Κατηγορία: Γενικά

184a-23 ΦΕΚ

183a-23 φεκ

58435-23

Η ιστορία μου με τον καρκίνο του μαστού ξεκινάει το 1993. Κάνοντας τυχαία μαστογραφία, ανακαλύπτω ότι, έχω ογκίδιο στο δεξιό μαστό. Εγώ δεν το ψηλάφισα, ποτέ δεν φαινόταν. Έγινε αφαίρεση του όγκου και των λεμφαδένων. Έκανα 35 ακτινοβολίες και 8 σχήματα χημειοθεραπείες. Ήμουν 39 χρονών με τρία μικρά παιδιά. Η διάγνωση έβαλε σε μεγάλη κρίση και δοκιμασία, όχι μόνο εμένα, αλλά και ολόκληρη τη δομή της οικογένειάς μου.

Δεν ήμουν πια η δυνατή μάνα, σύζυγος, κόρη, που μπορούσα να προστατεύω τους άλλους! Μετά από το θυμό και το φόβο δέχτηκα τον καρκίνο σαν ένα γεγονός δύσκολο, που ήρθε στη ζωή μου και έπρεπε να παλέψω. Ήθελα να ζήσω, να μεγαλώσω και να χαρώ τα παιδιά μου και τους ανθρώπους που αγαπώ. Μέσα από την περιπέτεια του καρκίνου, αναθεώρησα στάσεις, απόψεις, ρόλους κι ανακάλυψα ότι η ΖΩΗ είναι κυρίως δική μου ευθύνη και απόφαση. Αυτό που με βοήθησε πολύ ήταν η στήριξη του άντρα μου και των γιατρών μου.

Ο χειρουργός μου με ενημέρωσε από την πρώτη στιγμή και αυτό ήταν λυτρωτικό για μένα, ήξερα ότι είχα να παλέψω με ένα θηρίο, που έπρεπε όμως να το νικήσω. Γνώριζα την απειλή της αρρώστιας, γνώριζα την πιθανότητα της μετάστασης, είχα άγχος και φόβο για το θάνατο. Κουβάλησα στις πλάτες μου όλο το βάρος του κοινωνικού στίγματος, που λειτουργούσε σαν σφραγίδα μελλοθανάτου. Με το πέρασμα του χρόνου εξοικειώθηκα με την αρρώστια, έμαθα να ζω με αυτή και συχνά να κάνω χιούμορ στον οίκτο των άλλων και τα αρνητικά συναισθήματα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πήγα στο ΙΚΑ να κάνω αίτηση για να πάρω άδεια. Η κοπέλα με ρώτησε «τι έχετε;» και εγώ είπα «καρκίνο του μαστού» μόνο που δεν έπεσε από τη καρέκλα. Τότε είπα: «Μη φοβάσαι, δεν κολλάει!» Η εμπειρία μου, 23 χρόνια μετά το χειρουργείο και τις θεραπείες, έχοντας την ευκαιρία μιας συστηματικής ψυχολογικής υποστήριξης, ανακάλυψα μετά από πολύ πόνο, εσωτερικές δυνάμεις, έμαθα την μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ του ΥΠΑΡΧΩ και του ΖΩ.

Στις γυναίκες, ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου, και αποτελεί το 31% όλων των μορφών καρκίνου σε συχνότητα. Κάθε χρόνο υπάρχουν στην Ελλάδα 4500 νέα κρούσματα καρκίνου. Συνιστά την κυριότερη αιτία θανάτου του γυναικείου πληθυσμού, αν και σύμφωνα με τα πορίσματα του τελευταίου συνεδρίου, τείνει να γίνει πρώτος ο καρκίνος του πνεύμονα. Το κόστος όμως αυτής της μορφής καρκίνου μετριέται, εκτός των άλλων, και σε χρόνια «υγείας» που χάνονται κάθε χρόνο. Το έμμεσο κόστος από τον χρόνο άδειας που θα πάρει η γυναίκα με καρκίνο από τη δουλειά της για τις θεραπείες της, από τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και τη μείωση του ενεργού πληθυσμού λόγω της θνησιμότητας, είναι περισσότερο από το διπλάσιο του άμεσου κόστους για τη διάγνωση, τη θεραπεία και την ανακουφιστική φροντίδα. Πράγματι, ξοδεύονται εκατομμύρια για τις υπηρεσίες καρκίνου. Ωστόσο, είναι αποτελεσματικά τα όσα γίνονται;

Στην πραγματικότητα, η γυναίκα με καρκίνο αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων σε επίπεδο διάγνωσης, σε επίπεδο θεραπείας εξαιτίας των λιστών αναμονής για ακτινοθεραπεία, αλλά και σε επίπεδο στήριξης, αφού δεν υπάρχουν υπηρεσίες ψυχολογικής στήριξης ή κοινοτικής στήριξης εκτός από αυτές που προσφέρονται από τους Συλλόγους, ενώ ανακουφιστική κρατική φροντίδα δεν υπάρχει παρά μόνο πάλι μέσα από τις Οργανώσεις.

