Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ αναπτύσσουν ένα νέο σκεύασμα ινσουλίνης που αρχίζει να ισχύει σχεδόν αμέσως μετά την ένεση και πιθανώς να λειτουργεί τέσσερις φορές πιο γρήγορα από τα τρέχοντα εμπορικά σκευάσματα ινσουλίνης ταχείας δράσης.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη λεγόμενη μονομερή ινσουλίνη, η οποία έχει μοριακή δομή που, σύμφωνα με τη θεωρία, θα πρέπει να της επιτρέπει να δρα ταχύτερα από άλλες μορφές ινσουλίνης. Το συμπέρασμα είναι ότι η μονομερής ινσουλίνη είναι πολύ ασταθής για πρακτική χρήση. Έτσι, για να συνειδητοποιήσουν το εξαιρετικά γρήγορο δυναμικό αυτής της ινσουλίνης, οι ερευνητές βασίστηκαν σε κάποια υλικά επιστήμης μαγείας.

«Τα ίδια τα μόρια της ινσουλίνης είναι καλά, επομένως θέλαμε να αναπτύξουμε μια« μαγική σκόνη νεράιδων » που προσθέτετε σε ένα φιαλίδιο που θα βοηθούσε στην επίλυση του προβλήματος σταθερότητας», δήλωσε ο Eric Appel, βοηθός καθηγητής επιστήμης και μηχανικής υλικών στο Stanford. “Οι άνθρωποι συχνά επικεντρώνονται στους θεραπευτικούς παράγοντες σε ένα σκεύασμα φαρμάκου, αλλά, εστιάζοντας μόνο στα πρόσθετα απόδοσης – μέρη που κάποτε αναφερόταν ως” ανενεργά συστατικά “- μπορούμε να επιτύχουμε πραγματικά μεγάλες προόδους στη συνολική αποτελεσματικότητα του φαρμάκου.”

Μετά από έλεγχο και δοκιμή μιας μεγάλης βιβλιοθήκης πρόσθετων πολυμερών, οι ερευνητές βρήκαν μια που θα μπορούσε να σταθεροποιήσει τη μονομερή ινσουλίνη για περισσότερο από 24 ώρες σε καταστάσεις άγχους. (Συγκριτικά, η εμπορική ινσουλίνη ταχείας δράσης παραμένει σταθερή για έξι έως δέκα ώρες υπό τις ίδιες συνθήκες.) Στη συνέχεια, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν την εξαιρετικά γρήγορη δράση της συνταγοποίησής τους σε διαβητικούς χοίρους. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύθηκαν την 1η Ιουλίου στο Science Translational Medicine. Τώρα, οι ερευνητές διεξάγουν επιπρόσθετες δοκιμές με την ελπίδα να πληρούν τις προϋποθέσεις για κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Ένα βήμα πίσω, δύο βήματα μπροστά

Οι τρέχουσες εμπορικές συνθέσεις ινσουλίνης περιέχουν ένα μείγμα τριών μορφών: μονομερών, διμερών και εξαμερών. Οι επιστήμονες έχουν υποθέσει ότι τα μονομερή θα ήταν τα πιο εύκολα χρήσιμα στο σώμα, αλλά, μέσα στα φιαλίδια, τα μόρια της ινσουλίνης έλκονται στην επιφάνεια του υγρού όπου συσσωρεύονται και καθίστανται ανενεργά. (Τα εξαμερή είναι πιο σταθερά στο φιαλίδιο, αλλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να δουλέψουν στο σώμα, γιατί πρώτα πρέπει να χωριστούν σε μονομερή για να γίνουν ενεργά.) Εδώ είναι η “μαγική σκόνη νεράιδων” – ένα προσαρμοσμένο πολυμερές που προσελκύεται στον αέρα / διεπαφή νερού – μπαίνει.

Πηγή: https://www.healthweb.gr

Ο SARS-CoV-2 προσκολλάται στον υποδοχέα ACE2 -πρωτεΐνη που εκφράζεται σε πολλούς ιστούς. Αυτό επιτρέπει στον ιό να εισχωρήσει στα ενδοκρινικά κύτταρα και να προκαλέσει το ‘’ χάος’’ που συνδέεται με τη νόσο.

