Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ενα νέο σύστημα υψηλής τεχνολογίας μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να κάνουν την καλύτερη δυνατή διαχείριση των κλινών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας COVID-19, οι οποίες είναι πολύτιμες και δυσεύρετες μέσα στην πανδημία. Και αυτό διότι προβλέπει με πολύ μεγάλη ακρίβεια ποιοι ασθενείς με νέο κοροναϊό θα χρειαστούν εισαγωγή σε ΜΕΘ.

Περισσότερες από 200 κλινικές παράμετροι

Το σύστημα που αναπτύχθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Waterloo και της νεοφυούς εταιρείας DarwinAI, χρησιμοποιεί τεχνητή νοσημοσύνη προκειμένου να προβλέψει την ανάγκη εισαγωγής σε ΜΕΘ με βάση περισσότερες από 200 κλινικές παραμέτρους συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων των εξετάσεων αίματος, των ζωτικών λειτουργιών και του ιατρικού ιστορικού του κάθε ασθενούς. «Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό βήμα σε ό,τι αφορά τις κλινικές αποφάσεις που πρέπει να λαμβάνουν οι γιατροί σχετικά με τη διαλογή των ασθενών και την ανάπτυξη των θεραπευτικών πλάνων για τον καθένα εξ αυτών» ανέφερε ο Αλεξάντερ Γουόνγκ, καθηγητής Μηχανικής Σχεδιασμού Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο του Waterloo.

Πώς «εκπαιδεύθηκε» το λογισμικό ΑΙ

Το νέο λογισμικό ΑΙ των ερευνητών «εκπαιδεύθηκε» με βάση δεδομένα για περίπου 400 περιπτώσεις ασθενών που αντιμετωπίστηκαν στο Νοσοκομείο Sirio-Libanes στο Σάο Πάουλο της Βραζιλίας από τους γιατρούς του νοσοκομείου οι οποίοι κλήθηκαν να αποφασίσουν ποιοι ασθενείς με COVID-19 έπρεπε να εισαχθούν σε ΜΕΘ.

Ακρίβεια άνω του 95%

Με βάση τα δεδομένα και την εκπαίδευση που έλαβε, το νευρωνικό δίκτυο ήταν σε θέση να προβλέπει την ανάγκη εισαγωγής σε ΜΕΘ ενός νέου κρούσματος με COVID-19, με ακρίβεια μεγαλύτερη του 95%. Το σύστημα μπορούσε επίσης να ταυτοποιεί τους παράγοντες-κλειδιά που καθοδηγούν τις προβλέψεις του προκειμένου να βοηθήσει τους γιατρούς να καταλάβουν τον… τρόπο σκέψης του και να του δείξουν εμπιστοσύνη.

Καινούργιο χρήσιμο εργαλείο

Η νέα τεχνολογία δεν στοχεύει σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει τους γιατρούς αλλά να τους προσφέρει ένα καινούργιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να λαμβάνουν ταχύτερες και καλύτερες αποφάσεις σχετικά με την ανάγκη για εισαγωγή των ασθενών σε ΜΕΘ. «Σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε τους γιατρούς να λαμβάνουν πιο γρήγορα και πιο σωστά αποφάσεις με βάση προηγούμενες περιπτώσεις ασθενών και την έκβαση που αυτές είχαν» σημείωσε ο δρ Γουόνγκ ο οποίος είναι επίσης διευθυντής του Εργαστηρίου VIP (Vision and Image Processing Lab) στο Πανεπιστήμιο του Waterloo. «Θέλουμε να ενισχύσουμε τους ειδικούς ώστε να κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση των ιατρικών πόρων και να προσφέρουν εξατομικευμένη θεραπεία στους ασθενείς».

Ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους επιστήμονες

Οι ερευνητές έχουν καταστήσει την τεχνολογία που ανέπτυξαν διαθέσιμη σε όλους τους επιστήμονες ανά τον κόσμο προκειμένου να βοηθήσουν και εκείνοι στη βελτιστοποίησή της. Μάλιστα αυτή τη στιγμή την ενσωματώνουν σε ένα μεγαλύτερο σύστημα που στοχεύει στην ενίσχυση των ορθότερων κλινικών αποφάσεων και το οποίο αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης πρωτοβουλίας τους COVID-Net Open Source Initiative – η πρωτοβουλία αυτή επίσης βοηθά τους γιατρούς να ανιχνεύουν τα κρούσματα COVID-19 και να προσδιορίζουν τη βαρύτητα της νόσου τους με χρήση ΑΙ ανάλυσης των απεικονιστικών εξετάσεων.

Σημειώνεται ότι η παρουσίαση του νέου συστήματος αναμένεται να γίνει στις 10 Δεκεμβρίου κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου συνεδρίου παγκοσμίως σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη (2021 Conference on Neural Information Processing Systems).

Πηγή: https://www.newsone.gr/

Η χορήγηση του φαρμάκου σιλδεναφίλη (εμπορική ονομασία Βιάγκρα) σχετίζεται με μείωση κατά 69% του κινδύνου εμφάνισης Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.

