Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ερευνητές στο Ινστιτούτο Francis Crick ανέπτυξαν μια τεχνική απεικόνισης για να συλλάβουν πληροφορίες σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφαλικού ιστού σε υποκυτταρικό επίπεδο – μερικά δισεκατομμυριοστά του μέτρου, ενώ ταυτόχρονα συλλαμβάνουν πληροφορίες για το περιβάλλον.

Η μοναδική προσέγγιση που περιγράφεται λεπτομερώς στο Nature Communications σήμερα (25 Μαΐου), ξεπερνά τις προκλήσεις της απεικόνισης ιστών σε διαφορετικές κλίμακες, επιτρέποντας στους επιστήμονες να δουν τα γύρω κύτταρα και τον τρόπο λειτουργίας τους, ώστε να μπορούν να δημιουργήσουν μια πλήρη εικόνα των νευρωνικών δικτύων στον εγκέφαλο. Διάφορες μέθοδοι απεικόνισης χρησιμοποιούνται για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με ιστούς, κύτταρα και υποκυτταρικές δομές. Ωστόσο, μια μεμονωμένη μέθοδος μπορεί να συλλάβει μόνο πληροφορίες είτε για τη δομή είτε για τη λειτουργία του ιστού και κοιτάζοντας λεπτομερώς σε κλίμακα νανομέτρων, οι επιστήμονες χάνουν πληροφορίες για το ευρύτερο περιβάλλον. Αυτό σημαίνει ότι για να αποκτήσετε μια συνολική κατανόηση του ιστού, πρέπει να συνδυαστούν οι τεχνικές απεικόνισης.

Στη μελέτη τους, οι επιστήμονες ανέπτυξαν μια προσέγγιση που συνδυάζει επτά μεθόδους απεικόνισης, συμπεριλαμβανομένης της απεικόνισης in vivo, της ακτινογραφίας σύγχροτρου και της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας όγκου. Έδειξαν την προσέγγισή τους απεικονίζοντας δύο διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου σε ποντίκια – τον οσφρητικό βολβό και τον ιππόκαμπο. Είναι σημαντικό ότι η τεχνική θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου ή μέρη του σώματος, παρέχοντας στους επιστήμονες μια πιο λεπτομερή κατανόηση πολλών διαφορετικών βιολογικών δομών και ιστών.

Κάθε βήμα της διαδικασίας απεικόνισης παρέχει διαφορετικές πληροφορίες. Πρώτον, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν in vivo απεικόνιση ασβεστίου για να οπτικοποιήσουν τους νευρώνες σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και να δουν ποιοι νευρώνες ήταν ενεργοί όταν τα ποντίκια εκτέθηκαν σε οσμές. Μετά την ευθανασία των ποντικών, απεικονίστηκαν δείγματα ιστού εγκεφάλου χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους, συμπεριλαμβανομένης της τομογραφίας ακτίνων Χ σύγχροτρου, η οποία συλλαμβάνει δείγματα μήκους έως και πολλών χιλιοστών. Αυτή η κλίμακα είναι επαρκής για να δουν ολόκληρα νευρωνικά δίκτυα και επίσης πού βρίσκονται συγκεκριμένα κύτταρα ή άλλες δομές στο ευρύτερο πλαίσιο του δείγματος. Είναι σημαντικό ότι αυτή η μέθοδος δεν καταστρέφει το δείγμα, ώστε να μπορεί να απεικονιστεί ξανά χρησιμοποιώντας άλλη τεχνική.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές επέλεξαν περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για να απεικονιστούν με ηλεκτρονική μικροσκοπία, καταγράφοντας περίπλοκες λεπτομέρειες σε υψηλή ανάλυση. Σε ορισμένες περιοχές-στόχους αυτό θα μπορούσε να χαρτογραφήσει λεπτομέρειες τόσο μικρές όσο 10 νανόμετρα, επιτρέποντας τους να δουν μικροσκοπικές δομές όπως οι μεμονωμένες συνάψεις που συνδέουν νευρώνες. Χρησιμοποιώντας αλγόριθμους υπολογιστών, συνδύασαν τα αποτελέσματα για να δημιουργήσουν έναν πλήρη χάρτη της δομής και της λειτουργίας του τμήματος του εγκεφάλου που μελετούσαν, έως και μερικά κυβικά χιλιοστά.

