Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Το πρωτότυπο και επίκαιρο θέμα των κυτταρικών θεραπειών CAR-T που εφαρμόζεται σε λίγα κέντρα, καταργώντας τις πρακτικές της συμβατικής χημειοθεραπείας θα βρεθεί στο επίκεντρο της 4^ης  Διημερίδας της Αιματολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Λαϊκό Νοσοκομείο και της Εταιρείας Μοριακών και Ιατρικών Ερευνών.

Η διημερίδα με τίτλο «Από τη χημειοθεραπεία στις κυτταρικές θεραπείες» θα λάβει χώρα στις 10 και 11 Ιουλίου στο ξενοδοχείο Hilton Αθηνών με δωρεάν συμμετοχή, ενώ θα προβάλλεται μέσω της ιστοσελίδας livemed.gr.

Το ζήτημα παρουσιάζει ενδιαφέρον όχι μόνο από πλευράς ιατρικής προόδου αλλά και από πλευράς κόστους και απαίτησης της εξειδικευμένης και υψηλής τεχνολογίας για την εφαρμογή αυτών των θεραπειών, καθώς κάθε συνεδρία ανέρχεται στα 300.000 ευρώ, όπως εξηγεί ο Πρόεδρος τη;; Οργανωτικής Επιτροπής και Διευθυντής της Αιματολογικής Κλινικής, καθηγητής Παθολογίας-Αιματολογίας, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος.

Συνεπώς, προκύπτει το πρόβλημα αποζημίωσης από τα ασφαλιστικά ταμεία που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν λόγω αυτού του βάρους, στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, σύμφωνα με όσα τονίζει ο καθηγητής.

Μείζονος σημασίας είναι και το γεγονός ότι για τις συγκεκριμένες θεραπείες εισάγεται πρώτη φορά από κάποιες χώρες η αποζημίωση με βάση το αποτέλεσμα. Όπως διασαφηνίζει ο κ. Κωνσταντόπουλος, καταβάλλονται τα χρήματα εφόσον αποδώσει η θεραπεία ή προκαταβάλλεται το ¼ του κόστους και τα υπόλοιπα ανά εξάμηνο όσο ζει ο ασθενής.

Αξιοσημείωτη είναι η προσπάθεια διαφόρων ομάδων να δημιουργήσουν εθνικό «προϊόν», καθώς η θεραπεία πραγματοποιείται με τα κύτταρα κάθε ανθρώπου, που τίθενται υπό επεξεργασία από τους επιστήμονες. Στόχος με αυτό τον τρόπο είναι να αποφευχθεί το υψηλό κόστος και άλλες πολύπλοκες τεχνικές δυσκολίες.

Ιδιαίτερης μνείας χρήζει η ανάδειξη, στο πλαίσιο του συνεδρίου, των φαρμάκων για την μεσογειακή αναιμία που μειώνουν τις ανάγκες μετάγγισης, καθώς και η γονιδιακή θεραπεία για την αιμορροφιλία.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της διημερίδας: Από τη χημειοθεραπεία στις κυτταρικές θεραπείες

Πηγή:https://virus.com.gr/

O Δρ. Luca Varani από το Institute for Research in Biomedicine, Università della Svizzera italiana in Switzerland, ως συνεργάτης ενός διεθνούς συνασπισμού με την ονομασία ATAC, έχει εστιάσει την έρευνα του σε διαφορετικές μεθόδους χρήσης αντισωμάτων, περιλαμβανομένων θεραπειών με πλάσμα αίματος. Η ομάδα δημοσίευσε τα αποτελέσματα τον περασμένο Μάιο στο bioRxiv

Πηγη:HealthDaily

Το Technion – Israel Institute of Technology παρουσίασε ένα μαλακό πολυμερές, το οποίο είναι ελαστικό, αδιάβροχο και αυτοεπισκευάζεται σε περίπτωση «τραυματισμού».

Η έρευνα βασίστηκε σε πόρους που προήλθαν από το Bill and Melinda Gates Foundation και σε μια χορηγία του A-Patch project (μέρος του προγράμματος).

