Έλληνες ερευνητές ανακαλύπτουν σημαντικά στοιχεία για τη λειτουργία των βλαστικών κυττάρων του εντέρου

Τι αναφέρει η μελέτη επιστημόνων από το ΙΤΕ, το ΕΚΠΑ και το Harvard που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications.

Τα ενήλικα βλαστικά κύτταρα έχουν προσελκύσει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον λόγω της ικανότητάς τους να αυτο-ανανεώνονται και να διαφοροποιούνται σε άλλους τύπους κυττάρων. Σε άρθρο που δημοσιεύεται στο υψηλής εμβέλειας περιοδικό Nature Communications, ερευνητές από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), και το Πανεπιστήμιο Harvard στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Αριστείδη Ηλιόπουλο της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και τη μεταδιδακτορική ερευνήτρια Δρ. Ζωή Βενέτη του ΙΤΕ, αποκαλύπτουν έναν νέο μηχανισμό ρύθμισης του πολλαπλασιασμού και διαφοροποίησης των βλαστικών κυττάρων του εντέρου.

Η έρευνά τους αναδεικνύει τον σημαντικό ρόλο της επιγενετικής ρύθμισης ενός μικρού RNA κατά τη διαδικασία διαφοροποίησης των βλαστικών κυττάρων προς ώριμα εντεροκύτταρα. Οι επιγενετικές τροποποιήσεις επηρεάζουν την έκφραση των γονιδίων, χωρίς να αλλάζουν την αλληλουχία του DNA. Αποτελούν το αποτύπωμα παραγόντων όπως το περιβάλλον, ο τρόπος ζωής και η γήρανση στο DNA, αλλά είναι αναστρέψιμες. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο εντερικός ιστός του γηρασμένου οργανισμού χαρακτηρίζεται από επιγενετική απορρύθμιση του μικρού RNA, οδηγώντας εντέλει σε απώλεια λειτουργίας των βλαστικών κυττάρων και χαλάρωση της κυτταρικής δομής του εντέρου.

Οι ερευνητές κατέληξαν στα σημαντικά συμπεράσματά τους αξιοποιώντας τεχνικές γονιδιακής σίγασης και γενετικής απαλοιφής, καθώς και τεχνολογίες γενετικής σήμανσης των βλαστικών κυττάρων του εντέρου της δροσόφιλας, ενός πειραματικού μοντέλου που εξακολουθεί να προσφέρει πρωτοποριακή έρευνα για την κατανόηση των βασικών βιολογικών μηχανισμών της ζωής. Μέσα από αναλύσεις βάσεων δεδομένων, έδειξαν επίσης ότι οι συγκεκριμένοι επιγενετικοί μηχανισμοί είναι εξελικτικά συντηρημένοι στον άνθρωπο. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα μπορούσαν δυνητικά να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών εντερικών παθήσεων ή διατροφικών παρεμβάσεων για την επιβράδυνση της γήρανσης.

Στην έρευνα συμμετείχαν επίσης o Χρήστος Δελιδάκης καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και Διευθυντής Ερευνών ΙΤΕ-ΙΜΒΒ, η Βιργινία Φασουλάκη, υποψήφια διδάκτορας (Παν. Κρήτης και ΙΤΕ-ΙΜΒΒ) και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Harvard, Νικόλαος Καλαβρός και Ιωάννης Βλάχος.

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Fondation Santé, το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών-Siemens, το Ίδρυμα Λάτση, το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) και τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Καινοτομίας (ΓΓΕΚ).

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νεότερα από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν το τοπίο των Σπανίων Παθήσεων

Valentina Bottarelli, Public Affairs Director & Head of European Advocacy, EURORDIS-Rare Diseases Europe, στο πλαίσιο της εισαγωγικής της ομιλίας τη δεύτερη μέρα των εργασιών του Συνεδρίου για τις Σπάνιες Παθήσεις και τα Ορφανά Φάρμακα, που διοργανώθηκε από την Ένωση Σπανίων Ασθενών Ελλάδος (Ε.Σ.Α.Ε.) μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σπανίων Παθήσεων (EURORDIS – Rare Diseases Europe) και τη BOUSSIAS Events,  μίλησε για μεγαλύτερη ισότητα για τα άτομα με σπάνιες ασθένειες, κάνοντας έκκληση για «μια ολοκληρωμένη πολιτική-πλαίσιο για τις σπάνιες παθήσεις με τη μορφή ενός Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης για τα Σπάνια Νοσήματα που θα καλύπτει όλες τις εναπομείνασες ανάγκες και θα ενώνει τα κομμάτια του παζλ». Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε, αυτήν τη στιγμή, 13 χώρες έχουν ήδη ένα Σχέδιο Δράσης, 8 χώρες εργάζονται για την ανάπτυξη ενός νέου σχεδίου, και η Ελλάδα είναι μία από αυτές. Ο EURORDIS διεξήγαγε μια έρευνα σχετικά με τη διάγνωση που δείχνει ότι η καθυστέρηση κατά μέσο όρο για τη διάγνωση εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλή -συνεχίζει να είναι 5 χρόνια κατά μέσο όρο-, ενώ είναι ακόμα πολλές οι λανθασμένες διαγνώσεις, και μερικές φορές υπάρχει αδυναμία διάγνωσης. Πρέπει να εναρμονίσουμε τα συστήματα των προγραμμάτων νεογνικού ελέγχου σε όλη την Ευρώπη, ώστε κάθε πολίτης της Ε.Ε. να έχει πρόσβαση σε αυτά. Όσον αφορά την Κοινή Δράση ERNs, ανέφερε ότι πρέπει να ενσωματωθούν με την κλινική έρευνα, με κινητήρια δύναμη τα δεδομένα.

Για την πρωτοβουλία Moonshot μίλησε η Magda Chlebus, Executive Director Science Policy and Regulatory Affairs, European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA), παρουσιάζοντας την πρόοδο που έχει γίνει στην ανάπτυξη ενός συνόλου συστάσεων για την κλινική έρευνα και τη διάγνωση, ενώ αυτή την περίοδο ολοκληρώνονται και οι συστάσεις για τη μεταφραστική έρευνα. Ανέφερε ότι η κοινότητα της μεταφραστικής έρευνας έχει πλέον εντοπίσει τα κενά που υπάρχουν, και εργάζεται προκειμένου να αξιοποιηθούν οι  υπάρχουσες προσπάθειες και να ξεκινήσουν νέες πρωτοβουλίες Ε&Α στις περιοχές όπου υπάρχουν κενά, δουλεύοντας παράλληλα για την άρση των εμποδίων στις συνεργασίες ΣΔΙΤ. Τέλος, τόνισε τη σημασία ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού σχεδίου το οποίο θα διευκολύνει τις συνεργασίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, και όλα τα είδη συνεργασιών που θα μας βοηθήσουν να αλλάξουμε το παράδειγμα της Έρευνας και θα ρίξουν το φως στις ανάγκες των σπανίων παθήσεων.