Άνθρωποι με ενδοκρινικές διαταραχές μπορεί ενδεχομένως να έχουν επιδείνωση της πάθησής τους ως αποτέλεσμα της COVID-19, αναφέρει νέα επισκόπηση που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Endocrine Society.

Ο Noel Pratheepan Somasundaram, του National Hospital of Sri Lanka, ερεύνησε την προηγούμενη επιδημία SARS  για να συμβουλεύσει ενδοκιρνολόγους που περιθάλπουν ασθενείς με COVID-19.

Ο SARS-CoV-2 προσκολλάται στον υποδοχέα ACE2 -πρωτεΐνη που εκφράζεται σε πολλούς ιστούς. Αυτό επιτρέπει στον ιό να εισχωρήσει στα ενδοκρινικά κύτταρα και να προκαλέσει το ‘’ χάος’’ που συνδέεται με τη νόσο.

Ο SARS-CoV-2 μπορεί να προκαλέσει απώλεια όσφρησης και να εισχωρήσει στον εγκέφαλο.

Σε προηγούμενες λοιμώξεις από κορωνοϊούς, όπως ο SARS το 2003, πολλοί ασθενείς εμφάνισαν σύνδρομο με κούραση.

Αυτό θα μπορούσε να προκαλείται σε ένα βαθμό από επινεφριδιακή ανεπάρκεια, κατάσταση στην οποία τα επινεφρίδια δεν παράγουν αρκετή κορτιζόλη λόγω βλάβης στην υπόφυση.

Κατά την επιδημία του SARS, ασθενείς που εμφάνισαν επινεφριδαική ανεπάρκεια συνήθως ανέρρωναν εντός ενός έτους.

Στεροειδή

Ο ερευνητής δήλωσε ότι η εξέταση για ανεπάρκεια κορτιζόλης και η αντιμετώπιση ασθενών με στεροειδή μπορεί ενδεχομένως να γίνει ζωτικής σημασίας στρατηγική όσον αφορά την αντιμετώπιση.

Πολύ πρόσφατες έρευνες, πρόσθεσε, έδειξαν μειωμένη θνησιμότητα σε σοβαρά ασθενείς με COVID-19 που αντιμετωπίστηκαν με dexamethasone.

Η COVID-19, επίσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα περιστατικά διαβήτη και επιδείνωση υπάρχοντος διαβήτη.

Πηγές: Journal of the Endocrine Society.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Έρευνα με ελληνική υπογραφή

Σύμφωνα με νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα, οι γυναίκες με υπνική άπνοια έχουν περισσότερες πιθανότερες να διαγνωσθούν με καρκίνο από ό,τι οι άνδρες, που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα.

Στην αποφρακτική άπνοια του ύπνου (ΑΑΥ) οι αεραγωγοί των πνευμόνων κλείνουν εν μέρει ή τελείως στη διάρκεια του ύπνου, πράγμα που μειώνει τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ροχαλητό, διαταραχή του ύπνου, αίσθημα εξάντλησης κ.ά.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι άνθρωποι που έχουν συχνότερα τέτοια περιστατικά και των οποίων το επίπεδο του οξυγόνου στο αίμα πέφτει κάτω από το 90%, είναι πιθανότερο να διαγνωσθούν με καρκίνο, σε σχέση με τους ανθρώπους που δεν έχουν παρόμοιο πρόβλημα στον ύπνο τους.

Η έρευνα κατέληξε, επίσης, για πρώτη φορά στο συμπέρασμα ότι ο καρκίνος είναι συχνότερος στις γυναίκες με ΑΑΥ από ό,τι στους άνδρες με ΑΑΥ.

Οι ερευνητές από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια πνευμονολογίας Αθανασία Πατάκα του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Γενικού Νοσοκομείου Παπανικολάου (Κλινική Αναπνευστικής Ανεπάρκειας), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό πνευμονολογικό περιοδικό European Respiratory Journal, ανέλυσαν στοιχεία για 19.556 ανθρώπους με υπνική άπνοια από την ευρωπαϊκή βάση δεδομένων ESADA (European Sleep Apnoea Database).