Πηγή:HealthDaily

Μια ομάδα ερευνητών από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Υγείας Μητέρας-Παιδιού και Ιατρικής Ακριβείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Καθηγητής Γεώργιος Χρούσος), το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ (Αλέξιος-Φώτιος Μεντής), και το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Καθηγητής Ευθύμιος Δαρδιώτης) πρότεινε πρόσφατα ένα καινοτόμο μοντέλο για να εξηγήσει πώς αναπτύσσεται η νόσος του Αλτσχάιμερ. Το παραπάνω μπορεί να οδηγήσει σε νέες προοπτικές για ασθενείς που πάσχουν από αυτήν την κοινή νευρολογική νόσο που εκδηλώνεται κυρίως ως άνοια.

Τα λεμφικά αγγεία είναι ένας ειδικός τύπος λεπτών αγγείων που παροχετεύουν τα λεμφικά υγρά για κάθαρση στους λεμφαδένες. Τα υγρά αυτά περιέχουν συσσωρευμένα παραπροϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων, ακόμα και ολόκληρα, ημι-κατεστραμμένα ή άχρηστα κύτταρα. Έως πρόσφατα πιστευόταν ότι δεν υπάρχουν λεμφικά αγγεία στον εγκέφαλο. Αλλά μόλις από το 2015 γνωρίζουμε ότι τα λεμφικά αγγεία που βρίσκονται στις μήνιγγες, δηλαδή τις μεμβράνες που περιβάλουν τον εγκέφαλο, είναι καθοριστικά για απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων των εγκεφαλικών κυττάρων. Έτσι οποιαδήποτε δυσλειτουργία ή βλάβη του λεμφικού συστήματος των μηνίγγων μπορεί να παίξει ρόλο στη νόσο Αλτσχάιμερ.

Εξήγηση της νόσου

Η ομάδα του Καθηγητή Γεώργιου Χρούσου έκανε την υπόθεση ότι η λειτουργία των λεμφικών αγγείων της μήνιγγας επηρεάζεται από την απολιποπρωτεΐνη Ε4, ένα μόριο που είναι γνωστό ως ο βασικότερος (δηλαδή για πάνω από το 50%) παράγοντας γενετικού κινδύνου για ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές μελέτησαν διαφορές στο πώς εκφράζονται τα γονίδια στο κύτταρα που είναι θετικά για την απολιποπρωτεΐνη Ε4 σε σύγκριση με εκείνα χωρίς απολιποπρωτεΐνη Ε4, και για το σκοπό αυτό, βασίστηκαν σε πειραματικά μοντέλα από πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα. Η μελέτη τους έδειξε ότι σε συγκεκριμένα βλαστικά κύτταρα που μοιράζονται κοινά στοιχεία με τα κύτταρα των λεμφαγγείων και που εκφράζουν το γονίδιο της απολιποπρωτεΐνης E4, τα επίπεδα γονιδίων που σχετίζονται με χαρακτηριστικά λεμφικών αγγείων και με λεμφοίδημα σε άλλα μέρη του σώματος ήταν στατιστικά διαφορετικά με πολύ σημαντικό τρόπο.

Πρακτικά αυτό ίσως σημαίνει ότι η απολιποπρωτεΐνη E4 μπορεί να συμβάλλει στην πρόωρη συρρίκνωση των λεμφικών αγγείων της μήνιγγας (ένας όρος που οι συγγραφείς αποκαλούν «μηνιγγική λεμφοσκλήρωση» κατ’ αντιστοιχία με την αθηροσκλήρωση), και να οδηγεί έτσι σε διαταραγμένη λειτουργία των μηνιγγικών λεμφαγγείων (που μοιάζει με «λεμφοίδημα» των μηνίγγων»). Το παραπάνω, με τη σειρά του, μπορεί να προκαλέσει μείωση της απομάκρυνσης τοξικών μεταβολιτών και κυττάρων από τον εγκέφαλο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε νευροεκφύλιση, όπως εκείνη που λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο ασθενών με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Τι σημαίνουν λοιπόν τα ευρήματα αυτά για τη ζωή των ασθενών; Οι συγγραφείς προτείνουν ότι το μοντέλο τους, εάν επαληθευτεί περαιτέρω με πρόσθετες μελέτες, μπορεί να οδηγήσει σε νέα φάρμακα που θα κατανέμονται μέσω εγκεφαλονωτιαίου υγρού για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ. Συγκεκριμένα, τα φάρμακα αυτά θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν την φυσιολογική ανατομία και λειτουργία των λεμφαγγείων της μήνιγγας, επιτρέποντας έτσι την παροχέτευση των τοξικών μεταβολιτών από τον εγκέφαλο. Αυτό θα επέτρεπε τη βελτιωμένη απομάκρυνση του αμυλοειδούς-βήτα, αλλά και άλλων τοξικών προϊόντων από τον εγκέφαλο, καθυστερώντας έτσι την πρόοδο και ανακουφίζοντας  τα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ.

