβέρνησης εν γένει, είναι δεδομένη και υπάρχει ανοιχτός δίαυλος συνεργασίας με τους αρμόδιους φορείς προς την κατεύθυνση αυτή για θέματα που αφορούν στον εργασιακό βίο, στην ασφάλιση και στην κοινωνική ζωή κ.ά. Η συμπεριληπτικότητα για τους ανθρώπους αυτούς αποτελεί κύριο μέλημα, όπως σε κάθε σύγχρονο κράτος.

Υπάρχει κάποιο σχέδιο που επεξεργάζεται το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με περαιτέρω μελλοντικές φοροελαφρύνσεις ή γενικότερα οικονομικά κίνητρα για τους ασθενείς με βαριά ή χρόνια νοσήματα, με στόχο την ελάφρυνση της σημαντικά επιβαρυμένης υγείας τους;

Αφουγκραζόμαστε πάντα τα πραγματικά προβλήματα που υπάρχουν στην κοινωνία και δη σε ό,τι αφορά πολίτες που βρίσκονται ή βρέθηκαν αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας. Αποτελούν πάντα προτεραιότητα και, όταν δημιουργείται ο χώρος, αξιοποιείται προς διευκόλυνση των περιπτώσεων αυτών.

Από πλευράς Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, αυτή τη χρονική στιγμή ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια νομοθετική πρωτοβουλία για τη συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία ή ειδικές παθήσεις σε προγράμματα ευάλωτων συμπολιτών μας που αφορούν σε ζητήματα διαχείρισης ιδιωτικού χρέους. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι μας απασχολεί το ζήτημα και υλοποιούμε σχετικές πολιτικές για τους ανθρώπους αυτούς. Φυσικά δεν εξαντλούνται εκεί οι πολιτικές, αλλά σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία εντοπίζονται τα σημεία παρέμβασης και υλοποιούνται οι σχετικές πολιτικές.

Μια συνειδητή και μελετημένη αυτοδέσμευση

Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ): «Είναι µία κίνηση, µε την οποία η ασφαλιστική αγορά επιθυµεί να συµβάλλει µε πραγµατικούς όρους στην ενίσχυση της κοινωνικής και οικονοµικής συµπερίληψης των ανθρώπων που ανέκαµψαν από την περιπέτεια του καρκίνου, δηµιουργώντας ευκαιρίες επανεκκίνησης και ανάπτυξης της ζωής τους».

Μπορείτε να μας πείτε τι είναι αυτός ο Κώδικας και πόσα άτομα θα μπορούσαν στην παρούσα φάση να τον αξιοποιήσουν;

Κατ’ αρχάς, να ευχαριστήσω ξανά δημόσια και το υπουργείο Οικονομικών και την ΕΛΛΟΚ για την εξαιρετικά καλή επικοινωνία και τη συνεργασία μας, χάρη στις οποίες μια πρωτοβουλία που είχαμε ξεκινήσει ως ασφαλιστικός κλάδος, τη φέραμε σε πέρας από κοινού σε μερικούς μήνες, ενώ σε άλλες εθνικές αγορές χρειάστηκαν ακόμη και χρόνια.

Ο Κώδικας Δεοντολογίας της ΕΑΕΕ αποτελεί κείμενο αυτοδέσμευσης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, το οποίο συνδιαμορφώθηκε μέσα από τη συνεργασία των τριών προαναφερόμενων φορέων και αφορά ειδικότερα στην κατοχύρωση του Δικαιώματος στη Λήθη στο πλαίσιο των ασφαλίσεων ζωής που συνδέονται με κάθε είδος δάνειο, είτε στεγαστικό είτε επαγγελματικό είτε καταναλωτικό, μέχρι του ποσού συνολικά των 300.000 ευρώ.

Η κατοχύρωση του δικαιώματος αυτού σημαίνει ότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις δεν θα λαμβάνουν υπόψη το ιστορικό καρκίνου ενός υποψήφιου προς ασφάλιση μετά την παρέλευση 10 ετών από την ολοκλήρωση της θεραπείας και την πλήρη ίασή του από την ασθένεια. Το διάστημα αυτό μειώνεται στα 5 χρόνια σε περίπτωση που η διάγνωση του καρκίνου έγινε πριν από την ενηλικίωση. Στον πυρήνα του, δηλαδή, πρόκειται για δικαίωμα μη διαφοροποίησης ενός πρώην καρκινοπαθούς σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο με ανάλογο προφίλ κινδύνου, χωρίς τον παράγοντα της συγκεκριμένης ασθένειας.