Τώρα πια αυτό που θέλω να μοιραστώ με όλες τις γυναίκες είναι ότι αξίζει να κάνουμε οτιδήποτε μπορεί να μας προφυλάξει από τον καρκίνο, ακόμα και αν μπορεί να πονέσουμε για λίγο. Και το δεκάλεπτο της μαστογραφίας μία φορά τον χρόνο είναι πολύ σημαντικό γιατί μπορεί να μας σώσει για την υπόλοιπη ζωή μας. Με τον ετήσιο έλεγχο, δίνουμε την ευκαιρία να ανιχνευθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα σε πρώιμο στάδιο και να προσφέρουμε στον εαυτό μας δυνατότητα πλήρους ίασης. Η καλύτερη πρόληψη για τον καρκίνο του μαστού είναι η έγκαιρη διάγνωση. Και πρέπει όλες οι γυναίκες που ταλαιπωρούνται αυτήν τη στιγμή να έχουν στο μυαλό τους το εξής: ο καρκίνος του μαστού δεν είναι πάντα θάνατος, είναι και ζωή.

Επί πλέον έχουν γίνει τεράστια βήματα τα τελευταία χρόνια τόσο από τον Σύλλογό μας, όσο βεβαίως και από άλλους φορείς για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση . Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στα πρώτα ενημερωτικά περίπτερα, οι γυναίκες δεν μας άφηναν ούτε να τις πλησιάσουμε, αρνούνταν ακόμα και να πάρουν τα ενημερωτικά φυλλάδια. Η γυναίκα σήμερα είναι ευαισθητοποιημένη, έρχεται μόνη της στα γραφεία μας και ζητά ενημέρωση. Έχουμε προχωρήσει πολύ. Χρειάζεται όμως ακόμα πολλή δουλειά. Από την άλλη πλευρά όμως δυστυχώς η πρόληψη για την οποία τόσο πασχίζουμε δεν αποτελεί, όπως φαίνεται, προτεραιότητα της Πολιτείας και των φορέων παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις τους, προτροπές και βαρύγδουπες δηλώσεις. Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει όταν η γυναίκα πεισμένη πια για την αξία της πρόληψης , παίρνει τηλέφωνο στα Νοσοκομεία για μαστογραφία και της δίνουν ραντεβού μετά από 4- 5 ή και 6 μήνες; Θα σας πω και αυτό. Μας παίρνουν τηλέφωνο οι γυναίκες και ζητούν να μεσολαβήσουμε για να μπορέσουν να κάνουν σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα τις εξετάσεις τους.

Καταλαβαίνετε, βέβαια, ότι δεν μπορούν όλες να αντέξουν το κόστος των εξετάσεων σε ιδιωτικό κέντρο, ιδιαίτερα μάλιστα το τελευταίο διάστημα με όλο αυτό το αλλαλούμ στο χώρο της υγείας , τα πράγματα είναι όλο και χειρότερα για την πρόληψη ενώ βέβαια θα έπρεπε να είναι το αντίθετο. Για το μήνα Οκτώβριο που έρχεται θα ήθελα να πω: Γυναίκες ας αγαπήσουμε το σώμα μας – Ας του δώσουμε την προσοχή , την φροντίδα, την εκτίμηση που χρειάζεται και αξίζει. Ας το προστατέψουμε από τον καρκίνο του μαστού. Όσο είναι και όσο περνά από το χέρι μας. Είναι αδικία και έγκλημα στην εποχή μας με τα σύγχρονα μέσα έγκαιρης διάγνωσης, που μας προσφέρει σήμερα η ιατρική, να πέφτουμε θύματα του καρκίνου του μαστού, εξαιτίας της ίδιας μας της αμέλειας. Γυναίκα, πάρε την ζωή σου στα χέρια σου, όσο τουλάχιστον εξαρτάται από σένα. Μην αμελείς τις εξετάσεις σου. Στην καλύτερη περίπτωση θα σου επιβεβαιώσουν την υγεία σου. Στην χειρότερη και πιο σπάνια θα εντοπίσουν κάτι, που βέβαια δεν είναι πάντα καρκίνος του μαστού, αλλά και αν είναι, εσύ θα το έχεις προλάβει. Θα το πω απλά , πάρε την ζωή σου στα χέρια σου και όλα θα είναι με το μέρος σου. Και έχεις κάθε λόγο να με πιστέψεις!!!