 «Σε κάθε περίπτωση», υπογραμμίζουν οι ερευνητές, «απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την επικύρωση αυτών των ευρημάτων σε ασθενείς και για την αξιολόγηση πιθανών θεραπευτικών επιλογών για να βοηθήσουν τους ασθενείς με νόσος Αλτσχάιμερ».

Το άρθρο των ερευνητών με τίτλο «Apolipoprotein E4 and meningeal lymphatics in Alzheimer disease: a conceptual framework» δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο διεθνές περιοδικό «Molecular Psychiatry» που ανήκει στον εκδοτικό οίκο «Nature».

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Οι μικροσκοπικές κινήσεις των ματιών μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτης της ικανότητας των ανθρώπων να προβλέπουν σχετικές πληροφορίες στο περιβάλλον, ανεξάρτητα από την αισθητηριακή μορφή των πληροφοριών, σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων. Το έργο αποκαλύπτει μια σχέση μεταξύ των κινήσεων των ματιών και της αίσθησης της αφής.

“Το γεγονός ότι οι μικροσκοπικές κινήσεις των ματιών μπορούν να παρεμποδίσουν την ικανότητά μας να διακρίνουμε τα απτικά ερεθίσματα και ότι η καταστολή αυτών των κινήσεων των ματιών πριν από ένα αναμενόμενο ερεθιστικό αφής μπορεί να ενισχύσει την ίδια ικανότητα, μπορεί να αντικατοπτρίζει αυτές τις κοινές περιοχές του εγκεφάλου, καθώς και κοινούς νευρικούς και γνωστικούς πόρους, στηρίζουν τόσο τις κινήσεις των ματιών όσο και την επεξεργασία των απτικών ερεθισμάτων, “εξηγεί η Marisa Carrasco, καθηγήτρια ψυχολογίας και νευρωνικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και η ανώτερη συγγραφέας της εφημερίδας, η οποία εμφανίζεται στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Nature Communications. “Αυτή η σύνδεση μεταξύ των ματιών και της αφής αποκαλύπτει έναν εκπληκτικό σύνδεσμο μεταξύ της αντίληψης, της γνώσης και της δράσης”, προσθέτει η Stephanie Badde, μια μεταδιδακτορική ερευνητής της Νέας Υόρκης και πρώτος συγγραφέας της εφημερίδας.

Η μελέτη ζήτησε από τους συμμετέχοντες να διακρίνουν δύο είδη δονήσεων («γρήγορη» – υψηλή συχνότητα έναντι «αργή» – χαμηλή συχνότητα) που παράγονται από μια συσκευή συνδεδεμένη στο δάχτυλό τους. Στη συνέχεια, οι ερευνητές παρακολούθησαν ακόμη και τις μικρότερες από τις ακούσιες κινήσεις των ματιών τους, γνωστές ως μικροσυσκευές. Αυτές οι μικρές, γρήγορες κινήσεις των ματιών είναι γνωστό ότι συμβαίνουν ακόμη και όταν προσπαθούμε να στερεώσουμε το βλέμμα μας σε ένα σημείο. Εδώ, δόθηκε εντολή στους συμμετέχοντες να εστιάσουν το όραμά τους σε ένα σημείο σταθεροποίησης σε μια οθόνη υπολογιστή. Μια ένδειξη – μια βρύση που προκαλείται από τη συσκευή στο δάχτυλό τους – θα ανακοινώσει την επόμενη επικείμενη δόνηση. Αυτό που δεν γνώριζαν οι συμμετέχοντες είναι ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ αυτής της υπόδειξης και της αφής δόνησης ήταν ένα κεντρικό μέρος του πειραματικού σχεδιασμού.

