Κατηγορία: Γενικά

FEK-2024-Tefxos B-03702-downloaded -01_07_2024

..

εγκυκλιος 34683-24

..

Σε μια νέα μελέτη, οι επιστήμονες αποκαλύφθηκε ότι υπήρχε 17% αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης άνοιας λόγω οποιασδήποτε αιτίας και 68% υψηλότερη πιθανότητα αγγειακής άνοιας σε ασθενείς με μια κοινή καρδιακή διαταραχή.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι γνωστό ότι σχετίζεται με εγκεφαλικά επεισόδια και θρόμβους αίματος σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε άτομα με άλλες παθήσεις. Σε αυτές τις ομάδες ασθενών χορηγούνται συνήθως αραιωτικά αίματος (αντιπηκτικά) ως θεραπεία πρόληψης, αλλά τα νεότερα άτομα ή εκείνοι που θεωρούνται «χαμηλού κινδύνου» δεν το κάνουν.

Πώς η κολπική μαρμαρυγή αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

Σε αυτή τη μελέτη, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ εξέτασαν ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή στους οποίους κανονικά δεν θα συνταγογραφούνταν αραιωτικά αίματος. Αξιολόγησαν τα ηλεκτρονικά αρχεία υγειονομικής περίθαλψης από περισσότερους από 5 εκατομμύρια ασθενείς πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η ομάδα εστίασε σε περισσότερους από 36.000 ασθενείς ηλικίας 40-75 ετών που είχαν διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής, χωρίς ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου και με χαμηλό κίνδυνο εγκεφαλικού με βάση τις κλινικές βαθμολογίες και χωρίς συνταγογράφηση αντιπηκτικών.

Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης πέντε ετών, συγκρίθηκαν με περισσότερους από 100.000 ασθενείς χωρίς κολπική μαρμαρυγή αλλά με την ίδια ηλικία, φύλο και περιοχή κατοικίας.

Παρά το γεγονός ότι ανήκαν στην ομάδα «χαμηλού κινδύνου», οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν εγκεφαλικό επεισόδιο ή μείζονα θρόμβο αίματος από εκείνους χωρίς κολπική μαρμαρυγή.

Υπήρχε 17% αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης άνοιας λόγω οποιασδήποτε αιτίας και 68% υψηλότερη πιθανότητα αγγειακής άνοιας σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Επίσης, περισσότεροι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή πέθαναν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης (44% υψηλότερος κίνδυνος).

Τι λένε οι επιστήμονες για τα ανησυχητικά ευρήματα

«Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια από τις πιο συχνές καρδιακές παθήσεις, με πάνω από 60 εκατομμύρια περιπτώσεις να αναμένονται παγκοσμίως έως το 2050», είπε ο Dipak Kotecha, καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης και πρόσθεσε:

«Με τον επιπολασμό της να συνεχίζει να αυξάνεται, είναι σημαντικό να αναπτύξουμε στρατηγικές για την πρόληψη όχι μόνο του εγκεφαλικού, αλλά και εκβάσεων όπως η άνοια, που προκαλούν μεγάλη ανησυχία για τους ασθενείς και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Η έρευνά μας υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπιστεί πλήρως η κολπική μαρμαρυγή, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική αντίκτυπο στην ευημερία των ασθενών».

«Αυτή η μελέτη καταδεικνύει μια σαφή συσχέτιση μεταξύ της κολπικής μαρμαρυγής και της αγγειακής άνοιας. Αυτό μπορεί να έχει παρόμοιο μηχανισμό με τη συσχέτιση μεταξύ κολπικής μαρμαρυγής και εγκεφαλικού επεισοδίου», τόνισε με τη σειρά του ο Alastair Mobley, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

«Οι συνεχιζόμενες κλινικές δοκιμές όπως το DaRe2THINK, που διεξάγονται επί του παρόντος από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, διερευνούν εάν τα αραιωτικά αίματος σε ασθενείς χαμηλότερου κινδύνου μπορούν να παρέχουν έναν τρόπο πρόληψης αυτών των κακών εκβάσεων», κατέληξε.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

H Ελληνική Ακαδημία Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής & Πρωτοβάθμιας Φροτνίδας Υγείας απαντά σε επιστολή της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας και τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο για το σεμινάριο υπερήχων στα πλαίσια του επερχόμενου 1ο Συνεδρίου της ακαδημίας.

Στην επιστολή της η ακαδημία αναφέρει τα εξής: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε και Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΙΣ

Εύλογη έκπληξη προκαλεί το περιεχόμενο της επιστολής της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας και σε σχέση με την επερχόμενη εκδήλωση της εταιρείας μας, στα πλαίσια της οποίας περιλαμβάνεται σεμινάριο γνωριμίας με τον παρακλίνιο υπέρηχο (POCUS) και με περιεχόμενο τα ακόλουθα αντικείμενα που απαντώνται σε επείγοντα περιστατικά στην ΠΦΥ:

Α) Βασικές αρχές υπερήχων και χρήσης μηχανήματος υπερήχων

Β) Υπερηχογραφική διερεύνηση e-FAST τραυματία στην ΠΦΥ ως προέκταση της φυσικής εξέτασης

Γ) Αγγειακή Προσπέλαση – Χρήση υπερήχων σε δυσκολία τοποθέτησης φλεβοκαθετήρα.

Αποτελεί ο POCUS αντικείμενο της ΠΦΥ και της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής;

Την πιο επίσημη απάντηση στο ερώτημα δίνει η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής- WONCA Europe, αν όχι οι ίδιες οι εξελίξεις στην υγειονομική περίθαλψη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο υπέρηχος έχει περιγραφεί ως «το στηθοσκόπιο για τον 21ο αιώνα». Ο παρακλίνιος υπέρηχος, Point of Care Ultrasound (POCUS) μπορεί να απαντήσει σε μια συγκεκριμένη κλινική ερώτηση ή να υποστηρίξει έναν συγκεκριμένο διαδικαστικό στόχο στο πλαίσιο μιας συνήθους κλινικής επίσκεψης. Η χρήση του στην Γενική Οικογενειακή Ιατρική αυξάνεται ραγδαία σε όλη την Ευρώπη. Έχει αποδειχθεί ότι είναι χρήσιμο για την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό επειγόντων περιστατικών, τη διάγνωση καταστάσεων χαμηλής έως μέτριας πολυπλοκότητας και την παρακολούθηση οξέων και χρόνιων ασθενειών ανεξάρτητα από τις νοσοκομειακές υποδομές. Το POCUS μπορεί να βελτιώσει την πρόσβαση και την ποιότητα της περίθαλψης, παρέχοντας έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και υποστηρικτικές παρεμβάσεις.