Από αυτούς, το 2% είχε διαγνωσθεί με σοβαρό καρκίνο (το 2,8% των γυναικών έναντι μόνο 1,7% των ανδρών). Όσοι ασθενείς με ΑΑΥ είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο, ήταν κυρίως άνω των 50 ετών. Ο πιο κοινός καρκίνος στις γυναίκες ήταν του μαστού και στους άνδρες του προστάτη.

«Η έρευνά μας σε περισσότερες από 19.000 ανθρώπους δείχνει ότι η σοβαρότητα της ΑΑΥ σχετίζεται με τη διάγνωση καρκίνου. Η συσχέτιση είναι ιδιαίτερα έντονη στις γυναίκες που αναλύσαμε και λιγότερο στους άνδρες, πράγμα που υποδηλώνει ότι η σοβαρή ΑΑΥ πιθανώς αποτελεί ένδειξη καρκίνου στις γυναίκες, αν και περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να επιβεβαιωθούν αυτά τα ευρήματα», πρόσθεσε.

Η κα Πατάκα επεσήμανε επίσης ότι «τα κλασικά συμπτώματα της ΑΑΥ όπως η υπνηλία, το ροχαλητό και η διακοπή της αναπνοής στη διάρκεια της νύχτας αναφέρονται συχνότερα στους άνδρες, όμως άλλα, λιγότερο γνωστά συμπτώματα, όπως η κόπωση, η αϋπνία, η κατάθλιψη και οι πρωινοί πονοκέφαλοι είναι πιο συνήθη στις γυναίκες, συνεπώς οι γιατροί θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί, όταν αξιολογούν γυναίκες ασθενείς για πιθανή ΑΑΥ».

Οι ερευνητές, που θα μελετήσουν βαθύτερα το ζήτημα, τόνισαν, πάντως, ότι η νέα μελέτη βρήκε μόνο μια συσχέτιση ανάμεσα στην ΑΑΥ και στον καρκίνο και δεν αποδεικνύει ότι το ένα αποτελεί την αιτία του άλλου. Από ελληνικής πλευράς στη μελέτη συμμετείχαν επίσης οι πνευμονολόγοι Σοφία Σχίζα (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης) και Πασχάλης Στειρόπουλος (Τμήμα Ιατρικής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης).

Πηγή: https://healthmag.gr/

Η LEO Pharma A/S, ένας παγκόσμιος ηγέτης στην κλινική δερματολογία, ανακοίνωσε πρόσφατα την επικύρωση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) της αίτησης άδειας κυκλοφορίας για την τραλοκινουμάμπη, ένα υπό έρευνα προϊόν για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ).

Η τραλοκινουμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την ιντερλευκίνη-13 (IL-13), μία κυτταροκίνη η οποία αποτελεί βασικό παράγοντα εξέλιξης της υποκείμενης φλεγμονής στην Ατοπική Δερματίτιδα.

Η αίτηση άδειας κυκλοφορίας  βασίστηκε σε δεδομένα από τις πιλοτικές μελέτες Φάσης 3 ECZTRA 1, 2 και 3 για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της τραλοκινουμάμπης 3,4,5  τα  αποτελέσματα των οποίων, παρουσιάστηκαν διαδικτυακά στην 78η ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας (AAD).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η χορήγηση 300 mg τραλοκινουμάμπης υποδορίως κάθε δύο εβδομάδες κατέδειξε αποτελεσματικότητα και ασφάλεια με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση τοπικού κορτικοστεροειδούς (TCS) και στις τρεις μελέτες Φάσης 3 για τη θεραπεία ενηλίκων με μέτρια έως σοβαρή ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ).

— Τα αποτελέσματα από τις κλινικές μελέτες ECZTRA 1, 2 και 3, επιβεβαιώ-νουν ότι η τραλοκινουμάμπη πέτυχε τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα κατα-ληκτικά σημεία της, ενώ πρόκειται για τα πρώτα αποτελέσματα Φάσης 3 στην ατοπική δερματίτιδα για υπό έρευνα θεραπεία που στοχεύει ειδικά την κυτταροκίνη IL-13.

— H τραλοκινουμάμπη κατέδειξε στατιστικώς σημαντικές βελτιώσεις όσον αφορά τις εκβάσεις, συμπεριλαμβανομένου του κνησμού και μετρήσεων που αφορούν την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία, οι οποίες είναι σημαντικές για τους ασθενείς.

