Κατηγορία: Γενικά

Τι ανέφερε στο συνέδριο ΗΤΑ η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομάδας Συντονισμού ΗΤΑ Roisin Adams
Στη δομή του νέου ευρωπαϊκού οργανισμού ΗΤΑ αλλά και στις επιπτώσεις του νέου ευρωπαϊκού κανονισμού HTA στην καινοτομία, αναφέρθηκε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομάδας Συντονισμού ΗΤΑ Roisin Adams, μιλώντας στο συνέδριο ΗΤΑ που διοργανώθηκε χθες από το Health Daily και τη BOUSSIAS Events. Αναφερόμενη στους λόγους που χρειαζόμαστε ένα κοινό κανονισμό ΗΤΑ στην Ευρώπη, σημείωσε την ανισότητα στην πρόσβαση στην καινοτομία για τους ασθενείς στην Ευρώπη, τις διαφορετικές διαδικασίες ΗΤΑ σε κάθε χώρα, καθώς και τους φακέλους δεδομένων που για αρκετές ρυθμιστικές αρχές δεν περιέχουν αρκετά στοιχεία για να πάρουν αποφάσεις. Όπως ανέφερε η ευρωπαϊκή οργανωτική δομή ΗΤΑ αποτελείται από την Ομάδα Συντονισμού (coordination group) στην οποία εκπροσωπούνται όλα τα κράτη μέλη και 4 υποομάδες που έχουν σαν αντικείμενο η πρώτη τις κοινές κλινικές αξιολογήσεις, η δεύτερη τις κοινές επιστημονικές διαβουλεύσεις, η τρίτη τις αναδυόμενες τεχνολογίες υγείας (Horizon Scanning ) και η τέταρτη την μεθοδολογία. Όλο αυτό το σύστημα έχει γραμματειακή υποστήριξη από την Κομισιόν, ενώ υπάρχει και η πλατφόρμα ΙΤ στην οποία έχουν πρόσβαση επαγγελματίες υγείας, ασθενείς, ανεβαίνουν αναφορές κλπ. Το coordination group λαμβάνει και την τελική απόφαση ενώ βρίσκεται σε στενή αλληλεπίδραση με το δίκτυο των stakeholders. Η Ελλάδα εκπροσωπείται στην Ομάδα Συντονισμού (coordination group) από τις κκ Φλώρα Μπακοπούλου και Χαρά Κανή, αλλά και στις 4 υποομάδες. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός ΗΤΑ προβλέπει ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα αξιολογούνται φάρμακα για τα οποία θα γίνεται μόνο κλινική αξιολόγηση, ενώ η μη κλινική αξιολόγηση (οικονομικά, δεοντολογικά ζητήματα) θα γίνεται σε επίπεδο κρατών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι υπεύθυνη για 4 νομοθετικές ρυθμίσεις μέχρι το τέλος του 2025. Στις 12 Ιανουαρίου του 2025 θα ανακοινωθούν οι πρώτες αξιολογήσεις που θα αφορούν ογκολογικά φάρμακα, ενώ το 2026 θα αρχίσει και η αξιολόγηση των ιατροτεχνολογικών προϊόντων. Το 2028 στην αξιολόγηση θα ενταχθούν και τα ορφανά φάρμακα ενώ το 2030 θα ενταχθούν όλα τα φάρμακα για όλες τις ασθένειες. Όσον αφορά την διαδικασία ΗΤΑ στην Ελλάδα, η Roisin Adams ανέφερε ότι είναι η ώρα για να οργανωθούν οι διαδικασίες αξιολόγησης, νε εκπαιδευτούν οι αξιολογητές , να αποφασιστεί τι είναι σημαντικό για τι χώρα (ανάγκες, ελλέιψεις κλπ) και εάν υπάρχει ανάγκη να γίνουν και αλλαγές στη νομοθεσία. Ελπίζουμε ότι μετά το 2025, σε όλες τις χώρες της ΕΕ θα υπάρχει πιο γρήγορη και ισότιμη πρόσβαση στην καινοτομία και ένα στιβαρό και ολοκληρωμένο σύστημα Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας, δήλωσε η Roisin Adams.Απαντώντας σε ερώτηση του καθηγητή Ιωάννη Υφαντόπουλου, Ακαδημαϊκός Συντονιστής MBA με ειδίκευση την Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας, σχετικά με το αν θα υπάρξουν διαφορετικές οδηγίες και προσεγγίσεις σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ, δεδομένης της διαφορετικότητας των συστημάτων Υγείας, της διαφορετικής οικονομικής κατάστασης του κάθε κράτους μέλους κλπ, η αν ο κανονισμός θα είναι κοινός για όλα τα κράτη μέλη, η Róisin Adams απάντησε ότι στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ΗΤΑ είναι ότι οδηγία εκδοθεί να προσαρμόζεται σε όλα τα συστήματα υγείας καθώς να δώσει την ίδια πληροφορία σε όλα τα συστήματα υγείας. Ωστόσο, κατέληξε, η τελική απόφαση θα λαμβάνεται σε εθνικό επίπεδο.

Πηγη:HealthDaily

Καθησυχαστικά είναι τα νεότερα δεδομένα για τον καρδιαγγειακό κίνδυνο που διατρέχουν μητέρες και παιδιά που έχουν γεννηθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση.

Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Jama Cardiology, δεν υπάρχει ιδιαίτερη διαφορά στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου μεταξύ των γυναικών που είχαν υποβληθεί σε εξωσωματική γονιμοποίηση κι εκείνων που είχαν συλλάβει φυσιολογικά.

Κανένας κίνδυνος δεν υπάρχει ούτε για τα παιδιά που έχουν συλληφθεί με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Μία άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο European Heart Journal βρήκε ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα καρδιομεταβολικά αποτελέσματα των απογόνων. Επομένως, αυτός ο φόβος δεν έχει υπόσταση και δεν θα πρέπει να αποτρέπει τις γυναίκες να επιλέξουν την εξωσωματική γονιμοποίηση, ούτε τα παιδιά να ανησυχούν για το μέλλον της καρδιαγγειακής τους υγείας περισσότερο από τον γενικό πληθυσμό.

