Κατηγορία: Γενικά

Ένα από τα βασικά ερωτήματα στο μυαλό όλων ήταν γιατί μερικοί άνθρωποι απέφυγαν να κολλήσουν τον COVID, ενώ άλλοι κόλλησαν τον ιό πολλές φορές.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, ένα από τα βασικά ερωτήματα στο μυαλό όλων ήταν γιατί μερικοί άνθρωποι απέφυγαν να κολλήσουν τον COVID, ενώ άλλοι κόλλησαν τον ιό πολλές φορές. Μέσω μιας συνεργασίας μεταξύ του University College London, του Ινστιτούτου Wellcome Sanger και του Imperial College του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ξεκινήσαμε να απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση χρησιμοποιώντας την πρώτη ελεγχόμενη «δοκιμή πρόκλησης» στον κόσμο για τον COVID – όπου οι εθελοντές εκτέθηκαν σκόπιμα στον SARS-CoV-2 , τον ιό που προκαλεί το COVID, ώστε να μπορεί να μελετηθεί με μεγάλη λεπτομέρεια.

Μη εμβολιασμένοι υγιείς εθελοντές χωρίς προηγούμενο ιστορικό COVID εκτέθηκαν – μέσω ρινικού εκνεφώματος – σε εξαιρετικά χαμηλή δόση του αρχικού στελέχους του SARS-CoV-2. Στη συνέχεια, οι εθελοντές παρακολουθήθηκαν στενά σε μονάδα καραντίνας, με τακτικά τεστ και λήφθηκαν δείγματα για να μελετηθεί η ανταπόκρισή τους στον ιό σε ένα εξαιρετικά ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον. Για την πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature, συλλέχθηκαν δείγματα από ιστό που βρίσκεται στο μέσον της μύτης και του λαιμού, καθώς και δείγματα αίματος από 16 εθελοντές. Αυτά τα δείγματα ελήφθησαν πριν οι συμμετέχοντες εκτεθούν στον ιό, για να μας δώσουν βασική μέτρηση, και στη συνέχεια σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Στη συνέχεια, τα δείγματα υποβλήθηκαν σε επεξεργασία και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας τεχνολογία προσδιορισμού αλληλουχίας ενός κυττάρου, η οποία επέτρεψε να εξαχθεί και να αλληλουχηθεί το γενετικό υλικό μεμονωμένων κυττάρων. Χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία αιχμής, θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της νόσου με άνευ προηγουμένου λεπτομέρεια, από την προ-μόλυνση έως την ανάρρωση. Προς έκπληξη των ερευνητών, διαπιστώθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι όλοι οι εθελοντές εκτέθηκαν προσεκτικά στην ίδια ακριβώς δόση του ιού με τον ίδιο τρόπο, δεν κατέληξαν όλοι θετικοί στον COVID.

• Έξι από τους 16 εθελοντές ανέπτυξαν τυπικό ήπιο COVID, βγαίνοντας θετικοί για αρκετές ημέρες με συμπτώματα που μοιάζουν με κρυολόγημα. Αυτή η ομάδα αναφέρθηκε ως “ομάδα παρατεταμένης μόλυνσης”.
• Από τους δέκα εθελοντές που δεν εμφάνισαν παρατεταμένη λοίμωξη, γεγονός που υποδηλώνει ότι κατάφεραν να καταπολεμήσουν τον ιό νωρίς, τρεις συνέχισαν να αναπτύξουν μια «ενδιάμεση» λοίμωξη με διαλείπουσες θετικές ιικές δοκιμασίες και περιορισμένα συμπτώματα και ονομάστηκαν «παροδική ομάδα μόλυνσης».
• Οι τελευταίοι επτά εθελοντές παρέμειναν αρνητικοί στο τεστ και δεν εμφάνισαν κανένα σύμπτωμα. Αυτή ήταν η «ομάδα αποβολής μόλυνσης». Αυτή είναι η πρώτη επιβεβαίωση αποβλήτων λοιμώξεων, οι οποίες προηγουμένως δεν είχαν αποδειχθεί. Παρά τις διαφορές στα αποτελέσματα της λοίμωξης, οι συμμετέχοντες σε όλες τις ομάδες μοιράστηκαν ορισμένες συγκεκριμένες νέες ανοσοαποκρίσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα απέτρεψε τη μόλυνση.