Στη χώρα μας, μέχρι να τεθεί σε πλήρη λειτουργία το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών, που θα επέτρεπε την ακριβή καταγραφή των νέων κρουσμάτων καρκίνου, την επιβίωση των ασθενών, τα αποτελέσματα των θεραπευτικών μεθόδων κ.λπ., δεν έχουμε διαθέσιμα πολύ συγκεκριμένα στοιχεία. Ωστόσο, με βάση τα πανευρωπαϊκά στατιστικά δεδομένα, μπορούμε να κάνουμε την εκτίμηση ότι το δικαίωμα που κατοχυρώθηκε με τον Κώδικά μας μπορεί να αφορά έως και 400.000 συμπολίτες μας.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τη θέσπισή του σε νόμο; Επίσης, πώς μπορεί κάποιος να πληροφορείται για τις δυνατότητες που του παρέχει ο Κώδικας;

Όπως προανέφερα, ο Κώδικας αποτελεί κείμενο αυτοδέσμευσης των ασφαλιστικών εταιρειών. Με την προσχώρησή τους, οι ίδιες οι εταιρείες, αυτοβούλως, αναγνωρίζουν ότι η τήρηση του Κώδικα αποτελεί δέσμευσή τους να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που απορρέουν από το κείμενό του. Με άλλα λόγια, η προσχώρηση στον Κώδικα συνιστά μια συνειδητή και τεχνικά – ασφαλιστικά μελετημένη επιλογή των ασφαλιστικών εταιρειών. Είναι μία κίνηση, με την οποία η ασφαλιστική αγορά επιθυμεί να συμβάλλει με πραγματικούς όρους στην ενίσχυση της κοινωνικής και οικονομικής συμπερίληψης των ανθρώπων που ανέκαμψαν από την περιπέτεια του καρκίνου, δημιουργώντας ευκαιρίες επανεκκίνησης και ανάπτυξης της ζωής τους. Στη βάση ακριβώς αυτή, για τoν ασφαλιστικό κλάδο τη μέγιστη σημασία έχει το περιεχόμενο και ο σκοπός και μικρότερη ο μηχανισμός θεμελίωσης του RTBF των cancer survivors, αν πρόκειται δηλαδή για κώδικα ή νόμο. Υπό την έννοια αυτή, η αγορά μας, μέσω της Ένωσής μας, εφόσον η πολιτεία λάβει τη σχετική πρωτοβουλία, σαφέστατα και είναι πρόθυμη να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε νομοπαρασκευαστική διαδικασία για την κατοχύρωση του περιεχομένου του Κώδικα RTBF των επιζώντων από καρκίνο με νόμο.

Δεδομένου ότι η πρόθεση του κλάδου μας είναι ο Κώδικας να μην παραμείνει στα χαρτιά, σε θεσμικό επίπεδο η Ένωσή μας, μεριμνώντας για την ευρύτερη ενημέρωση του κοινού, έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα της τόσο το κείμενο του Κώδικα, όσο και «Συχνές Ερωτήσεις – Απαντήσεις (Q&As)» σχετικά με την εφαρμογή του Κώδικα στην πράξη, καθώς και κατάλογο των εταιρειών που έχουν προσχωρήσει σε αυτόν.

Παράλληλα, σε επίπεδο κάθε εταιρείας ξεχωριστά, έχει γίνει εκπαίδευση των δικτύων πωλήσεών τους, ώστε κάθε ενδιαφερόμενος να ασφαλιστεί και να ενημερώνεται σωστά για τις δυνατότητες που του παρέχονται από τον Κώδικα, σε περίπτωση που είχε κάποια εμπειρία καρκίνου κατά το παρελθόν.

Πόσες εταιρείες έχουν προσχωρήσει στον Κώδικα Δεοντολογίας και ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για το μέλλον;

Σύσσωμες οι εταιρείες- μέλη της ΕΑΕΕ, που ασκούν ασφαλίσεις ζωής και διαθέτουν το συγκεκριμένο ασφαλιστικό προϊόν, εξ αρχής προσχώρησαν στον Κώδικα, σηματοδοτώντας έμπρακτα τη δέσμευση του κλάδου. Οι εταιρείες αυτές αριθμούν τις 12 και, αξίζει να τις αναφέρουμε: Allianz – Ευρωπαϊκή Πίστη, CNP, Credit Agricole, Εθνική, Ergo, Eurolife FFH, Generali, Groupama, Interamerican, Minetta, NN Hellas και Syndea (πρώην Συνεταιριστική).