Ο Carles Bosch, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και της εργαστηριακής έρευνας στο Εργαστήριο Sensory Circuits and Neurotechnology στο Crick, σημειώνει: “Η προσέγγισή μας παρέχει έναν αξιόπιστο τρόπο για να ξεπεραστεί η πρόκληση των δομών απεικόνισης σε πολύ διαφορετικές κλίμακες. Πιστεύουμε ότι θα είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να διερευνήσουμε τα νευρωνικά κυκλώματα στους εγκεφάλους των θηλαστικών καθώς και τη δομή και τη λειτουργία άλλων ιστών. Μας ενδιαφέρει να εφαρμόσουμε αυτήν την προσέγγιση στον εγκέφαλο, όπου είναι σημαντικό να συλλέγουμε πληροφορίες για ολόκληρα νευρωνικά δίκτυα μήκους πολλών χιλιοστών μαζί με πληροφορίες για συγκεκριμένους νευρώνες και συνάψεις. Αλλά έχει επίσης μεγάλες δυνατότητες να είναι χρήσιμο σε άλλα περιβάλλοντα, όπως η βιολογία του καρκίνου, όπου οι ερευνητές στοχεύουν να κατανοήσουν τη δραστηριότητα συγκεκριμένων κυττάρων στο ευρύτερο πλαίσιο του όγκου”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες: Οι συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες είναι πολύ πιο κοινές μεταξύ των παιδιών γυναικών που έχουν καρδιακά προβλήματα παρά των ανδρών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν τα δημόσια αρχεία περισσότερων από 2 εκατομμυρίων παιδιών που γεννήθηκαν στη Δανία από το 1977-2011 και συνέκριναν τον κίνδυνο συγγενών καρδιακών ανωμαλιών σε παιδιά με και χωρίς γονέα με καρδιακή ανωμαλία. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη (24/5) στο περιοδικό Circulation: Genomic and Precision Medicine της American Heart Association, διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος συγγενών καρδιακών ανωμαλιών ήταν σχεδόν διπλάσιος στους απογόνους των γυναικών με καρδιακά προβλήματα σε σύγκριση με τα παιδιά των ανδρών, που είχαν επίσης καρδιακές ανωμαλίες.

Επιπλέον, σε σύγκριση με τα παιδιά των γυναικών χωρίς συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, τα παιδιά των γυναικών που είχαν καρδιακά προβλήματα είχαν περισσότερο από πενταπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρδιακή ανωμαλία. Για τα παιδιά ανδρών με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, ο κίνδυνος ήταν τριπλάσιος.

Η Δρ Nina Øyen, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, είπε ότι τα ευρήματα ήταν κάπως αναμενόμενα επειδή παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν σε μικρότερες μελέτες στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως εξεπλάγη που οι γυναίκες είχαν περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν παιδιά με τον ίδιο τύπο καρδιακής ανωμαλίας. Τα ευρήματα «είναι σημαντικά για τη γενετική συμβουλευτική και την προγεννητική έρευνα, ειδικά τώρα που ένας αυξανόμενος αριθμός ατόμων με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες επιβιώνουν μέχρι την ενηλικίωση και είναι αρκετά υγιείς για να κάνουν παιδιά», δήλωσε η Øyen, καθηγήτρια επιδημιολογίας στο τμήμα παγκόσμιας δημόσιας υγείας και πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν στη Νορβηγία.

Η ίδια σημείωσε ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους γιατρούς να συμβουλεύσουν τους υποψήφιους γονείς με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες. Η μελέτη “μπορεί επίσης να παρέχει ενδείξεις για να βελτιώσουμε την κατανόησή μας για τη γενετική αρχιτεκτονική των καρδιακών δυσπλασιών”, δήλωσε η Øyen,που είναι επίσης ανώτερη σύμβουλος ιατρικής γενετικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Haukeland στη Νορβηγία.

Πάντως, η Øyen εξήγησε ότι δεν είναι ακόμη σαφές, γιατί οι γυναίκες είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν παιδιά με τον ίδιο τύπο καρδιακής ανωμαλίας, ιδιαίτερα ανωμαλίες που διαταράσσουν την οδό για την έξοδο του αίματος από την καρδιά.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

