Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Δυστυχώς, πάνω από το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού κινδυνεύει από ανεπάρκεια ψευδαργύρου. Ο ΠΟΥ θεωρεί ότι αυτό συνδέεται με την κακή διατροφή και ότι μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση ασθενειών και στον θάνατο.

Αφότου καταναλώσουμε ένα γεύμα, ο ψευδάργυρος μεταφέρεται στα κύτταρα του σώματός μας. Μέσα σε κάθε κύτταρο, ο ψευδάργυρος συνδέεται με πρωτεΐνες για να υποστηρίξει στη δομή και τη λειτουργία τους. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι περίπου το 10% όλων των πρωτεϊνών χρειάζονται ψευδάργυρο για να λειτουργούν καλά. Έτσι, ο ψευδάργυρος χωρίς πρωτεΐνη είναι σαν να λέμε αυτοκίνητο χωρίς μηχανή. Δεν μπορεί να «δουλέψει» καλά χωριστά από τη μηχανή.

Παρόλο που ο ψευδάργυρος είναι σημαντικός για την υγεία μας αρκετοί παράγοντες σχετικά με την υποστήριξη της κυτταρικής διαδικασίας δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητά, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας με την οποία ενσωματώνεται στις πρωτεΐνες οι οποίες είναι βασικές για την κυτταρική λειτουργία.

Οι ερευνητές που μελετούν πως λειτουργούν τα μέταλλα στα βιολογικά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού ήθελαν να κατανοήσουν πως ο ψευδάργυρος διανέμεται μέσα σε ένα κύτταρο όπως αναφέρουν στο The Conversation οι Andy Weiss, και Caitlin Murdoc μεταδιδακτορικοί φοιτητές Παθολογίας, Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt . Όπως αναφέρουν στο άρθρο τους σκοπός τους ήταν να δουν ποιες πρωτεΐνες στο κύτταρο παίρνουν ψευδάργυρο αρχικά, ειδικά όταν δεν υπάρχουν αρκετές και πως ο ψευδάργυρος φτάνει σε αυτές τις σημαντικές πρωτεΐνες.

Με τη βοήθεια των συνεργατών τους από το εργαστήριο Skaar Lab της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Vanderbilt αλλά και του εργαστηρίου Giedroc στο Πανεπιστήμιο Indiana πρόσφατα αναγνώρισαν το πρώτο γνωστό μόριο το οποίο μεταφέρει τον ψευδάργυρο στις κρίσιμες πρωτεϊνες

Αναγνώρισαν τις πρωτεϊνες που μεταφέρουν τον ψευδάργυρο όπου χρειάζεται

Όπως εξηγούν στο άρθρο τους ερευνούν τα μόρια που παράγει ένα κύτταρο όταν τα επίπεδα ψευδαργύρου είναι χαμηλά. Μια οικογένεια πρωτεϊνών φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γιατί δείχνει ότι θα μπορούσε να είναι δυνητικά μια μεταλλοχαπερόνη, μια πρωτεϊνη δηλαδή που επιλέγει ποια μέταλλα θα εισάγει στο κύτταρο όπως είναι ο ψευδάργυρος και το σίδηρο σε άλλες πρωτεΐνες. Σε αυτή την πρωτεΐνη έδωσαν το όνομα «οικογένεια ZNG1».

Όπως τελικά αποδεικνύεται όλα τα σπονδυλωτά έχουν ένα γονίδιο το οποίο απευθύνεται απευθείας στα κύτταρα που παράγουν ZNG1. Παράλληλα, το ZNG1 συνήθως είναι διαδραστικό με αρκετές άλλες πρωτεΐνες που συνδέονται με τον ψευδάργυρο, με ένα συγκεκριμένα, μια πρωτεινη να ονομάζεται METAP1 να έχει το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Το METAP1 είναι γνωστό ότι ενεργοποιεί πολλές άλλες βασικές πρωτεΐνες μέσα στο κύτταρο. Τα κύτταρα χωρίς τη λειτουργία του METAP δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Αυτή η πρωτεΐνη METAP1 έχει διάδραση με τον ψευδάργυρο σε πολλά έμβια όντα μεταξύ των οποίων τα ποντίκια, τα ψάρια ζέβρα και τους ανθρώπους. Τα ευρήματα υποθέτουν ότι η σχέση μεταξύ των δύο πρωτεϊνών έχει διατηρηθεί για πάνω από 400 χιλιάδες χρόνια γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η ZNG1 έχει υποστηρικτικό ρόλο στην λειτουργία της METAP1.

Για να μελετήσουν το ρόλο της ZNG1 στην υγεία των ζώων τροποποίησαν το γονίδιο που κωδικοποιεί το ZNG1 στα ποντίκια και το ψάρι ζέβρα. Όταν τα ζώα χωρίς ZNG1 είχαν ανεπάρκεια ψευδαργύρου είτε δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ή είχαν αναπτυξιακά προβλήματα. Παρόλο που τα ζώα είχαν ακόμα σημάδια ψευδαργύρου διαθέσιμα, ήταν ανίκανα να χρησιμοποιήσουν τον ψευδάργυρο σωστά. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η πρωτεΐνη ZNG1 βοηθάει στην λειτουργία της πρωτεΐνης METAP1 συνήθως βοηθώντας την να συνδεθεί ή να χρησιμοποιήσει τον ψευδάργυρο.