Ο κοινωνικός στιγματισμός και οι οικονομικές διακρίσεις ταλαιπωρούν όχι μόνο καρκινοπαθείς και πρώην καρκινοπαθείς, αλλά και ασθενείς με σπάνιες παθήσεις. Ποιες ενέργειες κάνετε ως φορέας προκειμένου το σύνολο των ασθενών, απαλλαγμένοι από το ιατρικό ιστορικό τους, να μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν οι υγιείς άνθρωποι;

Σκοπός της ασφάλισης και επιδίωξη των ασφαλιστικών εταιρειών είναι η κάλυψη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου αριθμού προσώπων. Για την ακρίβεια, η λειτουργία του θεσμού που εκπροσωπούμε, στηρίζεται στους μεγάλους αριθμούς. Ασφαλίζοντας μεγάλους πληθυσμούς, επιτυγχάνεται καλύτερη διασπορά του κινδύνου και, παράλληλα, διατηρείται το κόστος της ασφάλισης προσιτό.

Από την άλλη, η νομοθεσία για την εποπτεία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων («Solvency II») απαιτεί σωστή αποτύπωση των ασφαλιζόμενων κινδύνων και σωστά αποθεματικά για τη διασφάλιση της φερεγγυότητας, δηλαδή της τήρησης των υποχρεώσεων κάθε εταιρείας απέναντι στους ασφαλισμένους της. Συνεπώς, για τη σωστή αποτύπωση των κινδύνων απαιτούνται στοιχεία και προσεκτική μελέτη τους.

Η Ένωσή μας, ως θεσμικός φορέας εκπροσώπησης του κλάδου, παρακολουθεί, μέσω και της συμμετοχής της στο αντιπροσωπευτικό όργανο των Ευρωπαίων ασφαλιστών, την Insurance Europe, τις εξελίξεις που σημειώνονται στη διάγνωση, την αντιμετώπιση και τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών και ενημερώνει σχετικά τις εταιρείες – μέλη της. Βάσει των εξελίξεων αυτών και των επιστημονικών στοιχείων που προκύπτουν, θα εξετάζει ανάλογες προσπάθειες.

Παράδειγμα προς μίμηση

Γιώργος Καπετανάκης, πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ): «Το μέτρο μπορεί να ωφελήσει μέχρι και 400.000 πολίτες σε αυτή τη φάση. Ωστόσο, επιχειρώντας μια άλλη προσέγγιση, πρέπει να εστιάσουμε στην αλλαγή νοοτροπίας που φέρνει και τους δρόμους που ανοίγονται για το μέλλον».

Ποιο είναι το πλαίσιο του Κώδικα; Πόσα άτομα θα μπορούσαν στην παρούσα φάση να τον αξιοποιήσουν.

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι η συμφωνία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί έναν πιλότο και παράδειγμα προς μίμηση μίας τριμερούς συνεργασίας μεταξύ της πολιτείας, του ιδιωτικού τομέα και της κοινωνίας των πολιτών. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ), εκπροσωπώντας την κοινότητα των πολιτών με καρκίνο και των οικογενειών τους, αφουγκράστηκε την ανάγκη, μελέτησε τη διεθνή πρακτική, συνεργάστηκε με ευρωπαϊκούς φορείς και κατάρτισε μια στρατηγική επικοινωνίας και ανάδειξης του ζητήματος προς την πολιτεία, ώστε να φθάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Παράλληλα, κινητοποίησε και φορείς που δρουν στον χώρο του εθελοντισμού στη χώρα μας, αλλά και επαγγελματίες του ασφαλιστικού χώρου, οι οποίοι συμμερίστηκαν την αναγκαιότητα να προχωρήσει μια διαδικασία που θα θέσει το ζήτημα στη σωστή του βάση.

Με την υποδειγματική συνεργασία και υποδοχή του αιτήματος από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, τον υπουργό Κωστή Χατζηδάκη και την αρμόδια Γραμματέα Θεώνη Αλαμπάση, προχώρησαν τα επόμενα βήματα και η επικοινωνία με την Ένωση των Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), η οποία λειτουργώντας άψογα, με πλήρη συνείδηση του ρόλου που επιτελεί ο ασφαλιστικός κλάδος στην ευημερία των πολιτών, έθεσε σε εφαρμογή μια συμφωνία που τοποθετεί την Ελλάδα μεταξύ των πρωτοπόρων χωρών στην Ευρώπη στο ζήτημα αυτό.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του υπουργείου, το μέτρο αυτό μπορεί να ωφελήσει μέχρι και 400.000 πολίτες σε αυτή τη φάση. Ωστόσο, επιχειρώντας μια άλλη προσέγγιση πρέπει να εστιάσουμε στην αλλαγή νοοτροπίας που φέρνει και τους δρόμους που ανοίγονται για το μέλλον.

