Κατηγορία: Γενικά

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε ένα νέο, ολοκληρωμένο διαγνωστικό εγχειρίδιο για τις ψυχικές, συμπεριφορικές και νευροαναπτυξιακές διαταραχές με τίτλο «Οι κλινικές περιγραφές και οι διαγνωστικές απαιτήσεις για τις ψυχικές, συμπεριφορικές και νευροαναπτυξιακές διαταραχές ICD-11 (ICD-11 CDDR)».

 

Το εγχειρίδιο του ΠΟΥ έχει αναπτυχθεί με βάση τα τελευταία διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τις βέλτιστες κλινικές πρακτικές και έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίξει τους ειδικευμένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας και άλλους επαγγελματίες υγείας ώστε να αναγνωρίζουν και να διαγιγνώσκουν ψυχικές, συμπεριφορικές και νευροαναπτυξιακές διαταραχές σε κλινικά περιβάλλοντα.

«Η ακριβής διάγνωση είναι συχνά το πρώτο κρίσιμο βήμα για τη λήψη κατάλληλης φροντίδας και θεραπείας. Υποστηρίζοντας τους κλινικούς ιατρούς στην αναγνώριση και διάγνωση ψυχικών, συμπεριφορικών και νευροαναπτυξιακών διαταραχών, αυτό το νέο διαγνωστικό εγχειρίδιο ICD-11 θα διασφαλίσει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν πρόσβαση στην ποιοτική φροντίδα και θεραπεία που χρειάζονται» δήλωσε η Dévora Kestel, Διευθύντρια του Τμήματος Ψυχικής Υγείας και Χρήσης Ουσιών, Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Η νέα διαγνωστική καθοδήγηση, που αντικατοπτρίζει τις επικαιροποιήσεις του ICD-11, περιλαμβάνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

• Καθοδήγηση σχετικά με τη διάγνωση για αρκετές νέες κατηγορίες που προστέθηκαν στο ICD-11, συμπεριλαμβανομένης της σύνθετης διαταραχής μετατραυματικού στρες, της διαταραχής τυχερών παιχνιδιών και της παρατεταμένης διαταραχής πένθους. Αυτό επιτρέπει τη βελτίωση της υποστήριξης των επαγγελματιών υγείας ώστε να αναγνωρίζουν καλύτερα τα διακριτά κλινικά χαρακτηριστικά αυτών των διαταραχών, οι οποίες μπορεί προηγουμένως να μην είχαν διαγνωστεί και να μην είχαν αντιμετωπιστεί.
• Η υιοθέτηση μιας προσέγγισης της διάρκειας ζωής στις ψυχικές, συμπεριφορικές και νευρολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της προσοχής στον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι διαταραχές στην παιδική ηλικία, την εφηβεία και τους ηλικιωμένους ενήλικες.
• Η παροχή καθοδήγησης σχετικά με την κουλτούρα για κάθε διαταραχή, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο οι παρουσιάσεις των διαταραχών μπορεί να διαφέρουν συστηματικά ανάλογα με το πολιτισμικό υπόβαθρο.
• Η ενσωμάτωση διαστασιολογικών προσεγγίσεων, για παράδειγμα στις διαταραχές προσωπικότητας, αναγνωρίζοντας ότι πολλά συμπτώματα και διαταραχές υπάρχουν σε ένα συνεχές με την τυπική λειτουργία.

Τα CDDR ICD-11 απευθύνονται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας και εξειδικευμένους μη ειδικούς επαγγελματίες υγείας, όπως οι γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης που είναι υπεύθυνοι για την απόδοση αυτών των διαγνώσεων σε κλινικά περιβάλλοντα, καθώς και σε άλλους επαγγελματίες υγείας με κλινικούς και μη κλινικούς ρόλους, όπως νοσηλευτές, εργοθεραπευτές και κοινωνικοί λειτουργοί, οι οποίοι πρέπει να κατανοήσουν τη φύση και τα συμπτώματα των ψυχικών, συμπεριφορικών και νευροαναπτυξιακών διαταραχών, ακόμη και αν δεν θέτουν προσωπικά διαγνώσεις.

Τα ICD-11 CDDR αναπτύχθηκαν και δοκιμάστηκαν στο πεδίο μέσω μιας αυστηρής, διεπιστημονικής και συμμετοχικής προσέγγισης στην οποία συμμετείχαν εκατοντάδες εμπειρογνώμονες και χιλιάδες κλινικοί ιατροί από όλο τον κόσμο.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η λειτουργία της πρώτης τράπεζας για τη διατήρηση γονιμότητας προεφηβικών αγοριών στην Ελλάδα είναι πλέον γεγονός όπως ανακοινώθηκε στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αναπαραγωγικής Ιατρικής που διεξήχθη από τις 8 έως και τις 10 Μαρτίου, στην Αθήνα.

Τα προεφηβικά αγόρια που νοσούν από κακοήθειες, ανοσοανεπάρκειες ή άλλες αιτίες κινδυνεύουν να χάσουν τη γονιμότητά τους, είτε από την ίδια τη νόσο είτε κατά τη διαδικασία της θεραπείας. Η μόνη πιθανότητα να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους είναι μέσω πειραματικών πρωτοκόλλων που βασίζονται στη χρήση των βλαστοκυττάρων του όρχι. Αυτή η δυνατότητα δίνεται πρώτη φορά στην Ελλάδα, ακολουθώντας τις επιστημονικές μεθόδους παρόμοιων κέντρων που λειτουργούν ήδη σε 24 πόλεις του κόσμου, βάζοντας και την χώρα μας πλέον στον παγκόσμιο χάρτη των εξελίξεων.

«Αφορά παιδιά στα οποία, για ιατρικούς λόγους, η σπερματογένεση δεν ολοκληρώνεται και ενώ μπορεί να θεραπευτούν από το όποιο νόσημα και να συνεχίσουν φυσιολογικά τη ζωή τους, υπάρχει η πιθανότητα να έχουν αδυναμία γονιμότητας. Ωστόσο, η διατήρηση των βλαστοκυττάρων του όρχι αποτελεί τη μοναδική ελπίδα τεκνοποίησης στις περισσότερες περιπτώσεις -παρόλο που η χρήση τους βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο ακόμη- καθώς η επιστήμη όπως αποδεικνύεται, εξελίσσεται ραγδαία και δίνει λύσεις σε πολλά και ουσιαστικά ζητήματα» σημειώνει η δρ Θεοδοσία Ζεγκινιάδου βιολόγος αναπαραγωγής και υπεύθυνη του προγράμματος.

Η διαδικασία δεν απαιτεί υψηλό κόστος, απαιτεί όμως τη συνεργασία εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού, όπως και εξειδικευμένο εξοπλισμό και τεχνικές μεθόδους.

Βάσει των στατιστικών στοιχείων ο αριθμός των παιδιών που νοσούν από τα προαναφερθέντα νοσήματα είναι μικρός και ο αριθμός των παιδιών που θα χάσουν τη γονιμότητά τους ακόμα μικρότερος.

«Παρόλο που τα περιστατικά είναι λίγα -και ευτυχώς- ως επιστήμονας θεώρησα σημαντικό να ανοίξω τον δρόμο για τη συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδο, ώστε κανένα παιδί να μη στερηθεί μια ευκαιρία μελλοντικά, εάν και εφόσον οι επιστημονικές εξελίξεις το επιτρέψουν», τονίζει η κυρία Ζεγκινιάδου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ένα πολύ στοχευμένο πρόγραμμα για ένα μέλλον που να περιλαμβάνει τη μητρότητα για γυναίκες που νοσούν από καρκίνο, ανακοινώθηκε στο πλαίσιο του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Αναπαραγωγικής Ιατρικής, στην Αθήνα.

Πρόκειται για το πρόγραμμα «ΗΒΗ», που αποσκοπεί στην ενημέρωση και υποστήριξη νέων γυναικών που έχουν διαγνωσθεί με κάποια μορφή καρκίνου και πληρούν ορισμένα κριτήρια, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να καταψύχουν και συντηρούν τα ωάριά τους για μελλοντική χρήση. Όλη αυτή η διαδικασία θα γίνεται χωρίς δική τους οικονομική επιβάρυνση και υπό την καθοδήγηση εξειδικευμένων γιατρών.

Σήμερα γνωρίζουμε πως οι θεραπείες κατά του καρκίνου, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά μια γυναίκα, προκαλώντας είτε προσωρινή είτε μόνιμη υπογονιμότητα. Η κατάψυξη των ωαρίων πριν από την έναρξη της θεραπείας δίνει στις γυναίκες τη δυνατότητα να διατηρήσουν τα γενετικά τους υλικά άθικτα και να προγραμματίσουν μια εγκυμοσύνη στο μέλλον, όταν η υγεία και οι συνθήκες θα το επιτρέψουν.

