Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κινεζικής καταγωγής καθηγητή Χιαν-Ντογκ Φου της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», έδειξαν τόσο σε ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο όσο και σε ποντίκια με Πάρκινσον, ότι είναι δυνατό να αναστραφούν και να εξαφανιστούν τα συμπτώματα της νόσου.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/

Σύμφωνα με αμερικανική μελέτη

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Αφού εξέτασαν τα γονίδια περισσότερων από 200.000 ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2, ερευνητές από την Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας και το Σώμα των Βετεράνων της Υπηρεσίας Υγείας Michael J. Crescenz Veterans Affairs Medical Center ( CMCVAMC) βρήκε εκατοντάδες γενετικές παραλλαγές που δεν συνδέθηκαν ποτέ πριν με την ασθένεια.

Η μελέτη εντόπισε επίσης παραλλαγές γονιδίων που ποικίλλουν ανάλογα με την εθνικότητα, καθώς και παραλλαγές που συνδέονται με καταστάσεις που σχετίζονται με διαβήτη τύπου 2 όπως στεφανιαία νόσο και χρόνια νεφρική νόσο. Αυτή η εκτεταμένη γενετική έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της, έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει δραματικά τη φροντίδα για εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως που πάσχουν από αυτήν την ασθένεια. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην τελευταία έκδοση του περιοδικού Nature Genetics .

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη μεγαλύτερη βιολογική τράπεζα του κόσμου – το πρόγραμμα Million Veteran (MVP) στο VHA – συν την κοινοπραξία DIAGRAM, το Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου, το Penn Medicine Biobank και το Biobank Japan, οι ερευνητές ανέλυσαν έναν πληθυσμό μελέτης 1,4 εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο , εκ των οποίων σχεδόν 230.000 άτομα είχαν διαβήτη τύπου 2 .

Από εκεί, έσπασαν τη γενετική σύνθεση αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και βρήκαν 558 ανεξάρτητες γενετικές παραλλαγές που κατανέμονται διαφορετικά μεταξύ ατόμων με και χωρίς διαβήτη τύπου-2, 21 είναι συγκεκριμένα για την ευρωπαϊκή καταγωγή και επτά αφρικανικές αμερικανικές καταγωγές . Από τις 588 παραλλαγές που βρέθηκαν, 286 δεν είχαν ανακαλυφθεί ποτέ πριν. Στη συνέχεια, οι ερευνητές ξεκίνησαν να δουν εάν ορισμένες γενετικές παραλλαγές αυτής της ομάδας ανθρώπων θα μπορούσαν να συνδεθούν με συγκεκριμένες ασθένειες που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 2.

“Τελικά, τρεις συνδέθηκαν με στεφανιαία νόσο, δύο με οξέα ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, τέσσερις με αμφιβληστροειδοπάθεια, δύο με χρόνια νεφρική νόσο και ένα με νευροπάθεια”, δήλωσε η Μαριιάνα Βούγκκοβιτς, Ph.D., βιοστατιστική και στη Σχολή Perelman Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας, CMCVAMC του VHA και συν-ηγέτης της εθνικής ομάδας εργασίας MVP Cardiometabolic της VHA. Με βάση αυτήν την έρευνα, η επιστημονική κοινότητα μπορεί να αξιολογήσει ποια από τα γύρω γονίδια βρίσκονται κοντά στις αναγνωρισμένες γενετικές παραλλαγές που είναι πιθανό να είναι το αιτιώδες γονίδιο που μεταβάλλει τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρώιμες παρεμβάσεις για τον περιορισμό των ελεγχόμενων κινδύνων ανάπτυξη της κατάστασης. ”

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Προκειμένου να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν, οι άνθρωποι και άλλοι ζωντανοί οργανισμοί πρέπει να αποκτήσουν συνεχώς νέες στρατηγικές για να προσαρμόσουν τη συμπεριφορά τους σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Παλαιότερες μελέτες δείχνουν ότι ο συγχρονισμός μεταξύ διαφορετικών εγκεφαλικών κυττάρων θα μπορούσε να δημιουργήσει ευέλικτες καταστάσεις εγκεφάλου που διευκολύνουν τη συμπεριφορά προσαρμογής σε διαφορετικές καταστάσεις.

Οι οργανισμοί έχουν συχνά βρεθεί να εμφανίζουν ρυθμική νευρική δραστηριότητα που συμβαίνει ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου με συγχρονισμένο τρόπο. Ωστόσο, οι νευροεπιστήμονες δεν έχουν ακόμη καταφέρει να προσδιορίσουν εάν αυτή η συγχρονισμένη δραστηριότητα είναι σημαντική για συγκεκριμένες εγκεφαλικές λειτουργίες ή είναι απλώς ένα υποπροϊόν του τρόπου με τον οποίο οργανώνονται τα εγκεφαλικά κυκλώματα.