Γι’ αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα μπορούσε (το Βιάγκρα) να αποτελέσει μια νέα θεραπευτική επιλογή εναντίον αυτής της ανίατης νευροεκφυλιστικής πάθησης που αποτελεί την κυριότερη αιτία άνοιας στους ηλικιωμένους παγκοσμίως, πλήττοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Η σιλδεναφίλη χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα κυρίως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας στους άνδρες, καθώς και της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Φεϊσιόνγκ Τσενγκ του Ινστιτούτου Γονιδιωματικής Ιατρικής της Κλινικής Κλίβελαντ στο Οχάιο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα γήρανσης «Nature Aging», χρησιμοποιώντας μια υπολογιστική μέθοδο, συνδύασαν γενετικά και άλλα βιολογικά στοιχεία για να αποδώσουν καλύτερα τις βιολογικές «υπογραφές» της νόσου Αλτσχάιμερ.

Στη συνέχεια ανέλυσαν πάνω από 1.600 εγκεκριμένα φάρμακα για να βρουν εκείνα που φαίνεται να ταιριάζουν καλύτερα με το βιολογικό-πρωτεϊνικό «προφίλ» του Αλτσχάιμερ. Κατέληξαν να δώσουν μια από τις υψηλότερες βαθμολογίες στη σιλδεναφίλη, πράγμα που σημαίνει ότι το εν λόγω φάρμακο φαίνεται να έχει δυνατότητες να επιδράσει θετικά στη νόσο.

H χορήγηση Βιάγκρα σχετιζόταν με μια σημαντική μείωση κατά 69% στον κίνδυνο διάγνωσης Αλτσχάιμερ

Σε ένα επόμενο βήμα, οι επιστήμονες ανέλυσαν ιατρικά και ασφαλιστικά αρχεία για περισσότερους από επτά εκατομμύρια ανθρώπους, βρίσκοντας ότι η χορήγηση της σιλδεναφίλης σχετιζόταν με μια σημαντική μείωση κατά 69% στον κίνδυνο διάγνωσης Αλτσχάιμερ σε βάθος εξαετίας. Η σιλδεναφίλη βρέθηκε να συνδέεται με 55% μικρότερο κίνδυνο Αλτσχάιμερ σε σχέση με το αντι-υπερτασικό φάρμακο losartan (λοζαρτάνη) και κατά 63% σε σχέση με το αντιδιαβητικό μετφορμίνη (και τα δύο αυτά φάρμακα δοκιμάζονται ήδη και κατά της νόσου Αλτσχάιμερ).

Όπως είπε ο Τσενγκ, «βρήκαμε ότι η χρήση σιλδεναφίλης (Βιάγκρα) μείωσε την πιθανότητα Αλτσχάιμερ τόσο στα άτομα με στεφανιαία νόσο, υπέρταση και διαβήτη τύπου 2, που όλες είναι συννοσηρότητες οι οποίες σχετίζονται με το Αλτσχάιμερ, όσο και στα άτομα χωρίς τέτοιες παθήσεις».

Η συσσώρευση των πρωτεϊνών βήτα αμυλοειδές και Ταυ στον εγκέφαλο οδηγεί στη δημιουργία παθολογικών πλακών και νευροϊνιδιακών σωρών, δύο χαρακτηριστικών «υπογραφών» της νόσου Αλτσχάιμερ. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ του βήτα αμυλοειδούς και της πρωτεΐνης ταυ συμβάλλει στη νευροεκφύλιση του εγκεφάλου περισσότερο από ό,τι καθένας ξεχωριστά από αυτούς τους δύο παράγοντες. Η σιλδεναφίλη, όπως έχει δείξει η έρευνα σε ζώα, στοχεύει ακριβώς σε αυτή την αλληλεπίδραση σε μοριακό επίπεδο.

Οι ερευνητές επεσήμαναν την ανάγκη να πραγματοποιηθούν τυχαιοποιημένες και ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (πλασίμπο) κλινικές μελέτες και στα δύο φύλα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου κατά της νόσου Αλτσχάιμερ. Όπως ανέφερε ο δρ Τσενγκ, επειδή τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν προς το παρόν μόνο μια συσχέτιση ανάμεσα στη χρήση σιλδεναφίλης και στην μειωμένη πιθανότητα Αλτσχάιμερ, σχεδιάζεται μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή φάσης 2 για να ελέγξει τη σχέση αιτίου-αποτελέσματος και να επιβεβαιώσει τα κλινικά οφέλη του εν λόγω φαρμάκου στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ. Επίσης εξετάζεται η δυνατότητα το φάρμακο να αξιοποιηθεί και σε άλλες νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως το Πάρκινσον και η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση.

Πηγη: https://www.healthpharma.gr/

Τι έδειξε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA.

Στο 70% των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων ανιχνεύθηκαν αντισώματα έναντι του SARS-CoV-2 μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού τους με τρεις δόσεις, και για το λόγο αυτό στη Γαλλία διενεργήθηκε μία κλινική μελέτη με τέταρτη δόση του εμβολίου στον ευαίσθητο αυτό πληθυσμό. Μελετήθηκαν 37 ασθενείς από την 1η Ιουλίου 2021 έως και τις 5 Αυγούστου 2021, από τους οποίους οι 5 είχαν μικρή αντισωματική απάντηση με τις προηγούμενες 3 δόσεις του εμβολίου της εταιρείας Pfizer και οι υπόλοιποι δεν είχαν καθόλου αντισώματα παρά τις τρείς δόσεις. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Πάνος Μαλανδράκης, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν το σχετικό άρθρο στο περιοδικό JAMA.