Η ιδέα για το πρόγραμμα ανήκει στον γυναικολόγο Κωνσταντίνο Πάντο και στον διευθυντή και επιστημονικά υπεύθυνο του γυναικολογικού τμήματος του νοσοκομείου «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» Δημήτρη Παπαθεοδώρου.

«Με τον αριθμό άτοκων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που διαγιγνώσκονται με κακοήθη νεοπλάσματα να αυξάνεται, δίνεται η δυνατότητα υπό αυστηρές προϋποθέσεις να διατηρήσουν τα ωοθυλάκια τους χωρίς απολύτως κανένα κόστος πριν την έναρξη της θεραπείας τους», επισημαίνει ο Δ.Παπαθεοδώρου. Από την πλευρά του ο Κ.Πάντος εξηγεί πως το πρόγραμμα «ΗΒΗ» αποτελεί μια πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα κοινωφελή δράση με τη σύμπραξη ιδιωτικού με δημόσιο τομέα για την προάσπιση της διατήρηση της γονιμότητας σε γυναίκες που έχουν έρθει αντιμέτωπες με την ασθένεια του καρκίνου. «Το ηχηρό μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε είναι ότι κανένας νέος άνδρας και καμία νέα γυναίκα δεν θα είναι μόνος ή μόνη σε αυτόν τον αγώνα. Η επιστημονική κοινότητα, με πρωτοποριακές μεθόδους, εξασφαλίζει την αναπαραγωγική τους αυτονομία και είναι παρούσα να συμβάλλει με κάθε τρόπο προς αυτήν την κατεύθυνση», τονίζει χαρακτηριστικά.

Η Εριέττα Κούρκουλου – Λάτση μέσω του ιδρύματος «Kind Things» θα καλύψει με τη μορφή δωρεάς το κόστος της διαδικασίας συλλογής και κατάψυξης των ωαρίων.

Στον σχεδιασμό και την υλοποίησή του προγράμματος, εκτός από το κοινωφελές ίδρυμα «Kind Things», συμμετέχουν τα δημόσια νοσοκομεία «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ», «ΜΕΤΑΞΑ», «ΕΛΕΝΑ», η ιδιωτική κλινική «ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ» και η φαρμακευτική εταιρεία «FARAN», η οποία στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης της θα διαθέσει τα απαιτούμενα φαρμακευτικά και παραϊατρικά προϊόντα.

Πιο συγκεκριμένα, τα δημόσια νοσοκομεία «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» και «ΜΕΤΑΞΑ» θα αναλάβουν τη διαδικασία επιλογής των γυναικών, καθώς και συνολικά τη διαχείριση του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής και διατήρησης των προσωπικών στοιχείων και του ιατρικού ιστορικού τους. «Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα να ευχαριστήσω, εκ μέρους του Νοσοκομείου Μεταξά, την κα Κούρκουλου – Λάτση για τη σημαντική της δωρεά στο πρόγραμμα «ΗΒΗ», ανέφερε ο Γεώργιος Βοργιάς, διευθυντής Γυναικολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «ΜΕΤΑΞΑ».

Η ιδιωτική κλινική «ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ» θα αναλάβει τη διαδικασία συλλογής και κατάψυξης των ωαρίων των ωφελούμενων, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, καθώς και την επίβλεψη της αποστολής τους στις εγκαταστάσεις του «ΕΛΕΝΑ».

Το νοσοκομείο «ΕΛΕΝΑ» θα αναλάβει δωρεάν τη διαδικασία φύλαξης, αποθήκευσης και διατήρησης των κατεψυγμένων ωαρίων .

Τα επιστημονικά συμβούλια των νοσοκομείων έχουν δώσει την έγκριση τους για την εκτέλεση του προγράμματος. «Η ελπίδα και η αισιοδοξία που αντλείται από την διαδικασία κρυοσυντήρησης είναι το μεγαλύτερο κίνητρο ώστε βγαίνοντας νικήτριες από την δύσκολη δοκιμασία, οι γυναίκες αυτές να δημιουργήσουν την δική τους οικογένεια, μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής, ορμονικής, ακτινικής θεραπείας που μπορεί να υποβληθούν», λέει εμφατικά η Μ. Καργάκου, Μαιευτήρας Γυναικολόγος, Διευθύντρια Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του νοσοκομείου «ΕΛΕΝΑ».

«Η προσφορά αυτής της επιλογής στις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την πρόκληση του καρκίνου και αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της κρυοσυντήρησης, δεν είναι μόνο ένα σημαντικό βήμα προς τη διασφάλιση της ικανότητάς τους να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον, αλλά επίσης τους παρέχει μια αίσθηση ελέγχου πάνω σε έναν τομέα της ζωής τους, σε μια περίοδο που πολλά μπορεί να φαίνονται αβέβαια και εκτός ελέγχου. Είναι μια υπόσχεση για το μέλλον, ένα φως ελπίδας που διαπερνά την αβεβαιότητα και τον φόβο που συχνά συνοδεύει τη διάγνωση του καρκίνου», αναφέρει σε ανακοίνωση του για το πρόγραμμα «ΗΒΗ» το ίδρυμα «Kind Things».

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πρόγραμμα «ΗΒΗ»: Δωρεάν κρυοσυντήρηση γενετικού υλικού γυναικών με καρκίνο για μελλοντική τεκνοποίηση

Στοχευμένο πρόγραμμα με στόχο ένα μέλλον που θα περιλαμβάνει τη μητρότητα για γυναίκες που νοσούν από καρκίνο, ανακοινώθηκε στο πλαίσιο του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Αναπαραγωγικής Ιατρικής, στην Αθήνα.

Πρόκειται για το πρόγραμμα «ΗΒΗ», που αποσκοπεί στην ενημέρωση και υποστήριξη νέων γυναικών που έχουν διαγνωσθεί με κάποια μορφή καρκίνου και πληρούν ορισμένα κριτήρια, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να καταψύχουν και συντηρούν τα ωάριά τους για μελλοντική χρήση. Όλη αυτή η διαδικασία θα γίνεται χωρίς δική τους οικονομική επιβάρυνση και υπό την καθοδήγηση εξειδικευμένων γιατρών.

Σήμερα γνωρίζουμε πως οι θεραπείες κατά του καρκίνου, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά μια γυναίκα, προκαλώντας είτε προσωρινή είτε μόνιμη υπογονιμότητα. Η κατάψυξη των ωαρίων πριν από την έναρξη της θεραπείας δίνει στις γυναίκες τη δυνατότητα να διατηρήσουν τα γενετικά τους υλικά άθικτα και να προγραμματίσουν μια εγκυμοσύνη στο μέλλον, όταν η υγεία και οι συνθήκες θα το επιτρέψουν.

Η ιδέα για το πρόγραμμα ανήκει στον γυναικολόγο Κωνσταντίνο Πάντο και στον διευθυντή και επιστημονικά υπεύθυνο του γυναικολογικού τμήματος του νοσοκομείου «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» Δημήτρη Παπαθεοδώρου.

«Με τον αριθμό άτοκων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που διαγιγνώσκονται με κακοήθη νεοπλάσματα να αυξάνεται, δίνεται η δυνατότητα υπό αυστηρές προϋποθέσεις να διατηρήσουν τα ωοθυλάκια τους χωρίς απολύτως κανένα κόστος πριν την έναρξη της θεραπείας τους», επισημαίνει ο κ. Παπαθεοδώρου. Από την πλευρά του ο κ. Πάντος εξηγεί πως το πρόγραμμα «ΗΒΗ» αποτελεί μια πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα κοινωφελή δράση με τη σύμπραξη ιδιωτικού με δημόσιο τομέα για την προάσπιση της διατήρηση της γονιμότητας σε γυναίκες που έχουν έρθει αντιμέτωπες με την ασθένεια του καρκίνου. «Το ηχηρό μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε είναι ότι κανένας νέος άνδρας και καμία νέα γυναίκα δεν θα είναι μόνος ή μόνη σε αυτόν τον αγώνα. Η επιστημονική κοινότητα, με πρωτοποριακές μεθόδους, εξασφαλίζει την αναπαραγωγική τους αυτονομία και είναι παρούσα να συμβάλλει με κάθε τρόπο προς αυτήν την κατεύθυνση», τονίζει χαρακτηριστικά.

Η κυρία Εριέττα Κούρκουλου – Λάτση μέσω του ιδρύματος «Kind Things» θα καλύψει με τη μορφή δωρεάς το κόστος της διαδικασίας συλλογής και κατάψυξης των ωαρίων.