«Χρησιμοποιώντας μοριακή απεικόνιση και άλλες μεθόδους, παρατηρήσαμε επίσης ότι τα μιτοχόνδρια που παράγουν ενέργεια στα «πεινασμένα» από ψευδάργυρο κύτταρα των ποντικιών χωρίς τις πρωτεϊνες ZNG1 δεν λειτουγούσαν σωστά. Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι όταν υπάρχει ανεπάρκεια ψευδαργύρου» ανααφέρουν οι επιστήμονες.

Σύμφωνα με όσα υποθέτουν οι ερευνητές η πρωτεΐνη ZNG1 υποστηρίζει την λειτουργία και άλλων πρωτεϊνών στα κύτταρα και φαίνεται ότι έχει τον ρόλο του «φύλακα» που διανέμει τον ψευδάργυρο σε ένα δίκτυο από βασικές πρωτεΐνες, οι οποίες και επιτρέπουν σε έναν οργανισμό να επιβιώσει ακόμα και αν ο ψευδάργυρος είναι περιορισμένος.

Αυτή η έρευνα ανοίγει τον δρόμο προς την κατανόηση των κυττάρων που χρησιμοποιούν ψευδάργυρο κατά την διάρκεια της κακής διατροφής η της ανεπάρκειας ψευδαργύρου. Περαιτέρω έρευνα πάνω στη σχέση των πρωτεϊνών με την πρωτεΐνη ZNG1 είναι ακόμα ένα πιο μεγάλο βήμα παρακάτω.

Πηγή: https://theconversation.com/

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρα πιο κοντά στην κατανόηση του φαινομένου που οδηγεί στην φλεγμονή που παρατηρείται σε αυτά τα νοσήματα. Για να επιβεβαιωθεί η υπόθεση εργασίας χρησιμοποιήθηκαν ποντίκια με ρευματοειδή αρθρίτιδα και παρατηρήθηκε ότι η εξάπλωση της φλεγμονώδους απόκρισης συνδέεται με την «διασταύρωση» νευρώνων. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν σήμερα στο ScienceDaily.

Στις φλεγμονώδεις ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα -που πρόκειται για χρόνια ασθένεια – το σώμα επιτίθεται στα δικά του υγιή κύτταρα -και προκαλεί υπεραφθονία φλεγμονής. Αυτές οι ασθένειες περιγράφονται επίσης ως αυτοάνοσες διαταραχές. Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, η φλεγμονή εμφανίζεται κυρίως στις αρθρώσεις. Η φλεγμονώδης απόκριση εξαπλώνεται σε όλο το σώμα, αλλά μέχρι τώρα δεν είχε εντοπιστεί ο μηχανισμός που δημιουργεί αυτή την «απομακρυσμένη» φλεγμονή.

H απάντηση σε αυτού του είδους την φλεγμονή «κρύβεται» στους νευροδιαβιβαστές και τη δράση τους. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το φαινόμενο “gateway reflex” φαίνεται ότι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος παρακάμπτουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να διεισδύσουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να πυροδοτήσουν νευροφλεγμονή. Για να κάνουν αυτό το «ταξίδι» τα ανοσοκύτταρα περνάνε μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία και προσαρμόζονται σύμφωνα με την κατεύθυνση μέσα από την «νευρική διασταύρωση».

Μια ανασκόπηση αυτής της προηγούμενης έρευνας οδήγησε στην υπόθεση ότι η «νευρική διασταύρωση» είναι ο τρόπος με τον οποίο η φλεγμονή εξαπλώνεται σε ολόκληρο το σώμα. Η τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) που εκκρίνεται από τη διασταύρωση αισθητηριακών νευρώνων-ενδονευρώνων είναι δηλαδή το κλειδί για την εξάπλωση της φλεγμονής στις αρθρώσεις, ενεργώντας ως νευροδιαβιβαστής και ενισχυτής φλεγμονής. Να σημειώσουμε εδώ ότι  η ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη) είναι ένα οργανικό μόριο με δεσμούς υψηλής ενέργειας που αποτελείται από δακτύλιο αδενίνης, ριβόζη και τρεις φωσφορικές ομάδες. Έχει θεμελιώδη ρόλο στον μεταβολισμό, καθώς μεταφέρει την απαραίτητη ενέργεια για να διατηρήσει μια σειρά κυτταρικών διεργασιών που λειτουργούν αποτελεσματικά.

Σε κάθε περίπτωση, για να μπορέσουν να εξετάσουν καλύτερα το φαινόμενο αυτό οι ερευνητές χώρισαν τα ποντίκια σε πειραματικές ομάδες και ομάδες ελέγχου. Και οι δύο ομάδες είχαν προβλήματα στον αριστερό αστράγαλο. Όπως παρατηρήθηκε στην πειραματική ομάδα είχε διαταραχθεί το αισθητήριο νευρικό κύκλωμα μεταξύ του δεξιού και του αριστερού αστραγάλου. Στην ομάδα ελέγχου το πρόβλημα είχε «μετακομίσει» στον δεξί αστράγαλο όπως συνήθως συμβαίνει στη συνήθως ρευματοειδή αρθρίτιδα. Παρόλα αυτά, στην πειραματική ομάδα η φλεγμονή είχε ανασταλεί. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να καθοριστεί αν αυτή η ανακάλυψη ισχύει και για τους ανθρώπους.