Υπογόνιμοι εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες

«Η υπογονιμότητα επηρεάζει εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες σε όλο τον κόσμο, αφού 1 στους 6 ανθρώπους αναπαραγωγικής ηλικίας τη βιώνει κατά τη διάρκεια της ζωής του, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Στους άνδρες οφείλεται κυρίως σε αζωοσπερμία/ολιγοσπερμία με μη φυσιολογική μορφολογία ή κινητικότητα σπέρματος ή σε δυσλειτουργία στην εξώθησή του ή σε ορμονικές διαταραχές, ενώ στις γυναίκες ο συνηθέστερος λόγος είναι ορμονικής αιτιολογίας με διαταραχές περιόδου και στη συνέχεια παθήσεις των σαλπίγγων, της μήτρας, των ωοθηκών ή του ενδομητρίου.

Μερικές συχνές γυναικολογικές παθήσεις που προκαλούν υπογονιμότητα, ενέχουν καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι πολυκυστικές ωοθήκες, για παράδειγμα, συνοδεύονται από καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, όπως η παχυσαρκία, η αντίσταση στην ινσουλίνη και το μεταβολικό σύνδρομο, ενώ οι ασθενείς αντιμετωπίζουν σχεδόν 1,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για εγκεφαλοαγγειακές νόσους. Επιπλέον, η πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια συσχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, αθηροσκλήρωση και μειωμένο προσδόκιμο ζωής λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων, εάν δεν χορηγηθεί θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.

Ομοίως και η ενδομητρίωση. Μια ανασκόπηση που περιελάμβανε 6 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 250.000 γυναίκες έδειξε ότι αντιμετωπίζουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο ισχαιμικής καρδιακής νόσου και εγκεφαλοαγγειακής νόσου», εξηγεί ο εξειδικευθείς στη Γυναικολογική Ενδοκρινολογία, την Υπογονιμότητα και την Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή, Μαιευτήρας Γυναικολόγος Δρ Ιωάννης Παπακωνσταντίνου.

Ο ίδιος προσθέτει και τα εξής: «Ένα διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό γυναικών που επιθυμούν να κάνουν παιδιά, αλλά δεν καταφέρνουν να συλλάβουν μετά από 1 έτος τακτικής σεξουαλικής επαφής χωρίς αντισύλληψη, καταφεύγει σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Δεδομένου του συσχετισμού ορισμένων αιτιών υπογονιμότητας με καρδιαγγειακό κίνδυνο εξετάζονται προσεκτικά οι επιπτώσεις των μεθόδων αυτών τόσο στις ίδιες όσο και στους απογόνους τους».

Τα ευρήματα, όμως, των τελευταίων μελετών υποδεικνύουν ότι κανείς δεν κινδυνεύει από καρδιαγγειακές παθήσεις, τουλάχιστον περισσότερο απ’ ότι οι γυναίκες που συνέλαβαν φυσιολογικά και τα παιδιά τους.

Όσον αφορά στις μητέρες, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη σε σχεδόν 2,5 εκατομμύρια γυναίκες χωρίς προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο που γέννησαν μεταξύ 1994 και 2005 στη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία. Το 4% αυτών είχαν καταφύγει σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Μετά από μια μέση παρακολούθηση 11 ετών, οι γυναίκες που γέννησαν με τη βοήθεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης δεν διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου σε σύγκριση με εκείνες που δεν έλαβαν αυτή την παρέμβαση, όπως διαπιστώθηκε.

Για την πιθανή ύπαρξη συσχετισμού μεταξύ της σύλληψης με τεχνολογία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (έναντι φυσικής σύλληψης) και των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου στους απογόνους ασχολήθηκε η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο European Heart Journal.

Οι ερευνητές εξέτασαν τις διαφορές στη συστολική και στη διαστολική αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό, τα λιπίδια και τους δείκτες αντίστασης στην ινσουλίνη σε 35.938 απογόνους από την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Σιγκαπούρη. Από τα ευρήματα φάνηκαν μικρές και στατιστικά μη σημαντικές διαφορές στον καρδιομεταβολικό κίνδυνο, οι οποίες δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τις γυναίκες που επιθυμούν να υποβληθούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ωστόσο, οι ερευνητές και των δύο αυτών μελετών επισημαίνουν την ανάγκη περαιτέρω εξέτασης των πιθανών κινδύνων.

«Επανάσταση στην αναπαραγωγική ιατρική»

«Η τεχνολογία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει φέρει επανάσταση στην αναπαραγωγική ιατρική, προσφέροντας ελπίδα σε εκατομμύρια άτομα με υπογονιμότητα παγκοσμίως. Προβλέπεται ότι πάνω από 150 εκατομμύρια παιδιά, ή το 1,4% του παγκόσμιου πληθυσμού, θα συλληφθούν με τη χρήση της μέχρι το τέλος του αιώνα.
Αφορά σε μια σειρά τεχνικών, συμπεριλαμβανομένης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, της σπερματέγχυσης, της δωρεάς ωαρίων/σπέρματος και της κατάψυξης-απόψυξής τους. Συχνότερα επιλέγεται η εξωσωματική γονιμοποίηση. Μέσω της ελεγχόμενης διέγερσης ωοθηκών για πολλαπλή ωοθυλακιορρηξία, που επιτυγχάνεται με χορήγηση ορμονών, ανακτώνται από την ωοθήκη ώριμα ωάρια τα οποία γονιμοποιούνται εξωσωματικά πριν μεταφερθούν στη μήτρα ως έμβρυα.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση έχει πολλά πλεονεκτήματα έναντι άλλων τεχνικών. Σε αυτά περιλαμβάνεται η δυνατότητα ελέγχου του χρόνου γέννησης του παιδιού, όταν υπάρχουν ιατρικοί, οικογενειακοί ή επαγγελματικοί λόγοι που πρέπει να διευθετηθούν πριν από τον ερχομό του.
Δίνει, επίσης, την επιλογή χρήσης ωαρίων από δότρια όταν η γυναίκα δεν παράγει πια αρκετά ωάρια για γονιμοποίηση για διαφόρους λόγους, ή σπέρματος από δότη, όταν ο σύζυγος έχει χαμηλή ποιότητα σπέρματος, γενετικές διαταραχές ή μολυσματικές ασθένειες.
Κυρίως όμως υπερτερεί, διότι πετυχαίνει εκεί όπου άλλες θεραπείες υπογονιμότητας αποτυγχάνουν. Μάλιστα η εξωσωματική γονιμοποίηση με προεμφυτευτικό γενετικό έλεγχο έχει το υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας σε ζευγάρια που φέρουν γενετικά νοσήματα συγκριτικά με άλλες επιλογές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, καθώς ο πρωτεύων στόχος μας είναι ένα υγιές μωρό», καταλήγει ο Δρ Παπακωνσταντίνου.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Στη συνάντηση συζητήθηκαν κρίσιμα ζητήματα για τους ασθενείς με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο, όπως η συνταγογράφηση και χορήγηση φαρμάκων και το θέμα του πλαφόν συνταγογράφησης των γιατρών.