Στον σχεδιασμό και την υλοποίησή του προγράμματος, εκτός από το κοινωφελές ίδρυμα «Kind Things», συμμετέχουν τα δημόσια νοσοκομεία «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ», «ΜΕΤΑΞΑ», «ΕΛΕΝΑ», η ιδιωτική κλινική «ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ» και η φαρμακευτική εταιρεία «FARAN», η οποία στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης της θα διαθέσει τα απαιτούμενα φαρμακευτικά και παραϊατρικά προϊόντα.

Πιο συγκεκριμένα, τα δημόσια νοσοκομεία «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» και «ΜΕΤΑΞΑ» θα αναλάβουν τη διαδικασία επιλογής των γυναικών, καθώς και συνολικά τη διαχείριση του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής και διατήρησης των προσωπικών στοιχείων και του ιατρικού ιστορικού τους. «Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα να ευχαριστήσω, εκ μέρους του Νοσοκομείου Μεταξά, την κυρία Κούρκουλου – Λάτση για τη σημαντική της δωρεά στο πρόγραμμα «ΗΒΗ», ανέφερε ο Γεώργιος Βοργιάς, διευθυντής Γυναικολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «ΜΕΤΑΞΑ».

Η ιδιωτική κλινική «ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ» θα αναλάβει τη διαδικασία συλλογής και κατάψυξης των ωαρίων των ωφελούμενων, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, καθώς και την επίβλεψη της αποστολής τους στις εγκαταστάσεις του «ΕΛΕΝΑ».

Το νοσοκομείο «ΕΛΕΝΑ» θα αναλάβει δωρεάν τη διαδικασία φύλαξης, αποθήκευσης και διατήρησης των κατεψυγμένων ωαρίων .

Τα επιστημονικά συμβούλια των νοσοκομείων έχουν δώσει την έγκριση τους για την εκτέλεση του προγράμματος. «Η ελπίδα και η αισιοδοξία που αντλείται από την διαδικασία κρυοσυντήρησης είναι το μεγαλύτερο κίνητρο ώστε βγαίνοντας νικήτριες από την δύσκολη δοκιμασία, οι γυναίκες αυτές να δημιουργήσουν την δική τους οικογένεια, μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής, ορμονικής, ακτινικής θεραπείας που μπορεί να υποβληθούν», λέει εμφατικά η Μ. Καργάκου, Μαιευτήρας Γυναικολόγος, Διευθύντρια Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του νοσοκομείου «ΕΛΕΝΑ».

«Η προσφορά αυτής της επιλογής στις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την πρόκληση του καρκίνου και αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της κρυοσυντήρησης, δεν είναι μόνο ένα σημαντικό βήμα προς τη διασφάλιση της ικανότητάς τους να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον, αλλά επίσης τους παρέχει μια αίσθηση ελέγχου πάνω σε έναν τομέα της ζωής τους, σε μια περίοδο που πολλά μπορεί να φαίνονται αβέβαια και εκτός ελέγχου. Είναι μια υπόσχεση για το μέλλον, ένα φως ελπίδας που διαπερνά την αβεβαιότητα και τον φόβο που συχνά συνοδεύει τη διάγνωση του καρκίνου», αναφέρει σε ανακοίνωση του για το πρόγραμμα «ΗΒΗ» το ίδρυμα «Kind Things».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Το «στοίχημα» της έγκαιρης και μη επεμβατικής διάγνωσης του μελανώματος, μέσω της ανάπτυξης ενός πρωτοποριακού βιοαισθητήρα, έχει θέσει μέσα από την έρευνά της η Ελένη Χατζηλάκου, μια νεαρή επιστήμονας από τη Δράμα, η οποία κάνει το διδακτορικό της στο Imperial College στο Λονδίνο. Στη μάχη αυτή κατά της ασθένειας, που είναι υπεύθυνη για το 80% των θανάτων από καρκίνο του δέρματος, έχει λάβει υποστήριξη μέσα από υποτροφία του Ιδρύματος «Έλενα Ηλιοπούλου Γιαμά».

Τα προγνωστικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Το 2040 αναμένεται αύξηση της θνησιμότητας από το μελάνωμα, την πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος, σχεδόν κατά 50%. Τα δεδομένα αυτά σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή που βρίσκεται συχνά ως αιτία πίσω από την ασθένεια αποτέλεσαν την κινητήριο δύναμη για την πτυχιούχο χημικό μηχανικό του ΑΠΘ, Ελένη Χατζηλάκου, να στραφεί προς τη βιοϊατρική μηχανική και συγκεκριμένα να εστιάσει στον καρκίνο του δέρματος.

«Ήθελα να κάνω κάτι που θα έχει κοινωνικό αντίκτυπο, γιατί το θεωρώ υποχρέωσή μου να προσφέρω λύση σε ένα κοινωνικό ζήτημα», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Τα όνειρά της γρήγορα έγιναν στόχοι: να φτιάξει έναν βιοαισθητήρα, μια συσκευή δηλαδή που με τη λήψη βιολογικού υλικού από το περιβάλλον του όγκου, θα αποτελεί ένα εργαλείο για τη διάγνωση του καρκίνου του δέρματος μειώνοντας την ανάγκη για την κλασική βιοψία.

Η λειτουργία του βιοαισθητήρα παραπέμπει στα γνωστά rapid τεστ που όλοι συνηθίσαμε να χρησιμοποιούμε την περίοδο της πανδημίας της Covid-19. Τα βιολογικά σήματα (biomarkers), δηλαδή τις ουσίες που εκκρίνει ο πάσχων οργανισμός, η συσκευή τα ανιχνεύει με τη χρήση κατάλληλων βιοδεκτών (bioreceptors). Στη συνέχεια τα μετατρέπει σε μεταδιδόμενη μορφή, σήμα ή πληροφορία (signal transducer), που τη λαμβάνει ένα διασυνδεδεμένο σύστημα επεξεργασίας στο εργαστήριο.

Η αξιοποίηση βιοαισθητήρων μπορεί να είναι ένας ευρέως διαδεδομένος κλάδος σε ορισμένες ασθένειες, αλλά όχι στον καρκίνο του δέρματος, όπου μπορεί να υπάρχουν κάποιοι βιοαισθητήρες, αλλά εστιάζουν στα μεταγενέστερα στάδια της ασθένειας και δεν έχουν οδηγήσει στη δημιουργία διαγνωστικής συσκευής για χρήση από γιατρούς ή ασθενείς.

Ο βιοαισθητήρας που σχεδιάζει η κ. Χατζηλάκου δεν στοχεύει μόνο στην έγκαιρη διάγνωση της νόσου και στη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης συσκευής που θα μπορεί να αξιοποιηθεί από γιατρούς, ή ακόμα και από ασθενείς, αλλά έχει μία ακόμα σημαντική καινοτομία: τη χρήση μικροβελόνων, με τις οποίες θα γίνεται η λήψη του δείγματος χωρίς πόνο, και την ενσωμάτωση των βιοδεκτών πάνω σε αυτές, ώστε να γίνεται επιτόπου η ανάλυση του υλικού και άρα η διάγνωση.

Απώτερος στόχος της νεαρής ερευνήτριας με τον βιοαισθητήρα που αναπτύσσει είναι «να μειώσουμε όλες τις κοινωνικοοικονομικές διαφορές που υπάρχουν στον κόσμο, γιατί εμείς μπορεί να σκεφτόμαστε βιοψία και παρότι ναι μεν είναι κάτι επίπονο και λίγο ακριβό, είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε. Αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους τους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, οπότε νομίζω ότι ο μεγαλύτερος μου στόχος είναι να καταφέρω κάτι που να δώσει πρόσβαση στη διάγνωση του καρκίνου του δέρματος σε όλο τον κόσμο», επισημαίνει.

—

Η υποτροφία

—

Για την έρευνά της, η Ελένη Χατζηλάκου έχει εξασφαλίσει υποτροφία από το πανεπιστήμιο Imperial όπου κάνει το διδακτορικό της, ωστόσο έχει λάβει και υποτροφία από το Ίδρυμα «Έλενα Ηλιοπούλου Γιαμά», προκειμένου να καλύψει πρόσθετα έξοδα.

«Η υποτροφία θα λειτουργήσει ως καταλύτης. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, ιδίως μετά το Brexit, για ερευνητικά πρότζεκτ στην Αγγλία. Και ενώ έχω καταφέρει να εξασφαλίσω υποτροφία για τα δίδακτρα και τον μισθό μου, ωστόσο τα χρήματα που είναι διαθέσιμα για τα ερευνητικά αναλώσιμα και τη δημοσίευση της έρευνας σε συνέδρια είναι πάρα πολύ περιορισμένα. Οπότε η υποτροφία ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή που οι διαθέσιμοι πόροι εξαντλούνταν. Είμαι πολύ ευγνώμων και τους ευχαριστώ», επισημαίνει η ίδια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα «Έλενα Ηλιοπούλου Γιαμά» δημιούργησε ο Σπύρος Γιαμάς το 2021 στο όνομα της συζύγου του Έλενας, η οποία πέθανε έπειτα από μάχη με τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στόχος του Ιδρύματος είναι να παρέχει οικονομική στήριξη σε διδακτορικούς ερευνητές που επικεντρώνονται στην έρευνα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα αυτοχρηματοδότησης.