Οι σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις αποδεικνύουν ολοένα και περισσότερο ότι για πολλές μορφές καρκίνου επιτυγχάνεται πλήρης ίαση σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα. Για τους ασθενείς που υπάρχει ανταπόκριση στη θεραπεία, σταματά η ιατρική παρακολούθηση όταν συμπληρωθούν 5 έτη από την εκδήλωση της νόσου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ιατρικά δεν θεωρούνται πλέον ασθενείς. Αυτό από μόνο του συνηγορεί στο ότι θα πρέπει να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση και από το σύστημα ιδιωτικής ασφάλισης. Αυτή η διαφορετική οπτική, για μία νόσο που παραδοσιακά θεωρούνταν καταδίκη, διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα και οδηγεί στην άρση διακρίσεων και αδικιών, συμβάλλοντας καταλυτικά στην επανένταξή τους στην κοινωνία και την εργασία.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τη θέσπισή του σε νόμο; Επίσης πώς μπορεί κάποιος να πληροφορηθεί από την ΕΛΛΟΚ για τις δυνατότητες που του παρέχει ο Κώδικας;

Το Δικαίωμα στη Λήθη εφαρμόζεται για σχεδόν 8 χρόνια στη Γαλλία και σε κάποιες ακόμη χώρες. Το γεγονός ότι το αρχικό διάστημα των 10 ετών που υπάρχει ως όρος για την εφαρμογή του, έχει ήδη μειωθεί στα 6 έτη στη Γαλλία, αποδεικνύει ότι το πιθανότερο είναι ότι δεν υπήρξε καμία επίπτωση στο σύστημα ιδιωτικής ασφάλισης της χώρας. Σκεπτόμενοι λογικά, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ούτε και στη δική μας περίπτωση θα υπάρξει σημαντική επίπτωση. Ωστόσο, ο ασφαλιστικός κλάδος δηλώνει ξεκάθαρα ότι μπορεί να αναλάβει κινδύνους που μπορεί να υπολογίσει ώστε να μην κλυδωνιστεί η βιωσιμότητά του -και αυτό είναι απολύτως σεβαστό και κατανοητό.

Ταυτόχρονα, η νομοθετική ρύθμιση σε κάθε περίπτωση είναι αυτή που κατοχυρώνει τους πολίτες και αυτό είναι κάτι που επιθυμούμε να γίνει σε επόμενη φάση. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός της ογκολογικής περίθαλψης, που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, θα παρέχει στοιχεία χρήσιμα για τον υπολογισμό του ασφαλιστικού κινδύνου, δεν πιστεύω ότι θα αργήσει πολύ. Άλλωστε, η εξαιρετική συνεργασία και το πνεύμα καλής πίστης που αποτέλεσαν τα δομικά υλικά της συνεργασίας που έχει αναπτυχθεί, είναι αυτά που θα οδηγήσουν και τις επόμενες εξελίξεις.

Ο κοινωνικός στιγματισμός και οι οικονομικές διακρίσεις ταλαιπωρούν όχι μόνο καρκινοπαθείς και πρώην καρκινοπαθείς, αλλά και ασθενείς με σπάνιες παθήσεις. Ποιες ενέργειες κάνετε ως φορέας προκειμένου το σύνολο των ασθενών, απαλλαγμένοι από το ιατρικό ιστορικό τους, να μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν οι υγιείς άνθρωποι; Πώς μπορούν όλες αυτές οι διακρίσεις να καμφθούν;

Πάντα λέγαμε ότι, αν ένα κράτος καταφέρει να διαχειριστεί τον καρκίνο και τις επιπτώσεις του, θα καταφέρει να διαχειριστεί και κάθε ασθένεια. Κι αυτό γιατί ο καρκίνος είναι μία πολυσύνθετη νόσος, που απαιτεί διεπιστημονική αντιμετώπιση, υψηλούς πόρους και συστηματική προσπάθεια. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2021 ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης κατά του Καρκίνου και διέθεσε υποστήριξη από οικονομικά εργαλεία ύψους 4 δισ. προκειμένου τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν τις συστάσεις της.

Ένας από τους πυλώνες του Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης αφορά την επιβίωση και την επανένταξη των ασθενών στο κοινωνικό σύνολο. Το Δικαίωμα στη Λήθη, λοιπόν, που εφαρμόζεται από το 2016 σε ορισμένες χώρες στην Ευρώπη, αποτελεί ένα μονοπάτι το οποίο είναι σαφές ότι θα αξιοποιηθεί και για άλλες περιπτώσεις ασθενειών που εμφανίζουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Η ΕΛΛΟΚ, ως ο κεντρικός φορέας των ασθενών με καρκίνο, εκπροσωπεί όλους τους τύπους καρκίνου, κοινούς, σπάνιους, παιδικούς, συμπαγών όγκων και αιματολογικούς. Μεταξύ αυτών υπάρχουν περίπου 300 σπάνιες μορφές καρκίνου, οι οποίοι καλύπτονται από τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Άρα ο δρόμος έχει ανοίξει, ωστόσο υπάρχουν βήματα που πρέπει να γίνουν όχι μόνο σε εθνικό, αλλά κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να διευρυνθεί η πρακτική αυτή και σε άλλες περιπτώσεις.

