Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Σε έρευνα, σχεδόν το 30% των ηλικιωμένων που είχαν βλάβη σε 2 αισθήσεις διαγνώστηκαν με άνοια σε σύγκριση με 14% όσων δεν είχαν απώλεια όρασης ή ακοής, ανέφεραν ερευνητές.

Ηλικιωμένοι με βλάβη στην ακοή και την όραση έχουν σχεδόν 90% υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν άνοια, αναφέρει έρευνα στο Alzheimer’s and Dementia: Diagnosis, Assessment and Disease Monitoring.

Σχεδόν το 30% των ηλικιωμένων που είχαν βλάβη σε 2 αισθήσεις διαγνώστηκαν με άνοια σε σύγκριση με 14% όσων δεν είχαν απώλεια όρασης ή ακοής, ανέφεραν ερευνητές.

Ο Phillip H. Hwang, του University of Washington School of Public Health, δήλωσε ότι η αξιολόγηση της όρασης και της ακοής σε ηλικιωμένους μπορεί ενδεχομένως να προβλέπει ποιος θα εμφανίσει άνοια και Alzheimer.

Οι ερευνητές εξέτασαν 2.000 ηλικιωμένους — 65 ετών και άνω—και τους παρακολούθησαν για 8 χρόνια. Σχεδόν το 23% των συμμετεχόντων είχαν είτε βλάβη στην όραση είτε στην ακοή και 5% είχαν και τα δυο.

Στο διάστημα των 8 ετών που διήρκεσε η έρευνα, βλάβη σε 2 αισθήσεις συνδέονταν με 86% υψηλότερο κίνδυνο άνοιας σε σύγκριση με όσους δεν είχαν αισθητηριακή βλάβη.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι το 28,8% όσων είχαν βλάβη σε 2 αισθήσεις διαγνώστηκαν με άνοια σε σύγκριση με  16,9% όσων είχαν βλάβη σε μια αίσθηση και  14,3% όσων δεν είχαν βλάβη σε αίσθηση.

Συμμετέχοντες με διπλή αισθητηριακή βλάβη, επίσης είχαν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν νόσο του Alzheimer σε σχέση με όσους δεν είχαν αισθητηριακές βλάβες.

Πηγές: Alzheimer’s and Dementia: Diagnosis, Assessment and Disease Monitoring.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Γράφει ο Στυλιανός Καπετανάκης, Διευθυντής Ορθοπαιδικής Κλινικής Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Σπονδυλικής Στήλης, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας έχει επιφέρει ριζικές μεταβολές στις μεθόδους αντιμετώπισης των ασθενών, σε όλους τους κλάδους της Ιατρικής επιστήμης. Ακολουθώντας τις εξελίξεις, η Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική της Σπονδυλικής Στήλης (Minimally Invasive Spine Surgery) ανοίγει, σταδιακά, νέους ορίζοντες στη χειρουργική αντιμετώπιση συνήθων παθήσεων της Σπονδυλικής Στήλης, όπως π.χ. η Σπονδυλική Στένωση και η Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου (ΚΜΔ). Η Διαδερμική Διατρηματική Ενδοσκοπική Χειρουργική (ΔΔΕΧ) αποτελεί έναν κυρίαρχο εκπρόσωπο των νέων αυτών τεχνικών.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ανοικτές μεθόδους, η Διαδερμική Διατρηματική Ενδοσκοπική Χειρουργική παρουσιάζει σωρεία ωφελημάτων για τον ασθενή, καθιστώντας την, αυτόματα, την ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης των παθήσεων που προαναφέρθηκαν. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων:

– πραγματοποιείται υπό τοπική αναισθησία και ελεγχόμενη καταστολή, άρα ιδανική για ειδικές κατηγορίες ασθενών (ασθενείς με Καρδιακή Ανεπάρκεια, Σακχαρώδη Διαβήτη, Παχυσαρκία, Νευροεκφυλιστικές Διαταραχές, όπως επίσης και οι ασθενείς με Πλάγια Σπονδυλική Στένωση), οι οποίοι θα ήταν ριψοκίνδυνο να υποβληθούν στην συμβατική ανοικτή τεχνική, υπό τη χορήγηση γενικής αναισθησίας

– παρέχει τα οφέλη της ενδοσκόπησης, δηλαδή την άμεση οπτικοποίηση της παθολογίας και την ελάττωση της διεγχειρητικής ιστικής κάκωσης. Με τον τρόπο αυτό ελαττώνεται η περιεγχειρητική νοσηρότητα και η διάρκεια νοσηλείας (ο ασθενής μπορεί να λάβει εξιτήριο ακόμη και την ίδια μέρα του χειρουργείου)

– διενεργείται υπό μία τομή 8mm, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο λοιμώξεων και χωρίς επίσης να απαιτεί σημαντική επουλωτική διεργασία σε αντίθεση με τις κλασικές ανοικτές τεχνικές

– επιταχύνεται σημαντικά η αποκατάσταση του ασθενούς και η επιστροφή του στις καθημερινές δραστηριότητες.