Οι πρώτες δύο δόσεις είχαν ένα μήνα διαφορά, η τρίτη δόση χορηγήθηκε 2 μήνες μετά τη δεύτερη και η τελευταία δόθηκε 65 ημέρες κατά μέσο όρο μετά την τρίτη.  Οι ασθενείς ήταν κατά 54% άνδρες και η μέση ηλικία τους ήταν τα 60 έτη. Εξουδετερωτικά αντισώματα ανιχνεύθηκαν σε 5 άτομα πριν την τέταρτη δόση (13,5%) και σε 18 (48,6%) 1 μήνα μετά την τέταρτη δόση.  Για τους 5 ασθενείς που είχαν θετικό τίτλο αντισωμάτων πριν την τέταρτη δόση, ο τίτλος αυτός πολλαπλασιάστηκε έως και 10 φορές μετά την τελευταία δόση του εμβολίου. Ανάμεσα στους 31 ασθενείς που δεν είχαν αντισώματα πριν την τέταρτη δόση, οι 13 (41,9%) απέκτησαν θετικό τίτλο αντισωμάτων 4 εβδομάδες μετά την τέταρτη δόση.

Συνολικά, 4 εβδομάδες μετά την τέταρτη δόση το 86,5% των ασθενών είχαν τίτλο αντισωμάτων κάτω από 140BAU/ml, τίτλο που αντιστοιχεί σε προστασία μόλις 12,4% σε ομάδα υγιών επαγγελματιών υγείας. Δεν περιγράφηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, πέρα από κόπωση και μυαλγίες σε 4 ασθενείς, σε ένα ασθενή γαστρεντερικές διαταραχές και σε ένα μεταμοσχευμένο νεφρού ασθενή επανεμφανίστηκε IgA νεφροπάθεια.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ακόμη και σε αυτή την απόσταση, σύμφωνα με τους ερευνητές, χρειάζονται λιγότερα από πέντε λεπτά για έναν ανεμβολίαστο να μολυνθεί με πιθανότητα σχεδόν 100% από έναν άνθρωπο με κορονοϊό.

Οι μάσκες αυξημένης προστασίας FFP2 ή KN95, ιδίως αν εφαρμόζουν καλά στο πρόσωπο χωρίς να αφήνουν αέρα να μπαίνει και να βγαίνει από τις άκρες τους, μπορούν να μειώσουν δραστικά κάτω από 1% τον κίνδυνο μόλυνσης από κορονοϊό, δείχνει μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Δυναμικής Μαξ Πλανκ στο Γκέτινγκεν, με επικεφαλής τους Έμπερχαρντ Μπόντενσατς και Γκολαμχοσέιν Μπαγκέρι, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), διαβεβαίωσαν ότι οι μάσκες FFP2 ή KN95 είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές στο να φιλτράρουν τα μολυσμένα σωματίδια του αέρα.

Στην περίπτωση δύο ατόμων χωρίς μάσκες που μιλάνε σε απόσταση τριών μέτρων και ο ένας έχει κορονοϊό με τυπικό ιικό φορτίο, ο κίνδυνος μόλυνσης του δεύτερου σε λίγα λεπτά είναι έως 90%. Αν βρίσκονται σε απόσταση ενάμισι μέτρου και μόνο ο άνθρωπος χωρίς ιό φορά χειρουργική μάσκα, ο κίνδυνος μόλυνσης του θα είναι πάλι έως 90% αλλά σε περισσότερο χρόνο (μετά από 30 λεπτά). Αλλά αν αυτός φορά μάσκα FFP2, ο κίνδυνος μόλυνσης του δεν θα ξεπεράσει το 20% ακόμη και μετά από μία ώρα συζήτησης.

Όταν και οι δύο μιλάνε φορώντας χειρουργικές μάσκες, ο κίνδυνος μόλυνσης του δεύτερου δεν ξεπερνά το 30% μετά από μια ώρα, ενώ αν και οι δύο φοράνε μάσκες αυξημένης προστασίας, ο κίνδυνος μόλυνσης είναι 0,4% (τέσσερις πιθανότητες στις χίλιες).

Η μελέτη υπολόγισε ότι αν τόσο ένας άνθρωπος μολυσμένος με κορωνοϊό όσο και ένας χωρίς τέτοια λοίμωξη φορούν καλά εφαρμοσμένες μάσκες αυξημένης προστασίας, ο μέγιστος κίνδυνος μόλυνσης μετά από 20 λεπτά ακόμη και σε μικρή απόσταση μεταξύ τους είναι περίπου ένα τοις χιλίοις (0,1%), δηλαδή μία πιθανότητα στις χίλιες ο ένας να κολλήσει τον άλλο. Αν οι μάσκες τους δεν εφαρμόζουν καλά, τότε η πιθανότητα μόλυνσης είναι γύρω στο 4%. Αν και οι δύο φοράνε καλά εφαρμοσμένες απλές ιατρικές (χειρουργικές) μάσκες, μέσα σε ένα 20λεπτο η πιθανότητα μετάδοσης του κορονοϊού είναι έως 10%.