Η μελέτη https://www.sciencedaily.com/releases/2022/05/220517112216.htm

Πηγή: https://www.biospace.com, * ATP https://el.thpanorama.com

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι καπνιστές έχουν μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη (για άγνωστο λόγο), όμως έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από αυτόν αν αρρωστήσουν, ιδίως αν είναι παχύσαρκοι, δείχνει μια νέα μεγάλη σουηδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λουντ, με επικεφαλής τη δρα Σίλβια Γιόχεμς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό ουρολογικό περιοδικό “European Urology”, ανέλυσαν στοιχεία για 351.448 άνδρες σε βάθος δεκαετιών. Στη διάρκεια της μελέτης 24.731 άνδρες εμφάνισαν καρκίνο του προστάτη και 4.322 πέθαναν από τη νόσο.

Διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος θανάτου ήταν περίπου 20% μεγαλύτερος στους καπνιστές, σε σχέση με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος ήταν ακόμη μεγαλύτερος για τους καπνιστές που ήσαν υπέρβαροι (δείκτης μάζας σώματος 25-30) ή παχύσαρκοι (δείκτης άνω του 30).

Από την άλλη, ενώ είναι γνωστό ότι οι καπνιστές έχουν υψηλότερο κίνδυνο για διάφορους καρκίνους, βρέθηκε ότι οι καπνιστές έχουν γενικά μικρότερη πιθανότητα για θετικό τεστ PSA και διάγνωση καρκίνου του προστάτη. Αυτό ισχύει πρωτίστως για τον χαμηλότερου κινδύνου τοπικό (μη μεταστατικό) καρκίνο του προστάτη, τη μορφή που συχνότερα ανιχνεύεται μέσω τεστ PSA χωρίς την ύπαρξη άλλων συμπτωμάτων.

Η Γιόχεμς δήλωσε ότι «οι καπνιστές έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του προστάτη ανεξάρτητα από το στάδιο του καρκίνου που έγινε η διάγνωση, συνεπώς αφορά όλες τις μορφές της νόσου, από καρκίνους χαμηλού κινδύνου μέχρι μεταστατικούς».

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Τάνια Στοκς επεσήμανε ότι «ένα σημαντικό ερώτημα προς απάντηση είναι κατά πόσο η πρόγνωση για έναν ασθενή μπορεί να βελτιωθεί αν σταματήσει να καπνίζει μετά τη διάγνωση καρκίνου του προστάτη».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Δυστυχώς, πάνω από το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού κινδυνεύει από ανεπάρκεια ψευδαργύρου. Ο ΠΟΥ θεωρεί ότι αυτό συνδέεται με την κακή διατροφή και ότι μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση ασθενειών και στον θάνατο.

Αφότου καταναλώσουμε ένα γεύμα, ο ψευδάργυρος μεταφέρεται στα κύτταρα του σώματός μας. Μέσα σε κάθε κύτταρο, ο ψευδάργυρος συνδέεται με πρωτεΐνες για να υποστηρίξει στη δομή και τη λειτουργία τους. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι περίπου το 10% όλων των πρωτεϊνών χρειάζονται ψευδάργυρο για να λειτουργούν καλά. Έτσι, ο ψευδάργυρος χωρίς πρωτεΐνη είναι σαν να λέμε αυτοκίνητο χωρίς μηχανή. Δεν μπορεί να «δουλέψει» καλά χωριστά από τη μηχανή.

Παρόλο που ο ψευδάργυρος είναι σημαντικός για την υγεία μας αρκετοί παράγοντες σχετικά με την υποστήριξη της κυτταρικής διαδικασίας δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητά, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας με την οποία ενσωματώνεται στις πρωτεΐνες οι οποίες είναι βασικές για την κυτταρική λειτουργία.

Οι ερευνητές που μελετούν πως λειτουργούν τα μέταλλα στα βιολογικά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού ήθελαν να κατανοήσουν πως ο ψευδάργυρος διανέμεται μέσα σε ένα κύτταρο όπως αναφέρουν στο The Conversation οι Andy Weiss, και Caitlin Murdoc μεταδιδακτορικοί φοιτητές Παθολογίας, Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt . Όπως αναφέρουν στο άρθρο τους σκοπός τους ήταν να δουν ποιες πρωτεΐνες στο κύτταρο παίρνουν ψευδάργυρο αρχικά, ειδικά όταν δεν υπάρχουν αρκετές και πως ο ψευδάργυρος φτάνει σε αυτές τις σημαντικές πρωτεΐνες.

Με τη βοήθεια των συνεργατών τους από το εργαστήριο Skaar Lab της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Vanderbilt αλλά και του εργαστηρίου Giedroc στο Πανεπιστήμιο Indiana πρόσφατα αναγνώρισαν το πρώτο γνωστό μόριο το οποίο μεταφέρει τον ψευδάργυρο στις κρίσιμες πρωτεϊνες

Αναγνώρισαν τις πρωτεϊνες που μεταφέρουν τον ψευδάργυρο όπου χρειάζεται

Όπως εξηγούν στο άρθρο τους ερευνούν τα μόρια που παράγει ένα κύτταρο όταν τα επίπεδα ψευδαργύρου είναι χαμηλά. Μια οικογένεια πρωτεϊνών φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γιατί δείχνει ότι θα μπορούσε να είναι δυνητικά μια μεταλλοχαπερόνη, μια πρωτεϊνη δηλαδή που επιλέγει ποια μέταλλα θα εισάγει στο κύτταρο όπως είναι ο ψευδάργυρος και το σίδηρο σε άλλες πρωτεΐνες. Σε αυτή την πρωτεΐνη έδωσαν το όνομα «οικογένεια ZNG1».