Όπως προαναφέραμε, η Διαδερμική Διατρηματική Ενδοσκοπική Χειρουργική, αποτελεί την ιδανική μέθοδο αντιμετώπισης για τις παθήσεις της Σπονδυλικής στήλης, όπως για παράδειγμα, της σπονδυλικής στένωσης. Τι είναι, όμως η σπονδυλική στένωση; Ποια είναι τα συμπτώματά της και ποιους αφορά; Με τον όρο σπονδυλική στένωση ονομάζουμε τη στένωση του νωτιαίου σωλήνα, του σωλήνα, δηλαδή, που σχηματίζεται από τους σπονδύλους, μέσα από τον οποίο περνούν τα νεύρα που δίνουν αίσθηση και κίνηση στα χέρια και τα πόδια μας. Η στένωση μπορεί να εντοπίζεται στον αυχένα, το θώρακα ή τη μέση μας και ανάλογα με τον εντοπισμό της, δημιουργεί μουδιάσματα και αδυναμία στα άνω και/ή κάτω άκρα μας. Εμφανίζεται στην ίδια συχνότητα και στα δύο φύλα, κυρίως μετά την ηλικία των 50 ετών.

Κύρια αιτία της εμφάνισης της σπονδυλικής στένωσης αποτελεί η φθορά των σπονδύλων με την πάροδο των ετών. Το αποτέλεσμα αυτής της εκφυλιστικής νόσου είναι η ανάπτυξη των οστικών ακάνθων και οστεοαρθρίτιδας, οι οποίες, κατά την εμφάνισή τους, πιέζουν τα νεύρα. Άλλες αιτίες εμφάνισης της σπονδυλικής στένωσης αποτελούν οι Κήλες Μεσοσπονδυλίου Δίσκου (ΚΜΔ), η αγκύλωση, οι εμφάνιση όγκων και τα κατάγματα.

Και σε αυτήν την περίπτωση, η χρήση της Διαδερμικής Διατρηματικής Ενδοσκοπικής Χειρουργικής μεθόδου, είναι η πλέον ενδεδειγμένη, προσφέροντας στον ασθενή όλα τα οφέλη, έναντι της ανοικτής χειρουργικής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δύο μελετών του κ. Στ. Καπετανάκη και των συνεργατών του, τα οποία δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Asian Spine Journal και Journal of Craniovertebral Junction and Spine το 2018 και το 2019, η εφαρμογή της μεθόδου παρουσίασε ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε 150 ασθενείς με σπονδυλική στένωση. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν εξιτήριο την επομένη του χειρουργείου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, τόσο σε μεσήλικες, κατά τα άλλα υγιείς, όσο και σε ηλικιωμένους ασθενείς με σοβαρές συμπαρομαρτούσες παθήσεις (στεφανιαία νόσος, καρδιακή ανεπάρκεια, σακχαρώδης διαβήτης και αναπνευστική ανεπάρκεια) η εφαρμογή της ΔΔΕΧ συσχετίστηκε με στατιστικώς και κλινικώς σημαντικά βελτιωμένα ποσοστά πόνου και ποιότητας ζωής, 2 έτη μετά την επέμβαση.

Στο σημείο θα πρέπει να τονίσουμε ότι μετά και την επιστροφή στην κανονικότητα, οφείλουμε να διαφυλάξουμε την υγεία μας, σε περίπτωση που την είχαμε παραμελήσει, λόγω των συνθηκών. Το ευρύτερο νοσοκομειακό περιβάλλον, οι οργανωμένες δομές και η εξατομικευμένη αντιμετώπιση, όπως αυτά υφίστανται και εφαρμόζονται στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης, αλλά και σε όλες τις κλινικές του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, θα πρέπει να είναι τα κριτήρια για την επιλογή του ιατρού.

Στο κάθε νοσοκομείο του Ομίλου, από πολύ νωρίς, εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται ειδικά μέτρα προφύλαξης από κρούσματα του COVID – 19, τα οποία επικαιροποιούνται, για όσο χρονικό διάστημα απαιτηθεί. Με αυτόν τον τρόπο οι κλινικές συνεχίζουν απρόσκοπτα τη λειτουργία τους, 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο, βάσει των αυστηρότερων εγκεκριμένων πρωτοκόλλων υγείας.

* Ο κ. Στυλιανός Καπετανάκης αποτελεί έναν από τους βασικούς εκπροσώπους της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Σπονδυλικής Στήλης και ειδικότερα της ΔΔΕΧ στην Ευρώπη, έχοντας πραγματοποιήσει, τα τελευταία 3 έτη, περισσότερες από 450 ανάλογες επεμβάσεις. Αποτελεί επίσης, και ένα παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την τεχνική, δεδομένου ότι είναι επίτιμος προσκεκλημένος και μέλος της οργανωτικής επιτροπής διεθνών συνεδρίων Σπονδυλικής Στήλης (π.χ. 21st Dubai International Spine Conference, 2020). Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 μελέτες για το θέμα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά τα τελευταία 3 έτη, αποτελώντας έναν από τους θεμελιωτές της νέας  και πρωτοποριακής αυτής φιλοσοφίας στην χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων της Σπονδυλικής Στήλης.