Σύμφωνα με τη μελέτη, αν δύο άνθρωποι – ο ένας με τον κορωνοϊό και ο άλλος χωρίς – δεν φοράνε μάσκες, ούτε τα τρία μέτρα απόσταση δεν είναι αρκετά για να διασφαλίσουν την προστασία από την μετάδοση του ιού. Ακόμη και σε αυτή την απόσταση, σύμφωνα με τους ερευνητές, χρειάζονται λιγότερα από πέντε λεπτά για έναν ανεμβολίαστο να μολυνθεί με πιθανότητα σχεδόν 100% από έναν άνθρωπο με κορονοϊό.

“Δεν περιμέναμε ούτε εμείς ότι σε μια απόσταση αρκετών μέτρων θα χρειάζεται τόσο λίγος χρόνος για να απορροφηθεί μια λοιμογόνος δόση από την αναπνοή του φορέα του κορονοϊού. Στη μελέτη μας βρήκαμε ότι ο κίνδυνος μόλυνσης χωρίς μάσκες είναι τρομερά μεγάλος μετά από λίγα μόλις λεπτά, ακόμη και σε μια απόσταση τριών μέτρων, αν τα μολυσμένα άτομα έχουν ψηλό ιικό φορτίο της παραλλαγής Δέλτα του κορονοϊού”, δήλωσε ο Μπόντενσατς, διευθυντής του Ινστιτούτου.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι οι πιθανότητες λοίμωξης που υπολόγισαν, είναι οι μεγαλύτερες δυνατότητες, ενώ “στην καθημερινή ζωή η πραγματική πιθανότητα μόλυνσης μπορεί να είναι δέκα έως 100 φορές μικρότερη”, κάτι που σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το πόσος αέρας διαρρέει ή εισρέει από τα άκρα της μάσκας, όταν αυτή δεν εφαρμόζει καλά στο πρόσωπο. Υπολόγισαν ότι μια καλά εφαρμοσμένη μάσκα FFP2 ή KN95 παρέχει έως 75 φορές μεγαλύτερη προστασία σε σχέση με μια καλά εφαρμοσμένη χειρουργική μάσκα. Οι τελευταίες με τη σειρά τους, ακόμη και όταν δεν εφαρμόζουν καλά, μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο μόλυνσης σε σχέση με την απουσία μάσκας.

“Συνεπώς είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να φοράνε μάσκα εν μέσω της πανδημίας, όπως δείχνουν και τα ευρήματα μας”, κατέληξαν οι ερευνητές.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.pnas.org/content/118/49/e2110117118

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Η ρύπανση του αέρα και του νερού μπορεί να επηρεάσει το φύλο του μωρού που θα γεννηθεί σε μία περιοχή, σύμφωνα με μία νέα αμερικανο-σουηδική επιστημονική έρευνα. Μερικοί ρύποι «ευνοούν» τα αγόρια και άλλοι τα κορίτσια.

Στα μέρη με υψηλά επίπεδα PCB (πολυχλωριωμένων διφαινυλίων) στην ατμόσφαιρα και στο νερό υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννηθούν αγόρια, από ό,τι σε περιοχές με χαμηλά επίπεδα τέτοιων ρύπων όπου η πιθανότητα γέννησης κοριτσιού είναι μεγαλύτερη. Οι εν λόγω χημικές ουσίες, πριν αποκαλυφθεί η επίπτωσή τους στην υγεία, χρησιμοποιούνταν παλαιότερα ευρέως ως ψυκτικά σε ηλεκτρικές συσκευές και ακόμη υπάρχουν στο περιβάλλον.

Η μελέτη δείχνει ότι και οι περιοχές με υψηλά επίπεδα αλουμινίου στον αέρα, συνήθως εκεί όπου αυτό το μέταλλο υφίσταται επεξεργασία, έχουν επίσης αυξημένα ποσοστά γέννησης αγοριών σε σχέση με κορίτσια. Κάτι ανάλογο, σε μικρότερο βαθμό, συμβαίνει όπου υπάρχει αυξημένη ρύπανση του νερού από χρώμιο, αρσενικό και υδράργυρο, καθώς και αυξημένο μονοξείδιο του άνθρακα στον αέρα.

Αντίθετα, όταν το έδαφος εμφανίζει μεγάλη ρύπανση από μόλυβδο και σίδηρο, κάτι που συνήθως συμβαίνει σε μέρη με βαριές βιομηχανίες για χρόνια, ευνοείται η γέννηση κοριτσιών, όπως ανέφεραν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Αντρέι Ρέτσκι του Πανεπιστημίου του Σικάγο, οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερες από τρία εκατομμύρια γεννήσεις σε ΗΠΑ και Σουηδία και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Υπολογιστικής Βιολογίας «PLoS Computational Biology».

Το φύλο του παιδιού καθορίζεται κατά τη σύλληψη και κατ’ αρχήν η πιθανότητα γέννησης αγοριού-κοριτσιού είναι 50%-50%. Όμως, η ανάλυση των ιστορικών δημογραφικών τάσεων δείχνει ότι η αναλογία αγοριών-κοριτσιών (συνήθως ελαφρώς υπέρ των πρώτων) δεν είναι σταθερή αλλά εμφανίζει διακυμάνσεις διαχρονικά και ανά περιοχή. Σε βιολογικό επίπεδο μπορεί να επηρεαστεί από ορμονικούς παράγοντες, ενώ ρόλο μπορεί να παίξουν και διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες (ρύπανση, κλίμα-καιρός κ.ά.), καθώς και ψυχολογικοί (στρες κ.λπ.), που επιδρούν στις έγκυες και κατ’ επέκταση στο φύλο του μωρού, αν και τα ευρήματα των μελετών εμφανίζουν μία ασάφεια.