Όπως τόνισε η κυρία Θεανώ Καρποδίνη: «Η συνταγογράφηση φαρμάκων σε ασθενείς που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία εξαιρείται του πλαφόν των γιατρών». Παράλληλα, σημείωσε ότι αναφορικά με την χορήγηση φαρμάκων, ήδη οι θαλασσαιμικοί ασθενείς, είναι από τους πρώτους που μπορούν, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή «Κατ΄οίκον Αποστολή Φαρμάκων», να παραλαμβάνουν τα φάρμακά τους απευθείας από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ στο σπίτι τους, χωρίς καμία χρέωση.

«Επιπλέον, επανεξετάζεται γενικότερα ο Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ) όσον αφορά στα θέματα των ασθενών με θαλασσαιμία και λαμβάνονται αποφάσεις προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη κάλυψη των αναγκών των ασθενών», συμπλήρωσε σχετικά.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τα επίπεδα μιας πρωτεΐνης στο αίμα ασθενών με τη νόσο του κινητικού νευρώνα μπορούν να αποκαλύψουν συνυπάρχουσα νόσο Alzheimer, κατευθύνοντας τους νευρολόγους στην κατάλληλη θεραπευτική επιλογή όσον αφορά τη γνωστική τους έκπτωση.

Γνωστό φάρμακο που δίνεται σε ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο φαίνεται πως επηρεάζει αρνητικά τη γνωστική ικανότητα σε πειραματόζωα, όπως έδειξε πειραματική μελέτη.

Τα παραπάνω ευρήματα μελετών αναλύονται, μεταξύ άλλων, στο πρόσφατο editorial του υψηλού κύρους επιστημονικού περιοδικού International Journal of Molecular Sciences, που ανατέθηκε στον Έλληνα νευρολόγο, καθηγητή Φυσιολογίας στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας, Βασίλειο Παπαλιάγκα  και στον Ισπανό συνάδελφό του στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο 12 de Octubre της Μαδρίτης, Julian Benito – Leon.

Μιλώντας στο iatronet.gr ο κ. Παπαλιάγκας αναλύει τις νέες εξελίξεις αναφορικά με την αναζήτηση νέων βιοδεικτών για τη γνωστική έκπτωση στις νευρολογικές παθήσεις και την κατανόηση των πολύπλοκων μηχανισμών της, τόσο στη νόσο Alzheimer όσο και στη νόσο κινητικού νευρώνα, στα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και στη μετωποκροταφική άνοια.

Παράλληλα, καταθέτει την εκτίμησή του για την αναμενόμενη κυκλοφορία – έπειτα από έγκριση του ΕΜΑ – του μονοκλωνικού αντισώματος lecanemab, του πρώτου φαρμάκου που θα χρησιμοποιηθεί στην Ευρώπη, το οποίο δρα πάνω στο παθοφυσιολογικό μηχανισμό της νόσου Alzheimer.

Τέσσερις νέες μελέτες

Το editorial περιλαμβάνει τέσσερις πρόσφατες μελέτες αναφορικά με τη γνωστική εξασθένηση σε νευρολογικές παθήσεις.

Η πρώτη περιγράφει πώς τα επίπεδα μιας πρωτεΐνης σε ασθενείς με νόσο του κινητικού νευρώνα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως διαγνωστικός βιοδείκτης για το αν συνυπάρχει παθολογία και νόσου Alzheimer. “Συνήθως, με τη νόσο του κινητικού νευρώνα συνυπάρχει η μετωποκροταφική άνοια. Πιστεύεται ότι υπάρχει περισσότερη συσχέτιση από αυτή που ήταν γνωστή μέχρι τώρα, ανάμεσα στη νόσο του κινητικού νευρώνα και στο Alzheimer”, εξηγεί ο κ.Παπαλιάγκας, προσθέτοντας: “με τη μέτρηση αυτής της πρωτεΐνης μπορούμε να δούμε ότι έχει το β αμυλοειδές και συνυπάρχει η νόσος Alzheimer. Αυτό θα μπορέσει να μας βοηθήσει στη διαφορική διάγνωση ώστε στη συνέχεια να κάνουμε και την αντίστοιχη θεραπευτική προσπάθεια όσον αφορά την γνωστική έκπτωση. Η γνωστική έκπτωση που παρατηρείται στην μετωποκροταφική άνοια, αντιμετωπίζεται διαφορετικά με αυτήν που παρατηρείται στη νόσο Alzheimer”.

Η δεύτερη μελέτη, που έγινε σε πειραματόζωα (ποντίκια) έδειξε πως η κλοπιδογρέλη, που δίνεται σε ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να επηρεάζει τη γνωστική τους έκπτωση. “Μπορεί να βοηθάει στο εγκεφαλικό, αλλά χειροτερεύει τη γνωστική ικανότητα στα πειραματόζωα. Πρέπει να γίνουν περισσότερες μελέτες, και σε ανθρώπους, προκειμένου να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα”, σημειώνει ο καθηγητής.

Μελέτη κατέδειξε νέους δείκτες του εγκεφαλονωτιαίου υγρού στη νόσο Alzheimer, που βοηθούν τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία. “Θα μας χρησιμεύσουν και για τα νέα φάρμακα που έρχονται, έτσι ώστε να δώσουμε την κατάλληλη θεραπεία, αλλά και ως βιοδείκτες παρακολούθησης της νόσου, δηλαδή αν καλυτερεύει, αν χειροτερεύει, αν μένει σταθερή”.