Το Συμβούλιο της WONCA Europe ενέκρινε ομόφωνα τη χρήση του POCUS στην Γενική Οικογενειακή Ιατρική και πολύ πρόσφατα, τον Απρίλιο του 2024, προχώρησε σε ανακοίνωση κειμένου θέσης για τον POCUS στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, όπου περιγράφει τα οφέλη, τις απαιτήσεις εκπαίδευσης, τις νομικές θεωρήσεις και τις συνέπειες για την κλινική πρακτική World Organization of National Colleges, Academies and Academic Associations of General Practitioners and Family Physicians (WONCA) Europe position paper on the use of point-of-care ultrasound (POCUS) in primary care.

«Ο POCUS έχει εισαχθεί σε μια σειρά από ιατρικές ειδικότητες, με τις αναδυόμενες έρευνες να δείχνουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Αναμένουμε ότι ο POCUS θα έχει ολοένα και πιο σημαντική θέση για συγκεκριμένες ενδείξεις στην πρωτοβάθμια περίθαλψη τα επόμενα χρόνια, υποστηρίζοντας τους γενικούς οικογενειακούς ιατρούς να ανταποκριθούν στις ανάγκες υγείας των ασθενών τους. Συνιστούμε όλοι οι γενικοί οικογενειακοί ιατροί να λαμβάνουν εκπαίδευση στον POCUS προσαρμοσμένη στις ανάγκες του πλαισίου υγειονομικής περίθαλψης που λειτουργούν. Η εκπαίδευση θα πρέπει να παρέχεται κατά τη διάρκεια της εξειδίκευσης στην Γενική Οικογενειακή Ιατρική και μέσω προγραμμάτων συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης. Όπου τα δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση του POCUS στη διάγνωση, οι εξειδικευμένοι γενικοί οικογενειακοί ιατροί θα πρέπει να χρηματοδοτούνται κατάλληλα για τη χρήση του στην φροντίδα στην κοινότητα, σε ιατρεία και σε κατ’ οίκον επισκέψεις. Υποστηρίζουμε τις συνεχείς προσπάθειες συλλογής δεδομένων για τις βέλτιστες πρακτικές στη χρήση του POCUS και τη διερεύνηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της χρήσης του POCUS στη διάγνωση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη»

Αποτελεί ο POCUS αντικείμενο της Επείγουσας Ιατρικής;

Η χρήση υπερήχων στο ασθενή παράλληλα με την κλινική εξέταση αποτελεί μέρος του επιστημονικού μέρους της εκπαίδευσης της Επείγουσας Ιατρικής (ΦEK 1404/23.04.2019 Τεύχος Β’) και περιλαμβάνει την εκτέλεση εστιασμένης υπερηχογραφικής εκτίμησης (e-FAST), σύμφωνα και με όσα ορίζονται στο logbook της Επείγουσας Ιατρικής (παράγραφος 18 «Δεξιότητα στη χρήση Υπερήχων»

Ο παρακλίνιος υπέρηχος που εκτελείται σε επείγοντα περιστατικά δεν υποκαθιστά την εξέταση από ακτινολόγο αλλά, σαν προέκταση της φυσικής τους εξέτασης, δίνει την δυνατότητα σε αυτόν που τον εκτελεί, να έχει άμεσες απαντήσεις για κρίσιμα για την ζωή των ασθενών κλινικά ερωτήματα. Σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε άμεσες αποφάσεις που επιτρέπουν την διάσωση της ζωής βαρέως πασχόντων.

Είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι οι εισηγητές- εκπαιδευτές του σεμιναρίου;

Οι επειγοντολόγοι εκ των εκπαιδευτών κατέχουν εξ’ ορισμού αυτή τη δεξιότητα, την χρησιμοποιούν καθημερινά στο ΤΕΠ και εκπαιδεύουν νέους συναδέλφους σε αυτή. Ο ένας εξ αυτών μάλιστα διετέλεσε για χρόνια Διευθυντής του εκπαιδευτικού κέντρου Επείγουσας Ιατρικής σε Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο…

Οι Γενικοί Οικογενειακοί Ιατροί που συμμετέχουν έχουν όλοι παρακολουθήσει το EUROSON PoC-US School που διοργανώνεται από το European Ultrasound Working Group in Ambulatory Healthcare (EUVEKUS) με την έγκριση της European Federation of Societies for Ultrasound in Medicine and Biology (EFSUMB) και υποστηρίζεται από την WONCA Europe, καθώς και άλλα σεμινάρια υπερήχων εντός και εκτός Ελλάδας και ένας εξ αυτών έχει ακόμα και 6μηνη εκπαίδευση σε ακτινολογικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.

Η αγγειακή προσπέλαση με υπερήχους εμπίπτει στην ειδικότητα της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής;

Η αγγειακή προσπέλαση με υπερήχους σε περιπτώσεις δυσκολίας τοποθέτησης φλεβοκαθετήρα πχ σε ασθενή σε shock, δεν είναι με κανένα τρόπο εξέταση των αγγείων, όπως μνημονεύεται στην επιστολή της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας και συχνά γίνεται και από μη ιατρούς. Τόσο αυτή, όσο και το e-FAST, δεν σχετίζονται με τα αντικείμενα του ΠΔ 228/ ΦΕΚ 197/12-6-2000 που αφορά την εκτέλεση υπερηχογραφημάτων βάση συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, την παροχή πορίσματος στον ασθενή και την αυτοτελή οικονομική αποζημίωση τους.