 Πολλοί ασθενείς με COVID-19 συνεχίζουν να παλεύουν με προβλήματα υγείας περισσότερο από ένα χρόνο μετά τη λοίμωξη, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Συγκεκριμένα, οι ασθενείς συνεχίζουν να υποφέρουν από νευρολογικά συμπτώματα, κόπωση και μειωμένη ποιότητα ζωής πολύ μετά την αρχική τους μόλυνση. «Μας εξέπληξε η επιμονή των περισσότερων εξουθενωτικών νευρολογικών συμπτωμάτων των ασθενών μας και η καθυστερημένη εμφάνιση συμπτωμάτων που υποδηλώνουν δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος», δήλωσε ο Δρ Igor Koralnik, ο οποίος επιβλέπει την κλινική Neuro COVID-19 στο Northwestern Medicine, στο Σικάγο. Για τη μελέτη, η ομάδα του μελέτησε την ανάπτυξη νευρολογικών συμπτωμάτων σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς COVID-19 στην κλινική. Έχει περιθάλψει σχεδόν 1.400 ασθενείς από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κατά μέσο όρο, οι lασθενείς με long Covid συνέχισαν να έχουν εγκεφαλική ομίχλη, μούδιασμα/μυρμήγκιασμα, πονοκέφαλο, ζάλη, θολή όραση, εμβοές και κόπωση για 15 μήνες μετά την αρχική τους μόλυνση, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Κατά την αξιολόγηση των ασθενών έξι έως εννέα μήνες μετά την πρώτη τους επίσκεψη στην κλινική, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο καρδιακός ρυθμός, η διακύμανση της αρτηριακής πίεσης και τα γαστρεντερικά συμπτώματα αυξήθηκαν. Ταυτόχρονα, μειώθηκε η απώλεια γεύσης και όσφρησης.

Άλλες μελέτες έχουν δώσει παρόμοια αποτελέσματα.

«Αυτή η μελέτη είναι νέα και αναφέρει τη μεγαλύτερη περίοδο παρακολούθησης νευρολογικών συμπτωμάτων που επηρεάζουν μη νοσηλευόμενους ασθενείς που πάσχουν από μακρά COVID οπουδήποτε στον κόσμο», δήλωσε ο Koralnik, επικεφαλής νευρο-μολυσματικών ασθενειών και παγκόσμιας νευρολογίας. Η μελέτη επικεντρώθηκε σε ασθενείς που αξιολογήθηκαν αρχικά μεταξύ Μαΐου και Νοεμβρίου 2020. Τα αρχικά τους συμπτώματα COVID ήταν ήπια και ποτέ δεν νοσηλεύτηκαν για πνευμονία ή χαμηλά επίπεδα οξυγόνου. Τα ευρήματα αποτελούν συνέχεια μιας μελέτης του Μαρτίου 2021 από την ίδια ομάδα. Σε αυτή τη μελέτη, το 85% των ασθενών με μακρά Covid είχαν τέσσερα ή περισσότερα νευρολογικά συμπτώματα που επηρέασαν την ποιότητα ζωής τους. Η σκέψη και η μνήμη επηρεάστηκαν επίσης σε μερικούς.

Οι ερευνητές δεν βρήκαν σημαντική αλλαγή στη συχνότητα των περισσότερων νευρολογικών συμπτωμάτων μεταξύ του πρώτου και του επόμενου ραντεβού. Αυτά περιελάμβαναν: εγκεφαλική ομίχλη, με το 81% να την αναφέρει αρχικά και το 71% στην παρακολούθηση. μούδιασμα και μυρμήγκιασμα (69% έναντι 65%), πονοκέφαλος (67% έναντι 54%), ζάλη (50% έναντι 54%), θολή όραση (34% έναντι 44%). και κόπωση (87% έναντι 81%). Στην αρχική επίσκεψη, το 63% ανέφερε απώλεια γεύσης, σε σύγκριση με 27% στην παρακολούθηση. και η απώλεια όσφρησης μειώθηκε από 58% σε 21%. Αλλά το 56% είχε διακύμανση του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης στην παρακολούθηση, σε σύγκριση με 35% αρχικά. Και το 48% είχε γαστρεντερικά συμπτώματα, έναντι του 27% αρχικά, έδειξαν τα ευρήματα.

Στην νέα μελέτη, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες ήταν 43 ετών και σχεδόν τα τρία τέταρτα ήταν γυναίκες. Τα ευρήματα της δημοσιεύτηκαν διαδικτυακά στις 24 Μαΐου στο Annals of Clinical and Translational Neurology.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αυτές οι γνώσεις στους βασικούς μηχανισμούς της επιδιόρθωσης της καρδιάς είναι το πρώτο βήμα προς την ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη διατήρηση της καρδιακής λειτουργίας.

Η ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος και το λεμφικό σύστημα είναι κεντρικής σημασίας για την επιδιόρθωση της καρδιάς μετά από καρδιακή προσβολή, αναφέρει έρευνα των Ann & Robert H. Lurie Children’s Hospital of Chicago και Northwestern University Feinberg Cardiovascular Research Institute.

Αυτές οι γνώσεις στους βασικούς μηχανισμούς της επιδιόρθωσης της καρδιάς είναι το πρώτο βήμα προς την ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη διατήρηση της καρδιακής λειτουργίας.