Όπως τελικά αποδεικνύεται όλα τα σπονδυλωτά έχουν ένα γονίδιο το οποίο απευθύνεται απευθείας στα κύτταρα που παράγουν ZNG1. Παράλληλα, το ZNG1 συνήθως είναι διαδραστικό με αρκετές άλλες πρωτεΐνες που συνδέονται με τον ψευδάργυρο, με ένα συγκεκριμένα, μια πρωτεινη να ονομάζεται METAP1 να έχει το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Το METAP1 είναι γνωστό ότι ενεργοποιεί πολλές άλλες βασικές πρωτεΐνες μέσα στο κύτταρο. Τα κύτταρα χωρίς τη λειτουργία του METAP δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Αυτή η πρωτεΐνη METAP1 έχει διάδραση με τον ψευδάργυρο σε πολλά έμβια όντα μεταξύ των οποίων τα ποντίκια, τα ψάρια ζέβρα και τους ανθρώπους. Τα ευρήματα υποθέτουν ότι η σχέση μεταξύ των δύο πρωτεϊνών έχει διατηρηθεί για πάνω από 400 χιλιάδες χρόνια γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η ZNG1 έχει υποστηρικτικό ρόλο στην λειτουργία της METAP1.

Για να μελετήσουν το ρόλο της ZNG1 στην υγεία των ζώων τροποποίησαν το γονίδιο που κωδικοποιεί το ZNG1 στα ποντίκια και το ψάρι ζέβρα. Όταν τα ζώα χωρίς ZNG1 είχαν ανεπάρκεια ψευδαργύρου είτε δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ή είχαν αναπτυξιακά προβλήματα. Παρόλο που τα ζώα είχαν ακόμα σημάδια ψευδαργύρου διαθέσιμα, ήταν ανίκανα να χρησιμοποιήσουν τον ψευδάργυρο σωστά. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η πρωτεΐνη ZNG1 βοηθάει στην λειτουργία της πρωτεΐνης METAP1 συνήθως βοηθώντας την να συνδεθεί ή να χρησιμοποιήσει τον ψευδάργυρο.

«Χρησιμοποιώντας μοριακή απεικόνιση και άλλες μεθόδους, παρατηρήσαμε επίσης ότι τα μιτοχόνδρια που παράγουν ενέργεια στα «πεινασμένα» από ψευδάργυρο κύτταρα των ποντικιών χωρίς τις πρωτεϊνες ZNG1 δεν λειτουγούσαν σωστά. Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι όταν υπάρχει ανεπάρκεια ψευδαργύρου» ανααφέρουν οι επιστήμονες.

Σύμφωνα με όσα υποθέτουν οι ερευνητές η πρωτεΐνη ZNG1 υποστηρίζει την λειτουργία και άλλων πρωτεϊνών στα κύτταρα και φαίνεται ότι έχει τον ρόλο του «φύλακα» που διανέμει τον ψευδάργυρο σε ένα δίκτυο από βασικές πρωτεΐνες, οι οποίες και επιτρέπουν σε έναν οργανισμό να επιβιώσει ακόμα και αν ο ψευδάργυρος είναι περιορισμένος.

Αυτή η έρευνα ανοίγει τον δρόμο προς την κατανόηση των κυττάρων που χρησιμοποιούν ψευδάργυρο κατά την διάρκεια της κακής διατροφής η της ανεπάρκειας ψευδαργύρου. Περαιτέρω έρευνα πάνω στη σχέση των πρωτεϊνών με την πρωτεΐνη ZNG1 είναι ακόμα ένα πιο μεγάλο βήμα παρακάτω.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρα πιο κοντά στην κατανόηση του φαινομένου που οδηγεί στην φλεγμονή που παρατηρείται σε αυτά τα νοσήματα. Για να επιβεβαιωθεί η υπόθεση εργασίας χρησιμοποιήθηκαν ποντίκια με ρευματοειδή αρθρίτιδα και παρατηρήθηκε ότι η εξάπλωση της φλεγμονώδους απόκρισης συνδέεται με την «διασταύρωση» νευρώνων. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν σήμερα στο ScienceDaily.

Στις φλεγμονώδεις ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα -που πρόκειται για χρόνια ασθένεια – το σώμα επιτίθεται στα δικά του υγιή κύτταρα -και προκαλεί υπεραφθονία φλεγμονής. Αυτές οι ασθένειες περιγράφονται επίσης ως αυτοάνοσες διαταραχές. Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, η φλεγμονή εμφανίζεται κυρίως στις αρθρώσεις. Η φλεγμονώδης απόκριση εξαπλώνεται σε όλο το σώμα, αλλά μέχρι τώρα δεν είχε εντοπιστεί ο μηχανισμός που δημιουργεί αυτή την «απομακρυσμένη» φλεγμονή.

H απάντηση σε αυτού του είδους την φλεγμονή «κρύβεται» στους νευροδιαβιβαστές και τη δράση τους. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το φαινόμενο “gateway reflex” φαίνεται ότι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος παρακάμπτουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να διεισδύσουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να πυροδοτήσουν νευροφλεγμονή. Για να κάνουν αυτό το «ταξίδι» τα ανοσοκύτταρα περνάνε μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία και προσαρμόζονται σύμφωνα με την κατεύθυνση μέσα από την «νευρική διασταύρωση».