Αποτελεί η έκθεση των Γενικών Οικογενειακών Ιατρών στον POCUS μέσω του σεμιναρίου κίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία;

Ρητορικό το ερώτημα. Η έκθεση των συναδέλφων στις διεθνείς εξελίξεις και βέλτιστες πρακτικές μόνο τους ορίζοντές τους μπορούν να διευρύνουν.

Όπως και η συνεργασία τους με τους συναδέλφους της Επείγουσας Ιατρικής.

Αντίθετα απειλή για τη Δημόσια Υγεία αποτελούν τα εμπόδια που συντεχνιακά δρώντες κάποιοι θέτουν στους συναδέλφους Γενικούς Οικογενειακούς Ιατρούς και Παθολόγους που επιθυμούν να μετεκπαιδευτούν στους υπερήχους, όπως η πολιτεία προβλέπει. Αλήθεια, υπάρχει τέτοια έλλειψη πιστοποίησης στην διενέργεια υπερηχογραφημάτων και ικανότητας εκπαίδευσης που έχει οδηγήσει να μην υπάρχει επαρκής αριθμός εκπαιδευτικών κέντρων και τεράστιες αναμονές; Αλήθεια ποια είναι η θέση του ΠΙΣ σε αυτό το θέμα; Γιατί να εργαστεί σε μια απομονωμένη περιοχή ένας γενικός οικογενειακός ιατρός που σε ένα επείγον περιστατικό, που συχνά το αντιμετωπίζει μόνος του, χωρίς φυσικά ακτινολόγο, θα χρειαστεί την βοήθεια του υπερήχου και του έχουν αρνηθεί την επαρκή του εκπαίδευση σε αυτούς; Πως θεωρεί ο ΠΙΣ ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό και τι έχει κάνει μέχρι σήμερα;

Το σεμινάριο του συνεδρίου μας δεν παρέχει καμία πιστοποίηση στους εκπαιδευόμενους. Τους δίνει απλά την ευκαιρία να γνωρίσουν τις δυνατότητες ενός σημαντικού εργαλείου το οποίο, καθώς η τεχνολογία το επιτρέπει, μπορεί να γίνει μέρος της προέκτασης της φυσικής εξέτασης και για τον γενικό οικογενειακό ιατρό. Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το φροντιστηριακό ουσιαστικά μάθημα, για να δίνει γραπτά πορίσματα ή να αμείβεται όπως ένα ακτινολόγος. Ο όρος «Βιωματικό» και όχι «Εκπαιδευτικό» δείχνει και την επίγνωση μας ότι δεν μπορεί να αποτελέσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα ή τμήμα αυτού. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σεμινάριο παρέχεται δωρεάν και η συμμετοχή των εισηγητών-εκπαιδευτών είναι χωρίς καμία αμοιβή.

Ανάλογα εκπαιδευτικά σεμινάρια έχουν πραγματοποιηθεί και προγραμματιστεί, συχνά και με αντικείμενα που δεν αφορούν καν επείγοντα, πολλά με υψηλότατο χρηματικό αντίτιμο, από πολλές επιστημονικές εταιρείες ειδικοτήτων, αλλά και από ιδιώτες ακτινολόγους, χωρίς να έχουμε δει ανάλογη αντίδραση από την Ελληνική Ακτινολογική Εταιρεία. Είναι απορίας εύλογο γιατί επιλέγεται το συγκεκριμένο σεμινάριο και ζητείται η ακύρωση του και όχι σε τόσα άλλα που έγιναν ή είναι προγραμματισμένα να γίνουν. Tέλος θλίψη προκαλεί η συκοφάντηση των συντελεστών του σεμιναρίου και της ίδιας της Εταιρείας μας στον ηλεκτρονικό τύπο, μετά από Δελτίο Τύπου που στάλθηκε από την Ελληνική Ακτινολογική Εταιρεία και πριν καν λάβουν γνώση της απάντησης μας.

«Μύλος» με Ιατρικό Συνέδριο: Ακτινολόγοι καταγγέλλουν σεμινάριο από μη πιστοποιημένους γιατρούς.

Σήμερα ο POCUS διδάσκεται στους φοιτητές ιατρικής σε όλο τον κόσμο, και θεωρείται προέκταση του στηθοσκοπίου. Τα βιβλία κλινικής εξέτασης ξαναγράφονται βάζοντας δίπλα στην επισκόπηση, την επίκρουση και την ψηλάφηση, την εκτέλεση εστιασμένης υπερηχογραφικής εκτίμησης. Μήπως είναι κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσει διάλογος μεταξύ των επιστημονικών εταιρειών για την αναθεώρηση του απαρχαιωμένου νομοθετικού πλαισίου για τη χρήση των υπερήχων στην κλινική πρακτική;»

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε σήμερα το πρώτο εμβόλιο κατά του ιού Chikungunya, μιας νόσου που μεταδίδεται από μολυσμένα κουνούπια.

Μολονότι ο ιός Chikungunya δεν είναι ενδημικός στην ΕΕ, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής έχουν οδηγήσει σε αύξηση των κουνουπιών που μεταδίδουν σοβαρές ασθένειες στην Ευρώπη. Σε πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) επιβεβαιώθηκε η παρουσία κουνουπιών του είδους Aedes albopictus σε 13 χώρες της ΕΕ/του ΕΟΧ και του είδους Aedes aegypti στην Κύπρο, κουνουπιών που μπορούν να συμβάλουν στην εξάπλωση των ιών Chikungunya και Zika, καθώς και του δάγκειου και του κίτρινου πυρετού.

Η ευρωπαϊκή έγκριση του εμβολίου κατά του ιού Chikungunya αφορά τη χορήγηση σε ενήλικες ηλικίας άνω των 18 ετών. Εγκρίθηκε ομόφωνα από τα κράτη μέλη, μετά από αυστηρή αξιολόγηση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA). Εναπόκειται στις εθνικές αρχές κάθε κράτους μέλους να αποφασίσουν ποιος θα έχει πρόσβαση στο εμβόλιο, λαμβάνοντας υπόψη την εθνική κατάσταση και το καθεστώς κινδύνου.