Έχουμε διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής στήριξης των ασθενών, που στόχο έχει, όχι μόνο την αντιμετώπιση της κρίσης που προκαλεί η διάγνωση του ΚΑΡΚΙΝΟΥ, αλλά και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Προσπαθούμε να βγάλουμε τους ασθενείς από τα σπίτια, να τους σηκώσουμε από τους καναπέδες και να τους πείσουμε, ότι η καταβολή του σώματος, λόγω των θεραπειών, δεν είναι ικανή να καταβάλει και την ψυχή του ανθρώπου. Αυτό το αποδεικνύει ο καθημερινός αγώνας όλων εμάς, που περάσαμε από αυτή την ταλαιπωρία και οργανωθήκαμε στο Σύλλογο, προσφέροντας ψυχολογική στήριξη σε κάθε νέο ασθενή και την οικογένειά του.

Ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα του Συλλόγου είναι το εθελοντικό. Οι εθελοντές αποτελούν την σπονδυλική στήλη και ταυτόχρονα την κινητήρια δύναμη. Ο εθελοντής δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση τον ειδικό ή το συγγενικό περιβάλλον. Είναι περισσότερο μια προβολή καθρέφτης των αναγκών και των δυσκολιών, που μπορεί να συναντήσει ο καθένας μας κάτω από ειδικές συνθήκες και ζητά την ανθρώπινη βοήθεια με το ρόλο που μπορεί να του προσφέρει ένας καλά εκπαιδευμένος εθελοντής…

Η εμπειρία μας από το Σύλλογό μας δείχνει ότι η ανάγκη αυτής της ανθρώπινης προσφοράς γίνεται όλο και μεγαλύτερη μέσα στην κοινωνική μοναξιά που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Εμείς προσπαθούμε να απελευθερώσουμε τον ελεύθερο χρόνο των μελών μας. Ο εθελοντισμός προϊόν ελεύθερης βούλησης και προσφοράς αγάπης καταπραΰνει τον πόνο, ξαλαφρώνει το βάρος, γίνεται ο ίδιος δημιουργός ζωής. Ο ασθενής θα αισθανθεί καλύτερα ακούγοντας: «Μπορώ να σε νιώσω, γιατί και εγώ πέρασα τα ίδια με σένα»….»

Δυστυχώς, η θλιβερή πραγματικότητα για τον τόπο μας, είναι ότι δεν έχουμε ένα σωστό Εθνικό Αρχείο Καρκίνου που να επιτρέπει σωστή αξιολόγηση των δράσεων. Τα βασικά στοιχεία για την ολοκληρωμένη παρακολούθηση του προβλήματος του καρκίνου σε μια χώρα, απαραίτητα για την αξιολόγηση της παροχής υπηρεσιών και της αποτελεσματικότητας αυτής, είναι οι δείκτες συχνότητας της ασθένειας συγκριτικά με τους δείκτες θνησιμότητας, αλλά και τα μετρήσιμα χρόνια υγιούς ζωής. Αυτό που γνωρίζω ως κράτος είναι ότι στη χώρα έχουμε π.χ. 500 περίπου νέα περιστατικά καρκίνου τον χρόνο, 70 περίπου θανάτους γυναικών. Είναι δυνατό μόνο με τα στοιχεία αυτά να εκτιμηθεί πού οδηγούν αυτοί οι αριθμοί; Ωστόσο παραμένει άγνωστο πόσοι ασθενείς επιβιώνουν στα 5 χρόνια, στα 10 ή στα 15, πόσοι παρουσιάζουν υποτροπές, ποια πορεία έχει η κάθε μορφή καρκίνου. Είναι επίσης άγνωστο αν αυτά που γίνονται από πλευράς χειρουργικών επεμβάσεων και θεραπείας έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το ζήτημα είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση – παρακολούθηση υπηρεσιών χωρίς στατιστικά δεδομένα. Αυτό ακριβώς που ονομάζεται ποιοτική αξιολόγηση υπηρεσιών. Πώς όμως θα εφαρμοστεί μια Εθνική Στρατηγική για τον Καρκίνο η οποία θα καλύπτει όλο το φάσμα από την πρόληψη μέχρι την ανακουφιστική φροντίδα, όταν αγνοούμε ποιο είναι το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος;

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι η γυναίκα με καρκίνο του μαστού έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την ίδια την ασθένεια αλλά παράλληλα και τις επιπτώσεις της νόσου στην εργασία, στην οικονομική ζωή, στην προσωπική της ανάπτυξη, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική ζωή. Σε όλα αυτά η κοινωνική ασφάλιση πρέπει να είναι σύμμαχος με τρεις βασικούς πυλώνες: Να στηριχθεί η γυναίκα με καρκίνο μαστού , να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή της και να θωρακίσει τον εαυτό της προστατεύοντας τη μελλοντική της υγεία. Σε καμία περίπτωση, η υγεία και η ζωή των ασθενών δεν μπορεί να είναι δύο ταχυτήτων, ανάλογα με το εισόδημα ή την ασφαλιστική ικανότητα, ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης, κατά την οποία επαυξάνεται η ανασφάλεια και ο φόβος των ασθενών με καρκίνο.