Ο Edward Thorp, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε πως τα μακροφάγα ή τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, που σπεύδουν στον τόπο της καρδιάς μετά την καρδιακή προσβολή για να ”φάνε” ιστό που έχει υποστεί βλάβη ή έχει νεκρωθεί,

επίσης προάγουν τον  αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGFC), που προκαλεί τη δημιουργία νέων λεμφικών αγγείων και προάγει την ίαση.

Ανθρωποι που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι ορισμένα μακροφάγα που φτάνουν στην περιοχή της βλάβης είναι προφλεγμονώδη και δεν προκαλούν VEGFC.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές επικύρωσαν ένα νέο τεστ αντισωμάτων για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Δελφίνια: Τα δελφίνια χρησιμοποιούν κοραλλιογενή ύφαλο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, σύμφωνα με μελέτη Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν τις δερματικές παθήσεις τριβόμενα με κοράλλια, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση Δελφίνια που τρίβονται στα κοράλλια με υποψία ότι έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες. Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν δερματικές παθήσεις τρίβοντας τον εαυτό τους με κοράλλια, σύμφωνα με μια πρόσφατη αναφορά στο περιοδικό iScience. Οι ερευνητές ανέφεραν στην έκθεση ότι τα κοράλλια έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες και πρότειναν στα δελφίνια να χρησιμοποιούν τα θαλάσσια ασπόνδυλα για να θεραπεύσουν δερματικές παθήσεις.

Τα δελφίνια παρατηρήθηκαν να τρίβονται πάνω σε συγκεκριμένα κοράλλια.

Η συνεπικεφαλής συγγραφέας Angela Ziltener, η οποία είναι επίσης βιολόγος άγριας ζωής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία, είπε σε ένα δελτίο τύπου ότι παρατήρησε ότι τα δελφίνια στη Βόρεια Ερυθρά Θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου ήταν επιλεκτικά ως προς το ποια κοράλλια τρίβονταν. «Δεν είχα δει αυτή τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών που περιγράφηκε προηγουμένως και ήταν ξεκάθαρο ότι τα δελφίνια ήξεραν ακριβώς ποιο κοράλλι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν», είπε ο Ziltener στην κυκλοφορία και πρόσθεσε: «Σκέφτηκα, «Πρέπει να υπάρχει λόγος». Αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη της ομάδας των δελφινιών, η Ziltener και η ομάδα της εντόπισαν και πήραν δείγματα από τα κοράλλια στα οποία τα δελφίνια επέλεξαν να τριφτούν.

Οι ερευνητές είπαν ότι όταν τα ρινοδέλφινα του Ινδο-Ειρηνικού τρίβονταν επανειλημμένα στο κοράλλι, οι μικροσκοπικοί πολύποδες που αποτελούν το κοράλλι απελευθέρωσαν βλέννα.

Η ομάδα συνέλεξε και ανέλυσε δείγματα της βλέννας.

Η επικεφαλής συγγραφέας Gertrud Morlock, η οποία είναι αναλυτικός χημικός και επιστήμονας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Justus Liebig Giessen στη Γερμανία, εξέτασε τα δείγματα του γοργονικού κοραλλιού Rumphella aggregata, του δερμάτινου κοραλλιού Sarcophyton sp. και του σπόγγου Ircinia sp.

Οι ερευνητές ανέφεραν στην ανακοίνωση ότι βρήκαν 17 ενεργούς μεταβολίτες με αντιβακτηριδιακές, αντιοξειδωτικές, ορμονικές και τοξικές δράσεις.

Οι συγγραφείς της μελέτης πρότειναν ότι η βλέννα έπαιζε ρόλο στη ρύθμιση του μικροβιώματος του δέρματος του δελφινιού και στη θεραπεία λοιμώξεων.

«Το επαναλαμβανόμενο τρίψιμο επιτρέπει στους ενεργούς μεταβολίτες να έρθουν σε επαφή με το δέρμα των δελφινιών», είπε ο Morlock στην ανακοίνωση.

«Αυτοί οι μεταβολίτες θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν να επιτύχουν ομοιόσταση του δέρματος και να είναι χρήσιμοι για προφύλαξη ή βοηθητική θεραπεία έναντι μικροβιακών λοιμώξεων».

Νέα έρευνα λέει ότι τα δελφίνια «μιλούν» μεταξύ τους όπως οι άνθρωποι.