Επιπλέον, προκειμένου να μειωθεί περαιτέρω ο κίνδυνος εξάπλωσης νόσων που μεταδίδονται από κουνούπια στην Ευρώπη, η Επιτροπή ανακοίνωσε χρηματοδότηση ύψους 500.000 ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος EU4Health για την υλοποίηση ενός πιλοτικού έργου για την εξάλειψη των κουνουπιών Aedes aegypti στην Κύπρο, η οποία είναι επί του παρόντος η μόνη χώρα της ΕΕ όπου βρίσκεται το εν λόγω είδος κουνουπιών.

Η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων Στέλλα Κυριακίδου δήλωσε σχετικά: «Σήμερα εγκρίνουμε το πρώτο εμβόλιο κατά του ιού Chikungunya για χρήση στην ΕΕ. Τα μολυσμένα κουνούπια αποτελούν μια πιθανώς επικίνδυνη νέα πρόκληση για τη δημόσια υγεία και είμαστε αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουμε κάθε εργαλείο που έχουμε στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους κινδύνους και να προστατεύσουμε τους πολίτες μας. Ανακοινώνουμε επίσης μια νέα χρηματοδότηση από το πρόγραμμα EU4Health για ένα καινοτόμο πιλοτικό πρόγραμμα εκρίζωσης των κουνουπιών στην Κύπρο. Γνωρίζουμε ότι ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής στην υγεία μας είναι σοβαρός και απαιτεί αποφασιστικά μέτρα μέσω της προσέγγισης “Μία υγεία” στο πλαίσιο της ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας που οικοδομούμε»

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Δύο είναι τα βασικά προβλήματα πρόσβασης στη φροντίδα του καρκίνου στην Ελλάδα. Η χαμηλότερη δημόσια δαπάνη υγείας έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου και οι ανισότητες που προκαλούνται από το υψηλότερο επίπεδο δαπανών, από τους ίδιους τους ασθενείς.

«Ο καρκίνος δε συνεπάγεται μόνο φάρμακα, επεμβάσεις και νοσηλείες. Συνεπάγεται, παράλληλα, όλη την υποστήριξη των πασχόντων και των οικογενειών τους, ώστε να μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους, στην κοινωνία και στην καθημερινότητά τους. Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται μία ολιστική στρατηγική για την ογκολογική φροντίδα και συνεπώς επαρκείς πόροι, σε όλα τα στάδια της ογκολογικής φροντίδας», ανέφερε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Κώστας Αθανασάκης, επίκουρος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Οικονομικής Αξιολόγησης των Τεχνολογιών Υγείας στο τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Ο κ. Αθανασάκης τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην πρόληψη και στην ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για την υιοθέτηση πιο υγιεινών προτύπων ζωής. Πρόσθεσε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τεκμηριώνει ότι περίπου το 40% των καρκίνων στην Ευρώπη θα μπορούσε να αποφευχθεί, αν υιοθετήσουμε ορισμένες θετικές αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η υγιεινή διατροφή, η σωματική άσκηση, η αποχή από το κάπνισμα και ο περιορισμός του αλκοόλ.

Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάστηκε μία πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας, η οποία βασίζεται σε μία βέλτιστη πρακτική του ΠΟΥ, τη στοχευμένη αξιοποίηση «επιδοτήσεων και φόρων υγείας».

«Πρόκειται για ένα εργαλείο το οποίο υποστηρίζει τη συγχρηματοδότηση της ογκολογικής φροντίδας, μέσω της δημιουργίας ενός Εθνικού Ταμείου για τον Καρκίνο. Συγκεκριμένα, αφενός δεσμεύοντας πόρους από ένα μέρος των εσόδων από τη διαφορική φορολογία σε προϊόντα με τεκμηριωμένη αρνητική επίδραση στην επίπτωση του καρκίνου, σε ετήσια βάση. Αφετέρου μειώνοντας στοχευμένα φορολογικούς συντελεστές σε αγαθά, όπως φρέσκα φρούτα και λαχανικά».

Σύμφωνα με τον κ. Αθανασάκη, «μέσω αυτής της πολιτικής επιτυγχάνεται ένα κρίσιμο τρίπτυχο. Πρώτον, το φορολογικό σύστημα λειτουργεί ‘παιδευτικά’ μέσω μίας μορφής ‘συνυπευθυνότητας’ στην κατανάλωση αγαθών που επιβαρύνουν την επίπτωση του καρκίνου. Δεύτερον, συνιστά μία έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης της κοινωνίας προς μία από τις πλέον ευάλωτες ομάδες συμπολιτών μας, τους ογκολογικούς ασθενείς και τις οικογένειές τους. Τρίτον, δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος για την επαρκή χρηματοδότηση της εθνικής στρατηγικής αντιμετώπισης του καρκίνου, όπως έχει πρόσφατα δεσμευθεί το υπουργείο Υγείας και η ελληνική Κυβέρνηση».

Η συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της βιοφαρμακευτικής εταιρείας Bristol Myers Squibb, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας και με τη συμμετοχή της Εταιρείας Ογκολόγων-Παθολόγων Ελλάδας (Ε.Ο.Π.Ε.), της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛ.Ο.Κ.) και του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (Σ.Φ.Ε.Ε.), επικεντρώθηκε στην ανάγκη επίσπευσης της ανάπτυξης και εφαρμογής ενός Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για τον Καρκίνο, καθώς και της διασφάλισης επαρκούς χρηματοδότησης όλων των σταδίων της ογκολογικής φροντίδας.

