Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Αποτελεί φλεγμονή στο νωτιαίο μυελό – Ποια είναι τα συμπτώματα της

Εγκάρσια μυελίτιδα είναι σύμφωνα με τους New York Times το πρόβλημα υγείας που εμφάνισε εθελοντής στο Ηνωμένο Βασίλειο αφού του χορηγήθηκε το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού που ανέπτυξαν από κοινού η AstraZeneca και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με αποτέλεσμα να σταματήσουν μέχρι νεωτέρας οι κλινικές δοκιμές.

Σύμφωνα με το pathologia.eu η εγκάρσια μυελίτιδα αποτελεί μία φλεγμονή του νωτιαίου μυελού.

Ο όρος μυελίτιδα αναφέρεται στη φλεγμονή του νωτιαίου μυελού, ενώ ο όρος εγκάρσια στην κατανομή των βλαβών.

Η φλεγμονή στο νωτιαίο μυελό διαταράσσει την επικοινωνία μεταξύ των νευρικών ινών ανάμεσα στο νωτιαίο μυελό και τον υπόλοιπο οργανισμό, επηρεάζοντας την αισθητικότητα και τη νευρική σηματοδότηση κάτω από το σημείο της βλάβης.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν άλγος, αισθητικά προβλήματα, αδυναμία στα κάτω και άνω άκρα, καθώς και προβλήματα στην ουροδόχο κύστη και το έντερο.

Η εγκάρσια μυελίτιδα μπορεί να επηρεάσει άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, φύλου ή φυλής. Δεν παρουσιάζει κληρονομικότητα και οι περισσότερες διαγνώσεις της νόσου γίνονται στις ηλικίες 10-19 και 30-39 ετών.

Ποια είναι τα συμπτώματα της Εγκάρσιας Μυελίτιδας;

Η εγκάρσια μυελίτιδα μπορεί να είναι είτε οξεία (εμφανίζεται σε ώρες ή ημέρες) είτε υποξεία (εμφανίζεται σε διάστημα 1-4 εβδομάδων).

Τέσσερα κλασικά συμπτώματα της εγκάρσιας μυελίτιδας είναι:

Αδυναμία στα Χέρια και τα Πόδια

Οι ασθενείς με εγκάρσια μυελίτιδα μπορεί να παρουσιάσουν αδυναμία στα κάτω άκρα που επιδεινώνεται ταχέως. Αν η μυελίτιδα επηρεάζει το άνω τμήμα του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει αδυναμία και στα άνω άκρα. Μπορεί να εμφανιστεί επίσης παραπάρεση που εξελίσσεται σε παραπληγία, με αποτέλεσμα ο ασθενής να πρέπει να χρησιμοποιήσει αναπηρικό καροτσάκι.

Άλγος
Τα αρχικά συμπτώματα περιλαμβάνουν συνήθως άλγος στη μέση ή ένα οξύ αίσθημα που επεκτείνεται προς τα κάτω ή τα άνω άκρα και τον κορμό.

Αισθητικά Συμπτώματα
Η εγκάρσια μυελίτιδα μπορεί να προκαλέσει παραισθησίες στα κάτω άκρα, καθώς και απώλεια της αισθητικότητας. Συχνά επηρεάζεται η αισθητικότητα στον κορμό καθώς και την περιοχή των γεννητικών οργάνων. Μπορεί να παρουσιαστούν επίσης συμπτώματα κατά την πρόσθια κάμψη της κεφαλής τα οποία υποχωρούν όταν η κεφαλή επανέλθει στη φυσιολογική θέση (σημείο Lhermitte).

Συμπτώματα από το Έντερο και την Ουροδόχο Κύστη
Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένη τάση για ούρηση, ακράτεια, δυσκολία στην κένωση της κύστης και δυσκοιλιότητα.

Αρκετοί ασθενείς αναφέρουν επίσης μυϊκούς σπασμούς, ένα γενικότερο αίσθημα δυσφορίας, κεφαλαλγία, πυρετό και απώλεια της όρεξης, ενώ άλλοι παρουσιάζουν συμπτώματα στο αναπνευστικό. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν, σεξουαλική δυσλειτουργία, κατάθλιψη και άγχος που προκαλούνται από τις αλλαγές στον τρόπο ζωής, το στρες και το χρόνιο πόνο.

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Η έλλειψη βιταμίνης D πιθανώς σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο COVID-19 λοίμωξης. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό JAMA Network Open.

Μάλιστα η θεραπευτική προσέγγιση με βιταμίνη D έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να μειώνει την πιθανότητα ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ανεπάρκεια βιταμίνης D, σύμφωνα με τους  D.O. Meltzer και συνεργάτες  στη μελέτη «Association of Vitamin D Status and Other Clinical Characteristics With COVID-19 Test Results».

Τα πορίσματα της μελέτης συνοψίζουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Ντάνασης, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ).

Στο πλαίσιο της μελέτης συσχετίστηκαν τα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα και η πιθανότητα ανεύρεσης θετικής δοκιμασίας PCR για το νέο κοροναϊό SARS-CoV-2.

Στην αναδρομική μελέτη κοορτής εντάχθηκαν στοιχεία ασθενών που είχαν διαθέσιμες μετρήσεις επιπέδων 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλης ή 1,25-δι-υδροξυχοληκαλσιφερόλης κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους από τη στιγμή της δειγματοληψίας για έλεγχο λοίμωξης COVID-19.

Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν τα δεδομένα για 489 ασθενείς με μέση ηλικία τα 49.2 έτη.

Από αυτούς το 75% ήταν γυναίκες και το 32% ανήκαν στη λευκή φυλή.