Είναι γεγονός ότι οι διεθνείς ιατρικές οδηγίες σχετικά με την πρόσβαση των ασθενών στη θεραπεία, δεν εφαρμόζονται στα δημόσια νοσοκομεία λόγω της συνεχούς μείωσης του προσωπικού. Καταστρατηγείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα βασικό δικαίωμα των ασθενών και επηρεάζεται άμεσα η θεραπευτική πορεία τους και η εξέλιξη της νόσου. Σύμφωνα με τις διεθνείς ιατρικές οδηγίες «η θεραπευτική επέμβαση αρχίζει με χειρουργείο, το οποίο θα πρέπει να προσφέρεται το αργότερο σε 30 ημέρες στο 100% των ασθενών από τη στιγμή που αποφασίστηκε η χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς που ξεκίνησαν καθυστερημένα την χημειοθεραπεία –σε διάστημα πάνω από τρεις μήνες μετά το χειρουργείο– έχουν 1,8 φορές πιθανότητα να πεθάνουν από καρκίνο μαστού, σε σχέση με αυτούς που άρχισαν χημειοθεραπεία σε διάστημα λιγότερο από ένα μήνα μετά το χειρουργείο, Επιπλέον, η καθυστέρηση της ακτινοθεραπείας πάνω από 8-12 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, αυξάνει την πιθανότητα της τοπικής υποτροπής σε ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία. Πρέπει να εφοδιαστούν όλες οι ακτινοθεραπευτικές κλινικές με γραμμικούς επιταχυντές και οι κατευθυντήριες οδηγίες σωστής πρακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου του μαστού ορίζουν ότι πρέπει να γίνεται απαραίτητα τρισδιάστατη συμμορφική ακτινοθεραπεία.» Πέραν αυτών των αδυναμιών, οι ελλείψεις σε φάρμακα και άλλα υλικά, οι εργασιακές εντάσεις, το κλίμα της αποδιοργάνωσης και απορρύθμισης που επικρατεί πολλές φορές στο δημόσιο νοσοκομείο, επιβαρύνουν πολλαπλά τις ασθενείς και μειώνουν κατακόρυφα την ποιότητα των υπηρεσιών που τους παρέχονται.

Από τα στοιχεία που έχουμε παρατηρήσει στις ομάδες στήριξης έχουμε καταλήξει στα εξής
Το μορφωτικό επίπεδο μπορεί να βοηθά στο να αντιλαμβάνονται οι γυναίκες καλύτερα όσα τους εξηγούνται, αλλά ως προς τις επιπτώσεις πχ αλλαγή εικόνας σώματος καθοριστικό ρόλο παίζει η δομή της προσωπικότητας και η ποιότητα ζωής, πριν και μετά την αρρώστια.

Οι συζυγικές σχέσεις, πολλές φορές περνούν μια κρίση, πλην όμως δεν θα κλονισθούν οι σχέσεις που είχαν ποιότητα, παρά η σχέση εκείνη που αντιμετώπιζε προβλήματα συνήθως πριν το καρκίνο.

Γενικά βλέπουμε πως όσο λιγότερο μια γυναίκα έχει αποδεχτεί την αρρώστια της τόσα περισσότερο αντιλαμβάνεται τα μηνύματα οίκτου και ενοχλείται από τους γύρω της. Μέσα από τη στήριξη της ομάδας στο Σύλλογο και της οικογένειας, εξοικειώνονται με την αρρώστια, μαθαίνουν να ζουν με αυτή και φθάνουν στο σημείο να χειρίζονται με άνεση και συχνά με χιούμορ τον οίκτο των άλλων και τα αρνητικά συναισθήματα.

Ως γυναίκα που έχει νοσήσει από καρκίνο μαστού, μητέρα και εθελόντρια, θέλω να μεταφέρω ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας. Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται, αρκεί να υπάρχει σωστή ενημέρωση, πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση. Όλες οι γυναίκες, αν τους χτυπήσει την πόρτα η ασθένεια, έχουν τη δύναμη να την αντιμετωπίσουν και να συνεχίσουν μια ευτυχισμένη και ποιοτικά καλή ζωή. Ο καρκίνος νικιέται! Αυτό το μήνυμα πρέπει να ακουστεί παντού. Είναι το μήνυμα της ζωής μας.