Από την πλευρά της, η Ζένια Σαριδάκη, παθολόγος-ογκολόγος, πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Ο.Π.Ε., αναγνώρισε ότι η χώρα έχει κάνει ορισμένα σημαντικά βήματα για την αναβάθμιση της ογκολογικής φροντίδας, τονίζοντας ότι «οφείλουμε πλέον να επικεντρωθούμε, ώστε να οργανώσουμε ένα πιο βατό ‘μονοπάτι του ασθενούς’ από τη διάγνωση έως τη θεραπεία και την αποκατάσταση. Προς την κατεύθυνση αυτή, το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών συνιστά ένα εμβληματικό βήμα, καθώς για πρώτη φορά θα μπορούμε να γνωρίζουμε πόσους ασθενείς με καρκίνο έχουμε, με τι τύπους καρκίνου νοσούν, ποιες θεραπείες λαμβάνουν και ποιες είναι οι εκβάσεις τους. Σε αυτή τη στέρεη βάση οφείλουν να αναπτυχθούν οι δράσεις του Εθνικού Σχεδίου αντιμετώπισης για τον Καρκίνο».

Ο πρόεδρος της ΕΛΛ.Ο.Κ., Γιώργος Καπετανάκης, επισήμανε την ανάγκη να επισπευσθεί η εφαρμογή της πρόσφατης δέσμευσης του υπουργείου Υγείας, για μία εθνική στρατηγική στην ογκολογική φροντίδα, συμπληρώνοντας ότι «αυτή τη στιγμή, 20 από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν εθνικά σχέδια για την αντιμετώπιση του καρκίνου, ενώ και σε επίπεδο Ε.Ε. υλοποιείται το αντίστοιχο EU Beating Cancer Plan. Μία τέτοια προοπτική και στην Ελλάδα, δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά θα μας επιτρέψει – με επαρκή χρηματοδότηση – να δράσουμε συντεταγμένα με συγκεκριμένους στόχους».

O γενικός διευθυντής του Σ.Φ.Ε.Ε., Μιχάλης Χειμώνας, αναγνώρισε ότι η επίδοση της Ελλάδας ως προς την πρόσβαση σε καινοτόμες ογκολογικές θεραπείες, είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όμως οι προκλήσεις παραμένουν επιτακτικές, συμπληρώνοντας ότι: «Ο ΣΦΕΕ έχει ήδη διοργανώσει δύο συναντήσεις με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα, όπου συζήτησαν ανοιχτά και εποικοδομητικά για την πρόληψη, τη διαχείριση και την αντιμετώπιση του καρκίνου και για πρώτη φορά έγινε ένα σημαντικό βήμα με τη δημιουργία Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών. Μόνο μέσα από ολοκληρωμένες βιώσιμες πολιτικές μπορούμε να διασφαλίσουμε την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών σε νέες και καινοτόμες θεραπείες».

Στον χαιρετισμό που απηύθυνε η γενική διευθύντρια της Bristol Myers Squibb Ελλάδας, Ελισάβετ Προδρόμου, δήλωσε: «Με την πολιτική βούληση της Πολιτείας, τη συνεργασία όλων των επιστημονικών και κοινωνικών εταίρων και την εξασφάλιση επαρκών πόρων, είμαι αισιόδοξη ότι θα μπορέσουμε ως χώρα να μετατρέψουμε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο σε απτές θετικές πράξεις που θα φτάσουν σε κάθε ελληνικό σπίτι που πλήττεται από τον καρκίνο”.

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Τσιακαλάκης, Corporate & Government Affairs Lead της Bristol Myers Squibb Ελλάδας, σημείωσε ότι «το Εθνικό Σύστημα Υγείας, παρά τις αδυναμίες του είναι μία κατάκτηση της χώρας, προκειμένου όλοι οι πολίτες και οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση σε όλα τα στάδια της φροντίδας. Οφείλουμε, λοιπόν, να το στηρίξουμε με επαρκείς πόρους και εποικοδομητικές προτάσεις που έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς στο εξωτερικό, όπως η δέσμευση πόρων από τη διαφορική φορολογία υπέρ της υγείας των ανθρώπων. Θωρακίζοντας το Ε.Σ.Υ. και θέτοντας προτεραιότητες για την αντιμετώπιση του καρκίνου, θωρακίζουμε το μέλλον μας και το μέλλον των οικογενειών μας».

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δραματική αύξηση των περιστατικών καρκίνου του παχέους εντέρου στις ΗΠΑ, ιδίως στα παιδιά και τους έφηβους, εντόπισαν ερευνητές σε μελέτη, που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο «Digestive Disease Week» στις ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα, μεταξύ του 1999 και του 2020 το ποσοστό των καρκίνων του παχέος εντέρου αυξήθηκε κατά 500% στα παιδιά ηλικίας 10-14 ετών, κατά 333% στους έφηβους ηλικίας 15-19 ετών και κατά 185% στους νέους ενήλικες ηλικίας 20-24 ετών.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη βάση «Wonder Database» των Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών στις ΗΠΑ, οι ερευνητές υπολόγισαν τις τάσεις στα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου για άτομα ηλικίας 10-44 ετών από το 1999 ως το 2020.

Το 2020 0,6 παιδιά ηλικίας 10-14 ετών ανά 100.000 πληθυσμού διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου σε σύγκριση με 0,1 ανά 100.000 το 1999. Οι διαγνώσεις στους έφηβους 15-19 ετών αυξήθηκαν από 0,3 σε 1,3 ανά 100.000 και στους νέους ενήλικες 20-24 ετών από 0,7 σε 2 ανά 100.000.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι ο αριθμός των κρουσμάτων στα παιδιά και τους έφηβους δεν είναι αρκετά υψηλός για να προτείνεται η ευρεία χρήση κολονοσκόπησης, αλλά θα πρέπει να εξεταστούν πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις.

Κλιμάκωση διαπιστώθηκε επίσης στις μεγαλύτερες ηλικίες, με τα ποσοστά να αυξάνονται κατά 71% στις ηλικίες 30-34 ετών, κατά 58% στις ηλικίες 35-39 ετών και κατά 37% στις ηλικίες 40-44 ετών. Η τελευταία ηλικιακή ομάδα μπορεί να είχε τη μικρότερη ποσοστιαία αύξηση, ωστόσο είχε το υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου φθάνοντας τα 20 περιστατικά ανά 100.000 άτομα το 2020.