—

Συμπερίληψη των γυναικών στην επιστήμη

—

Οι κοινωνικές ευαισθησίες της Ελένης Χατζηλάκου δεν περιορίζονται μόνο στη μάχη κατά του καρκίνου του δέρματος. Η νεαρή ερευνήτρια είναι ενεργό μέλος της Εταιρείας Γυναικών Μηχανικών και μέλος της επιτροπής του Οργανισμού Γυναικών στον τομέα STEM στο Imperial College London, λαμβάνοντας πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των διακρίσεων με βάση το φύλο στους τομείς της Επιστήμης, Τεχνολογίας, Μηχανικής και Μαθηματικών (STEM).

«Για πάρα πολλά χρόνια, ο κόσμος μας και οι τεχνολογίες που ήταν διαθέσιμες ήταν φτιαγμένες στην πλειονότητά τους από άνδρες, παρόλο που προορίζονταν για όλο το κοινωνικό σύνολο», εξηγεί η κ. Χατζηλάκου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και αναφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Μέχρι πολύ πρόσφατα οι κλινικές μελέτες φαρμάκων δεν ήταν υποχρεωμένες να αναφέρουν αν τα ζώα πάνω στα οποία γίνονταν οι μελέτες ήταν αρσενικού ή θηλυκού φύλου. Ξέρουμε, όμως, ότι τα φάρμακα ανάλογα με τον γονότυπο και τον φαινότυπο μπορούν να επηρεάσουν διαφορετικά τον οργανισμό, οπότε πρόσφατα υποχρεώθηκαν οι ερευνητές να έχουν ίσο αριθμό αρσενικών και θηλυκών ζώων στις κλινικές μελέτες».

Το ζητούμενο για την κ. Χατζηλάκου είναι να υπάρχει ταυτόχρονα με την ισότητα «και ισοτιμία, το οποίο στην αρχή αγνοήθηκε. Δηλαδή ξεκινήσαμε να θέλουμε να διαμορφώσουμε ίσες κοινωνίες, αλλά αγνοήσαμε ότι μπορεί κάποιος να χρειάζεται κάτι περισσότερο ή κάτι λιγότερο».

Ωστόσο, όπως διευκρινίζει, «η μοναδικότητα που μπορεί να προσφέρει ο οποιοσδήποτε έχει σχέση με τον άνθρωπο που είναι και όχι με το φύλο του». «Και οι γυναίκες είναι άνθρωποι, ως άνθρωποι έχουν να προσφέρουν πολλά, γι’ αυτό και είναι απαραίτητες. Ο κάθε άνθρωπος, ανάλογα με τα βιώματά του, την προσωπικότητα που έχει διαμορφώσει, τους στόχους και τα όνειρά του και γενικά ό,τι αποτελεί την οντότητά του, έχει κάτι μοναδικό που μπορεί να προσφέρει», καταλήγει.

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με νέα εργαλεία, ψηφιακά και εκπαιδευτικά, επιχειρείται η διαχείριση των νοσοκομειακών λοιμώξεων στο ΕΣΥ, ενός από τα μείζονα θέματα δημόσιας υγείας σήμερα. Η χώρα μας διατηρεί σταθερά τη θλιβερή πρωτιά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στο συγκεκριμένο πεδίο, με τουλάχιστον 12,1% των νοσηλευόμενων να εκδηλώνει περισσότερες από μία λοιμώξεις (ΕΟΔΥ) στη διάρκεια της νοσηλείας του.

Η λειτουργία, για πρώτη φορά, ψηφιακής πλατφόρμας στην οποία καταγράφονται στοιχεία για τις νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο στη διάθεση των επιστημονικών και υγειονομικών αρχών. Παράλληλα, η εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας, περίπου 1.000 τα τελευταία δύο χρόνια, δημιουργεί εντός του συστήματος υγείας νέες και στέρεες βάσεις υγειονομικής διαχείρισης για τη συγκράτηση των επικίνδυνων και συχνά θανατηφόρων λοιμώξεων.

Τα στοιχεία από το Πρόγραμμα Πρόληψης και Ελέγχου Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και Μικροβιακής Αντοχής (GRIPP-SNF), που υλοποιείται σε 10 μεγάλα, παιδιατρικά, πανεπιστημιακά και γενικά νοσοκομεία, από τον Νοέμβριο του 2021, και τα οποία παρουσιάζει το ΘΕΜΑ, είναι εντυπωσιακά. Αποτυπώνουν αφενός τη μελανή κατάσταση που εμπειρικά γνωρίζουν ασθενείς και επαγγελματίες υγείας, δείχνουν ωστόσο και τη σαφή τάση μείωσης των λοιμώξεων που καταγράφεται μετά τις δραστικές παρεμβάσεις που εφαρμόζονται στα νοσοκομεία. Γεγονός που αποδεικνύει την πολλαπλασιαστική αξία των παρεμβάσεων στους ασθενείς, στα νοσηλευτικά ιδρύματα και στη δημόσια υγεία.

Φορέας υλοποίησης και διαχείρισης του προγράμματος, το οποίο χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και εντάσσεται στη Διεθνή Πρωτοβουλία για την Υγεία, είναι το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων – CLEO. Εποπτεύουσα αρχή είναι ο Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ), ο οποίος φέρει και την ευθύνη της επέκτασης των παρεμβάσεων στο ΕΣΥ από το 2026.

Από τον Νοέμβριο του 2021, 73 τμήματα -παθολογικά, ογκολογικά, ΜΕΘ – δέκα νοσοκομείων της χώρας βρίσκονται στο ηλεκτρονικό «μάτι» του προγράμματος. Πρόκειται για τα νοσοκομεία Παίδων «Αγλαϊας Κυριακού» και «Αγία Σοφία», Ευαγγελισμός, Αττικόν, «Άγιος Σάββας», Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακό Λάρισας, Ηρακλείου, Ρίου, Αλεξανδρούπολης. Τα 10 νοσοκομεία έχουν ενισχυθεί με 11 Νοσηλευτές Ελέγχου Λοιμώξεων που συμμετέχουν θεσμικά στις Επιτροπές Λοιμώξεων.

Η συστηματική καταγραφή αφορά προς το παρόν τρεις δείκτες, αλλά όχι πάντα ταυτόχρονα σε όλα τα τμήματα: α) συμμόρφωση του προσωπικού με την υγιεινή των χεριών, δηλαδή εφαρμογή αντισηπτικού ή πλύσιμο χεριών, β) μικροβιαιμίες που σχετίζονται με την κεντρική γραμμή, όπως ονομάζεται ο καθετήρας που τοποθετείται σε μεγάλη φλέβα, και γ) ουρολοιμώξεις που σχετίζονται με τη χρήση ουροκαθετήρα. Τα νεότερα δεδομένα συγκεντρώθηκαν την περίοδο Φεβρουάριος – Νοέμβριος 2023. Ενδεικτικά, για την καταγραφή της συμμόρφωσης στην υγιεινή των χεριών κλιμάκια ειδικών παρατήρησαν περισσότερα από 26.000 περιστατικά διαχείρισης νοσηλευόμενων από το προσωπικό. Κατά το ίδιο διάστημα στους επαγγελματίες υγείας διανέμονταν το Εγχειρίδιο ορθών πρακτικών και Checklists για κάθε κατηγορία νοσοκομειακών λοιμώξεων.

«Σκοπός του προγράμματος είναι να περιορίσει τις λοιμώξεις υιοθετώντας τις επιστημονικά τεκμηριωμένες πρακτικές και παρακολουθώντας συστηματικά τους δείκτες. Ο δρόμος είναι μακρύς και απαιτεί, αφενός συνεχή και συστηματική προσπάθεια με παρεμβάσεις, αφετέρου δέσμευση των διοικήσεων για ισχυρή υποστήριξη των επαγγελματιών υγείας» λέει στο ΘΕΜΑ, ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΔΙΠΥ, Βασίλης Μπαλάνης.

Σύμφωνα με τα ανησυχητικά στοιχεία του ΕΟΔΥ (πρόσφατη μελέτη με 9.707 νοσηλευόμενους στο ΕΣΥ), ο υψηλότερος επιπολασμός νοσοκομειακών λοιμώξεων καταγράφεται σε ασθενείς ΜΕΘ, όπου 45,7% των νοσηλευόμενων εμφανίζει τουλάχιστον μία λοίμωξη. Ακολουθούν οι ασθενείς που νοσηλεύονται σε κλινικές του παθολογικού τομέα (μεταξύ αυτών εσωτερική παθολογία, καρδιολογία, ογκολογία κ.α.) με επιπολασμό 13,5% και σε κλινικές του χειρουργικού τομέα (γενική χειρουργική, ΩΡΛ κ.α.) με επιπολασμό 8,2%.