Η τελευταία μελέτη είναι μια πρόταση νευροψυχομετρικής κλίμακας που βοηθάει στη διαφορική διάγνωση της μετωποκροταφικής άνοιας από τη νόσο Alzheimer.

Συμμετοχή του ασθενή στη λήψη απόφασης

“Τα ευρήματα αυτών των μελετών μας βοηθούν να ξεμπλέξουμε τον μίτο της Αριάδνης στους πολύπλοκους μηχανισμούς της γνωστικής έκπτωσης στις διάφορες νευρολογικές παθήσεις. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε πολλά εργαλεία, και νευροφυσιολογικά και νευροψυχομετρικά και μελέτες σε ζώα και νέους βιοδείκτες, έτσι ώστε να έχουμε μια έγκαιρη διάγνωση της γνωστικής έκπτωσης”, αναφέρει ο κ. Παπαλιάγκας και συμπληρώνει πως οι νέες δυνατότητες διαφορικής διάγνωσης οδηγούν σε αυτό που λέγεται φροντίδα με επίκεντρο του ασθενή (patient – centered care) και τις ανάγκες του. Μάλιστα, ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να συμμετέχει στην λήψη της κλινικής απόφασης.

“Ο γιατρός κατευθύνει, προτείνει, ενημερώνει τον ασθενή, αξιολογεί τις ανάγκες και τις αξιες του και εξασφαλίζει την ενεργή συμμετοχή του στη λήψη της κλινικής απόφασης. Εμείς μπορούμε να πούμε έχουμε αυτό το φάρμακο, αυτές τις μελέτες που έδειξαν αυτά τα αποτελέσματα και αυτές τις παρενέργειες. Υπάρχει και η άλλη επιλογή, αλλά πιστεύω πως δεν θα βοηθήσει εσένα, γιατί έχεις αυτό το γονίδιο και αυξημένο κίνδυνο παρενεργειών. Έτσι οδηγούμαστε σε μια εξατομικευμένη ιατρική απόφαση για κάθε ασθενή χωριστά”, υπογραμμίζει.

Νέα φάρμακα για την Alzheimer

Δύο μονοκλωνικά αντισώματα, τα aducanumab και lecanemab που έχουν πάρει άδεια από τον FDA και χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ για την θεραπεία της νόσου Alzheimer, είναι τα πρώτα φάρμακα που στοχεύουν απευθείας στο β αμυλοειδές, ένα από τα κύρια παθοφυσιολογικά χαρακτηριστικά της νόσου, επιβραδύνοντας την εξέλιξή της. Το lecanumab βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη διαδικασία έγκρισης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ).

“Περιμένουμε να πάρει άδεια και να κυκλοφορήσει ίσως τον ερχόμενο χρόνο, αν όλα πάνε καλά. Είναι ένα ελπιδοφόρο νέο φάρμακο, το πρώτο στην Ευρώπη που θα παρεμβαίνει στα παθοφυσιολογικά ευρήματα της νόσου”, επισημαίνει ο νευρολόγος, προσθέτοντας: “Φαίνεται πως ελαττώνει τον ρυθμό γνωστικής έκπτωσης κατά περίπου 30% σε ασθενείς με ήπια νοητική διαταραχή και σε ασθενείς με ήπια αρχικά στάδια της νόσου Alzheimer”.

Ο ίδιος επισημαίνει πως υπάρχουν κάποια ζητήματα στα οποία πρέπει να επιδειχθεί ιδιαίτερη προσοχή, λόγω των πιθανών παρενεργειών. “Αυτά τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορεί να προκαλέσουν διάφορες σχετιζόμενες με το αμυλοειδές ανωμαλίες όπως το εγκεφαλικό οίδημα και αιμορραγίες που φαίνονται στη μαγνητική εγκεφάλου και μπορεί να χρειαστεί διακοπή και επανεξέταση. Έχει καταδειχθεί πως το γονίδιο ApoE4 είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση αυτών των παρενεργειών», σημειώνει, καταλήγοντας πως «οι παρενέργειες αξιολογούνται ανάλογα με το βαθμό τους και την κλινική εικόνα του ασθενή”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Προσοχή συνιστά το Υπουργείο Υγείας στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ενώ έμφαση στα συμπτώματα που εμμένουν ζητούν να δείξουμε οι ειδικοί. Σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προγνώσεις της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας οι μέσες ημερήσιες συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων θα κυμανθούν σε μέτρια επίπεδα (51-75 μg/m3 ) λόγω μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα.

Μετά από ενημέρωση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας,  το Υπουργείο Υγείας  δίνει τις οδηγίες για την ενημέρωση του κοινού με μέτρα προφύλαξης  σε άτομα αυξημένου κινδύνου, δηλαδή πολίτες  με αναπνευστικό πρόβλημα, καρδιοπαθείς, παιδιά καθώς και τα άτομα άνω των 65 ετών θα πρέπει να αποφύγουν κάθε σωματική άσκηση-δραστηριότητα σε εξωτερικούς χώρους. Αυτές οι ομάδες ενθαρρύνονται να αποφεύγουν την παραμονή τους σε εξωτερικούς χώρους ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένη κυκλοφορία. Ειδικότερα, όσοι έχουν άσθμα είναι πιθανόν να χρειαστούν πιο συχνά εισπνοές ανακουφιστικού φαρμάκου. Εφόσον τα συμπτώματα παραμένουν τότε καλό είναι να   επικοινωνήσουν με τον θεράποντα ιατρό.

Με δεδομένη σήμερα την κορύφωση μεταφοράς στην χώρα αφρικανικής σκόνης, το Υπουργείο Υγείας απευθυνόμενο προς το γενικό πληθυσμό,  συνιστά:

• σε κάθε άτομο, ανεξαρτήτου ηλικίας να  μην κάνει καμία σωματική άσκηση σε εξωτερικούς χώρους .
• Επίσης, προληπτικά οι πολίτες περιορίσουν το χρόνο παραμονής του σε εξωτερικούς χώρους ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένη κυκλοφορία.
• Κατά την παραμονή του σε εσωτερικούς χώρους να διατηρούνται πόρτες, μπαλκονόπορτες και παράθυρα κλειστά.