Η νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κλίμα και οι εποχές, η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, η εγκληματικότητα, η ανεργία κ.ά. δεν επηρεάζουν το φύλο του εμβρύου. Αντίθετα, οι ρύποι στο περιβάλλον φαίνεται να ασκούν επίδραση υπέρ του ενός ή του άλλου φύλου του μωρού. Η διαβίωση π.χ. της οικογένειας κοντά σε κάποιο ρυπογόνο εργοστάσιο μπορεί να παίξει ρόλο στο αν θα γεννηθεί αγόρι ή κορίτσι. Ένα σοκαριστικό περιστατικό (π.χ. μία μαζική δολοφονία ή μία φονική φυσική καταστροφή με πολλά θύματα) που προκαλεί μεγάλο ψυχικό στρες, έχει φανεί ότι ευνοεί τη γέννηση περισσότερων κοριτσιών.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ρύπανση μπορεί να επηρεάσει σε ποσοστό έως 3% την αναλογία αγοριών-κοριτσιών, κάτι που σημαίνει ότι σε έναν πληθυσμό ενός εκατομμυρίου ανθρώπων είναι δυνατό να γεννηθούν 60.000 περισσότερα αγόρια ή κορίτσια.

Πηγή: http://healthmag.gr/

Νέα έρευνα σε ψάρια ζέβρα θέτει ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με το γιατί τα ζώα και οι άνθρωποι κοιμούνται όσο κοιμούνται. Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Molecular Cell δείχνει ότι η συσσώρευση βλάβης στο νευρωνικό DNA σε προνύμφες ψαριών ζέβρα διεγείρει τον ύπνο. Το PARP1 – η κεραία βλάβης του DNA στο σώμα – ανιχνεύει τραυματισμό του νευρωνικού DNA, προκαλεί ύπνο και ακολούθως επιδιόρθωση του DNA κατά τη διάρκεια του. Μελλοντική έρευνα σε ανθρώπους μπορεί να αποσαφηνίσει τη σχέση μεταξύ των διαταραχών του ύπνου και ορισμένων νευροεκφυλιστικών διαταραχών, όπως το Αλτσχάιμερ ή η νόσος του Πάρκινσον.

Όλοι χρειάζονται ύπνο: οι άνθρωποι καθώς και άλλα ζώα με νευρικό σύστημα. Οι άνθρωποι κοιμούνται περίπου περίπου το ένα τρίτο της ζωής τους. Ο σωστός ύπνος στις κατάλληλες ώρες – ποιότητα ύπνου – είναι ζωτικής σημασίας για την καλή υγεία και απαραίτητος για την επιβίωση. Ο ύπνος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που επηρεάζει ολόκληρο το σώμα. Είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη διατήρηση των οδών που είναι απαραίτητες για τη μνήμη και τη μάθηση. Ο ύπνος βοηθά επίσης στην υποστήριξη της καλής λειτουργίας της καρδιάς, των πνευμόνων, του ανοσοποιητικού συστήματος, των μεταβολικών διεργασιών και της άμυνας των ασθενειών. Ο κίνδυνος για την ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών όπως ο διαβήτης τύπου 2, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, η παχυσαρκία και η κατάθλιψη είναι μεγαλύτερος με τον ανεπαρκή ύπνο. Οι κιρκάδιοι ρυθμοί και η ομοιόσταση ύπνου-εγρήγορσης είναι εσωτερικοί βιολογικοί μηχανισμοί που ελέγχουν από κοινού τον χρόνο, τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου.

Οι κιρκάδιοι ρυθμοί είναι κύκλοι 24 ωρών, οι οποίοι μερικές φορές συγχρονίζονται με εξωτερικές ενδείξεις, όπως το φως, που ελέγχουν τον χρόνο ύπνου, τη θερμοκρασία του σώματος, την απελευθέρωση ορμονών και τον μεταβολισμό. Η ομοιόσταση ύπνου-εγρήγορσης προκαλεί το σώμα να αισθάνεται κουρασμένο όταν χρειάζεται ύπνο. Οι ανάγκες ύπνου των ανθρώπων ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, με το μέσο νεογέννητο να απαιτεί 14-17 ώρες και τον μέσο ενήλικα 7 ή περισσότερες ώρες τη νύχτα. Η διάρκεια του ύπνου μπορεί να διαφέρει δραστικά μεταξύ των ειδών, που κυμαίνεται από 2 ώρες για τους ελέφαντες έως 17 ώρες για τον πίθηκο. Η προκαταρκτική έρευνα σε ζωικά μοντέλα υποδηλώνει ότι βλάβες του DNA στα νεύρα συσσωρεύονται κατά τις περιόδους εγρήγορσης, με την αποκατάσταση να συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ωστόσο, ποιοι κυτταρικοί μηχανισμοί ξεκινούν την ομοιόσταση ύπνου-εγρήγορσης παραμένει ένα μυστήριο.

