Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

“Χρησιμοποιήστε γάντια από καουτσούκ, λατέξ, βινύλιο ή νιτρίλιο όταν καθαρίζετε περιοχές με προσβολές τρωκτικών, αερίζετε περιοχές για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την εργασία και φροντίστε να βρέχετε καλά τις περιοχές με απολυμαντικό ή διάλυμα χλωρίου πριν από τον καθαρισμό.”

Hantavirus Τρωκτικά: Η ασθένεια που προκαλείται από αρουραίους επιβεβαιώθηκε σε μια γυναίκα που υπέστη σοβαρή πνευμονική ασθένεια, ανέφεραν αξιωματούχοι. Αξιωματούχοι υγείας του Μίτσιγκαν ανέφεραν τη Δευτέρα το πρώτο επιβεβαιωμένο ανθρώπινο κρούσμα του θανατηφόρου ιού. Η ασθένεια που προκαλείται από αρουραίους, η οποία οι αξιωματούχοι υγείας των ΗΠΑ λένε ότι δεν μπορεί να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο, μεταδίδεται συνήθως σε ασθενείς όταν αναπνέουν αέρα μολυσμένο με τον ιό μέσω περιττωμάτων τρωκτικών.

Η επιβεβαιωμένη υπόθεση που διερευνήθηκε από κομητειακούς και κρατικούς αξιωματούχους υγείας αφορούσε μια γυναίκα στην κομητεία Washtenaw, που “πρόσφατα νοσηλεύτηκε με σοβαρή πνευμονική ασθένεια από τον Hantavirus του Sin Nombre”, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών του Μίτσιγκαν. “Το άτομο πιθανότατα εκτέθηκε κατά τον καθαρισμό μιας ακατοίκητης κατοικίας που περιείχε σημάδια ενεργού προσβολής από τρωκτικά.”

Είναι επίσης δυνατό να προσληφθεί ο ιός μέσω ενός τσιμπήματος από μολυσμένο τρωκτικό ή εάν οι άνθρωποι αγγίζουν κάτι που έχει μολυνθεί με ούρα τρωκτικών, περιττώματα ή σάλιο και έπειτα αγγίζουν τη μύτη ή το στόμα τους. Μπορεί επίσης να είναι δυνατό να προσληφθεί ο ιός τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα από μολυσμένα περιττώματα τρωκτικών, ούρα ή σάλιο, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Αξιωματούχοι του Michigan εξήγησαν ότι ο hantavirus συνδέθηκε αρχικά με το πνευμονικό σύνδρομο hantavirus σε άρρωστους ασθενείς στις νοτιοδυτικές ΗΠΑ το 1993, αν και η πρώτη περίπτωση αφορούσε έναν άντρα της Γιούτα το 1959, σύμφωνα με τα CDC.

Οι περισσότερες λοιμώξεις έχουν αναφερθεί σε ενήλικες και εμφανίζονται την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Τα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν κόπωση, πυρετό και μυϊκούς πόνους, καθώς και πονοκεφάλους, ζάλη, ρίγη και κοιλιακούς πόνους.

Τα καθυστερημένα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν βήχα και δύσπνοια και η ασθένεια έχει ποσοστό θνησιμότητας περίπου 40%.

Αρκετά από τα συμπτώματα μιμούνται τα σημάδια της COVID-19. “Μπορούμε να αποτρέψουμε και να μειώσουμε τον κίνδυνο μόλυνσης από ιούς λαμβάνοντας προφυλάξεις και να είμαστε σε εγρήγορση για την πιθανότητα εμφάνισης αυτής”, είπε σε δήλωσή του ο Δρ Juan Luis Marquez, ιατρικός διευθυντής του Υπουργείου Υγείας της Κομητείας Washtenaw.

“Χρησιμοποιήστε γάντια από καουτσούκ, λατέξ, βινύλιο ή νιτρίλιο όταν καθαρίζετε περιοχές με προσβολές τρωκτικών, αερίζετε περιοχές για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την εργασία και φροντίστε να βρέχετε καλά τις περιοχές με απολυμαντικό ή διάλυμα χλωρίου πριν από τον καθαρισμό.”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

 

Πηγή: https://www.onmed.gr/

 

Πηγή: https://www.onmed.gr/

Σημαντική επιτυχία σημείωσε η Ελληνίδα ερευνήτρια Νικολέττα Ψαθά, η οποία κέρδισε ένα Research Grant από την Ευρωπαϊκή Αιματολογική Εταιρείας  για την υλοποίηση έρευνας στη Μονάδα Γονιδιακής και Κυτταρικής Θεραπείας (ΜΓΚΘ) του Αιματολογικού Τμήματος του νοσοκομείου Γεώργιος Παπανικολάου με μέντορα την Ευαγγελία (Λίλα) Γιαννάκη.