Ο Ziltener πρόσθεσε ότι οι ύφαλοι χρησίμευαν ως υπνοδωμάτια και παιδικές χαρές για τα δελφίνια και μετά από έναν υπνάκο, τα δελφίνια συνήθως έκαναν τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών. «Είναι σχεδόν σαν να κάνουν ντους, να καθαρίζονται πριν κοιμηθούν ή ξυπνήσουν για την ημέρα», είπε ο Zieltener στην ανακοίνωση.

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Ενώ η ομάδα του Ziltener προτείνει ότι τα κοράλλια μπορεί να έχουν φαρμακευτική επίδραση στο δέρμα των δελφινιών, ορισμένες μελέτες περιέγραψαν μια δυσμενή κατάσταση που ονομάζεται δερματίτιδα των κοραλλιών που μπορεί να εμφανιστεί στους ανθρώπους όταν αγγίζουν τα κοράλλια.

Μια μελέτη είπε ότι τα κοράλλια «είναι γνωστό ότι παράγουν μια τοξική ουσία η οποία όταν έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας».

Ορισμένοι θαλάσσιοι βιολόγοι και ειδικοί σε ζώα είπαν στο FOX News ότι η μελέτη είναι ενδιαφέρουσα, ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Σημείωσαν επίσης ότι ανησυχούν ότι μια μελέτη σαν αυτή θα προσέλκυε περισσότερους ανθρώπους στους κοραλλιογενείς υφάλους, θέτοντας σε κίνδυνο την ύπαρξη του υφάλου.

Οι επιστήμονες είπαν στη μελέτη ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι απειλούνται σοβαρά από ζημιές που προκαλούνται από τουρίστες, ρύπανση των υδάτων, ασθένειες και καταστροφή οικοτόπων.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η μελέτη διαπίστωσε ότι για τους περισσότερους ασθενείς με καρκίνο, τα επίπεδα πόνου βελτιώθηκαν σημαντικά και άλλα συμπτώματα λόγω της πάθησης μειώθηκαν επίσης με τη χρήση ιατρικής κάνναβης.

Η ιατρική κάνναβη φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στη μάχη κατά του καρκινικού πόνου, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 20/5 στο Frontiers in Pain Research.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι για τους περισσότερους ασθενείς με καρκίνο, τα επίπεδα πόνου βελτιώθηκαν σημαντικά και άλλα συμπτώματα μειώθηκαν επίσης με τη χρήση ιατρικής κάνναβης. Οι ογκολογικοί ασθενείς συνήθως υποφέρουν από κατάθλιψη, άγχος και αϋπνία εκτός από πόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Το να υποφέρει ο πάσχον από τέτοια συμπτώματα επιδεινώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πορεία του.

«Παραδοσιακά, ο πόνος που σχετίζεται με τον καρκίνο αντιμετωπίζεται κυρίως με οπιοειδή αναλγητικά, αλλά οι περισσότεροι ογκολόγοι αντιλαμβάνονται τη θεραπεία με οπιοειδή ως επικίνδυνη, επομένως απαιτούνται εναλλακτικές θεραπείες», εξήγησε ο συγγραφέας David Meiri, επίκουρος καθηγητής στο Technion Israel Institute of Technology.

Οι παρενέργειες των οποιοειδών

Τα οπιοειδή είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά αναλγητικά, αλλά μπορεί να έχουν δυσάρεστες παρενέργειες. Το πιο σημαντικό είναι ότι πολλά απ’ αυτά- ιδιαίτερα το συνθετικό οπιοειδές φαιντανύλη (σ.σ. συνθετικό οπιοειδές το οποίο χρησιμοποιείται ως αναλγητικό κατά τη διάρκεια της αναισθησίας)- είναι εξαιρετικά εθιστικά και μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο από υπερβολική δόση.

Πώς έγινε η έρευνα με την ιατρική κάνναβη

Οι ερευνητές είχαν τη βοήθεια πιστοποιημένων ογκολόγων που εξέδωσαν άδειες φαρμακευτικής κάνναβης στους ασθενείς τους. Εξήγησαν, επίσης, στους ασθενείς που πήραν μέρος στη μελέτη τα συμπτώματα και τα χαρακτηριστικά της νόσου καθώς και τη δράση της ιατρικής κάνναβης.

«Οι ασθενείς συμπλήρωσαν ανώνυμα ερωτηματολόγια πριν από την έναρξη της θεραπείας που επαναλήφθηκε και σε άλλες χρονικές στιγμές τους επόμενους έξι μήνες», εξήγησε ο συγγραφέας της μελέτης Gil Bar Sela, αναπληρωτής καθηγητής στο ιατρικό κέντρο Ha’Emek Afula. «Συλλέξαμε δεδομένα για έναν αριθμό παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων πόνου, της κατανάλωσης αναλγητικών, της επιβάρυνσης των συμπτωμάτων του καρκίνου, των σεξουαλικών προβλημάτων και των παρενεργειών», δήλωσε ο Bar-Sela.