Όταν συγκρίθηκαν οι χρόνοι της κυτταρικής απόκρισης μεταξύ των τριών ομάδων μόλυνσης, παρατηρήθηκαν διαφορετικά μοτίβα. Για παράδειγμα, στους εθελοντές που μολύνθηκαν παροδικά, όπου ο ιός εντοπίστηκε μόνο για λίγο, παρατηρήθηκε μια ισχυρή και άμεση συσσώρευση ανοσοκυττάρων στη μύτη μια μέρα μετά τη μόλυνση. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ομάδα παρατεταμένης λοίμωξης, όπου παρατηρήθηκε μια πιο καθυστερημένη ανταπόκριση, ξεκινώντας πέντε ημέρες μετά τη μόλυνση και δυνητικά επιτρέποντας στον ιό να κυριαρχήσει σε αυτούς τους εθελοντές.

Προστατευτικό γονίδιο

Τέλος, εντοπίσαμε ένα συγκεκριμένο γονίδιο που ονομάζεται HLA-DQA2, το οποίο εκφράστηκε (ενεργοποιήθηκε για να παράγει μια πρωτεΐνη) σε πολύ υψηλότερο επίπεδο στους εθελοντές που δεν συνέχισαν να αναπτύξουν μια παρατεταμένη λοίμωξη και ως εκ τούτου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης προστασίας. . Επομένως, ενδέχεται να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες και να εντοπίσουμε αυτούς που πιθανότατα πρόκειται να προστατευτούν από σοβαρό COVID.

Αυτά τα ευρήματα βοηθούν να καλύψουμε ορισμένα κενά στις γνώσεις μας, δίνοντας μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα σχετικά με το πώς αντιδρά το σώμα μας σε έναν νέο ιό, ιδιαίτερα τις πρώτες δύο ημέρες μιας μόλυνσης, κάτι που είναι κρίσιμο. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες για να συγκρίνουμε τα δεδομένα μας με άλλα δεδομένα που παράγουμε αυτήν τη στιγμή, ειδικά όταν «προκαλούμε» εθελοντές σε άλλους ιούς και πιο πρόσφατα στελέχη COVID. Σε αντίθεση με την τρέχουσα μελέτη μας, αυτές θα περιλαμβάνουν κυρίως εθελοντές που έχουν εμβολιαστεί ή έχουν μολυνθεί φυσικά – δηλαδή άτομα που έχουν ήδη ανοσία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη Παρασκευή οι δυο πρώτες θεραπείες ογκολογικών ασθενών του Νοσοκομείου Μεταξά στο σπίτι τους, στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος του τμήματος κατ’ οίκον νοσηλείας “Οίκοθεν”.

Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του ο διοικητής του νοσοκομείου Σαράντος Ευσταθόπουλος, ο κ. Πέτρος, ασθενής της αιματολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά, κάτοικος Δραπετσώνας, ήταν ο πρώτος και “ιστορικός” ασθενής που έλαβε τη θεραπεία του στο σπίτι!

Όπως ο ίδιος περιέγραψε, με τη λήψη της θεραπείας κατ’ οίκον, γλίτωσε μια ολόκληρη μέρα ταλαιπωρίας, καθώς χρειαζόταν 3 ώρες μετακινήσεων με τα ΜΜΜ και αναμονής στις στάσεις ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, ενώ απαιτούνταν και επιπλέον ώρες αναμονής στο Νοσοκομείο, προκειμένου να λάβει μια θεραπεία συνολικής διαρκείας 10-15 λεπτών.

Η κ. Σοφία, κάτοικος Καλλιθέας, ασθενής της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά, ήταν η δεύτερη ασθενής που έλαβε τη θεραπεία της στο σπίτι.

Στο ερώτημα εάν ήθελε να λάβει και την επόμενη θεραπεία της στο σπίτι, ένα τεράστιο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό της!

Σημειώνεται ότι η επιλογή των ασθενών για ένταξή τους στο πρόγραμμα “Οίκοθεν” γίνεται με αυστηρά ιατρικά κριτήρια πρωτίστως και ακολούθως συνδυαστικά με κοινωνικά κριτήρια, ενώ η ιατρική και νοσηλευτική ομάδα του “Οίκοθεν”, φέρει τον απαραίτητο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφαλής χορήγηση των θεραπειών.

Το πρόγραμμα “Οίκοθεν” του Νοσοκομείου Μεταξά έχει ενταχθεί από το Υπουργείο Υγείας στο Ταμείο Ανάκαμψης, προκειμένου να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για την ταχύτερη ενίσχυση και επέκτασή του.

Στη χορήγηση των πρώτων θεραπειών κατ’ οίκον, συμμετείχαν οι:

• Μαρία Κωτσοπούλου, Διευθύντρια Παθολογικού Τομέα & Διευθύντρια Αιματολογικής Κλινικής.
• Ευάγγελος Φεργάδης, Επιμελητής Α Παθολογικής Κλινικής & Υπεύθυνος ιατρός “Οίκοθεν”.
• Αναστασία Τσιχλακίδου, Προϊσταμένη του Τμήματος Κατ’ Οίκον Νοσηλείας.
• Βασιλική Ζαμπέλη, Νοσηλεύτρια του Τμήματος Κατ’ Οίκον Νοσηλείας.
• Νίκος Σακάρας, Οδηγός.