Όπως ανακοινώθηκε στις 9 Ιουνίου στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αιματολογικής Εταιρείας η μελέτη με τίτλο «Development of new generation, erythroid specific gene therapy vectors for β–hemoglobinopathies» επιδοτείται με  ποσό ύψους 160.000 ευρώ. Στόχος της έρευνας είναι η ανάπτυξη μιας καινοτόμου θεραπείας για τη μείζονα β–θαλασσαιμία μέσω της ενσωμάτωσης συμπαγών, ερυθροειδικών και ισχυρών ενισχυτών της διαγονιδιακής έκφρασης σε ιικούς θεραπευτικούς φορείς.

Η επιστημονική ομάδα θα σχεδιάσει, θα παράγει και θα ελέγξει λεντι-ιικούς φορείς νέας γενιάς, που χαρακτηρίζονται από υψηλή ειδικότητα αυξάνοντας την ασφάλεια της μεθόδου, καθώς και από ικανότητα ενίσχυσης της έκφρασης θεραπευτικού διαγονιδίου αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και μειώνοντας το κόστος της θεραπείας, όπως εξηγεί σε σχετική ανάρτησή του ο  Διευθυντής Αιματολογικής Κλινικής, Μονάδας Μεταμόσχευσης Αιμοποιητικών Κυττάρων, Μονάδας Γονιδιακής και Κυτταρικής Θεραπείας, Δημόσιας Τράπεζας Ομφαλιοπλακουντικού Αίματος Γ.Ν.Θ. Γ. Παπανικολάου, Αχιλλέας Αναγνωστόπουλος,

«Η βελτιωμένη ειδικότητα των ιικών φορέων προκύπτει από την εισαγωγή ερυθροειδικών ενισχυτών που ταυτοποιήθηκαν μετά από αλληλούχιση προσβάσιμων γενετικών τόπων κατά την ενήλικη ερυθροειδική διαφοροποίηση» σημειώνει ο κ. Αναγνωστόπουλος. Η  εν λόγω  μέθοδος εκτιμάται πως θα βελτιωθεί με την προσθήκη ενός υβριδικού διαγονιδίου που θα επιτρέπει την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό των γενετικά τροποποιημένων κυττάρων, όπως διασαφηνίζει ο  Διευθυντής Αιματολογικής Κλινικής.

Άξιο λόγου  είναι ότι η έρευνα  συμπεριλαμβάνεται στη γενικότερη και διαρκή προσπάθεια του Τμήματος και της Μονάδας να αναπτύξουν μια ριζική θεραπεία για τη μείζονα β–θαλασσαιμία με απώτερο σκοπό να «απελευθερωθούν» οι ασθενείς από την ανάγκη των συνεχών μεταγγίσεων.

Σημειώνεται πως η ερευνήτρια Νικολέττα Ψαθά  διέγραψε μια αξιοσημείωτη ερευνητική πορεία στο Κέντρο Γενετικής του πανεπιστημίου «Ουάσιγκτον», που επί μακρόν διηύθυνε ο Γιώργος Σταματογιαννόπουλος. Στην χώρα μας επέστρεψε από το Seattle μετά την εκλογή και τον διορισμό της ως Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ,  στο οποίο φοίτησε. Την διπλωματική της εργασία και την διατριβή της πραγματοποίησε στη ΜΓΚΘ με επιβλέπουσα την υπεύθυνη της Μονάδας Λίλα Γιαννάκη.

Ιδιαίτερης μνείας χρήζει το γεγονός ότι η  κ. Γιαννάκη είναι Αιματολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ και Affiliate Καθηγήτρια στο University of Washington, Seattle, ενώ τον προσεχή μήνα αναλαμβάνει την προεδρία του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Γονιδιακής Θεραπείας και Αναγεννητικής Ιατρικής.

Άξιο αναφοράς είναι  ότι τη τελευταία πενταετία άλλα τρία μέλη του Αιματολογικού Τμήματος πήραν παρόμοιο Grant, η Αναστασία Παπαδοπούλου, η Ελένη Γαβριηλάκη και η Άννα Βαρδή. «Όλες γυναίκες, το μέλλον το χαράσσουν αυτές!» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Αναγνωστόπουλος.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Οι θετικές αλλαγές που ξεκινούν σε προσωπικό, κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο, έπειτα από τη στρεσογόνο εμπειρία των απανωτών lockdown. Τι έδειξε έρευνα στον ελληνικό πληθυσμό.

“Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς”. Το διάσημο απόφθεγμα του Νίτσε επικαλέστηκε η ερευνήτρια του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου, Α. Ταμιωλάκη, προκειμένου να περιγράψει με μια φράση την έννοια της μετατραυματικής ανάπτυξης, παρουσιάζοντας τα ευρήματα μελέτης για την επίδρασή της στον ελληνικό πληθυσμό, κατά τη διάρκεια του 29ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ψυχιατρικής.

Πρόκειται για τις θετικές αλλαγές που μπορούν να παρατηρηθούν σε προσωπικό, κοινωνικό αλλά και πνευματικό επίπεδο, μετά από τον αγώνα με στρεσογόνες καταστάσεις ζωής. Τα άτομα με μετατραυματική ανάπτυξη θεωρείται ότι αναθεωρούν τον τρόπο που βλέπουν τον εαυτό τους, τους άλλους και τη ζωή τους γενικότερα.

Συγκεκριμένα, παρουσιάζουν εξέλιξη σε πέντε βασικούς τομείς:

• Αυξημένη αίσθηση προσωπικής δύναμης, ενίσχυση αυτοπεποίθησης.
• Μεγαλύτερη πεποίθηση για νέες προοπτικές και ευκαιρίες στη ζωή.
• Βελτιωμένες διαπροσωπικές σχέσεις.
• Πνευματική ανάπτυξη, μεγαλύτερη ενασχόληση με υπαρξιακά ζητήματα, ενίσχυση θρησκευτικής πίστης.
• Αυξημένη εκτίμηση της ζωής. Υιοθετούν μια πιο αισιόδοξη και θετική φιλοσοφία ζωής.

Η μελέτη, που έγινε σε δύο φάσεις, κατά τη διάρκεια του πρώτου και του δεύτερου lockdown, διερεύνησε τα επίπεδα τόσο της μετατραυματικής διαταραχής του στρες που προκάλεσαν στον πληθυσμό οι συνθήκες εγκλεισμού και ο φόβος της μόλυνσης, όσο και της μετατραυματικής ανάπτυξης που αναπτύχθηκε.

Τα ευρήματα

Οι απαντήσεις 1.361 πολιτών (77% γυναίκες) στο στοχευμένο ερωτηματολόγιο που τους δόθηκε, σταθμίστηκαν και αξιολογήθηκαν με βάση συγκεκριμένες κλίμακες αξιολόγησης.

Τα αποτελέσματα έδειξα πως οι συμμετέχοντες παρουσίασαν μέτρια προς χαμηλά επίπεδα μετατραυματικής ανάπτυξης, σταθερά τόσο στο πρώτο, όσο και στο δεύτερο lockdown. Εμφάνισαν εξέλιξη και στους πέντε τομείς βελτίωσης, αλλά κυρίως σε αυτούς που αφορούν την εκτίμηση της ζωής και την προσωπική δύναμη.

Σε ό,τι αφορά τη μετατραυματική διαταραχή του στρες, στο πρώτο lockdown είχαμε μέτρια ποσοστά, τα οποία συνδέθηκαν με τη μετατραυματική ανάπτυξη και βοήθησαν στην ανάπτυξή της, ενώ στο δεύτερο lockdown είχαμε υψηλά ποσοστά της διαταραχής αυτής που δεν συνδέθηκαν με τη μετατραυματική ανάπτυξη.

Πραγματική και ψευδαισθητική μετατραυματική ανάπτυξη

Όπως εξήγησε η κ. Ταμιωλάκη, η μετατραυματική ανάπτυξη μπορεί να είναι πραγματική, μπορεί όμως να είναι και ψευδαίσθηση. Η πραγματική είναι αποτέλεσμα του αγώνα με την στρεσογόνο κατάσταση, κατά την οποία το άτομο επεξεργάζεται την εμπειρία του και αναθεωρεί τα γνωστικά του σχήματα και στη συνέχεια προχωρά σε θετικές αλλαγές. Ενώ η ψευδαισθητική φύση της μετατραυματικής ανάπτυξης θεωρείται ότι είναι μια στρατηγική, κατά την οποία τα άτομα εστιάζουν στη θετική πλευρά και αρνούνται ή αποφεύγουν εντελώς τη δυσάρεστη πλευρά της εμπειρίας. Με αποτέλεσμα να μην επεξεργάζονται την εμπειρία τους και να μην μπορούν να αναθεωρήσουν τον τρόπο που βλέπουν τις καταστάσεις και να προχωρήσουν σε θετικές αλλαγές.