— Στις κλινικές μελέτες ECZTRA 1 και 2, η πλειονότητα των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με 300 mg τραλοκινουμάμπης κάθε δύο εβδομάδες και πέτυχαν κλινική ανταπόκριση την 16η εβδομάδα διατήρησαν την ανταπόκριση την 52η εβδομάδα χωρίς χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών.

— Στη κλινική μελέτη ECZTRA 3, εννιά (9) στους δέκα (10) ασθενείς που πέτυχαν καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα με 300 mg τραλοκινουμάμπης σε συνδυασμό με τοπικά κορτικοστεροειδή την 16η εβδομάδα  διατήρησαν αυτή την ανταπόκριση στην 32η εβδομάδα, όταν τυχαιοποιήθηκαν σε δόση κάθε δύο  εβδομάδες. Παρομοίως, οκτώ (8) στους δέκα (10) ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε δόση κάθε τέσσερις εβδομάδες την 16η  εβδομάδα  διατήρησαν καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα, την 32η εβδομάδα.

Η τραλοκινουμάμπη κατέδειξε προφίλ ασφάλειας, συγκρίσιμο με αυτό του εικονικού φαρμάκου, σε διάστημα 52 εβδομάδων, όσον αφορά τη συνολική συχνότητα και σοβαρότητα των ανεπιθύμητων συμβαμάτων (ΑΣ).

«Δεδομένου του σοβαρού σωματικού, κοινωνικού και συναισθηματικού αντί-κτυπου της μέτριας έως σοβαρής ΑΔ, υπάρχει κρίσιμη ανάγκη για πρόσθετες θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς» δήλωσε ο Eric Simpson, M.D., επικεφαλής κλινικός ερευνητής για τη μελέτη ECZTRA 2 και Καθηγητής Δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον (Oregon Health & Science University).

Πηγή: https://www.healthview.gr/

Ερευνητική θεραπεία ενζυμικής υποκατάστασης της Sanofi δείχνει κλινικώς σημαντική βελτίωση σε κρίσιμες εκδηλώσεις της νόσου Pompe όψιμης έναρξης. Τα στοιχεία προέκυψαν από τη μελέτη Φάσης 3 που παρουσιάστηκε σε επιστημονική εκδήλωση που διοργανώθηκε από τη Sanofi.

Η avalglucosidase alfa πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο καταδεικνύοντας μη-κατωτερότητα όσον αφορά στη βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας σε σύγκριση με την alglucosidase alfa (καθιερωμένη θεραπεία) σε ασθενείς με νόσο Pompe όψιμης έναρξης.

Τα νέα δεδομένα θα αποτελέσουν τη βάση για την κατάθεση εγκριτικών φακέλων το δεύτερο εξάμηνο του 2020 σε ρυθμιστικές αρχές ανά τον κόσμο, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ απέδωσε τον χαρακτηρισμό Καινοτόμου Θεραπείας [Breakthrough Therapy] και Ταχείας Αξιολόγησης [Fast Track] στην avalglucosidase alfa για τη θεραπεία ασθενών με νόσο Pompe.

Η μελέτη

Οι ερευνητές αξιολόγησαν τη μεταβολή της λειτουργίας των αναπνευστικών μυών με βάση  την ποσοστιαία προβλεπόμενη βιαίως εκπνεόμενη ζωτική χωρητικότητα (FVC) σε όρθια θέση. Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με avalglucosidase alfa εμφάνισαν μεγαλύτερη βελτίωση 2,4 μονάδων στην ποσοστιαία προβλεπόμενη FVC σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία.

Επίσης, παρατηρήθηκε ότι δεν επετεύχθη στατιστικά σημαντική της ανωτερότητα για το σκέλος θεραπείας με avalglucosidase alfa, οπότε σύμφωνα με την ιεράρχηση του πρωτοκόλλου της μελέτης, δεν διενεργήθηκε τυπικός στατιστικός έλεγχος για όλα τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία.

Σχετικά με την κινητικότητα με βάση την 6-λεπτη δοκιμασία βάδισης (6MWT), οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με avalglucosidase alfa διένυσαν μεγαλύτερη απόσταση κατά 30 μέτρα σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία».