Ο χειρισμός αυτού του διαστήματος επέτρεψε στους συμμετέχοντες σε ορισμένα μπλοκ να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια ακριβώς πότε θα συνέβαινε η δόνηση. Συγκεκριμένα, όταν είχαν αυτές τις ακριβείς πληροφορίες, οι ερευνητές μπορούσαν να δουν όχι μόνο πώς θα μειώνονταν τα ποσοστά μικροεπεξεργασίας των συμμετεχόντων πριν από το ερέθισμα των κραδασμών, αλλά και πώς η ικανότητά τους να διακρίνουν μεταξύ γρήγορων και αργών δονήσεων ενισχύθηκε από την καταστολή των μικρο-σακχαρόπηκτων .

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Η μικροβιακή σύνθεση των εντέρων είναι πολύπλοκη και ποικίλλει ευρέως από το ένα άτομο στο άλλο. Πολλοί παράγοντες όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες, τρόπος ζωής, γενετική ή ασθένειες επηρεάζουν το εντερικό οικοσύστημα χρήσιμων βακτηρίων του εντέρου. Ο Dirk Haller, καθηγητής Διατροφής και Ανοσολογίας στο TUM, και η ομάδα του εξέτασαν τη σημασία των εξαρτώμενων από την ημέρα διακυμάνσεων του μικροβίου του εντέρου σε σχέση με τον διαβήτη τύπου 2. Παρουσιάζουν τη μελέτη τους που περιλαμβάνει περισσότερα από 4000 άτομα και είναι η πρώτη μελέτη σε αυτόν τον τομέα που βασίζεται σε μια μεγάλη προοπτική ανθρώπινη κοόρτη.

Η σχέση μεταξύ βακτηρίων του εντέρου και ιατρικών παθήσεων

“Προκειμένου να δούμε αν οι αλλαγές στο μικρόβιο του εντέρου επιτρέπουν συμπεράσματα σχετικά με τις ιατρικές παθήσεις, απαιτούνται οι λεγόμενες προοπτικές μελέτες κοόρτης”, εξήγησε ο καθηγητής Haller. Σε αυτές τις προοπτικές μελέτες κοόρτης, παρατηρείται διατομή του πληθυσμού. Ωστόσο, κανένας από τους συμμετέχοντες δεν έδειξε σημάδια ασθένειας . Αυτός ο πληθυσμός επανεξετάζεται με την πάροδο του χρόνου. Με αυτόν τον τρόπο, οι ερευνητές μπορούν να ανακαλύψουν εάν μια συγκεκριμένη παρατήρηση μπορεί να είναι τυπική για μελλοντικά περιστατικά ασθενειών.

Η διάγνωση και οι προοπτικές του διαβήτη τύπου 2 μπορεί να βελτιωθούν

“Όταν ορισμένα βακτήρια του εντέρου δεν ακολουθούν ρυθμό ημέρας-νύχτας, οπότε αν ο αριθμός και η λειτουργία τους δεν αλλάξουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτό μπορεί να είναι ένας δείκτης για μια πιθανή ασθένεια διαβήτη τύπου 2. Η γνώση αυτού μπορεί να βελτιώσει τη διάγνωση και τις προοπτικές του διαβήτη τύπου 2 “, δήλωσε ο Χρονοβιολόγος Δρ Silke Kiessling, ένας άλλος συνεισφέρων στη μελέτη.

Αυτά τα αρρυθμικά βακτήρια – αυτά που δεν αλλάζουν μεταξύ ημέρας και νύχτας – αποτελούν δείκτη για πιθανή ασθένεια. Οι ερευνητές το αναφέρουν ως υπογραφή κινδύνου. “Τα μαθηματικά μοντέλα δείχνουν επίσης ότι αυτή η μικροβιακή υπογραφή κινδύνου που αποτελείται από αρρυθμικά βακτήρια βοηθά στη διάγνωση του διαβήτη”, εξήγησε η Sandra Reitmeier, πρώτη συγγραφέας της μελέτης.