Ο Διοικητής του Νοσοκομείου Μεταξά κ. Σαράντος Ευσταθόπουλος, που συνόδευσε την ομάδα του «ΟΙΚΟΘΕΝ» στη χορήγηση των πρώτων θεραπειών σε σπίτια ογκολογικών ασθενών, δήλωσε:

“Η σημερινή ημέρα αποτελεί μια ακόμα ιστορική στιγμή στην πολύχρονη πορεία του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Πειραιά ‘Μεταξά’.

Πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες θεραπείες ογκολογικών ασθενών στο σπίτι τους, στα πλαίσια του προγράμματος ‘Οίκοθεν’, λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια της νέας υπηρεσίας του τμήματος κατ’ οίκον νοσηλείας του Νοσοκομείου Μεταξά, παρουσία του Υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Οι ευχές του κ. Πέτρου και της κ. Σοφίας και αυτό το καλοσυνάτο βλέμμα τους, γεμάτο ανακούφιση από την αποφυγή της πολύωρης μετακίνησης με τα ΜΜΜ και της αναμονής για τη λήψη της θεραπείας τους στο νοσοκομείο, αποδεικνύουν όχι απλά ότι είμαστε στο σωστό δρόμο, αλλά ότι πρέπει να τρέξουμε ακόμα πιο γρήγορα, ώστε να ενταχθούν το ταχύτερο δυνατό περισσότεροι ασθενείς μας στο πρόγραμμα  ‘Οίκοθεν’.

Εμείς είμαστε εδώ για να τους υπηρετούμε και να φροντίζουμε ώστε η ζωή τους να γίνεται πιο απλή, με λιγότερη ταλαιπωρία, με καλύτερη ποιότητα, με παροχή των βέλτιστων υπηρεσιών υγείας.

Δεν τα έχουμε λύσει όλα! Έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε.

Όμως η σημερινή μέρα, είναι μια μέρα που μας γεμίζει ελπίδα και αισιοδοξία, μια ιστορική μέρα, πρωτίστως για τους ογκολογικούς ασθενείς μας και για όλους εμάς που αύριο θα χρειαστούμε τις υπηρεσίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Και θα το αντιληφθούμε αυτό σε λίγα χρόνια, όταν η κατ οίκον νοσηλεία και η κατ οίκον θεραπεία θα αποτελεί πλέον επιλογή πρώτης γραμμής!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους γιατρούς μας, της Παθολογικής και Αιματολογικής Κλινικής και τις νοσηλεύτριες της Κατ Οίκον Νοσηλείας, όπως και όλους τους συνεργάτες που συνέδραμαν υποστηρικτικά, ώστε να τεθεί σε άμεση εφαρμογή το πρόγραμμα ‘Οίκοθεν’, για τη λήψη θεραπειών στο σπίτι!

Καθώς επίσης και την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας που επίσπευσε τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις για διεύρυνση του πλαισίου της κατ’ οίκον νοσηλείας, βάζοντας τις βάσεις για την υλοποίηση του προγράμματος ‘Οίκοθεν’.

Είμαι βέβαιος ότι η σημερινή μέρα έχει ήδη χαραχθεί βαθιά στην καρδιά και την ψυχή όσων συμμετείχαμε στη χορήγηση των πρώτων κατ’ οίκον θεραπειών του κ. Πέτρου και της κ. Σοφίας, στα μάτια των οποίων αντικρίζουμε όλες και όλους εκείνους που θα είναι σε θέση να λάβουν στο μέλλον τη θεραπεία τους στο σπίτι”!

Η Διευθύντρια του Παθολογικού Τομέα και της Αιματολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά κ. Μαρία Κωτσοπούλου ανέφερε:

“Είναι πολύ σημαντικό για την ποιότητα ζωής των ασθενών μας, να αποφεύγεται πολύωρη ταλαιπωρία στις μετακινήσεις και τις αναμονές του νοσοκομείου, ιδίως δε όταν πρόκειται για λήψη θεραπειών που δεν υπερβαίνουν συνολικά με την παρακολούθηση του ασθενή τα 15-30 λεπτά της ώρας!

Σε συνεργασία με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου και εξασφαλίζοντας τους κατάλληλους ανθρώπινους πόρους, σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, θα φροντίσουμε ώστε να επεκταθεί ταχύτατα η εφαρμογή του προγράμματος σε πλήθος ογκολογικών ασθενών που κρίνονται ιατρικά κατάλληλη για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα ‘Οίκοθεν’.