Ευρύτερα μιλώντας, το ΕΣΥ βρίσκεται σε δίνη αναμόρφωσης. Τι πρέπει να έχει στο μυαλό του το υπουργείο Υγείας όσον αφορά τους καρκινοπαθείς, σχετικά με τη δυνατότητα πρόσβασης τόσο στις δομές όσο και στα φάρμακα, αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών που τους παρέχονται;

Το υπουργείο Υγείας είναι γεγονός ότι προσπαθεί να αντιμετωπίσει συσσωρευμένες παθογένειες, ορισμένες από τις οποίες έχουν δομική υπόσταση, ενώ άλλες αποτελούν κατάλοιπα των μνημονιακών χρόνων. Η πανδημία ανέδειξε αυτά τα προβλήματα και υπό μία έννοια αποτέλεσε επιταχυντή των εξελίξεων. Ο μετασχηματισμός που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι σίγουρο ότι, όταν ολοκληρωθεί, θα δημιουργήσει ένα νέο περιβάλλον, πολύ καλύτερο, τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους εργαζόμενους.

Ωστόσο, η μετάβαση αυτή δείχνει ότι σε αυτή τη φάση επιδρά αρνητικά στους ασθενείς καθώς καλούνται να επωμιστούν μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης μέσω της αυξημένης οικονομικής συμμετοχής σε υπηρεσίες. Και αν αυτό μέχρι ένα βαθμό θα μπορούσε να είναι κατανοητό στο πλαίσιο εξοικονόμησης πόρων για την πρόσβαση σε νέες καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να αποτελέσει τη στρατηγική επιλογή της πολιτείας για την ενίσχυση του συστήματος. Να τονίσω εδώ ότι οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας στη χώρα μας είναι οι μεγαλύτερες σε όλη της Ευρωπαϊκή Ένωση! Άρα, λοιπόν, όταν η ανάγκη βρίσκεται στο 5 και η πολιτεία διαθέτει 2, όπως κι αν τα ανακατανείμουμε, το κενό δεν καλύπτεται.

Αυτό που είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό είναι ότι απαιτείται αύξηση της χρηματοδότησης για την υγεία, είτε μέσω της θέσπισης νέων χρηματοδοτικών εργαλείων είτε και με παράλληλη αύξηση των υφιστάμενων, ώστε να επιτευχθεί δίκαιη και προσιτή πρόσβαση των πολιτών, ιδιαίτερα των πλέον ευάλωτων ομάδων, στις υπηρεσίες υγείας που έχουν ανάγκη. Και εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι στο ζήτημα αυτό δεν εμπλέκεται μόνο το υπουργείο Υγείας, αλλά και το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, που διαχειρίζεται τους πόρους της χώρας.

Βεβαίως πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αξιοποιούνται ευρωπαϊκοί πόροι οι οποίοι στηρίζουν τον μετασχηματισμό που είναι σε εξέλιξη, αλλά τι θα γίνει όταν τελειώσουν αυτά τα χρήματα; Μόνο μέσα από ένα στρατηγικό σχεδιασμό με ορίζοντα ετών και ταυτόχρονη ριζική αναμόρφωση του συστήματος, πιστεύω ότι θα μπορέσει να διασφαλιστεί μια βιώσιμη, ισότιμη και οικονομικά προσιτή δημόσια υγεία, που θα εξασφαλίζει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας προς τους πολίτες.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι κλινικές μελέτες στα χέρια του κράτους

Ευαγγελία Κοράκη, πρόεδρος HACRO, πρόεδρος & διευθύνουσα σύμβουλος CORONIS Research: «Θα πρέπει να επιλύσουμε επειγόντως τα θέματα που προκύπτουν είτε από την ανάγκη προσαρμογής μας στον νέο ευρωπαϊκό κανονισμό είτε από δομικές ελλείψεις που δοκιμάζουν την ετοιμότητα της χώρας μας να ενταχθεί στη νέα πραγματικότητα».

Την εικόνα των κλινικών μελετών στην Ελλάδα σήμερα αποτυπώνει η Ευαγγελία Κοράκη, πρόεδρος HACRO, πρόεδρος & διευθύνουσα σύμβουλος CORONIS Research. Ακόμα, επισημαίνει τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε να ενισχυθεί το αποτύπωμά τους, το νέο κοινοτικό πλαίσιο που θα εφαρμοστεί, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα ενισχυθούν οι επενδύσεις σε Έρευνα & Ανάπτυξη.