Κατά κύριο λόγο, οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από μια υπάρχουσα ανεξάρτητη ομάδα από τον Helmholtz Zentrum München. Τα αποτελέσματα που σχετίζονται με τον διαβήτη επικυρώθηκαν χρησιμοποιώντας επιπλέον ομάδες από τη Γερμανία. “Συγκρίνοντας τα δεδομένα μας με κοόρτες στην Αγγλία, θα μπορούσαμε να επιβεβαιώσουμε ότι υπάρχει – μεταξύ άλλων – ένας ισχυρός περιφερειακός παράγοντας που επηρεάζει το μικροβιακό οικοσύστημα. Επομένως, υπάρχει ζήτηση για εύρεση τοπικά καθορισμένων αρρυθμικών υπογραφών κινδύνου”, ανέπτυξε ο Haller. Ο διατροφολόγος Haller υπογραμμίζει ότι “εκτός από τα βακτήρια και τις παραλλαγές τους κατά τη διάρκεια της ημέρας, άλλες παράμετροι όπως ο δείκτης μάζας σώματος παίζουν ρόλο στο να είναι σε θέση να προβλέψουν καλύτερα τις μελλοντικές ιατρικές καταστάσεις ενός ατόμου.”

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Καταγράφηκε ελαφρά αύξηση των αιφνίδιων θανάτων, ιδίως από έμφραγμα του μυοκαρδίου, στην οποία δεν αποδόθηκε στατιστική σημασία.

Μία ενδιαφέρουσα συγκριτική μελέτη σχετικά με τα αίτια θανάτων κατά την περίοδο του lockdown και την αντίστοιχη περυσινή, πραγματοποίησε ομάδα ειδικών, υπό τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα.

Αξιολογώντας τα ευρήματα από 125 νεκροψίες που έγιναν πέρυσι και 106 που έγιναν φέτος, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως δεν υπήρξαν σημαντικές αποκλίσεις, ενώ το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τους θανάτους εκτός νοσοκομείων.

Το εύρημα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς πληθαίνουν οι φωνές περί πιθανής υποτίμησης του αριθμού των θανάτων από CoViD-19.

Τη μελέτη, που παρατίθεται πιο κάτω, υπογράφουν οι ιατροδικαστές του ΕΚΠΑ Εμμανουήλ Σακελλιάδης, Κωνσταντίνος Κάτσος, Ευμορφίλη Ζούζια και Χαρά Σπηλιοπούλου και ο Σωτήρης Τσιόδρας.

Σύμφωνα με τη συντακτική ομάδα, σκοπός της ήταν να προσδιοριστούν και να συγκριθούν τα χαρακτηριστικά των νεκροψιών που έγιναν κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του απαγορευτικού (lockdown), έναντι των νεκροψιών που είχαν γίνει το αντίστοιχο διάστημα του 2019.

Μελετήθηκαν συνολικά 231 περιπτώσεις και βρέθηκαν συνοπτικά τα εξής:

• Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές σε σχέση με το φύλο, την ηλικία και την ιθαγένεια των νεκρών στις δύο περιόδους.
• Το 2020, καταγράφηκε αυξημένος αριθμός θανάτων στην ηλικιακή ομάδα 70 έως 79 ετών.
• Όσον αφορά τον τόπο θανάτου, η αύξηση του ποσοστού θανάτων εκτός νοσοκομείου δεν επιβεβαιώθηκε ως στατιστικά σημαντική.
• Ως προς τον τύπο θανάτου (βίαιος, απροσδόκητος), η μείωση των βίαιων θανάτων φέτος δεν επιβεβαιώθηκε ως στατιστικά σημαντική. Καταγράφηκε, ωστόσο, μείωση των θανατηφόρων τραυματισμών από τροχαία δυστυχήματα.
• Καταγράφηκε, επίσης, ελαφρά αύξηση των αιφνίδιων θανάτων, ιδίως από έμφραγμα του μυοκαρδίου, στην οποία δεν αποδόθηκε στατιστική σημασία.