Είναι ενδιαφέρον ότι άτομα με ψυχικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός έχουν βρεθεί ότι εμφανίζουν ελλείμματα συγχρονισμού μεταξύ των νευρώνων . Η κατανόηση της σημασίας και της σημασίας της συγχρονισμένης νευρικής δραστηριότητας θα μπορούσε έτσι να έχει σημαντικές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς σπουδών, όπως η νευροεπιστήμη, η ψυχολογία και η ψυχιατρική.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, σε συνεργασία με επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, πρόσφατα διεξήγαγαν μια μελέτη που διερευνά τον ρόλο του συγχρονισμού της συχνότητας γάμμα (~ 40 Hz) μεταξύ των μετεγχειρητικών προφθαλμικής παραβαλβουμίνης (PV) σε ποντίκια που είναι απόκτηση νέων ενώσεων ερεθίσματος-ανταμοιβής. Η εφημερίδα τους, που δημοσιεύθηκε στο Nature Neuroscience, προσφέρει νέες πληροφορίες που θα μπορούσαν τελικά να βελτιώσουν την κατανόησή μας σχετικά με τις ανωμαλίες στα πρότυπα νευρικού συγχρονισμού που παρατηρούνται σε άτομα που πλήττονται από διάφορες διαταραχές της ψυχικής υγείας.

“Προς το παρόν δεν καταλαβαίνουμε εάν τα ελλείμματα σε συγχρονισμό που σχετίζονται με συγκεκριμένες ψυχικές διαταραχές πρέπει να διορθωθούν για τη θεραπεία τους”, δήλωσε ο Vikaas Sohal, ένας από τους ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη, στο Medical Xpress. “Στην πρόσφατη μελέτη μας, ξεκινήσαμε να αξιολογήσουμε εάν αυτός ο συγχρονισμός συμβάλλει πραγματικά στη μάθηση σε ποντίκια.”

Στη μελέτη τους, ο Sohal και οι συνάδελφοί του χρησιμοποίησαν μια προσέγγιση γνωστή ως οπτογενετική, η οποία χρησιμοποιεί ευαίσθητες στο φως πρωτεΐνες που μπορούν να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες για τον έλεγχο του συγχρονισμού μεταξύ των νευρώνων στο αριστερό και το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου των ποντικών. Αυτό τους επέτρεψε να ελέγξουν εάν η αλλαγή του συγχρονισμού αυτών των νευρώνων επηρέασε τη συσχετιστική μάθηση των ποντικών κατά τη διάρκεια πειραμάτων προετοιμασίας. “Στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε γενετικά κωδικοποιημένους δείκτες τάσης – πρωτεΐνες που αλλάζουν τον φθορισμό τους με βάση τη νευρωνική δραστηριότητα – για να ανιχνεύσουν πότε συγχρονίστηκαν συγκεκριμένοι νευρώνες στο αριστερό και το δεξί ημισφαίριο”, εξήγησε ο Sohal.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη

Μεγάλος ο κίνδυνος Αλτσχάιμερ και άλλης άνοιας για τους ανθρώπους με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.
Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η οποία περιλαμβάνει την ελκώδη κολίτιδα και τη νόσο του Κρον, συνδέεται με υπερδιπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άλλης άνοιας, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, την πρώτη που κάνει αυτή τη συσχέτιση.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ (Τμήματα Γαστρεντερολογίας και Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο) και την Ταϊβάν (Ιατρική Σχολή Εθνικού Πανεπιστημίου Γιανγκ-Μινγκ και Γενικό Νοσοκομείο Βετεράνων Ταϊπέι), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο γαστρεντερολογικό περιοδικό «Gut», μελέτησαν στοιχεία για 1.742 ανθρώπους άνω των 45 ετών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί είτε με ελκώδη κολίτιδα είτε με νόσο του Κρον.

Η νοητική/γνωστική υγεία των συμμετεχόντων παρακολουθήθηκε σε βάθος 16 ετών και συγκρίθηκε με την αντίστοιχη 17.420 ατόμων χωρίς φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Διαπιστώθηκε ότι ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της πρώτης ομάδας (5,5%) εμφάνισε στην πορεία Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας, έναντι της δεύτερης ομάδας ελέγχου (1,5%).