Πηγη: https://hellenicmedicalreview.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας αποτυπώνουν σε μελέτη τους έναν τρόπο ζωής που επιβαρύνει τους ασθενείς

Προβληματική είναι η εικόνα των ασθενών με άσμα που αποτυπώνει μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο Journal of Personalized Medicine, σχεδόν 9 στους 10 έχουν αυξημένο σωματικό βάρος στα όρια της υπερβαρότητας έως και της νοσογόνου παχυσαρκίας, ένα αναγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου για τη χρόνια νόσο των αεραγωγών. Παράλληλα, οι καλές σχέσεις με το αλκοόλ δεν φαίνεται να βοηθούν.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 2019 το άσθμα αφορούσε περίπου 262 εκατομμύρια ανθρώπους και κόστισε 455.000 θανάτους. Ειδικοί από όλο τον κόσμο εκτιμούν ότι τα ποσοστά άσθματος θα συνεχίσουν να πολλαπλασιάζονται, φτάνοντας τα 400 εκατομμύρια περιστατικά έως το 2025 αν δεν ανακοπούν οι αυξητικές τάσεις.

Αντικείμενο της προκείμενης πιλοτικής μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση του ποσοστού συμμόρφωσης των ατόμων με άσθμα στη μεσογειακή διατροφή (δημητριακά ολικής αλέσεως, λαχανικά, φρούτα, ελαιόλαδο και ψάρια), η οποία έχει επιδείξει ευεργετικές ιδιότητες στη διαχείριση του βάρους και στον έλεγχο των συμπτωμάτων του άσθματος.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μόλις 12,9% των συμμετεχόντων είχαν φυσιολογικό βάρος, το 45,9% ήταν υπέρβαροι, το 25,9% παχύσαρκοι 1ου, το 5,9% παχύσαρκοι 2ου βαθμού και το 9,4% στο εύρος της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Με βάση τη βαθμολογία στην κλίμακα Med Diet Score -η οποία κυμαίνεται από 21 έως 35- οι περισσότεροι συμμετέχοντες (85,9%) ανέφεραν μέτρια προσήλωση στη Μεσογειακή Διατροφή.

Οι πλέον κερδισμένοι

Περαιτέρω ανάλυση των στοιχείων αποκάλυψε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των σκορ Συνολικής Σωματικής Υγείας (Physical Score) Ερωτηματολογίου Ποιότητας ζωής στο Άσθμα (Asthma Quality of Life Questionnaire) με τον τύπο εργασίας, το φύλο, την ηλικία και την οικογενειακή κατάσταση. Περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υψηλότερη ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με τη σωματική υγεία είχαν

Τέλος, περισσότερες πιθανότητες για υψηλότερα επίπεδα συνολικής σωματικής υγείας είχαν οι άνδρες που τηρούσαν τη σύσταση της μεσογειακής διατροφής για την κατανάλωση αλκοόλ, είχαν ανώτερη ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με το άσθμα, μεικτούς τύπους εργασίας, ήταν άγαμοι, νεότεροι και με χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, στους περιορισμούς της μελέτης περιλαμβάνονται το μικρό μέγεθος του δείγματος με μεγαλύτερη συμμετοχή γυναικών, η διαφορά ηλικίας μεταξύ των ομάδων με σοβαρό και ήπιο άσθμα, το γεγονός ότι οι ασθενείς προέρχονταν από ένα μόνο νοσοκομείο στην Ελλάδα και ότι πρόκειται για μελέτη παρατήρησης που δεν αποδεικνύει αιτιώδεις σχέσεις.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Η μαστογραφία προσυμπτωματικού ελέγχου είναι η Νο. 1 άμυνά μας για την ανίχνευση και αντιμετώπιση των καρκίνων του μαστού στα πιο πρώιμα, πιο θεραπεύσιμα στάδια, αλλά είναι επίσης πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους να είναι εξοικειωμένοι με την εμφάνιση και την αίσθηση του δικού τους ιστού του μαστού, έτσι ώστε μερικές φορές οι ανεπαίσθητες αλλαγές να μπορούν να αξιολογηθούν γρήγορα για να μας δώσουν την καλύτερη ευκαιρία στην έγκαιρη ανίχνευση»

Καρκίνος του Μαστού: Λιγότερες από τις μισές γυναίκες αναγνωρίζουν άλλα συμπτώματα εκτός από ένα εξόγκωμα στο στήθος ως πιθανή ένδειξη καρκίνου του μαστού, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που ανατέθηκε από το Ολοκληρωμένο Κέντρο Καρκίνου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο The Ohio State University Comprehensive Cancer Center: The James Η έρευνα διεξήχθη διαδικτυακά (974 συμμετέχοντες) και μέσω τηλεφώνου (30 συμμετέχοντες) από τις 22 έως τις 24 Σεπτεμβρίου 2023. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ένα τρίτο των γυναικών δηλώνουν σύγχυση σχετικά με τις συστάσεις για προληπτικούς ελέγχους καρκίνου του μαστού, ιδιαίτερα εκείνες κάτω των 30 ετών ( 44%).