Οι επιστήμονες σχολιάζουν πως ένα μήνα μετά το locdown δεν εντοπίζονται σημαντικές διαφορές στους θανάτους μεταξύ των δύο συγκρινόμενων περιόδων.

Σημειώνουν, δε, πως σύντομα να διεξαχθεί περαιτέρω μελέτη, όταν θα διαθέτουν περισσότερα δεδομένα.

Έμφραγμα

Αναφερόμενη στο έμφραγμα, η συντακτική ομάδα τονίζει πως φαίνεται να παραμένει ανεπηρέαστο από την πανδημία COVID-19.

Οι ανθρωποκτονίες και οι αυτοκτονίες παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και φαίνεται πως δεν επηρεάστηκαν από το ξέσπασμα του COVID-19 και το επακόλουθο lockdown.

Στατιστικά ανεπηρέαστοι παραμένουν οι αιφνίδιοι θάνατοι και εκτιμάται πως τα μέτρα που ελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές απέτρεψαν τη συντριπτική πίεση στο σύστημα Υγείας.

Το χαρακτηριστικά των νεκρών που αξιολογήθηκαν ήταν τα εξής:

Το 2019, το 64,8% αφορούσε άνδρες, ελληνικής καταγωγής (96,8%) και μέση ηλικία τα 64,76 έτη.

Το 2020, το 55,7% ήταν άνδρες ελληνικής καταγωγής (94,3%) και μέση ηλικία τα 67,4 έτη.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Τέλος στην επώδυνη θεραπεία της τοπικής χημειοθεραπείας με τη χρήση μικροβελόνων για την αντιμετώπιση του μελανώματος ίσως δώσει η έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες του πανεπιστημίου Περντιού στο Λαφαγιέτ των ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό ACS Nano.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα αυτοκόλλητο επίθεμα που παρέχει με ανώδυνο τρόπο μια τοπική θεραπεία για το μελάνωμα μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Το νέο αυτοκόλλητο επίθεμα είναι μια εύκαμπτη, λεπτή, υδατοδιαλυτή μεμβράνη που διαλύεται γρήγορα μετά την ανάπτυξη των ειδικά σχεδιασμένων νανο-βελονών πυριτίου στο δέρμα. Αυτές οι νανο-βελόνες είναι βιοσυμβατές (αβλαβείς για τον ζωντανό ιστό) και αφού περάσουν στον ασθενή το φάρμακο με χρονική απελευθέρωση, απορροφώνται από τον οργανισμό.

Ο επικεφαλής καθηγητής της έρευνας Chi Hwan Lee ανέφερε: “Αυτό το επίθεμα είναι πλήρως διαλυτό από τα σωματικά υγρά με προγραμματιζόμενο τρόπο, έτσι ώστε το υπόστρωμα επιθέματος να διαλύεται εντός 1 λεπτού μετά την εισαγωγή των βελονών στο δέρμα, ακολουθούμενο από βαθμιαία διάλυσή τους μέσα στους ιστούς σε διάρκεια αρκετών μηνών».

Αυτές οι μικροσκοπικές, πορώδεις βελόνες έχουν σχεδιαστεί με μεγάλη ικανότητα μεταφοράς φαρμάκων, προτού τελικά διαλυθούν. Η χωρητικότητά τους είναι συγκρίσιμη με εκείνη των μεγαλύτερων μικροβελονών, που χρησιμοποιούνται σήμερα για τοπική χημειοθεραπεία.

Η χημειοθεραπεία είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο της θεραπείας, όταν η χειρουργική επέμβαση παύσει να αποτελεί επιλογή, ή όταν ο καρκίνος του δέρματος έχει εξαπλωθεί.

Αυτές οι θεραπείες μπορεί να είναι δύσκολες για τους ασθενείς και συχνά προκαλούν τοξικότητα και άλλες παρενέργειες, γι’ αυτό οι ερευνητές εξετάζουν την τοπική χημειοθεραπεία ως μια πιο ανεκτή προσέγγιση, καθώς μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική.

Πηγή: https://healthmag.gr/