Στην πρωτοβουλία ERDERA εστίασε την ομιλία του ο Yanis Mimouni, Senior Project Manager, EJP RD, INSERM, η οποία εγκρίθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζοντας Ευρώπη» στις 25/01/2024 ως συγχρηματοδοτούμενη σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των ευρωπαϊκών κρατών μελών με όραμα τη βελτίωση της υγείας των 30 εκατ. ανθρώπων που ζουν με σπάνιες ασθένειες στην Ευρώπη, αναδεικνύοντας την Ευρώπη ως παγκόσμιο ηγέτη στην Ε&Α για σπάνια νοσήματα και παράγοντας συγκεκριμένα οφέλη μέσω της βελτίωσης της πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν 36 χώρες (26 είναι κράτη μέλη της Ε.Ε., 7 συνδεδεμένες χώρες και 3 χώρες εκτός Ε.Ε.) και 171 Οργανισμοί, ανάμεσά τους χρηματοδότες, Ερευνητικά Κέντρα, Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης των Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Δικτύων, Οργανώσεις Ασθενών, Βιομηχανία και ιδιωτικοί εταίροι. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους με σπάνιες παθήσεις, στους κλινικούς ιατρούς και σε άλλους ενδιαφερόμενους φορείς να παράγουν γνώση, να χρησιμοποιούν τα δεδομένα για την υγεία, την υγειονομική περίθαλψη και την έρευνα. Μεταξύ των στόχων συγκαταλέγονται: α) μείωση καθυστέρησης διάγνωσης και διαπίστωση διάγνωσης ή εγγραφή σε συστηματική έρευνα κατά μέσο όρο εντός 6 μηνών από την αρχική προσέλευση στην ιατρική φροντίδα (στην Ε.Ε. και στις συνδεδεμένες χώρες), β) νέες αποτελεσματικές θεραπείες για σπάνιες ασθένειες που εγκρίθηκαν σε Ε.Ε. και πέραν αυτής, γ) καλύτερη κατανόηση του αντίκτυπου των σπανίων νοσημάτων στους ασθενείς, στις οικογένειες και στην κοινωνία. Στο πρόγραμμα Screen4Care αναφέρθηκε εκτενώς η Alessandra Ferlini, Professor in Medical Genetics and Director of the Medical Genetics Unit, University of Ferrara (Italy), Honorary Visiting Professor, University College of London, Leader of the Italian Euro-NMD ERN Genetic task and member of Euro-NMD, ITHACA, and EuroBloodNet ERNs at the University Hospital of Ferrara, Screen4Care EU-IHI project scientific Coordinator, το οποίο ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2021 και είναι αφιερωμένο στη συντόμευση του χρόνου για τη γενετική διάγνωση σπάνιων ασθενειών με τη χρήση νεογνικού γενετικού ελέγχου και ψηφιακών τεχνολογιών. Όπως ανέφερε η Καθηγήτρια, αναμένεται το πρόγραμμα να προσφέρει γενετικό νεογνικό έλεγχο σε περίπου 4 εκατομμύρια νεογέννητα ετησίως, που είναι σήμερα ο αριθμός των βρεφών στην Ευρώπη με βάση τα στατιστικά γεννήσεων, τονίζοντας ότι υπάρχει τεράστια ανισότητα μεταξύ των χωρών, και για τον λόγο αυτόν είναι πολύ σημαντικό να προσφέρουμε τις ίδιες ακριβώς δυνατότητες και οφέλη νεογνικού ελέγχου σε όλα τα παιδιά στην Ευρώπη.

Till Voigtlaender, Assistant Professor, Institute of Neurology, Department of Neuropathology and Neurochemistry, MedUni Vienna, Coordinator JARDIN Joint Action, παρουσίασε το JARDIN, ένα πρόγραμμα κοινής δράσης για την ενσωμάτωση των Ευρωπαϊκών Δικτύων Αναφοράς στα Εθνικά Συστήματα Υγειονομικής Περίθαλψης, στο οποίο συμμετέχουν 58 ιδρύματα-εταίροι από 29 κράτη μέλη, δηλαδή όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγίας, και επιπλέον και η Ουκρανία ως συνδεδεμένος εταίρος. Η κοινή δράση είναι ένα έργο βασικής χρηματοδότησης, το οποίο αντλεί χρήματα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και από τα κράτη μέλη, αλλά η Επιτροπή δίνει το 80% και τα κράτη μέλη δίνουν μόνο το 20%. Η Ε.Ε. θα συνεισφέρει σχεδόν 15 εκατομμύρια ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να δώσουν τουλάχιστον 3,75 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή συνολικά 18,75 εκατομμύρια ευρώ. Όπως ανέφερε ο Καθηγητής, χρειαζόμαστε καλύτερη πρόσβαση στη διάγνωση, στις θεραπευτικές επιλογές φροντίδας, καλύτερη χρήση των πόρων των ERNs που έχουμε τώρα, επειδή έχουν δημιουργηθεί το 2017, καλύτερη διαχείριση των δεδομένων υγείας, καλύτερη βιωσιμότητα του συστήματος ERN τόσο σε εθνικό επίπεδο από πλευράς των Επαγγελματιών Υγείας, όσο και σε ό,τι αφορά την ενσωμάτωσή τους στα αντίστοιχα ΕΣΥ των χωρών μελών.

Τέλος, ο Maurizio Scarpa, Professor of Paediatrics, University of Padova I, Director, Regional Coordinating Center for Rare Diseases, Udine University Hospital Italy, Founder and President of Brains for Brain Foundation, Coordinator, European Reference Network for Hereditary Metabolic Diseases (MetabERN), παρουσίασε το πρόγραμμα ERICA, που αποσκοπεί στην ενίσχυση της ερευνητικής ικανότητας των ERNs συνολικά. Όπως εξήγησε ο Καθηγητής, η ικανότητα της Έρευνας εντός των ομάδων ERNs είναι τόσο υψηλή, που δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε. Για παράδειγμα, το MetabERN έχει δημόσια και επίσημη σχέση ακόμα και με βασικά ινστιτούτα, όπως το EMBL, το Max Planck κ.λ.π.. Το ERICA έχει ως στόχο να συγκεντρώσει την ερευνητική δραστηριότητα στα ERNs και να εμπλέξει στα ερευνητικά προγράμματα, από τη βασική Έρευνα έως τις κλινικές δοκιμές, και τους ασθενείς, προκειμένου να τους ενδυναμώσει. Στόχος είναι η δημιουργία ανταγωνιστικών δικτύων για έργα εντός -και μεταξύ- των ERNs, καθώς και να δημιουργηθεί στρατηγική για τη συλλογή δεδομένων, για να βελτιωθεί η ποιότητα και ο αντίκτυπος των κλινικών δοκιμών. Συγκεκριμένα, το ERICA χωρίζεται σε έξι πακέτα εργασίας τα οποία δεν διευθύνονται μόνο από τα ERNs, αλλά συνδιοικούνται από διαφορετικούς οργανισμούς. Στόχος είναι πράγματι η συλλογή καλύτερων στρατηγικών για τη βέλτιστη συμμετοχή των ασθενών, τις κλινικές μελέτες και την πιθανή Καινοτομία. Μέχρι στιγμής, έχουν καταγραφεί περίπου 50.000 ασθενείς στα μητρώα. Ο αριθμός αυτός αυξάνεται καθώς τα μητρώα βρίσκονται σε εξέλιξη. Υπάρχουν πέντε μητρώα που είναι πλήρως ανεπτυγμένα, και το MetabERN είναι ένα από αυτά. Τα μητρώα είναι διαλειτουργικά λόγω του γεγονότος ότι το JRC έχει απαριθμήσει μια σειρά από ελάχιστα σύνολα δεδομένων που χρησιμοποιούν όλοι προκειμένου να μοιράζεται η πληροφορία, με εγγυημένη διαλειτουργικότητα και στα 24 ERNs. Ο κος Scarpa αναφέρθηκε επίσης στο αποθετήριο κλινικών δοκιμών που έχει αναπτυχθεί και εντοπίζει γρήγορα μια κλινική δοκιμή, τονίζοντας ότι για όλες τις δραστηριότητες υπάρχει σύνδεση με σημαντικούς δικτυακούς τόπους, όπως το clnicaltrial.gov και το Orphanet. Τέλος, αναφέρθηκε στο αποθετήριο PROMS, το οποίο συλλέγει τις πληροφορίες για κάθε ασθένεια, προκειμένου να κατανοήσουμε αν μια θεραπεία είναι αποτελεσματική ή όχι, και στις εκπαιδευτικές δράσεις που περιλαμβάνουν χιλιάδες διαδικτυακά σεμινάρια, master classes, και την ακαδημία ERNs, όπου σχεδιάζεται το πρόγραμμα ERASMUS, ειδικά για τις σπάνιες ασθένειες. Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, ανέφερε τη δημιουργία ενός καταλόγου υπηρεσιών για την προσέλκυση νέων ιατρών στις σπάνιες παθήσεις.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Επιστήμονες προειδοποιούν για υπεριατρικοποίηση της εμμηνόπαυσης και ζητούν μια νέα προσέγγιση ενδυνάμωσης των γυναικών

Την ανάγκη για μια νέα προσέγγιση της εμμηνόπαυσης που να προετοιμάζει και να υποστηρίζει καλύτερα τις γυναίκες, πέρα από τις ιατρικές θεραπείες, προκειμένου να τις ενδυναμώσει χρησιμοποιώντας υψηλής ποιότητας πληροφορίες σχετικά με τα συμπτώματα και τις θεραπείες και κλινική φροντίδα με ενσυναίσθηση, υπογραμμίζει μια σειρά τεσσάρων επιστημονικών άρθρων που δημοσιεύεται στο περιοδικό «The Lancet».