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν οικογενειακό ιστορικό φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ή καρκίνου του παχέος εντέρου, ενώ οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, τη χρήση καπνού, την κατανάλωση αλκοόλ και τις διατροφικές συνήθειες, όπως χαμηλή πρόσληψη φυτικών ινών, κατανάλωση επεξεργασμένων κρεάτων και ζαχαρούχων ποτών και διατροφή με πολλά λιπαρά. Η καθιστική ζωή, η παρουσία βακτηρίων που τείνουν να προκαλούν όγκους, η χρήση αντιβιοτικών και τα διατροφικά πρόσθετα είναι πιθανοί, αλλά όχι σταθερά αποδεδειγμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνολικά, σύμφωνα με τη μελέτη, 4.245 χαμένες εργάσιμες ημέρες συσχετίστηκαν με την Covid-19, σε σύγκριση με 333 που σχετίστηκαν με τη γρίπη

Για πολύ περισσότερες απουσίες των υγειονομικών εργαζομένων από τα νοσοκομεία ευθύνεται η Covid-19 σε σχέση με τη γρίπη. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αναδεικνύει την ανάγκη να παραμένει το προσωπικό των ελληνικών νοσοκομείων εμβολιαστικά «ενημερωμένο» τόσο κατά του κορωνοϊού όσο και κατά της γρίπης.

Για την έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε τέλη Μαΐου στο American Journal of Infection Control, οι ερευνητές εξέτασαν εργαζόμενους τεσσάρων νοσοκομείων με συμπτώματα για Covid-19 και γρίπη από τον Νοέμβριο του 2022 έως τον Μάιο του 2023. Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσουν τον αριθμό των χαμένων εργάσιμων ημερών ανά τύπο νόσου. Η παραλλαγή SARS-CoV-2 Omicron ήταν κυρίαρχη κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης.

«Εξ’ όσων γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που συγκρίνει την επιβάρυνση της Covid-19 και της εποχικής γρίπης μεταξύ του προσωπικού των νοσοκομείων χρησιμοποιώντας δεδομένα από την ίδια περίοδο», αναφέρουν οι συντάκτες της έρευνας.

«Η μικρότερη διάρκεια απουσίας από την εργασία μεταξύ των εργαζομένων με γρίπη σε σχέση με εκείνους με Covid-19 μπορεί να αποδοθεί στην ηπιότερη κλινική πορεία της γρίπης, στο συγκεκριμένο στέλεχος της εποχικής γρίπης και σε διαφορές στις πολιτικές απουσιών», έγραψαν οι ερευνητές. «Πράγματι, αν και η απομόνωση μετά την Covid-19 δεν είναι υποχρεωτική όπως στα πρώτα κύματα πανδημίας, η πενθήμερη άδεια είναι κοινή πρακτική για τους υγειονομικούς στην Ελλάδα. Αντίθετα, δεν υπάρχουν επίσημες συστάσεις για εκείνους που έχουν διαγνωστεί με γρίπη», πρόσθεσαν.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την αξία επικαιροποίησης του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού και κατά της γρίπης για την προστασία της υγείας των εργαζομένων στην υγεία αλλά και την προάσπιση της λειτουργίας των νοσοκομείων.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Νέα μελέτη συσχετίζει την πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως με έναν από τους πιο ανησυχητικούς περιβαλλοντικούς ρύπους στους οποίους εκτίθεται σήμερα ο ανθρώπινος οργανισμός

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια τάση στη γυναικολογική υγεία: Όλο και περισσότερα κορίτσια αποκτούν περίοδο νωρίτερα στη ζωή τους απ’ ότι παλαιότερα. Σε μια προσπάθεια να εξηγηθεί το φαινόμενο, μια νέα έρευνα κατέληξε σε έναν συσχετισμό: Περιβαλλοντικοί ρύποι, όπως τα PFAS, επηρεάζουν την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως. Τα σχετικά συμπεράσματα δημοσιεύονται στο Environmental Research.

Τα PFAS είναι ανθρωπογενείς χημικές ουσίες, που βρίσκονται παντού, συμπεριλαμβανομένου του σώματός μας. Έχουν την ιδιότητα να απωθούν τα υγρά, τους λεκέδες και τα λίπη, ενώ χρησιμοποιούνται και στην παρασκευή πλήθους προϊόντων καθημερινής χρήσης, όπως κεριά, προϊόντα μακιγιάζ, αντικολλητικά τηγάνια και αθλητικά ρούχα.

Μέχρι σήμερα, έχουν εντοπιστεί περισσότερα από 10.000 διαφορετικά PFAS, παρ’ όλα αυτά παραμένουν ένα αρκετά άγνωστο πεδίο για τους ανθρώπους. Έχει διαπιστωθεί, ωστόσο, ότι είναι καρκινογόνα, αποδυναμώνουν την επίδραση των εμβολίων και αναστέλλουν την ανάπτυξη των εμβρύων. Επιπλέον, μεταδίδονται μέσω του θηλασμού, ενώ διαρρέουν και στη φύση, μολύνοντας το πόσιμο νερό, τα λαχανικά, τα ζώα και τα ψάρια.

Συγκριτικά με τη μελέτη Bergen Growth Study 1, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η μέση ηλικία έναρξης της εμμήνου ρύσεως μετατοπίστηκε κατά 2,8 μήνες νωρίτερα. Η πρώτη μελέτη της Forthun εξέτασε περισσότερα από 1.000 παιδιά σε διάφορα στάδια της εφηβείας και διαπίστωσε ότι 1 στα 5 παιδιά παρουσίαζε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα PFAS. «Η παγκόσμια τάση κινείται προς την πρώιμη εφηβεία και την πρώιμη ανάπτυξη των μαστών, ενώ ορισμένες μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως», δήλωσε σχετικά.