Η υγιεινή των χεριών αποτελεί τον κοινό παρονομαστή του προβλήματος είναι η κοινή διαπίστωση όλων όσοι εμπλέκονται στην υλοποίηση του προγράμματος.

Παρότι η υγιεινή των χεριών αποτελεί αποδεδειγμένα την πιο απλή, οικονομική και αποτελεσματική πράξη αποφυγής των λοιμώξεων, στα ελληνικά νοσοκομεία, που νοσηλεύουν ενήλικες, περίπου 1 στους 2 επαγγελματίες υγείας την υιοθετεί. Το 46% των γιατρών και νοσηλευτών έρχονται σε επαφή με νοσηλευόμενους χωρίς να τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής των χεριών.

Πολύ διαφορετική είναι η εικόνα στα παιδιατρικά νοσοκομεία, όπου η υγιεινή των χεριών αποτελεί ρουτίνα πλέον για 8 στους 10 επαγγελματίες υγείας. Μάλιστα, σε συγκεκριμένες κλινικές Παίδων το ποσοστό συμμόρφωσης φθάνει το 92%, υψώνοντας ένα πολύ ισχυρό ανάχωμα έναντι των λοιμώξεων για τους παιδιατρικούς ασθενείς.

Τον Νοέμβριο του 2021 η κατάσταση ήταν χειρότερη, ακόμη και στα παιδιατρικά νοσοκομεία ( σημειωτέον το προσωπικό σε αυτά εκπαιδεύεται από το 2012 στην πρόληψη των νοσοκομειακών λοιμώξεων): 60,2% ποσοστό συμμόρφωσης με υγιεινή χεριών στις ΜΕΘ και 64,1% στις Ογκολογικές κλινικές.

Σε κλινικές νοσοκομείων ενηλίκων τα στοιχεία δείχνουν ότι το καλύτερο ποσοστό συμμόρφωσης έφθανε τότε το 47% και μάλιστα μέσα στις ΜΕΘ, όπου η μάχη των ασθενών με τα μικρόβια είναι πιο σκληρή από οπουδήποτε αλλού! Το ίδιο έτος, παθολογικά τμήματα κατέγραφαν ποσοστό 70% επαγγελματιών υγείας που δεν συμμορφώνονταν με την απλή συνήθεια της υγιεινής χεριών πριν εξετάσουν τους ασθενείς, και δη εν μέσω πανδημίας. Ιδιαίτερα μολυσματική αποδεικνύεται και η συνήθεια που υιοθετήθηκε μέσα στην πανδημία, η χρήση πολλαπλών γαντιών. Οι παθολογικές κλινικές αποτελούν τα πλέον ανοχύρωτα έναντι των λοιμώξεων τμήματα των νοσοκομείων ενηλίκων όπως μαρτυρούν τα στοιχεία.

Έπειτα από δύο χρόνια επιτήρησης, καταγραφής και εκπαίδευσης, το ποσοστό των επαγγελματιών υγείας που ακολουθούν κανόνες αντισηψίας ανέρχεται στο 35,8% – κερδίζοντας 7 ποσοστιαίες μονάδες. Πολύ βελτιωμένη είναι η εικόνα στα Ογκολογικά/Αιματολογικά τμήματα ενηλίκων, όπου πλέον το 60% του προσωπικού συμμορφώνεται με τους κανόνες υγιεινής, έναντι του 38,7% που είχε μετρηθεί το 2021.

Λοιμώξεις λόγω κεντρικής γραμμής ή καθετήρα

Οι μικροβιαιμίες που σχετίζονται με φλεβικό καθετήρα ή με ουροκαθετήρα που φέρουν οι ασθενείς, μπορούν σε μεγάλο βαθμό να προληφθούν με την τήρηση συγκεκριμένου πρωτοκόλλου.

Αυτή είναι και η αφετηρία των παρεμβάσεων που υλοποιούνται από τους αρμόδιους από τον Νοέμβριο του 2021 προκειμένου να περιοριστούν οι λοιμώξεις εντός των νοσοκομείων. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, χωρίς βεβαίως να επιτρέπουν καμία απολύτως επανάπαυση ούτε από την εποπτεύουσα αρχή (ΟΔΙΠΥ) ούτε από το προσωπικό και τις διοικήσεις των νοσοκομείων.

Ειδικότερα, κατά την περίοδο Δεκέμβριος 2021 – Ιούνιος 2022 καταγράφονταν 8,99 λοιμώξεις ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας με φλεβικό καθετήρα ενώ μετά τις παρεμβάσεις του προγράμματος, κατά την περίοδο Φεβρουάριος – Νοέμβριος 2023 καταγράφονταν 5,75 λοιμώξεις ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας με κεντρική γραμμή. Η ποσοστιαία μεταβολή, 36%, θεωρείται τεράστια μείωση για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και μεταφράζεται σε περισσότερη ποιότητα και ασφάλεια για τους νοσηλευόμενους.

«Η εφαρμογή στοχευμένων παρεμβάσεων που θα βελτιώσουν τους δείκτες είναι το δικό μας έργο. Βασικοί πυλώνες είναι οι Επιτροπές Λοιμώξεων και οι Νοσηλευτές Επιτήρησης Λοιμώξεων, εξειδικευμένοι επιστήμονες αποκλειστικά απασχολούμενοι με την πρόληψη των λοιμώξεων» λέει ο Προϊστάμενος Γενικής Διεύθυνσης του ΟΔΙΠΥ, Ελευθέριος Θηραίος.

Στο πλαίσιο αυτό, επεκτείνεται η διαδικτυακή πλατφόρμα καταγραφής των νοσοκομειακών λοιμώξεων σε όλες τις ΜΕΘ του ΕΣΥ, καθώς σε αυτές παρατηρείται η μεγαλύτερη επίπτωση σε λοιμώξεις. Παράλληλα, συνεχίζεται το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και οι διαδικασίες πιστοποίησης νοσηλευτών – έχουν ήδη υποβληθεί 500 νέες αιτήσεις συμμετοχής- με τη σφραγίδα του Τμήματος Νοσηλευτικής ΕΚΠΑ.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων εκ μέρους του ΕΟΔΥ βρίσκονται σε εξέλιξη, χρησιμοποιώντας νέες ψηφιακές πλατφόρμες και εκπαιδευτικούς πόρους.

Στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, οι πρακτικές υγιεινής των χεριών του ιατρικού προσωπικού έχουν αναδειχθεί ως σημαντικός παράγοντας για νοσοκομειακές λοιμώξεις, όπως επισημάνθηκε από συμμετέχοντες σε ένα συνεχιζόμενο πρόγραμμα που στοχεύει στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.

Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων εκ μέρους του ΕΟΔΥ βρίσκονται σε εξέλιξη, χρησιμοποιώντας νέες ψηφιακές πλατφόρμες και εκπαιδευτικούς πόρους. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί επίμονο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία, η χώρα μας κατατάσσεται σταθερά σε δυσμενή θέση σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με πάνω από το 12,1% των νοσηλευόμενων ασθενών να παθαίνουν πολλαπλές λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της παραμονής τους.

Η εισαγωγή μιας ψηφιακής πλατφόρμας για την παρακολούθηση νοσοκομειακών λοιμώξεων σηματοδοτεί μια κομβική πρόοδο, ενδυναμώνοντας τις επιστημονικές και υγειονομικές αρχές με πολύτιμα δεδομένα. Επιπλέον, η εκπαίδευση περίπου 1.000 επαγγελματιών υγείας τα τελευταία δύο χρόνια ενίσχυσε το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης με βελτιωμένες στρατηγικές διαχείρισης για τον μετριασμό των κινδύνων που ενέχουν αυτές οι συχνά επικίνδυνες λοιμώξεις.

Τα πρώιμα δεδομένα από το Πρόγραμμα για την Πρόληψη και τον Έλεγχο Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και Αντιμικροβιακής Αντίστασης (GRIPP-SNF), που εφαρμόζεται σε δέκα εξέχοντα νοσοκομεία από τον Νοέμβριο του 2021, προσφέρουν πολλά υποσχόμενα στοιχεία.

Ενώ υπογραμμίζουν τη ζοφερή πραγματικότητα που αναγνωρίζεται τόσο από τους ασθενείς όσο και από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, αυτά τα ευρήματα αποκαλύπτουν επίσης μια αισθητή πτωτική τάση στις καταγεγραμμένες λοιμώξεις μετά την εφαρμογή αυστηρών παρεμβάσεων στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Αυτό υπογραμμίζει τη βαθιά επίδραση των προληπτικών μέτρων στα αποτελέσματα των ασθενών, στα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης και στη δημόσια υγεία γενικότερα.