Μετά την ανάλυση των δεδομένων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς είχαν βελτιωθεί αισθητά με αποτέλεσμα να μειωθεί η ποσότητα και η συχνότητα της χρήσης οπιοειδών που τους εχορηγείτο. Να σημειωθεί πως σχεδόν το 50% των ασθενών διέκοψαν όλα τα άλλα παυσίπονα μετά από έξι μήνες θεραπείας με φαρμακευτική κάνναβη.

«Αν και η μελέτη μας ήταν πολύ περιεκτική και παρουσίασε πρόσθετες προοπτικές για την ιατρική κάνναβη, το φύλο, την ηλικία και την εθνικότητα, καθώς και τους τύπους καρκίνου και το στάδιο του καρκίνου σήμαινε ότι η ποικιλία των ασθενών στη μελέτη μας ήταν ευρείας κλίμακας», κατέληξε ο Meiri, «Ως εκ τούτου, μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να διερευνήσουν το επίπεδο αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής κάνναβης σε συγκεκριμένες υποομάδες ασθενών με καρκίνο με πιο κοινά χαρακτηριστικά».

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Τον κώδωνα του κινδύνου για την μελλοντική καρδιαγγειακή υγεία των γυναικών κρούει νέα έρευνα σύμφωνα με την οποία διπλασιάστηκε το ποσοστό των σχετιζόμενων με την υπέρταση διαταραχών κύησης μέσα σε δώδεκα χρόνια

 

Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/

Το σύνδρομο Hutchinson-Gilford Progeria είναι μια εξαιρετικά σπάνια πολυσυστηματική ασθένεια «πρόωρης γήρανσης». Μπορεί να διαγνωστεί με γενετικές εξετάσεις αλλά και με βάση ένα σταθερό πρότυπο κλινικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της περιορισμένης ανάπτυξης, των χαρακτηριστικών χαρακτηριστικών του προσώπου όπως το πηγούνι που υποχωρεί και μια στενή, μυτερή μύτη, απώλεια μαλλιών και σωματικού λίπους, συνωστισμένα δόντια, μικρά και εύθραυστα οστά και ακαμψία των αρθρώσεων. Τα περισσότερα παιδιά πεθαίνουν στην αρχή της εφηβείας τους λόγω σοβαρών καρδιαγγειακών επιπλοκών σε μέση ηλικία 14,5 ετών.

Το σύνδρομο Hutchinson-Gilford Progeria είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η συχνότητα εμφάνισης είναι περίπου 1 στις 4 εκατομμύρια γεννήσεις με επιπολασμό 1 στα 20 εκατομμύρια ζωντανά άτομα. Οι προγεροειδείς λαμινοπάθειες είναι ακόμη πιο σπάνιες γενετικές ασθένειες που σχετίζονται με το Σύνδρομο Προγηρίας Hutchinson-Gilford και έχουν κλινικά χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά της φυσιολογικής γήρανσης, όπως απώλεια μαλλιών, χαμηλό ανάστημα, καρδιαγγειακές παθήσεις και οστεοπόρωση.

Δεν υπάρχουν εγκεκριμένα φάρμακα για τη θεραπεία παιδιών με σύνδρομο Hutchinson-Gilford Progeria ή με προγεροειδείς ελαιοπάθειες. Στους ασθενείς παρέχεται το καλύτερο επίπεδο φροντίδας για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων.

Τα αποτελέσματα της μελέτης

Το φάρμακο χορηγείται σε ασθενείς σε σκληρές κάψουλες δύο φορές την ημέρα. Το Lonafarnib είναι ένας ειδικός αναστολέας της φαρνεσυλτρανσφεράσης (FTI). Αποδείχθηκε ότι η λοναφαρνίμπη εμποδίζει τον σχηματισμό ανώμαλης προγερίνης και πρωτεϊνών που μοιάζουν με προγερίνη στα κύτταρα, προάγοντας έτσι τη διατήρηση της ακεραιότητας και της λειτουργίας των κυττάρων. Επιπλέον, τα επίπεδα προγερίνης μειώθηκαν υπό τη συνέχιση της θεραπείας με lonafarnib. Αυτό σημαίνει ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία επιβιώνουν περισσότερο, κατά μέσο όρο περίπου μισό χρόνο.