Μια ανασκόπηση αυτής της προηγούμενης έρευνας οδήγησε στην υπόθεση ότι η «νευρική διασταύρωση» είναι ο τρόπος με τον οποίο η φλεγμονή εξαπλώνεται σε ολόκληρο το σώμα. Η τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) που εκκρίνεται από τη διασταύρωση αισθητηριακών νευρώνων-ενδονευρώνων είναι δηλαδή το κλειδί για την εξάπλωση της φλεγμονής στις αρθρώσεις, ενεργώντας ως νευροδιαβιβαστής και ενισχυτής φλεγμονής. Να σημειώσουμε εδώ ότι  η ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη) είναι ένα οργανικό μόριο με δεσμούς υψηλής ενέργειας που αποτελείται από δακτύλιο αδενίνης, ριβόζη και τρεις φωσφορικές ομάδες. Έχει θεμελιώδη ρόλο στον μεταβολισμό, καθώς μεταφέρει την απαραίτητη ενέργεια για να διατηρήσει μια σειρά κυτταρικών διεργασιών που λειτουργούν αποτελεσματικά.

Σε κάθε περίπτωση, για να μπορέσουν να εξετάσουν καλύτερα το φαινόμενο αυτό οι ερευνητές χώρισαν τα ποντίκια σε πειραματικές ομάδες και ομάδες ελέγχου. Και οι δύο ομάδες είχαν προβλήματα στον αριστερό αστράγαλο. Όπως παρατηρήθηκε στην πειραματική ομάδα είχε διαταραχθεί το αισθητήριο νευρικό κύκλωμα μεταξύ του δεξιού και του αριστερού αστραγάλου. Στην ομάδα ελέγχου το πρόβλημα είχε «μετακομίσει» στον δεξί αστράγαλο όπως συνήθως συμβαίνει στη συνήθως ρευματοειδή αρθρίτιδα. Παρόλα αυτά, στην πειραματική ομάδα η φλεγμονή είχε ανασταλεί. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να καθοριστεί αν αυτή η ανακάλυψη ισχύει και για τους ανθρώπους.

Η μελέτη https://www.sciencedaily.com/releases/2022/05/220517112216.htm

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ραγδαία αύξηση παρουσιάζει ο καρκίνος του οισοφάγου σε ολοένα και νεότερες ηλικίες, με τις νεότερες μελέτες να τον συνδέουν πλέον άμεσα με παράγοντες του τρόπου ζωής μας – Τι πρέπει να προσέξουμε

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πέρα από το σημαντικό ποσοστό επιτυχίας αυτής της θεραπείας, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βλαστοκύτταρα από υγιή άτομα για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο.

Τα γλοιοβλαστώματα (GBMs) είναι εξαιρετικά επιθετικοί καρκινικοί όγκοι του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Οι καρκίνοι του εγκεφάλου όπως ο GBM είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν επειδή πολλές θεραπείες για τον καρκίνο δεν μπορούν να περάσουν από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και περισσότερο από το 90% των όγκων GBM επιστρέφουν μετά τη χειρουργική αφαίρεση, παρά το γεγονός ότι η χειρουργική επέμβαση και η επακόλουθη χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία είναι ο πιο επιτυχημένος τρόπος θεραπεύσει την ασθένεια.

Σε μια νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές στο Brigham and Women’s Hospital και στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, οι επιστήμονες επινόησαν μια νέα θεραπευτική στρατηγική για τη θεραπεία των GBM μετά την επέμβαση χρησιμοποιώντας βλαστοκύτταρα που λαμβάνονται από υγιείς δότες που έχουν σχεδιαστεί για να επιτίθενται σε κύτταρα όγκου ειδικά για GBM. Αυτή η στρατηγική έδειξε βαθιά αποτελεσματικότητα σε προκλινικά μοντέλα GBM, με το 100% των ποντικών να ζουν πάνω από 90 ημέρες μετά τη θεραπεία. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Nature Communications.

“Αυτή είναι η πρώτη μελέτη από όσο γνωρίζουμε που προσδιορίζει υποδοχείς στόχους σε καρκινικά κύτταρα πριν από την έναρξη της θεραπείας και χρησιμοποιώντας βιοαποικοδομήσιμη, ενθυλακωμένη σε γέλη, μηχανική θεραπεία με βλαστοκύτταρα μετά από χειρουργική επέμβαση όγκου GBM”, δήλωσε ο Khalid Shah. , MS, Ph.D., διευθυντής του Κέντρου για Βλαστοκύτταρα και Μεταφραστική Ανοσοθεραπεία (CSTI) και αντιπρόεδρος έρευνας στο Τμήμα Νευροχειρουργικής στο Brigham και σχολή στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και στο Ινστιτούτο Βλαστοκυττάρων του Χάρβαρντ (HSCI). “Στο μέλλον, θα εφαρμόσουμε αυτή τη στρατηγική για να εντοπίσουμε έγκαιρα τους υποδοχείς-στόχους αφού κάποιος λάβει μια διάγνωση GBM, και στη συνέχεια να χορηγήσει ένα έγκλειστο σε κάψουλα, κατασκευασμένο από το ράφι, θεραπευτικό βλαστικών κυττάρων από μια προκατασκευασμένη δεξαμενή”.