Επιβλέπει την εκτέλεση του προγράμματος το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Αποτελεσμάτων Νοσημάτων (CLEO), που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και λειτουργεί στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Υγείας. Οι εποπτικές αρμοδιότητες βαρύνουν τον Οργανισμό Διασφάλισης Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΗΠΥ), ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την επέκταση των προσπαθειών παρέμβασης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας έως το 2026.

Από τον Νοέμβριο του 2021, 73 τμήματα σε δέκα νοσοκομεία έχουν ενσωματωθεί στο ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης του προγράμματος, που περιλαμβάνει διάφορες ειδικότητες όπως παθολογία, ογκολογία και εντατική θεραπεία. Οι βασικοί δείκτες υπό συστηματική επιτήρηση περιλαμβάνουν τη συμμόρφωση του προσωπικού με τα πρωτόκολλα υγιεινής των χεριών, τον μικροβιακό αποικισμό που σχετίζεται με κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος που συνδέονται με τη χρήση καθετήρα.

Τα πιο πρόσφατα δεδομένα που συλλέχθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου και Νοεμβρίου 2023 υποδεικνύουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την παρακολούθηση και τη βελτίωση των πρακτικών υγιεινής, με ομάδες εμπειρογνωμόνων να παρακολουθούν πάνω από 26.000 περιπτώσεις φροντίδας ασθενών και τη διανομή Εγχειριδίων Καλών Πρακτικών και καταλόγων ελέγχου σε επαγγελματίες υγείας.

Ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αποκαλύπτουν τον υψηλότερο επιπολασμό νοσοκομειακών λοιμώξεων μεταξύ των ασθενών της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), ακολουθούμενες από εκείνους των παθολογικών και χειρουργικών τμημάτων. Η υγιεινή των χεριών αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για την καταπολέμηση αυτών των λοιμώξεων, με τα ποσοστά συμμόρφωσης μεταξύ των επαγγελματιών υγείας να παρουσιάζουν βελτίωση, έστω και σταδιακά.

Μετά από δύο χρόνια πρωτοβουλιών επιτήρησης και εκπαίδευσης, το ποσοστό των επαγγελματιών υγείας που τηρούν τα πρωτόκολλα υγιεινής των χεριών έχει αυξηθεί κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες, σηματοδοτώντας την πρόοδο σε αυτόν τον ζωτικό τομέα. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις που στοχεύουν σε λοιμώξεις που σχετίζονται με κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες έχουν αποφέρει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα, με αξιοσημείωτη μείωση στα ποσοστά μόλυνσης ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας.

Κοιτάζοντας το μέλλον, οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στην επέκταση της επιτήρησης για να συμπεριλάβει τις λοιμώξεις του χειρουργικού σημείου και τις λοιμώξεις που σχετίζονται με τον αναπνευστήρα, με γνώμονα την τεχνογνωσία του Ινστιτούτου για τη Βελτίωση της Υγείας (IHI). Οι πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των προγραμμάτων εκπαίδευσης και πιστοποίησης για νοσηλευτές υπογραμμίζουν τη δέσμευση για διατήρηση της δυναμικής στον αγώνα κατά των νοσοκομειακών λοιμώξεων.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Οι δοκιμές αλκοόλ άλλαξαν το παιχνίδι για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και των σχετικών σοβαρών τραυματισμών και θανάτων, και είναι πιθανό να επιτύχουμε το ίδιο με την κούραση. Αλλά απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.”

Δείκτης με Βάση το Αίμα: Μια εξέταση αίματος που μπορεί να ανιχνεύσει με ακρίβεια πότε κάποιος δεν έχει κοιμηθεί για 24 ώρες αναπτύχθηκε από ειδικούς στο Πανεπιστήμιο Monash, στην Αυστραλία, και στο Πανεπιστήμιο του Birmingham, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό το επίπεδο στέρησης ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου σε κρίσιμες καταστάσεις ασφάλειας. Ο βιοδείκτης χρησιμοποίησε έναν συνδυασμό δεικτών που βρέθηκαν στο αίμα υγιών εθελοντών και δημοσιεύτηκε στο Science Advances. Μαζί, αυτοί οι δείκτες πρόβλεψαν με ακρίβεια πότε οι εθελοντές της μελέτης ήταν ξύπνιοι για περισσότερες από 24 ώρες υπό ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες. Ο βιοδείκτης ανίχνευσε εάν τα άτομα ήταν ξύπνια για 24 ώρες με 99,2 τοις εκατό πιθανότητα να είναι σωστός, σε σύγκριση με το δικό τους καλά ξεκουρασμένο δείγμα.

Όταν ένα μεμονωμένο δείγμα εξετάστηκε χωρίς τη σύγκριση με καλή ανάπαυση (παρόμοια με μια διαγνωστική εξέταση αίματος), έπεσε στο 89,1 τοις εκατό, το οποίο ήταν ακόμη πολύ υψηλό. Με περίπου 20 τοις εκατό των τροχαίων ατυχημάτων παγκοσμίως να προκαλούνται από στέρηση ύπνου, οι ερευνητές ελπίζουν ότι η ανακάλυψη μπορεί να ενημερώσει μελλοντικές δοκιμές για τον γρήγορο και απλό εντοπισμό των οδηγών που στερούνται ύπνου. Ο βιοδείκτης θα μπορούσε επίσης να αναπτυχθεί για άλλες καταστάσεις όπου η στέρηση ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες, όπως σε κρίσιμους για την ασφάλεια χώρους εργασίας. Η ανώτερη συγγραφέας Καθηγήτρια Clare Anderson ηγήθηκε της έρευνας ενώ ήταν στη Σχολή Ψυχολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Monash και στο Ινστιτούτο Turner για τον Εγκέφαλο και την Ψυχική Υγεία. Τώρα είναι καθηγήτρια Ύπνου και Κιρκαδικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Αυτή είναι μια πραγματικά συναρπαστική ανακάλυψη για τους επιστήμονες του ύπνου και θα μπορούσε να μεταμορφώσει τη μελλοντική διαχείριση της υγείας και της ασφάλειας που σχετίζεται με τον ανεπαρκή ύπνο», είπε ο καθηγητής Άντερσον. «Αν και απαιτείται περισσότερη δουλειά, αυτό είναι ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα. «Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι λιγότερο από πέντε ώρες ύπνου σχετίζεται με μη ασφαλή οδήγηση, αλλά η οδήγηση μετά από 24 ώρες χωρίς ύπνο, όπως εντοπίσαμε εδώ, θα ήταν τουλάχιστον συγκρίσιμη με υπερδιπλάσιο του αυστραλιανού νομικού ορίου απόδοσης αλκοόλ. ” Η δοκιμή μπορεί επίσης να είναι ιδανική για μελλοντική ιατροδικαστική χρήση, αλλά απαιτείται περαιτέρω επικύρωση. Η πρώτη συγγραφέας Δρ. Katy Jeppe, από την πλατφόρμα Monash Πρωτεομική και Μεταβολομική (Monash Proteomics and Metabolomics) παλαιότερα από τη Σχολή Ψυχολογικών Επιστημών, είπε ότι ήταν δύσκολο να πούμε πόσο σύντομα θα μπορούσε να αναπτυχθεί το τεστ για χρήση μετά από ατύχημα. «Τα επόμενα βήματα θα είναι η δοκιμή του σε ένα λιγότερο ελεγχόμενο περιβάλλον και ίσως υπό ιατροδικαστικές συνθήκες, ιδιαίτερα εάν επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο για ατυχήματα που περιλαμβάνουν οδηγούς που αποκοιμήθηκαν» είπε ο Δρ Jeppe. «Δεδομένου ότι είναι αίμα, το τεστ είναι πιο περιορισμένο σε ένα πλαίσιο στον δρόμο, αλλά μελλοντική εργασία θα μπορούσε να εξετάσει εάν οι μεταβολίτες μας, και επομένως ο βιοδείκτης, είναι εμφανείς στο σάλιο ή στην αναπνοή». Αυτός ο βιοδείκτης στέρησης ύπνου βασίζεται σε 24 ώρες ή περισσότερες χωρίς ύπνο, αλλά μπορεί να ανιχνεύσει έως και 18 ώρες χωρίς ύπνο.

Θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας βιοδείκτης για περιορισμένο ύπνο κατά τη διάρκεια της προηγούμενης νύχτας, αλλά απαιτείται περισσότερη έρευνα για να συνδυαστεί ο χρόνος από τον ύπνο με την ποσότητα του ύπνου στις προβλέψεις. «Θα χρειαζόταν πολύ περισσότερη δουλειά εάν αλλάξουν οι νόμοι και καθιερωθεί ένα τεστ στέρησης ύπνου στον δρόμο ή στους χώρους εργασίας», είπε ο Δρ Τζεπ. «Αυτό θα περιλαμβάνει περαιτέρω επικύρωση βιοδεικτών, καθώς και τη δημιουργία ασφαλών επιπέδων ύπνου για την πρόληψη και την ανάκαμψη από την αναπηρία, για να μην αναφέρουμε την εκτεταμένη νομική διαδικασία». «Θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας βιοδείκτης για περιορισμένο ύπνο την προηγούμενη νύχτα και άλλοι έχουν σημειώσει πρόοδο από αυτή την άποψη (Depner et al.)». Η στέρηση ύπνου μπορεί να έχει θανατηφόρες συνέπειες για άλλα κρίσιμα για την ασφάλεια επαγγέλματα. Μεγάλες καταστροφές, συμπεριλαμβανομένης της κατάρρευσης του πυρηνικού αντιδραστήρα του Τσερνόμπιλ και του διαστημικού λεωφορείου Challenger Disaster* πιστεύεται ότι προκαλούνται, εν μέρει, από ανθρώπινο λάθος που σχετίζεται με την κόπωση. «Οι αντικειμενικές εξετάσεις που προσδιορίζουν άτομα τα οποία παρουσιάζουν κίνδυνο για τον εαυτό τους ή τους άλλους χρειάζονται επειγόντως σε καταστάσεις όπου το κόστος ενός λάθους είναι μοιραίο» είπε ο καθηγητής Άντερσον. “Οι δοκιμές αλκοόλ άλλαξαν το παιχνίδι για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και των σχετικών σοβαρών τραυματισμών και θανάτων, και είναι πιθανό να επιτύχουμε το ίδιο με την κούραση. Αλλά απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ανοσοποιητικό: Τα ευρήματα μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών που ενισχύουν τα κύτταρα Tfh ή τα αναστέλλουν σε αυτοάνοσες και αλλεργικές ασθένειες.

Τα βοηθητικά κύτταρα των ωοθυλακίων (Tfh) είναι απαραίτητα για ισχυρές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού μας συστήματος που προκαλούνται από αντισώματα κατά τη διάρκεια λοιμώξεων και εμβολιασμών. Ωστόσο, εάν ξεφύγουν από τον έλεγχο, αυτό μπορεί να προκαλέσει ασθένειες όπως αυτοάνοσα, αλλεργίες ή καρκίνο.

Ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόννης (UKB) και το Cluster of Excellence ImmunoSensation2 στο Πανεπιστήμιο της Βόννης ερεύνησαν τους υποκείμενους μηχανισμούς ανάπτυξης κυττάρων Tfh σε ένα μοντέλο ποντικιού και έτσι αποκωδικοποίησαν την εσωτερική τους δικτύωση. Ελπίζουν ότι αυτό θα οδηγήσει σε νέες στρατηγικές για την ανάπτυξη εξαιρετικά αποτελεσματικών εμβολίων και νέων θεραπειών για την καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών. Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευτεί στο Science Immunology.

Τα βοηθητικά κύτταρα Τ ωοθυλακίων (κύτταρα Tfh) είναι μια εξειδικευμένη υποομάδα εντός των λεγόμενων βοηθητικών κυττάρων CD4+ Τ του ανοσοποιητικού συστήματος. Το κύριο καθήκον τους είναι να βοηθήσουν τα Β κύτταρα στην ανοσολογική άμυνα. Είναι απαραίτητα για τη δημιουργία εξαιρετικά αποτελεσματικών αντισωμάτων. Τα κύτταρα Tfh επομένως παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην προστασία και την καταπολέμηση των λοιμώξεων.

«Αν και τα κύτταρα Tfh περιγράφηκαν για πρώτη φορά πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, δεν υπάρχει ακόμα αξιόπιστο πρωτόκολλο για τη δημιουργία τους στην κυτταρική καλλιέργεια», λέει ο συν-πρώτος συγγραφέας Δρ. Yinshui Chang, πρώην μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης στο UKB, περιγράφοντας κίνητρο για να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στη διαδικασία στο μοντέλο του ποντικιού. Ο αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού TGF-β είναι μια κυτοκίνη. Αυτή είναι μια ομάδα πρωτεϊνών που ξεκινά και ρυθμίζει την ανάπτυξη και τη διαφοροποίηση των κυττάρων.

Η ομάδα της Βόννης με επικεφαλής τον καθηγητή Dr. Dirk Baumjohann ανακάλυψε τώρα ότι αυτό το σηματοδοτικό μόριο προκαλεί ισχυρή έκφραση πρωτεΐνης τόσο του μεταγραφικού παράγοντα Bcl6 όσο και του υποδοχέα χημειοκίνης CXCR5, που είναι χαρακτηριστικά των κυττάρων Tfh. Το τελευταίο παίζει σημαντικό ρόλο στη στοχευμένη μετανάστευση των κυττάρων Tfh στην περιοχή των Β κυττάρων.

Ο μεταγραφικός παράγοντας c-Maf ελέγχει τη μοίρα των Τ βοηθητικών κυττάρων

Χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο που βασίζεται στο γονιδιακό ψαλίδι CRISPR, η διεθνής ομάδα με επικεφαλής τους ερευνητές της Βόννης ανακάλυψε ότι η παραγωγή του CXCR5 που προκαλείται από τον TGF-β είναι ανεξάρτητη από τον μεταγραφικό παράγοντα Bcl6, αλλά απαιτεί τον μεταγραφικό παράγοντα c-Maf. Είναι αξιοσημείωτο ότι, αν και τα κύτταρα Tfh και Th17 υποβάλλονται εν μέρει σε κοινά αναπτυξιακά στάδια, το c-Maf δρα ως παράγοντας αλλαγής για την μοίρα των κυττάρων Tfh έναντι Th17. Τα κύτταρα Th17 είναι ένας άλλος ειδικός τύπος βοηθητικών κυττάρων CD4+ T και παίζουν σημαντικό ρόλο σε βακτηριακές λοιμώξεις και αυτοάνοσα νοσήματα.

“Συνολικά, τα δεδομένα μας αποσαφηνίζουν σημαντικές πτυχές των μακροχρόνιων ασαφών προϋποθέσεων και των μοριακών οδών για την ανάπτυξη των κυττάρων Tfh. Υπογραμμίζουν επίσης τις διαφορετικές λειτουργίες του μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα TGF-β. Επιπλέον, αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ανάπτυξη κυττάρων Tfh σε ποντίκια και οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι τόσο διαφορετικοί όσο υποθέταμε προηγουμένως”, λέει ο καθηγητής Baumjohann από το Πανεπιστήμιο της Βόννης.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η επίλυση της αβεβαιότητας σχετικά με το πώς και πότε σχηματίζονται τα κύτταρα μνήμης θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση του σχεδιασμού των εμβολίων και των θεραπειών που ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από διάφορες μολυσματικές ασθένειες.

Ανοσοποιητικό: Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να προσαρμοστούν στα εισβάλλοντα παθογόνα, αποφασίζοντας αν θα πολεμήσουν τώρα ή θα προετοιμαστούν για την επόμενη μάχη  Πώς αποφασίζει το ανοσοποιητικό σας σύστημα μεταξύ της καταπολέμησης των παθογόνων που εισβάλλουν τώρα ή της προετοιμασίας για την καταπολέμησή τους στο μέλλον; Αποδεικνύεται ότι μπορεί να αλλάξει γνώμη. Κάθε άτομο έχει 10 εκατομμύρια έως 100 εκατομμύρια μοναδικά Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν μια κρίσιμη δουλειά στο ανοσοποιητικό σύστημα: περιπολούν το σώμα για εισβολή παθογόνων ή καρκινικών κυττάρων για εξάλειψη. Κάθε ένα από αυτά τα Τ κύτταρα έχει έναν μοναδικό υποδοχέα που του επιτρέπει να αναγνωρίζει ξένες πρωτεΐνες στην επιφάνεια μολυσμένων ή καρκινικών κυττάρων.

Όταν το σωστό Τ κύτταρο συναντά τη σωστή πρωτεΐνη, σχηματίζει γρήγορα πολλά αντίγραφα του εαυτού του για να καταστρέψει το προσβάλλον παθογόνο. Είναι σημαντικό ότι αυτή η διαδικασία πολλαπλασιασμού δημιουργεί τόσο βραχύβια τελεστικά Τ κύτταρα που διακόπτουν την άμεση επίθεση του παθογόνου και Τ κύτταρα μακράς διάρκειας μνήμης που παρέχουν προστασία από μελλοντικές επιθέσεις. Πώς όμως αποφασίζουν τα Τ κύτταρα αν θα σχηματίσουν κύτταρα που σκοτώνουν παθογόνα τώρα ή θα προστατεύουν από μελλοντικές λοιμώξεις; Είμαστε μια ομάδα βιομηχανικών που μελετούν πώς ωριμάζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην έρευνά μας που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Immunity, ανακαλύψαμε ότι η ύπαρξη πολλαπλών οδών για να αποφασίσουμε εάν θα σκοτωθούν τα παθογόνα τώρα ή θα προετοιμαστούν για μελλοντικούς εισβολείς ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε διαφορετικούς τύπους προκλήσεων.