Επιπροσθέτως, οι άνθρωποι με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου διαγνώστηκαν με άνοια κατά μέσο όρο επτά χρόνια νωρίτερα (σε ηλικία 76 ετών) σε σχέση εκείνους χωρίς τέτοιο πρόβλημα (στα 83 τους κατά μέσο όρο). Από όλες τις μορφές άνοιας, ο κίνδυνος για Αλτσχάιμερ ήταν ο μεγαλύτερος (εξαπλάσιος) στους ανθρώπους με φλεγμονώδη νόσο εντέρου, σε σχέση με εκείνους χωρίς τέτοια νόσο. Όσο περισσότερο χρόνο ένας άνθρωπος έχει τέτοια νόσο εντέρου, τόσο φαίνεται να αυξάνεται ο κίνδυνος της άνοιας.

Όσον αφορά το βιολογικό μηχανισμό που εξηγεί τη συσχέτιση, σύμφωνα με τους ερευνητές, πιθανώς αφορά τη χρόνια φλεγμονή του εντέρου και τη συνακόλουθη ανισορροπία στα βακτήρια που ζουν εκεί. Ολοένα περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στις κοινότητες των μικροοργανισμών (μικροβίωμα) του εντέρου και στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κάτι που είναι γνωστό ως «άξονας εντέρου-εγκεφάλου», ο οποίος φαίνεται να εμπλέκεται σε διάφορες παθήσεις. Εκτός από την άνοια, άλλες μελέτες έχουν συσχετίσει τη φλεγμονή του εντέρου και με μια άλλη νευροεκφυλιστική διαταραχή, τη νόσο Πάρκινσον.

Η αιτία της ίδιας της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου δεν είναι σαφής, αλλά πιστεύεται ότι προκύπτει από την ανώμαλη υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στις μεταβολές του εντερικού μικροβιώματος.

Μπορείτε να δείτε την επιστημονική δημοσίευση εδώ.

«Πηγή: https:www.athensvoice.gr,https://www.dikaiologitika.gr/

Οι θετικές προσδοκίες ότι ένα φάρμακο είναι αποτελεσματικό μπορεί να το καταστήσουν πιο δραστικό, ακόμη και αν οι ασθενείς ενημερωθούν για το φαινόμενο placebo. Το αντίθετο, το φαινόμενο nocebo, δρα με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με την προσδοκία ότι μια θεραπεία θα είναι αναποτελεσματική κάτι που τελικά επιβεβαιώνεται. Η ψυχολόγος υγείας Stefanie Meeuwis από το Πανεπιστήμιο του Leiden βρήκε αρκετές αποδείξεις για τη δράση του placebo και του nocebo σε σχετική έρευνα.

Το ενδιαφέρον της ερευνήτριας ήταν να δει αν είναι εφικτό να διαπιστώσει κάποιος τις θεραπευτικές δράσεις ενός φαρμάκου χρησιμοποιώντας αποκλειστικά ψυχολογικές μεθόδους. Να δει δηλαδή ότι ένα εικονικό φάρμακο δρα με τη δύναμη του μυαλού, στην προκειμένη περίπτωση των προσδοκιών του ασθενή ότι θα έχει αποτέλεσμα.

Για να το ερευνήσει λοιπόν διεξήγαγε μια μελέτη όπου οι συμμετέχοντες οι οποίοι ήταν υγιείς ενήλικες, έρχονταν στο εργαστήριο τρεις φορές την εβδομάδα επί δύο εβδομάδες. Την πρώτη εβδομάδα οι δυο ομάδες συμμετεχόντων λάμβαναν ένα αντιισταμινικό χάπι κατά του κνησμού, πάντοτε σε συνδυασμό με ένα ποτό. Την δεύτερη εβδομάδα έλαβαν ένα εικονικό χάπι με το ρόφημα.

Στη συνέχεια οι ερευνητές εξέτασαν σε τι βαθμό οι συμμετέχοντες ένιωθαν κνησμό. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι οι ομάδες όσων έπαιρναν το εικονικό χάπι είχαν οριακά λιγότερο κνησμό. Επρόκειτο για οριακή διαφορά οπότε στο τέλος της όλης διαδικασίας οι ερευνητές ρώτησαν τους συμμετέχοντες ποιο φάρμακο νόμιζαν ότι είχαν πάρει. «Αυτοί που πίστευαν ότι είχαν λάβει το αληθινό φάρμακο ήταν αυτοί που ανέφεραν λιγότερο κνησμό. Σύμφωνα με την Stefanie Meeuwis αυτό αποτελεί μια ένδειξη της αποτελεσματικής δράσης του φαινομένου placebo.