Ως προς την ισχύ των αναπνευστικών μυών, την κινητική λειτουργία και την ποιότητα ζωής, τέθηκαν σε προκαταρκτική ανάλυση για το προβλεπόμενο ποσοστό της εκπνεόμενης ζωτικής χωρητικότητας (FVC) και την 6-λεπτη δοκιμασία βάδισης (6MWT)  ασθενείς που έκαναν αλλαγή (ασθενείς αλλαγής) την 49η εβδομάδα από την καθιερωμένη θεραπεία σε θεραπεία με avalglucosidase alfa για την ανοιχτή φάση επέκτασης της μελέτης.

Κατόπιν αυτού,  τα αποτελέσματα ήταν διαθέσιμα στις 97 εβδομάδες για 20 από τους 49 ασθενείς αλλαγής όσον αφορά στην ποσοστιαία προβλεπόμενη εκπνεόμενη ζωτική  χωρητικότητα (FVC) και για 21 από τους 49 ασθενείς αλλαγής όσον αφορά στην 6-λεπτη δοκιμασία βάδισης (6MWT). Σε αυτούς τους ασθενείς αλλαγής, η θεραπεία με avalglucosidase alfa κατέδειξε βελτίωση 0,15 μονάδων στην FVC (95% CI, -1,95 / 2,25) και βελτίωση 23,32 μέτρων στην 6MWT .

Στις τεκμηριωμένες τυπικές μετρήσεις των εκβάσεων της νόσου Pompe κατά την μελέτη αναφέρθηκε ο κ. John Reed, M.D., Ph.D., Global Head of Research and Development της Sanofi, σχολιάζοντας ότι «τα αποτελέσματα αυτά ενισχύουν τη φιλοδοξία μας να καθιερώσουμε την avalglucosidase alfa ως νέα καθιερωμένη θεραπεία για τη νόσο Pompe».

Σε ότι αφορά στο προφίλ ασφάλειας της avalglucosidase alfa βρέθηκε συγκρίσιμο με αυτό της καθιερωμένης θεραπείας. Κατά τη διάρκεια της διπλής τυφλής περιόδου 49 εβδομάδων, 44 ασθενείς στο σκέλος θεραπείας με avalglucosidase alfa και 45 ασθενείς στο σκέλος της καθιερωμένης θεραπείας εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες.

Πηγή: https://virus.com.gr/

Η θνησιμότητα σε ασθενείς με σοβαρή πνευμονία από κορονοϊό και συστηματική υπερβολική φλεγμονώδη ανοσολογική απόκριση είναι υψηλή. Η υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού με υπερπαραγωγή κυτταροκινών θεωρείται ένας από τους βασικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε ταχεία και απότομη κλινική επιδείνωση ασθενείς με COVID-19. Πολλές τέτοιες κυτταροκίνες έχουν ενοχοποιηθεί και διάφορα φάρμακα που αναστέλλουν την δράση τους έχουν δώσει κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα . Σημαντικός παράγοντας φλεγμονής είναι η ιντερλευκίνη-6 και το φάρμακο tocilizumb που την αναστέλλει έχει δοκιμαστεί με κάποια επιτυχία ενώ βρίσκεται υπό αξιολόγηση σε τυχαιοποιημένες κλινικές δομικές. Επιπλέον και άλλα φάρμακα που δρουν είτε στην ιντερλευκνη-6 είτε σε άλλες κυτταροκίνες ή παράγοντες φλεγμονής αξιολογούνται σε πολλές κλινικές μελέτες.

Ο παράγοντας διέγερσης των αποικιών κοκκιοκυττάρων-μακροφάγων (GM-CSF) είναι μια κυτταροκίνη με βασικό ρόλο στη ρύθμιση της φλεγμονής. Η σύνδεση του στον υποδοχέα GM-CSF-α (GM-CSFRa) ενεργοποιεί πολλαπλές οδούς που αυξάνουν την φλεγμονώδη αντίδραση. Δρα σε κύτταρα όπως τα μακροφάγα και τα ουδετερόφιλα, με αποτέλεσμα την αυξημένη έκκριση και άλλων προ-φλεγμονωδών κυτταροκινών, που περιλαμβάνουν την ιντερλευκίνη-6 και άλλες ιντερλευκίνες (όπως η -1, -23, -12), τον παράγοντα νέκρωσης όγκου, ενώ διεγείρει και άλλες οδούς της φλεγμονής.