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία η ψευδαισθητική φύση της μετατραυματικής ανάπτυξης είναι μια βραχυπρόθεσμη παρηγορητική λειτουργία, και τα επίπεδά της μειώνονται σημαντικά μετά τους πρώτους μήνες. Αντίθετα, η πραγματική μετατραυματική ανάπτυξη, παρουσιάζει σταθερά ποσοστά ανάπτυξης τον πρώτο χρόνο και σύμφωνα με τις περισσότερες έρευνες περιμένουμε σημαντική αύξηση μετά από ενάμιση με δύο χρόνια.

Σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης, και στα δύο lockdown πραγματοποιήθηκαν προσαρμοστικές στρατηγικές (θετική επανεκτίμηση = εστιάζω στην θετική πλευρά των πραγμάτων, αποδοχή = αποδέχομαι την κατάσταση όπως είναι), αλλά και δυσλειτουργικές (άρνηση = λέω στον εαυτό μου αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει)

Συμπεράσματα

“Μέσα από την εμπειρία των επαναλαμβανόμενων lockdown οι άνθρωποι φάνηκε να εκτιμούν περισσότερο πράγματα που θεωρούσαν πριν αυτονόητα, άλλαξαν τις προτεραιότητές τους, ενώ παρουσίασαν περισσότερες θετικές αλλαγές και στο κομμάτι της προσωπικής δύναμης, πίστεψαν περισσότερο στις δυνατότητές τους, τις αξιοποίησαν, και φάνηκε να ένιωσαν πιο δυνατοί μέσα από αυτή την εμπειρία του COVID-19”, ανέφερε η ερευνήτρια, συνοψίζοντας τα συμπεράσματα της μελέτης και πρόσθεσε: “ως προς τη μετατραυματική διαταραχή του στρες, τα μέτρια επίπεδα σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, βοηθούν καθώς κινητοποιούν το άτομο να αναθεωρήσει τα γνωστικά του σχήματα και να προχωρήσει σε θετικές αλλαγές. Τα μέτρια επίπεδα, λοιπόν, της μετατραυματικής διαταραχής στο πρώτο lockdown συνδέθηκαν με τη μετατραυματική ανάπτυξη, ενώ τα υψηλά ποσοστά του 2ου φάνηκε να μη βοηθούν”.

Με βάση αυτά τα συμπεράσματα, σύμφωνα με την ίδια, είναι σημαντικό να σχεδιαστούν παρεμβάσεις που στοχεύουν στην μετατραυματική ανάπτυξη, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο της κοινωνικής υποστήριξης, αλλά και στο ρόλο προσαρμοστικών στρατηγικών, για την επίτευξη της προσωπικής, κοινωνικής και πνευματικής ανάπτυξης των ανθρώπων.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Αυτές οι αναλύσεις επέτρεψαν να αναπτυχθεί ένα μοντέλο για επεισόδια εγκυμοσύνης, ένα που πρέπει να αντέξει σε άλλες κοινωνικές αλλαγές. Το μοντέλο προσφέρει μια νέα αντίληψη για τις αναπαραγωγικές επιλογές, την αύξηση του πληθυσμού και τα ποσοστά γονιμότητας.

Κοινωνία Παρατήρηση: Μία από τις ενδιαφέρουσες κοινωνικές παρατηρήσεις κατά την εποχή του κορωνοϊού είναι οι αλλαγές στις τάσεις της εγκυμοσύνης και των γεννήσεων. Η εποχή της πανδημίας έχει προφανώς επιβραδύνει τα ποσοστά σύλληψης. Από την άλλη πλευρά, η χαλάρωση του κλειδώματος μπορεί να σηματοδοτεί την έναρξη μιας έκρηξης γεννήσεων. Και οι δύο αυτές τάσεις σχετίζονται με την οικονομία των ΗΠΑ, βάσει έρευνας που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Michigan. Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή Dr. Molly Stout: «Τα ποσοστά γεννήσεων μειώθηκαν νωρίς στην πανδημία, αλλά αναμένουμε σύντομα μια δραματική ανάκαμψη». Το βασίζει σε μια ανασκόπηση των ηλεκτρονικών αρχείων υγείας για μια ομάδα εγκυμοσύνης.

Αυτές οι αναλύσεις επέτρεψαν να αναπτυχθεί ένα μοντέλο για επεισόδια εγκυμοσύνης, ένα που πρέπει να αντέξει σε άλλες κοινωνικές αλλαγές.

Το μοντέλο προσφέρει μια νέα αντίληψη για τις αναπαραγωγικές επιλογές, την αύξηση του πληθυσμού και τα ποσοστά γονιμότητας.