Οι συμμετέχοντες κατατάχθηκαν σε κατηγορίες ανάλογα με τα επίπεδα βιταμίνης D κατά το τελευταίο έτος ως ακολούθως:

• 124 (25%) εμφάνιζαν πιθανότατα ανεπάρκεια,
• 287 (59%) είχαν πιθανότατα επάρκεια και
• για 78 (16%) ασθενείς δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί η κατάσταση επάρκειας βιταμίνης D.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι 71 ασθενείς (15%) είχαν θετική δοκιμασία PCR για το νέο κοροναϊό SARS-CoV-2.

Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, μεγαλύτερη πιθανότητα για θετική δοκιμασία είχαν όσοι ασθενείς είχαν ηλικία άνω των 50 ετών δεν ανήκαν στη λευκή φυλή και εμφάνιζαν πιθανότατα έλλειψη βιταμίνης D.

Κατά τη μελέτη εντοπίστηκε ότι εκ των ασθενών με ανεπάρκεια βιταμίνης D το ποσοστό των θετικών COVID-19 κρουσμάτων ήταν 21.6%, συγκριτικά με 12.2% μεταξύ των ασθενών με επάρκεια βιταμίνης D.

Συνεπώς, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η έλλειψη βιταμίνης D πιθανώς σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο COVID-19 λοίμωξης.

Ωστόσο, για την επιβεβαίωση του συμπεράσματος απαιτούνται τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες προκειμένου να διασταυρωθεί η πιθανή συσχέτιση, καθώς και το πιθανό όφελος από χορήγηση βιταμίνης D σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Σε αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος CSL312 για τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια σχετιζόμενη με την προκαλούμενη από την COVID-19 πνευμονία, προχωρά η CSL Behring.

Η εταιρεία με την ηγετική θέση στον τομέα των βιοθεραπειών έχει «ανοίξει» παράλληλα πέντε διαφορετικά «μέτωπα» στη μάχη κατά της πανδημίας.

Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκε η ένταξη του πρώτου ασθενή σε μελέτη φάσης 2 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του CSL312 (garadacimab, μονοκλωνικό αντίσωμα ανταγωνιστή του παράγοντα XIIa) στη θεραπεία των ασθενών που πάσχουν από σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια.

Πρόκειται για επιπλοκή η οποία αποτελεί κύρια αιτία θανάτου στους ασθενείς με πνευμονία προκαλούμενη από τη νόσο COVID-19.

Το CSL312 (Garadacimab) είναι ένα καινοτόμο μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει τον παράγοντα XIIa, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλει στη βελτίωση της κλινικής εικόνας των ασθενών με COVID-19.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό περίπου 124 ενήλικες ασθενείς θα λάβουν μέρος στην πολυκεντρική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη. Ειδικότερα, θα τους χορηγηθεί είτε το CSL312, είτε το εικονικό (placebo) φάρμακο, σε συνδυασμό με τη συνήθη θεραπευτική φροντίδα.

«Η μεγαλύτερη κλινική πρόκληση όσον αφορά στη διαχείριση των ασθενών με λοίμωξη από τον SARS CoV-2 είναι η ικανότητά μας να αντιμετωπίσουμε τις σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές που συνδέονται με αυτή τη νόσο» εξήγησε ο Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης της CSL Behring στον τομέα των θεραπειών του αναπνευστικού, Lars Groenke.

Στο στάδιο της αξιολόγησης βρίσκονται συνολικά πέντε διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις της CSL Behring, αξιοποιώντας τις επιστημονικές πλατφόρμες που διαθέτει στα πεδία της κλασματοποίησης πλάσματος, των ανασυνδυασμένων πρωτεϊνών και των μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Αναλυτικά, η CSL Behring έχει προβεί

1. Σε συμφωνία συνεργασίας με το Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI) και το Πανεπιστήμιο του Queensland (UQ) για να επισπεύσει την ανάπτυξη, παραγωγή και διανομή υποψήφιου εμβολίου κατά της νόσου COVID-19, το οποίο αποτελεί καινοτομία των ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Queensland.
2. Στην συνένωση δυνάμεων για την ίδρυση της CoVIg-19 Plasma Alliance, μιας πρωτοποριακής συμμαχίας για την ανάπτυξη της CoVIg-19, μίας πιθανής θεραπείας της COVID-19 με βάση το πλάσμα. Στόχος της είναι η ανάπτυξη, χωρίς εμπορική ονομασία, μιας πολυκλωνικής υπεράνοσης ανοσοσφαιρίνης έναντι του ιού SARS-CoV-2 για τη θεραπεία ασθενών με σοβαρές επιπλοκές από τη νόσο COVID-19.
3. Στην ανάπτυξη προϊόντος με βάση το πλάσμα για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2 για την αγορά της Αυστραλίας, με το οποίο θα μπορούσαν ενδεχομένως να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές επιπλοκές της COVID-19 που εμφανίζουν ορισμένοι ασθενείς , ειδικότερα όσοι χρειάζονται μηχανική αναπνευστική υποστήριξη. Το νέο ερευνητικό προϊόν, το οποίο θα είναι γνωστό ως ανοσοσφαιρίνη COVID-19.
4. Σε συμφωνία με την SAB Biotherapeutics, γνωστή βιοφαρμακευτική εταιρεία, για την παραγωγή μιας καινοτόμου ανοσοθεραπείας για τον ιό SARS-CoV-2. Η παραγωγή αυτής της δυνητικής θεραπείας θα πραγματοποιηθεί χωρίς να χρειάζονται δωρεές πλάσματος από ασθενείς που έχουν αναρρώσει από την COVID-19.