Το Mavrilimumab

Το Mavrilimumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που συνδέεται με τον υποδοχέα GM-CSFRa και διακόπτει τη μετάδοση της σηματοδότησης από τον GM-CSF. Το φάρμακο αυτό έχει δείξει αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε αρκετές κλινικές μελέτες σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και με γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα. Επίσης φαίνεται να σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά σοβαρών λοιμώξεων σε σύγκριση με άλλες ανοσορυθμιστικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Σε μια μικρή προοπτική μελέτη από την Ιταλία (Μιλάνο), που έγινε στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της περιοχής (San Raffaele), οι ερευνητές χορήγησαν μια δόση Mavrilimumab σε ασθενείς με τεκμηριωμένη λοίμωξη από COVD-19 , οι οποίοι δεν ήταν διασωληνωμένοι αλλά νοσηλεύτηκαν λόγω πνευμονίας από την νόσο και είχαν αυξημένους δείκτες φλεγμονής. Συνολικά 13 ασθενείς έλαβαν την θεραπεία και συγκρίθηκαν με 26 άλλους ασθενείς με παρόμοια χαρακτηριστικά οι οποίοι όμως δεν επιλέχθηκαν με τυχαίο τρόπο αλλά δεν έλαβαν την αγωγή για άλλους λόγους (ο συχνότερος ήταν ότι δεν υπήρχε διαθεσιμότητα του φαρμάκου). Και οι δυο ομάδες ασθενών λάμβαναν την καθιερωμένη θεραπεία κατά την περίοδο που έγινε η μελέτη (Μάρτιος και Απρίλιος 2020) η οποία συμπεριλάμβανε και υδροξυχλωροκίνη και αζιθρομυκίνη. Οι περισσότεροι ασθενείς και στις δύο ομάδες είχαν ανάγκη για συμπληρωματικό οξυγόνο. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό «The Lancet Rheumatology». Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής, της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος, Πρύτανης ΕΚΠΑ συνοψίζουν τα ευρήματα αυτής της μελέτης.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης των 28 ημερών, δεν πέθανε κανένας ασθενής στην ομάδα που έλαβε mavrilimumab ενώ κατέληξαν επτά (27%) ασθενείς στηνομάδα ελέγχου, με έξι από τους επτά θανάτους να σημειώνονται κατά την πρώτη εβδομάδα παρακολούθησης. Στις 28 ημέρες παρακολούθησης, όλοι οι ασθενείς στην ομάδα του mavrilimumab και 17 (65%) ασθενείς στην ομάδα ελέγχου είχαν παρουσιάσει κλινική βελτίωση κατά δύο ή περισσότερα σημεία σε μια κλίμακα επτά σημείων. Ένας (8%) ασθενής στην ομάδα του mavrilimumab χρειάστηκε διασωλήνωση σε σύγκριση με εννέα (35%) ασθενείς στην ομάδα ελέγχου. Ο ασθενής που έλαβε mavrilimumab και χρειάστηκε διασωλήνωση βελτιώθηκε κατόπιν εντός της περιόδου παρατήρησης των 28 ημερών.

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με mavrilimumab εμφάνισαν επίσης κλινική βελτίωση σε μικρότερο χρόνο από ότι η ομάδα ελέγχου (διάμεσος χρόνος 8 έναντι 19 ημέρες) και έλαβαν εξιτήριο από το νοσοκομείο νωρίτερα (διάμεσος χρόνος 10 έναντι 20 ημέρες). Επίσης η ομάδα που έλαβε mavrilimumab εμφάνισε μεγαλύτερη βελτίωση στις παραμέτρους της οξυγόνωσης και της αναπνευστικής λειτουργίας, εμφάνισε πτώση του πυρετού ταχύτερα και εμφάνισε σημαντικότερη και πρωιμότερη ελάττωση στους δείκτες φλεγμονής.

Όπως αναφέρουν και οι ερευνητές στην δημοσίευση τους, η μελέτη έχει σημαντικούς περιορισμούς όσον αφορά το μέγεθος της και την έλλειψη τυχαιοποίησης. Όμως, τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η χορήγηση mavrilimumab φαίνεται να έχει ενθαρρυντικά προκαταρκτικά αποτελέσματα. Με βάση αυτά προτείνουν ότι θα πρέπει να αξιολογηθεί περαιτέρω σε μεγαλύτερες ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές οι οποίες και προγραμματίζονται.