Οι ειδικοί κάνουν λόγο για υπεραπλουστευμένο αφήγημα της εμμηνόπαυσης ως προβλήματος υγείας που πρέπει να επιλυθεί με την αντικατάσταση των ορμονών, το οποίο όμως δεν βασίζεται σε στοιχεία και αποσπά την προσοχή από την ανάγκη για ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η εμμηνόπαυση σε όλο τον κόσμο.

«Η λανθασμένη αντίληψη ότι η εμμηνόπαυση είναι πάντα ένα ιατρικό ζήτημα που προμηνύει σταθερά την πτώση της σωματικής και ψυχικής υγείας πρέπει να αμφισβητηθεί σε ολόκληρη την κοινωνία. Πολλές γυναίκες ζουν ικανοποιητικές ζωές κατά τη διάρκεια και μετά την εμμηνόπαυση, συμβάλλοντας στην εργασία, την οικογενειακή ζωή και την ευρύτερη κοινωνία. Η αλλαγή του αφηγήματος ώστε να θεωρηθεί η εμμηνόπαυση ως μέρος της υγιούς γήρανσης μπορεί να ενδυναμώσει καλύτερα τις γυναίκες να περιηγηθούν σε αυτό το στάδιο της ζωής και να μειώσει τον φόβο και την ανησυχία μεταξύ εκείνων που δεν έχουν βιώσει ακόμα την εμπειρία», επισημαίνει μία από τους συγγραφείς της σειράς άρθρων, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, Μάρθα Χίκεϊ.

Ενώ χαιρετίζουν την αύξηση της ευαισθητοποίησης για την εμμηνόπαυση, οι συγγραφείς των άρθρων εκφράζουν την ανησυχία για την τάση μέσων ενημέρωσης να εστιάζουν σε ακραίες αρνητικές εμπειρίες της εμμηνόπαυσης, παρουσιάζοντάς την ως μια ατυχή και οδυνηρή εμπειρία που προαναγγέλλει μια κρίσιμη κάμψη στην υγεία των γυναικών, η οποία μπορεί να λυθεί μόνο με ορμονική υποκατάσταση.

«Ενώ είναι βέβαιο ότι ορισμένες γυναίκες έχουν εξαιρετικά αρνητικές εμπειρίες από την εμμηνόπαυση και επωφελούνται από τις ορμονικές θεραπείες, αυτό δεν είναι όλη η εικόνα. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και ποικίλη, με ορισμένες γυναίκες να αναφέρουν ουδέτερες εμπειρίες και άλλες να τονίζουν τις καλές πτυχές, όπως η απαλλαγή από την έμμηνο ρύση και τον πόνο της περιόδου», παρατηρεί η Λίντια Μπράουν από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης.

Μια ανασκόπηση των στοιχείων σχετικά με τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης υπογραμμίζει ότι οι εξάψεις ή/και οι νυχτερινές εφιδρώσεις επηρεάζουν έως και το 80% των γυναικών, με το 38% να περιγράφει τα συμπτώματα μέτρια έως σοβαρά στην ηλικία των 50 ετών. Η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τις εξάψεις και τις νυχτερινές εφιδρώσεις είναι η ορμονοθεραπεία. Η θεραπεία των εξάψεων μπορεί επίσης να βελτιώσει τον ύπνο και τη διάθεση και προλαμβάνει τα κατάγματα στα αδύναμα οστά.

«Εκτός από την ορμονοθεραπεία, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να συζητούν πρόσθετους τρόπους διαχείρισης ορισμένων συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία για τις εξάψεις και τις νυχτερινές εφιδρώσεις, η οποία μπορεί επίσης να μειώσει το στρες και να βελτιώσει τον ύπνο και τη διάθεση. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής που αφορούν στη διατροφή, το κάπνισμα και την άσκηση μπορούν επιπλέον να ωφελήσουν τον ύπνο και τη διάθεση και να βελτιώσουν τη μακροπρόθεσμη υγεία», σημειώνει η καθηγήτρια από το King’s College του Λονδίνου, Μάιρα Χάντερ.

Εξάλλου, υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η εμμηνόπαυση σχετίζεται με κακή ψυχική υγεία, ωστόσο μια ανασκόπηση δώδεκα μελετών που δημοσιεύθηκε στο πλαίσιο της σειράς, δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

Την ίδια ώρα, επισημαίνεται ότι ορισμένες ομάδες γυναικών, όπως εκείνες που εμφανίζουν πρόωρη εμμηνόπαυση ή εμμηνόπαυση που προκαλείται από τη θεραπεία του καρκίνου, συχνά δεν λαμβάνουν τη βέλτιστη δυνατή φροντίδα. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι οι γυναίκες που εισέρχονται πρόωρα στην εμμηνόπαυση μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων και οστεοπόρωσης.

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι μια αλλαγή στο αφήγημα, ώστε να θεωρηθεί η εμμηνόπαυση ως μέρος της υγιούς γήρανσης, θα μειώσει το στίγμα και την υπερβολική ιατρικοποίηση, ενδυναμώνοντας τις γυναίκες να περιηγηθούν σε αυτό το στάδιο της ζωής. Καλούν τους επαγγελματίες υγείας, τους ερευνητές, τους χώρους εργασίας και την ευρύτερη κοινωνία να στηρίξουν την ενδυνάμωση των γυναικών κατά την εμμηνόπαυση. Επίσης, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να στηρίξουν τις ασθενείς τους, παρέχοντας ισορροπημένες και συνεπείς πληροφορίες σχετικά με τα συμπτώματα και τις θεραπευτικές επιλογές.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Κίνητρα για την επάρκεια κρίσιμων αντιβιοτικών στη χώρα ζητούν οι λοιμωξιολόγοι

Κατάλογο με σημαντικά αντιβιοτικά, ιδίως για την αντιμετώπιση επικίνδυνων ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, που απουσιάζουν από τη χώρα μας δημιουργεί η Ελληνική Εταιρεία Λοιμώξεων. Ζητάει από την πολιτεία να τα εντάξει σε ειδικό καθεστώς, που θα εξαιρεί από το clawback.

Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ιδίως από πολυανθεκτικά μικρόβια που δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά, συνεχίζουν να κοστίζουν ζωές και στην χώρα μας. Το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής, το οποίο είναι ένα από τα κυρίαρχα θέματα συζήτησης και στο πανελλήνιο συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων (ΕΕΛ), είναι πολυπαραγοντικό.

Σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης αντοχής είναι η υψηλή κατανάλωση αντιβιοτικών στον ελληνικό πληθυσμό, αλλά και στα νοσοκομεία, παρότι σε αυτό το πεδίο αυτό έχουν γίνει βήματα προόδου. Σε αυτή την κατάσταση έρχεται να προστεθεί και η απουσία κρίσιμων αντιβιοτικών από το «οπλοστάσιο» των γιατρών.

Η χώρα μας παραμένει πρωταθλήτρια στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα. «Αυτό είναι το πετρέλαιο που βάζει τη φωτιά της [μικροβιακής] αντοχής στην Ελλάδα», εξήγησε ο Νικόλαος Σύψας Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, και Γ.Γ. της ΕΕΛ κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου. Για αυτό και όπως τόνισε ο Καθηγητής, χρειάζεται μία ισχυρή παρέμβαση της πολιτείας, αλλά και της εταιρείας λοιμώξεων, στους γιατρούς της κοινότητας για να προωθηθεί η ορθολογική συνταγογράφηση και χρήση των αντιβιοτικών.