Καθώς οι ευχές που μας γέμισε ο κ. Πέτρος, είμαι πεπεισμένη ότι αντανακλούν τις ευχές εκατοντάδων ασθενών μας που θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση του”!

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποιες ομάδες του πληθυσμού διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο και τι δείχνει η θετικότητα στα τεστ.

Σε επαγρύπνηση για την CoViD καλούν τις αρχές των ευρωπαϊκών χωρών οι υπεύθυνοι του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Στην εβδομαδιαία τους έκθεση, αναφέρουν πως, μετά από μια περίοδο πολύ χαμηλής δραστηριότητας, υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης δραστηριότητας του κορωνοϊού, με τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν σοβαρή νόσο.

Αν και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία και οι θάνατοι παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, οι υπεύθυνοι του ECDC κάνουν λόγο για ανάγκη παρακολούθησης του ιού.

Στο πλαίσιο αυτό, αναζητούν την πιθανή επίπτωση των νέων παραλλαγών του την αύξηση των επιδημιολογικών δεικτών, αναδεικνύοντας την ανάγκη επιτήρησης και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Τονίζουν πως ο εμβολιασμός παραμένει εξαιρετικά σημαντικός για την προστασία ατόμων υψηλού κινδύνου, σημειώνοντας πως η προστασία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Ελλάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC, την εβδομάδα 17 – 23 Ιουνίου η Ελλάδα είχε θετικότητα στα μη νοσοκομειακά τεστ 15,5%, κατέχοντας την πέμπτη υψηλότερη θέση μετά την Ισπανία (34,9%), την Ολλανδία (33,3%), την Ιρλανδία (29,4%) και το Λουξεμβούργο (28,6%).

Στα νοσοκομειακά τεστ, η χώρα μας είχε θετικότητα 12,3%, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση μετά την Ιρλανδία (37,5%), την Ισπανία (35,6%) και τη Μάλτα (21,1%).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το ανοσολογικό κενό στους ενήλικες και οι κίνδυνοι για τα νεογνά. Τι έδειξε πανελλαδική μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Μιλάει στο iatronet.gr ο αν. καθηγητής Δ. Παπαγιάννης.

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα και τουλάχιστον άλλες 11 χώρες της Ευρώπης διανύουν περίοδο έξαρσης κρουσμάτων κοκκύτη. Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από τον ΕΟΔΥ, έχουν καταγραφεί 230 περιπτώσεις μόνο στο πρώτο πεντάμηνο του 2024, έναντι 9 σε ολόκληρο το 2023. Ένα στα τέσσερα κρούσματα αφορούν σε βρέφη κάτω των 12 μηνών, 2 βρέφη κάτω των 2 μηνών κατέληξαν, ενώ 3 χρειάστηκαν νοσηλεία σε Εντατική Μονάδα.

Το γεγονός αποδίδεται από τους επιστήμονες τόσο στην ενδημικότητα της νόσου, που παρουσιάζει εξάρσεις ανά τρία έως πέντε χρόνια, όσο στο ανοσολογικό κενό στους ενήλικες, κυρίως λόγω μη επανάληψης του εμβολίου κατά την εφηβεία και ανά δεκαετία στη συνέχεια, σύμφωνα με τις συστάσεις του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών. Η πτώση των αντισωμάτων στους μεγαλύτερους δημιουργεί δυνητικούς κινδύνους μετάδοσης σε βρέφη, που είναι ευάλωτα καθώς δεν έχουν προλάβει να κάνουν ικανοποιητική απάντηση.

Αποκαλυπτική του επιπέδου ανοσοποίησης του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού είναι η πανελλαδική μελέτη σε 12 περιοχές της χώρας, που πραγματοποίησε το 2022 επιστημονική ομάδα του Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας και Ανοσοποίησης Ενηλίκων στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η μελέτη κατέδειξε πως μόλις το 3,7 του δείγματος έχει επαρκή αντισώματα έναντι του αιμόφιλου του κοκκύτη (Bordetella pertussis), με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά γεωγραφική περιοχή.

Μιλώντας στο iatronet.gr ο επικεφαλής της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Υγείας και διευθυντής του Εργαστηρίου, Δημήτριος Παπαγιάννης (φωτογραφία), ερμηνεύει τα ευρήματα, αναλύει το ανοσολογικό κενό και τονίζει πως η εφαρμογή του προγράμματος εμβολιασμών από επαγγελματίες υγείας είναι η μοναδική επιλογή στην αντιμετώπιση εκδήλωσης σποραδικών περιστατικών η επιδημικών εξάρσεων.