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Ερευνητές στο Centro Nacional de Investigaciones Cardiovasculares (CNIC) ανακάλυψαν έναν μηχανισμό που ελέγχει την ανάπτυξη ενός τύπου καρκίνου του ήπατος. Αυτή η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) , που χρηματοδοτείται εν μέρει από την Ισπανική Ένωση κατά του Καρκίνου, εντόπισε μια πρωτεΐνη που, όταν μπλοκαριστεί, μειώνει δραματικά τον αντίκτυπο και την εξέλιξη αυτού του τύπου καρκίνου, που ονομάζεται χολαγγειοκαρκίνωμα . Αυτή η εργασία κατέστη δυνατή επειδή οι ερευνητές της CNIC έχουν αναπτύξει ένα ζωικό μοντέλο όπου οι μεταβολές στην παραγωγή χολικών οξέων έχουν αποδειχθεί ότι προκαλούν αυτόν τον τύπο όγκου.

Ο καρκίνος του ήπατος είναι ο πέμπτος συχνότερος καρκίνος και η δεύτερη κύρια αιτία θανάτων που σχετίζονται με καρκίνο παγκοσμίως. Το χολαγγειοκαρκίνωμα, ο δεύτερος συνηθέστερος καρκίνος του ήπατος , ξεκινά στους χοληφόρους πόρους και έχει κλινικά χωρίς συμπτώματα εξέλιξη. Επειδή δεν υπάρχουν πρώτοι δείκτες, οι περισσότεροι ασθενείς διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο και πεθαίνουν λόγω εξάπλωσης καρκίνου ή μετάστασης.

Σε αυτή τη μελέτη, με επικεφαλής τους Guadalupe Sabio, Alfonso Mora και Roger J. Davis, ποντίκια των οποίων τα συκώτια δεν περιέχουν τις πρωτεΐνες JNK1 και JNK2 έχουν εκτραφεί. “Αυτές οι πρωτεΐνες ενεργοποιούνται όταν τρώμε υπερβολικά και είναι εν μέρει υπεύθυνες για την αποθήκευση υπερβολικού λίπους στο ήπαρ (δηλαδή – λιπώδες ήπαρ ή στεάτωση) και για την ανάπτυξη αντοχής στην ινσουλίνη”, εξήγησε ο Δρ Sabio. Οι πρωτεΐνες, επομένως, “είναι πολύ σημαντικές για μελέτες παχυσαρκίας και διαβήτη”, πρόσθεσε.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες ελέγχουν την παραγωγή χολικών οξέων στο ήπαρ, τα οποία είναι απαραίτητα για την σωστή πέψη του λίπους και την απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών (A, D, E και K). “Η έλλειψη JNK1 και JNK2 στο ήπαρ οδηγεί σε αλλαγές στα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για το μεταβολισμό της χοληστερόλης και των χολικών οξέων”, δήλωσε ο Δρ Mora. Στα ποντίκια που αναλύθηκαν, “έχουμε παρατηρήσει υπερβολικά επίπεδα χολικών οξέων στο αίμα.”

Η ερευνητής Elisa Manieri εξήγησε ότι, με την πάροδο του χρόνου, αυτή η συσσώρευση χολικών οξέων έχει «τοξική επίδραση» στο ήπαρ. Οι χολικοί πόροι αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται υπερβολικά, προκαλώντας το σχηματισμό πολλαπλών χολαγγειοκαρκινωμάτων με κλινικούς δείκτες, οι οποίοι είναι εξαιρετικά παρόμοιοι με εκείνους των ασθενών με αυτόν τον τύπο καρκίνου. Στην πραγματικότητα, “είναι η πρώτη φορά που διαπιστώσαμε την αύξηση ενός δείκτη ασθενών με χολαγγειοκαρκίνωμα σε μοντέλα ποντικών.” Αυτό δείχνει ότι αυτά τα ποντίκια θα μπορούσαν να προσφέρουν νέες ενδείξεις για την αξιολόγηση νέων θεραπειών χολαγγειοκαρκινώματος.