Πηγη:

Επιστήμονες προειδοποιούν για πιθανά συμπτώματα σοβαρών και δυνητικά θανατηφόρων εγκεφαλικών διαταραχών σε ασθενείς με κοροναϊο να μένουν αδιάγνωστα, αφού οι ερευνητές τα εντοπίζουν σε ασθενείς που έχουν περάσει τον ιό ελαφρά ή βρίσκονται σε στάδιο ανάρρωσης.

Βρετανοί νευρολόγοι δημοσίευσαν στοιχεία από περισσότερους από 40 ασθενείς, με κοροναϊό, οι οποίοι παρουσίασαν επιπλοκές που κυμαίνονταν από τη φλεγμονή στον εγκέφαλο και το ντελίριο, μέχρι τις νευρολογικές βλάβες και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα νευρολογικά προβλήματα ήταν το πρώτο και κυριότερο σύμπτωμα που παρουσίασαν οι ασθενείς.

Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Brain, αποκάλυψαν αύξηση μιας νόσου που αποκαλείται Οξεία Διάσπαρτη Εγκεφαλομυελίτιδα (Adem) την περίοδο που το πρώτο κύμα λοιμώξεων μάστιζε τη Βρετανία. Στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του UCL, οι περιπτώσεις Adem αυξήθηκαν από μία ανά μήνα κατά την περίοδο πριν την πανδημία σε δύο με τρεις την εβδομάδα τον Απρίλιο και τον Μάιο. Μια γυναίκα ηλικίας 59 ετών έχασε τη ζωή της εξαιτίας αυτής της επιπλοκής.

Δώδεκα ασθενείς εμφάνισαν φλεγμονή του κεντρικού νευρικού συστήματος, 10 παρουσίασαν νόσους του εγκεφάλου με συμπτώματα ντελίριο ή ψύχωσης, οκτώ έπαθαν εγκεφαλικό ενώ άλλοι οκτώ εμφάνισαν προβλήματα των περιφερειακών νεύρων, γνωστές και ως σύνδρομο Guillain-Barré, στο πλαίσιο του οποίου το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα νεύρα προκαλώντας παράλυση. Το σύνδρομο είναι θανατηφόρο για το 5% των ασθενών.

«Παρατηρούμε πράγματα στον τρόπο με τον οποίο ο κοροναϊός επηρεάζει τον εγκέφαλο που δεν τα έχουμε δει σε άλλους ιούς στο παρελθόν», τονίζει ο Μάικλ Ζάντι, συγγραφέας της μελέτης μιλώντας στον Guardian.

«Αυτό που παρατηρήσαμε στους ασθενείς με Adem ήταν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν σοβαρά νευρολογικά προβλήματα, χωρίς να έχουν εμφανίσει έντονα πνευμονικά συμπτώματα», προσθέτει.

«Βιολογικά, η Adem έχει ορισμένες ομοιότητες με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, όμως είναι πιο σοβαρή και συνήθως σημειώνει μία έξαρση. Ορισμένοι ασθενείς αποκτούν μακροχρόνιες αναπηρίες, ενώ άλλοι αναρρώνουν αποτελεσματικά».

Οι περιπτώσεις αυξάνουν τις ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του κοροναϊού, με ορισμένους ασθενείς να βιώνουν δύσπνοια και εξάντληση ακόμη και πολύ καιρό μετά την ανάρρωσή τους. Άλλοι αναφέρουν μουδιάσματα, αίσθηση αδυναμίας και προβλήματα μνήμης.

«Θέλουμε οι γιατροί σε όλο τον κόσμο να είναι σε εγρήγορση για τέτοιου είδους επιπλοκές του κοροναϊού», τονίζει ο Ζάντι. Παροτρύνει τους γιατρούς και τους άλλους επαγγελματίες υγείας να συζητούν με τους νευρολόγους τις περιπτώσεις ασθενών που εμφανίζουν νοητικά συμπτώματα, προβλήματα μνήμης, εξάντληση, μουδιάσματα ή αίσθημα αδυναμίας.

Δεν είναι βέβαιο ότι έχουν εντοπιστεί όλες οι εγκεφαλικές διαταραχές που προκαλεί ο κοροναϊός, αφού πολλοί ασθενείς που νοσηλεύονται είναι υπερβολικά άρρωστοι, με αποτέλεσμα οι γιατροί να μην μπορούν να τους εξετάσουν με σπινθηρογράφημα εγκεφάλου ή άλλες μεθόδους. «Αυτή τη στιγμή πρέπει να κάνουμε καλύτερη έρευνα για να διαπιστώσουμε τι συμβαίνει με τον εγκέφαλο», εξηγεί ο Ζάντι.

Μια ανησυχία των ειδικών, είναι ότι ο ιός θα αφήσει σε μια μειοψηφία του πληθυσμού ήπιες εγκεφαλικές βλάβες, οι οποίες δεν θα γίνουν ορατές πριν περάσουν χρόνια. Το ίδιο φαίνεται ότι είχε συμβεί και με τη γρίπη του 1918, που προκάλεσε εγκεφαλικές νόσους σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα.