Η μελέτη

Η μελετητική ομάδα μέτρησε τα επίπεδα ειδικών αντισωμάτων IgG ορού έναντι της τοξίνης κοκκύτη (anti-PT IgG), σε αντιπροσωπευτικό δείγμα συνολικά 1.159 ενήλικων ατόμων άνω των 30 ετών, σταθμισμένο ως προς την γεωγραφική περιοχή, την ηλικία και το φύλο, με την συνεργασία ιατρών και εργαστηρίων σε 12 περιοχές της χώρας.

Μόλις στο 3,7% των συμμετεχόντων βρέθηκαν αντισώματα υψηλότερα του ορίου 50 IU/ml. Τα επίπεδα των αντισωμάτων του δείγματος κυμάνθηκαν μεταξύ 1,46 IU/ml και 126,60 IU/ml, με μέση τιμή 17,74 IU/ml.

Ο συνολικός οροεπιπολασμός των ελληνικών περιφερειών για τη νόσο του κοκκύτη διέφερε σημαντικά μεταξύ των νομών. Η περιφέρεια με τον υψηλότερο οροεπιπολασμό ήταν η Πελοπόννησος με 21,3%, ακολουθούμενη από την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με 15,3%.

“Το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών της χώρας μας συστήνει για τους ενήλικες που έχουν πλήρη εμβολιασμό κατά την παιδική ηλικία μία δόση Tdap ή Tdap-IPV μεταξύ 18 και 25 ετών και μετά αναμνηστική δόση Td ή Tdap ανά δεκαετία”, αναφέρει ο κ. Παπαγιάννης, σημειώνοντας πως ο ελλιπής εμβολιασμός και η απώλεια των αναμνηστικών δόσεων επιφέρουν το ανοσιακό κενό που δημιουργεί δεξαμενές επίνοσων, οι οποίες δίνουν επιδημικές εξάρσεις σαν αυτή που διανύουμε σήμερα.

Τι δείχνει η έκθεση 20ετίας του ΕΟΔΥ

Όπως προκύπτει από την έκθεση του ΕΟΔΥ για την περίοδο 2004 – 2023 η συντριπτική πλειοψηφία των κρουσμάτων ήταν ανεμβολίαστα. Συγκεκριμένα, σε σύνολο 519 περιστατικών που δηλώθηκαν στην Ελλάδα στη διάρκεια της 20ετίας, τα 312 (60,1%) δεν είχαν λάβει καμία δόση εμβολίου. Συνολικά 67 κρούσματα (12,9%) είχαν λάβει τουλάχιστον 3 δόσεις εμβολίου, 25 (4,8%) είχαν λάβει 4 δόσεις, 26 (5,0%) είχαν λάβει 5 δόσεις εμβολίου, 2 (0,4%) είχαν λάβει 6 δόσεις εμβολίου, ενώ 19 (3,7%) ήταν εμβολιασμένοι αλλά με άγνωστο αριθμό δόσεων.

“Κατά την περίοδο 2023 – 2024, από στοιχεία του ECDC σε 17 χώρες της ΕΕ, στα βρέφη (ηλικίες κάτω του ενός έτους) αντιπροσώπευαν την ομάδα με την υψηλότερη αναφερόμενη επίπτωση, ενώ σε έξι χώρες, η υψηλότερη επίπτωση αναφέρεται στους εφήβους 10-19 ετών. Η πλειοψηφία των θανάτων σημειώθηκε σε βρέφη”, σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής, προσθέτοντας: “Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν ότι το εμβολιαστικό κενό είναι η αιτία της πλειονότητας των περιστατικών που εκδηλώθηκαν στη συγκεκριμένη περίοδο και στις συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες”.

Ο ρόλος της πανδημίας

Σύμφωνα με τον κ. Παπαγιάννη, η απουσία επίσημων στοιχείων εμβολιαστικής κάλυψης των ενηλίκων δεν επιτρέπει στους επιστήμονες να είναι κατηγορηματικοί για το αν η πανδημία έπαιξε ρόλο ως προς τη δημιουργία ή την αύξηση του εμβολιαστικού κενού.

“|Στα εμβόλια της γρίπης και του πνευμονιοκόκκου θα έλεγα ότι συμβαίνει το αντίθετο. Η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της πανδημίας από το γενικό πληθυσμό οδήγησε σε υψηλή εμβολιαστική κάλυψη σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοπάθειες και  ΧΑΠ και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε”, επισημαίνει και προσθέτει: “Επιπλέον, οι επαγγελματίες υγείας κατέγραψαν πολύ υψηλά ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης στα αντιγόνα που συστήνει το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών στη διάρκεια της πανδημίας. Στοιχεία χαμηλής εμβολιαστικής κάλυψης παρουσιάστηκαν στα βρέφη στην πρώτη περίοδο των περιοριστικών μέτρων της κινητικότητας του πληθυσμού. Κατόπιν όμως συστάσεων της Εθνικής επιτροπής εμβολιασμών αλλά και επιστημονικών φορέων αυτό διορθώθηκε μετά το δεύτερο τρίμηνο του 2020. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι η χώρα μας στον βασικό εμβολιασμό των βρεφών παρουσιάζει πολύ υψηλά ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης με ελάχιστες αποκλίσεις για κάποιες κοινωνικές ομάδες”.