Η επιτροπή ανθρώπινων φαρμάκων του EMA ( CHMP ) στήριξε τη σύστασή της για άδεια κυκλοφορίας σε θετικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της διάρκειας ζωής των ασθενών που έλαβαν θεραπεία σε σύγκριση με τους ιστορικούς ασθενείς που δεν έλαβαν θεραπεία, από δύο ξεχωριστές κοόρτες ενός σκέλους στο όφελος επιβίωσης. Το μέγεθος του δείγματος σε αυτές τις κοόρτες είναι πολύ περιορισμένο δεδομένης της σπάνιας φύσης της πάθησης.

Οι περισσότεροι από τους ασθενείς στις κλινικές μελέτες παρουσίασαν μέτριες ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τους πρώτους 4 – 6 μήνες της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν έμετος, ναυτία, διάρροια, κόπωση, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, μειωμένη όρεξη και πονοκέφαλος.

Η άδεια κυκλοφορίας για το φάρμακο συστήθηκε υπό εξαιρετικές περιπτώσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η άδεια μπορεί να χορηγηθεί με την επιφύλαξη ορισμένων ειδικών υποχρεώσεων , οι οποίες θα επανεξετάζονται ετησίως. Αυτό συμβαίνει όταν ο αιτών μπορεί να αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να παράσχει ολοκληρωμένα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του φαρμακευτικού προϊόντος , είτε λόγω της σπανιότητας της πάθησης για την οποία προορίζεται, είτε λόγω περιορισμένης επιστημονικής γνώσης στον σχετικό τομέα είτε λόγω ηθικών κριτηρίων στη συλλογή τέτοιων δεδομένων.

Η γνώμη που ενέκρινε η CHMP είναι ένα ενδιάμεσο βήμα στην πορεία της θεραπείας για την πρόσβαση των ασθενών. Η γνώμη θα σταλεί τώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΕΚ) για την έκδοση απόφασης σχετικά με άδεια κυκλοφορίας σε όλη την ΕΕ. Μετά τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας, οι αποφάσεις σχετικά με την τιμή και την αποζημίωση θα λαμβάνονται σε επίπεδο κάθε κράτους μέλους, λαμβάνοντας υπόψη τον πιθανό ρόλο ή τη χρήση αυτού του φαρμάκου στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος υγείας αυτής της χώρας.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Δυστυχώς, πάνω από το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού κινδυνεύει από ανεπάρκεια ψευδαργύρου. Ο ΠΟΥ θεωρεί ότι αυτό συνδέεται με την κακή διατροφή και ότι μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση ασθενειών και στον θάνατο.

Αφότου καταναλώσουμε ένα γεύμα, ο ψευδάργυρος μεταφέρεται στα κύτταρα του σώματός μας. Μέσα σε κάθε κύτταρο, ο ψευδάργυρος συνδέεται με πρωτεΐνες για να υποστηρίξει στη δομή και τη λειτουργία τους. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι περίπου το 10% όλων των πρωτεϊνών χρειάζονται ψευδάργυρο για να λειτουργούν καλά. Έτσι, ο ψευδάργυρος χωρίς πρωτεΐνη είναι σαν να λέμε αυτοκίνητο χωρίς μηχανή. Δεν μπορεί να «δουλέψει» καλά χωριστά από τη μηχανή.

Παρόλο που ο ψευδάργυρος είναι σημαντικός για την υγεία μας αρκετοί παράγοντες σχετικά με την υποστήριξη της κυτταρικής διαδικασίας δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητά, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας με την οποία ενσωματώνεται στις πρωτεΐνες οι οποίες είναι βασικές για την κυτταρική λειτουργία.

Οι ερευνητές που μελετούν πως λειτουργούν τα μέταλλα στα βιολογικά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού ήθελαν να κατανοήσουν πως ο ψευδάργυρος διανέμεται μέσα σε ένα κύτταρο όπως αναφέρουν στο The Conversation οι Andy Weiss, και Caitlin Murdoc μεταδιδακτορικοί φοιτητές Παθολογίας, Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt . Όπως αναφέρουν στο άρθρο τους σκοπός τους ήταν να δουν ποιες πρωτεΐνες στο κύτταρο παίρνουν ψευδάργυρο αρχικά, ειδικά όταν δεν υπάρχουν αρκετές και πως ο ψευδάργυρος φτάνει σε αυτές τις σημαντικές πρωτεΐνες.