Είναι ενδιαφέρον ότι παρόμοια μοτίβα παρατηρήθηκαν, αν και λιγότερο εξελιγμένα μοντέλα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας γρίπης του 1918, της Μεγάλης Ύφεσης το 1929 και της ύφεσης του 2008.

Με άλλα λόγια, ισχυροί εξωτερικοί παράγοντες σχετίζονται με αλλαγές στις συμπεριφορές, ειδικά σε σχέση με τη σύλληψη.

Υπάρχει μια σειρά παραγόντων που εξηγούν την ανασκόπηση του 2021, όπως το άγχος και οι χρονικές πιέσεις.

Πίσω από αυτά βρίσκεται η οικονομική αβεβαιότητα, η έλλειψη φροντίδας παιδιών ή η πρόσβαση σε τυπικά συστήματα υποστήριξης παιδιών.

Υπάρχουν σχετικοί παράγοντες με τον ρόλο των γυναικών στην εργασία. Για παράδειγμα, στο ίδρυμα που μελετήθηκε, ο όγκος της εγκυμοσύνης μειώθηκε κατά περίπου 14% (χρησιμοποιώντας τα πιο περιοριστικά μέτρα κορωνοϊού).

Αυτή η νέα ανασκόπηση θα επιτρέψει στα νοσοκομεία και τις κυβερνητικές υπηρεσίες να αποκτήσουν καλύτερη εικόνα για τη δυναμική του πληθυσμού.

Η κατανόηση αυτού μπορεί να βοηθήσει στον σχεδιασμό χωρητικότητας του νοσοκομείου καθώς και στη λειτουργία προγραμμάτων προώθησης της υγείας.

Επιπλέον, οι κυβερνητικές υπηρεσίες θα είναι σε θέση να εκτιμήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια το μέγεθος της οικονομίας και, από αυτό, το μοντέλο του πληθυσμού που εργάζεται ή γερνά. Δεδομένου ότι η μελέτη βασίστηκε σε ένα ιατρικό ίδρυμα (ένα ακαδημαϊκό κέντρο τριτοβάθμιας περίθαλψης), τότε θα χρειαστεί περαιτέρω έρευνα για να εκτιμηθεί πόσο εφαρμόσιμο είναι το μοντέλο στις υπόλοιπες ΗΠΑ (και ίσως παγκοσμίως).

Η έρευνα εμφανίζεται στο JAMA Network Open, με τίτλο «Χρήση ηλεκτρονικών ιατρικών αρχείων για την εκτίμηση των αλλαγών στην εγκυμοσύνη και τα ποσοστά γέννησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σοβαρά ασθενείς με COVID-19 που νοσηλεύονταν διασωληνωμένοι σε ΜΕΘ και έλαβαν θεραπεία με βλαστικά κύτταρα του συνδετικού ιστού του ομφαλίου λώρου είχαν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες επιβίωσης σε σύγκριση με νοσηλευόμενους με COVID-19 οι οποίοι δεν έλαβαν τη συγκεκριμένη βλαστοκυτταρική θεραπεία. Αυτό έδειξε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «STEM CELLS Translational Medicine».

Ακόμη μεγαλύτερα τα οφέλη για ασθενείς με υποκείμενα νοσήματα

Στη μελέτη παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής που διεξήχθη σε τέσσερα νοσοκομεία στην Τζακάρτα της Ινδονησίας. Σύμφωνα μάλιστα με τα ευρήματα, η θεραπεία του ομφαλίου λώρου φάνηκε να προσφέρει ακόμη μεγαλύτερα οφέλη σε ασθενείς που είχαν υποκείμενα νοσήματα όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και η νεφροπάθεια: στους ασθενείς αυτούς οι πιθανότητες επιβίωσης ήταν περισσότερο από τετραπλάσιες σε σύγκριση με ασθενείς που δεν έλαβαν τα βλαστικά κύτταρα.

Η κλινική δοκιμή

Και οι 40 ασθενείς που συμμετείχαν στη διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή ήταν ενήλικοι που νοσηλεύονταν διασωληνωμένοι σε ΜΕΘ με πνευμονία η οποία είχε προκληθεί εξαιτίας της COVID-19. Στους μισούς ασθενείς έγινε ενδοφλέβια χορήγηση μεσεγχυματικών στρωματικών κυττάρων του ομφαλίου λώρου (πρόκειται για βλαστικά κύτταρα που προέρχονται από τον συνδετικό ιστό του ομφαλίου λώρου) ενώ οι υπόλοιποι ασθενείς έλαβαν «εικονική» θεραπεία.

Σημαντική αύξηση της επιβίωσης

Οπως προέκυψε, τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν τη θεραπεία των βλαστικών κυττάρων ήταν 2,5 φορές υψηλότερα από εκείνα που αφορούσαν τους ασθενείς της ομάδας της «εικονικής» θεραπείας. Στους δε ασθενείς με υποκείμενα νοσήματα τα ποσοστά επιβίωσης ήταν ακόμη μεγαλύτερα – για την ακρίβεια 4,5 φορές υψηλότερα σε σύγκριση με τους ασθενείς που δεν έλαβαν τη θεραπεία, όπως ανέφερε ο Ισμαήλ Χαντισοεμπρότο Ντιλόγκο, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Cipto Mangunkusumo της Ινδονησίας που ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Ασφαλής και καλά ανεκτή η θεραπεία

Ηταν επίσης άκρως σημαντικό το γεγονός ότι η θεραπεία απεδείχθη ασφαλής και καλά ανεκτή χωρίς να προκαλεί επικίνδυνες επιπλοκές ή οξείες αλλεργικές αντιδράσεις μέσα στις επτά ημέρες από τη στιγμή της έγχυσης των βλαστικών κυττάρων, σημείωσε ο καθηγητής.

Η πρώτη δοκιμή με μη επεξεργασμένα βλαστοκύτταρα

Προηγούμενες κλινικές δοκιμές είχαν δείξει ότι η θεραπεία με βλαστικά κύτταρα του συνδετικού ιστού του ομφαλίου λώρου μπορεί να βοηθήσει στην επιβίωση και στην ανάρρωση ασθενών με πνευμονία εξαιτίας της COVID-19. Ωστόσο η μελέτη από την Ινδονησία είναι η πρώτη στο πλαίσιο της οποίας χορηγήθηκαν βλαστικά κύτταρα του ομφαλίου λώρου τα οποία δεν είχαν υποστεί γενετική επεξεργασία σε διασωληνωμένους ασθενείς με COVID-19 των οποίων κινδύνευε η ζωή.

Τροποποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος

Μια από τις κύριες αιτίες της οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας σε ασθενείς με COVID-19 θεωρείται ότι είναι η αποκαλούμενη «καταιγίδα κυτταροκινών», μια κατάσταση στην οποία η λοίμωξη από τον νέο κορωνοϊό ωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς να «πλημμυρίσει» την κυκλοφορία του αίματος με φλεγμονώδεις πρωτεΐνες. «Παρότι η ακριβής αιτία της καταιγίδας κυτταροκινών παραμένει άγνωστη, η μελέτη μας μαρτυρεί ότι η παρουσία των ανεπεξέργαστων στρωματικών βλαστικών κυττάρων του ομφαλίου λώρου βελτιώνει την επιβίωση των ασθενών τροποποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να περάσει σε μια αντιφλεγμονώδη ανοσολογική κατάσταση» τόνισε ο δρ Ντιλόγκο και προσέθεσε πως παρότι η μελέτη της ομάδας του περιέλαβε έναν μικρό αριθμό ασθενών «πιστεύουμε ότι αυτή η πειραματική θεραπεία θα μπορέσει να αποτελέσει μια αποτελεσματική επιπλέον θεραπευτική εναλλακτική για τους ασθενείς με COVID-19 που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες».

Υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση

Για υποσχόμενα αποτελέσματα που δείχνουν τον δρόμο προς μια πιθανή νέα θεραπεία η οποία μπορεί να αυξήσει τα ποσοστά επιβίωσης των σοβαρά ασθενών με COVID-19 έκανε λόγο ο δρ Αντόνι Ατάλα, διευθυντής σύνταξης της επιθεώρησης «STEM CELLS Translational Medicine» και διευθυντής του Ινστιτούτου Wake Forest για την Αναγεννητική Ιατρική. «Το να έχουν οι σοβαρά ασθενείς με COVID-19 επιπλέον θεραπευτικές επιλογές, όπως τα μεσεγχυματικά στρωματικά κύτταρα είναι άκρως σημαντικό» υπογράμμισε ο καθηγητής Ατάλα που είναι ένας από τους μεγαλύτερους ειδήμονες παγκοσμίως στο πεδίο των βλαστικών κυττάρων και της αναγεννητικής ιατρικής.

Πηγή: medlabnews.gr

Ερευνητές στο Rogel Cancer Center του Πανεπιστημίου του Μichigan ανακάλυψαν μία εξέταση ούρων, που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το 1/3 των διαγνωστικών βιοψιών για τον καρκίνο του προστάτη, με μικρή απόκλιση στον εντοπισμό μικρού αριθμού καρκίνων.