«Όταν μετράμε PFAS και ορμόνες στο ίδιο δείγμα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν τα PFAS επηρεάζουν τις ορμόνες ή οι ορμόνες τα PFAS», σχολίασε η Line Småstuen Haug, η οποία εργάζεται με περιβαλλοντικούς ρύπους στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας. Σύμφωνα με την ίδια, ένας τρόπος με τον οποίο τα PFAS αποβάλλονται από τον οργανισμό είναι με την απώλεια αίματος.

Τα επίπεδα των PFAS αλλάζουν επίσης καθώς τα παιδιά ωριμάζουν, επειδή το αναπτυσσόμενο σώμα έχει περισσότερο αίμα. «Η μέτρηση των επιπέδων στο αίμα λίγα χρόνια μετά την πρώτη περίοδο δεν είναι επομένως απαραίτητα αντιπροσωπευτική. Αν κάναμε μετρήσεις τώρα, τα επίπεδα θα ήταν πιθανότατα ελαφρώς χαμηλότερα, επειδή παρατηρούμε μια πτωτική τάση από το 2000», συμπλήρωσε η Småstuen Haug.

Πριν από ένα χρόνο, η Νορβηγία συνέβαλε στην υποβολή πρότασης για την απαγόρευση των PFAS στην ΕΕ. «Τα PFAS είναι μία από τις πιο ανησυχητικές κατηγορίες ρύπων, με τις οποίες περιβάλλουμε τους εαυτούς μας», δήλωσε ο Espen Barth Eide, τότε υπουργός για το Κλίμα και το Περιβάλλον στη Νορβηγία.

Στα επόμενα ερευνητικά τους βήματα, οι ειδικοί στοχεύουν να προσφέρουν πιο ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το πώς η έκθεση σε περιβαλλοντικούς ρύπους κατά την εφηβεία επηρεάζει τη μελλοντική γονιμότητα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

“Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός”, δήλωσε ο Watkins. “Είναι η αποκατάσταση της πίστης στην ιατρική. Πρόκειται για ένα απίστευτο θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της πίστης των γυναικών μετά από εκατοντάδες χρόνια μη πίστης των γυναικών”.

Ενδομήτριο Σπείραμα: Οι ενδομήτριες συσκευές που τοποθετούνται στη μήτρα (IUDs) είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική και μακροχρόνια μορφή ελέγχου των γεννήσεων. Η έρευνα δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι που παίρνουν ενδομήτριες συσκευές IUD βιώνουν μέτριο έως έντονο πόνο κατά την εισαγωγή. Αλλά μόνο πρόσφατα οι πάροχοι άρχισαν να το αναγνωρίζουν και να κάνουν κάτι γι’ αυτό.

Φέτος, το Planned Parenthood League της Μασαχουσέτης έγινε ένας από τους πρώτους παρόχους στη Νέα Αγγλία που διαφήμισε το γεγονός ότι όλοι οι ασθενείς μπορούν να πάρουν νάρκωση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Σύμφωνα με το PPLM, οι ασθενείς θα έχουν την επιλογή της ενδοφλέβιας καταστολής στα κέντρα υγείας της σε όλη την πολιτεία. Το PPLM πρόσφερε προηγουμένως ένα τοπικό αναισθητικό για τη διαδικασία. Άλλοι τοπικοί πάροχοι μπορεί να προσφέρουν καταστολή, αλλά κατόπιν αιτήματος του ασθενούς και κατά περίπτωση. «Είναι μια πραγματικά σημαντική πρόοδος», δήλωσε η Κάθι Σίμοντς, ειδικός στην αναπαραγωγική υγεία και κλινική καθηγήτρια νοσηλευτικής στο Πανεπιστήμιο Northeastern. “Η αναλογία που μπορείτε να σκεφτείτε είναι ο τοκετός και το να μπορούν οι άνθρωποι να επιλέγουν τον τύπο του τοκετού που θέλουν. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μια γέννα χωρίς φάρμακα και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μια επισκληρίδιο.

Έχει να κάνει με τους ανθρώπους να έχουν τον έλεγχο των δικών τους Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους. Σύμφωνα με τον Simmonds και άλλους ειδικούς, οι ενδομήτριες συσκευές IUD είναι ελκυστικές επειδή είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές και μακράς διαρκείας. Τα ορμονικά σπιράλ μπορούν να είναι αποτελεσματικά για έως και οκτώ χρόνια ενώ τα χάλκινα σπιράλ μπορεί να διαρκέσουν έως και 12 χρόνια. Αλλά η εισαγωγή είναι επώδυνη επειδή η συσκευή εισάγεται μέσω του γεμάτου με νεύρο ενδοτραχηλικού καναλιού, που είναι η ίδια περιοχή που διαστέλλεται κατά τον τοκετό, σύμφωνα με την Elyse Watkins, αναπληρώτρια κλινική καθηγήτρια ιατρικών επιστημών στο Northeastern. Οι κλινικοί γιατροί χρησιμοποιούν μια συσκευή για την τεχνητή διαστολή του τραχήλου της μήτρας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Ωστόσο, η Simmonds δήλωσε ότι ο τράχηλος έχει σχεδιαστεί για να συγκρατεί τα πράγματα μέσα, όπως μια εγκυμοσύνη, και να κρατάει τα βακτήρια έξω. “Όταν τοποθετούμε ένα σπιράλ ή πηγαίνουμε ενάντια σε αυτή τη φυσική κατάσταση κλειδώματος του τραχήλου της μήτρας”, δήλωσε ο Simmonds.