Ο Ντέιβιντ Στρέιν, λέκτορας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Έξετερ σημειώνει ότι: «Έχουμε ήδη παρατηρήσει ότι ορισμένοι ασθενείς χρειάζονται μια μακρά περίοδο αποκατάστασης, τόσο σωματικής, μέσω άσκησης, όσο και εγκεφαλικής. Πρέπει να κατανοήσουμε καλύτερα τις επιπτώσεις της λοίμωξης στον ανθρώπινο εγκέφαλο».

Πηγή: www.theguardian.com

Πηγή: https://healthmag.gr/

Ερευνητές στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν ένα αποτελεσματικό φίλτρο αέρα, το οποίο μπορεί να παγιδεύσει και να καταστρέψει αμέσως τον νέο κορονοϊό SARS-CoV-2 που προκαλεί τη νόσο Covid-19.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Φυσικής Ζιφένγκ Ρεν του Πανεπιστημίου του Χιούστον στο Τέξας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Materials Today Physics», ανέφεραν ότι τα τεστ, που πραγματοποίησαν στο Εθνικό Εργαστήριο Γκάλβεστον των ΗΠΑ, έδειξαν πως το 99,8% των σωματιδίων του κορονοϊού σκοτώνονται με ένα και μόνο πέρασμα του μολυσμένου αέρα από το φίλτρο. Το φίλτρο είναι φτιαγμένο από -διαθέσιμο στο εμπόριο- αφρό νικελίου που υποβάλλεται σε θερμοκρασία άνω των 200 βαθμών Κελσίου.

«Το φίλτρο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο σε αεροδρόμια και αεροπλάνα, κτίρια γραφείων, σχολεία, νοσοκομεία και κρουαζερόπλοια, βοηθώντας να σταματήσει η εξάπλωση της Covid-19», δήλωσε ο δρ. Ρεν. Πέρα από τη χρήση του φίλτρου σε κεντρικά συστήματα αερισμού, ψύξης και θέρμανσης, οι ερευνητές προτείνουν, επίσης, μία επιτραπέζια συσκευή φιλτραρίσματος που θα καθαρίζει από τον κορονοϊό στον αέρα ενός γραφείου.

Ο νέος ιός μπορεί να παραμείνει στον αέρα για περίπου τρεις ώρες, ενώ η μετάδοσή του από άνθρωπο σε άνθρωπο γίνεται και αερογενώς, σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις. Ο κορονοϊός δεν φαίνεται, όμως, να επιβιώνει σε θερμοκρασίες άνω των 70 βαθμών Κελσίου, γι’ αυτό το φίλτρο, που θερμαίνεται έως τους 250 βαθμούς, μπορεί να τον καταστρέψει άμεσα. Ως υλικό του φίλτρου επιλέχθηκε ο αφρός νικελίου που είναι πορώδης, εύκαμπτος, επιτρέπει τη ροή του αέρα και είναι ηλεκτρικά αγώγιμος, με αποτέλεσμα να είναι εφικτή η θέρμανσή του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δεν φαίνεται να έχει πια στο αίμα του ίχνη λοίμωξης, ούτε τον ίδιο τον ιό, ούτε αντισώματα εναντίον του – Τα αποτελέσματα θεωρούνται προκαταρκτικά και θα πρέπει να επιβεβαιωθούν

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Πολλές ρευματικές καταστάσεις αναπτύσσονται αργά και αρχικά έχουν φλεγμονώδη αρθρίτιδα ως το πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Το πρόβλημα με τέτοια στενή ομοιότητα είναι η δυσκολία που οι κλινικοί γιατροί να διαφοροποιούν τη μία κατάσταση από την άλλη στα πρώτα στάδια της διαδικασίας της νόσου.

Η Dr. Rachel Knevel και οι συνεργάτες της στο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστώνη και στο Πανεπιστήμιο Leiden στις Κάτω Χώρες έχουν αναπτύξει έναν αλγόριθμο που βασίζεται σε γονίδια που ονομάζεται G-PROB, ένα ακρωνύμιο που σημαίνει εργαλείο γενετικής πιθανότητας. Το νέο διαγνωστικό επέτρεψε στην ομάδα να κάνει διακρίσεις μεταξύ ουρικής αρθρίτιδας, λύκου, ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ψωριασικής αρθρίτιδας και σπονδυλοαρθροπάθειας.

Αναφέροντας στην Επιστημονική Μεταφραστική Ιατρική, η Knevel και η ομάδα της περιγράφουν το νέο διαγνωστικό εργαλείο και σημειώνουν ότι συνδυάζει τα γενετικά δεδομένα ενός ασθενούς με τις γενετικές βαθμολογίες κινδύνου. Αυτή η προσέγγιση με διπλό βαρέλι τους επέτρεψε να φιλοξενήσουν την πιο πιθανή διάγνωση μεταξύ πέντε ρευματικών ασθενειών.

Η ομάδα χρησιμοποίησε το G-PROB με περίπου 1.700 ασθενείς των οποίων τα γενετικά και κλινικά δεδομένα ήταν προσβάσιμα μέσω του eMERGE ή του biobanks Partners. Κάθε ασθενής είχε διαγνωστεί με τουλάχιστον έναν τύπο ρευματικής νόσου ή είχε παρουσιάσει πρώιμη φλεγμονώδη αρθρίτιδα κατά την πρώτη επίσκεψή του σε μια κλινική εξωτερικών ασθενών. Η νέα προσέγγιση, σύμφωνα με την Knevel και την ομάδα της, τους επέτρεψε να βασίζονται σε πληροφορίες γονότυπου για να κάνουν ακριβείς, έγκαιρες διαγνώσεις ρευματικών διαταραχών .