Επιπλέον, μόλις το 31% των συμμετεχόντων αναγνώρισε μια αναδιπλωμένη, ανεστραμμένη ή προς τα κάτω θηλή ως σύμπτωμα καρκίνου του μαστού και μόλις το 39% αναγνώρισε το συρρίκνωση του μαστού ως σύμπτωμα. Ομοίως, λιγότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες γνώριζαν την απώλεια ότι το αίσθημα του στήθους (41%) και το τρύπημα/πάχυνση του δέρματος του μαστού (45%) θα μπορούσαν να είναι συμπτώματα. Μόλις οι μισοί αναγνώρισαν την έκκριση από τη θηλή (51%) ως ανησυχία που αξίζει ιατρικής φροντίδας. «Η μαστογραφία προσυμπτωματικού ελέγχου είναι η Νο. 1 άμυνά μας για την ανίχνευση και αντιμετώπιση των καρκίνων του μαστού στα πιο πρώιμα, πιο θεραπεύσιμα στάδια, αλλά είναι επίσης πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους να είναι εξοικειωμένοι με την εμφάνιση και την αίσθηση του δικού τους ιστού του μαστού, έτσι ώστε μερικές φορές οι ανεπαίσθητες αλλαγές να μπορούν να αξιολογηθούν γρήγορα για να μας δώσουν την καλύτερη ευκαιρία στην έγκαιρη ανίχνευση», δήλωσε σε δήλωση η Ashley Pariser, M.D., διευθύντρια υπηρεσιών επιβίωσης από καρκίνο του μαστού στο OSUCCC-James.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν δημιουργήσει διάφορες υπηρεσίες υποστήριξης για άτομα που ζουν με τη νόσο του Αλτσχάιμερ και τους φροντιστές τους.

Η νόσος του Αλτσχάιμερ αποτελεί σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία στην Ευρώπη, με έναν αυξανόμενο αριθμό ατόμων που επηρεάζονται από αυτή τη νευροεκφυλιστική πάθηση. Eδώ είναι μια επισκόπηση της νόσου του Αλτσχάιμερ στην Ευρώπη με στοιχεία έως το 2022:

Νόσος Αλτσχάιμερ

• Η νόσος του Αλτσχάιμερ είναι η πιο κοινή μορφή άνοιας στην Ευρώπη, και ευθύνεται για την πλειοψηφία των περιπτώσεων άνοιας.
• Ο επιπολασμός της νόσου του Αλτσχάιμερ στην Ευρώπη ποικίλλει από χώρα σε χώρα, με ορισμένα έθνη να έχουν υψηλότερο επιπολασμό από άλλα.
• Μέχρι το 2050, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των ατόμων που ζουν με τη νόσο του Αλτσχάιμερ στην Ευρώπη θα διπλασιαστεί εάν δεν αναπτυχθούν αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα και θεραπείες.

Προκλήσεις:

• Ο αυξανόμενος επιπολασμός της νόσου του Αλτσχάιμερ θέτει σημαντικές οικονομικές προκλήσεις, υγειονομικής περίθαλψης και φροντίδας για τις ευρωπαϊκές χώρες.
• Η νόσος του Αλτσχάιμερ έχει σημαντικό αντίκτυπο στα άτομα που πάσχουν και τις οικογένειές τους, απαιτώντας συχνά εκτεταμένους πόρους φροντίδας και υγειονομικής περίθαλψης.

Ευαισθητοποίηση και Έρευνα:

• Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν συμμετάσχει ενεργά στην έρευνα και τις πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην καλύτερη κατανόηση της νόσου του Αλτσχάιμερ, στην ανάπτυξη θεραπειών και στη βελτίωση της φροντίδας για τους πληγέντες.
• Οργανισμοί όπως το Alzheimer Europe εργάζονται για την ευαισθητοποίηση και την υποστήριξη των αναγκών των ατόμων με άνοια και των οικογενειών τους σε όλη την ήπειρο.