Άξιες λόγους είναι οι συμβουλές που έχει δώσει κατά το παρελθόν σε άλλο κύμα αφρικανικής σκόνης  η Ένωση Πνευμονολόγων Ελλάδας στους πολίτες και ιδιαίτερα στα άτομα που ανήκουν στις ευάλωτες και ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού. Οι πνευμονολόγοι προειδοποιούν ότι είναι επικίνδυνη  εφόσον υπάρξει ανάμιξή της με γύρη, βακτήρια και μύκητες. Όπως αναφέρουν θα πρέπει να αναζητήσουμε άμεσα ιατρική βοήθεια και συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης κλινικών συμπτωμάτων: 

• η δυσκολία στην αναπνοή,
• έντονος και ερεθιστικός βήχα με πιθανή απόχρεμψη,
• θωρακικός πόνος,
• επίμονο φτέρνισμα,
• δακρύρροια και
• βράγχος φωνής.

Επίσης, όπως έχει αναφέρει σε άρθρο του ο  Καθηγητής Καρδιολογίας, πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, κοσμήτορας Ιατρικής Σχολής Παν. Κρήτης, Γιώργος Κοχιαδάκης η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα από καρδιαγγειακές και αναπνευστικές παθήσεις και από καρκίνο του πνεύμονα, με αυξανόμενες ενδείξεις επιπτώσεων και σε άλλα συστήματα του ανθρώπινου σώματος. Σύμφωνα με ερευνητές,   οι επισκέψεις για καρδιαγγειακές παθήσεις στα τμήματα επειγόντων των νοσοκομείων αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων σκόνης (26%) ενώ οι εισαγωγές για ισχαιμική καρδιοπάθεια ήταν 16% έως 21% υψηλότερες τις ημέρες με αμμοθύελλα σε σύγκριση με άλλες ημέρες.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Απέχουν από τα ιατρεία και τα εργαστήρια οι κλινικοεργαστηριακοί γιατροί το διάστημα 8-10 Μαΐου, αντιδρώντας για την ασφυκτική οικονομική τους κατάσταση λόγω των αυτόματων επιστροφών

Πλαφόν στο clawback κι εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων και συνταγογραφικών κανόνων για να περιοριστεί η δαπάνη και κατά συνέπεια οι αυτόματες επιστροφές ζητούν οι εκπρόσωποι των μικρών διαγνωστικών κέντρων και εργαστηρίων.

Τα μικρά εργαστήρια και τα πολυϊατρεία βιώνουν οικονομική ασφυξία εξαιτίας του υπέρογκου clawback, όπως υποστηρίζουν, έχοντας φτάσει πλέον σε μη βιώσιμο επίπεδο. Για το λόγο αυτό θα απέχουν από τα καθήκοντά τους και δεν θα εξυπηρετούν τους ασφαλισμένους από τις 8 έως 10 Μαΐου, έχοντας τρία αιτήματα.

Πιο αναλυτικά, οι περιφερειακές Ενώσεις Εργαστηριακών Γιατρών ζητούν ένα όριο, έως 5%, στο clawback που δίνουν, με το υπόλοιπο να το καλύπτει το κράτος. Όπως υποστηρίζουν, εδώ και δέκα χρόνια δεν έχει γίνει απολύτως καμία κίνηση για τον περιορισμό των αυτόματων επιστροφών, με αποτέλεσμα οι εργαστηριακές ειδικότητες να μην έχουν ενδιαφέρον από τους νέους γιατρούς. Οι γιατροί βλέπουν τι ακολουθεί στην εργασιακή τους ζωή μετά την ειδικότητα και έτσι δεν επιλέγουν εργαστηριακές ειδικότητες.

Ο ΠΙΣ με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου καλύπτει απόλυτα τις επερχόμενες κινητοποιήσεις που έχουν εξαγγείλει οι περιφερειακές Ενώσεις Εργαστηριακών Ιατρών και καλεί την Πολιτεία να αναλογιστεί άμεσα την κρισιμότητα της κατάστασης.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Παρουσίαση των προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου που θα «τρέξουν» τον επόμενο μήνα θα πραγματοποιήσει το Υπουργείο Υγείας την Παρασκευή το απόγευμα

Ολόκληρο το πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου θα παρουσιαστεί από την ηγεσία των Υπουργείων Υγείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, παρουσία του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, μεθαύριο, απόγευμα της Παρασκευής. Μετά τις δωρεάν μαστογραφίες, μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα θα αποσταλούν τα πρώτα sms με παραπεμπτικά εξετάσεων για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Το πρόγραμμα μπαίνει σε πλήρη εφαρμογή αμέσως μετά το Πάσχα, όταν οι περισσότερες γυναίκες θα λάβουν μήνυμα για τον δωρεάν προληπτικό έλεγχο.

Η συγκεκριμένη δράση προσυμπτωματικού ελέγχου έχει πάρει πολλαπλές αναβολές. Πλέον όμως, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να την κάνει πραγματικότητα. Τις λεπτομέρειες θα δώσει αναλυτικά η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, στην παρουσίαση του συνολικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου με τον τίτλο «Προλαμβάνω».

Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας θεωρεί ότι οι πολίτες δεν γνωρίζουν τις παροχές σε επίπεδο πρόληψης που τους δίνει η πολιτεία. Για αυτό κρίνει ότι η λεπτομερής αναφορά σε όλα τα προγράμματα, με τα χρονοδιαγράμματά τους, θα δώσει τη σωστή και ολοκληρωμένη πληροφόρηση.

Τον Μάιο και οι προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

Το πρόγραμμα για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας δεν είναι το μοναδικό που θα «τρέξει» τον επόμενο μήνα. Ο προγραμματισμός του Υπουργείου Υγείας περιλαμβάνει την έναρξη και εκείνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που επίσης είχε αναβολές επί μήνες και δυσκολίες στον σχεδιασμό του, καθώς η αρμόδια επιτροπή γιατρών που διαμορφώνει το πρωτόκολλο του screening προσπάθησε να ετοιμάσει ένα απόλυτα ασφαλές πλαίσιο για τις εξετάσεις.