Εμβολιασμός βρεφών και εγκύων

Η προστασία των βρεφών από σοβαρή νόσηση και θάνατο από κοκκύτη, αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους των προγραμμάτων εμβολιασμού, κι αυτό επιτυγχάνεται με τον έγκαιρο εμβολιασμό τόσο του βρέφους όσο και της εγκύου. Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του ΕΟΔΥ, “ο έγκαιρος εμβολιασμός, από τον 2ο μήνα ζωής σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (ΕΠΕ), και η ολοκλήρωση του εμβολιασμού με όλες τις απαιτούμενες δόσεις εμβολίων των παιδιών και των ενηλίκων σύμφωνα με το ΕΠΕ αποτελεί βασικό μέτρο πρόληψης του κοκκύτη. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίδεται στον εμβολιασμό όλων των εγκύων (σε κάθε κύηση και κατά προτίμηση από την 27η έως την 36η εβδομάδα κύησης) καθώς και των λεχωΐδων που δεν εμβολιάστηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης συστήνεται ο έγκαιρος εμβολιασμός όλων των μελών της οικογένειας που έρχονται σε επαφή με νεογνά και βρέφη (τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν την επαφή) ανεξάρτητα από προηγούμενη νόσηση ή εμβολιασμό”.

‘Όπως αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής, αυτό που θα πρέπει να γίνει είναι ο εστιασμός σε ηλικιακές ομάδες που δίνουν αυξημένα περιστατικά. “Η εφαρμογή του αναμνηστικού εμβολιασμού των ενηλίκων ανά 10 έτη, η ολοκλήρωση των δόσεων στην βρεφική και την εφηβική ηλικία, η αυξημένη Επιδημιολογική επιτήρηση στην κοινότητα για αναδυόμενα νοσήματα. Τέλος πολύ μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε για καλύτερη εμβολιαστική κάλυψη των ευάλωτων ομάδων όπως αυτής της κοινότητας των Ρομά”, καταλήγει.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tα αποτελέσματα δείχνουν ότι ασθενείς με καρκίνο μαστού σταδίου 1 που έλαβαν το  trastuzumab emtansine ήταν ελεύθερες διηθητικού καρκίνου 5 χρόνια μετά την αγωγή.

Συνδυαστικό φάρμακο ανοσοθεραπείας /χημειοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει ασθενείς με καρκίνο μαστού αρχικού σταδίου να παραμείνουν ελεύθερες καρκίνου μετά την αγωγή, έδειξε νέα δοκιμή.

Tα αποτελέσματα δείχνουν ότι ασθενείς με καρκίνο μαστού σταδίου 1 που έλαβαν το  trastuzumab emtansine ήταν ελεύθερες διηθητικού καρκίνου 5 χρόνια μετά την αγωγή.

Ενας χρόνος χορήγησης  trastuzumab emtansine μετά την εγχείρηση σε ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο μαστού σταδίου 1, οδηγεί σε εξαιρετικά αποτελέσματα, καθιστώντας το εύλογη μέθοδο αντιμετώπισης σε επιλεγμένες ασθενείς, δήλωσε η ερευνήτρια Dr. Sara Tolaney, του Dana-Farber Cancer Institute.

Οι HER2-θετικοί καρκίνοι μαστού πυροδοτούνται από πρωτεΐνη που φυσιολογικά βοηθά στον έλεγχο της κυτταρικής ανάπτυξης.

Καρκινικά κύτταρα που παράγουν πολύ HER2 θα μπορούσαν να αναπτύσσονται πιο γρήγορα και είναι πιο πιθανό να εξαπλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος.

Το φάρμακο ανοσοθεραπείας trastuzumab βοηθά στην καταστολή των HER2-θετικών καρκίνων μπλοκάροντας αυτή την πρωτεΐνη.

Όταν χορηγείται μαζί με χημειοθεραπεία μετά από εγχείρηση καρκίνου στο μαστό, το trastuzumab μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής σε αυτές τις ασθενείς.