Να πολεμήσεις ή να θυμηθείς; Για να κατανοήσουμε πότε και πώς τα Τ κύτταρα αποφασίζουν να γίνουν τελεστικά κύτταρα που σκοτώνουν παθογόνα ή κύτταρα μνήμης που προετοιμάζονται για μελλοντικές λοιμώξεις, τραβήξαμε ταινίες με Τ κύτταρα που διαιρούνται ως απόκριση σε ένα ερέθισμα που μιμείται μια συνάντηση με ένα παθογόνο. Συγκεκριμένα, παρακολουθήσαμε τη δραστηριότητα ενός γονιδίου που ονομάζεται παράγοντας Τ κυττάρου 1 ή TCF1. Αυτό το γονίδιο είναι απαραίτητο για τη μακροζωία των κυττάρων της μνήμης. Βρήκαμε ότι η στοχαστική ή πιθανολογική σίγαση του γονιδίου TCF1 όταν τα κύτταρα αντιμετωπίζουν εισβάλλοντα παθογόνα και φλεγμονή οδηγεί σε μια πρώιμη απόφαση μεταξύ του εάν τα Τ κύτταρα γίνονται τελεστές ή κύτταρα μνήμης. Η έκθεση σε υψηλότερα επίπεδα παθογόνων ή φλεγμονή αυξάνει την πιθανότητα σχηματισμού τελεστικών κυττάρων. Παραδόξως, όμως, διαπιστώσαμε ότι ορισμένα κύτταρα-τελεστές που είχαν απενεργοποιήσει νωρίς το TCF1 μπόρεσαν να το ενεργοποιήσουν ξανά μετά την εκκαθάριση του παθογόνου, και αργότερα έγιναν κύτταρα μνήμης. Μέσω της μαθηματικής μοντελοποίησης, προσδιορίσαμε ότι αυτή η ευελιξία στη λήψη αποφάσεων μεταξύ των Τ κυττάρων μνήμης είναι κρίσιμη για τη δημιουργία του σωστού αριθμού κυττάρων που ανταποκρίνονται άμεσα και κυττάρων που προετοιμάζονται για το μέλλον, ανάλογα με τη σοβαρότητα της μόλυνσης.

Κατανόηση της ανοσολογικής μνήμης Ο σωστός σχηματισμός επίμονης, μακρόβιας μνήμης Τ-κυττάρων είναι κρίσιμος για την ικανότητα ενός ατόμου να αποκρούει ασθένειες που κυμαίνονται από το κοινό κρυολόγημα έως τον COVID-19, έως τον καρκίνο. Από την σκοπιά της κοινωνικής και γνωστικής επιστήμης, η ευελιξία επιτρέπει στους ανθρώπους να προσαρμόζονται και να ανταποκρίνονται βέλτιστα σε αβέβαια και δυναμικά περιβάλλοντα. Ομοίως, για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που ανταποκρίνονται σε ένα παθογόνο, η ευελιξία στη λήψη αποφάσεων σχετικά με το αν θα γίνουν κύτταρα μνήμης μπορεί να επιτρέψει μεγαλύτερη ανταπόκριση σε μια εξελισσόμενη ανοσοποιητική πρόκληση. Τα κύτταρα μνήμης μπορούν να υποταξινομηθούν σε διαφορετικούς τύπους με διακριτά χαρακτηριστικά και ρόλους στην προστατευτική ανοσία. Είναι πιθανό η οδός όπου τα κύτταρα μνήμης αποκλίνουν νωρίς από τα τελεστικά κύτταρα και η οδός όπου τα κύτταρα μνήμης σχηματίζονται από τα τελεστικά κύτταρα αργότερα να δημιουργούν συγκεκριμένους υποτύπους κυττάρων μνήμης. Η μελέτη μας επικεντρώνεται στη μνήμη των Τ-κυττάρων στο πλαίσιο οξειών λοιμώξεων που το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να καθαρίσει με επιτυχία σε ημέρες, όπως το κρυολόγημα, η γρίπη ή η τροφική δηλητηρίαση. Αντίθετα, χρόνιες παθήσεις όπως ο HIV και ο καρκίνος απαιτούν επίμονες ανοσολογικές αποκρίσεις. Τα μακρόβια κύτταρα που μοιάζουν με μνήμη είναι κρίσιμα για αυτήν την επιμονή. Η ομάδα μας διερευνά εάν η λήψη αποφάσεων ευέλικτης μνήμης ισχύει επίσης για χρόνιες παθήσεις και εάν μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την ευελιξία για να βελτιώσουμε την ανοσοθεραπεία του καρκίνου. Η επίλυση της αβεβαιότητας σχετικά με το πώς και πότε σχηματίζονται τα κύτταρα μνήμης θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση του σχεδιασμού των εμβολίων και των θεραπειών που ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από διάφορες μολυσματικές ασθένειες.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι επισημαίνουν ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένα από τα συχνότερα νεοπλάσματα που διαγιγνώσκονται στις ανεπτυγμένες χώρες. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα έχει διαπιστωθεί ότι η μέση ηλικία διάγνωσης του καρκίνου παχέος εντέρου μετατοπίζεται προς μικρότερες ηλικίες. Συγκεκριμένα, η μέση ηλικία διάγνωσης ήταν τα 72 έτη το 2000, αλλά μόλις τα 66 έτη το 2020.

Όπως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής Ογκολογίας), η Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και ο Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), τα προσφάτως δημοσιευμένα επιδημιολογικά δεδομένα για τον καρκίνο στις ΗΠΑ έδειξαν ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού είναι η δεύτερη αίτιά θανάτου από καρκίνο στο γενικό πληθυσμό και πλέον η πρώτη αιτία θανάτου σε άτομα ηλικίας κάτω από 50 ετών.

Η μεταβολή αυτή θεωρείται ότι σχετίζεται κυρίως με την αλλαγή του τρόπου ζωής και των καθημερινών διατροφικών συνηθειών σε νεότερα άτομα. Βέβαια, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο παχέος εντέρου και ορθού πριν την ηλικία των 50 ετών έχουν κληρονομική προδιάθεση για τη νόσο ή οικογενειακό ιστορικό τέτοιων νεοπλασιών.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου όμως μπορεί να προληφθεί και για αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η ενημέρωση του κοινού για τα διαθέσιμα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου που προτείνονται από τις κατευθυντήριες οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών. Η εξέταση αναφοράς είναι η κολονοσκόπηση με την οποία μπορούν να ανευρεθούν προκαρκινικές αλλοιώσεις (πολύποδες) και να εξαιρεθούν αποτρέποντας την εξέλιξή τους σε καρκίνο. Επιπλέον, με τον προσυμπτωματικό έλεγχο μπορεί να ανακαλυφθεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες ίασης από τη νόσο. Υπολογίζεται ότι η πενταετής επιβίωση των ασθενών με τοπική νόσο ξεπερνά το 90%.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Μάρτιος καθιερώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ως ο μήνας ενημέρωσης για τον καρκίνο παχέος εντέρου και ορθού με σκοπό την ενίσχυση της πρόληψης, τη διάδοση της πληροφορίας για τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου στον πληθυσμό αλλά και την εντατικοποίηση της έρευνας για νέες διαγνωστικές προσεγγίσεις που θα ωφελήσουν τους ασθενείς από τη νόσο. Οι ισχύουσες οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών προτείνουν την έναρξη του προσυπτωματικού ελέγχου για τη νόσο στην ηλικία των 45 ετών.

Πέρα από την κολονοσκόπηση υπάρχουν και άλλες λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι οι οποίες μπορούν αν χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο οργανωμένων προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου κάτω από ιατρική καθοδήγηση και παρακολούθηση. Επιπλέον, θα πρέπει να υπάρχει επαγρύνπηση για συχνά συμπτώματα της νόσου όπως είναι οι διαταραχές των κενώσεων, το κοιλιακό άλγος, το αίμα στα κόπρανα, το αίσθημα κορεσμού τα οποία θα πρέπει να οδηγούν στην αναζήτηση ιατρικής συμβουλής.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένα τυπικό παράδειγμα νόσου που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προληφθεί. Η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για τα συμπτώματα της νόσου και η ενημέρωση για τις δυνατότητες πρόληψης μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επίπτωση αυτού του νεοπλάσματος.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/