Γιατί κοιμόμαστε;

Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να πραγματοποιήσουν μια σειρά πειραμάτων σε προνύμφες ψαριών ζέβρα για να εντοπίσουν τα κυτταρικά ερεθίσματα πίσω από την ομοιόσταση ύπνου-εγρήγορσης και τον ρόλο του ύπνου στη διευκόλυνση της επιδιόρθωσης του DNA. Ο καθηγητής Lior Appelbaum από το Πανεπιστήμιο Goodman Faculty of Life Sciences Bar-Ilan και συγγραφέας της μελέτης εξήγησε ότι η βλάβη στο DNA συμβαίνει λόγω φυσιολογικών διεργασιών που σχετίζονται με τη νευρική δραστηριότητα, όπως η σκέψη. Ο καθηγητής Appelbaum είπε επίσης ότι ο ύπνος είναι μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα από εξελικτικής προοπτικής, επειδή η επιβίωση είναι σε κίνδυνο κατά τη διάρκεια του ύπνου. Άρα, πρέπει να υπάρχει ένα «κόστος» κατά τη διάρκεια της ημέρας που οδηγεί στον ύπνο: Άρα λοιπόν, γιατί κοιμόμαστε και ακόμη περισσότερο, γιατί είμαστε κουρασμένοι; Ποιο είναι το κόστος της εγρήγορσης;

Όπως είπε ο καθηγητής χρησιμοποιήσαμε το ψάρι ζέβρα επειδή επιδέχεται γενετικούς χειρισμούς και εξακολουθεί να είναι σπονδυλωτό, πράγμα που σημαίνει ότι ο εγκέφαλός του είναι […] παρόμοιος με των θηλαστικών ή ακόμα και με τον άνθρωπο, στη δομή και τη λειτουργία του. […] Επιπλέον, οι προνύμφες των ψαριών ζέβρα είναι ενεργές κατά τη διάρκεια της ημέρας και τα πρότυπα ύπνου τους μοιάζουν πολύ με αυτά των θηλαστικών. Οι επιστήμονες μέτρησαν αρχικά την ελάχιστη ποσότητα ύπνου που απαιτείται για τη μείωση της κούρασης ή την ομοιοστατική πίεση ύπνου, επιτρέποντας επαρκή χρόνο για την επιδιόρθωση του DNA. Οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν, «ποιος είναι ο βέλτιστος χρόνος που χρειάζεται ένα ψάρι για να κοιμηθεί για να επιδιορθώσει το DNA του, εξήγησε ο καθηγητής Appelbaum.

Για να το ανακαλύψουν, εξέθεσαν τις προνύμφες του ψαριού ζέβρα στο φως μετά από διαφορετικές περιόδους σκότους και διαπίστωσαν ότι ήταν απαραίτητες τουλάχιστον 6 ώρες συνεχούς ύπνου για να μειωθεί η ομοιοστατική πίεση. Στη συνέχεια, οι ερευνητές αξιολόγησαν τον αριθμό των ωρών ύπνου που χρειάζονταν οι προνύμφες για να ομαλοποιήσουν τα επίπεδα βλάβης στο DNA που αποδείχθηκαν στην προηγούμενη μελέτη τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 6 ώρες ήταν αρκετές για τις προνύμφες των ψαριών για να αντιστρέψουν τη βλάβη στο DNA που συνέβη ενώ ήταν ξύπνιες. Όταν οι προνύμφες των ψαριών ζέβρα κοιμόντουσαν λιγότερο από 6 ώρες, συνέχισαν να κοιμούνται ακόμα και μετά την έκθεση στο φως της ημέρας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η βλάβη του νευρωνικού DNA υπαγορεύει πόσος ύπνος χρειάζεται για να ξεπεραστεί η κούραση.

Σε ξεχωριστά πειράματα, οι ερευνητές προκάλεσαν στη συνέχεια βλάβη στο DNA στις προνύμφες των ψαριών διεγείροντας τη δραστηριότητα των νεύρων και εκθέτοντας τις προνύμφες στο υπεριώδες φως. Ανακάλυψαν ότι η βλάβη στο DNA που προκαλείται από το υπεριώδες φως και τη διέγερση των νεύρων προκάλεσε επίσης ύπνο στις προνύμφες του ψαριού ζέβρα, υποστηρίζοντας την υπόθεση. Άλλα πειράματα πρότειναν ότι η βλάβη του DNA αύξησε τη δραστηριότητα των μονοπατιών επιδιόρθωσης και τη δυναμική των χρωμοσωμάτων, προωθώντας την αποτελεσματική επιδιόρθωση κατά τη διάρκεια του ύπνου. Στη συνέχεια, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα για να αποκαλύψουν το ρόλο μιας επισκευαστικής πρωτεΐνης που ονομάζεται PARP1 σε προνύμφες των ψαριών ζέβρα και ποντίκια. Ο Δρ Appelbaum εξήγησε ότι το PARP1 είναι ένας «ανιχνευτής βλάβης DNA [που] λειτουργεί σαν κεραία. Επιστρατεύει […] πρωτεΐνη επισκευής και όποτε έχετε […] αρκετή PARP1, προκαλεί συμπεριφορά ύπνου και, στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του ύπνου το σύστημα επιδιόρθωσης, [έτσι] μπορείτε να ξεκινήσετε τη νέα μέρα με μια “βασική ποσότητα βλάβης” στο DNA».