«Έχουμε όλοι συστρατευθεί στον αγώνα κατά της COVID-19. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη έχουμε στο πλευρό μας πολλούς συμμάχους», δήλωσε ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της CSL Behring και Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης, Bill Mezzanotte.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Τα όργανα που επηρεάζει περισσότερο ο κορωνοϊός είναι οι πνεύμονες. Τώρα, νέα έρευνα Αυστριακών επιστημόνων δείχνει πως οι ασθενείς που νοσηλεύονται εξαιτίας της λοίμωξης που προκαλεί ο κορωνοϊός Covid-19, έχουν βλάβες στους πνεύμονες και συμπτώματα επί μήνες μετά το εξιτήριό τους.

Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που προκαλεί ο κορωνοϊός ανησυχούν τους επιστήμονες. Ακόμα και ασθενείς με ήπια μορφή της λοίμωξης Covid-19 αναφέρουν συχνά συμπτώματα που συνεχίζονται για εβδομάδες ή μήνες μετά την αρχική ανάρρωση.

Τώρα, επιστήμονες στην Αυστρία δημοσίευσαν τα προκαταρκτικά ευρήματα μελέτης που παρακολουθεί σε βάθος χρόνου την έκβαση ασθενών οι οποίοι νοσηλεύτηκαν εξαιτίας του κορωνοϊού.

Οι πρώτοι 86 ασθενείς εντάχθηκαν στη μελέτη μεταξύ 29 Απριλίου και 9 Ιουνίου 2020. Όλοι τους επιστρέφουν στα νοσοκομεία όπου νοσηλεύθηκαν για επανέλεγχο στις 6,12 και 24 εβδομάδες μετά το εξιτήριο. Κατά τον επανέλεγχο για τη λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός υποβάλλονται σε:

• Κλινική εξέταση
• Εργαστηριακές εξετάσεις
• Μέτρηση του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα στο αρτηριακό αίμα
• Απεικονιστικές εξετάσεις πνευμόνων

Στις έξι και στις 12 εβδομάδες

Κατά τον πρώτο επανέλεγχο, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς είχαν τουλάχιστον ένα επίμονο σύμπτωμα, κυρίως δύσπνοια ή βήχα. Επιπλέον, οι αξονικές τομογραφίες πνευμόνων έδειξαν πως σχεδόν οι εννέα στους δέκα εξακολουθούσαν να έχουν βλάβες στους πνεύμονες.

Μέχρι τον επόμενο επανέλεγχο, στις 12 εβδομάδες από το εξιτήριο, τα συμπτώματα και οι βλάβες είχαν μειωθεί.

Ειδικότερα, κατά τον επανέλεγχο των 6 εβδομάδων διαπιστώθηκε ότι:

• Το 65% των ασθενών (56 από τους 83) είχαν ακόμα ένα ή περισσότερα συμπτώματα
• 40 ασθενείς (ποσοστό 47%) είχαν δύσπνοια
• 13 ασθενείς (ποσοστό 15%) είχαν βήχα
• Το 88% των ασθενών εξακολουθούσαν να έχουν πνευμονικές βλάβες

Αντίστοιχα, κατά τον επανέλεγχο των 12 εβδομάδων βρέθηκε ότι:

• Οι 31 από τους ασθενείς (ποσοστό 39%) εξακολουθούσαν να έχουν δύσπνοια
• Οι 13 από τους ασθενείς (ποσοστό 15%) έβηχαν ακόμα
• Το 65% των ασθενών είχαν ακόμα πνευμονικές βλάβες

Στοιχεία για τον επανέλεγχο των 24 εβδομάδων δεν υπάρχουν ακόμα, σύμφωνα με τους ερευνητές από την Αυστρία, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τη μελέτη τους στο διαδικτυακό Διεθνές Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ERS).

Επίμονη διαταραχή, αλλά με ελπίδες ανάρρωσης

«Οι επιζήσαντες από τη λοίμωξη που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός έχουν επίμονη διαταραχή της πνευμονικής λειτουργίας για πολλές εβδομάδες μετά το εξιτήριο», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Sabine Sahanic, από την Πανεπιστημιακή Κλινική του Ίνσμπρουκ.

Βέβαια, πρόσθεσε, η πρόγνωση μάλλον δείχνει ευνοϊκή. «Με την πάροδο του χρόνου παρατηρούνται ανιχνεύσιμες βελτιώσεις», είπε, τονίζοντας πως αυτό προϋποθέτει καλή παρακολούθηση και αποκατάσταση των ασθενών. Μάλιστα όσο νωρίτερα αρχίζει η αναπνευστική αποκατάσταση των ασθενών, τόσο το καλύτερο, σύμφωνα με άλλη μελέτη που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο.

Τα νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η ανάρρωση από τη λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός μπορεί να είναι μακρά. Ωστόσο δεν φαίνεται να εντείνονται οι βλάβες στους πνεύμονες με τον καιρό, επισήμαναν οι ερευνητές.

Από τους 86 ασθενείς της νέας μελέτης, οι 18 είχαν νοσηλευθεί σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Η μέση ηλικία τους είναι 61 ετών. Περισσότερο από το 60% είναι άνδρες, το σχεδόν 50% πρώην ή νυν καπνιστές και το 65% υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

 

 

Πηγή: https://www.healthview.gr/

Ξέραμε ήδη πως ο κορωνοϊός χτυπά πολλά όργανα. Τώρα, με τη νέα έρευνα Κινέζων επιστημόνων μαθαίνουμε πως ο κορωνοϊός μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένη λοίμωξη στο στομάχι.