Πρόεδρος Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και Επιστημονικός/Διοικητικός Υπεύθυνος της Μονάδας Λοιμώξεων – COVID στο Γ.Ν.Α. «Λαϊκό» αναφέρθηκε και στην κατανάλωση αντιβιοτικών στα νοσοκομεία. Όπως εξήγησε βάσει των νέων στοιχείων του η ECDC, του ευρωπαϊκού οργανισμού δημόσιας υγείας, για την περίοδο 2022-2022, από την 1η θέση της σχετικής λίστας η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην 6η θέση. Η σημαντική αυτή βελτίωση φαίνεται πως είναι αποτέλεσμα της δημιουργίας των Επιτροπών Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και των ομάδων ελέγχου της κατανάλωσης αντιβιοτικών στα νοσοκομεία.

Ωστόσο, το πρόβλημα των πολυανθεκτικών μικροβίων στην Ελλάδα παραμένει πολύ σοβαρό. «Φανταστείτε έναν ασθενή που σπάει το πόδι του σε ένα τροχαίο, μπαίνει στο νοσοκομείο, σε μία μονάδα νοσηλείας, όπου κολλάει ένα πολυανθεκτικό ή πανανθεκτικό μικρόβιο και πεθαίνει. Πρόκειται για κάτι πολύ άδικο για τον ασθενή, για το σύστημα υγείας και για εμάς τους γιατρούς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σύψας.

Στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο έδειξαν πως περίπου το 70% των ασθενών που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία λαμβάνουν αντιβιοτικά.

Για τον Χαράλαμπο Γώγο, Παθολόγο-Λοιμωξιολόγο, μέλος της ΕΕΛ και Διευθυντή της Παθολογικής-Λοιμωξιολογικής Κλινικής στο Metropolitan General, περαιτέρω πρόοδος μπορεί να επιτευχθεί με την ενίσχυση των μονάδων λοιμώξεων των νοσοκομείων, οι οποίες χρειάζονται κυρίως στελέχωση.

Αντιβιοτικά σε έλλειψη, κόστος σε ζωές

Σημαντικό αγκάθι στην αποτελεσματική διαχείριση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, ιδίως από πολυανθετικά ή πανανθετικά μικρόβια είναι η απουσία από το οπλοστάσιο των γιατρών σημαντικών αντιβιοτικών.

Όπως εξήγησε ο κ. Σύψας, παρότι υπάρχουν κάποιες επιλογές αντιβιοτικών, δύο κατηγορίες αντιμικροβιακών φαρμάκων καταγράφουν ελλείψεις, είτε απουσιάζουν πλήρως είτε διατίθενται με το σταγονόμετρο.

Από τη μια είναι τα παλαιότερα αντιβιοτικά, τα οποία καθώς δεν χρησιμοποιούνται συστηματικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα διατηρούν ακόμα την ισχύ τους. Καθώς πρόκειται για παλιά αντιβιοτικά, δεν έχουν πατέντα σε ισχύ και άρα είναι και φθηνότερα.

Από την άλλη είναι νέα, καινοτόμα αντιβιοτικά, τα οποία όμως έχουν υψηλότερες τιμές.

«Και στις δύο κατηγορίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την επιβίωση ασθενών που δεν έχουν άλλες επιλογές, δυστυχώς δεν έχουν επαρκή διαθεσιμότητα. Δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα, τα μεν γιατί είναι πολύ φθηνά άρα δεν ενδιαφέρονται οι φαρμακευτικές εταιρείες να τα φέρουν [ή να τα παράξουν], τα δε γιατί είναι πολύ ακριβά και υπάρχει ζήτημα κόστους», υπογράμμισε ο Γενικός Γραμματέας της ΕΕΛ.

Ο κύριος Σύψας αναφέρθηκε και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Μία εξ’ αυτών είναι η αζτρεοναμη, απαραίτητη για την θεραπεία ασθενών οι οποίοι έχουνε μικρόβια που παράγουν συγκεκριμένα ένζυμα. Η δεύτερη είναι η σεφιδεροκόλη (cefiderocol), απαραίτητη για την θεραπεία των ασθενών με το «περιβόητο acinetobacter που έχει φωλιάσει στις μονάδες μας και για το οποίο μερικές φορές είναι η μοναδική επιλογή που έχουμε», όπως είπε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.

Σύμφωνα με τον κ. Σύψα, τώρα όταν χρειάζονται αυτά τα φάρμακα έρχονται αναγκαστικά μέσω του ΙΦΕΤ, διαδικασία όμως που μπορεί να πάρει μερικές εβδομάδες, «που είναι αργά για τον ασθενή».

Πέραν των φαρμάκων αυτών για τα πολυανθεκτικά μικρόβια υπάρχει και μια σειρά άλλων αντιβιοτικών τα οποία επίσης είναι πολύ φθηνά και τα οποία δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα γιατί δεν ενδιαφέρονται οι εταιρείες να τα διαθέσουν. «Μεταξύ αυτών είναι η πενικιλίνη, η απλή πενικιλίνη η οποία χορηγείται για διάφορες λοιμώξεις, μεταξύ αυτών και βαριές, και η οποία δεν υπάρχει δια στόματος για παράδειγμα», σημείωσε.

«Κατά καιρούς παρατηρούνται ελλείψεις και διεθνώς», σημείωσε ο Σωτήρης Τσιόδρας, Πρόεδρος της ΕΕΛ, προσθέτοντας πως συχνά υπάρχουν προβλήματα παραγωγής. Σημείωσε πως έχουν γίνει και άλλες παρεμβάσεις στο παρελθόν και σε συνεργασία με την πολιτική ηγεσία, αλλά και με τον πρόεδρο του ΕΟΦ, γίνονται προσπάθειες για να καλυφθούν τα κενά.

«Το επιπρόσθετο πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι τα τελευταίας γενιάς αντιμικροβιακά τα οποία δεν κυκλοφορούν στη χώρα και πρέπει να έρχονται με διαδικασίες επείγουσας παραγγελίας μέσω ΙΦΕΤ», πρόσθεσε ο κ. Τσιόδρας

Λίστα κρίσιμων αντιβιοτικών και ειδικό καθεστώς χωρίς clawback

«Αυτό το μοντέλο θα πρέπει να αλλάξει. Η Ελληνική Εταιρεία Λοιμώξεων κάνει σχετικές εισηγήσεις προς το Υπουργείο Υγείας», σημειώνει ο κ. Σύψας και ξεκαθαρίζει πως η Ελλάδα θα πρέπει σαν χώρα να έχει απόθεμα από αυτά τα φάρμακα, τα οποία είναι αναντικατάστατα και απαραίτητα για την επιβίωση των ασθενών.

«Αν δεν τα δώσουμε πολύ γρήγορα θα χάσουμε τους ασθενείς μας», επανέλαβε.

Έτσι, η Εταιρεία θα υποβάλλει στο υπουργείο έναν κατάλογο με τα αντιβιοτικά που κρίνονται απαραίτητα να υπάρχουν στην Ελλάδα σε απόθεμα.

«Θα ζητήσουμε από το υπουργείο να δημιουργήσει απόθεμα από αυτά τα φάρμακα και θα προτείνουμε στο υπουργείο να δώσει οικονομικά κίνητρα στις εταιρείες», σημείωσε προσθέτοντας πως τα κίνητρα αυτά μπορούν να κινητοποιήσουν τις ελληνικές εταιρείες να παράγουν τα φάρμακα που είναι εκτός πατέντας, εξάγοντας ενδεχομένως και ποσότητες εξ αυτών.

Η πρόταση της ΕΕΛ προβλέπει τα φάρμακα αυτής της λίστας να υπάγονται σε ένα ειδικό καθεστώς, το οποίο θα τα εξαιρεί από clawback, από επιτροπές κλπ. Αντίστοιχα, και καινοτόμα αλλά άκρως απαραίτητα αντιβιοτικά θα μπορούν να διατίθενται ταχύτερα στην Ελλάδα.