Ακολούθησε μια σειρά ερευνών όπου οι ερευνητές «έντυναν» την χορήγηση μιας τονωτικής λοσιόν κατά του κνησμού με λεκτικά μηνύματα που αφορούσαν την δράση της. Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι παρόλο που οι συμμετέχοντες γνώριζαν ότι επρόκειτο για μια έρευνα για τις προσδοκίες, εντούτοις ανέφεραν λιγότερο κνησμό χάρη στη χορήγηση της εικονικής λοσιόν.

Το φαινόμενο nocebo – δηλαδή η καταστροφική δύναμη που έχουν οι αρνητικές προσδοκίες στην υγεία – είναι επίσης πολύ σημαντικό. «Ως αποτέλεσμα αυτών των προσδοκιών, η δράση nocebo μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην υγεία» εξηγεί η ερευνήτρια και συνεχίζει: «Είναι δυνατόν να αποφευχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις, ενημερώνοντας π.χ. τους ασθενείς για την πιθανή επίδραση των αρνητικών προσδοκιών σε μια θεραπεία, όπως για τη ναυτία που βιώνεται στη χημειοθεραπεία;» Έχει γίνει πολύ λιγότερη έρευνα σχετικά με αυτό το ζήτημα και είναι το επόμενο πεδίο που στοχεύει να εξερευνήσει η Ολλανδή επιστήμονας.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Μέσα σε μόλις 30 λεπτά μπορεί να εξουδετερώσει τον κοροναϊό το ηλιακό φως, σύμφωνα με νέα έρευνα Αμερικανών ερευνητών.

Όπως αποκαλύπτει η έρευνα, η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλιακού φωτός μπορεί να καταστρέψει σε μόλις μισή ώρα το 90% του SARS-CoV-2 που είχε καταλήξει σε επιφάνειες μέσω σταγονιδίων από το βήχα ή το φτάρνισμα ενός φορέα.

Πότε αναμένεται δεύτερο κύμα

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/

Νέα μελέτη βρήκε μια σχέση μεταξύ αυξημένου κινδύνου να εμφανιστεί άνοια και λιγότερων συνολικά αναπαραγωγικών χρόνων, όταν οι γυναίκες εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων.

«Δεδομένου ότι οι γυναίκες έχουν 50% περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να εμφανίσουν άνοια στη διάρκεια της ζωής τους, είναι σημαντικό να μελετήσουμε τους παράγοντες κινδύνου, που είναι ειδικοί για τις γυναίκες, οι οποίοι θα μπορούσαν τελικά να μας οδηγήσουν σε πιθανούς τρόπους παρέμβασης», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Paola Gilsanz.

Η μελέτη συμπεριέλαβε 6.137 γυναίκες. Η μέση ηλικία της πρώτης περιόδου τους ήταν τα 13 χρόνια, η μέση ηλικία εμμηνόπαυσης ήταν τα 45 και ο μέσος συνολικός αριθμός αναπαραγωγικών ετών ήταν 32. Το 34% ανέφερε υστερεκτομή.

Όταν εξέτασαν μόνο τις γυναίκες, που δεν είχαν κάνει υστερεκτομή, η μέση ηλικία της εμμηνόπαυσης ήταν τα 47 και ο μέσος συνολικός αριθμός αναπαραγωγικών ετών ήταν 34. Από όλες τις γυναίκες, που συμμετείχαν στην έρευνα, το 42% αργότερα ανέπτυξε άνοια.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες, που είχαν την πρώτη τους περίοδο σε ηλικία 16 ετών και άνω, είχαν 23% μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας, από τις γυναίκες που είχαν την πρώτη περίοδο σε ηλικία 13 ετών. Από τις 258 γυναίκες, που είχαν την πρώτη περίοδο σε ηλικία 16 ετών και άνω, 120 αργότερα ανέπτυξαν άνοια, σε σύγκριση με 511 από τις 1.188, που αδιαθέτησαν για πρώτη φορά στα 13 τους.

Επίσης διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες, που είχαν εμμηνόπαυση πριν από τα 47 τους, είχαν 19% μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας, από τις γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση σε ηλικία 47 ετών και άνω.

Όταν εξέτασαν τα συνολικά έτη αναπαραγωγής, από την ηλικία της πρώτης περιόδου έως την ηλικία της εμμηνόπαυσης, όσες είχαν λιγότερα από 34 χρόνια, είχαν 20% μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας, από τις γυναίκες που είχαν 34 ή περισσότερα αναπαραγωγικά έτη. Από όσες είχαν κάνει υστερεκτομή, το 8% διέτρεχε μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας.