“Τα προϋπάρχοντα γενετικά δεδομένα θα μπορούσαν να θεωρηθούν μέρος του ιατρικού ιστορικού ενός ασθενούς , δεδομένης της δυνατότητάς του να βελτιώσει την ιατρική ακριβείας στη σύγχρονη κλινική εξωτερικών ασθενών”, έγραψαν η Knevel και οι συνεργάτες της στο περιοδικό.

Δοκιμάζοντας τη νέα πλατφόρμα τους σε αυτήν τη μεγάλη συλλογή γενετικών δειγμάτων ασθενών, η ομάδα μπόρεσε να αποκλείσει τουλάχιστον μία ασθένεια σε όλους τους ασθενείς, να εντοπίσει μια πιθανή διάγνωση στο 45% των ασθενών και να πιάσει λανθασμένες κλινικές διαγνώσεις σε 35% των περιπτώσεων. Η προσθήκη υπολογισμών βαθμολογίας γενετικού κινδύνου σε κλινικά δεδομένα βελτίωσε τη διαγνωστική ακρίβεια του G-PROB σε 51% σε σύγκριση με το 39% που προέκυψε από την ερμηνεία μόνο των κλινικών δεδομένων .

Οι ρευματικές ασθένειες περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών και μια παρεξήγηση σχετικά με το τι εξακολουθούν να καλύπτονται από τον μακροχρόνιο αλλά ακόμα συχνά χρησιμοποιούμενο όρο «ρευματισμός», που σημαίνει πόνο στις αρθρώσεις. Οι γιατροί λένε ότι οι ρευματικές καταστάσεις δεν περιλαμβάνουν μόνο εκείνες που προκαλούν πόνο στις αρθρώσεις, αλλά και αυτοάνοσες διαταραχές – τις φλεγμονώδεις ασθένειες που χαρακτηρίζονται από τα κύτταρα και τις πρωτεΐνες του φλοιού – που διεξάγουν πόλεμο σε όλα από τις αρθρώσεις έως το δέρμα και τα ζωτικά όργανα.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Σε σχετικό άρθρο τους στο περιοδικό The Lancet Haematology οι George Goshua και συνεργάτες αναδεικνύουν τον καίριο ρόλο της δυσλειτουργίας του ενδοθηλίου σε ασθενείς με λοίμωξη COVID-19 και διαταραχές της πηκτικότητας (θρομβωτικά επεισόδια και μικροαγγειακές επιπλοκές). Οι ερευνητές μελέτησαν δείκτες ενδοθηλιακής βλάβης και ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, όπως το αντιγόνο von Willebrand Factor (VWF), τη θρομβομοντουλίνη, την P-σελεκτίνη και τον συνδέτη του CD40, καθώς και παράγοντες πήξης, ενδογενή αντιπηκτικά και ινωδολυτικά ένζυμα. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής και Πρύτανης ΕΚΠΑ, συνοψίζουν τα ευρήματα αυτής της μελέτης.

Τα επίπεδα αυτών των παραγόντων συγκρίθηκαν μεταξύ 48 ασθενών με COVID-19 που νοσηλεύονταν σε μονάδα εντατικής θεραπείας, 20 νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 εκτός μονάδος εντατικής θεραπείας και 13 μη νοσηλευόμενων, ασυμπτωματικών υγιών (ομάδα ελέγχου). Οι δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, και ιδιαίτερα ο παράγοντας VWF και τα επίπεδα της P-σελεκτίνης, ήταν σημαντικά αυξημένοι στους ασθενείς που νοσηλεύονταν σε μονάδες εντατικής θεραπείας συγκριτικά με τους υπόλοιπους νοσηλευόμενους. Επιπλέον, αυξημένα επίπεδα VWF εμφάνισε το 80% των νοσηλευόμενων ασθενών εκτός μονάδας εντατικής θεραπείας. Ενδιαφέρον εύρημα αποτελεί επίσης η σημαντική συσχέτιση μεταξύ του αυξημένου κινδύνου θανάτου και των αυξημένων επιπέδων VWF και θρομβομοντουλίνης στο σύνολο των ασθενών με COVID-19.