Παρά τα βήματα στην ανάπτυξη των κλινικών μελετών στην Ελλάδα, ακόμη υπολειπόμαστε σημαντικά από το αποτύπωμα που αυτές έχουν σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ποια είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία για την πορεία των κλινικών μελετών στην Ελλάδα; Και ποια είναι τα αναγκαία βήματα για την πολιτεία, τις εταιρείες και τους συλλόγους ασθενών για την προσέλκυση κλινικών δοκιμών στην Ελλάδα;

Ο κλάδος των κλινικών μελετών εμπλέκει πολλούς και διαφορετικούς συμμέτοχους. Είναι μια αλυσίδα συνεργαζόμενων μελών, το καθένα από τα οποία εκτελεί πολύ σημαντικό ρόλο στην εύρυθμη λειτουργία και πορεία του κλάδου: το κράτος, ρυθμιστικοί φορείς, νοσοκομεία, φαρμακευτικές εταιρείες, πανεπιστήμια, ερευνητές και επαγγελματίες υγείας, εταιρείες CRO και φυσικά οι ίδιοι οι ασθενείς. Όμως, είναι ένας κλάδος που ρυθμίζεται αυστηρά από το κράτος, συνεπώς τα αναγκαία βήματα που θα μας οδηγήσουν στην ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητά του στη χώρα, πρέπει να τα αναμένουμε από το κράτος.

Οι εταιρείες θέλουν να επενδύσουν σε κλινικές μελέτες και οι σύλλογοι ασθενών ζητούν τη διεξαγωγή τους στη χώρα. Το κράτος είναι εκείνο που θα πρέπει να αναδείξει την πρόοδό τους ως προτεραιότητα και να υιοθετήσει ανάλογες πολιτικές, να προχωρήσει σε βελτιώσεις όλων εκείνων των παθογενειών που μας κρατούν πίσω ως χώρα και να εμπιστευθεί και να συνεργαστεί με τους λοιπούς συμμέτοχους του ιδιωτικού τομέα, που διαθέτουν την εμπειρία, την τεχνογνωσία και τα επιστημονικά εφόδια για τη διενέργεια των κλινικών μελετών σε ένα περιβάλλον σταθερό και ευνοϊκό.

Τα στοιχεία των τελευταίων ετών είναι ενθαρρυντικά ως προς το ενδιαφέρον των διεθνών χορηγών να εντάξουν τη χώρα μας στο ευρωπαϊκό τους πλάνο επενδύσεων. Για το 2023, αν και ο τελικός αριθμός των εγκρίσεων θα μας είναι γνωστός περίπου στο τέλος του α’ εξαμήνου 2024, παρατηρήσαμε αριθμό-ρεκόρ σε υποβολές αιτημάτων από τους χορηγούς, που έφτασαν τις 328 αιτήσεις για έγκριση νέων κλινικών μελετών, 298 με φάρμακο και 30 με ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Μέχρι το τέλος του 2023, οι 179 έλαβαν έγκριση, ενώ, σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία, μέχρι τις αρχές Απριλίου οι εγκρίσεις έφτασαν τις 207.

Η καθυστέρηση στις εγκρίσεις -αν και εν μέρει αιτιολογημένη λόγω της τεράστιας αλλαγής που έχει επιφέρει η εφαρμογή του νέου Κανονισμού 536/2014- είναι ένα από τα σημεία όπου θα πρέπει να δοθεί προσοχή και μέριμνα.

Αυτό το λέω διότι βρισκόμαστε μόνο μερικούς μήνες πριν από την πλήρη μετάβαση όλων των κρατών-μελών της Ε.Ε. στον νέο Ευρωπαϊκό Κανονισμό 536/2014. Οι νέες συνθήκες απαιτούν την τήρηση αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων, απ’ όλα τα κράτη μέλη, τόσο ως προς τις διαδικασίες υποβολής και έγκρισης των νέων κλινικών μελετών μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος Κλινικών Δοκιμών (CTIS) του νέου Κανονισμού άλλα και της έγκαιρης μεταφοράς στο CTIS των κλινικών μελετών που είχαν εγκριθεί βάσει της Οδηγίας 2001/20/ΕΚ. Από τις 31/1/2025, σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., όλες οι κλινικές μελέτες, νέες και τρέχουσες, θα διεξάγονται υπό τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, πως θα πρέπει να επιλύσουμε επειγόντως τα θέματα που προκύπτουν είτε από τη ανάγκη προσαρμογής μας στον Νέο Κανονισμό, π.χ. προσαρμογή και επικαιροποίηση του νομοθετικού πλαισίου, είτε από δομικές ελλείψεις που δοκιμάζουν την ετοιμότητα της χώρας μας να ενταχθεί στη νέα πραγματικότητα, όπως η έλλειψη επαρκούς και εκπαιδευμένου ανθρώπινου δυναμικού στους εγκριτικούς ρυθμιστικούς οργανισμούς ΕΟΦ και ΕΕΔ.