«Τα επίπεδα των οιστρογόνων μπορεί να ανεβοκατεβαίνουν τη διάρκεια ζωής μιας γυναίκας», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μικρότερη έκθεση σε οιστρογόνα καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας. Ωστόσο, ενώ η μελέτη μας ήταν μεγάλη, δεν είχαμε αρκετά δεδομένα για να υπολογίσουμε άλλους παράγοντες, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα επίπεδα των οιστρογόνων, τις εγκυμοσύνες, τη θεραπεία υποκατάστασης ορμονών ή τον έλεγχο των γεννήσεων, έτσι χρειάζεται περισσότερη έρευνα».

Πηγή: https://healthmag.gr/

Το πρώτο και μοναδικό γενετικό τεστ, που μπορεί να απαλλάξει από την κολονοσκόπηση στις περισσότερες περιπτώσεις, αναμένεται σύντομα στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα,  το τεστ Cologuard, το οποίο έχει ήδη εγκριθεί στις ΗΠΑ, απευθύνεται σε ανθρώπους ηλικίας 45 ετών και άνω, καθώς διατρέχουν κίνδυνο για να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου.

Μετά την ηλικία των 50 συνιστάται η υποβολή σε κολονοσκόπηση. Ωστόσο, μόνο σε ένα μικρό ποσοστό των κολονοσκοπήσεων υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, ενώ στην πλειοψηφία των εξεταζόμενων, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Γι’ αυτό και μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο το νέο γενετικό τεστ.

«Το Cologuard αναλύει 10 διαφορετικούς γενετικούς βιοδείκτες και την ύπαρξη αίματος σε δείγμα κοπράνων. Αν είναι αρνητικό δεν χρειάζεται καμία άλλη εξέταση. Αν είναι θετικό, τότε και μόνο τότε, ο ασθενής χρειάζεται να κάνει κολονοσκόπηση», εξηγεί ο  κ. Νίκος Τσούλος, βιοχημικός και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Genekor,  η οποία ετοιμάζεται να φέρει το τεστ στη χώρα μας.  Σημειώνεται ότι το εν λόγω τεστ έχει αναπτυχθεί από την αμερικανική εταιρεία Exact Sciences.

Για όσους ενδιαφέρονται να υποβληθούν στο τεστ θα πρέπει να επικοινωνούν με την Genekor για να του αποσταλεί ένα ειδικό κιτ συλλογής δείγματος κοπράνων. Για τις ανάγκες της εξέτασης το δείγμα αποστέλλεται από τη Genekor για ανάλυση στις ΗΠΑ και τα αποτελέσματα εξάγονται μέσα σε λίγες ημέρες.

Άξιο λόγου είναι ότι σε κλινική μελέτη στην οποία έλαβαν μέρος 10.000 άτομα ηλικίας από 50 έως 84 ετών το Cologuard διαπιστώθηκε ότι το 92% των καρκίνων και το 42% των προκαρκινικών αλλοιώσεων υψηλού κινδύνου.

Το τεστ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα που:

• Έχουν ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή άλλους σχετικούς καρκίνους.
• Είχαν θετικό αποτέλεσμα από άλλο τεστ για καρκίνο παχέος εντέρου μέσα σε 6 μήνες.
• Έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή πάσχουν από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή συγκεκριμένα κληρονονικά σύνδρομα.

Από την Επαγγελματική Ένωση Γαστρεντερολόγων Ελλάδος σημειώνεται ότι η κολονοσκόπηση είναι η καλύτερη εξέταση για τη διερεύνηση παθήσεων του παχέος εντέρου γιατί δίνει τη δυνατότητα ακριβούς διάγνωσης και επιβεβαίωσής της με λήψη βιοψιών. Η κολονοσκόπηση είναι ασφαλής εξέταση, αλλά σπανιότατα μπορεί να προκληθεί αιμορραγία ή διάτρηση του εντέρου.

Στην περίπτωση καταστολής (μέθης) μπορεί να προκληθεί παροδικός ερεθισμός στη φλέβα, αλλεργία στα χορηγούμενα ενδοφλέβια φάρμακα και σπανιότατα καρδιοαναπνευστικές επιπλοκές, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας, σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση. Όπως σε όλες τις επεμβάσεις, λαμβάνονται όλα τα μέτρα για να αποφευχθούν σοβαρές επιπλοκές, οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή του εξεταζόμενου.

Πηγή: https://virus.com.gr/