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα ευρήματα μπορεί να παρέχουν τη δυνατότητα για μελλοντική έρευνα σε ανθρώπους με νευροεκφυλιστικές διαταραχές που συνδέονται με διαταραχές ύπνου, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καρκινικά κύτταρα λειτουργία: Τα καρκινικά κύτταρα είναι σε θέση να ανιχνεύσουν πότε μειώνονται τα επίπεδα των θρεπτικών ουσιών και μπαίνουν σε λειτουργία χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και της IDIBELL βρήκαν έναν μηχανισμό που θα μπορούσε να εξηγήσει την επανεμφάνιση όγκων μετά από κλινική θεραπεία. Σύμφωνα με την ερευνητική τους μελέτη, τα καρκινικά κύτταρα είναι σε θέση να ανιχνεύσουν πότε μειώνονται τα επίπεδα των θρεπτικών ουσιών και της ενέργειας και μπαίνουν σε λειτουργία χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας. Ως εκ τούτου, αποθηκεύουν όλο το απαραίτητο υλικό για να επανενεργοποιήσουν την ανάπτυξή τους στη συνέχεια. Αυτή η ικανότητα επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα να ξυπνήσουν γρήγορα μόλις αποκατασταθούν οι ευνοϊκές συνθήκες και μπορούν να ξαναρχίσουν την κυτταρική διαίρεση.

Πώς λειτουργούν τα καρκινικά κύτταρα

Οι ερευνητές τώρα μελετούν πώς να αναστείλουν τον σχηματισμό αυτών των δεξαμενών και ως εκ τούτου να αποτρέψουν τις υποτροπές. Ο καρκίνος εμφανίζεται λόγω του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού των κυττάρων, τα οποία καταλήγουν να εισβάλλουν και να καταστρέφουν ιστούς και όργανα. Για να αυξήσει το μέγεθός του ένας όγκος, χρειάζεται τα καρκινικά κύτταρα να παράγουν όλες τις απαραίτητες πρωτεΐνες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη βιομάζα για να αναπτυχθεί και να διαιρεθεί. Τα εργοστάσια που παράγονται από πρωτεΐνες είναι τα ριβοσώματα. Ως εκ τούτου, η ικανότητα δημιουργίας νέων ριβοσωμάτων είναι κρίσιμη για τους πιο επιθετικούς όγκους.

Επικεφαλής της μελέτης είναι ο Antonio Gentilella, λέκτορας στο Τμήμα Βιοχημείας και Φυσιολογίας και κύριος ερευνητής της Ομάδας Μεταβολισμού και Καρκίνου στο IDIBELL. Η μελέτη περιγράφει τη στρατηγική των όγκων να συνεχίσουν να δημιουργούν ριβοσώματα υπό δυσμενείς συνθήκες: Όταν ανιχνεύουν καρκινικά κύτταρα ότι βρίσκονται σε περιβάλλον χαμηλής περιεκτικότητας σε θρεπτικά συστατικά, μπορούν να στείλουν ένα εσωτερικό σήμα έτσι ώστε η πρωτεΐνη LARP1 και η ριβοσωμική μονάδα 40S να δεσμεύουν όλα τα mRNA που χρειάζονται για τη δημιουργία ριβοσωμάτων.

Το περιβάλλον ανάπτυξης του όγκου, καθώς και η χημειοθεραπεία, δημιουργούν δυσμενείς συνθήκες έλλειψης θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου που θα μπορούσαν να προωθήσουν τη δημιουργία δεξαμενών ριβοσώματος που επιβιώνουν από αυτές τις συνθήκες. Επομένως, είναι εύκολο να σκεφτεί κανείς ότι θα μπορούσε να είναι ένας σημαντικός μηχανισμός για την επανεμφάνιση όγκων μετά τη θεραπεία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στην αναζήτηση αποτελεσματικών μέσων για την ανάσχεση και εξάλειψη της πανδημίας ενδέχεται να προστεθεί μια ειδικά σχεδιασμένη αντιική τσίχλα. Πώς δρα η μασώμενη καινοτομία;

Θα μπορούσε μια τσίχλα να σημάνει το τέλος της πανδημίας COVID-19; Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, ωστόσο αποτελεί γεγονός ότι Αμερικανοί επιστήμονες παρασκεύασαν μια τσίχλα ειδικά διαμορφωμένη για να καταπολά τον κορωνοϊό SARS-CoV-2. Η Δρ Grace C Roberts, επιστημονική συνεργάτιδα στο Τμήμα Ιολογίας του Πανεπιστημίου Leeds, εξηγεί πώς λειτουργεί και απαντά σχετικά με το τι πρέπει να αναμένουμε.

Το ερώτημα πίσω από πρώτη τσίχλα με αντιική δράση ήταν εάν η αποδεδειγμένα υψηλή συγκέντρωση του ιού στο σάλιο ασθενών με λοίμωξη COVID-19 θα μπορούσε να μειωθεί με κάποιον εύκολο τρόπο, συμβάλλοντας έτσι στον περιορισμό της διασποράς. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά αξιοποιούνται ειδικές τσίχλες για την προώθηση της υγείας και δη της στοματικής. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι τσίχλες με ασβέστιο και διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα) είναι αποτελεσματικές έναντι στοματικών παθήσεων και παθογόνων βακτηρίων.