Ποια επιπλέον μέτρα χρειάζονται για να διευκολυνθεί περαιτέρω η ένταξη των ασθενών σε κλινικές μελέτες;

Ο ρόλος των ασθενών ήταν και θα είναι πάντα εξαιρετικά σημαντικός αφού η εθελοντική συμμετοχή τους στις κλινικές δοκιμές είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχία της έρευνας και την ανάπτυξη νέων θεραπειών.

Οι παράγοντες που φαίνεται να περιορίζουν, ωστόσο, την εθελοντική συμμετοχή των ασθενών σε κλινικές μελέτες θα λέγαμε πως είναι η έλλειψη ενημέρωσης σε επίπεδο γενικού πληθυσμού για τις κλινικές μελέτες και η ανησυχία για την ασφάλειά τους. Θα πρέπει να καταστεί σαφές πως η ασφάλεια και η προστασία των ασθενών που συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες, είναι απολύτως διασφαλισμένη, από ένα πλέγμα αυστηρών κανόνων, νόμων και προτύπων που ισχύουν σε όλη την Ε.Ε.

Συνοπτικά, θα λέγαμε ότι η επίσημη, συστηματική, έγκυρη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού από την πολιτεία μέσω των αρμόδιων φορέων, αλλά και η δυνατότητα ενημέρωσης των ασθενών για τις κλινικές μελέτες στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν, θα ήταν ένα σημαντικό βήμα, ώστε αφενός να αναδειχθούν τα οφέλη από την εθελοντική συμμετοχή των ασθενών στις κλινικές μελέτες, αφετέρου να μειωθεί η όποια αμφιβολία, αμφισβήτηση ή ανησυχία μπορεί να επηρεάζει την απόφαση συμμετοχής του ασθενούς.

Η παρωχημένη περί «πειραματόζωου» αντίληψη που συνόδευε ως έννοια τη συμμετοχή των ασθενών σε κλινικές δοκιμές ανήκει σίγουρα σε παλαιότερες εποχές και θα πρέπει με τις κατάλληλες πρωτοβουλίες να διασφαλίσουμε ότι θα εκλείψει εντελώς. Ασφαλώς, είναι απολύτως κατανοητή η ανησυχία του ασθενή για την πορεία της υγείας του και για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει. Γι’ αυτό, η αναλυτική, εμπεριστατωμένη ενημέρωση του ασθενή σχετικά με το πλαίσιο της προστασίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων του, της ασφάλειας, της αξιοπρέπειας και της ποιότητας ζωής του κατά τη συμμετοχή του στην κλινική μελέτη, είναι κρίσιμης σημασίας.

Το επενδυτικό clawback ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές, αλλά οι εταιρείες ισχυρίζονται ότι πρέπει να υπάρξει σαφής διάκριση ανάμεσα σε παραγωγικές επενδύσεις και σε επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη. Ποια είναι η θέση του ΗACRO;

Οπωσδήποτε, η παροχή κινήτρων προς τους επενδυτές είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να καταστεί η χώρα μας ανταγωνιστική στην προσέλκυση των διαθέσιμων διεθνών ερευνητικών κεφαλαίων. Τα οικονομικά κίνητρα για τις φαρμακευτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, ώστε να επενδύσουν κεφάλαια για κλινικές μελέτες στη χώρα μας, θα πρέπει να είναι ισχυρά, σταθερά, να ευνοούν τον προγραμματισμό των εταιρειών και τη διαφάνεια.