Αυτό το μοντέλο επέτρεψε στους ερευνητές του CNIC, σε συνεργασία με το εργαστήριο του Roger J. Davis στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης (ΗΠΑ), να βρουν μια πρωτεΐνη που παίζει βασικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία όγκου, PPARα. Η πρωτεΐνη ρυθμίζει τον μεταβολισμό των χολικών οξέων και των ηπατικών λιπιδίων. Σύμφωνα με τον Δρ Mora, τα ποντίκια που στερούνται PPARa “έχουν σημαντικά λιγότερους όγκους ή καθόλου.” Παρόλο που δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτά τα δεδομένα μπορούν να παρέκταση σε ανθρώπους , το γεγονός ότι υπάρχει αυτό το πρώτο ζωικό μοντέλο θα επιτρέψει τη μελέτη ενός τύπου όγκου που μπορεί να διαγνωστεί μόνο στα πολύ αργά στάδια του, όταν έχουν ήδη συμβεί μεταστάσεις.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Eύρημα για τις κυτοκίνες ρίχνει φως στο πώς αντιδρά το ανοσοποιητικό σύστημα στη λοίμωξη από τον κορωνοιό.

Εξέταση αίματος μπορεί ενδεχομένως να προβλέψει ποιοι ασθενείς με COVID-19 είναι πιθανόν να χρειαστούν αναπνευστήρα.

Το εύρημα θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύστημα σκορ, που θα μπορούσε να εντοπίσει ασθενείς σε κίνδυνο για πιο στενή παρακολούθηση και για εξατομικευμένες αγωγές. Μπορεί επίσης ενδεχομένως να βοηθήσει να εξηγηθεί πώς ο διαβήτης κάνει χειρότερο το αποτέλεσμα, σύμφωνα με ερευνητές του University of Virginia School of Medicine.

Η έρευνα έγινε σε 57 ασθενείς με COVID-19 που χρειάζονταν αναπνευστήρα. Οι ερευνητές συνέκριναν δείγματα αίματος με δείγματα ασθενών που δεν χρειάστηκαν αναπνευστήρα.

Ανακάλυψαν ότι αγγεία συγκεκριμένης κυτοκίνης είναι προγνωστικά της πορείας της COVID-19.

Ο Dr. Bill Petri, δήλωσε ότι η απόκριση του ανοσοποιητικού που ανακάλυψε ότι προβλέπει τη σοβαρή δύσπνοια στην COVID-19 είναι γνωστό σε άλλες πνευμονικές νόσους ότι προκαλεί βλάβη.

Επομένως, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέο τρόπο πρόληψης της αναπνευστικής ανεπάρκειας σε ανθρώπους με λοίμωξη από τον νέο κορωνοϊό καταστέλλοντας αυτή την κυτοκίνη. Η ομάδα σχεδιάζει να το δοκιμάσει σε μοντέλο πριν προχωρήσει σε κλινική δοκιμή.

Ερευνητές, επίσης, ανακάλυψαν υψηλότερα επίπεδα 2 κυτοκινών σε ασθενείς με υψηλό σάκχαρο.

Αν και ερευνητές συνέδεσαν 2 άλλες κυτοκίνες με σοβαρή λοίμωξη, ήταν λιγότερο αξιόπιστοι προγνωστικοί παράγοντες για την ανάγκη αναπνευστήρα.

Σύμφωνα με τον Petri, το εύρημα για τις κυτοκίνες ρίχνει φως στο πώς αντιδρά το ανοσοποιητικό σύστημα στη λοίμωξη από τον κορωνοιό και μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει τους γιατρούς να αναπτύξουν θεραπεία κατά της COVID-19.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο medRxiv.org. Η έρευνα θα πρέπει να θεωρηθεί προκαταρκτική.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, με επικεφαλής τον καθηγητή ‘Αντριου Σιούελ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ανοσολογίας “Nature Immunology”, ανέλυαν δείγματα από μια τράπεζα αίματος της Ουαλίας, αναζητώντας ανοσοποιητικά κύτταρα που μπορούν να καταπολεμήσουν τα βακτήρια, όταν βρήκαν ένα νέο τύπο Τ-κυττάρου με σημαντικές αντικαρκινικές ικανότητες.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/