Πολλές κυτταρικές θεραπείες για τον καρκίνο προέρχονται από τα βλαστοκύτταρα ή τα κύτταρα του ανοσοποιητικού ενός ασθενούς. Ωστόσο, σε μια ασθένεια όπως η GBM, οι περισσότεροι ασθενείς υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση την πρώτη εβδομάδα μετά τη διάγνωση λόγω της ταχείας εξέλιξης της νόσου, δίνοντας λίγο χρόνο για να αναπτύξουν θεραπευτικά μέσα από τους δικούς τους κυτταρικούς τύπους. Αντ ‘αυτού, οι επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα προσέγγιση για τη χρήση αλλογενών βλαστοκυττάρων ή κυττάρων από υγιή άτομα, έτσι ώστε το φάρμακο να είναι άμεσα διαθέσιμο για τη χορήγηση αμέσως την ώρα της επέμβασης. Ο Shah και οι συνεργάτες του αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα πολλών καψουλών που φέρουν τη θεραπευτική ουσία με βλαστοκύτταρα στον εγκέφαλο και βρήκαν μια βιοδιασπώμενη κάψουλα υδρογέλης για να μεταφέρει με επιτυχία τη θεραπεία χωρίς να ξεπλένεται από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Οι ερευνητές εντόπισαν για πρώτη φορά ειδικούς υποδοχείς που επινόησαν «υποδοχείς θανάτου» σε κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTC) -ή καρκινικά κύτταρα στην κυκλοφορία του αίματος- χρησιμοποιώντας έναν γενετικό βιοδείκτη που εκφράζεται συνήθως σε κύτταρα όγκου. Μόλις ταυτοποιήθηκαν, πήραν βλαστοκύτταρα από το μυελό των οστών υγιών ανθρώπινων δοτών και κατασκεύασαν τα κύτταρα για να απελευθερώσουν μια πρωτεΐνη που συνδέεται με τους υποδοχείς του θανάτου και προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο. Έφτιαξαν επίσης έναν διακόπτη ασφαλείας στο σύστημα βλαστοκυττάρων που επιτρέπει την παρακολούθηση βλαστοκυττάρων με απεικόνιση PET και, όταν ενεργοποιηθεί, εξαλείφει τα βλαστοκύτταρα και ενισχύει περαιτέρω τον θάνατο των καρκινικών κυττάρων. Τέλος, η ομάδα του Shah αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών διλειτουργικών κυττάρων (MSCBif) σε ζωικά μοντέλα πρωτοπαθών και επαναλαμβανόμενων όγκων GBM μετά την επέμβαση.

Σημειωτέον, όλα τα ποντίκια που έλαβαν τη θεραπεία με βάση τα βλαστοκύτταρα με έγκλειστο γέλη μετά την επέμβαση ήταν ακόμη ζωντανά 90 ημέρες μετά τη θεραπεία, σε σύγκριση με ποντίκια που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε χειρουργική επέμβαση, η οποία εμφάνισε μέσο χρόνο επιβίωσης 55 ημερών. Οι ερευνητές αξιολόγησαν επιπρόσθετα την ασφάλεια αυτής της κλινικής θεραπείας διενεργώντας αρκετές μελέτες χρησιμοποιώντας διαφορετικές δόσεις της θεραπείας με MSC σε ποντίκια. Δεν βρήκαν σημάδια τοξικότητας σε ποντίκια με ή χωρίς όγκους. Τα ευρήματα της μελέτης ανοίγουν ένα μονοπάτι για κλινικές δοκιμές σε κλινικές δοκιμές φάσης Ι σε ασθενείς με GBM που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο εντός των επόμενων δύο ετών.

“Πέρα από το σημαντικό ποσοστό επιτυχίας αυτής της θεραπείας, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βλαστοκύτταρα από υγιή άτομα για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο”, είπε ο Shah. “Αυτή η εργασία θέτει τα θεμέλια για την έναρξη της κατασκευής μιας μηχανικής θεραπευτικής βιοτράπεζας βλαστοκυττάρων που στοχεύει διαφορετικούς υποδοχείς στα καρκινικά κύτταρα και στα κύτταρα του ανοσοποιητικού στο μικροπεριβάλλον του όγκου που μια μέρα θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για τη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος δύσκολων στη θεραπεία καρκίνους όπως το GBM”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η rTMS είναι μια αγωγή κατά της κατάθλιψης που συνήθως χρησιμοποιείται όταν άλλες μέθοδοι-όπως φάρμακα- δεν είναι αποτελεσματικά σε έναν ασθενή.

Για πρώτη φορά, ερευνητές έδειξαν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν κάποιος υποβάλλεται στην  αντικαταθλιπτική αγωγή  που ονομάζεται επαναληπτικός διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός (rTMS).

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο American Journal of Psychiatry.

Η rTMS είναι μια αγωγή κατά της κατάθλιψης που συνήθως χρησιμοποιείται όταν άλλες μέθοδοι-όπως φάρμακα- δεν είναι αποτελεσματικά σε έναν ασθενή.

Σε μια συνεδρία  rTMS,  μια συσκλευή με ηλεκτρομαγνητικό πηνίο ακουμπά το κεφάλι του ασθενή.

Στη συνέχεια στέλνει μαγνητικό παλμό που διεγείρει τους νευρώνες σε περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τον έλεγχο της διάθεσης- ραχιαίο-πλάγιο προμετωπιαίο φλοιό.