Έτσι, πρώτης γραμμής θα είναι τα self tests που ανιχνεύουν κρυμμένο αίμα στα κόπρανα, το οποίο μπορεί να υποδηλώνει την ύπαρξη καρκίνου. Πρόκειται για τα FIT και το FOBT, τεστ που γίνονται κατ’ οίκον και εφαρμόζονται με επιτυχία σε άλλες χώρες (πχ Βρετανία) στο πλαίσιο του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Όπως προκύπτει από πληροφορίες, το self test θα γίνεται στο σπίτι κάθε πολίτη (δικαιούχοι είναι 3,8 εκατ άνδρες και γυναίκες 50-65 ετών) και θα ακολουθείται από ερωτηματολόγιο προκειμένου να γίνεται μια αξιολόγηση της κατάστασης. Εάν κριθεί απαραίτητο, τότε προβλέπεται η ένταξη στο screening της διαγνωστικής κολονοσκόπησης. Τελευταία στη σειρά θα είναι η επεμβατική κολονοσκόπηση. Ο λόγος που η επεμβατική κολονοσκόπηση μπαίνει κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις είναι επειδή σκοπός της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας είναι να πραγματοποιείται σε συγκεκριμένα κέντρα με εμπειρία.

Το πρώτο πρόγραμμα δωρεάν προληπτικών εξετάσεων στη χώρα μας είναι το «Φώφη Γεννηματά», με το οποίο έχουν γίνει περισσότερες από 300.000 δωρεάν μαστογραφίες σε Ελληνίδες και έχουν εντοπιστεί πρώιμα ευρήματα. Αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες γυναίκες έχουν πάρει το δρόμο της θεραπείας νωρίς, χωρίς καθυστέρηση. Η χώρα μας ευθυγραμμίστηκε με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και «άνοιξε» το ηλικιακό όριο του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού. Όπως αποτυπώθηκε στο τελευταίο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, δικαιούχοι του προγράμματος «Φώφη Γεννηματά» είναι όλες οι γυναίκες από 45 έως 74 ετών.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οι χώρες για τις οποίες δεν λήφθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές είχαν, κατά μέσο όρο, μικρότερο πληθυσμό, χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ και χαμηλότερο Παγκόσμιο Δείκτη Ασφάλειας Υγείας.

Οι εθνικές κλινικές κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία του COVID-19 ποικίλλουν σημαντικά σε όλο τον κόσμο, με τις χώρες που δεν διαθέτουν πόρους να είναι πιο πιθανό να αποκλίνουν από τις συστάσεις θεραπείας του χρυσού προτύπου (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, ΠΟΥ), διαπιστώνει μια συγκριτική ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης BMJ. Και σχεδόν κάθε εθνική κατευθυντήρια γραμμή συνιστά τουλάχιστον μία θεραπεία που έχει αποδειχθεί ότι δεν λειτουργεί, δείχνει η ανάλυση.

Σημαντικές παραλλαγές στις εθνικές συστάσεις θεραπείας για τον COVID-19 υπάρχουν υπόνοιες από την εμφάνιση της πανδημίας, αλλά αυτές δεν έχουν επίσημα ποσοτικοποιηθεί ή μελετηθεί σε βάθος, σημειώνουν οι ερευνητές. Και παρά το γεγονός ότι ο COVID-19 δεν έχει πλέον τον αντίκτυπο σε ζωές και υγεία όπως κάποτε, ο ιός εξακολουθεί να εξελίσσεται και να δραστηριοποιείται σε όλο τον κόσμο, τονίζουν. Ο ΠΟΥ ακύρωσε το καθεστώς του COVID-19 ως έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία μόνο τον Απρίλιο του 2023.

Για να αξιολογήσουν πόσο καλά η εθνική κλινική πρακτική ακολούθησε τις συστάσεις του ΠΟΥ (11η έκδοση, Ιούλιος 2022) —που θεωρείται το χρυσό πρότυπο— για τη θεραπεία του COVID-19, οι ερευνητές ανέλυσαν το περιεχόμενο και των πιο πρόσφατων εθνικών των 194 κρατών μελών του ΠΟΥ κατευθυντήριες γραμμές στο τέλος του 2022.

Κάθε σύνολο οδηγιών βαθμολογήθηκε ανάλογα με το πόσο ευθυγραμμίστηκαν με τις συστάσεις του ΠΟΥ:

• Επιπλέον βαθμοί απονεμήθηκαν για εκείνους που είχαν ενημερωθεί εντός των προηγούμενων έξι μηνών
• εκείνων που έκαναν συστάσεις σύμφωνα με την ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων
• και εκείνων που περιελάμβαναν αξιολογήσεις της αποτελεσματικότητας των θεραπειών και των παρενεργειών τους.

Στη συνέχεια, ο πλούτος και οι πόροι κάθε χώρας συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της Παγκόσμιας Τράπεζας σε δολάρια ΗΠΑ για το 2021, τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης 2021 και τον Παγκόσμιο Δείκτη Ασφάλειας Υγείας 2021. Από τις 194 χώρες με τις οποίες ήρθαν σε επαφή, οι 72 δεν απάντησαν. Από τις υπόλοιπες 122, οι εννέα δεν είχαν επίσημες οδηγίες ή δεν ήταν δυνατή η πρόσβαση σε αυτές, ενώ άλλες τέσσερις δεν συνέστησαν καμία θεραπεία, επομένως αυτές αποκλείστηκαν, αφήνοντας συνολικά 109.

Οι χώρες για τις οποίες δεν λήφθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές είχαν, κατά μέσο όρο, μικρότερο πληθυσμό, χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ και χαμηλότερο Παγκόσμιο Δείκτη Ασφάλειας Υγείας, ενδεικτικό μεγαλύτερων οικονομικών προκλήσεων και μικρότερης ικανότητας ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία. Η 11η επανάληψη των κατευθυντήριων γραμμών του ΠΟΥ κατηγοριοποιεί τη σοβαρότητα της νόσου, αλλά οι περισσότερες από τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές (84%; 92) δεν όρισαν τη σοβαρότητα του COVID-19 με τον ίδιο τρόπο και ορισμένες δεν όρισαν καθόλου τη σοβαρότητα (6,5%; 7 ).