Επίπεδα θρομβομοντουλίνης άνω του 3.26ng/ml συσχετίστηκαν με μικρότερη πιθανότητα εξιτηρίου και επιβίωσης. Συμπερασματικά, η ενδοθηλιοπάθεια αποτελεί σημαντικό εύρημα στους ασθενείς με COVID-19 και σχετίζεται με σοβαρή νόσο και αυξημένη θνητότητα. Η πρώιμη αναγνώριση των βλαβών στο ενδοθήλιο και η προσπάθεια αναστροφής τους μπορεί δυνητικά να βελτιώσει τα αποτελέσματα των νοσηλευόμενων ασθενών με λοίμωξη COVID-19.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Μια απλή ταινία μέτρησης θα μπορούσε να είναι το κλειδί για τον εντοπισμό των παιδιών που θα μπορούσαν να αναπτύξουν νευρολογικές και αναπτυξιακές ανωμαλίες από την έκθεση στον ιό Zika κατά τη διάρκεια της κύησης. Αυτή η επιστημονική διατύπωση  στο JAMA Network Open και γράφτηκε από τη Sarah Mulkey, MD, Ph.D., προγεννητική-νεογνική νευρολόγο στο Τμήμα Προγεννητικής Παιδιατρικής στο Εθνικό Νοσοκομείο Παιδιών.

Ο ιός Zika (ZIKV), που απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1947 στο δάσος Ziika στην Ουγκάντα, έγινε πρωτοσέλιδο το 2015-2016 για την πρόκληση μιας ευρείας επιδημίας που εξαπλώθηκε σε περιοχές της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, αρκετά νησιά στον Ειρηνικό και τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Αν και προφανώς συνδέεται με καθόλου ή ήπια συμπτώματα, οι ερευνητές ανακάλυψαν κατά τη διάρκεια αυτής της επιδημίας ότι ο Ζίκα μπορεί να περάσει από μια έγκυο γυναίκα στο έμβρυο της κύησης, οδηγώντας σε σύνδρομο με μικροκεφαλία (μειωμένη ανάπτυξη του εγκεφάλου), ανώμαλο νευρολογικό τόνο, διαταραχές όρασης και ακοής και συστολές στις αρθρώσεις.

“Για το 90% έως 95% των βρεφών που εκτέθηκαν σε Zίκα που ευτυχώς δεν γεννήθηκαν με σοβαρές ανωμαλίες κατά τη γέννηση και ήταν νορμοκεφαλικά, ελπίζουμε ότι αυτά τα παιδιά θα είχαν φυσιολογικά νευροαναπτυξιακά αποτελέσματα”, γράφει ο Δρ Mulkey. “Δυστυχώς, αυτό δεν έχει συμβεί”.

Στο σχολιασμό της επεκτείνεται σε μια μελέτη στο ίδιο τεύχος με τίτλο «Σύνδεση μεταξύ της έκθεσης στον προγεννητικό ιό Zika και ανατομικές και νευροαναπτυξιακές ανωμαλίες» από τους Cranston et al. Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι η περιφέρεια του κεφαλιού – ένα απλό μέτρο που λαμβάνεται τακτικά σε ραντεβού μετά τις γέννες στις ΗΠΑ – μπορεί να προσφέρει μια εικόνα για την οποία τα παιδιά ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν νευρολογικές ανωμαλίες. Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι το 68% εκείνων των οποίων η περιφέρεια της κεφαλής ήταν στο «φυσιολογικό» εύρος γεννήσεων εμφάνισαν νευρολογικά προβλήματα. Εκείνοι των οποίων η περιφέρεια της κεφαλής ήταν στο ανώτερο άκρο αυτού του εύρους ήταν σημαντικά λιγότερο πιθανό να έχουν ανωμαλίες από εκείνες στο κάτω άκρο.

Μόνο αυτή η μεμονωμένη μέτρηση προσφέρει σημαντική εικόνα για τον κίνδυνο ανάπτυξης νευρολογικών προβλημάτων μετά την έκθεση του Zika. Ωστόσο, σημειώνει ο Δρ Mulkey, η τροχιά ανάπτυξης της περιφέρειας στην κεφαλή είναι επίσης βασική. Από τα 162 βρέφη των οποίων τα κεφάλια ήταν αρχικά στο νορμοκεφαλικό εύρος κατά τη γέννηση, περίπου το 10,5% συνέχισε να αναπτύσσει μικροκεφαλία στο διάστημα μετά τη γέννηση.

“Επειδή η τροχιά της πρώιμης ανάπτυξης κεφαλής σχετίζεται με γνωστικά αποτελέσματα στην παιδική ηλικία”, γράφει ο Δρ Mulkey, “μετά το εκατοστημόριο της περιφέρειας της κεφαλής με την πάροδο του χρόνου μπορεί να επιτρέψει την αναγνώριση ενός παιδιού με αυξημένο κίνδυνο για κακή έκβαση που θα μπορούσε να ωφεληθεί από θεραπείες πρώιμης παρέμβασης». Αυτή η απλή αξιολόγηση θα μπορούσε να αυξηθεί σημαντικά με τη νευροαπεικονιστική απεικόνιση, προσθέτει.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα Υγείας (USF Health) και οι επιστήμονες του Morsani College of Medicine συνεργάστηκαν πρόσφατα με συναδέλφους του Πανεπιστημίου της Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου της Αριζόνα για να εντοπίσουν διάφορες υπάρχουσες ενώσεις που εμποδίζουν την αναπαραγωγή του ιού COVID-19 (SARS-CoV-2) σε ανθρώπινα κύτταρα. Όλοι οι αναστολείς παρουσίασαν ισχυρές χημικές και δομικές αλληλεπιδράσεις με μια ιική πρωτεΐνη κρίσιμη για την ικανότητα του ιού να πολλαπλασιαστεί.