Ο Dr. Vila-Rodriguez του UBC υπέβαλε σε ένα rTMS ασθενείς ενώ έκαναν μαγνητική τομογραφία. Καθώς η τελευταία μπορεί να μετρήσει την εγκεφαλική  δραστηριότητα, οι ερευνητές μπορούσαν να δουν τι αλλαγές συνέβαιναν στον εγκέφαλο σε πραγματικό χρόνο.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι διεγείροντας τον ραχιαίο-πλάγιο προμετωπιαίο φλοιό ενεργοποιήθηκαν και άλλες περιοχές του εγκεφάλου.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν στην αγωγή για ακόμα 4 εβδομάδες και η ομάδα αξιολόγησε αν οι ενεργοποιημένες περιοχές συνδέονταν με το να έχουν οι ασθενείς λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης μετά το τέλος της θεραπείας.

Ο Dr. Vila-Rodriguez δήλωσε ότι ανακαλύφθηκε πως περιοχές του εγκεφάλου που δραστηριοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια rTMS-fMRI συνδέονταν σημαντικά με καλό αποτέλεσμα.

Με το νέο χάρτη του πώς το rTMS διεγείρει διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, ο ερευνητής ελπίζει ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διαπίστωση του πόσο καλά ένας ασθενής ανταποκρίνεται στην αγωγή rTMS . Η αγωγή εγκρίθηκε από το Health Canada πριν από 20 χρόνια, αλλά δεν είναι ακόμα ευρέως διαθέσιμη.

Πηγές:
American Journal of Psychiatry.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μία απλή αλλαγή στη χορήγηση φαρμάκων όσων πάσχουν από λοιμώξεις του αναπνευστικού μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά στην ανθεκτικότητα των μικροβίων, αποκαλύπτει νέα έρευνα

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

“Είναι ενδιαφέρον ότι ο πυρετός δεν περιγράφηκε ως κοινό σύμπτωμα σε αυτές τις περιπτώσεις. Επιπλέον, όλα τα παιδιά ήταν προηγουμένως υγιή”, είπε ο Rodriguez-Baez. «Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι η πιθανότητα το παιδί τους να αναπτύξει ηπατίτιδα είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Μυστηριώδες ξέσπασμα παιδικής ηπατίτιδας: Η ηπατίτιδα, αλλιώς γνωστή ως φλεγμονή του ήπατος, προκαλείται συνήθως από ιούς, φάρμακα ή έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) επικαιροποίησαν πρόσφατα την αρχική τους Συμβουλή Υγείας στις 11 Μαΐου σχετικά με την έρευνά τους για τη μυστηριώδη παγκόσμια επιδημία ηπατίτιδας στα παιδιά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) είπε ότι μια μελέτη ελέγχου κρουσμάτων που θα ολοκληρωθεί αυτή την εβδομάδα θα πρέπει να παρέχει περισσότερη σαφήνεια εάν ο αδενοϊός ή η COVID-19 συνδέονται αιτιολογικά με τη μυστηριώδη κατάσταση, σύμφωνα με πολλές αναφορές.

«Από τις 5 Μαΐου 2022, το CDC και οι κρατικοί εταίροι ερευνούν 109 παιδιά με ηπατίτιδα άγνωστης προέλευσης σε 25 πολιτείες και περιοχές, περισσότερα από τα μισά από τα οποία έχουν βρεθεί θετικά στον αδενοϊό με περισσότερο από το 90% να νοσηλεύεται, το 14% με μεταμοσχεύσεις ήπατος και πέντε θάνατοι υπό έρευνα», ανέφερε το CDC.

Περίπου το 18% των περιπτώσεων παγκοσμίως βρέθηκαν επίσης θετικά στην COVID-19, σύμφωνα με έκθεση της Medical Xpress.

«Η μεγάλη εστίαση την επόμενη εβδομάδα είναι να εξεταστούν οι ορολογικές δοκιμές για προηγούμενη έκθεση και λοιμώξεις με COVID», είπε η Philippa Easterbrook, από το παγκόσμιο πρόγραμμα ηπατίτιδας του ΠΟΥ, σε συνέντευξη Τύπου.

Η Easterbrook είπε ότι εντός της εβδομάδας το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει δεδομένα για μια μελέτη ελέγχου κρουσμάτων που θα συγκρίνει εάν το ποσοστό ανίχνευσης αδενοϊού στα παιδιά που έχουν ηπατίτιδα διαφέρει από αυτό σε άλλα παιδιά που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο που δεν έχουν ηπατική νόσο. «Αυτό θα βοηθήσει πραγματικά να διευκρινιστεί εάν ο [αδενοϊός] είναι απλώς μια τυχαία λοίμωξη που έχει ανιχνευθεί ή υπάρχει μια αιτιολογική ή πιθανή αιτιολογική σύνδεση», είπε η Easterbrook.

“Προς το παρόν, οι κύριες υποθέσεις παραμένουν εκείνες που αφορούν τον αδενοϊό – με επίσης μια σημαντική εξέταση για τον ρόλο της COVID, είτε ως συνλοίμωξη είτε ως λοίμωξη στο παρελθόν.

“Ένα θεμελιώδες ερώτημα είναι εάν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό πρότυπο στην παθολογία του ήπατος σε αυτούς τους ασθενείς.