Υπηρεσίες υποστήριξης:

• Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν δημιουργήσει διάφορες υπηρεσίες υποστήριξης για άτομα που ζουν με τη νόσο του Αλτσχάιμερ και τους φροντιστές τους. Αυτές οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν κλινικές μνήμης, κέντρα ημερήσιας φροντίδας και γραμμές βοήθειας.
• Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, γίνονται προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάρτισης των επαγγελματιών υγείας, διασφαλίζοντας ότι είναι εξοπλισμένοι για να παρέχουν ποιοτική περίθαλψη σε άτομα με νόσο Αλτσχάιμερ.

Πολιτικές και Ερευνητικές Συνεργασίες:

Οι προσπάθειες συνεργασίας μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών έχουν γίνει πιο κοινές. Αυτές οι συνεργασίες περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ερευνητικών ευρημάτων και βέλτιστων πρακτικών στη διαχείριση και υποστήριξη της νόσου του Αλτσχάιμερ.

Προσεγγίσεις Ποικιλομορφίας στη Φροντίδα:

• Η προσέγγιση της Ευρώπης για τη φροντίδα και τη διαχείριση της νόσου του Αλτσχάιμερ ποικίλλει, με ορισμένες χώρες να επικεντρώνονται στην κατ’ οίκον φροντίδα, ενώ άλλες να βασίζονται περισσότερο στη φροντίδα του ιδρύματος.
• Η έννοια των «φιλικών προς την άνοια κοινοτήτων» κερδίζει δυναμική, όπου οι δημόσιοι χώροι και οι υπηρεσίες προσαρμόζονται για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των ατόμων με άνοια.

Ανάπτυξη Έρευνας και Θεραπείας:

Ευρωπαίοι ερευνητές και φαρμακευτικές εταιρείες ασχολούνται ενεργά με τη μελέτη των αιτιών της νόσου του Αλτσχάιμερ και την ανάπτυξη πιθανών θεραπειών. Κλινικές δοκιμές διεξάγονται σε διάφορες χώρες για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα νέων φαρμάκων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κατάσταση όσον αφορά τη νόσο του Αλτσχάιμερ είναι δυναμική, με νέες έρευνες και εξελίξεις πολιτικής να συμβαίνουν τακτικά. Από την τελευταία ενημέρωση του 2022, η Ευρώπη συνέχισε να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που θέτει η νόσος του Αλτσχάιμερ με έμφαση στην έρευνα, τη φροντίδα και την ευαισθητοποίηση. Για τις πιο πρόσφατες και συγκεκριμένες πληροφορίες για την περιοχή, συνιστάται να συμβουλευτείτε πρόσφατες αναφορές και δεδομένα που δημοσιεύθηκαν από οργανισμούς για τη νόσο του Αλτσχάιμερ, ερευνητικά ιδρύματα και κυβερνητικούς φορείς στην Ευρώπη.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι αναγκαστικές, ή αλλιώς ακούσιες νοσηλείες ψυχικά πασχόντων πολιτών στην Ελλάδα είναι οι περισσότερες σε όλη την Ευρώπη.

Ο υφυπουργός Υγείας, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του νέου σχεδίου νόμου, στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην Ελλάδα ο τομέας της ψυχικής υγείας, εξαιτίας του κατακερματισμού των υπηρεσιών.

Αλλαγές στον τομέα της ψυχικής υγείας

Αποτέλεσμα είναι να «ξεχειλίζουν» ράντζα οι Ψυχιατρικές Κλινικές των Νοσοκομείων του ΕΣΥ, όπως είπε, και να συσσωρεύονται νέα χρόνια περιστατικά στην κοινότητα χωρίς να λαμβάνουν τη δέουσα περίθαλψη. «Όποιος έχει χρήματα απευθύνεται στον ιδιωτικό τομέα», παραδέχτηκε ο υφυπουργός, ενώ οι υπόλοιποι πολίτες, όπως είπε, αντιμετωπίζουν ένα σύστημα «κορεσμένο» με υπερκάλυψη κλινών που αγγίζει ακόμη και το 150%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, οι συνολικές κλίνες του ιδιωτικού τομέα για τη νοσηλεία των ψυχιατρικών περιστατικών είναι 4.700, ενώ του δημοσίου -τόσο στις ψυχιατρικές κλινικές όσο και στα ψυχιατρικά νοσοκομεία- δεν ξεπερνούν τις 1.200. Επίσης, υπάρχουν 4.000 κλίνες δομών. Ωστόσο, σημείωσε ο κ. Βαρτζόπουλος, έχουμε την υψηλότερη αναλογία στην Ευρώπη σε αναγκαστικές νοσηλείες (άνω του 50%) επί του συνόλου των ψυχιατρικών νοσηλειών.