“Γι’ αυτό υπάρχει πόνος, επειδή αναγκάζετε τον τράχηλο να ανοίξει”.  Το επίπεδο του πόνου ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή, είπε ο Watkins, ο οποίος εργάστηκε σε ιατρεία OB GYN για περίπου 20 χρόνια. Αλλά από την εμπειρία της στην υγεία των γυναικών, η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα επώδυνη για εκείνες που δεν είχαν γεννήσει ποτέ κολπικά. Η μόνη μορφή διαχείρισης του πόνου που προσφερόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν ο αποκλεισμός του τραχήλου της μήτρας, είπε ο Watkins, όπου το αναισθητικό εγχέεται στον τράχηλο – κάτι που πολλοί βρήκαν εξίσου αγχωτικό με τη διαδικασία και δεν ήταν πάντα αποτελεσματικό. Ο Simmonds πρόσθεσε ότι ορισμένοι κλινικοί γιατροί συνιστούν στους ασθενείς να παίρνουν ιβουπροφαίνη πριν έρθουν στη διαδικασία ή τους καθοδηγούν σε πρακτικές διαχείρισης του πόνου που χρησιμοποιούνται συχνά σε γυναίκες που γεννούν (όπως οπτικές τεχνικές). Μερικοί γιατροί προσφέρουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε ιατρικές αμβλώσεις που μαλακώνουν τον τράχηλο της μήτρας, πρόσθεσε, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να βοηθούν. Για πολλά χρόνια, οι ασκούμενοι απέρριπταν τον πόνο των γυναικών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και δεν τις προετοίμαζαν επαρκώς για το τι να περιμένουν, είπαν και οι δύο ειδικοί.

«Υπάρχει μια ιστορική προκατάληψη ενάντια στην κατανόηση του πόνου των γυναικών ή των ανθρώπων με πόνο της μήτρας», πρόσθεσε ο Simmonds. «Ανάγεται μέχρι την υστερία που πιστεύεται ότι προκαλείται από… τις μήτρες μας. Όταν κοιτάξετε την ιστορία της ιατρικής, είναι γεμάτη από παρεξηγήσεις για οτιδήποτε σχετίζεται με τους εμμηνορροϊκούς μας κύκλους, την αναπαραγωγή μας. Δεν έχει ερευνηθεί πολύ εκτενώς». Οι κλινικοί γιατροί μπορούν, επίσης, να χρειαστούν λίγο χρόνο για να υιοθετήσουν νέες πρακτικές. Ο Watkins είπε ότι για πολύ καιρό, η μόνη ενδομήτρια συσκευή IUD που ήταν διαθέσιμη στις γυναίκες ήταν η χάλκινη. Τα χάλκινα σπιράλ καθιστούν τις χρήστριες επιρρεπείς σε ορισμένες λοιμώξεις και ως εκ τούτου χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε γυναίκες που τελείωσαν να κάνουν παιδιά, πολλές από τις οποίες βρήκαν την εισαγωγή λιγότερο επώδυνη. Αυτό δημιούργησε κάποια παρεξήγηση σχετικά με την ενόχληση που αισθάνθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. “Αυτό πραγματικά μιλάει για το τι δεν πάει καλά στην ιατρική”, είπε ο Watkins. «Δεν θέλαμε να τοποθετήσουμε ένα χάλκινο σπιράλ σε μια ασθενή που δεν έκανε ποτέ παιδί, γιατί αν κατέληγε σε λοίμωξη, μπορεί να ήταν υπογόνιμη…

Έτσι, δεν είχαμε συνηθίσει να μιλάμε σε γυναίκες για τον πόνο γιατί όλες όσες είχαν βάλει ενδομήτριες συσκευές IUD πριν είχαν ήδη ένα παιδί». Η στροφή προς την προσφορά καταστολής δεν προήλθε μόνο από την έρευνα για τη διαχείριση του πόνου, είπε ο Simmonds, αλλά από τις ασθενείς που μιλούσαν ανοιχτά — συμπεριλαμβανομένης της ανάρτησης βίντεο σχετικά με τον πόνο που αισθάνονται κατά την εισαγωγή. “Οι άνθρωποι που μιλούσαν μεταξύ τους για την εμπειρία ήταν ένα πραγματικά ισχυρό εργαλείο για να δημιουργήσει μέρος της ζήτησης για αυτήν την επιλογή”, δήλωσε ο Simmonds. “Και υπάρχει τώρα αυξανόμενη έρευνα που δείχνει ότι (η καταστολή) βοηθάει και είναι ασφαλής. … Αυτό θα κάνει τους κλινικούς ιατρούς να σηκωθούν και να δώσουν προσοχή εάν χάνουν τις δουλειές τους με την άλλη κλινική στον δρόμο επειδή προσφέρουν καταστολή. Είναι πραγματικά οδηγός οι πάροχοι να ανταποκριθούν και νομίζω ότι θα οδηγήσει σε περισσότερη έρευνα». Το να επιτρέπεται η καταστολή μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο διαχειρίσιμη για τις ασθενείς. Ο Simmonds είπε ότι οι επιλογές που προσφέρονται αφήνουν επίσης χώρο στις ασθενείς να αποφασίσουν πόση καταστολή θέλουν, με βάση το προσωπικό τους ιστορικό και την ανοχή στον πόνο.

Και ενώ μπορεί να περιλαμβάνει έκθεση στη φαιντανύλη, ο Simmonds είπε ότι η ποσότητα ελέγχεται από τους κλινικούς γιατρούς. Αλλά η προσφορά καταστολής δεν έρχεται χωρίς επιπλοκές. Ο Watkins είπε ότι η χρήση βαριάς καταστολής (σε αντίθεση με κάτι σαν οξείδιο του αζώτου) απαιτεί από τις κλινικές να προσλαμβάνουν αναισθησιολόγους. Οι ασφαλιστικές εταιρείες ενδέχεται, επίσης, να μην καλύπτουν την καταστολή και η καταστολή των ασθενών σημαίνει ότι χρειάζονται κάποιον να τους φέρει στο σπίτι, προσθέτοντας περισσότερο χρόνο ανάρρωσης στη διαδικασία. Αλλά αυτή η κίνηση, μαζί με τη συνοδευτική έρευνα που ξεκίνησε για τον πόνο γύρω από την ένθεση και τους καλύτερους τρόπους διαχείρισής του, κινεί τη βελόνα σε αυτό που ο Watkins είπε ότι είναι ένα συστημικό ζήτημα της απόρριψης του πόνου των γυναικών. “Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός”, δήλωσε ο Watkins. “Είναι η αποκατάσταση της πίστης στην ιατρική. Πρόκειται για ένα απίστευτο θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της πίστης των γυναικών μετά από εκατοντάδες χρόνια μη πίστης των γυναικών”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/