Η μελέτη ανακάλυψης φαρμάκων της ερευνητικής ομάδας εμφανίστηκε στο Cell Research, ένα περιοδικό Nature με υψηλό αντίκτυπο. Οι πιο υποσχόμενοι υποψήφιοι για φάρμακα – συμπεριλαμβανομένου του εγκεκριμένου από το FDA φαρμάκου για την ηπατίτιδα C boceprevir και ενός ερευνητικού κτηνιατρικού αντιιικού φαρμάκου γνωστού ως GC-376 – στοχεύουν στην κύρια πρωτεάση SARS-CoV-2 (Mpro), ένα ένζυμο που αποκόπτει τις πρωτεΐνες από ένα μακρύ σκέλος ότι ο ιός παράγει όταν εισβάλλει σε ανθρώπινο κύτταρο. Χωρίς Mpro, ο ιός δεν μπορεί να αναπαραχθεί και να μολύνει νέα κύτταρα. Αυτό το ένζυμο είχε ήδη επικυρωθεί ως αντιιικός στόχος φαρμάκου για το αρχικό SARS και MERS, και τα δύο γενετικά παρόμοια με το SARS-CoV-2.

“Με μια ταχέως αναδυόμενη μολυσματική ασθένεια όπως το COVID-19, δεν έχουμε χρόνο να αναπτύξουμε νέα αντιιικά φάρμακα από το μηδέν”, δήλωσε ο Yu Chen, PhD, αναπληρωτής καθηγητής μοριακής ιατρικής USF Health και συν-συγγραφέας του Cell Research. “Πολλοί καλοί υποψήφιοι φαρμάκων είναι ήδη εκεί ως αφετηρία. Όμως, με νέες πληροφορίες από μελέτες όπως η δική μας και η τρέχουσα τεχνολογία, μπορούμε να βοηθήσουμε να σχεδιάσουμε ακόμη καλύτερα (επανατοποθετημένα) φάρμακα πολύ πιο γρήγορα.”

Πριν από την πανδημία, ο Δρ Τσεν εφάρμοσε την εμπειρογνωμοσύνη του στον σχεδιασμό φαρμάκων με βάση τη δομή για να βοηθήσει στην ανάπτυξη αναστολέων (φαρμακευτικών ενώσεων) που στοχεύουν βακτηριακά ένζυμα που προκαλούν αντίσταση σε ορισμένα συνήθως συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη. Τώρα το εργαστήριό του επικεντρώνει τις προηγμένες τεχνικές του, συμπεριλαμβανομένης της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ και της μοριακής σύνδεσης, στην αναζήτηση τρόπων διακοπής του SARS-CoV-2.

Το Mpro αντιπροσωπεύει έναν ελκυστικό στόχο για ανάπτυξη φαρμάκων έναντι του COVID-19 λόγω του ουσιαστικού ρόλου του ενζύμου στον κύκλο ζωής του κοροναϊού και της απουσίας παρόμοιας πρωτεάσης στον άνθρωπο, δήλωσε ο Δρ Chen. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι δεν έχουν το ένζυμο, τα φάρμακα που στοχεύουν αυτήν την πρωτεΐνη είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν παρενέργειες, εξήγησε.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Στη χρήση νανοϊνών ή νανοσωματιδίων που περιέχουν μαστίχα Χίου για τη δημιουργία επικαλυμμένων στεντ ή μπαλονιών αγγειοπλαστικής στρέφονται ερευνητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ΑΠΘ.

Σήμερα στις αγγειοπλαστικές χρησιμοποιούνται στεντ ή μπαλονάκια που είναι επικαλυμμένα με ένα χημειοθεραπευτικό, την πακλιταξέλη, που εμποδίζει την επαναστένωση της βλάβης. Επειδή το χημειοθεραπευτικό αυτό μπορεί να προκαλέσει κάποιες βλάβες σε βάθος χρόνου, διερευνάται η δυνατότητα χρήσης κάποιας άλλης ουσίας που δεν θα έχει τοξική δράση, όπως είναι η μαστίχα Χίου.

Πρόσφατα, έρευνα της Nytimes, φιλοξενούσε άρθρο με τίτλο «Μπορεί η μαστίχα Χίου να σώσει την ανθρωπότητα;» αναφερόμενη στις ευεργετικές ιδιότητες του μοναδικού στον κόσμο ελληνικού προϊόντος.

Αντικείμενο σε υπό εκπόνηση διατριβή του ΑΠΘ

Η σύνθεση νανοϊνών με βάση τη μαστίχα Χίου για την επικάλυψη μπαλονιών ή στεντ αγγειοπλαστικής αποτελεί το αντικείμενο της υπό εκπόνηση μεταπτυχιακής διατριβής του αγγειοχειρουργού Ιωακείμ Γιαγτζίδη στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, με επιβλέποντες τον καθηγητή Στέργιο Λογοθετίδη και την νανοϊατρό – επικεφαλής της Ομάδας Νανοϊατρικής του ΑΠΘ- Βαρβάρα Καραγκιοζάκη.