 

Πηγη: https://www.news4health.gr

Ο κορωνοϊός μπορεί να κρύβεται για χρόνια στο σώμα, λένε οι επιστήμονες

Για πόσο καιρό μπορεί να αφήνει τα ίχνη του στο αίμα και τους ιστούς του σώματός μας, σύμφωνα με νέες μελέτες.

Αν πιστεύετε ότι ο κορωνοϊός εξαφανίζεται από το σώμα σας μόλις περάσει η οξεία φάση της COVID, ξανασκεφθείτε το. Επιστήμονες από τις ΗΠΑ ανακάλυψαν ότι μπορεί να κρύβεται στον οργανισμό μας επί περισσότερο από 2 χρόνια!

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο (UCSF), εντόπιζαν ίχνη του ιού στο αίμα εθελοντών επί έως και 14 μήνες μετά την αρχική λοίμωξη. Σε άλλη μελέτη, τον εντόπιζαν στους ιστούς του σώματος επί πάνω από 2 χρόνια.

«Οι δύο αυτές μελέτες παρέχουν μερικά από τα ισχυρότερα έως σήμερα στοιχεία ότι τα αντιγόνα της COVID μπορεί να επιμείνουν σε μερικούς ασθενείς, ακόμα κι αν έχουν φυσιολογικές ανοσολογικές αποκρίσεις», δήλωσε ο Dr. Michael Peluso, επίκουρος καθηγητής Λοιμωξιολογίας στο UCSF, ο οποίος επέβλεψε και τις δύο μελέτες.

Τα νέα ευρήματα παρουσιάσθηκαν στο Συνέδριο Ρετροϊών & Ευκαιριακών Λοιμώξεων (CROI 2024) που διεξήχθη 3-6 Μαρτίου 2024 στο Ντένβερ.

Όταν είχε πρωτοαρχίσει η πανδημία, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο κορωνοϊός προκαλεί απλώς μία παροδική λοίμωξη. Ολοένα περισσότεροι ασθενείς, όμως, ακόμα και κι αν δεν έχουν υποκείμενα νοσήματα, ταλαιπωρούνται επί μήνες ή και χρόνια από συμπτώματα όπως:

  • Θολωμένο μυαλό (ομίχλη μυαλού)
  • Πεπτικά ενοχλήματα
  • Αγγειακές διαταραχές
  • Κόπωση

Υπερ-ευαίσθητες εξετάσεις

Ο Dr. Peluso και οι συνεργάτες του ανέλυσαν δείγματα αίματος από 171 πάσχοντες, χρησιμοποιώντας υπερ-ευαίσθητες εξετάσεις. Οι εξετάσεις αναζητούσαν τα αντιγόνα της πρωτεΐνης-ακίδας του κορωνοϊού. Η πρωτεΐνη-ακίδα είναι το μόριο με το οποίο ο κορωνοϊός προσκολλάται στα ανθρώπινα κύτταρα, για να εισβάλλει στη συνέχεια στο εσωτερικό τους.

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, σε μερικούς ασθενείς υπήρχαν τα αντιγόνα της πρωτεΐνης ακόμα και 14 μήνες αργότερα. Οι πιθανότητες να εντοπιστούν ήταν διπλάσιες σε όσους είχαν νοσηλευθεί λόγω της COVID. Ήταν επίσης αυξημένες σε όσους είχαν μέτρια προς σοβαρή αρχική λοίμωξη, για την οποία δεν χρειάσθηκαν νοσηλεία στο νοσοκομείο.

Το αντιγόνο είναι ένα μόριο (ή μία μοριακή δομή) στην επιφάνεια των παθογόνων μικροοργανισμών, το οποίο αντιλαμβάνεται ως ξένο το ανοσοποιητικό σύστημα και ενεργοποιείται για να το καταστρέψει.

Η δεύτερη μελέτη

Τα νέα ευρήματα επιβεβαίωσαν την θεωρία των επιστημόνων ότι ο κορωνοϊός παραμένει για καιρό στο σώμα μερικών ασθενών.

Έτσι, τον αναζήτησαν σε ιστούς του σώματος όπου θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει «δεξαμενές». Όπως διαπίστωσαν, για περισσότερο από 2 χρόνια μετά την αρχική λοίμωξη υπήρχαν θραύσματα του γενετικού υλικού του (RNA) σε δείγματα συνδετικού ιστού άλλων ασθενών.

Ο συνδετικός ιστός περιέχει ανοσοποιητικά κύτταρα. Σε μερικούς ασθενείς οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κορωνοϊός ήταν ακόμα ενεργός!

Τα ευρήματα αυτά μπορεί να εξηγούν γιατί μερικοί ασθενείς ταλαιπωρούνται από συμπτώματα επί πολύ καιρό μετά την αρχική COVID, λένε οι ερευνητές.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Είμαστε προετοιμασμένοι για μαζικά κρούσματα μηνιγγίτιδας;

Τι γίνεται με τους εμβολιασμούς και τι εκτιμούν ειδικοί από τον χώρο της Δημόσιας Υγείας.

Προβληματισμό προκαλούν τα αντανακλαστικά των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας στην έξαρση κρουσμάτων μηνιγγίτιδας που έχει σημειωθεί στην Πάτρα.

Το πιο πρόσφατο κρούσμα καταγράφηκε το βράδυ της περασμένης Τρίτης και αφορά έναν 20χρονο φοιτητή, ο οποίος νοσηλεύεται σε σταθερή και βαριά κατάσταση στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ρίου.

Κλιμάκιο του ΕΟΔΥ έφτασε την Πέμπτη στην Πάτρα και – σύμφωνα με ενημέρωση από τον διοικητή της 6ης ΥΠΕ Ιωάννη Καρβέλη – αποφασίστηκε ο εμβολιασμός των επαφών του φοιτητή, που ανέρχονται σε 20 άτομα.

Ο κ. Καρβέλης ανακοίνωσε πως έχουν παραγγελθεί τα εμβόλια, χωρίς να προσδιορίσει το πότε θα χορηγηθούν. Ανέφερε, επίσης, πως αποφασίστηκε χθες, σε συνεργασία με το κλιμάκιο του ΕΟΔΥ, το σχέδιο που θα εφαρμοστεί.

Με απλά λόγια, εμβολιασμός και σχέδιο εκκρεμούν επί ώρες ή και μέρες, στοιχείο που δεν δικαιολογείται από την εμφάνιση τριών κρουσμάτων σε φοιτητές της Πάτρας και σε μικρό σχετικά διάστημα.

Μέχρι χθες, δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εργαστηριακές εξετάσεις, προκειμένου να προσδιοριστεί το παθογόνο που έχει προκαλέσει τη λοίμωξη στον 20χρονο φοιτητή.

Παράγοντες του χώρου σχολιάζουν στο iatronet.gr πως οι υγειονομικές αρχές δείχνουν να ακολουθούν και όχι να προλαβαίνουν τις εξελίξεις. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, λόγω και των εκδηλώσεων για το καρναβάλι.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), παρά τη σημαντική πρόοδο τις τελευταίες δεκαετίες, η μηνιγγίτιδα παραμένει μια πολύ φοβερή ασθένεια παγκοσμίως, με υψηλό ποσοστό θνητότητας και τάση να προκαλεί επιδημίες, οι οποίες αποτελούν μείζονα πρόκληση για τα συστήματα Υγείας, τις οικονομίες και την κοινωνία.

Τσιόδρας για εμβολιασμούς

Στην έξαρση νοσημάτων, όπως η ιλαρά, που αντιμετωπίζονται με εμβολιασμό, αναφέρθηκε χθες ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας, με αφορμή το 23ο Πανελλήνιο Συνέδριο Λοιμώξεων.

Όπως είπε, η εμφισβήτηση της αξίας του εμβολιασμού οδηγεί σε επανεμφάνιση στην Ευρώπη – μετά από πολλά χρόνια – επιδημιών ιλαράς, κοκίτη και διφθερίτιδας.