Μόνο 10 κατευθυντήριες γραμμές (9%) χρησιμοποίησαν ορισμούς βαρύτητας της νόσου που ήταν συγκρίσιμοι με εκείνους του ΠΟΥ. Οι περισσότερες (77%· 84) κατευθυντήριες γραμμές δεν περιελάμβαναν αξιολόγηση της ισχύος ή της βεβαιότητας της θεραπευτικής σύστασης. Και το εύρος των συνιστώμενων φαρμάκων, ανεξαρτήτως βαρύτητας, κυμαινόταν από 1 έως 22. Οι οδηγίες του ΠΟΥ συνιστούν συνολικά 10.

Συνολικά, 105 κατευθυντήριες γραμμές περιελάμβαναν τουλάχιστον μία θεραπεία που συνιστούσε ο ΠΟΥ, αλλά 4 δεν συνιστούσαν καμία. Οι χώρες της αφρικανικής περιοχής είχαν σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό θεραπειών που συνιστούσε ο ΠΟΥ, σε σύγκριση με χώρες της Ευρώπης και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μία στις τρεις κατευθυντήριες γραμμές (36; 33%) συνέστησε τουλάχιστον ένα εξουδετερωτικό μονοκλωνικό αντίσωμα που στρέφεται κατά του SARS-CoV-2, του ιού που ευθύνεται για το COVID-19. Αυτές οι οδηγίες εκδόθηκαν από πιο πλούσιες χώρες.

Οι κατευθυντήριες γραμμές από χώρες που δεν διαθέτουν πόρους αποκλίνουν περισσότερο από τις συστάσεις του ΠΟΥ, όταν διαστρωματώθηκαν με βάση το ετήσιο ΑΕΠ, τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης και τον Παγκόσμιο Δείκτη Ασφάλειας Υγείας. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν αρκετούς περιορισμούς στα ευρήματά τους, συμπεριλαμβανομένης της βαθμολογίας που χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των κατευθυντήριων γραμμών, η οποία δεν έχει επικυρωθεί από άλλες μελέτες, και της αδυναμίας αξιολόγησης όλων των εθνικών κατευθυντήριων γραμμών.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι παγκόσμιες μετρήσεις για την Υγεία έχουν κενά, όπως σχολιάζουν μέλη επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού Lancet.

Ο καρκίνος του μαστού είναι πλέον ο πιο κοινός καρκίνος στον κόσμο. Στα τέλη του 2020, 7,8 εκατομμύρια γυναίκες ζούσαν με τη νόσο. Την ίδια χρονιά, 685.000 γυναίκες πέθαναν από τη νόσο. Παρά τις σημαντικές βελτιώσεις στην έρευνα, τη θεραπεία και την επιβίωση, οι μεγάλες ανισότητες εξακολουθούν να υφίστανται. Πρόκειται για μια “παγκόσμια γκάφα”, λέει μια νέα Επιτροπή του Lancet.

Ένα παράδειγμα άνισης προόδου στον καρκίνο του μαστού σχετίζεται με ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού (MBC). Ο αριθμός των ατόμων που ζουν με το MBC είναι άγνωστος και πολλοί αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.

Την ίδια στιγμή, πολλά από τα κόστη που συνδέονται με τον καρκίνο του μαστού δεν μετρώνται επαρκώς και αγνοούνται από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό, απαιτούνται νέα εργαλεία και μετρήσεις για την αποτύπωση αυτών των δαπανών, ώστε οι ανάγκες των ανθρώπων που πλήττονται από τη νόσο να μπορούν να καλυφθούν από τα ασφαλιστικά ταμεία παγκοσμίως.

Ανάλυση των στοιχείων

Στα τέλη του 2020, 7,8 εκατομμύρια γυναίκες ζούσαν έχοντας διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Αυτό αντανακλά την πρόοδο στην έρευνα και τη διαχείριση του καρκίνου που οδήγησε σε μείωση άνω του 40% της θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού στις περισσότερες χώρες υψηλού εισοδήματος (HIC). Ωστόσο, 685.000 γυναίκες πέθαναν από τη νόσο το 2020 και οι κραυγαλέες ανισότητες και τα βάσανα που σχετίζονται με σωματικά συμπτώματα, συναισθηματική απόγνωση και οικονομική επιβάρυνση συχνά κρύβονται και αντιμετωπίζονται ανεπαρκώς. Μια νέα Επιτροπή του Lancet διατυπώνει συστάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των επειγουσών προκλήσεων στον καρκίνο του μαστού.

Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι η παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού θα αυξηθεί από 2,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις το 2020 σε πάνω από 3 εκατομμύρια έως το 2040 και ένα εκατομμύριο θάνατοι από τη νόσο προβλέπονται ετησίως μέχρι το 2040. Οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος επηρεάζονται δυσανάλογα.

Η επικεφαλής συγγραφέας της Επιτροπής, καθηγήτρια Charlotte Coles, Τμήμα Ογκολογίας, Πανεπιστήμιο του Cambridge, UK, Ερευνητικός Καθηγητής του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας Υγείας και Φροντίδας (NIHR) και σύμβουλος ογκολογίας στο Cambridge University Hospitals NHS Foundation Trust, λέει: «Η επιβίωση από τον καρκίνου αντιπροσωπεύει μια μεγάλη επιτυχία της σύγχρονης ιατρικής, ωστόσο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πόσοι ασθενείς μένουν συστηματικά πίσω. Ελπίζουμε ότι, αναδεικνύοντας αυτές τις ανισότητες και το κρυφό κόστος και την ταλαιπωρία από τον καρκίνο του μαστού, θα αντιμετωπιστούν καλύτερα από τους επαγγελματίες υγείας και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε συνεργασία με τους ασθενείς και το κοινό σε όλο τον κόσμο».