Τα στοιχεία της έρευνας που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού του κ. Γιαγτζίδη θα παρουσιαστούν σε αναρτημένη ανακοίνωση στο 17ο Διεθνές Συνέδριο Νανοεπιστημών και Νανοτεχνολογίας που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Σε αρχικό στάδιο ακόμη η έρευνα του ΑΠΘ

Όπως επισημαίνει ο κ. Γιαγτζίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η έρευνα, η οποία είναι σε αρχικό στάδιο, ξεκίνησε με σκεπτικό την αντικατάσταση του χημειοθεραπευτικού που χρησιμοποιείται για την επικάλυψη των στεντ ή των μπαλονιών με κάποια φυσική ουσία, όπως η μαστίχα Χίου η οποία δεν είναι τοξική.

«Η αγγειοπλαστική είναι μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική που εφαρμόζεται με τοπική αναισθησία. Σε κάποιους ασθενείς μετά από την αγγειοπλαστική παρατηρείται επαναστένωση. Γι αυτό τον λόγο, πλέον, στις αγγειοπλαστικές χρησιμοποιούνται στεντ ή μπαλόνια επικαλυμμένα με φάρμακο το οποίο εμποδίζει την επαναστένωση της βλάβης. Το φάρμακο που συνήθως χρησιμοποιείται, είναι ένα χημειοθεραπευτικό , η πακλιταξέλη ,το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία σε κάποιες μορφές καρκίνου» αναφέρει ο ερευνητής.

«Το φάρμακο αυτό φαίνεται ότι σταματάει την επαναστένωση της βλάβης. Βασιζόμενοι στη λογική της επικάλυψης των στεντ ή των μπαλονιών με μια ουσία που εμποδίζει την επαναστένωση αλλά και σε κάποιες δημοσιεύσεις ότι η πακλιταξέλη μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε βάθος χρόνου-όχι τόσο για τα στεφανιαία αγγεία αλλά για τις περιφερικές αρτηρίες -σκεφτήκαμε να αλλάξουμε την ουσία. Να βάλουμε κάτι που σίγουρα είναι πιο φιλικό, χωρίς τοξικές δράσεις» συνεχίζει.

Το ελληνικό προϊόν που σκέφτηκαν οι ερευνητές του ΑΠΘ

«Σκεφτήκαμε να χρησιμοποιήσουμε τη μαστίχα Χίου και γιατί είναι ελληνικό προϊόν. Κάποιες μελέτες είχαν δείξει ότι, πέρα από όλα της τα οφέλη στο έλκος, στην περιοδοντολογία κλπ, επειδή έχει αντιφλεγμονώδεις δράσεις, φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά και στη αθηρωμάτωση.

Σε αυτό συνέβαλε και προηγούμενη εργασία του κ. Ματθαίου Διδάγγελου ο οποίος είναι καρδιολόγος και συμφοιτητής μου στο μεταπτυχιακό. Με τη βοήθεια της Ένωσης Ελλήνων Μαστιχοπαραγωγών οι οποίοι μας προμήθευσαν την μαστίχα, σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε νανοσωματίδια (το θέμα της μεταπτυχιακής διατριβής του κ. Διδάγγελου) ή νανοΐνες, δηλαδή δομές μεταφοράς φαρμάκων σε νανοεπίπεδο» εξηγεί επίσης ο κ. Γιαγτζίδης.

«Τα νανοσωματίδια είναι σφαιρίδια που περιέχουν μαστίχα Χίου. Οι νανοΐνες είναι σαν πολύ λεπτές τρίχες οι οποίες γύρω τους και μέσα τους έχουν μαστίχα Χίου. Το άλλο υλικό το οποίο χρησιμοποιείται είναι ένα πολυμερές το οποίο ούτως ή άλλως έχει δοκιμαστεί ως βιοσυμβατό υλικό. Αυτά αποδεσμεύονται ή αποδομούνται από τον οργανισμό και στην πορεία του χρόνου, θεωρητικά, θα αποδεσμεύεται η μαστίχα Χίου πάνω στο σημείο που θέλουμε» κλείνει ο κ. Γιαγτζίδης.

Οι πρώτες δοκιμές για τα στεντ με μαστίχα Χίου

Προς το παρόν στο πλαίσιο της έρευνας έχουν δημιουργηθεί οι νανοΐνες και τα νανοσωματίδια, έγινε χαρακτηρισμός τους και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Έγιναν κάποιες δοκιμές προκειμένου να διαπιστωθεί αν κολλάνε και πως κολλάνε πάνω στο μπαλόνι της αγγειοπλαστικής. Επίσης έγιναν μελέτες που έδειξαν ότι οι δομές δεν είναι κυτταροτοξικές.

«Η μελέτη βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο. Αλλά ακόμη και δεν “δουλέψει” η μαστίχα Χίου θα δουλέψει ο νανο-φορέας δηλαδή το σύστημα της νανομεταφοράς» σημειώνει ο κ. Γιαγτζίδης αναφέροντας ότι ακόμη και για την επικάλυψη με πακλιταξέλη δεν χρησιμοποιούνται νανοΐνες ή νανοσωματίδια αλλά κάποιες άλλες μέθοδοι».

Πηγή: https://www.healthpharma.gr/