Στην Ελλάδα από την αρχή του έτους 2024 και μέχρι τις 7 Μαρτίου έχουν καταγραφεί 19 κρούσματα ιλαράς, με μεγαλύτερη συχνότητα στην Αττική και την Κρήτη.

Στη μεγάλη πλειοψηφία πρόκειται για άτομα ελληνικής υπηκοότητας από το γενικό πληθυσμό, κυρίως στην ηλικιακή ομάδα 40 – 55 ετών, που δεν έχουν ανοσία στην ιλαρά, μεταξύ των οποίων και επαγγελματίες υγείας που είναι ανεμβολίαστοι ή ατελώς εμβολιασμένοι.

“Δεν δικαιολογούμαστε το 2024 να έχουμε επιδημίες ιλαράς. Ένα μολυσμένο άτομο με ιλαρά μολύνει 12 – 18 άτομα που είναι ανεμβολίαστα. 30% κάνουν επιπλοκές όπως πνευμονία, ωτίτιδα, αφυδάτωση”, σημείωσε ο καθηγητής.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Επιτάχυνση της προόδου προς την ισότητα των φύλων στην Yγεία και στην Eπιστήμη

Η καθηγήτρια Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει τα κύρια σημεία άρθρου στο Lancet.

Από το 2000, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσε προσφάτως το έγκριτο διεθνές περιοδικό βιοιατρικής επιστήμης the Lancet (5 Μαρτίου 2024), η εκπροσώπηση των γυναικών στα επαγγέλματα Υγείας αυξάνεται σταθερά σε όλο τον κόσμο.

Η παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει τα κύρια σημεία του άρθρου. Το 2019, σχεδόν οι μισοί ιατροί σε χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ήταν γυναίκες. Και τα δεδομένα έρευνας για το εργατικό δυναμικό από 57 χώρες δείχνουν ότι η πλειονότητα των εργαζομένων στον τομέα της υγείας σε επαγγέλματα με υψηλότερους μισθούς ηλικίας κάτω των 40 ετών είναι γυναίκες. Αν και η πρόοδος στην εκπροσώπηση των γυναικών αξίζει να γιορταστεί, η αριθμητική ισοτιμία διαψεύδει τις προκλήσεις που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην ιατρική.

Οι γυναίκες ιατροί, όπως και σε άλλα επαγγέλματα, συνεχίζουν να λαμβάνουν μικρότερες και λιγότερες χρηματοδοτήσεις   συγκριτικά με τους άνδρες και αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως εχθρικό περιβάλλον εργασίας και διακρίσεις. 

Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν συχνότερα εξωτερικές απαιτήσεις όσον αφορά τον χρόνο που πρέπει να αφιερώσουν στην  οικογένεια, είναι πιο πιθανό να εργάζονται με μερική απασχόληση συγκριτικά με τους πατεράδες, είναι πιο πιθανό να βιώσουν εξουθένωση, και είναι πιο πιθανό από τους άνδρες συνομηλίκους να εγκαταλείψουν οριστικά την επαγγελματική τους  ιδιότητα. Το μηνιαίο εισόδημα των γυναικών είναι κατά μέσο όρο χαμηλότερο από τους άντρες συναδέλφους τους, και λαμβάνουν λιγότερες ανώτερες διοικητικές θέσεις και θέσεις ευθύνης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γυναίκες αποτελούν το 70% του εργατικού δυναμικού στον τομέα της υγείας, αλλά καταλαμβάνουν μόνο το 25% των παγκόσμιων ηγετικών ρόλων στον τομέα αυτόν.

Η επιμονή αυτών των φραγμών έχει για ολόκληρη την κοινωνία συνέπειες επειδή ορισμένοι τομείς επιστήμης και έρευνας μπορεί να παραμεληθούν. Οι γυναίκες ερευνήτριες είναι πιο πιθανό να εργαστούν σε μελέτες που σχετίζονται με την υγεία των γυναικών, ωστόσο έχουν λιγότερες ευκαιρίες να κάνουν αυτή τη δουλειά λόγω των περιορισμένων πόρων και των μεγαλύτερων  φραγμών στην έρευνα.

Η έρευνα δείχνει ότι εάν τα βιοϊατρικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ που εφευρέθηκαν μεταξύ 1976 και 2010 είχαν παραχθεί εξίσου από άνδρες και γυναίκες, εκτιμάται ότι θα υπήρχαν 3500-6500 περισσότερες εφευρέσεις με επίκεντρο τις γυναίκες. Όταν τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης αποτυγχάνουν να κρατήσουν γυναίκες ιατρούς, οι ασθενείς μπορεί να έχουν χειρότερα αποτελέσματα. Έρευνα από τις ΗΠΑ δείχνει ότι οι γυναίκες ιατροί αφιερώνουν περισσότερο χρόνο κατά μέσο όρο στους ασθενείς, και οι ασθενείς που παρακολουθούνται από παθολόγους γυναίκες έχουν συνήθως χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και επανεισόδου στο νοσοκομείο.

Μια μελέτη πρωτοπαθούς φροντίδας στον Καναδά έδειξε ότι οι γυναίκες ιατροί επίσης τείνουν να δίνουν έμφαση στην προληπτική ιατρική περισσότερο από άνδρες, επιτρέποντας την έγκαιρη ανίχνευση και παρέμβαση, με χαμηλότερο κίνδυνο επισκέψεων στα επείγοντα και νοσηλείας. Ωστόσο, τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και οι αμοιβές συνήθως δεν ανταμείβουν περισσότερο αυτές τις  πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις. Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις και να επιταχυνθεί η πρόοδος στην ισότητα των φύλων στην υγεία και την επιστήμη, απαιτούνται διαρθρωτικές παρεμβάσεις που αυξάνουν την πρόσβαση σε πόρους και αντισταθμίζουν τους υπάρχοντες περιοριστικούς κανόνες, πολιτικές και πρακτικές για το φύλο.

Πόροι που είναι κρίσιμοι για την επιστημονική παραγωγικότητα συχνά κατανέμονται με άνισους τρόπους. Το χάσμα πόρων προέρχεται επίσης από την υποεκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις ακαδημαϊκής ευθύνης και ηγεσίας. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η προώθηση περισσότερων γυναικών σε ηγετικές θέσεις, αυξάνει την οργανωτική παραγωγικότητα και την καινοτομία. Εκπροσώπηση στην ανώτατη διοίκηση, σε σημαντικές επιτροπές και ακαδημαϊκούς συλλόγους σηματοδοτεί επίσης ότι η εξουσία των γυναικών σε όλα τα επίπεδα εκτιμάται. Μια πιθανή παρέμβαση είναι η επένδυση σε προγράμματα χορηγιών για γυναίκες. Η χορηγία είναι ένα βήμα πιο πάνω από την καθοδήγηση, επειδή οι χορηγοί όχι μόνο δίνουν συμβουλές, αλλά αντίθετα επενδύουν στην επιτυχία της σταδιοδρομίας του επιχορηγούμενου επιστήμονα.

Κοινωνικό ζήτημα

Πέρα από αυτές τις στοχευμένες παρεμβάσεις που σχετίζονται με τους πόρους και την ηγεσία, υπάρχει επίσης ένα ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα, διότι μεγάλο μέρος της εξουθένωσης και της επιθυμίας για μερική απασχόληση στον τομέα της εργασίας γενικά (όπως για παράδειγμα της υγειονομικής περίθαλψης) προέρχεται από το δυσανάλογο μερίδιο των γυναικών στην απλήρωτη εργασία στο σπίτι. Αυτό το βάρος ενισχύθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, όταν οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό από τους άντρες να αναφέρουν ότι είναι υπεύθυνες για τη φροντίδα των παιδιών και την οικιακή εργασία.