Ο κορωνοϊός και το στομάχι

Ερευνητές από το Χονγκ Κονγκ μελέτησαν τα δείγματα κοπράνων 15 ασθενών με COVID-19. Σκοπός τους ήταν για να κατανοήσουν καλύτερα τη δραστηριότητα του ιού στον γαστρεντερικό σωλήνα. Ανακάλυψαν ότι επτά από τους ασθενείς είχαν ενεργή λοίμωξη του πεπτικού, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι εξ αυτών δεν βίωναν ναυτία, διάρροια ή άλλα γαστρεντερικά συμπτώματα. Τρεις ασθενείς συνέχισαν να παρουσιάζουν ενεργή ιική λοίμωξη. Και μάλιστα, ακόμη και έξι μέρες αφού τα αναπνευστικά τους δείγματα έβγαιναν αρνητικά στον ιό.

Το εύρημα «αναδεικνύει τη σημασία του μακροπρόθεσμου ελέγχου του κορωνοϊού και της υγείας των αναρρωσάντων. Δείχνει επίσης την απειλή πιθανής μετάδοσης από την επαφή στόματος-ορθού», δήλωσε η Σιου Τσιεν Νγκ, αντιπρόεδρος του πανεπιστημιακού Κέντρου για την Έρευνα του Μικροβιώματος του Στομάχου, σε ανακοίνωσή της.

Τι προτείνουν οι επιστήμονες

Οι θεραπείες που τροποποιούν τη σύνθεση και τη λειτουργία του μικροβιώματος του στομάχου θα πρέπει να διερευνηθούν για την πιθανή δράση τους απέναντι στον κορωνοϊό, τονίζει η Νγκ. Το μικροβίωμα του στομάχου των ασθενών με ιδιαιτέρως υψηλό ιικό φορτίο έδειξε μείωση του πληθυσμού των μικροβίων που δρουν προστατευτικά και αύξηση εκείνων που προκαλούν ασθένειες.

Το κινεζικό πανεπιστήμιο έχει προσφέρει δωρεάν τεστ κοπράνων σε ασθενείς που φτάνουν στο αεροδρόμιο της πόλης του Χονγκ Κονγκ από τα τέλη Μαρτίου και έχει εντοπίσει έξι παιδιά-φορείς μετά τον έλεγχο περισσότερων από 2.000 δειγμάτων. Από τη Δευτέρα, περίπου 2.000 τεστ κορωνοϊού γίνονται καθημερινά, ως μέρος της στοχευμένης στρατηγικής εντοπισμού ασυμπτωματικών φορέων.

Περισσότεροι από ένας ασθενείς βγήκαν θετικοί, παρά το γεγονός ότι τα αναπνευστικά δείγματα είχαν βγει αρνητικά. Αυτό εξήγησε ο Φράνσις Κ.Λ. Τσαν. Πρύτανης ιατρικής του πανεπιστημίου και πρόεδρος του ερευνητικού κέντρου.

«Τα τεστ κοπράνων είναι ακριβή και ασφαλή. Γεγονός που τα καθιστά κατάλληλα και πιο αποτελεσματικά για τη διάγνωση κοροναϊού σε συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων», εξήγησε ο Τσαν σε ανακοίνωσή του. Ορισμένοι ελεγκτικοί φορείς, όπως ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ έχουν έρθει σε επαφή μαζί τους σε σχέση με τα τεστ κοπράνων.

 

 

Πηγή: https://www.healthview.gr/

 

Πηγή: https://www.onmed.gr/

Η ιδέα για την πειραματική μελέτη γεννήθηκε από επαγγελματίες υγείας σε νυχτερινή εφημερία. Διαβάστε τι εντόπισαν για τις συνέπειες του διακεκομμένου ύπνου στην υγεία μέσα σε χρονικό διάστημα μόλις 28 ημερών

Συσχετίσεις μεταξύ του διακεκομμένου ύπνου και αυξημένης αρτηριακής πίεσης και αλλαγών στο εντερικό μικροβίωμα εντόπισαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόι στις Ηνωμένες Πολιτείες στην πρώτη μελέτη του είδους που δημοσιεύεται στο Physiology Genomics.

Ζητούμενο της ερευνητικής ομάδας ήταν να προσδιορίσει εάν μία χρονική περίοδος 28 ημερών διαταραγμένου ύπνου οδηγεί σε αλλαγές στο σύνολο των μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό σύστημα και συγκροτούν το εντερικό μικροβίωμα. Παράλληλα, στη σχετική μελέτη, που διεξήχθη σε πειραματόζωα οι ερευνητές επιδίωξαν να αναγνωρίσουν βιολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με ανεπιθύμητες μεταβολές στις τιμές της αρτηριακής πίεσης.

Για τις ανάγκες του πειράματος, οι ειδικοί διατάραξαν τον ύπνο αρουραίων, οι οποίοι είναι νυχτόβια ζώα, συνεπώς το πείραμα σχεδιάστηκε για να παρέμβει στον ύπνο τους κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Μέσω πομπών τηλεμετρίας μετρήθηκε η εγκεφαλική δραστηριότητα των πειραματόζωων, η αρτηριακή πίεση και ο καρδιακός ρυθμός. Αναλύθηκαν επίσης δείγματα κοπράνων για να εξεταστούν οι αλλαγές στη μικροβιακή σύσταση.

Η ιδέα για το σχετικό πείραμα γεννήθηκε από αρκετούς εκ των συγγραφέων της μελέτης, επαγγελματίες υγείας που έκαναν νυχτερινές εφημερίες.

«Όταν οι αρουραίοι είχαν διαταραγμένο πρόγραμμα ύπνου παρουσιάστηκε αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία παρέμεινε αυξημένη ακόμη όταν επέστρεψαν σε κανονικό πρόγραμμα ύπνου. Αυτό υποδηλώνει ότι ο διακεκομμένος ύπνος βλάπτει τον οργανισμό για παρατεταμένη περίοδο» επισήμανε η Katherine A. Maki του Τμήματος Βιοσυμπεριφορικών Επιστημών Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου του Ιλινόι.