Με τη βοήθεια των συνεργατών τους από το εργαστήριο Skaar Lab της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Vanderbilt αλλά και του εργαστηρίου Giedroc στο Πανεπιστήμιο Indiana πρόσφατα αναγνώρισαν το πρώτο γνωστό μόριο το οποίο μεταφέρει τον ψευδάργυρο στις κρίσιμες πρωτεϊνες

Αναγνώρισαν τις πρωτεϊνες που μεταφέρουν τον ψευδάργυρο όπου χρειάζεται

Όπως εξηγούν στο άρθρο τους ερευνούν τα μόρια που παράγει ένα κύτταρο όταν τα επίπεδα ψευδαργύρου είναι χαμηλά. Μια οικογένεια πρωτεϊνών φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γιατί δείχνει ότι θα μπορούσε να είναι δυνητικά μια μεταλλοχαπερόνη, μια πρωτεϊνη δηλαδή που επιλέγει ποια μέταλλα θα εισάγει στο κύτταρο όπως είναι ο ψευδάργυρος και το σίδηρο σε άλλες πρωτεΐνες. Σε αυτή την πρωτεΐνη έδωσαν το όνομα «οικογένεια ZNG1».

Όπως τελικά αποδεικνύεται όλα τα σπονδυλωτά έχουν ένα γονίδιο το οποίο απευθύνεται απευθείας στα κύτταρα που παράγουν ZNG1. Παράλληλα, το ZNG1 συνήθως είναι διαδραστικό με αρκετές άλλες πρωτεΐνες που συνδέονται με τον ψευδάργυρο, με ένα συγκεκριμένα, μια πρωτεινη να ονομάζεται METAP1 να έχει το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Το METAP1 είναι γνωστό ότι ενεργοποιεί πολλές άλλες βασικές πρωτεΐνες μέσα στο κύτταρο. Τα κύτταρα χωρίς τη λειτουργία του METAP δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Αυτή η πρωτεΐνη METAP1 έχει διάδραση με τον ψευδάργυρο σε πολλά έμβια όντα μεταξύ των οποίων τα ποντίκια, τα ψάρια ζέβρα και τους ανθρώπους. Τα ευρήματα υποθέτουν ότι η σχέση μεταξύ των δύο πρωτεϊνών έχει διατηρηθεί για πάνω από 400 χιλιάδες χρόνια γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η ZNG1 έχει υποστηρικτικό ρόλο στην λειτουργία της METAP1.

Για να μελετήσουν το ρόλο της ZNG1 στην υγεία των ζώων τροποποίησαν το γονίδιο που κωδικοποιεί το ZNG1 στα ποντίκια και το ψάρι ζέβρα. Όταν τα ζώα χωρίς ZNG1 είχαν ανεπάρκεια ψευδαργύρου είτε δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ή είχαν αναπτυξιακά προβλήματα. Παρόλο που τα ζώα είχαν ακόμα σημάδια ψευδαργύρου διαθέσιμα, ήταν ανίκανα να χρησιμοποιήσουν τον ψευδάργυρο σωστά. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η πρωτεΐνη ZNG1 βοηθάει στην λειτουργία της πρωτεΐνης METAP1 συνήθως βοηθώντας την να συνδεθεί ή να χρησιμοποιήσει τον ψευδάργυρο.

«Χρησιμοποιώντας μοριακή απεικόνιση και άλλες μεθόδους, παρατηρήσαμε επίσης ότι τα μιτοχόνδρια που παράγουν ενέργεια στα «πεινασμένα» από ψευδάργυρο κύτταρα των ποντικιών χωρίς τις πρωτεϊνες ZNG1 δεν λειτουγούσαν σωστά. Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι όταν υπάρχει ανεπάρκεια ψευδαργύρου» ανααφέρουν οι επιστήμονες.

Σύμφωνα με όσα υποθέτουν οι ερευνητές η πρωτεΐνη ZNG1 υποστηρίζει την λειτουργία και άλλων πρωτεϊνών στα κύτταρα και φαίνεται ότι έχει τον ρόλο του «φύλακα» που διανέμει τον ψευδάργυρο σε ένα δίκτυο από βασικές πρωτεΐνες, οι οποίες και επιτρέπουν σε έναν οργανισμό να επιβιώσει ακόμα και αν ο ψευδάργυρος είναι περιορισμένος.

Αυτή η έρευνα ανοίγει τον δρόμο προς την κατανόηση των κυττάρων που χρησιμοποιούν ψευδάργυρο κατά την διάρκεια της κακής διατροφής η της ανεπάρκειας ψευδαργύρου. Περαιτέρω έρευνα πάνω στη σχέση των πρωτεϊνών με την πρωτεΐνη ZNG1 είναι ακόμα ένα πιο μεγάλο βήμα παρακάτω.

Πηγή: https://theconversation.com/

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/