Το  trastuzumab emtansine συνδυάζει το trastuzumab με το χημειοθεραπευτικό φάρμακο emtansine. Αναπτύχθηκε για να παρέχει τα οφέλη της χημειοθεραπείας και της ανοσοθεραπείας μειώνοντας παράλληλα τις παρενέργειες.

Για τη νέα κλινική δοκιμή, οι ερευνητές επέλεξαν 512 ασθενείς σε κέντρα καρκίνου των ΗΠΑ, με 384 να έχουν λάβει  trastuzumab emtansine και 128 να έχουν λάβει χημειοθεραπεία και trastuzumab.

Πέντε χρόνια μετά την αγωγή, το 97% των ασθενών που έλαβαν  trastuzumab emtansine δεν είχαν ένδειξη υποτροπής του καρκίνου.

Tα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Journal of Clinical Oncology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε σύγκριση με 1,3 εκατομμύρια ηλικιωμένους άνω των 65 ετών με την πάθηση το 1990, τώρα υπάρχουν 3,7 εκατομμύρια άνθρωποι.

Νέα έρευνα αποκάλυψε ότι ο αριθμός των ηλικιωμένων με διαβήτη τύπου 1 έχει τριπλασιαστεί σε αυτή τη γενιά.

Σε σύγκριση με 1,3 εκατομμύρια ηλικιωμένους άνω των 65 ετών με την πάθηση το 1990, τώρα υπάρχουν 3,7 εκατομμύρια άνθρωποι.

Με στοιχεία από 204 χώρες και περιοχές, ερευνητές από την Κίνα ανακάλυψαν ότι το ποσοστό θνητότητας από τον διαβήτη τύπου 1 μειώθηκε σε χώρες υψηλότερου εισοδήματος έναντι χωρών χαμηλού έως μεσαίου κατά 13 φορές.

Η μελέτη στο  BMJ, επικαιροποίησε τις τρέχουσες στατιστικές για τον διαβήτη τύπου 1 και έδειξε ότι ο αριθμός των ανθρώπων άνω των 65 ετών με την πάθηση έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια.

Από το 1990 έως το 2019, ο αριθμός των ενηλίκων 65 – 94 ετών που ζούσαν με διαβήτη τύπου 1 αυξήθηκε από 400 σε 514 για κάθε 100.000 ανθρώπους (αύξηση 28%).

Όμως ο αριθμός θανάτων μειώθηκε κατά 25%, από 4,74 ανα 100.000 το 1990 σε 3,54 το 2019.

Σε σύγκριση με τις γυναίκες, οι ηλικιωμένοι άντρες είχαν υψηλότερο κίνδυνο. Το ποσοστό θνητότητας μειώθηκε σε όλες τις ηλικίες- ιδιαίτερα σε γυναίκες και ανθρώπους κάτω των 79.

Η περιοχή ήταν ακόμα ένα παράγοντας. Ενώ περισσότεροι στη Βόρειο Αμερική, την Αυστραλία- Ασία και τη δυτική Ευρώπη διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1, τα υψηλότερα ποσοστά αναπηρίας ήταν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, στην υποσαχάρια Αφρική και Ωκεανία.

Τι προκαλεί την αύξηση του διαβήτη τύπου 1

Θεωρείται ότι εμφανίζεται λόγω συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

1. Γενετική ευαλωτότητα: Ορισμένα γονίδια αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης

2. Aνοσιακή απόκριση: Ο διαβήτης τύπου 1 είναι αυτοάνοση νόσος

3. Περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως λοιμώξεις από ιους, πρώιμοι διατροφικοί παράγοντες ή έκθεση σε ορισμένα χημικά θα μπορούσαν να προκαλούν την αυτοάνοση διαδικασία σε ευάλωτους

4. Γεωγραφικοί παράγοντες: Η  εμφάνιση διαβήτη τύπου 1 τείνει να είναι υψηλότερη σε χώρες μακριά από τον ισημερινό, που υποδεικνύει ότι η βιταμίνη D θα μπορούσε να παίζει ρόλο

5. Διατροφή στη βρεφική ηλικία: Πρώιμη έκθεση σε πρωτεΐνες αγελαδινού γάλακτος και ο χρόνος εισαγωγής δημητριακών και γλουτένης στη διατροφή μωρών, έχει μελετηθεί για τον πιθανό του ρόλο

6. Mικροβίωμα : Πρώιμες επιδράσεις στο εντερικό μικροβίωμα θα μπορούσαν να επηρεάζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητκού συστήματος και την ανάπτυξη αυτοανοσίας

Μεταξύ των προκλήσεων που συνδέονται με την πάθηση, η πιο συνήθης είναι η δυσκολία διατήρησης υγιών επιπέδων σακχάρου