Ακούσιες νοσηλείες: Η αποτυχία του συστήματος ψυχικής υγείας

Οι αναγκαστικές, ή αλλιώς ακούσιες νοσηλείες ψυχικά πασχόντων πολιτών στην Ελλάδα είναι οι περισσότερες σε όλη την Ευρώπη. Αυτό επιβεβαιώνεται από πρόσφατη μελέτη που εκπονήθηκε από την Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ).

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, δηλαδή σε Αττική και Θεσσαλονίκη, τα ποσοστά των ατόμων που εισάγονται ακουσίως σε ψυχιατρικές κλινικές είναι -στο σύνολο των νοσηλειών ψυχικά πασχόντων ατόμων- διπλάσια σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρώπης, που βρίσκεται περίπου στο 23%. Αναλυτικότερα, έχουν εντοπιστεί: 57% ακούσιες νοσηλείες στην Αττική επί του συνόλου των νοσηλειών, 53% στη Θεσσαλονίκη και 45% στην Πάτρα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες που παρουσίασαν τη μελέτη το καλοκαίρι, στο πλαίσιο του forum «Παναγιώτης Σακελλαρόπουλος-Διάλογοι Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας», «τα μεγάλα ποσοστά ακούσιων νοσηλειών στην Ελλάδα, ουσιαστικά είναι σύμπτωμα ενός συστήματος που νοσεί, καθώς δεν υπάρχει κοινωνικό σύστημα περίθαλψης ψυχικής υγείας».

Αντίθετα, σε περιοχές της χώρας με ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής περίθαλψης, τα ποσοστά των ακούσιων νοσηλειών πέφτουν κατακόρυφα. Κοντά στον μέσο όρο των χωρών της Ευρώπης είναι οι ακούσιες νοσηλείες στα Ιωάννινα (28%), αλλά και στην Αλεξανδρούπολη (24%).

«Διότι στα Ιωάννινα και στην Αλεξανδρούπολη υπάρχουν ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής περίθαλψης. Δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη παρακολουθούνται από ειδικούς, υπάρχουν κινητές μονάδες και επομένως δεν βρίσκονται μόνοι τους και να αναγκάζονται να μεταβούν με ακούσια όταν πλέον βρίσκονται σε κρίση», τονίζει η κα. Ευγενία Γεωργάκα, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα Ψυχολογίας του ΑΠΘ και εκπροσώπου της ΕΠΑΨΥ.

Τι πρέπει να αλλάξει

Οι κατακερματισμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας αποτελούν το μεγαλύτερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον υφυπουργό κ. Βαρτζόπουλο. Οι κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας έχουν αποκλειστικά σχέση οικονομικής εξάρτησης από το υπουργείο Υγείας, όπως είπε, οπότε δεν μπορεί να διακομιστεί σε ξενώνα, χρόνιο περιστατικό από ψυχιατρικό νοσοκομείο του ΕΣΥ.

«Η μία δομή δεν “βλέπει” την άλλη», σημείωσε χαρακτηριστικά με αποτέλεσμα να μην συνεργάζονται, όπως είπε. Ο νέος φορέας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΕΔΥΨΥ), θα περιλαμβάνει 7 Περιφερειακά Δίκτυα, τα οποία θα λειτουργούν στο πλαίσιο των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ).

Στα Περιφερειακά Δίκτυα θα ενταχθούν τα ψυχιατρικά νοσοκομεία, οι ψυχιατρικές κλινικές των γενικών νοσοκομείων, τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας και οι Μονάδες Ψυχικής Υγείας. Ταυτόχρονα θα ιδρυθεί κι ένας ανεξάρτητος φορέας -εκτός του ΕΚΑΒ- ο οποίος θα συντονίζει τις ψυχιατρικές κλίνες και θα κατευθύνει τους ασθενείς στο σύστημα. Τους χρόνιους ασθενείς μάλιστα θα τους προωθεί σε υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής ένταξης και αποκατάστασης.

Επίσης, σχεδιάζεται η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας στα σωφρονιστικά καταστήματα ενηλίκων, όπως και εναλλακτικών σωφρονιστικών δυνατοτήτων σε παραβατικούς εφήβους. Ο κ. Βαρτζόπουλος ανακοίνωσε, επίσης, ότι το ψυχιατρικό κατάστημα στις φυλακές Κορυδαλλού εντάσσεται στο ΕΣΥ με σκοπό την καλύτερη παροχή ψυχιατρικής φροντίδας στους κρατούμενους που την έχουν ανάγκη.

Τέλος, δημιουργείται Πληροφοριακό Σύστημα Επιδημιολογικής Καταγραφής και Θεραπευτικής Διαχείρισης για τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/