Ανεπιθύμητες αλλαγές παρατηρήθηκαν επίσης στο εντερικό μικροβίωμα των πειραματόζωων.

Σε αντίθεση με την αρχική της υπόθεση, η Katherine A. Maki διαπίστωσε ότι οι αλλαγές στο εντερικό μικροβίωμα δεν επήλθαν αμέσως αλλά χρειάστηκε μία εβδομάδα για να καταγραφούν δυσμενείς αποκρίσεις, όπως ανισορροπία μεταξύ διαφορετικών τύπων βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των μικροβίων που σχετίζονται με τη φλεγμονή. «Όταν η διατάραξη του ύπνου τους σταμάτησε, δεν επανήλθαν τα πάντα στο φυσιολογικό αμέσως. Αυτή η έρευνα καταδεικνύει ένα ιδιαιτέρως πολύπλοκο σύστημα με την παρουσία πολλαπλών παθολογικών παραγόντων» εξήγησε.

Πρόκειται για προκαταρκτική έρευνα και θα ακολουθήσουν νέες μελέτες για να εξεταστούν λεπτομερώς οι συσχετίσεις του διαταραγμένου ύπνου με το εντερικό μικροβίωμα και τους μεταβολίτες που παράγονται από βακτήρια του εντέρου.

Οι ερευνητές επιθυμούν να διαπιστώσουν πώς ακριβώς αλλάζουν τα χαρακτηριστικά του ύπνου και πόσο καιρό επιμένουν οι μεταβολές στην αρτηριακή πίεση και το εντερικό μικροβίωμα. Στη συνέχεια, θα καθορίσουν πώς αυτές οι πληροφορίες «μεταφράζονται» στους ανθρώπους.

Ελπίδα τους είναι να καταλήξουν σε μία παρέμβαση που θα μπορεί να βοηθήσει άτομα που διατρέχουν κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων εξαιτίας της εργασίας και του προγράμματος του ύπνου τους.

«Οι άνθρωποι θα έχουν πάντα ευθύνες που διακόπτουν τον ύπνο τους. Θέλουμε να είμαστε σε θέση να μειώσουμε τον κίνδυνο που διατρέχουν από αυτό ‘στοχεύοντας’ το μικροβίωμα με νέες θεραπείες ή διατροφικές αλλαγές» επισήμανε από την πλευρά της η Anne M. Fink, επίκουρη καθηγήτρια Συμπεριφορικών Επιστημών στο τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου του Ιλινόι.

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Εγκέφαλος συυμπεριφορά: Η τεχνογνωσία του εγκεφάλου απεικόνισης υποστηρίζει νέες ανακαλύψεις σχετικά με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από πανεπιστημιακή ακαδημαϊκό έδωσε νέο φως στις βασικές αρχές του πώς και γιατί λαμβάνουμε τις αποφάσεις που λαμβάνουμε. Σε δύο ξεχωριστές μελέτες, η μελλοντική ηγέτιδα του UKRI και Λέκτορας Ψυχολογίας, Δρ. Elsa Fouragnan χρησιμοποίησε την εμπειρία της στη λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (fMRI) και στην υπολογιστική ανάλυση για να ανακαλύψει ακριβώς τι συμβαίνει στον εγκέφαλο ανθρώπινων και μη ανθρώπινων πρωτευόντων, όταν είναι βέβαιο ότι ορισμένα είδη αποφάσεων λαμβάνονται σε διαφορετικά πλαίσια. Και οι δύο εργασίες πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με ερευνητές στο Τμήμα Πειραματικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Το πρώτο, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, διερευνά πώς και πού ο εγκέφαλος κωδικοποιεί μια μνήμη του γενικού ποσοστού ανταμοιβής σε ένα περιβάλλον, αυτό που η ομάδα περιγράφει ως «πλούτο» του πλαισίου στο οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις. Οι αποφάσεις που λαμβάνουμε επηρεάζονται από το πλαίσιο στο οποίο λαμβάνουν χώρα, και οι αντιλήψεις μας για τα αποτελέσματά τους φαίνονται επίσης μέσω του ίδιου φακού.

Η Δρ Fouragnan εξήγησε: “Για να δώσουμε ένα απλό παράδειγμα, σε ένα πλαίσιο όπου η τιμωρία βιώνεται τακτικά, αν δεν συμβεί τίποτα που μπορεί να θεωρηθεί καλό. Από την άλλη πλευρά, σε ένα πλαίσιο όπου συνήθως συμβαίνουν πολλά καλά πράγματα, τίποτα που συμβαίνει δεν θα θεωρείται αρνητικό”. Ονομάσαμε την κατάσταση της παγκόσμιας ανταμοιβής ενός περιβάλλοντος με το σκεπτικό αυτό και σε αυτήν τη μελέτη εντοπίσαμε πού στον εγκέφαλο κωδικοποιείται αυτό το παγκόσμιο σήμα ανταμοιβής”.

ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: ΝΕΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

Στην έρευνα, η ομάδα διαπίστωσε ότι το παγκόσμιο σήμα ανταμοιβής είχε εντυπωσιακό αντίκτυπο στη συμπεριφορά. Τα άτομα ήταν πιο πιθανό να επαναλάβουν τις επιλογές με ανταμοιβή σε περιβάλλοντα με υψηλή παγκόσμια κατάσταση ανταμοιβής και να εγκαταλείψουν τις κακές επιλογές πιο εύκολα όταν συναντώνται σε χαμηλές παγκόσμιες καταστάσεις ανταμοιβής.

Ήταν επίσης σε θέση να αναγνωρίσουν τις περιοχές του εγκεφάλου – τον πρόσθιο κοιλιακό νησιωτικό φλοιό και τον ραχιαίο πυρήνα της ραφίας – όπου η δραστηριότητα συνδέεται με τη λήψη αποφάσεων που επηρεάζεται από την παγκόσμια κατάσταση ανταμοιβής. Το δεύτερο άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο Nature Human Behavior, διερεύνησε πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις όταν αντιμετωπίζουμε αβεβαιότητα σχετικά με τις επιλογές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικά αποτελέσματα. Επικεντρώθηκε στο δίλημμα εξερεύνησης / εκμετάλλευσης: η επιλογή μεταξύ εκμετάλλευσης μιας γνωστής επιλογής με γνωστή αξία και της διερεύνησης μιας επιλογής με αβέβαιη αξία, αλλά η οποία μπορεί να αποδειχθεί καλύτερη. Ψάχνετε απλώς για όσα γνωρίζετε, ή αποφασίζετε να δοκιμάσετε κάτι που δεν είχατε ποτέ πριν;

Χρησιμοποιώντας ξανά fMRI και υπολογιστική μοντελοποίηση, η μελέτη διαπίστωσε ότι μια άλλη βασική περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται στη λήψη αποφάσεων, ο κοιλιακός προμετωπιαίος φλοιός , όχι μόνο έπαιξε ρόλο στον υπολογισμό των τιμών των εξεταζόμενων επιλογών, αλλά επίσης εμφάνισε διαφορετική δραστηριότητα ανάλογα με αν το θέμα ήταν σε διερευνητικό ή εκμεταλλευτικό τρόπο. Αυτό έδειξε, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι αυτό το μέρος του εγκεφάλου έχει έναν μοναδικό ρόλο στην εκπροσώπηση των πεποιθήσεων που καθοδηγούν τις επιλογές.

Η Δρ Fouragnan πρόσθεσε: “Αυτές οι μελέτες έχουν προσθέσει λίγο περισσότερο στην αυξανόμενη γνώση μας για το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις: πώς επηρεάζονται από το πλαίσιο και πώς οι πεποιθήσεις μας για τις αποφάσεις που λαμβάνουμε διαμορφώνονται από αβεβαιότητα. Το πραγματικά συναρπαστικό μέρος, ωστόσο, είναι ότι βρήκαμε τώρα τις νευρικές διεργασίες στις οποίες βασίζονται αυτά τα διαφορετικά είδη αποφάσεων. Τελικά, αυτές οι μελέτες μπορούν να μεταφραστούν σε οφέλη για ασθενείς με ψυχική ασθένεια, ιδιαίτερα σε εκείνους για τους οποίους οι αποφάσεις είναι παθολογικές, για παράδειγμα στον εθισμό”.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Πρόσφατη έρευναστο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και στο Πανεπιστήμιο της Padova, της Ιταλίας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στο Nature Communications, ένα από τα πιο έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, αποκαλύπτει ένα κρίσιμο ρόλο για τη διαδικασία ανακύκλωσης των μιτοχονδρίων του κυττάρου, που αποκαλείται μιτοφαγία, στην παθογένεση της Αυτοσωμικής Επικρατούς Οπτικής Ατροφίας (Autosomal Dominant Optic Atrophy; ADOA).

H ADOA είναι μια ασθένεια που κληρονομείται με αυτοσωμικό επικρατή τρόπο και προκαλείται από τον νευροεκφυλισμό των γαγγλιακών κυττάρων του αμφιβληστροειδούς. Τα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι η αμφοτερόπλευρη απώλεια της όρασης, στην πρώιμη παιδική ηλικία. Μεταλλάξεις στο γονίδιο OPA1 έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση της νόσου. Η πρωτεΐνη OPA1 βρίσκεται στα μιτοχόνδρια και αποτελεί κύριο ρυθμιστή της μιτοχονδριακής μορφολογίας και λειτουργίας. Τα μιτοχόνδρια αποτελούν τα “εργοστάσια παραγωγής ενέργειας” του κυττάρου και είναι απολύτως απαραίτητα για να πραγματοποιηθούν βασικές κυτταρικές λειτουργίες. Αλλαγές στον αριθμό, τη μορφολογία και την εύρυθμη λειτουργία τους επηρεάζουν τόσο την ομοιόσταση του κυττάρου, όσο και τον μεταβολισμό και την υγεία ολόκληρου του οργανισμού. Η μιτοφαγία είναι μια εξειδικευμένη μορφή κυτταρικής αυτοφαγίας, δηλαδή ένας επιλεκτικός τρόπος απομάκρυνσης και καταστροφής των δυσλειτουργικών μιτοχονδρίων, με αποτέλεσμα τον ακριβέστερο συντονισμό του μιτοχονδριακού πληθυσμού με τη διατήρηση του ενεργειακού μεταβολισμού.

Οι ερευνητές του ΙΜΒΒ, Δρ. Κωνσταντίνος Παληκαράς και Δρ. Νεκτάριος Ταβερναράκης (Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και Πρόεδρος του ΙΤΕ), σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα του Καθ. Luca Scorrano (Πανεπιστήμιο της Padova) έδειξαν ότι η ανεξέλεγκτη μιτοφαγία μειώνει τον αριθμό των μιτοχονδρίων στους άξονες των νευρώνων του οπτικού νεύρου και οδηγεί σε νευροεκφυλισμό. Γενετική ή φαρμακολογική καταστολή της μιτοφαγίας αποκαθιστά τον πληθυσμό των μιτοχονδρίων, βελτιώνοντας τη νευρική λειτουργία και αναστρέφοντας την απώλεια όρασης σε πειραματόζωα.

Χρησιμοποιώντας ως πειραματικά συστήματα το νηματώδη και το ποντίκι, οι ερευνητικές ομάδες του Καθ. Νεκτάριου Ταβερναράκη και του Καθ. Luca Scorrano έδειξαν ότι η απορρύθμιση της μιτοφαγίας έχει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της Αυτοσωμικής Επικρατούς Οπτικής Ατροφίας. Μεταλλάξεις στο γονίδιο OPA1 επάγουν ανεξέλεγκτη μιτοφαγία, η οποία μειώνει δραματικά τον πληθυσμό των μιτοχονδρίων στους άξονες των νευρώνων με αποτέλεσμα τον προοδευτικό εκφυλισμό τους. Η αναστολή της μιτοφαγίας αποκαθιστά τον αριθμό των μιτοχονδρίων, βελτιώνει τη λειτουργία των νευρικών κυττάρων και αναστρέφει τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου, συμπεριλαμβανομένης και της απώλειας όρασης στον ποντικό. Τα ευρήματα αυτής της έρευνας αποκαλύπτουν τη κρίσιμη συμβολή της μιτοφαγίας στην παθολογία της Αυτοσωμικής Επικρατούς Οπτικής Ατροφίας, και αναδεικνύουν τον μηχανισμό της μιτοφαγίας ως έναν πιθανό στόχο για την ανάπτυξη στρατηγικών θεραπευτικών παρεμβάσεων. Συνεπώς, η ανάπτυξη φαρμακευτικών σκευασμάτων που ρυθμίζουν τη δράση της μιτοφαγίας, αντιμετωπίζοντας έτσι παθολογίες που σχετίζονται με τις μιτοχονδριακές δυσλειτουργίες, προσφέρει προοπτική βελτίωσης της υγείας και της ποιότητας ζωής.

 

Περισσότερες πληροφορίες:

Δρ. Κωνσταντίνος Παληκαράς
Μεταδιδακτορικός Ερευνητής, ΙΜΒΒ-ΙΤΕ
Email: [email protected] | Τηλ.: +30 2810391147

ή:

Δρ. Νεκτάριος Ταβερναράκης
Πρόεδρος, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ)
Διευθυντής Ερευνών, ΙΜΒΒ-ΙΤΕ
Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Email: [email protected] | Τηλ.: +30 2810391069

Σχετικοί σύνδεσμοι:

https://www.nature.com/ncomms/

http://www.elegans.gr/

 

 

Πηγή: https://www.forth.gr/

Η μελέτη παρέχει περαιτέρω ενδείξεις ότι εάν μία γυναίκα πάσχει από Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, ανεξάρτητα από την παχυσαρκία που μπορεί να υφίσταται εξαιτίας του συνδρόμου, τα περιγεννητικά προβλήματα, τον διαβήτη κύησης και τη μεγαλύτερη πιθανότητα για καισαρική τομή, η ύπαρξη της νόσου συνεπάγεται ένα ευρύ φάσμα δυσμενών επιδράσεων και στη νευροαναπτυξιακή υγεία των απογόνων.

Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι η πιο κοινή ενδοκρινική διαταραχή που επηρεάζει τις γυναίκες σε γόνιμη ηλικία σε εκτιμώμενο ποσοστό 6-20% και χαρακτηρίζεται κυρίως από έναν συνδυασμό μεγάλου αριθμού ανδρογόνων και δυσλειτουργίας των ωοθηκών, με χαρακτηριστικό γνώρισμα τις σοβαρές διαταραχές κύκλου εξαιτίας ανωοθυλακιορρηξίας. Μαζί με τη σχετιζόμενη παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη και τις επιπλοκές της εγκυμοσύνης, είναι πιθανό να παρέχει ένα αλλοιωμένο ενδομήτριο περιβάλλον, το οποίο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το έμβρυο.

Τι γνωρίζαμε μέχρι τώρα για το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών και τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

Το ΣΠΩ στη μητέρα είχε προηγουμένως συσχετιστεί με διαταραχή φάσματος αυτισμού, διαταραχές έλλειψης προσοχής/υπερκινητικότητας και πιθανώς αναπτυξιακή καθυστέρηση στους απογόνους. Ωστόσο, λίγες μελέτες έχουν διερευνήσει τη σχέση μεταξύ τους.

Το Σύνδρομο έχει προταθεί ως μοντέλο έκθεσης σε υπερβολικά ανδρογόνα στη μήτρα, αναφέροντας ότι τα προσβεβλημένα παιδιά είχαν αυξημένους κινδύνους νευροψυχιατρικών διαταραχών, όπως διαταραχή φάσματος αυτισμού (ΔΑΦ), διαταραχές έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ ) και πιθανώς σύνδρομο Tourette/χρόνια τικ.

Επιπλέον, μελέτη έχει διαπιστώσει ότι τα παιδιά γυναικών με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν αναπτυξιακή καθυστέρηση πριν από την ηλικία των 3 ετών.

Επίσης, ένας φαινότυπος τύπου ΣΠΩ σε ποντίκια συσχετίστηκε με συμπεριφορές που μοιάζουν με άγχος στους απογόνους.

Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών μπορεί να έχει ευρεία αρνητική επίδραση στη νευροαναπτυξιακή ανάπτυξη. Ωστόσο, από όσα γνωρίζουμε, δεν υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της σχέσης μεταξύ Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών στη μητέρα και των νευροαναπτυξιακών και ψυχιατρικών διαταραχών των παιδιών.

Επιπλέον, η υπογονιμότητα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό στις γυναίκες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών και πολλές από αυτές ζητούν ιατρική βοήθεια για θεραπείες γονιμότητας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου του σακχαρώδους διαβήτη κύησης (ΣΔΚ) και περιγεννητικών προβλημάτων, όπως πρόωρος τοκετός.

Μελέτες στον γενικό πληθυσμό αποκάλυψαν ότι τα περιγεννητικά προβλήματα, ο ΣΔΚ, η προεκλαμψία, η καισαρική τομή και πιθανώς η θεραπεία γονιμότητας είναι παράγοντες κινδύνου για νευροψυχιατρικές διαταραχές στους απογόνους. Αλλά είναι άγνωστο εάν και σε ποιο βαθμό υπάρχει σχέση μεταξύ του ΣΠΩ και νευροψυχιατρικών διαταραχών των απογόνων. Όπως αναφέρει ο Μαιευτήρας Γυναικολόγος δρ Δημήτρης Μπιλάλης, MBBCh MMedSc CCST FRCOG, μέλος του Βασιλικού Κολεγίου Μαιευτήρων Γυναικολόγων της Μεγάλης Βρετανίας, εξειδικευμένος στην υπογονιμότητα ζεύγους και τις προηγμένες μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, «το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών αποτελεί μία σοβαρή γυναικεία ορμονική διαταραχή με πολλές και διαφορετικές αρνητικές επιπτώσεις και επιπλοκές στην υγεία μίας γυναίκας, στην ομαλή έκβαση μίας κύησης και όπως φαίνεται και στους απογόνους. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της νόσου. Για αυτό και ο Σεπτέμβρης είναι μήνας αφιερωμένος για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση σχετικά με αυτή τη νόσο».

H μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στη Φιλανδία, στόχευσε στη διερεύνηση του κατά πόσον το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών σχετίζεται με ένα ευρύ φάσμα νευροψυχιατρικών διαταραχών των παιδιών.

Η μελέτη

Αυτή ήταν μια μελέτη με βάση τον πληθυσμό στη Φινλανδία, συμπεριλαμβανομένων όλων των ζωντανών γεννήσεων μεταξύ 1996 και 2014 (1.105.997). Τα παιδιά παρακολουθήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, δηλαδή έως την ηλικία των 22 ετών.

Σε αυτήν την εθνική μελέτη, εντοπίστηκαν συσχετίσεις του ΣΠΩ στις μητέρες με ένα ευρύ φάσμα παιδιατρικών νευροαναπτυξιακών και ψυχιατρικών διαταραχών στους απογόνους, όπως: διαταραχές της διάθεσης, διαταραχές άγχους, διαταραχές διατροφής, διαταραχές ύπνου, διανοητικές αναπηρίες, συγκεκριμένες αναπτυξιακές διαταραχές, διαταραχές του φάσματος αυτισμού, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας και συμπεριφοράς, διαταραχές τικ και άλλες συμπεριφορικές και συναισθηματικές διαταραχές, με παρόμοιο αυξημένο κίνδυνο σε άνδρες και γυναίκες απογόνους.

Αποτελέσματα

Στη μελέτη εξετάστηκε εάν οι αυξημένοι νευροψυχιατρικοί κίνδυνοι σε σχέση με το μητρικό ΣΠΩ τροποποιήθηκαν από περιγεννητικά προβλήματα, καισαρική τομή ή θεραπεία γονιμότητας.

Σε σύγκριση με τους μη-εκτεθειμένους απογόνους, τα παιδιά σε μητέρες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών είχαν υψηλότερο κίνδυνο οποιασδήποτε νευροψυχιατρικής διαταραχής. Συνολικά το 9,8% των παιδιών διαγνώστηκαν με νευροαναπτυξιακή ή ψυχιατρική διαταραχή.

Πρώτον, το μητρικό ΣΠΩ συσχετίστηκε με οποιαδήποτε ψυχιατρική διάγνωση σε απογόνους. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος αυξήθηκε για διαταραχές του ύπνου, διαταραχές έλλειψης προσοχής/υπερκινητικότητας και διαταραχές συμπεριφοράς, διαταραχές τικ, διανοητικές αναπηρίες, διαταραχή φάσματος αυτισμού, ειδικές αναπτυξιακές διαταραχές, διατροφικές διαταραχές, διαταραχές άγχους, διαταραχές της διάθεσης και άλλες συμπεριφορές και συναισθηματικές διαταραχές. Συνοπτικά, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ των φύλων.

Δεύτερον, η ανάλυση σύμφωνα με τον μητρικό Δείκτη Μάζας Σώματος έδειξε ότι ο κίνδυνος οποιασδήποτε νευροψυχιατρικής διαταραχής αυξήθηκε στους απογόνους σε μητέρες φυσιολογικού βάρους με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών και ήταν σημαντικά υψηλότερος στις παχύσαρκες μητέρες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, σε σύγκριση με τον απόγονο σε μητέρες κανονικού βάρους χωρίς το σύνδρομο.

Αυτά τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν στη μακρά λίστα των προβλημάτων που μπορεί να δημιουργήσει το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών σε μία γυναίκα αλλά και στους απογόνους της και μπορούν ενδεχομένως να βοηθήσουν στην παροχή συμβουλών και στη διαχείριση των εγκυμοσυνών. Σε κάθε περίπτωση, τονίζει ο δρ Δημήτρης Μπιλάλης, η διατήρηση του ιδανικού σωματικού βάρους και η υιοθέτηση μιας υγιεινής διατροφικής καθημερινότητας είναι από τους βασικούς παράγοντες πρόληψης προβλημάτων που ενδεχομένως να δημιουργήσει το Σύνδρομο.

 

 

Πηγή: https://www.news4health.gr/