Ένα τέτοιο μοτίβο μπορεί να παρατηρηθεί στο προχωρημένο στάδιο όταν γίνεται η μεταμόσχευση ήπατος ή νωρίτερα πριν από τη σοβαρή ηπατική βλάβη της άγνωστης διαδικασίας που συσκότισε ένα παλαιότερο χαρακτηριστικό μοτίβο», είπε ο Δρ Daniel Lucey, κλινικός καθηγητής ιατρικής στην Ιατρική Σχολή Dartmouth Geisel.

«Εάν έχει βρεθεί ένα τέτοιο μοτίβο παθολογίας του ήπατος, τότε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτιολογίας της ηπατίτιδας ή τουλάχιστον να χρησιμεύσει στην παροχή ενός ενοποιητικού κλινικοπαθολογικού συνδρόμου το συντομότερο δυνατό».

Κανένα από τα δείγματα ήπατος του Ηνωμένου Βασιλείου “…δεν δείχνει κανένα από τα τυπικά χαρακτηριστικά που μπορεί να περιμένετε με μια φλεγμονή του ήπατος λόγω αδενοϊού, αλλά αναμένουμε περαιτέρω εξέταση βιοψιών”, πρόσθεσε η Easterbrook.

Επειδή οι αδενοϊοί χρησιμοποιούνται σε ορισμένους από τους εμβολιασμούς για την COVID-19, μια θεωρία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πρότεινε μια σχέση μεταξύ του εμβολίου και της επιδημίας ηπατίτιδας στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έχουν αναφερθεί τα περισσότερα κρούσματα, σύμφωνα με το Reuters.

Ωστόσο, αυτοί οι αδενοϊοί στα εμβόλια είναι «αβλαβείς μεταφορείς που έχουν τροποποιηθεί ώστε να μην μπορούν να αναπαραχθούν ή να προκαλέσουν μόλυνση», σύμφωνα με το BBC News. “Δεν υπάρχουν στοιχεία για σύνδεση με το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού (COVID-19).

Η πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ηλικίας κάτω των 5 ετών και είναι πολύ μικρά για να έχουν λάβει το εμβόλιο”, δήλωσε η Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA). Το Εθνικό Εστιακό Σημείο Διεθνών Κανονισμών Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε για πρώτη φορά 10 περιπτώσεις σοβαρής ηπατίτιδας άγνωστης αιτιολογίας στις 5 Απριλίου 2022, σε παιδιά ηλικίας από 11 μηνών έως 5 ετών στη Σκωτία, ανέφερε ο ΠΟΥ.

«Στις 11 Μαΐου, το ευρωπαϊκό CDC ανέφερε συνολικά 449 πιθανές περιπτώσεις σε 27 έθνη, συμπεριλαμβανομένων από την Ευρώπη, την Αμερική (Βόρεια, Κεντρική και Νότια), την Ασία και τη Μέση Ανατολή», είπε ο Lucey.

«Οι υψηλότεροι αριθμοί κρουσμάτων μέχρι στιγμής είναι: Ηνωμένο Βασίλειο (163), ΗΠΑ (109), Ιταλία (35), Ισπανία (22), Βραζιλία (16), Ινδονησία (15), Ισραήλ (12), Σουηδία (9), Αργεντινή (8), Ιαπωνία (7) και Καναδάς (7)». Περισσότερα από πέντε κρούσματα έχουν αναφερθεί μόνο σε έξι χώρες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει αναφέρει τα περισσότερα κρούσματα στον κόσμο, αλλά κανένα παιδί δεν έχει πεθάνει μέχρι στιγμής στη χώρα, σύμφωνα με δήλωση της Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου UKHSA στις 12 Μαΐου.

Η ηπατίτιδα, αλλιώς γνωστή ως φλεγμονή του ήπατος, προκαλείται συνήθως από ιούς, φάρμακα ή έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, σύμφωνα με τη Healthline.

«Τα περισσότερα παιδιά στις αναφερθείσες περιπτώσεις παρουσίασαν γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος», λέει ο Δρ Norberto Rodriguez-Baez, καθηγητής παιδιατρικής Ιατρικού Κέντρου στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Southwestern. «Αυτά τα συμπτώματα ακολουθήθηκαν από ανάπτυξη ίκτερου», πρόσθεσε.

Ίκτερος είναι όταν το δέρμα και τα μάτια κιτρινίζουν επειδή το συκώτι χάνει την ικανότητά του να καθαρίζει σωστά τη χολερυθρίνη, σύμφωνα με τη Healthline.

“Είναι ενδιαφέρον ότι ο πυρετός δεν περιγράφηκε ως κοινό σύμπτωμα σε αυτές τις περιπτώσεις. Επιπλέον, όλα τα παιδιά ήταν προηγουμένως υγιή”, είπε ο Rodriguez-Baez. «Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι η πιθανότητα το παιδί τους να αναπτύξει ηπατίτιδα είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Συνεχίζουμε να υπενθυμίζουμε σε όλους να είναι σε εγρήγορση για τα σημάδια της ηπατίτιδας –ιδιαίτερα τον ίκτερο, να αναζητούν μια κίτρινη απόχρωση στο ασπράδι των ματιών– και να επικοινωνούν με το γιατρό τους αν ανησυχούν», είπε η Δρ. Meera Chand, διευθύντρια κλινικών και αναδυόμενων λοιμώξεων στην Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου UKHSA.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/