Το μέτρο του επενδυτικού clawback, που προβλέπει τον συμψηφισμό των ποσών που πληρώνουν οι φαρμακευτικές εταιρείες ως αυτόματες επιστροφές στο κράτος με τα ποσά που αυτές επενδύουν σε έρευνα, πράγματι έχει θετικό πρόσημο, όμως θα πρέπει να ενισχυθεί. Το κίνητρο αυτό, το οποίο εντάσσεται από το 2022 στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, προβλέπει ένα συνολικό κονδύλι για τις δαπάνες επενδυτικών σχεδίων ανάπτυξης προϊόντων – παραγωγικές δαπάνες – και τις δαπάνες Έρευνας & Ανάπτυξης που περιλαμβάνουν τις κλινικές μελέτες. Συγκεκριμένα, για τα έτη 2022-2023, ο προϋπολογισμός της δράσης ανήλθε σε 250 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 95% απορροφήθηκε σε παραγωγικές δαπάνες. Για τα έτη 2024-2025 η δράση παρατάθηκε με επιπλέον προϋπολογισμό ποσού 150 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το γεγονός της πολύ μικρής απορρόφησης κονδυλίων για ερευνητικές δαπάνες έναντι των παραγωγικών, αποδεικνύει πως το μέτρο αυτό, υπό τις παρούσες προϋποθέσεις συμψηφισμού, σίγουρα δεν επιτυγχάνει τον στόχο της προσέλκυσης νέων κλινικών μελετών. Εάν πράγματι θέλουμε το μέτρο να αποτελέσει κίνητρο προς αυτή την κατεύθυνση, θα πρέπει να διαμορφωθούν ανάλογα τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις συμψηφισμού.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ECDC: Κρούσματα πυρετού Oropouche σε Ιταλούς και Ισπανούς που ταξίδεψαν στην Κούβα

Οδηγίες για πρόληψη του πυρετού Oropouche σε όσους ταξιδεύουν στην Κούβα, απευθύνει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), έπειτα από επιβεβαιωμένα κρούσματα σε Ιταλούς και Ισπανούς.

Όπως αναφέρεται στην εβδομαδιαία έκθεση του ECDC, που δημοσιοποιήθηκε σήμερα, οι αρχές της Ιταλίας έχουν αναφέρει τρία επιβεβαιωμένα κρούσματα.

Το πρώτο καταγράφηκε τον περασμένο μήνα σε ταξιδιώτη που επέστρεψε από την Κούβα. Ο ασθενής είχε συμπτώματα, όπως πυρετό, αρθραλγία, αρθρίτιδα και κεφαλαλγία και χρειάστηκε τετραήμερη νοσηλεία.

Λίγες μέρες αργότερα, διαγνώστηκαν δύο επιπλέον κρούσματα σε ταξιώτες από την Κούβα.

Τον Ιούλιο, οι αρχές της Ισπανίας ανέφεραν τρία επιβεβαιωμένα κρούσματα σε άτομα που είχαν ταξιδέψει στην Κούβα.

Τα κλινικά συμπτώματα ήταν ήπια σε όλους τους ασθενείς: πυρετός, μυαλγίες, εξάνθημα και όλοι ανάρρωσαν.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ECDC, η Ελλάδα ανήκει στις ευρωπαϊκές χώρες με 1.000 έως 5.000 επισκέπτες ετησίως στην Κούβα.

Τι είναι

Η νόσος του ιού Oropouche είναι μια ζωονόσος, η οποία προκαλείται από τον ιό Oropouche (ορθοβουναϊκός ιός oropoucheense).

Έχουν αναφερθεί κρούσματα της νόσου σε πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής (Βραζιλία, Περού, Αργεντινή, Βολιβία, Κολομβία) και την Καραϊβική (Παναμάς, Τρινιδάδ και Τομπάγκο).

Ο κύριος φορέας του ιού είναι το έντομο Culicoides paraensis midge, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο στην Αμερική, αλλά δεν υπάρχει στην Ευρώπη. Τα άγρια ​​πτηνά και τα θηλαστικά θεωρούνται οι φυσικοί ξενιστές του ιού.

Στους ανθρώπους, η νόσος του ιού Oropouche μπορεί να εκδηλωθεί ως οξεία εμπύρετη ασθένεια (με πονοκέφαλος, ναυτία, εμετός, πόνοι στους μύες και στις αρθρώσεις), περιστασιακά με πιο σοβαρά συμπτώματα (αιμορραγίες και μηνιγγίτιδα).

Δεν έχει υπάρξει τεκμηριωμένη μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Κίνδυνος

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ECDC, ο κίνδυνος μόλυνσης για Ευρωπαίους πολίτες που ταξιδεύουν στην Κούβα ή στην Αμερική είναι χαμηλός, υπό τον όρο ότι ακολουθούν τις οδηγίες των αρχών δημόσιας υγείας σχετικά με τη χρήση μέτρων ατομικής προστασίας έναντι τσιμπημάτων σκνίπας και κουνουπιών.

Τα ευρωπαϊκά είδη σκνίπας ή κουνουπιών δεν μπορούν να μεταδώσουν τον ιό. Μέχρι σήμερα, η ασθένεια περιορίζεται στην αμερικανική ήπειρο και δεν έχουν αναφερθεί ποτέ κρούσματα της νόσου του ιού Oropouche ηπειρωτική Ευρώπη.

Ωστόσο, εισαγόμενες περιπτώσεις μπορούν να αναμένονται σε ταξιδιώτες που επισκέπτονται περιοχές με συνεχιζόμενες εστίες.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/