Για παράδειγμα, η προώθηση της υποστήριξης γονικής άδειας για επιστήμονες όλων των φύλων μπορούν να διασφαλίσουν ότι οι ευθύνες παιδικής μέριμνας δεν προκαλούν οπισθοδρόμηση σταδιοδρομίας για οποιονδήποτε. Ωστόσο, είναι σημαντικό να εξεταστούν οι δυνατότητες με περαιτέρω σχεδιασμό πρακτικών που αποσκοπούν στην προώθηση της ισότητας των φύλων στο χώρο εργασίας. Για παράδειγμα, μια πολιτική που αποσκοπεί στη μείωση του αριθμού των ωρών που χρειάζεται μια έγκυος χειρουργός θα πρέπει επίσης να εξετάσει πώς να μετριάσει τον κίνδυνο μείωσης των σχετικών οικονομικών απολαβών.

Επίσης θα μπορούσε να υπάρξει από την Πολιτεία αύξηση της επιχορήγησης σε τομείς, όπως κάλυψη για θεραπείες υπογονιμότητας και κατάψυξη ωαρίων, επιδοτούμενη, συνεχής και έκτακτη παιδική φροντίδα και υπηρεσίες καθαριότητας σπιτιού, καθώς και πολιτικές υποστήριξης για όσους βρίσκονται στην εμμηνόπαυση. Η ανισότητα των φύλων στην υγεία και την επιστήμη είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα.

Ενώ οι νομοθετικές και κυβερνητικές λύσεις πολιτικής είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της ανισότητας, δεν υπάρχουν γρήγορες λύσεις. Όμως είμαστε καλύτερα από το παρελθόν και χρειάζεται συνεχής εγρήγορση για να δημιουργηθεί περιβάλλον συμπεριληπτικό στον χώρο της επιστήμης και της εργασίας, με παρεμβάσεις που θα καταρρίψουν τα εμπόδια και θα δημιουργήσουν ένα εργασιακό και επιστημονικό περιβάλλον χωρίς αποκλεισμούς.

Ο πυρήνας, τελικά, του σημερινού εορτασμού, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, παραμένει ο ίδιος: ανεξαρτήτως φύλου, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποτελεί πανανθρώπινη επιταγή για τη διασφάλιση των ίσων δικαιωμάτων και στην εργασία, της αξιοπρέπειας και εν τέλει της ευημερίας στον πλανήτη μας.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πώς διαμορφώνεται παγκοσμίως ο επιπολασμός του HPV του τραχήλου της μήτρας

Ο καρκίνος τραχήλου αποτελεί την τέταρτη κύρια αιτία θανάτου.

Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι μια συχνή, σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη. Σχεδόν όλοι οι σεξουαλικά ενεργοί άνθρωποι θα μολυνθούν κάποια στιγμή στη ζωή τους, συνήθως χωρίς συμπτώματα. Ο HPV μπορεί να επηρεάσει το δέρμα, την περιοχή των γεννητικών οργάνων και τον φάρυγγα.

Τα προφυλακτικά βοηθούν στην πρόληψη του HPV αλλά δεν προσφέρουν απόλυτη προστασία γιατί δεν καλύπτουν όλη την περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Ο HPV συνήθως υποχωρεί μόνος του χωρίς θεραπεία. Ορισμένες λοιμώξεις, ωστόσο, από τον HPV προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, ενώ μπορεί να προκαλέσουν την ανάπτυξη μη φυσιολογικών κυττάρων, τα οποία μετατρέπονται σε καρκίνο.

Οι καρκίνοι από τον HPV μπορούν να προληφθούν με εμβόλια.

Το εμβόλιο δεν περιέχει ζωντανό ιό ή DNA από τον ιό, επομένως δεν μπορεί να προκαλέσει καρκίνο ή άλλες ασθένειες που σχετίζονται με τον HPV. Το εμβόλιο HPV δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων από τον HPV ή ασθενειών που προκαλούνται από τον ιό HPV, αλλά για την πρόληψη της ανάπτυξης καρκίνων.

Επί του παρόντος, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο μόνος καρκίνος που προκαλείται από τον HPV και για τον οποίο υπάρχουν διαθέσιμα τεστ προσυμπτωματικού ελέγχου. Οι προληπτικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της νόσου όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα. Ο στόχος του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είναι να βρεθούν οι προκαρκινικές κυτταρικές αλλαγές πριν γίνουν καρκίνος.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου που προκαλείται από τον HPV, άλλοι λιγότερο συχνοί καρκίνοι που επηρεάζουν άνδρες και γυναίκες, είναι οι καρκίνοι του πρωκτού, του αιδοίου, του κόλπου, του στόματος/λαιμού και του πέους.

Πεδίο του προβλήματος

Ο υψηλότερος επιπολασμός του HPV του τραχήλου της μήτρας μεταξύ των γυναικών είναι στην υποσαχάρια Αφρική (24%), ακολουθούμενη από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (16%), την Ανατολική Ευρώπη (14%) και τη Νοτιοανατολική Ασία (14%).

Τα στοιχεία έδειξαν ότι ο επιπολασμός του ιού είναι υψηλότερος μεταξύ των γυναικών που ζουν με HIV, των ανδρών που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες, των ανοσοκατεσταλμένων ατόμων, των ατόμων με συν-λοίμωξη από άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, των παιδιών που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπολογίζεται ότι 620.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου σε γυναίκες και 70.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου στους άνδρες προκλήθηκαν από τον HPV το 2019.  Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ήταν η τέταρτη κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο στις γυναίκες το 2022, με περίπου 660.000 νέες περιπτώσεις και περίπου 350.000 θανάτους παγκοσμίως. Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αντιπροσωπεύει πάνω από το 90% των καρκίνων που σχετίζονται με τον HPV στις γυναίκες.

Πρόληψη-Εμβολιασμός

Ο εμβολιασμός είναι ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη της μόλυνσης από τον ιό HPV, του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και άλλων καρκίνων που σχετίζονται με τον HPV.

Τα εμβόλια κατά του HPV θα πρέπει να γίνονται σε όλα τα κορίτσια ηλικίας 9-14 ετών, πριν γίνουν σεξουαλικά ενεργά. 
Το εμβόλιο μπορεί να χορηγηθεί σε 1 ή 2 δόσεις. Τα άτομα με μειωμένο ανοσοποιητικό σύστημα θα πρέπει να λαμβάνουν 2 ή 3 δόσεις. 

Ο έλεγχος κυττάρων από τον τράχηλο μιας γυναίκας για HPV χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των γυναικών για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Οι γυναίκες θα πρέπει να ελέγχονται κάθε 5-10 χρόνια ξεκινώντας από την ηλικία των 30. Οι γυναίκες που ζουν με HIV θα πρέπει να ελέγχονται κάθε 3 χρόνια ξεκινώντας από την ηλικία των 25 ετών.

Πηγές:
www.who.int/

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πρόβλεψη Alzheimer έως 7 χρόνια νωρίτερα με τεχνητή νοημοσύνη [μελέτη]

Ερευνητές του UC San Francisco ανακάλυψαν τρόπο να προβλέπουν τη νόσο Alzheimer έως 7 χρόνια πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων αναλύοντας με μηχανική μάθηση αρχεία ασθενών.

Οι καταστάσεις που επηρέαζαν περισσότερο την πρόβλεψη της νόσου Alzheimer ήταν η υψηλή χοληστερόλη και στις γυναίκες η οστεοπόρωση.

Η παρούσα έρευνα δείχνει πόσο υποσχόμενη είναι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στον εντοπισμό μοτίβων σε κλινικά στοιχεία που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να σαρωθούν μεγαλύτερες βάσεις γενετικών δεδομένων για να διαπιστωθεί η αιτία του κινδύνου.

Η ισχύς αυτής της μεθόδου τεχνητής νοημοσύνης προέρχεται από τον εντοπισμό του κινδύνου με βάση συνδυασμούς νόσων.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη βάση δεδομένων του UCSF με στοιχεία 5 εκατομμυρίων ασθενών για να εξετάσουν συννοσηρότητες σε ασθενείς με Alzheimer έναντι ανθρώπων χωρίς τη νόσο.

Διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να εντοπίσουν με 72% προγνωστική ισχύ ποιος θα εμφάνιζε τη νόσο Alzheimer, έως 7 χρόνια πριν.

Αρκετοί παράγοντες, όπως υπέρταση, υψηλή χοληστερόλη και έλλειψη βιταμίνης D ήταν προγνωστικοί σε άντρες και γυναίκες.

Η στυτική δυσλειτουργία και η υπερπλασία του προστάτη ήταν προγνωστικοί παράγοντες στους άντρες. Στις γυναίκες η οστεοπόρωση ήταν ιδιαίτερα σημαντικός προγνωστικός παράγοντας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες όσες έχουν οστεοπόρωση θα εμφανίσουν Alzheimer.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές, είναι ο συνδυασμός νόσων αυτός που επιτρέπει ατο μοντέλο να προβλέψει την έναρξη της νόσου Alzheimer.

Το εύρημα ότι η οστεοπόρωση είναι ένας προγνωστικός παράγοντας για τις γυναίκες υπογραμμίζει τη βιολογική αλληλεπίδραση μεταξύ υγείας των οστών και κινδύνου για άνοια.

Για να κατανοήσουν τη βιολογία πίσω από την προγνωστική δύναμη του μοντέλου, οι ερευνητές στράφηκαν σε μοριακές βάσεις δεδομένων και ένα εργαλείο που αναπτύχθηκε στο UCSF, που ονομάζεται SPOKE (Scalable Precision Medicine Oriented Knowledge Engine), το οποίο αναπτύχθηκε στο εργαστήριο του καθηγητή Sergio Baranzini.

Το SPOKE είναι μια βάση δεδομένων βάσεων δεδομένων που οι ερευνητές μπορούν να χρησιμοποιούν για τον εντοπισμό μοτίβων και πιθανών μοριακών στόχων για θεραπεία. Εντόπισε τη γνωστή σχέση μεταξύ  Alzheimer και υψηλής χοληστερόλης μέσω ποικιλομορφίας του γονιδίου APOE4. Όμως όταν συνδυάστηκε με βάσεις γενετικών δεδομένων εντόπισε επίσης σχέση μεταξύ οστεοπόρωσης και Alzheimer στις γυναίκες μέσω ποικιλομορφίας στο γονίδιο MS4A6A.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τελικά η μέθοδος θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με άλλες νόσους που είναι δύσκολο να διαγνωστούν, όπως λύκος και ενδομητρίωση.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Nature Aging.

Πηγές:
Nature Aging.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Εβδομαδιαία έκθεση ΕΟΔΥ: Μείωση εισαγωγών και θετικότητας των τεστ

Ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε τα επιδημιολογικά δεδομένα για τις ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος (SARSCoV-2, ιοί γρίπης και αναπνευστικός συγκυτιακός ιός – RSV) στη χώρα μας για την εβδομάδα από τις 26 Φεβρουαρίου  έως τις 3 Μαρτίου 2024. Από τον ιό SARS-CoV-2 έχασαν την ζωή τους 12 πολίτες με covid και δυο με γρίπη την εβδομάδα αναφοράς. Ο αριθμός των διασωληνωμένων με covid είναι 22, νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ 132 άτομα με γρίπη, ενώ ο αριθμός των εισαγωγών με κορονοϊό στα νοσοκομεία παρουσίασε μείωση 44%. Η θετικότητα των τεστ  γρίπης και  των τεστ κορονοϊού παρουσίασε μείωση.

Γριπώδης συνδρομή – ILI (ανεξαρτήτως παθογόνου)
✓ Ο αριθμός κρουσμάτων γριπώδους συνδρομής ανά 1.000 επισκέψεις παρουσίασε μικρή μείωση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.


Σοβαρή Οξεία Λοίμωξη Αναπνευστικού – SARI (ανεξαρτήτως παθογόνου)
✓ Ο αριθμός κρουσμάτων SARI ανά 1.000 επισκέψεις παρουσίασε μικρή μείωση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.

Ιός SARS-CoV2 – λοίμωξη COVID-19
✓ Η θετικότητα στο σύνολο των ελεγχθέντων δειγμάτων παρουσίασε μείωση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.
✓ Ο αριθμός των εισαγωγών (n=208) παρουσίασε μείωση 44% σε σχέση με τον μέσο εβδομαδιαίο αριθμό εισαγωγών τις προηγούμενες 4 εβδομάδες (n=371) και ήταν χαμηλότερος από τον αριθμό των εισαγωγών την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 (n=925)


✓ Ο αριθμός των νέων διασωληνώσεων (n=1) παρουσίασε μείωση σε σχέση με τον μέσο εβδομαδιαίο αριθμό νέων διασωληνώσεων κατά τις προηγούμενες 4 εβδομάδες (n=5) και ήταν χαμηλότερος από τον αριθμό των διασωληνώσεων την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 (n=33).
✓ Ο αριθμός των ασθενών με λοίμωξη COVID-19 που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 22.


✓ Καταγράφηκαν 12 θάνατοι με διάμεση ηλικία τα 86,5 έτη (εύρος 70-93 έτη). Ο αριθμός των θανάτων παρουσίασε μείωση
σε σχέση με τον μέσο εβδομαδιαίο αριθμό θανάτων τις προηγούμενες 4 εβδομάδες (n=30) και ήταν χαμηλότερος από τον αριθμό των θανάτων την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 (n=96).
✓ H συχνότερη υπο-παραλλαγή της ΒΑ.2 παραμένει η JN.1 (>75% κατά τις τελευταίες εβδομάδες), ακολουθούμενη από την BA.2.86 (βάσει τελευταίων διαθέσιμων δεδομένων).
✓ Η επιτήρηση του ιικού φορτίου στα αστικά λύματα έδειξε μείωση της κυκλοφορίας του ιού SARS-CoV-2 και στις 10 περιοχές που ελέγχθηκαν.


Ιός της γρίπης
✓ Η θετικότητα για γρίπη στην κοινότητα (δίκτυο sentinel) παραμένει άνω του 10% (εποχικό όριο έναρξης της επιδημικής δραστηριότητας της γρίπης κατά το ECDC) και εμφάνισε μείωση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Η θετικότητα των δειγμάτων SARI παρουσίασε επίσης μείωση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.
✓ Καταγράφηκαν 3 νέα σοβαρά κρούσματα με νοσηλεία σε ΜΕΘ και 2 νέοι θάνατοι από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη. Επιπλέον, δηλώθηκε αναδρομικά 1 σοβαρό κρούσμα εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης με νοσηλεία σε ΜΕΘ με ημερομηνία εισαγωγής εντός της εβδομάδας 08/2024.


✓ Από την εβδομάδα 40/2023 έως την εβδομάδα 09/2024 νοσηλεύτηκαν 132 άτομα με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη σε ΜΕΘ και καταγράφηκαν 60 θάνατοι από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.
✓ Από την εβδομάδα 40/2023 έως και την εβδομάδα 09/2024 έχουν τυποποιηθεί 596 στελέχη γρίπης (προερχόμενα από δείγματα Sentinel κοινότητας, από δείγματα επιτήρησης SARI και από νοσοκομειακά δείγματα εκτός δικτύων επιτήρησης), εκ των οποίων τα 515 (86%) ήταν τύπου Α και 81 (14%) τύπου Β.
✓ Συνολικά, έχουν υποτυποποιηθεί στα δύο Κέντρα Αναφοράς Γρίπης 482 στελέχη τύπου Α. Τα 447 (93%) ανήκαν στον υπότυπο Α(Η1)pdm09 και τα 35 (7%) στον υπότυπο Α(Η3).


Αναπνευστικός συγκυτιακός ιός – RSV
✓ H θετικότητα RSV παρουσίασε μικρή αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα στην κοινότητα (δίκτυο Sentinel
ΠΦΥ) και μείωση στα νοσοκομεία (δίκτυο επιτήρησης SARI).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: τα στοιχεία δύνανται να τροποποιηθούν με την ενσωμάτωση δεδομένων που δηλώνονται αναδρομικά

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr