Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Tον περασμένο Μάιο, όταν είχε γίνει πια σαφές ότι ο SARS-CoV-2 θα αποτελούσε ένα διαρκές πρόβλημα για την ανθρωπότητα και ότι θα έπρεπε να μάθουμε να ζούμε μαζί του, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε επειγόντως προτάσεις «για καινοτόμες και ταχείες προσεγγίσεις αναφορικά με την υγεία προκειμένου να υπάρξει ανταπόκριση στην COVID-19, να προκύψουν γρήγορα αποτελέσματα για την κοινωνία και να επιτευχθεί ένα υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας για τα συστήματα υγείας».

Η ανταπόκριση υπήρξε τεράστια: υποβλήθηκαν περισσότερες από 450 προτάσεις. Στα μέσα Αυγούστου ανακοινώθηκαν οι 23 από αυτές οι οποίες επιλέχθηκαν να χρηματοδοτηθούν. Μεταξύ αυτών ήταν και η πρόταση IRIS-COV που υποβλήθηκε από το εργαστήριο Βιοαισθητήρων του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του ΙΤΕ της Κρήτης. Η χρηματοδότηση, ύψους 2,4 εκατ. ευρώ, θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου να βγει στην αγορά μια φορητή συσκευή για την επιτόπια διάγνωση της COVID-19, μια προσέγγιση η οποία εκτιμάται ως ιδιαιτέρως χρήσιμη τόσο για τις ανεπτυγμένες όσο και για τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Προσαρμογή για την COVID

Το ΒΗΜΑScience μίλησε με τους πρωτεργάτες της πρότασης IRIS-COV αρχίζοντας από την ερευνήτρια του ΙΤΕ, καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και επικεφαλής του Εργαστηρίου Βιοαισθητήρων δρα Ηλέκτρα Γκιζελή, καθώς από το δικό της εργαστήριο ξεκίνησαν όλα. Το πρώτο πράγμα που θελήσαμε να μάθουμε είναι πώς επετεύχθη η δημιουργία μιας διαγνωστικής συσκευής σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. «Η συσκευή και η αντίστοιχη μέθοδος ταυτοποίησης γενετικού υλικού ήταν ήδη έτοιμα, απλώς προσαρμόστηκαν για τη διάγνωση της COVID-19» μας είπε η ελληνίδα καθηγήτρια και εξήγησε: «Τίποτε δεν γίνεται εν μια νυκτί! Εδώ και χρόνια, το εργαστήριό μας αναπτύσσει μοριακές μεθόδους σε συνδυασμό με καινοτόμες μικρο/νανο-τεχνολογίες οι οποίες αξιοποιούνται σε ολοκληρωμένα διαγνωστικά συστήματα. Μάλιστα, έχουμε συντονίσει σειρά έργων στο παρελθόν έχοντας λάβει χρηματοδότηση κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και τη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) και την Περιφέρεια Κρήτης. Είχαμε λοιπόν το κατάλληλο υπόβαθρο για να μπούμε άμεσα στον χώρο ανάπτυξης συστημάτων ανίχνευσης γενετικών δεικτών».

Προϊόν ειδικών προδιαγραφών

Πτυχιούχος χημικός του ΕΚΠΑ, η δρ Γκιζελή μετεκπαιδεύθηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία, όπου και εργάστηκε ως επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο Ινστιτούτο Βιοτεχνολογίας επί σειρά ετών, πριν επιστρέψει στη χώρα μας και στην Κρήτη το 2003. Στο εργαστήριό της αναπτύσσονται μέθοδοι και τεχνολογίες οι οποίες απαιτούν τη συνεργασία επιστημόνων προερχόμενων από διαφορετικούς κλάδους, όπως της βιολογίας, της βιοφυσικής, της βιο/νανο-τεχνολογίας και της επιστήμης υλικών και υπολογιστών. Στην πραγματικότητα ένας από τους χώρους στους οποίους ειδικεύεται η ομάδα της δρος Γκιζελή είναι το να δημιουργεί (μοριακά) διαγνωστικά εργαστήρια σε μικροτσίπ! Είναι χαρακτηριστικό ότι η ομάδα ασχολείται και με τη μικρορροϊκή τεχνολογία (microfluidics), η οποία θεωρείται η τελευταία λέξη της τεχνολογίας στη διάγνωση. Ωστόσο, η συσκευή που θα χρησιμοποιηθεί στο πρόγραμμα IRIS-COV δεν βασίζεται στην εν λόγω τεχνολογία. «Η μικρορροϊκή τεχνολογία αποτελεί ένα από τα σύγχρονα επιτεύγματα της διεπιστημονικής έρευνας και έχει συμβάλει στη δημιουργία διαγνωστικών μικροσυσκευών υψηλών προδιαγραφών ως προς την ευαισθησία και τον χρόνο απόκρισης. Ωστόσο είναι μια τεχνολογία με ειδικές απαιτήσεις ως προς την κατασκευή, οι οποίες συχνά την καθιστούσαν ακατάλληλη με βάση τα κριτήρια που είχαμε θέσει για την αξιοποίηση της μεθόδου γενετικής ανάλυσης που αναπτύξαμε» μας είπε η δρ Γκιζελή και προσέθεσε: «Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια μέθοδος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εκτός εργαστηρίου από ανθρώπους χωρίς ειδική εκπαίδευση και να δίνει άμεσα αποτελέσματα. Επιπροσθέτως, τόσο η ίδια η συσκευή όσο και οι διαγνωστικές εξετάσεις που θα πραγματοποιούνταν με αυτή θα έπρεπε να είναι χαμηλού κόστους για να είναι προσιτές σε όλους».

Εφαρμογή και κατά του καρκίνου

Οταν οι έλληνες ερευνητές ανέπτυσσαν την παραπάνω μεθοδολογία τους, η ανθρωπότητα δεν είχε ακόμη συναντηθεί με τον SARS-CoV-2 και οι προδιαγραφές που είχαν θέσει αφορούσαν την ταχεία διάγνωση μολυσματικών νόσων σε απομακρυσμένες περιοχές (όπου η πρόσβαση σε κεντρικά διαγνωστικά εργαστήρια είναι δύσκολη και παίρνει χρόνο) αλλά και σε αναπτυσσόμενες χώρες με ελλιπείς υποδομές υγείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι πέρυσι το εργαστήριο είχε πετύχει ανταγωνιστική χρηματοδότηση από το Τεχνολογικό Πάρκο Πατρών και το πρόγραμμα «Proof-of Concept» προκειμένου η μέθοδος να χρησιμοποιηθεί στους αγρούς για τη διάγνωση ασθενειών των καλλιεργούμενων φυτών. Παράλληλα, μια τροποποιημένη μορφή της μεθόδου ετοιμαζόταν για τη διάγνωση μεταλλάξεων σε καρκινικούς όγκους προκειμένου να καθοδηγηθούν οι ογκολόγοι στην επιλογή των κατάλληλων φαρμάκων για κάθε ασθενή. Περιττό να πούμε ότι από τον Φεβρουάριο και μετά, όταν έγινε ξεκάθαρο ότι ο SARS-CoV-2 ήρθε για να μείνει και ότι η ανθρωπότητα είχε απέναντί της έναν ισχυρό αντίπαλο, η ελληνική ερευνητική ομάδα (όπως άλλωστε και χιλιάδες άλλες ανά τον κόσμο) έστρεψε το ενδιαφέρον της στη διάγνωση της COVID-19.

Πώς ξεπεράστηκαν οι σκόπελοι

Πώς μπόρεσαν όμως οι έλληνες ερευνητές να μειώσουν τον χρόνο της διάγνωσης; Πώς πέτυχαν να βγάλουν τη διάγνωση εκτός εργαστηρίου; Και εν τέλει, πώς ανιχνεύουν τον ιό; «Η διάγνωση γίνεται επί τη βάσει της ανίχνευσης του γενετικού υλικού του ιού, το οποίο πολλαπλασιάζεται, όπως συμβαίνει και με το κλασικό τεστ μοριακής ανίχνευσης της PCR. Μόνο που στη δική μας περίπτωση για τον πολλαπλασιασμό του γενετικού υλικού χρησιμοποιείται μια άλλη πολυμεράση, η Bst1, και η αντίδραση είναι ισόθερμη, δεν απαιτούνται δηλαδή εναλλαγές της θερμοκρασίας προκειμένου να επιτευχθεί ο πολλαπλασιασμός» εξήγησε η δρ Γκιζελή και προσέθεσε: «Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το σύστημά μας είναι ιδιαίτερα ευέλικτο και μπορεί να προσαρμοστεί σε μη εργαστηριακές συνθήκες».

Γενικά, το τεστ που ανέπτυξε η ελληνική ερευνητική ομάδα μπορεί να γίνει απευθείας σε δείγματα ιστών ή και σάλιου των εξεταζομένων, ενώ οι διαδικασίες είναι ιδιαίτερα απλουστευμένες: «Το δείγμα τοποθετείται σε ένα κλασικό πλαστικό δοχείο eppendorf, από αυτά που υπάρχουν σε όλα τα εργαστήρια του κόσμου, στο οποίο έχουν ήδη τοποθετηθεί όλα τα απαιτούμενα αντιδραστήρια. Το μόνο που έχει να κάνει κανείς είναι να κλείσει το eppendorf και να το τοποθετήσει στην κατάλληλη θέση στη συσκευή» σημείωσε η δρ Γκιζελή και προσέθεσε: «Στη συνέχεια πραγματοποιείται αυτόματα η διαδικασία ανάλυσης εντός της συσκευής και σε μισή ώρα μπορεί κανείς να διαβάσει το αποτέλεσμα σε ένα τάμπλετ ή ένα έξυπνο κινητό τηλέφωνο στο οποίο έχει κατεβάσει την κατάλληλη εφαρμογή».

Οι παραπάνω διαδικασίες είναι όντως απλουστευμένες αλλά τίποτε από αυτά που γίνονται δεν είναι απλοϊκό! Οι συνθήκες που επικρατούν στη συσκευή, το μέγεθος της οποίας είναι μόλις 10 εκ. X 10 εκ. Χ 11 εκ., εξασφαλίζουν ότι τα αντιδραστήρια που υπάρχουν στα μικροδοχεία eppendorf θα πολλαπλασιάσουν επιλεκτικά το ιικό γενετικό υλικό (εφόσον αυτό υπάρχει στο δείγμα). Συγχρόνως, η τοποθέτηση του δοχείου στη συγκεκριμένη θέση (όπου πρέπει να «κουμπώσει» καλά) εξασφαλίζει ότι η απάντηση θα διαβαστεί αυτομάτως, καθώς η θέση υποδοχής του eppendorf βρίσκεται απέναντι από μια μίνι κάμερα που «διαβάζει» το αποτέλεσμα πραγματοποιώντας χρωματομετρική ανάλυση. Τέλος, ο ενδιαφερόμενος πληροφορείται το αποτέλεσμα χάρη σε μια ειδική εφαρμογή την οποία έγραψε η ελληνική ερευνητική ομάδα. Με άλλα λόγια, η ελληνική ομάδα, αποτελούμενη από ερευνητές που κάλυπταν όλο το διεπιστημονικό φάσμα της βιολογίας (δρ Γ. Παπαδάκης), της μικροτεχνολογίας/φυσικής (δρ Α. Πανταζής) και της ηλεκτρολογίας και  επιστήμης υπολογιστών (Ν. Φίκας), πέτυχε να κλείσει σε ένα μικρό κουτί τις ακριβείς εργαστηριακές συνθήκες και να τις μεταφέρει εκτός εργαστηρίου!

Καθ’ οδόν προς την αγορά

Για την εκμετάλλευση της συσκευής, η οποία θα διατεθεί στην αγορά υπό το εμπορικό όνομα IRIS, δημιουργήθηκε στα τέλη του περασμένου χρόνου η εταιρεία τεχνοβλαστός του ΙΤΕ, BIOPIX DNA Technology PC, επικεφαλής της οποίας είναι ο δρ Γιώργος Παπαδάκης, ενώ την εμπορική διεύθυνσή της έχει ο Σέργιος Κατσαρός. «Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση που πετύχαμε πρόσφατα θα χρησιμοποιηθεί για να λάβει η συσκευή την απαραίτητη για τη διάθεσή της στην αγορά πιστοποίηση» ανέφερε μπαίνοντας στην κουβέντα μας ο δρ Παπαδάκης και προσέθεσε: «Η συσκευή θα είναι εξοπλισμένη ώστε να μπορεί να κάνει ταυτόχρονη ανίχνευση γρίπης και κορωνοϊού, και ελπίζουμε ότι οι διαδικασίες πιστοποίησης θα ολοκληρωθούν στους επόμενους έξι μήνες».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η IRIS, η οποία λειτουργεί με μπαταρίες, παράγεται με τρισδιάστατη εκτύπωση στο εργαστήριο. Ωστόσο, όταν ληφθεί η πιστοποίηση για την εμπορική εκμετάλλευση της συσκευής η παραγωγή της θα ανατεθεί σε εξειδικευμένη εταιρεία. «Το κόστος για την αγορά της συσκευής δεν θα ξεπερνά τα 1.000 ευρώ, ενώ αντίστοιχα μικρό θα είναι και το κόστος των αντιδραστηρίων» σημείωσε ο κ. Κατσαρός. Συγκριτικά, το κόστος μιας συσκευής για ανάλυση PCR κυμαίνεται μεταξύ 10.000 και 25.000 ευρώ, ενώ υψηλό παραμένει και το κόστος της κάθε ανάλυσης.

Πιθανή αξιοποίηση της μεθοδολογίας

Πού θα μπορούσε άραγε να αξιοποιηθεί η μεθοδολογία; «Η συσκευή IRIS παρέχει μεγάλη ευελιξία: θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε απομακρυσμένα ιατρικά κέντρα που δεν έχουν πρόσβαση σε εργαστήρια, σε κινητές ιατρικές μονάδες, στο γραφείο του γιατρού ή σε κέντρο ελέγχου, όπως τα αεροδρόμια, για την ταχεία εξέταση των τουριστών. Επίσης, χάρη στο χαμηλό κόστος της θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στα σχολεία ή όπου αλλού χρειάζεται να γίνονται συχνοί έλεγχοι» δήλωσε ο δρ Παπαδάκης, ενώ ο κ. Κατσαρός τόνισε ότι η εταιρεία θα συνεχίσει την ανάπτυξη συσκευών «και για άλλες μολυσματικές νόσους όπως η ηπατίτιδα και το AIDS, αλλά και για την ανίχνευση καρκινικών μεταλλάξεων».

Κλείνοντας τη συζήτησή μας η κυρία Γκιζελή προσέθεσε: «Η μέθοδος ανίχνευσης και η συσκευή IRIS, η οποία μπορεί να αναλύσει έναν μικρό αριθμό δειγμάτων, δεν έρχεται να ανταγωνιστεί τα μεγάλα εργαστήρια αλλά να συμπληρώσει τα κενά στη διάγνωση παρέχοντας ακρίβεια, ταχύτητα και ευελιξία ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί και σε περιβάλλοντα όπου δεν υπάρχουν υποδομές ή κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη έχουν υπογραφεί συμφωνίες για τη διάθεση της μεθόδου σε χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής».

Ολα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ελληνικό ερευνητικό success story, με την παραγόμενη στο εργαστήριο γνώση να μετατρέπεται σε προϊόν με πολλαπλά οφέλη για το κοινωνικό σύνολο.

Υψηλή αξιοπιστία έδειξαν τα πρώτα αποτελέσματα

Δίνει όμως η μοριακή ανίχνευση του ιού που επιτυγχάνεται μέσω της πρωτοπόρου μεθόδου και συσκευής εξίσου καλά αποτελέσματα με το κλασικό τεστ μοριακής ανίχνευσης; «Αρχικά, δοκιμάσαμε τη συσκευή επανεξετάζοντας 38 θετικά και 51 αρνητικά δείγματα τα οποία είχαν προηγουμένως εξεταστεί στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ για COVID-19. Διαπιστώσαμε 100% εξειδίκευση και 97,4% ευαισθησία, αποτελέσματα τα οποία μάς κάνουν ιδιαίτερα αισιόδοξους για τις δυνατότητες της IRIS-COV» δήλωσε η δρ Γκιζελή.

Συζητήσεις για άνοιγμα σε Ευρώπη και ΗΠΑ

Η BIOPIX DNA TECHNOLOGY P.C. (https://biopix-t.com/), εταιρεία τεχνοβλαστός του ΙΤΕ, ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2019 με στόχο τη διάθεση μοριακών διαγνωστικών εργαλείων σε όσους τα έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από την οικονομική δυνατότητά τους, τη χώρα διαμονής και το επίπεδο εκπαίδευσης. Η εταιρεία διατηρεί στενούς δεσμούς με το ΙΤΕ μέσω της αποκλειστικής χρήσης του αντίστοιχου διπλώματος ευρεσιτεχνίας, καθώς και με το Παν. Κρήτης και το Επιστημονικό Πάρκο Πάτρας. Η BIOPIX-T μόλις ολοκλήρωσε συμφωνία για χρηματοδότηση έως 1,6 εκατομμύρια ευρώ με τη Metavallon VC, επενδυτικό σχήμα που διαχειρίζεται κεφάλαια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, το Ελληνικό Δημόσιο και ιδιώτες, με σκοπό τη διάθεση στην αγορά της πρωτοπόρου συσκευής μοριακής ανάλυσης υπό το εμπορικό όνομα «IRIS». Η εταιρεία έχει ξεκινήσει συζητήσεις για την προώθηση τεστ ανίχνευσης SARS-CoV-2 στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ ενώ έχει συνάψει εμπορική συμφωνία για τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Η BIOPIX-T συμμετέχει μαζί με το εργ. Βιοαισθητήρων στο ΙΜΒΒ-ΙΤΕ στο πρόγραμμα IRIS-COV, μαζί με άλλους έξι εταίρους που σχετίζονται με την πιστοποίηση της μεθόδου, πραγματοποίηση κλινικών μελετών, παραγωγή αντιδραστηρίων και εμπορική διάθεση σε παγκόσμια κλίμακα.

 

 

Πηγή: https://www.tovima.gr/

Μικρή μεν, αλλά πανταχού παρούσα η επιρροή

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος των θερμίδων τους το βράδυ τείνουν να καταναλώνουν περισσότερες από αυτές και έχουν χαμηλότερης ποιότητας δίαιτα.

Στόχος της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της βραδινής κατανάλωσης θερμίδων – του μέτρου της πρόσληψης ενέργειας (EI) – και της ποιότητας της διατροφής. Η Judith Baird, ερευνητής από το Nutrition Innovation Center for Food and Health στο Ulster University στη Βόρεια Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, ηγήθηκε της μελέτης.

Πότε πεινάμε περισσότερο

Προηγούμενες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η πείνα ακολουθεί έναν καθημερινό ρυθμό και ότι αυτός ο ρυθμός δεν είναι, με κάποιους τρόπους, αυτό που οι άνθρωποι θα περίμεναν. Παρόλο που οι άνθρωποι συνήθως σταματούν να τρώνε κατά τη διάρκεια μιας παρατεταμένης περιόδου ύπνου, σπάνε τόσο γρήγορα με το μικρότερο γεύμα της ημέρας.

Εν τω μεταξύ, η πείνα τείνει να είναι ισχυρότερη αργά την ημέρα, κορυφώνοντας στις 8:00 μ.μ. , αφού οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ολοκληρώσει την πλειονότητα των καθημερινών δραστηριοτήτων τους.

Η κατανάλωση τείνει φυσικά να ανταποκρίνεται στην πείνα και άλλες έρευνες έχουν διερευνήσει την επίδραση του χρονοδιαγράμματος γεύματος στον μεταβολισμό και άλλες σωματικές διεργασίες. Η νέα μελέτη, ωστόσο, εξετάζει τις επιπτώσεις της στην ποσότητα και την ποιότητα των τροφίμων που καταναλώνουν οι άνθρωποι.

 Δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη

Ξεκινώντας το 2008, η Εθνική Έρευνα Διατροφής και Διατροφής του Ηνωμένου Βασιλείου (NDNS) συγκέντρωσε λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωση τροφίμων, την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών και τη διατροφική κατάσταση για άτομα ηλικίας άνω των 18 μηνών. Κάθε χρόνο, η έρευνα συλλέγει απαντήσεις από ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 ατόμων. Η Baird και οι συνεργάτες της ανέλυσαν δεδομένα από 1.177 ενήλικες που συμμετείχαν στην έρευνα από το 2012 έως το 2017.

Συνολικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες κατανάλωναν κατά μέσο όρο σχεδόν το 40% (39,8%) των καθημερινών τους γευμάτων μετά τις 6:00 μ.μ.

Κοιτάζοντας τα δεδομένα πιο προσεκτικά, οι ερευνητές διαίρεσαν τα άτομα σε τεταρτημόρια σύμφωνα με το ποσοστό της καθημερινής τους κατανάλωσης μετά τις 6:00 μ.μ. Τα άτομα στο χαμηλότερο τεταρτημόριο κατανάλωναν λιγότερο από το 31,4% των θερμίδων τους το βράδυ, ενώ εκείνοι στο υψηλότερο τεταρτημόριο έτρωγαν περισσότερο από 48,6% τις βραδινές ώρες.

To πότε τρώμε επηρεάζει την ποιότητα φαγητού

Οι ερευνητές εντόπισαν δύο σημαντικές τάσεις στα δεδομένα. Πρώτον, η μελέτη διαπίστωσε ότι η κατανάλωση αργότερα επηρέασε τη συνολική κατανάλωση θερμίδων για την ημέρα.

Οι άνθρωποι που κατανάλωναν το μεγαλύτερο μέρος των καθημερινών τους γευμάτων νωρίς στην ημέρα είχαν την τάση να τρώνε λιγότερες θερμίδες κατά τη διάρκεια μιας ημέρας.

Τα ευρήματα έδειξαν επίσης ότι ο χρόνος γεύματος επηρεάζει τη θρεπτική ποιότητα των τροφίμων. Η Baird και οι συνάδελφοί της αξιολόγησαν τη διατροφή των ατόμων καθώς τα είχαν αναφέρει στα ημερολόγια τροφίμων που είχαν προμηθεύσει στο NDNS. Για να το κάνουν αυτό, συμβουλεύτηκαν τις κατατάξεις που αναφέρονται στον δείκτη τροφίμων πλούσια σε θρεπτικά συστατικά . Ο δείκτης βαθμολογεί τα τρόφιμα ανάλογα με την αναλογία των σημαντικών θρεπτικών συστατικών προς την αξία των θερμίδων.

Τα άτομα που κατανάλωναν περισσότερες από τις θερμίδες τους κατά τη διάρκεια του βραδιού έτειναν να έχουν δίαιτες πολύ κακής ποιότητας.

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η κατανάλωση χαμηλότερης αναλογίας θερμιδών το βράδυ μπορεί να σχετίζεται με χαμηλότερη ημερήσια πρόσληψη ενέργειας, ενώ η κατανάλωση μεγαλύτερου ποσοστού κατανάλωσης ενέργειας το βράδυ μπορεί να σχετίζεται με χαμηλότερη βαθμολογία ποιότητας διατροφής» καταλήγουν.

 

ΠΗΓΗ: medicalnewstoday

 

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο (ΠΑΝ) που υποβάλλονται σε επαναγγείωση του κάτω άκρου διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ισχαιμίας των άκρων και καρδιαγγειακών επεισοδίων, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που πάσχουν ταυτόχρονα και από στεφανιαία νόσο (ΣΝ). Η ταυτόχρονη ύπαρξη ΣΝ σχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο σε ασθενείς με ΠΑΝ.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα της μελέτης VOYAGER PAD για να δουν πώς η αγγειακή δόση ριβαροξαμπάνης, 2,5 mg δύο φορές ημερησίως, συν ασπιρίνη 100 mg μία φορά την ημέρα σε σύγκριση με την ασπιρίνη μόνο, επηρέασε το προφίλ κινδύνου των ασθενών με ΠΑΝ που υποβλήθηκαν σε επαναγγείωση του κάτω άκρου με ή χωρίς ταυτόχρονη ύπαρξη ΣΝ.

Δύο σημαντικές παρουσιάσεις με δεδομένα από τη μελέτη VOYAGER PAD στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Καρδιολογίας (ESC)

Αναλύσεις των δεδομένων της μελέτης VOYAGER PAD παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ριβαροξαμπάνης σε ασθενείς με συμπτωματική περιφερική αρτηριακή νόσο (ΠΑΝ) μετά από επαναγγείωση. Οι δύο αναλύσεις εξέτασαν συγκεκριμένα τις επιδράσεις της αγγειακής δόσης ριβαροξαμπάνης σε συνδυασμό με ασπιρίνη, πρώτον στον καρδιαγγειακό κίνδυνο και τα σοβαρά συμβάντα των άκρων των ασθενών με ΠΑΝ με και χωρίς ταυτόχρονη στεφανιαία νόσο (ΣΝ) και δεύτερον, στη μείωση της οξείας ισχαιμίας των άκρων σε ασθενείς με ΠΑΝ.

Αποτελέσματα μελέτης

Η ανάλυση έδειξε ότι το όφελος της ριβαροξαμπάνης στη μείωση του κινδύνου ισχαιμίας των άκρων και καρδιαγγειακών επεισοδίων ήταν συνεπές ανεξάρτητα από το εάν οι ασθενείς είχαν ταυτόχρονα ΣΝ ή όχι. Το κύριο αποτέλεσμα ασφάλειας της μείζονος αιμορραγίας TIMI ήταν αριθμητικά υψηλότερο με τη ριβαροξαμπάνη, ανεξάρτητα από την παρουσία ΣΝ, αλλά δεν υπήρξε σημαντική στατιστική αύξηση.

«Αυτές οι πρόσθετες αναλύσεις των δεδομένων της μελέτης VOYAGER PAD παρέχουν επιπλέον σημαντικές πληροφορίες για το πώς η ριβαροξαμπάνη, στην αγγειακή δόση των 2,5 mg 2 φορές την ημέρα, μπορεί να ωφελήσει τους ασθενείς με ΠΑΝ που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση επαναγγείωσης», δήλωσε ο Θανάσης Κώτσανης, Ιατρικός Διευθυντής για το Cluster της Ελλάδας στην Bayer.

Οι ασθενείς με ΠΑΝ διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο οξείας ισχαιμίας άκρων, ένα οξύ θρομβωτικό συμβάν που σχετίζεται με ακρωτηριασμό, αναπηρία και θνησιμότητα. Επιπλέον, ο κίνδυνος αυτός σε ασθενείς με χρόνια ΠΑΝ αυξάνεται τέσσερις φορές εάν είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε επέμβαση επαναγγείωσης. Παρ ‘όλα αυτά, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σε αυτόν τον τομέα και έλλειψη αποτελεσματικών θεραπειών για τη μείωση του κινδύνου οξείας ισχαιμίας μετά από επαναγγείωση.

Τα δεδομένα της μελέτης VOYAGER PAD αναλύθηκαν για να δούμε πώς η αγγειακή δόση ριβαροξαμπάνης, 2,5 mg δύο φορές ημερησίως, συν ασπιρίνη 100 mg μία φορά την ημέρα σε σύγκριση με την ασπιρίνη μόνο, μειώνει το κίνδυνο οξείας ισχαιμίας των άκρων σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επαναγγείωση για συμπτωματική ΠΑΝ.

Η ανάλυση έδειξε ότι η αγγειακή δόση ριβαροξαμπάνης σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ασπιρίνης σε σύγκριση με την ασπιρίνη μόνο μειώνει το κίνδυνο οξείας ισχαιμίας των άκρων σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επαναγγείωση, με οφέλη που εμφανίζονται άμεσα, με απόλυτη μείωση κινδύνου κατά 1,5% μετά από 6 μήνες, το οποίο μεταφράζεται σε σχετική μείωση κινδύνου κατά 47%.

Η θετική επίδραση λειτούργησε αθροιστικά με την πάροδο του χρόνου και με σταθερά οφέλη ανεξάρτητα από τη μέθοδο της επαναγγείωσης και τη συγχορήγηση κλοπιδογρέλης ή όχι.

Σχετικά με τη ριβαροξαμπάνη

Η ριβαροξαμπάνη είναι ένα από τα νεότερα από του στόματος αντιπηκτικά, με το ευρύτερο φάσμα ενδείξεων από αυτά. Eίναι το νεότερο αντιπηκτικό με το μεγαλύτερο εύρος ενδείξεων στη φλεβική και στην αρτηριακή θρομβοεμβολή. Πιο συγκεκριμένα, το εύρος ενδείξεων του Xarelto περιλαμβάνει:

· Την πρόληψη του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και συστημικής εμβολής σε ενήλικες ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή και ένα ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου

· Τη θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (ΕΒΦΘ) σε ενήλικες

· Τη θεραπεία της πνευμονικής εμβολής (ΠΕ) σε ενήλικες

· Την πρόληψη της υποτροπής της ΕΒΦΘ και της ΠΕ σε ενήλικες

· Την πρόληψη της φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘE) σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική χειρουργική αντικατάσταση ισχίου

· Την πρόληψη της φλεβικής θρομβοεμβολής σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική χειρουργική αντικατάσταση γόνατος

· Την πρόληψη των αθηροθρομβωτικών επεισοδίων, μετά από οξύ στεφανιαίο επεισόδιο σε ενήλικες ασθενείς με αυξημένους καρδιακούς βιοδείκτες και χωρίς προηγούμενο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο όταν συγχορηγείται με ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ΑΣΟ) ή με ΑΣΟ συν κλοπιδογρέλη ή τικλοπιδίνη

· Την πρόληψη αθηροθρομβωτικών επεισοδίων σε ενήλικες ασθενείς με στεφανιαία νόσο (CAD) ή συμπτωματική περιφερική αρτηριακή νόσο (PAD) σε υψηλό κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων, συγχορηγούμενο με ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ΑΣΟ).

 

 

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Περίπου το 1% των ασθενών που εισάγονται για νοσηλεία, λόγω κορωνοϊού αναπτύσσει πνευμοθώρακα («τρύπιο» πνεύμονα) ως επιπλοκή, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που αναδεικνύει αυτό το ζήτημα.

Μία τρώση του πνεύμονα προκαλεί διαρροή αέρα και ανώμαλη συγκέντρωση του στον πλευριτικό χώρο μεταξύ του πνεύμονα και του θωρακικού τοιχώματος, κάτι που τελικά μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση των πνευμόνων. Συνήθως συμβαίνει σε πολύ ψηλούς νέους άνδρες ή σε ηλικιωμένους με σοβαρή υποκείμενη πάθηση των πνευμόνων.

Κορωνοϊός και πνευμοθώρακας

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και του Νοσοκομείου ‘Αντενμπρουκς, με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Στέφαν Μάρτσινιακ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό πνευμονολογικό περιοδικό European Respiratory Journal. Οι ερευνητές πρόσεξαν ότι στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού αρκετοί ασθενείς με Covid-19 εμφανίζουν πνευμονοθώρακα («τρύπιο» πνεύμονα), ακόμη και όταν δεν διασωληνώνονται. Η έρευνα σε 16 βρετανικά νοσοκομεία έδειξε ότι το ποσοστό των εισηγμένων ασθενών με κορωνοϊό που εμφανίζει πνευμοθώρακα, αγγίζει το 1% (συγκεκριμένα 0,91%).

«Οι γιατροί πρέπει να έχουν το νου τους για την πιθανότητα πνευμοθώρακα στους ασθενείς με Covid-19. Παρόλο που δεν πρόκειται για τυπικούς ασθενείς που ανήκουν σε ομάδα κινδύνου για κάτι τέτοιο. Πολλές περιπτώσεις βρέθηκαν τυχαία, καθώς ο γιατρός δεν είχε υποπτευθεί την ύπαρξη πνευμοθώρακα και η διάγνωση έγινε από τύχη», τόνισε ο κ. Στέφαν Μάρτσινιακ.

Πάνω από τους μισούς ασθενείς επιβίωσαν 

Περίπου τα δύο τρίτα (63%) των ασθενών με πνευμοθώρακα («τρύπιο» πνεύμονα) επιβίωσαν, ιδίως οι κάτω των 70 ετών. Στους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς το ποσοστό επιβίωσης ήταν μικρότερο, περίπου 42%. Οι ασθενείς με πνευμοθώρακα έχουν τριπλάσια πιθανότητα να είναι άνδρες σε σχέση με γυναίκες. Η πιθανότητα επιβίωσης δεν διαφέρει ανάμεσα στα δύο φύλα. Η αιτία που η Covid-19 προκαλεί πνευμοθώρακα («τρύπιο» πνεύμονα), μπορεί να είναι η δημιουργία κύστεων στους πνεύμονες, αλλά και άλλες αιτίες

 

 

Πηγή: https://www.healthpharma.gr

Η AstraZeneca Plc δήλωσε την Πέμπτη ότι η θεραπεία του άσθματος για μια χρόνια φλεγμονώδη νόσο των ρινικών οδών, ή των κόλπων, εκπλήρωσε βασικούς στόχους σε μια μελέτη στα τέλη του σταδίου.

Η θεραπεία, Fasenra, παρουσίασε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη θεραπεία ασθενών με σοβαρή αμφίπλευρη ρινική πολυπόρωση που ήταν ακόμη συμπτωματικoί παρά τη συνεχιζόμενη θεραπεία με πρότυπο φροντίδας.

Άσθμα και διατροφή: Ποια δίαιτα φαίνεται να βοηθά τους ασθενείς

Το άσθμα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση η οποία επηρεάζει τους αεραγωγούς και συνήθως μπορεί να δημιουργήσει συριγμό και δυσκολία στην αναπνοή.
Σύμφωνα με τα Κέντρα Πρόληψης και Ελέγχου των ΗΠΑ (CDC) περίπου το 7.7% των ανθρώπων στις ΗΠΑ είχαν άσθμα το 2018 και 3,441 άνθρωποι πέθαναν λόγω της πάθησης αυτής. Μέχρι τώρα γνωρίζουμε ότι ανάμεσα στους γνωστούς ερεθιστικούς παράγοντες είναι η έκθεση σε αλλεργιογόνα ή ο καπνός του τσιγάρου, η έντονη άσκηση και το συναισθηματικό στρες.

Επίσης, η παχυσαρκία είναι ένας σημαντικός παράγοντας που δυσχεραίνει την κατάσταση του ασθματικού ασθενή. Μια συστηματική ανασκόπηση των στοιχείων που έγινε και δημοσιεύτηκαν το 2019 ( Annals of the American Thoracic Society) διαπίστωσε ότι τα άτομα με παχυσαρκία και άσθμα μπορούν να βελτιώσουν τα συμπτώματα που σχετίζονται με το άσθμα τους χάνοντας βάρος.

Παρόλα αυτά, μια νέα μελέτη για το άσθμα και τη διατροφή που δημοσιεύτηκε στο Nutrition Reviews πηγαίνει ακόμα πιο βαθιά στις αιτίες που μπορεί να “ζορίζουν” τους ασθματικούς.
Η μελέτη δείχνει ότι η χορτοφαγικη δίαιτα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης των συμπτωμάτων και κατ’ επέκταση να βοηθήσει στον έλεγχο αυτών, ενώ τα γαλακτοκομικά προϊόντα φαίνεται ότι κάνουν το ακριβώς αντίθετο, σύμφωνα με τους ειδικούς παθολόγους που πραγματοποίησαν την έρευνα.
Οι ειδικοί τόνισαν ότι ήδη από το 1985 υπήρχε μελέτη που έδειχνε το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η διατροφή στον ασθματικό ασθενή.

Στην μελέτη αυτή 5 ασθενείς με άσθμα έκαναν χορτοφαγική δίαιτα για έναν χρόνο. Οι ζωτικές του λειτουργίες βελτιώθηκαν πολύ ενώ το οξυγόνο τους ηταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Παρόλα αυτά, δεν μπόρεσε να γίνει σύγκριση των ασθενών αυτών με κάποια άλλη ομάδα ανθρώπων που δεν έχουν άσθμα.
Πάντως πρέπει να τονίσουμε ότι μπορεί να μην είναι απαραίτητο ότι η διατροφή έπαιξε ρόλο στην βελτίωση των συμπτωμάτων τους.

Άλλες μελέτες που έγιναν σχετικά με την κατανάλωση γαλακτοκομικών έδειξαν ότι δεν βοηθούν τους ανθρώπους με άσθμα. Για παράδειγμα το 2015 μελέτη που έγινε στο Πουέρτο Ρίκο, έδειξε ότι τα οι ασθενείς που έτρωγαν γαλακτοκομικά χειροτέρεψαν.
Μια άλλη μελέτη που έγινε σε 13 παιδιά με άσθμα ( τα 9 έτρωγαν τα πάντα, τα υπόλοιπα είχαν αφαιρέσει από τη διατροφή τους τα αυγά και το γάλα), έδειξε ότι τα παιδια που δεν έτρωγαν γάλα και αυγά είδαν μια μικρή βελτίωση στην ταχύτητα εκπνοής (20%). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γίνουν περισσότερες έρευνες για να καταλήξουν οι ειδικοί σε ασφαλή συμπεράσματα.

Τέλος, ειδικοί παθολόγοι που συμμετέχουν σε νέα έρευνα που είναι στα σκαριά σχετικά με το άσθμα, αναφέρουν ότι εκτός από τη διατροφή που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, φυτικές ίνες και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα κα η βιταμίνη D μπορεί να παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην βελτίωση των συμπτωμάτων των ασθματικών ασθενών. Τίποτα από αυτά ωστόσο, δεν ακόμα σίγουρο.

Σε κάθε περίπτωση η Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία και η Βρετανική Εθνική Υπηρεσία Υγείας (NHS) όπως και η Βρετανική Εταιρεία για το άσθμα δεν συνιστά στους ασθματικούς να μειώσουν την κατανάλωση γαλακτοκομικών ούτε και να ακολουθούν χορτοφαγική δίαιτα.

 

 

Πηγή:https://www.news4health.gr/

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μέχρι σήμερα την πιο ακριβή υπολογιστική μέθοδο για την ανακατασκευή των συνηθισμένων γενετικών βλαβών στους όγκους και του ιστορικού τους κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ασθενειών, σε μια νέα έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το Cancer Research UK και δημοσιεύθηκε στο Nature Genetics. Η ισχυρή προσέγγισή τους συνδυάζει την τεχνητή νοημοσύνη με τα μαθηματικά μοντέλα της θεωρίας εξέλιξης του Charles Darwin για την ανάλυση των γενετικών δεδομένων με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ, ανοίγοντας το δρόμο για μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η γενετική ποικιλομορφία του καρκίνου χρησιμοποιείται για την παροχή προσαρμοσμένων θεραπειών σε ασθενείς.

Η εφαρμογή αυτών των νέων αλγορίθμων σε δεδομένα DNA που ελήφθησαν από δείγματα ασθενών αποκάλυψε ότι οι όγκοι είχαν απλούστερη γενετική δομή από ό, τι πιστευόταν προηγουμένως. Οι αλγόριθμοι έδειξαν ότι οι όγκοι είχαν λιγότερους διακριτούς υποπληθυσμούς κυττάρων, που ονομάζονται «υποκλώνοι» από ό, τι είχε προταθείστο παρελθόν. Οι επιστήμονες, που εδρεύουν στο Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο, στο Λονδίνο και στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, μπορούσαν επίσης να πουν πόσο χρονών ήταν κάθε υποκλώνος και πόσο γρήγορα μεγάλωνε.

Αυτά τα μοντέλα πρόκειται να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο ανάλυσης και ερμηνείας των γενετικών δεδομένων των ασθενών με καρκίνο. Στο μέλλον, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη καθοδήγηση των στρατηγικών θεραπείας, επιτρέποντας στους γιατρούς να παρέχουν σε κάθε ασθενή τον σωστό συνδυασμό φαρμάκων που στοχεύουν συγκεκριμένες γενετικές αλλαγές. Και η ομάδα ελπίζει ότι μια μέρα η προσέγγισή τους θα μπορούσε ακόμη και να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη της εξέλιξης του καρκίνου, παρέχοντας μια πρώιμη ένδειξη για το πώς ένας καρκίνος θα αναπτυχθεί, εξαπλωθεί ή υποτροπιάσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ  TEACHING EVOLUTIONARY THEORY TO ARTIFICIAL INTELLIGENCE REVEALS CANCER’S LIFE HISTORY

Δυνατότητα μετατροπής της γενετικής ανάλυσης

Η καθηγήτρια Andrea Sottoriva, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης και διευθυντής του Cancer Evolution στο νέο Κέντρο για την Ανακάλυψη Φαρμάκων για τον Καρκίνο στο ICR, δήλωσε: “Οι όγκοι είναι ένας μικρόκοσμος εξέλιξης, με διαφορετικούς πληθυσμούς κυττάρων να ανταγωνίζονται για να επιβιώσουν και να ανταποκριθούν στις περιβαλλοντικές πιέσεις. «Αξιοποιώντας την υπολογιστική δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης και συνδυάζοντάς την με εξελικτικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν από την εποχή του Δαρβίνου, η μέθοδος μας ήταν σε θέση να κατανοήσει πολύπλοκα γενετικά δεδομένα και να αναδημιουργήσει με ακρίβεια τη γενετική ιστορία ενός όγκου. Το έργο μας έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει τον τρόπο που ζωγραφίζουμε την πλήρη εικόνα της γενετικής σύνθεσης ενός όγκου από μεμονωμένα δείγματα ιστών. Με τον νέο μας αλγόριθμο θα μπορούσαμε να δούμε με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια πώς ο καρκίνος εξελίσσεται και αναπτύσσει αντοχή στα φάρμακα”.

Ισχυρό παράθυρο στο γονιδίωμα του καρκίνου

Η ομάδα, που αποτελείται από βιολόγους καρκίνου, εξελικτικούς θεωρητικούς, στατιστικολόγους και επιστήμονες υπολογιστών, χρησιμοποίησε δεδομένα από πάνω από 2.600 δείγματα όγκων για να αναπτύξει και να βελτιώσει το νέο τους λογισμικό. Δοκίμασαν διάφορους τύπους καρκίνου, όπως όγκους μαστού, εντέρου, λευχαιμίας και εγκεφάλου. Ο καθηγητής Trevor Graham, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης από το Queen Mary University of London, δήλωσε: «Με την πρώτη ματιά, το γονιδίωμα ενός καρκίνου μπορεί να φαίνεται πολύ περίπλοκο και η δουλειά μας δείχνει πώς αυτή η πολυπλοκότητα προκύπτει από τον συνδυασμό μερικών απλών προτύπων. Αυτό μας δίνει ένα ισχυρό παράθυρο στο γονιδίωμα του καρκίνου, το οποίο με τον καιρό, μπορεί να μας βοηθήσει για καλύτερη κατανόηση και θεραπεία καρκίνων. ”

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Οι επιστήμονες στο Johns Hopkins Medicine και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης υποστηρίζουν ότι έχουν βρει έναν νέο τρόπο για να σκοτώσουν ορισμένα πολλαπλασιαζόμενα ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα μαστού, τα οποία επιτίθενται επιλεκτικά στον πυρήνα των μηχανισμών κυτταρικής διαίρεσης τους. Η τεχνική, που μέχρι στιγμής έχει δοκιμαστεί μόνο σε καρκινικά κύτταρα που έχουν αναπτυχθεί εργαστηριακά και προέρχεται από ασθενείς, θα μπορούσε να προωθήσει τις προσπάθειες εύρεσης φαρμάκων που σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα του μαστού σε ένα υποσύνολο ασθενών και να αφήσουν τα υγιή κύτταρα ακίνδυνα. Μια περίληψη των ευρημάτων των επιστημόνων δημοσιεύεται στο Nature .

«Μερικά από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τον καρκίνο σκοτώνουν ήδη τα γρήγορα διαιρούμενα κύτταρα», λέει ο Andrew Holland, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής μοριακής βιολογίας και γενετικής στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. “Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά τα φάρμακα έχουν αξιοσημείωτα μειονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένης της θανάτωσης υγιών κυττάρων, όπως τα ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα μυελού των οστών, μαζί με τα καρκινικά κύτταρα .”

Η Ολλανδία, της οποίας η έρευνα επικεντρώνεται στη διαίρεση κυττάρων θηλαστικών – συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου – σημειώνει επίσης ότι τα μη ελεγχόμενα λάθη στην διαίρεση των κυττάρων μπορούν να τροφοδοτήσουν γενετικά λάθη που, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνεχίζουν να εξελίσσονται σε καρκινικά κύτταρα. Επειδή όλα τα κύτταρα θηλαστικών έχουν παρόμοιες διεργασίες για την κυτταρική διαίρεση, ο Holland και η ομάδα του έχουν αναζητήσει μηχανισμούς διαίρεσης κυττάρων ειδικά για καρκινικά κύτταρα σε μια ποικιλία κυττάρων που έχουν αναπτυχθεί εργαστηριακά.

Κατά την αναζήτησή τους συνάντησαν μια σειρά κυττάρων καρκίνου του μαστού στον άνθρωπο που εξαρτώνται πολύ από τις κυτταρικές δομές που ονομάζονται centrioles για να χωρίσουν και να επιβιώσουν. Τα Centrioles δρουν ως ο δομικός πυρήνας των κεντροσωμάτων, τα οποία οργανώνουν λεπτούς σωλήνες πρωτεϊνών που δίνουν στα κύτταρα το σχήμα τους και βοηθούν στο διαχωρισμό του DNA όταν διαιρείται το κύτταρο. Ωστόσο, πολλά κύτταρα μπορούν να χωριστούν χωρίς κεντροσώματα.

Αν και άλλα κύτταρα είναι σε θέση να ζήσουν χωρίς εκατοντάδες, η ομάδα της Ολλανδίας διαπίστωσε ότι αυτά τα εργαστηριακά κύτταρα καρκίνου του μαστού δεν μπορούσαν. Η στενή ανάλυση έδειξε ότι τα κύτταρα που εξαρτώνται από το κέντρο του καρκίνου του μαστού είχαν ένα τμήμα γονιδιώματος που είχε αντιγραφεί ασυνήθιστα πολλές φορές, μια μεταβολή που βρέθηκε στο περίπου 9% των καρκίνων του μαστού. Οι ερευνητές μελέτησαν τα γονίδια που κωδικοποιούνται στην περιοχή με υψηλή αντιγραφή και βρήκαν ένα γονίδιο που παρήγαγε υψηλά επίπεδα πρωτεΐνης – TRIM37 – που φαίνεται να ελέγχει τα κεντροσώματα.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές δοκίμασαν έναν τρόπο παρέμβασης στη διαδικασία διαίρεσης των κυττάρων με υψηλά επίπεδα TRIM37. Χρησιμοποίησαν ένα πειραματικό φάρμακο που ονομάζεται αναστολέας PLK4, το οποίο διακόπτει τις πρωτεΐνες που δημιουργούν εκατοντάδες. Πρόσθεσαν το φάρμακο στα εργαστηριακά κύτταρα καρκίνου του μαστού με φυσιολογικά επίπεδα TRIM37 και διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα μπόρεσαν να διαιρεθούν με επιτυχία, παρόλο που το φάρμακο είχε αφαιρέσει τα κεντρικά κελιά του κυττάρου.

Ωστόσο, όταν πρόσθεσαν το φάρμακο σε κύτταρα καρκίνου του μαστού με υψηλά επίπεδα TRIM37, συνέβη το αντίθετο – τα κύτταρα δεν μπορούσαν πλέον να διαιρεθούν και τα περισσότερα κύτταρα σταμάτησαν να αναπτύσσονται ή πέθαναν. «Η ιδέα θα ήταν να εντοπίσουμε όγκους με υψηλά επίπεδα TRIM37 και να χρησιμοποιήσουμε έναν αναστολέα PLK4 για να σκοτώσεις επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα και να αφήσουμε τα υγιή κύτταρα σχετικά χωρίς να βλάψουν », λέει ο Holland. Οι ομάδες του Johns Hopkins και της Οξφόρδης ανακάλυψαν επίσης γιατί τα υψηλά επίπεδα του TRIM37 αφήνουν τα κύτταρα ευάλωτα σε φάρμακα που αφαιρούν τις εκατοντάδες.

 

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Ερευνητές κατέληξαν στον ελάχιστο χρόνο αποχής από το φαγητό που μπορεί να προφυλάξει τους ογκολογικούς ασθενείς από τις ανεπιθύμητες ενέργειες της χημειοθεραπείας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το εντερικό μικροβίωμα

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Η χορήγηση στεροειδών μειώνει το ποσοστό θνητότητας από την COVID-19, αλλά όχι για όλους. Ποιοι ωφελούνται και ποιοι όχι, και ποιους κινδύνους ενέχει η λήψη τους. Οι επιστήμονες εξηγούν

Νέες μελέτες έχουν καταδείξει ότι η χορήγηση στεροειδών σε ασθενείς με βαριάς μορφής λοίμωξη COVID-19 μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου κατά ένα τρίτο. Τα αποτελέσματα είναι τόσο ξεκάθαρα που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει πλέον από τις 2 Σεπτεμβρίου τα κορτικοστεροειδή ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τους πάσχοντες σε κρίσιμη κατάσταση.

Ωστόσο, το στεροειδή δεν είναι ακίνδυνα· μπορεί να έχουν παρενέργειες και θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό σε ασθενείς με ήπιας μορφής COVID-19, εξηγεί ο πνευμονολόγος Bryan J. McVerry, ο οποίος συνυπογράφει μία από τις τρεις νέες μελέτες που ανέλυσαν δεδομένα από κλινικές δοκιμές που αφορούσαν στην επίδραση των στεροειδών σε χιλιάδες ασθενείς σε πολύ σοβαρή ή κρίσιμη κατάσταση.

Σε άρθρο του στο The Conversation ο Bryan J. McVerry του Πανεπιστημίου του Πίτσμπεργκ υπογραμμίζει πως είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι τα στεροειδή μπορούν να ωφελήσουν τους βαριά νοσούντες, αλλά δεν αποτελούν θεραπεία για σχετικά ήπιες περιπτώσεις.

Ποιους ασθενείς ωφελεί η λήψη στεροειδών;

Τόσο στην COVID-19, όσο και σε άλλες λοιμώξεις, υπάρχουν δύο βασικά σκέλη: Αυτή καθαυτή η λοίμωξη και η αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στους πιο βαριά ασθενείς, η απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι τόσο ισχυρή που μπορεί να τραυματίσει τα όργανα, συνεπώς ο μετριασμός της ανοσολογικής απόκρισης μπορεί να είναι σημαντικός. Όμως, κάποιος με ήπιας μορφής νόσο θα χρειαστεί την ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού για να εμποδίσει επιδείνωση της λοίμωξης. Και δεν πρέπει να υπάρχει παρέμβαση στην ανοσοαπόκριση εκτός εάν αυτή βλάπτει τον ασθενή.

Πώς βοηθούν τα κορτικοστεροειδή τους βαριά νοσούντες;

Όταν μια λοίμωξη προκαλεί φλεγμονώδη απόκριση, ενεργοποιούνται ειδικά λευκά αιμοσφαίρια για να εντοπίσουν τον ιό ή τα βακτήρια και να τα καταστρέψουν. Πρόκειται περισσότερο σαν μία επίδραση ρίψης βόμβας και όχι στοχευμένη πυραυλική επίθεση -τα ανοσοκύτταρα επιτίθενται ευρέως και η φλεγμονή που δημιουργείται μπορεί να βλάψει άλλα κύτταρα στην περιοχή.

Αυτή η ανοσοαπόκριση μπορεί να τεθεί εκτός ελέγχου και να συνεχιστεί ακόμη και μετά την εξουδετέρωση του παράγοντα που προκαλεί τη λοίμωξη. Μία τέτοια αντίδραση μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική, κυκλοφορική ή νεφρική ανεπάρκεια. Και σε ασθενείς με βαριάς μορφής COVID-19, τα κορτικοστεροειδή είναι πιθανό να ελέγξουν ακριβώς αυτή την φλεγμονώδη απόκριση και να αποτρέψουν την εξέλιξη της βλάβης των οργάνων, πιθανώς στους πνεύμονες.

Οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα βέβαιοι πως αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούν τα στεροειδή. Αυτό που γνωρίζουν από τις νέες μελέτες είναι ότι τα άτομα με σοβαρή COVID-19, ιδιαίτερα εκείνα με αναπνευστικές επιπλοκές, ωφελούνται από σχετικά χαμηλές δόσεις κορτικοστεροειδών. Συνδυαστική ανάλυση των πρόσφατων μελετών διαπίστωσε ότι το ποσοστό θνητότητας τέσσερις εβδομάδες μετά τη λοίμωξη ήταν σημαντικά χαμηλότερο σε ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που έλαβαν στεροειδή συγκριτικά με όσους δεν έλαβαν.

Γιατί ο ΠΟΥ συνιστά να μην χορηγούνται στεροειδή σε μη σοβαρή νόσο;

Δεν υπάρχει θεραπεία χωρίς κίνδυνο, υπογραμμίζει ο Bryan J. McVerry.

Τα στεροειδή φάρμακα είναι γνωστό ότι καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες. Λαμβάνονται συνήθως για τη θεραπεία χρόνιων νοσημάτων που σχετίζονται με τη φλεγμονή, όπως το άσθμα ή αυτοάνοσες διαταραχές όπως ο λύκος ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχουν συνέπειες.

Οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από τη λήψη στεροειδών εντός του νοσοκομείου περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο βακτηριακών ή μυκητιασικών λοιμώξεων, υπεργλυκαιμία, επίκτητη μυϊκή αδυναμία και γαστρεντερική αιμορραγία.

Για άτομα με ήπια μορφή COVID-19, η λήψη στεροειδών μπορεί να σημαίνει αύξηση του κινδύνου παρενεργειών με μικρό πιθανό όφελος. Η λήψη στεροειδών μακροπρόθεσμα ενέχει επίσης άλλους κινδύνους, όπως προδιάθεση σε λοιμώξεις και εκδήλωση οστεοπόρωσης, καθώς και εκδήλωσης καταρράκτη και γλαυκώματος.

Συνεπώς, η λήψη στεροειδών ως πιθανό προληπτικό μέτρο κατά της COVID-19 θα μπορούσε να ενέχει σημαντικούς πιθανούς κινδύνους για κατά τα άλλα υγιή άτομα.

Τα στεροειδή ενέχουν κίνδυνο για ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση;

Είναι σύνηθες για τους ασθενείς στη μονάδα εντατικής θεραπείας, ιδιαίτερα εκείνους που χρησιμοποιούν αναπνευστήρες, να αναπτύξουν νοσοκομειακές λοιμώξεις όπως πνευμονία ή λοιμώξεις της κυκλοφορίας του αίματος που σχετίζονται με ενδοφλέβιους καθετήρες.

Η χρήση κορτικοστεροειδών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του ασθενούς να εμφανίσει δευτερογενείς λοιμώξεις ή μπορεί να συμβάλει σε μυϊκή αδυναμία που μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του ασθενούς να βγει από αναπνευστήρα όταν η νόσος υποχωρήσει.

Ωστόσο, το όφελος της λήψης στεροειδών από ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση υπερτερεί των όποιων πιθανών κινδύνων, σημειώνει ο Bryan J. McVerry.

Δοσολογία – Χορήγηση

Μέρος της πρόκλησης που συνιστά η αντιμετώπιση σοβαρών μορφών λοίμωξης COVID-19 με κορτικοειδή είναι ο καθορισμός της δόσης και της χρονικής στιγμής έναρξης χορήγησης του φαρμάκου. Οι κίνδυνοι αυξάνονται προοδευτικά με τη δοσολογία και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά χαμηλές δόσεις για επτά έως δέκα ημέρες.

Ως προς το πια στεροειδή είναι πιο αποτελεσματικά ο Bryan J. McVerry θεωρεί ότι αυτό δεν είναι κάτι που έχει σημασία εφόσον το σκεύασμα περιέχει κάποια γλυκοκορτικοειδή δράση.

Σχετικά με το πώς θα αλλάξει η νέα σύσταση του ΠΟΥ την αντιμετώπιση για βαριές μορφές της νόσου, ο ίδιος επισημαίνει πως με βάση τις μέχρι σήμερα μελέτες, οι ασθενείς με πνευμονία COVID-19 που χρειάζονται οξυγόνο θα πρέπει να λάβουν χαμηλή δόση στεροειδών. Αυτό θα πρέπει σίγουρα να συμβαίνει εάν βρίσκονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας, διευκρινίζει.

Παράλληλα, ο ίδιος επαναλαμβάνει ότι τα στεροειδή δεν έχει αποδειχθεί ότι ωφελούν ασυμπτωματικούς ασθενείς ή ασθενείς με ήπια νόσο σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα.

Οι γιατροί θα πρέπει να θεωρούν τη χορήγηση στεροειδών σε χαμηλές δόσεις ως τη βασική αντιμετώπιση ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο ζωής, καταλήγει.

 

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/