Πώς λειτουργεί

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο Molecular Therapy, η δράση της τσίχλας στηρίζεται στους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί ο κορωνοϊός για να εισέλθει στον οργανισμό. Ειδικότερα, ο ιός εκμεταλλεύεται το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης-2 (ACE-2), ειδική πρωτεΐνη στην επιφάνεια συγκεκριμένων κυττάρων του οργανισμού. Οι ερευνητές παρήγαγαν μια τσίχλα με υψηλές συγκεντρώσεις τέτοιων πρωτεΐνών από φυτά, με σκοπό ο ιός να προσδεθεί σε αυτές και όχι στα κύτταρα του στόματος, μειώνοντας έτσι το ιικό φορτίο στην κοιλότητα.

Για τον έλεγχο της δράσης της, συνέλεξαν δείγματα σάλιου από ασθενείς με κορωνοϊό και τα ανέμειξαν με κονιορτοποιημένα κομμάτια τσίχλας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα του ιού στο σάλιο μειώθηκαν σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου -έλαβαν μια τσίχλα placebo χωρίς το ένζυμο ACE-2.

Μόλις 5mg της τσίχλας περιόρισαν σημαντικά την είσοδο του ιού στα κύτταρα, ενώ 50mg μείωσαν το ιικό φορτίο κατά 95%.  

Επιπλέον, το σκεύασμα αποδείχτηκε αποτελεσματικό και εναντίον ενός αβλαβούς ψευδοϊού με παρόμοια δομή με τον κορωνοϊό ως προς την πρωτεΐνη ακίδα, εμποδίζοντάς τον να εισέλθει στα κύτταρα.

Ελπίδα με το σταγονόμετρο

Θα μπορούσε να αποτελέσει τη ρηξικέλευθη και απλή μέθοδο για το τέλος της πανδημίας, αν η δημιουργία της αντιικής τσίχλας δεν ερχοταν αντιμέτωπη με βασικούς περιορισμούς. Όπως εξηγεί η Δρ Roberts:

• πρόκειται για μελέτη σε αρχικό στάδιο η οποία δεν πραγματοποιείται σε πραγματικές συνθήκες αλλά σε συνθήκες εργαστηρίου
• το στοματικό περιβάλλον μπορεί να διαφέρει μεταξύ των ασθενών επομένως προκύπτουν ερωτήματα για το αν οι διαφορές στη θερμοκρασία και τη μικροβιακή ποικιλότητα θα επηρεάσουν την αποτελεσματικότητα της τσίχλας
• στο πείραμα έγινε χρήση ενός ψευδοϊού και όχι του SARS-CoV-2
• δεν είναι γνωστό αν η τσίχλα θα αποδεικνυόταν αποτελεσματική έναντι παραλλαγών και μεταλλάξεων του αρχικού στελέχους όπως η πλέον πρόσφατη Omicron, μολονότι είναι καθησυχαστικό πως τα νέα στελέχη χρησιμποιούν τον ίδιο μηχανισμό για να προσβάλουν τα κύτταρα
• η τσίχλα σχεδιάστηκε για να μειώσει τον κίνδυνο μετάδοσης από τον φορέα του κορωνοίού που την μασά σε υγιή άτομα και όχι ως μέτρο προφύλαξης για τα άτομα που δεν έχουν μολυνθεί.

Ωστόσο, και μέχρι περαιτέρω έρευνα να πιστοποιήσει την επιτυχία του καινοτόμου σκευάσματος, η Δρ Roberts καταλήγει ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως έξτρα μέτρο προστασίας κατά τη διάρκεια οδοντιατρικών πράξεων αλλά και σε συνδυασμό με άλλα μέτρα όπως χρήση μάσκας.

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η Ελληνίδα δημιουργός του τεστ αναπνοής -σαν αλκοτέστ- για τον κορονοϊό εξηγεί πως λειτουργεί.

Έγκριση από τον FDA περιμένει η συσκευή της Ελληνίδας ερευνήτριας και καθηγήτριας του Τμήματος Επιστήμης και Μηχανικής Υλικών του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροδιαστημικής Μηχανικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, Πελαγίας – Ειρήνης Γκούμα.

Πρόκειται για τεστ αναπνοής που ανιχνεύει τον κορονοϊό σε 15” και έχει ποσοστό επιτυχίας 88%. Όπως ανέφερε η ίδια σε δηλώσεις της στον Alpha:

«Πρόκειται για μια φορητή συσκευή την οποία εκπνέουμε μια φορά στο στόμιο και μέσα σε 15” έχουμε απάντηση αν κάποιος έχει covid-19. Τα πρώτα τεστ που κάναμε έδειξαν επιτυχία 88%.
Όταν ξεκίνησε η πανδημία με πήραν από τον Λευκό Οίκο και με ρώτησαν αν μπορώ να μετατρέψω τη συσκευή μου που ανίχνευε τη γρίπη σε συσκευή ανίχνευσης covid. Έχουμε κάνει την αίτηση για την έγκριση στον FDA».

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/