Τα ευρήματα της μελέτης, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1500 ασθενείς, δημοσιεύθηκαν τον Μάρτιο στο “Journal of Urology”. Το τεστ, που καλείται «MyProstateScore test» που διατίθεται από την LynxDX, μία startup εταιρεία τεχνολογίας, καταμετρά τα επίπεδα των καρκινικών γονιδίων στα ούρα των ασθενών. Η εξέταση στηρίζεται σε μία έρευνα της εταιρείας, σύμφωνα με την οποία στους μισούς ασθενείς με όγκους του προστάτη, εντοπίστηκαν γενετικές ανωμαλίες στα γονίδια TMPRSS2 και ERG. Τα γονίδια αυτά σε αυτή την περίπτωση ενοποιούνται σε ένα χρωμόσωμα και έτσι οδηγούν σε καρκινογένεση.

Προς το παρόν, η βέλτιστη πρακτική για την διάγνωση του καρκίνου του προστάτη είναι ο αιματολογικός έλεγχος, το γνωστό PSA test. Στην πραγματικότητα όμως, παρότι υψηλά επίπεδα PSA είναι ενδεικτικά καρκίνου, οι περισσότεροι άνδρες με υψηλές τιμές PSA δεν έχουν καρκίνο του προστάτη. Το επόμενο βήμα αποτελεί η βιοψία.

Η βιοψία είναι μία ευαίσθητη και άβολη εξέταση για τον ασθενή και ενέχουν έναν μικρό κίνδυνο επιπλοκών. Συχνά, διενεργείται και μαγνητική τομογραφία της περιοχής για την διάγνωση, όμως δεν είναι απόλυτα ακριβής. «Ο βασικός μας στόχος ήταν να διερευνήσουμε το αν το MyProstateScore test μπορεί να είναι πρακτικό και αξιόπιστο ώστε να αντικαταστήσει πιο δαπανηρές ή επεμβατικές διανγωστικές εξετάσεις στους άνδρες που εξετάζονται για πιθανό καρκίνο του προστάτη» αναφέρει ο Jeffrey Tosoian, M.D., M.P.H., βασικός ερευνητής στην μελέτη και ουρολόγος στο Michigan Medicine.

Τα είδη καρκίνου του προστάτη δεν έχουν όλα την ίδια βαρύτητα για την υγεία του ασθενή. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο καρκίνος αναπτύσσεται σταδιακά και χρήζει συστηματικής παρακολούθησης. Σε αυτούς τους ασθενείς με βραδέως εξελισσόμενο καρκίνο ή μόνο υψηλά επίπεδα PSA χωρίς ενδείξεις για ύπαρξη καρκίνου, οι πιο επεμβατικές διαγνωστικές εξετάσεις θα μπορούσαν να αποφευχθούν, σύμφωνα με τους ερευνητές. Στην μελέτη συμμετείχαν ασθενείς που παρακολουθούνται σε κέντρα υγείας και κλινικές. Ανάμεσα στους 1525 ασθενείς, οι 338 (22%) είχαν καρκίνο διαγνωσμένο από βιοψία, σε σοβαρό στάδιο που έχρηζαν άμεσης θεραπείας.

Αν το MyProstateScore test ήταν διαθέσιμο στους ασθενείς, 387 βιοψίες που δεν είχαν παθολογικά ευρήματα ή εντόπισαν βραδέως εξελισσόμενη μορφή καρκίνου του προστάτη θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, σύμφωνα με την μελέτη. Παράλληλα, η εξέταση έως τώρα έχει απόκλιση μονάχα 10 περιπτώσεων σημαντικών καρκίνων, βαριάς μορφής.

«Σύμφωνα με τα διαθέσιμα έως τώρα δεδομένα, η εξέταση αυτή θα μπορούσε να ελαττώσει σημαντικά την διενέργεια δαπανηρών και παρεμβατικών διαγνωστικών εξετάσεων που ακολουθούν την μέτρηση PSA» σχολιάζει ο Tosoian.

 

 

Πηγή: http://healthmag.gr/

Γερμανική έρευνα αναφέρει πως το ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων δεν αντιδρά τόσο αποτελεσματικά στον εμβολιαστικό.

Πιο αποτελεσματικό στους νέους φαίνεται πως έιναι το εμβόλιο σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Βερολίνου Charite, κάτι που εξηγεί την ύπαρξη κρουσμάτων κορονοϊού σε οίκους ευγηρίας παρά τους διπλούς εμβολιασμούς.