Η μελέτη έδειξε ότι άνθρωποι άνω των 65 ετων είχαν τη μεγαλύτερη δυσκολία να διατηρούν τα επίπεδα σακχάρου χαμηλά, μετά από περίοδο νηστείας

Όμως οι ερευνητές σημειώνουν, ότι αν και ακόμα υπάρχουν προκλήσεις όσον αφορά την ίση πρόσβαση στην περίθαλψη του διαβήτη, η βελτίωση στο προσδόκιμο επιβίωσης και στην ποιότητα ζωής είναι ενθαρρυντική.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η επιτροπή ανθρώπινων φαρμάκων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) συνέστησε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση του πρώτου φαρμάκου που χορηγείται από τη μύτη για την επείγουσα θεραπεία αλλεργικών αντιδράσεων (αναφυλαξία).

Η γνωμοδότηση θα σταλεί τώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για έκδοση άδειας κυκλοφορίας σε επίπεδο ΕΕ. Μετά τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας, οι αποφάσεις σχετικά με την τιμή και την αποζημίωση θα λαμβάνονται σε επίπεδο κάθε κράτους – μέλους.

Όπως ανακοινώθηκε σήμερα από τους υπεύθυνους του ΕΜΑ, η αλλεργία είναι η πιο διαδεδομένη χρόνια διαταραχή στην Ευρώπη και αφορά 150 Ευρωπαίους.  Περίπου το 20% των ανθρώπων που πάσχουν από σοβαρές αλλεργικές παθήσεις ζουν καθημερινά με τον φόβο μιας αναφυλακτικής σοκ ή θάνατο από αλλεργική αντίδραση.

Η αναφυλαξία είναι η πιο σοβαρή μορφή αλλεργικής αντίδρασης που μπορεί να συμβεί μέσα σε λίγα λεπτά από την έκθεση σε ένα αλλεργιογόνο, πιο συχνά από τροφή, φάρμακα ή τσιμπήματα εντόμων. Είναι σχεδόν πάντα απροσδόκητη και μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η καθυστέρηση στην κλινική διάγνωση και θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη των αεραγωγών ή καρδιαγγειακή κατάρρευση, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία.

Η θεραπεία με επινεφρίνη, επίσης γνωστή ως αδρεναλίνη, μειώνει την αναφυλακτική αντίδραση. Η αδρεναλίνη συνδέεται με έναν συγκεκριμένο τύπο υποδοχέων, γνωστούς ως αδρενεργικούς υποδοχείς, και μειώνει τη διεύρυνση των αιμοφόρων αγγείων και τη διαπερατότητα των αιμοφόρων αγγείων που προκαλείται από την ισταμίνη (μια ουσία στο σώμα που προκαλεί αλλεργικά συμπτώματα) κατά τη διάρκεια της αναφυλαξίας. Χαλαρώνει, επίσης, τους λείους μύες στους πνεύμονες. Η χορήγηση αδρεναλίνης κατά τη διάρκεια μιας αναφυλακτικής αντίδρασης οδηγεί σε καλύτερη ροή αίματος και βελτιωμένη αναπνοή.

Η έγχυση επινεφρίνης έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ αποτελεσματική όταν χρησιμοποιείται σωστά, αλλά ορισμένοι ασθενείς και φροντιστές καθυστερούν ή δεν την χορηγούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω φόβου ή έλλειψης της κατάλληλης εκπαίδευσης. Το ρινικό σπρέι αδρεναλίνης απορροφάται γρήγορα από τον ρινικό βλεννογόνο και διανέμεται στο σώμα.

Κλινικές μελέτες

Για ηθικούς και πρακτικούς λόγους, δεν ήταν εφικτή η διεξαγωγή ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών για την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου σε άτομα που παρουσιάζουν σοβαρή αλλεργική αντίδραση, αλλά υπάρχουν εκτενείς διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της αδρεναλίνης για τη θεραπεία σοβαρής αλλεργίας και αυτή τη στιγμή είναι η τυπική θεραπεία για την αναφυλαξία.

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του φαρμάκου αξιολογήθηκε σε 537 υγιή άτομα ηλικίας 19 έως 55 ετών που συμμετείχαν σε 14 κλινικές μελέτες. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι οι επιδράσεις στο σώμα της ρινικά χορηγούμενης αδρεναλίνης είναι συγκρίσιμες με προϊόντα που χορηγούνται με ενδομυϊκή ένεση.

Δεν έχουν αναφερθεί σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι πιο συχνές ήταν παρόμοιες με αυτές που εμφανίστηκαν με τις ενέσεις όπως ναυτία, πονοκέφαλος, ερεθισμός του λαιμού και ζάλη, αλλά περιελάμβαναν επίσης ρινική δυσφορία και καταρροή.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/