Ο αριθμός είναι άγνωστος

Παρόλο που το 20% – 30% των ασθενών με πρώιμο καρκίνο του μαστού εμφανίζουν υποτροπή, η υποτροπή δεν καταγράφεται τυπικά από τα περισσότερα εθνικά μητρώα καρκίνου. Επομένως, ο αριθμός των ασθενών που ζουν με MBC δεν είναι γνωστός. Η κάλυψη των αναγκών ενός υπομετρημένου πληθυσμού ασθενών είναι δύσκολη και τα αισθήματα εγκατάλειψης και απομόνωσης είναι κοινά μεταξύ εκείνων που ζουν με MBC .

Η Επιτροπή υπογραμμίζει πως, την τελευταία δεκαετία, τα αποτελέσματα του MBC έχουν βελτιωθεί σημαντικά.

Η διάμεση συνολική επιβίωση για δύο υποτύπους MBC (HER2-θετικός και ER-θετικός/HER2-αρνητικός), που περιλαμβάνουν περίπου το 85% των ασθενών με MBC, έχει φτάσει τα πέντε χρόνια όπου διατίθενται συνιστώμενες θεραπείες. Μερικοί ασθενείς μπορεί τώρα να ζήσουν 10 χρόνια ή περισσότερο με μεταστατική νόσο. Σε μια έρευνα της Επιτροπής σε 382 επαγγελματίες υγείας (70% από τους οποίους ήταν ογκολόγοι, περισσότεροι από τους μισούς με κλινική εστίαση στον καρκίνο του μαστού), το 55% συμφώνησε ότι συγκεκριμένοι υποτύποι MBC μπορεί να γίνουν ιάσιμοι και το 75% συμφώνησε ότι το MBC θα γίνει χρόνια ασθένεια.

Οι συγγραφείς ζητούν τουλάχιστον το 70% των μητρώων παγκοσμίως να καταγράφουν το στάδιο του καρκίνου και την υποτροπή.

Το κρυφό κόστος

Το σχετικό κόστος του καρκίνου του μαστού -συμπεριλαμβανομένου του σωματικού, ψυχολογικού, κοινωνικού και οικονομικού κόστους- είναι τεράστιο αλλά υπο-αναγνωρισμένο. Πράγματι, πολλά από αυτά τα κόστη δεν καλύπτονται από τις τρέχουσες παγκόσμιες μετρήσεις υγείας.

Σε απάντηση, η Επιτροπή δημιούργησε την πιλοτική μελέτη CASCARA με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο η οποία παρέχει μια σύνοψη της οικονομικής επιβάρυνσης και των αναγκών υποστηρικτικής φροντίδας για άτομα που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Σχεδόν και τα 606 άτομα που ζουν με καρκίνο του μαστού και οι φροντιστές που ρωτήθηκαν από την Επιτροπή δήλωσαν σωματικά προβλήματα ή ευεξίας που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού. «Έχασα τη δουλειά μου όταν ξεκίνησα τη χημειοθεραπεία καθώς δεν μπορούσα να αντέξω », είπε μαι συμμετέχουσα. «Μου πήρε πολύ χρόνο να ζητήσω βοήθεια με τη σεξουαλική δυσλειτουργία», είπε άλλη. Επιπλέον, το 20% των συμμετεχόντων με πρώιμο καρκίνο του μαστού και το 25% των συμμετεχόντων με MBC ανέφεραν δυσκολία στην κάλυψη του κόστους του ταξιδιού για θεραπεία. Το 27% με πρώιμο καρκίνο του μαστού και το 35% με MBC δήλωσαν ότι είχαν οικονομικά προβλήματα. Αυτή η πιλοτική έρευνα υποδηλώνει ότι, ακόμη και σε χώρες με ανεπτυγμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να επιβαρυνθούν με κρυφό κόστος.

Καλύτερη επικοινωνία

«Τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών τυγχάνουν ιστορικά μικρότερου σεβασμού από τα ανδρικά σε όλα τα περιβάλλοντα, με επιπτώσεις στην αντιπροσωπεία και την αυτονομία των ασθενών», λέει η καθηγήτρια Reshma Jagsi, Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Emory, ΗΠΑ. Και συνεχίζει: “Κάθε επαγγελματίας υγείας πρέπει να λάβει κάποια μορφή εκπαίδευσης στις δεξιότητες επικοινωνίας. Η βελτίωση της ποιότητας της επικοινωνίας μεταξύ ασθενών και επαγγελματιών υγείας, αν και φαινομενικά απλή, θα μπορούσε να έχει βαθιές θετικές επιπτώσεις που εκτείνονται πολύ πέρα από το συγκεκριμένο πλαίσιο διαχείρισης του καρκίνου του μαστού. Οι ασθενείς θα πρέπει ενθαρρύνονται να ασκούν τη φωνή τους, επιλέγοντας το επίπεδο συμμετοχής τους στις αποφάσεις περίθαλψης».

Η Επιτροπή καλεί το 100% των επαγγελματιών υγείας στο 100% των χωρών να λάβουν εκπαίδευση στις δεξιότητες επικοινωνίας και τη συμμετοχή των ασθενών σε όλα τα στάδια της κλινικής έρευνας για τον καρκίνο του μαστού – από την ιδέα έως τη μετάφραση στην κλινική πράξη. 

Επιπλέον, οι συστηματικές προσεγγίσεις που εντοπίζουν άτομα που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο της νόσου είναι απαραίτητες για να καταστεί δυνατή η δίκαιη πρόσβαση σε εξατομικευμένες στρατηγικές πρόληψης, συμπεριλαμβανομένων φθηνών και αποτελεσματικών φαρμάκων που μπορούν να αποτρέψουν τον καρκίνο του μαστού για πολλές γυναίκες.

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν επίσης βελτιωμένα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης, ξεκινώντας με προσπάθειες προώθησης της αλλαγής σταδίου στη διάγνωση, έτσι ώστε τουλάχιστον το 60% των επιβεβαιωμένων διηθητικών καρκίνων να είναι πρώιμες ασθένειες (στάδια ένα ή δύο).

Πηγές:
https://www.news-medical.net/news/20240416/The-Lancet-Breast-Cancer-Commission-Tackling-inequalities-hidden-costs-and-empowering-patients.aspx

Πηγη: https://www.iatronet.gr/