Το ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων αντιδρά λιγότερο αποτελεσματικά στον εμβολιασμό από ό,τι στους νεότερους, όπως ανακοίνωσε σήμερα το Charité, μετά τη δημοσίευση δύο μελετών του στο περιοδικό «Emerging Infectious Diseases». Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχει ανοσοποιηθεί το προσωπικό και οι επισκέπτες. Επιπλέον, τα μέτρα υγιεινής και τα διαγνωστικά τεστ παραμένουν σημαντικά. Μεσοπρόθεσμα, τίθεται το ερώτημα εάν είναι απαραίτητος ένας περαιτέρω ενισχυτικός εμβολιασμός για τους ηλικιωμένους προκειμένου να βελτιωθεί η προστασία του εμβολιασμού τους, αναφέρει η ανακοίνωση.

Οι επιστήμονες διεξήγαγαν την έρευνα σε μια Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων του Βερολίνου από τον Φεβρουάριο. Εκτός από 11 νοσοκόμες που δεν είχαν κάνει και τη δεύτερη δόση του εμβολίου, είχαν προσβληθεί περίπου 20 διαμένοντες στη Μονάδα από την μετάλλαξη Alpha (B 1.1.7) του Sars-CoV-2. Όλοι εκτός από τέσσερεις που είχαν εμβολιαστεί πλήρως με το εμβόλιο των εταιρειών Biontech / Pfizer. Οι τέσσερις μη εμβολιασμένοι αρρώστησαν τόσο σοβαρά ώστε έπρεπε να υποβληθούν σε θεραπεία σε νοσοκομείο. Μόνο το ένα τρίτο αυτών που είχαν εμβολιαστεί είχαν συμπτώματα όπως βήχα ή δύσπνοια. Σύμφωνα με το Charité, δύο εμβολιασμένοι που διέμεναν στη Μονάδα πέθαναν, αλλά πιθανόν όχι εξαιτίας της Covid-19.

«Από τη μία πλευρά, διαπιστώνουμε ότι ο εμβολιασμός έχει προστατεύσει στο σύνολό τους αυτούς που διαμένουν στη Μονάδα, αφού η πορεία της νόσου ήταν πολύ ηπιότερη. Ταυτόχρονα όμως, ο αυξημένος αριθμός των λοιμώξεων στους ηλικιωμένους καθιστά σαφές ότι το εμβόλιο μερικές φορές δεν είναι πλήρως αποτελεσματικό γι αυτούς», είπε ο Βίκτορ Κόρμαν, αναπληρωτής επικεφαλής του εργαστηρίου για κορονοϊούς του Ινστιτούτου Λοιμωξιολογίας του Charite.

Στη δεύτερη μελέτη, η ερευνητική ομάδα συνέκρινε την ανοσολογική ανταπόκριση στο εμβόλιο των εταιρειών Biontech / Pfizer ασθενών άνω των 70 ετών ενός ιατρείου με εκείνη του νοσηλευτικού προσωπικού του Charité, οι οποίοι ήταν κατά μέσο όρο 34 ετών. Οι αναλύσεις αίματος έδειξαν ότι μόλις τρεις εβδομάδες μετά την πρώτη δόση, περίπου το 87% των νεότερων είχαν αναπτύξει αντισώματα κατά του Sars-CoV-2. Μεταξύ των ηλικιωμένων το ποσοστό ήταν σχεδόν μόνο 31%. Ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση, σχεδόν όλοι οι νέοι που εμβολιάστηκαν (99%) είχαν αναπτύξει αντισώματα στο αίμα τους. Μεταξύ των ηλικιωμένων, το ποσοστό ήταν περίπου 91%. Επιπλέον, τα αντισώματα ωριμάζουν πιο αργά στους ηλικιωμένους, έτσι ήταν λιγότερο ικανοί να αντιμετωπίσουν τον ιό. Ο δεύτερος σημαντικός βραχίονας της ανοσοαπόκρισης, η απόκριση Τ-κυττάρων, ήταν επίσης ασθενέστερος.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι η ανοσοαπόκριση σε ηλικιωμένους καθυστερεί σημαντικά μετά τον εμβολιασμό και δεν φτάνει στο επίπεδο των εμβολιασμένων νεότερης ηλικίας», συνοψίζει ο καθηγητής Λάιφ Έρικ Ζάντερ, ερευνητής εμβολίων της πανεπιστημιακής κλινικής του Charite με ειδικότητα στις μολυσματικές ασθένειες και την πνευμονολογία.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

 

Πηγή: https://www.onmed.gr/